Ο Κόλιν προσπάθησε να πείσει τον κόσμο ότι τα γουρουνάκια αυτά έχουν πεθάνει από φυσικά αίτια οι οργανώσεις, όμως, παγκοσμίως ξεσηκώθηκαν για το γεγονός.

Η Winnipeg Humane Society δήλωνε τότε σχετικά: Αναμφισβήτητα σκοτώνουμε ζώα για φαγητό και άλλες χρήσεις αλλά αυτό ξεπερνάει τα όρια καθώς “παίζει” με την ζωή και τον θάνατο.Ο δημοσιογράφος Peter Fricker έκανε τον δικηγόρο του διαβόλου σε σχετικό του άρθρο λέγοντας:

“Υποθέτω πως η ταρίχευση τουλάχιστον είναι ειλικρινής. Σκεφτείτε τις δερμάτινες τσάντες σας και τα παπούτσια σας. Έχουν πρόσωπο αλλά δεν μπορείτε να το δείτε. Τουλάχιστον με την ταρίχευση δεν μπορείς να αρνηθείς ότι το προϊόν είχε ζωή και πρόσωπο.” Στο άρθρο παρέπεμπε στην σελίδα του Υπουργείου Αγροτικής Οικονομίας όπου κάποιος μπορούσε να μια λίστα από χρήσεις του χοίρου χρησιμοποιούνται σε διάφορα προϊόντα. Πέραν του προφανούς (κρέας) στην λίστα βλέπουμε: Παρασιτοκτόνα, λάστιχο, κερί για πατώματα, κραγιόν, μέικαπ για το πρόσωπο, πλαστικά, κιμωλία, αντιψυκτικά, κόλλες, πρωτεϊνη για ζωοτροφές, δέρμα, γάντια, παπούτσια, ρούχα, πινέλα ζωγραφικής και βαψίματος, μόνωση, φίλτρα νερού, ινσουλίνη για διαβητικού και αρτηρίες για εξειδικευμένες επεμβάσεις…

Ο Κόλιν Χαρτ ξαφνιάστηκε ιδιαίτερα από τις έντονες αντιδράσεις και δήλωσε: Δεν κακοποιούμε ζώα. Αυτό που συμβαίνει είναι πραγματικά γελοίο…

Δέκα χρόνια πριν επίσης, αν αυτός ο κουμπαράς δεν ικανοποιούσε απόλυτα τα εκμαυλισμένα ένστικτα μπορούσατε να παραγγείλετε λούτρινα θύματα οδικών ατυχημάτων με εντεράκια και αιματάκια έξω…

Μια δημιουργία του Άνταμ Άρμπερ η τσαντούλα – σώμα περιελάμβανε και ταυτότητα με το όνομα του ζώου, και τα έντερα και όλα τα εσωτερικά όργανα μαζί με τα αίματα μέσα στην τσαντούλα, για να “βγαίνουν” όποτε θέλουμε, γιια ατέλειωτες ώρες διασκέδασης… 

Κυκλοφόρησε σε τρία μοντέλα – Τον Τουίτς το ρακούν, τον Γκράιντ το κουνέλι και τον Σπλότζ τον σκαντζόχοιρο. Περίμεναν  μεγάλη επιτυχία για το προϊόν για να εμπλουτίσουν την σειρά με πιο συνηθισμένα ζώα: σκύλους, γάτες, αλεπούδες κλπ. 

ο Άνταμ Άμπερ ισχυρίστηκε ότι ήταν τα τέλεια δώρα για όσους στερούνται συμπόνοιας και περιττών τρυφερών συναισθημάτων απέναντι σε ανθρώπους και ζώα – απλώς επισήμαναν πως καλό θα ήταν να μην τα δωρίσει κάποιος σε παιδιά κάτω των 14 ετών.

Αν σας σοκάρουν οι παραπάνω ιδέες σκεφτείτε λίγο πιο “έξω από το κουτί”. Είναι αλήθεια πιό λογικό να χαρίσετε στο παιδί σας ένα ζωντανό πλάσμα με ανάγκες και δικαιώματα;

The post Πες μου τι δώρο διάλεξες να σου πω ποιος είσαι… – Άρθρο της Αντωνίας Νατσιοπούλου appeared first on Eptanews.gr.

«Μελέτες αποδεικνύουν ότι οι βασανιστές ζώων αποτελούν κοινωνικό κίνδυνο ευρύτερο. Η βία τους δεν στρέφεται μόνο κατά των ζώων. Ξεκινά ενδεχομένως από αυτά και πηγαίνει στη βία κατά ανηλίκων και ευρύτερα κατά αδυνάτων. Θα κάνουν ακόμη βαρύτερες κι απεχθέστερες πράξεις».

Πιο αναλυτικά, όπως διαβάζουμε στο lawspot.gr τα άρθρα της τροπολογίας έχουν ως εξής:

α. Επιβάλλεται ποινή κάθειρξης έως δέκα (10) έτη κατ’ ανώτατο όριο, σε όποιον φονεύει ή βασανίζει ζώα καθώς και με χρηματική ποινή μέχρι πεντακόσιες (500) ημερήσιες μονάδες, το ύψος των οποίων ορίζεται από πενήντα (50) έως εκατό (100) ευρώ έκαστη.

β. Επανακαθορίζεται η χρηματική ποινή, που επιβάλλεται στους παραβάτες των διατάξεων σχετικά με τη μεταχείριση ζώων και ζώων συντροφιάς (εγκατάλειψη, εισαγωγή, εμπορία, αναπαραγωγή ακρωτηριασμένων σκύλων και συμμετοχή ακρωτηριασμένων ζώων σε εκθέσεις, κακοποίηση, βάναυση μεταχείριση, ευθανασία κ.λπ.). Η εν λόγω χρηματική ποινή ορίζεται μέχρι τριακόσιες εξήντα (360) ημερήσιες μονάδες, το ύψος των οποίων ορίζεται από δέκα (10) ως πενήντα (50) ευρώ κάθε μία, αντί από 5.000 έως 15.000 ευρώ που ισχύει σήμερα, πέραν της ποινής φυλάκισης τουλάχιστον ενός έτους που ήδη προβλέπεται.

γ. Ρυθμίζονται εκ νέου θέματα σχετικά με την αφαίρεση οριστικά των ζώων από τους παραβάτες της σχετικής για την προστασία αυτών νομοθεσίας και προβλέπεται ότι, προσωρινή αφαίρεση του ζώου πραγματοποιείται μόνο εφόσον o ύποπτος ή ο κατηγορούμενος για τη μη διασφάλιση συνθηκών ευζωίας ή την κακοποίηση του κατοικιδίου του δηλώσει ότι, αναλαμβάνει το κόστος αποκατάστασης της υγείας του ζώου, την κτηνιατρική φροντίδα και τη διαβίωση αυτού. Σε περίπτωση μη καταβολής των απαιτούμενων κατά τα ανωτέρω ποσών, η προσωρινή αφαίρεση του ζώου μετατρέπεται σε οριστική.

δ. Επανακαθορίζεται ο τρόπος διάθεσης των εσόδων των δήμων από τα προβλεπόμενα πρόστιμα που επιβάλλονται στους παραβάτες της κείμενης νομοθεσίας περί ζώων συντροφιάς ενώ περιλαμβάνεται και η χρηματοδότηση δημοτικών κτηνιατρείων ως τρόπος διάθεσης των εσόδων.

Βέβαια η νομοθεσία για να έχει αξία χρειάζεται τα αρμόδια όργανα να “εγχειρούν” και να “εκτελούν” αυτεπαγγέλτως στις περιπτώσεις κακοποίησης ζώων, παθητικής ή ενεργητικής αφού “λάβουν γνώση”. Για να λάβουν γνώση τα όργανα οφείλουμε να καταγγέλλουμε όχι μόνο τα φαινόμενα καταφανού ή και ακραίας βίας αλλά και την παθητική κακοποίηση η οποία είναι καθημερινό φαινόμενο και τις περισσότερες φορές την παραβλέπουμε αν και είναι εξίσου βαρύνουσας σημασίας.

Τί σημαίνει παθητική κακοποίηση; Η στέρηση ή αποτυχία κάλυψης των πέντε βασικών δικαιωμάτων του ζώου, δηλαδή: Η στέρηση ισορροπημένης διατροφής και η λιμοκτονία. Η μη παροχή καθαρού νερού και η αφυδάτωση. Η στέρηση κτηνιατρικής περίθαλψης και της προστασίας της υγείας. Η παραμονή του ζώου σε  ακατάλληλο χώρο που δεν επιτρέπει την φυσική κίνηση και εκτόνωση και η έλλειψη προστασίας από καιρικές συνθήκες.Η μόνιμη αλυσόδεση του ζώου ή ο μόνιμος περιορισμός του σε ακατάλληλο χώρο. Η έλλειψη καθημερινής άσκησης και κοινωνικοποίησης. Οι αλλεπάλληλες εγκυμοσύνες είναι επίσης παθητική κακοποίηση για τα θηλυκά ζώα (μία γέννα ανά δύο χρόνια μετά την ηλικία των 2 ετών, όχι πάνω από τρεις γέννες δια βίου και όχι γέννα μετά την ηλικία των εννέα ετών).

Αναφέρουμε, λοιπόν. Παρατηρούμε, ενημερώνουμε και συνιστούμε, προειδοποιούμε και εφόσον κάτι δεν αλλάξει καταγγέλλουμε. Καινούριο όπλο στα χέρια των φιλόζωων είναι και η εγκύκλιος με κατευθυντήριες γραμμές του αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Δημήτρη Ασπρογέρακα (την οποία μπορείτε να βρείτε αυτούσια με μία απλή αναζήτηση στο διαδίκτυο) η οποία κρίθηκε απαραίτητη καθώς έχει παρατηρηθεί το φαινόμενο στα αστυνομικά τμήματα να παραπέμπονται οι ιδιώτες που προσέρχονται σε αυτά για την επίλυση διαφοράς ή την υποβολή παραπόνων ή καταγγελιών σχετικών με θέματα προστασίας ζώων απευθείας στον Εισαγγελέα χωρίς να τηρηθούν οι διαδικασίες που προβλέπονται από τις διατάξεις των σχετικών άρθρων.

Σύμφωνα με την εγκύκλιο

1. Για κάθε αναφορά ιδιώτη γίνεται απαραίτητα εγγραφή, στο Βιβλίο Αδικημάτων και Συμβάντων.
2. Κρίνεται απαραίτητο να κλητεύονται οι εμπλεκόμενοι για να γίνουν οι δέουσες συστάσεις και να καταβάλλεται προσπάθεια ειρηνικής διευθέτησης της διαφοράς και οικειοθελούς συμμόρφωσης των ιδιοκτητών ζώων με τις διατάξεις του Ν. 4039/2012 και της συναφούς νομοθεσίας.
3. Ο αστυνομικός οφείλει να διενεργεί άμεσα αυτοψία εφόσον υποβληθεί αίτημα από τον καταγγέλλοντα και αν είναι δυνατόν με τη συνδρομή κτηνιάτρου και ανάλογα με τα ευρήματα του ελέγχου ο αξιωματικός να επικοινωνεί άμεσα, τηλεφωνικώς είτε εγγράφως, με την Εισαγγελία
4. Η παροχή νερού και τροφής στα άστεγα ζώα δεν αντίκειται στις διατάξεις του Ν. 4039/2012, με την προϋπόθεση ότι τηρούνται, οι συνθήκες καθαριότητας σύμφωνα με τις υγειονομικές διατάξεις.

Τα “όπλα” τα έχουμε. Το μόνο που μένει για να αλλάξουμε τον κόσμο και να κάνουμε την θεωρία μας πράξη είναι να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά και να προχωρούμε σε αναφορές και καταγγελίες.

Η αδιαφορία είναι συνενοχή.

The post Όπλο μας ο νόμος – Άρθρο της Αντωνίας Νατσιοπούλου appeared first on Eptanews.gr.

Ας δούμε πρώτα γιατί επιλέγουμε σαμαράκι για την βόλτα μας με τον σκύλο, ειδικά στην περίπτωση που δεν είναι εκπαιδευμένος και “τραβάει”

Στο Nottingham Trent University και το University of Nottingham επιστήμονες χρησιμοποίησαν ένα μοντέλο για να προσομοιώσουν τον λαιμό του σκύλου και μέτρησαν τις δυνάμεις που εξασκούνται όταν τραβάμε το “λουρί”. Τα αποτελέσματα δείχνουν πόσο σημαντικό είναι να μάθει ο σκύλος σας να περπατάει δίπλα σας χωρίς να τραβάει, να χρησιμοποιείτε σαμαράκι εάν τραβάει και πόση βλάβη προκαλούμε στον σκύλο με τις λεγόμενες “διορθώσεις”. Δοκιμάστηκαν οκτώ διαφορετικοί τύποι κολλάρων που συμπεριλάμβαναν κάθε τύπο: δερμάτινα, υφασμάτινα, με επένδυση, στενά, φαρδιά, σχοινί και πνίχτη. 

Η Dr. Anne Carter, υπεύθυνη της έρευνας λέει: 

“Δεν έχει σημασία ποιόν τύπο κολλάρου χρησιμοποιούμε. Την ζημιά την κάνει το τράβηγμα”

Γνωρίζετε πόσοι και πόσο σημαντικοί μυς υπάρχουν στην περιοχή του λαιμού του σκύλου;

Πενήντα τρείς. Πενηντατρείς μύες οι οποίοι στηρίζουν και ελέγχουν λαιμό και σβέρκο, στηρίζουν και ελέγχουν τους ώμους, επιτρέπουν στα πόδια να περιστρέφονται, να τεντώνονται και να μαζεύουν, στηρίζουν και ελέγχουν τον θώρακα και το στήθος, μύες που στηρίζουν και ελέγχουν τις κλειδώσεις και την ισορροπία. Για όσους αμφιβάλλουν μπορούν να αναζητήσουν τον πίνακα Fascicle lengths, PCSA and AI of canine neck muscles ή να επισκεφτούν απευθείας την διεύθυνση https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2100244/table/tbl3/?report=objectonly

Εάν ο σκύλος σας δεν έχει εκπαιδευτεί ακόμη ή τραβάει στην βόλτα θα πρέπει να χρησιμοποιείτε σαμαράκι. 

Κυκλοφορούν βέβαια πολλοί διαφορετικοί τύποι, κάποιοι μάλιστα υπόσχονται πως ο σκύλος σας με το “anti-pull” σαμαράκι του δεν θα τραβάει στην βόλτα και θα είναι ευτυχισμένος. Σωστό; Λάθος. Τα σαμαράκια που υποσχονται βόλτα χωρίς τράβηγμα είναι ακόμη πιο επιζήμια γιατί προκαλούν βλάβες ακόμη και στην ισορροπία του σκύλου. Οι μόνοι τύποι που δεν προκαλούν πρόβλημα στην κίνηση του σκύλου είναι αυτός που στην ευρώπη ονομάζουν “Η” και “Υ”

Σκεφτείτε πως αυτό που φοράει ο σκύλος σας στην βόλτα είναι όσο σημαντικά είναι τα παπούτσια που φοράει το παιδί σας. Επηρεάζουν την κίνηση, την στάση και την ισορροπία και σαφώς την ανάπτυξη. 

Σημείωση για τα κολάρα: Αποδεκτό και νόμιμο κολάρο είναι μόνο το υφασμάτινο, δερμάτινο ή με επένδυση που έχει κανονικό κούμπωμα. Οι πνίχτες, οι πνίχτες με καρφιά, τα κολάρα με καρφιά και τα ηλεκτρικά κολάρα, τα οποία αυτονόητα λογικός και υπεύθυνος άνθρωπος δεν χρησιμοποιεί γιατί η χρήση τους καθιστά βασανισμό, απαγορεύονται. Στον παράλογο κόσμο που ζούμε, βέβαια, απαγορεύεται η χρήση τους, καθώς απαγορεύεται οποιοδήποτε μέσο προκαλεί πόνο ή άγχος σε ένα ζώο, δεν απαγορεύεται όμως ακόμη η πώλησή τους. Όμως, και πάλι, το γεγονός πως βρίσκονται στις προθήκες των pet shops και των κτηνιατρείων δεν νομιμοποιεί την χρήση τους.  Θα πρέπει να γνωρίζετε πως υπάρχουν ήδη δύο καταδικαστικές αποφάσεις για την χρήση πνίχτη. Υπάρχει δηλαδή δεδικασμένο που σημαίνει πως εάν κάποιος αποφασίσει να σας καταγγείλει για το απαγορευμένο κολάρο του σκύλου σας, το οποίο μπορεί να αγοράσατε μόνο επειδή σας φάνηκε όμορφο ή πρακτικό, μάλλον δεν θα έχετε καλά ξεμπερδέματα… 

The post Κολάρο ή σαμαράκι; – Άρθρο της Αντωνίας Νατσιοπούλου appeared first on Eptanews.gr.

Ένας αδέσποτος σκύλος κάθεται στο πεζοδρόμιο και απολαμβάνει τον ήλιο. Περαστικός, τον πατάει κατά λάθος. Ο σκύλος πετάγεται τρομαγμένος και αλλάζει θέση. Στη συνέχεια περνούν από μπροστά του παιδιά, φωνάζοντας και προκαλώντας τον. Έπειτα από λίγο, δύο σκύλοι τον πλησιάζουν και του αγριεύουν, τρέποντάς τον σε φυγή. Τη στιγμή που έχει καταφέρει να κουρνιάσει σε μια άλλη γωνία, τον βλέπει η Αγγέλικα και σκύβει να του μιλήσει, ή να τον χαϊδέψει. Τότε ο σκύλος σκέφτεται «I’ve had enough for the day. Δεν θα ανεχτώ και τη φιλόζωη». Και κάνει την κίνηση να δαγκώσει το χέρι.

Σε αυτό το σημείο, αξίζει να σημειωθεί ότι σε κάθε σοκ το οποίο βιώνει ο σκύλος, εκκρίνεται η ορμόνη της κορτιζόλης, γνωστή και ως ορμόνη του στρες, η οποία παραμένει στον οργανισμό του για έως και 72 ώρες. Σε αυτό οφείλεται και η σωρευτική κλιμάκωση της δυσφορίας του.

Να θυμόμαστε πάντα, ότι ο σκύλος έχει σκοπό τη διασφάλιση της επιβίωσής του, όχι την επίθεση. Για να αποφύγουμε ή να προλάβουμε, λοιπόν, μια πιθανώς τραυματική εμπειρία από έναν σκύλο σε κατάσταση άμυνας, θα πρέπει να γνωρίζουμε και να ερμηνεύουμε τα σήματα που μας δίνει.

Κανένας σκύλος δεν έχει ίδιο χαρακτήρα με κάποιον άλλο. Όλοι, όμως, έχουν κοινή τη γλώσσα του σώματος, με την οποία μας επικοινωνούν τη συναισθηματική τους κατάσταση.

Εμείς, αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να παρατηρούμε το σώμα του (κεφάλι, μάτια, αυτιά, στόμα, τρίχωμα, πόδια, ουρά) για να μπορούμε να επικοινωνούμε μαζί του και να αναγνωρίζουμε άμεσα τα σήματα δυσφορίας του. Όταν ο σκύλος είναι συναισθηματικά ήρεμος εμείς είμαστε ασφαλείς.

Σήματα ηρεμίας

Τα σήματα του σκύλου, που δηλώνουν άγχος, δυσφορία, φόβο, απειλή και, γενικώς, ότι βρίσκεται σε κατάσταση συναγερμού, ονομάζονται και σήματα ηρεμίας (calming signals και displacement behaviors), καθώς τα χρησιμοποιεί προκειμένου να διαχειριστεί μια κατάσταση και να επανέλθει σε ηρεμία και ασφάλεια. Τα σήματα αυτά είναι:

1. ο σκύλος αρνείται να δεχτεί λιχουδιές που σε άλλη περίπτωση θα έπαιρνε με όρεξη
2. ο σκύλος κοιτάζει επίμονα και ακίνητος προς μια κατεύθυνση
3. ο σκύλος κοιτάζει λοξά, αφήνοντας το μάτι του να μοιάζει με μισοφέγγαρο
4. ο σκύλος δεν υπακούει σε εντολές που ήδη γνωρίζει
5. ο σκύλος δείχνει άκαμπτος, κάνει αργές και δύσκαμπτες κινήσεις, προσπαθεί να αποφασίσει αν θα μείνει ή αν έχει διέξοδο φυγής από το ερέθισμα. Σε περίπτωση που έχει διέξοδο, επιλέγει, συνήθως, την απομάκρυνση και όχι την εμπλοκή
6. ο σκύλος ξαφνικά χασμουριέται ή/και γλείφει το στόμα του νευρικά
7. ο σκύλος κρατάει σφιχτά κλειστό το στόμα του
8. ο σκύλος τινάζεται σαν να έχει νερό στο τρίχωμά του, ή ανασηκώνει το τρίχωμα της ράχης του
9. ο σκύλος προσπαθεί να χαμηλώσει το σώμα του και να γίνει μικρόσωμος, σαν να θέλει να κρυφτεί
10. ο σκύλος στρέφει το κεφάλι του σε αντίθετη κατεύθυνση από το ερέθισμα, μυρίζει το έδαφος ή/και ξύνεται
11. ο σκύλος γρυλίζει, τεντώνεται μπροστά ή/και δαγκώνει στον αέρα
12. o σκύλος γαυγίζει ή/και προβάλλει τα δόντια του, ανασηκώνοντας το άνω χείλος
13. η ουρά του σκύλου κινείται νευρικά κάτω από το ύψος των γοφών του, ή μένει ακίνητη σε υψηλότερη θέση
14. είναι δύσκολο έως ανέφικτο, να τον επαναφέρουμε σε ηρεμία ή να τον στρέψουμε προς κάπου αλλού
15. ο σκύλος δείχνει επιθετική συμπεριφορά, ακόμη και σε κάτι που δεν έχει σχέση με το αρχικό ερέθισμα.

Τουλάχιστον ένα ή και παραπάνω σήματα, τα χρησιμοποιούν οι σκύλοι για να πάρουν απόσταση από το ερέθισμα που τους απειλεί. Αν δεν μπορούν να αποφύγουν την απειλή, δηλαδή δεν έχουν τρόπο διαφυγής, τους απομένει μόνον η επιλογή της επίθεσης.

Σαν υπεύθυνοι κηδεμόνες, οφείλουμε να γνωρίζουμε την ιδιοσυγκρασία του σκύλου μας, τις ιδιαιτερότητές του και τα όρια της ανοχής του. Βάσει αυτών θα πρέπει να μην τον εκθέτουμε σε ερεθίσματα που του προκαλούν αρνητικές αντιδράσεις.

Όσο περισσότερες εμπειρίες έχει ένας σκύλος από νεαρή ηλικία, τόσο πιο «ανεκτικός» θα είναι κατά την ενήλικη ζωή του, σε νέα ερεθίσματα.

Εάν παραβλέπουμε ή αγνοούμε αυτά που μας επικοινωνεί ο σκύλος μέσω του σώματός του, κινδυνεύουμε κάποια στιγμή να περάσει απευθείας στο δάγκωμα”

Παρατηρώ, Σέβομαι,  Επικοινωνώ, Είμαι ασφαλής

The post Παρατηρώ, Σέβομαι, Επικοινωνώ – Άρθρο της Αντωνίας Νατσιοπούλου appeared first on Eptanews.gr.

Υπάρχουν, βέβαια, τρία πολύ βασικά πράγματα που θα πρέπει να προσέξετε με έναν κουφό σκύλο: Ασφάλεια, ασφάλεια και ασφάλεια. Όπως και με κάθε σκύλο δηλαδή.

Πρακτικά θα παραθέσω λίγες από τις συμβουλές που μας δίνει ο Becker, ο οποίος έχει εκπαιδεύσει πάνω από 100 σκύλους με προβλήματα ακοής τα τελευταία είκοσι χρόνια.

1. Ο κουφός σκύλος δεν μπορεί να ακούσει ένα αυτοκίνητο που έρχεται, ή οποιονδήποτε άλλο κίνδυνο πλησιάζει, οπότε δεν κυκλοφορεί ελεύθερος παρά μόνο μέσα σε ελεγχόμενο χώρο ή με κολάρο και οδηγό στην βόλτα. 
2. Ο κουφός σκύλος, όπως και όλοι οι σκύλοι, σας “διαβάζει”. Δεν χρειάζεστε λέξεις αλλά σήματα για όσα θέλετε να κάνει. Έχει αποδειχθεί πως οι “εντολές” είναι το τελευταίο που “ακούν” οι σκύλοι καθώς δίνουν προτεραιότητα στην γλώσσα του σώματος. Γι αυτό η εκπαίδευση είναι επιστήμη. Ξέρετε γιατί ο σκύλος σας ακούει στο “κάτσε”, αλλά όχι πάντα; Γιατί έχει συνδέσει το κάθισμα με κάποια σας κίνηση και όχι με την λέξη. Γι αυτό δεν ακούμε τον γείτονα που “μεγάλωσε με σκυλιά”. Κι εγώ μεγάλωσα με τηλεόραση αλλά δεν ξέρω να τις διορθώνω. Οπότε για κάθε “ρουτίνα” επιλέγετε ένα σήμα με το χέρι σας.
3. Ο κουφός σκύλος δεν θα σας ακούσει όταν τον φωνάζετε γιατί δεν ξέρετε πού είναι. Οπότε του φοράτε ένα κουδουνάκι στο λαιμό για να τον ακούτε. 
4. Οι κουφοί σκύλοι πάντα έχουν ένα “βαθύ” πεδίο ήχων το οποίο αντιλαμβάνονται σε συνδυασμό εμ τις δονήσεις. Οπότε όταν κοιμάται και τον πλησιάζετε χρησιμοποιήστε “βαρύ” βήμα ή κουνήστε κάποιο έπιπλο εκεί κοντά. 
5. Ο κουφός σκύλος ζει σε έναν βουβό κόσμο. Μην ξεχνάμε πως η ακοή είναι η δεύτερη ισχυρότερη αίσθηση του σκύλου (μετά την όσφρηση). Γι αυτό συνδέεται υπερβολικά πολυ΄με τον άνθρωπό του και ψάχνει συνεχώς το βλέμμα του και την μυρωδιά του. 

Deaf dogs can have a wonderful life,» Newstead says. «They can do agility, obedience. They can be therapy dogs. They can do almost anything a hearing dog can do — there’s nothing wrong with them. They’re just a dog that can’t hear.»

Ο κουφός σκύλος εκπαιδεύεται, μπορεί να κάνει agility, μπορεί να γίνει σκύλος θεραπείας. Η ζωή με έναν κουφό σκύλο είναι υπέροχη και γεμάτη εκπλήξεις, όπως ακριβώς και με κάθε σκύλο. 

“Οι εκτροφείς θανατώνουν τα κουφά κουτάβια. Και όσα δεν θανατώνονται καταλήγουν στα κυνοκομεία. Και συνήθως βρίσκουν εκεί τον θάνατο” λέει ο Becker.

Υιοθετώ, δεν αγοράζω. Μέχρι να αδειάσουν τα κλουβιά. 

Αυτή είναι η Τρελλή. Κάποιες φορές την φωνάζω και Χαζούλα γιατί συχνά ορμάει και στην ουρά της. Έτσι όπως την κουνάει όλο χαρά όταν τρώει (γιατί είναι και γουλού) την “πιάνει” με την άκρη του ματιού της και νομίζει πως πλησιάζει άλλος σκύλος.Την φωνάζω και Μπάστακα γιατί όπου και να πάς τσουπ εκεί αυτή να σε κοιτάει όλο χαρά περιμένοντας χάδια. Δεν έχει κανονικό όνομα γιατί δεν ακούει. Οπότε “ακούει” μόνο τρυφεράδες. 

Μένει σε ελεγχόμενο χώρο με παρέα τον Πουνέντε. Έζησε στον δρόμο μέχρι την ηλικία του ενός έτους περίπου και στάθηκε υπερβολικά τυχερή γιατί ήταν σε περιοχή χωρίς ιδιαίτερη κίνηση (ή μας είπαν ψέμματα όταν ζήτησαν την στείρωσή της και ζούσε σε σπίτι – και αυτό πιθανό, μην απορείτε – γιατί όχι μόνο δεν ξαναρώτησαν γι’ αυτήν αλλά δεν μας ξαναμίλησαν κιόλας). Τον Δεκέμβριο του ‘18 ήταν ακόμη μέσα στο κυνοκομείο. Καταδικασμένη να ζει σε ένα κλουβί 4×4, χωρίς ερεθίσματα, χωρίς κοινωνικοποίηση και μέσα στην απόλυτη σιωπή. Δεν θέλω ασυλοποιημένα ζώα στην συνείδησή μου. Έτσι ήρθε στο κτήμα για να γίνει μέρος της παρέας (των 12 εντός και των πέντε εκτός). 

 Κρατάει από Δαλματικό, τα οποία πολύ συχνά έχουν προβλήματα ακοής, όπως και ολική ετεροχρωμία (διαφορετικά χρώματα ματιών. Και τα προβλήματα ακοής και η ολική ετεροχρωμία συναντώνται πλέον πολύ συχνά, ειδικά σε συγκεκριμένες φυλές, ως αποτέλεσμα της κάποτε αυστηρά επιλεκτικής εκτροφής προκειμένου κάποιες φυλές να αποκτήσουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά (αυστραλιανό τσοπανόσκυλο, δαλματίας, μολοσσοί, χάσκυ και μάλαμουτ).

Φυσικά ψάχνουμε οικογένεια. Το πρόβλημα ακοής δεν την εμποδίζει να αγαπάει, να παίζει, να κάνει χαζομάρες, να χοροπηδάει σαν κατσίκι και να απαιτεί χάδια.Ανταμοιβή σας αυτή η χαρούμενη μαπίτσα που θα στριμώχνεται μονίμως δίπλα σας κοιτώντας σας στα μάτια. Αν την υιοθετήσετε θα πρέπει να την κοιτάζετε συνέχεια στα μάτια. Γιατί δεν έχει όνομα, επειδή δεν μπορεί να το ακούσει. Είναι κοινωνική εκτός από τις ώρες που έχει πιάτο μπροστά της. Αν έχετε άλλα ζώα είναι σημαντικό να τρώει σε χώρο που νιώθει ασφαλής και δεν κινείται άλλο ζώο. 

Αν λείπει μία τρελλή από την ζωή σας, σας έχω αυτήν. Είναι στειρωμένη με το πρόγραμμα του Δήμου, σαφώς θα υιοθετηθεί με την νόμιμη διαδικασία και, σαφώς, για οποιαδήποτε υποστήριξη χρειαστεί στα θέματα συμπεριφοράς έχουμε πάντα την εξειδικευμένη βοήθεια του εκπαιδευτή και τεχνικού συμπεριφοράς Θωμά Αναστασιάδη, δωρεάν, όπως σε κάθε υιοθεσία μας. 

The post Η ζωή με έναν σκύλο που δεν ακούει – Άρθρο της Αντωνίας Νατσιοπούλου appeared first on Eptanews.gr.

«Ο βασανισμός ενός ζώου είναι ένας τρόπος για κάποιον άνθρωπο να βρει τη δύναμη, τη χαρά ή την εκπλήρωση βασανίζοντας ένα θύμα που δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του.»

«Ο βιασμός είναι ένας τρόπος για κάποιον άνθρωπο να βρει τη δύναμη, τη χαρά ή την εκπλήρωση βασανίζοντας ένα θύμα που δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του.»

«Η κακοποίηση ενός παιδιού είναι ένας τρόπος για κάποιον άνθρωπο να βρει τη δύναμη, τη χαρά ή την εκπλήρωση βασανίζοντας ένα θύμα που δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του.»

Η γραμμή που διαχωρίζει την κακομεταχείριση ενός ζώου από την κακομεταχείριση ενός ανθρώπου είναι πάρα πολύ λεπτή, και την διαπερνούμε πολύ πιο εύκολα από όσο πιστεύουν οι περισσότεροι άνθρωποι. Οι άνθρωποι κακοποιούν τα ζώα για τον ίδιο λόγο που κακοποιούν τους ανθρώπους. Μερικοί ίσως σταματήσουν στα ζώα, αλλά έχει ήδη αποδειχθεί ότι στις περισσότερες περιπτώσεις προχωρούν στην κακομεταχείριση ανθρώπων.

Ο κύκλος της βίας

Ένα από τα πιό επικίνδυνα πράγματα που μπορούν να συμβούν σε ένα παιδί είναι να βασανίσει και να σκοτώσει ένα ζώο και να μείνει ατιμώρητο (Μάργκαρετ Μήντ).

Δεν γεννιόμαστε με το γονίδιο της σκληρότητας και της αναλγησίας. Η στάση αυτή αναπτύσσεται σαν συνέπεια του περιβάλλοντος και της κοινωνίας. Σήμερα θεωρείται αποδεδειγμένο πως η παιδική βιαιότητα απέναντι στα ζώα είναι συχνά ένα σημάδι πως κάτι πάει λάθος, και αποτελεί προειδοποίηση μελλοντικών βίαιων πράξεων ενάντια σε ανθρώπους. Με την σωστή καθοδήγηση και καλλιέργεια από ενηλίκους, τα παιδιά μπορούν να διδαχθούν την ευαισθησία απέναντι σε άλλα πλάσματα. Χωρίς όμως επέμβαση και θετική διαπαιδαγώγηση, μπορεί να παγιδευτούν σε μια διαρκή διαιώνιση αυτής της βίαιης συμπεριφοράς. Η βία – άσχετα αν το θύμα έχει δύο ή τέσσερα πόδια, φτερά, ή πτερύγια – παραμένει βία.

Η σκληρότητα απέναντι στα ζώα συνδέεται με τη βία απέναντι στους ανθρώπους

.

Σύμφωνα με μια μελέτη του 1997 (Οργανισμός για την Πρόληψη της Βίας απέναντι στα Ζώα της Μασσαχουσέτης) και του Πανεπιστημίου Northeastern, αυτοί που κακοποιούν ζώα είναι πέντε φορές πιθανότερο να διαπράξουν βίαια εγκλήματα ενάντια σε ανθρώπους και τέσσερις φορές πιθανότερο να διαπράξουν καταπατήσεις ιδιοκτησίας από εκείνους που δεν έχουν ιστορικό βίας απέναντι σε ζώα.

Πέντε στους έξι μαθητές που ξέσπασαν σε πυροβολισμούς στα σχολεία τους το 1999 είχαν επιδείξει συμπεριφορές κακοποίησης απέναντι σε ζώα στην παιδική τους ηλικία.

Ο Κίνκελ, ετών 15, μπήκε σύμφωνα με ισχυρισμούς στην καντίνα του γυμνασίου του και άρχισε να πυροβολεί τους συμμαθητές του, έτσι απλά. Δύο σκοτώθηκαν και 22 άλλοι τραυματίστηκαν, οι τέσσερις από αυτούς σοβαρά. Αργότερα την ίδια μέρα, η αστυνομκία βρήκε τους γονείς του δολοφονημένους στο σπίτι τους. Αναφέρθηκε από την οικογένεια και φίλους ότι ο Κίνκελ είχε ιστορικό βίας απέναντι σε ζώα και συχνά καυχιόταν για βασανισμούς και δολοφονίες σκυλιών και γατιών.

Ο Μίτσελ Τζόνσον, ετών 13 και ο Άντριου Γκόλντεν, ετών 11, πυροβόλησαν και σκότωσαν τέσσερις μαθητές και έναν δάσκαλο στο σχολείο τους. Ένας μαθητής είπε ότι ο Άντριου πυροβολούσε σκυλιά «όλη την ώρα με ένα 22άρι». Ο Λούκ Γούντηαμ, ετών 16, μαχαίρωσε τη μητέρα του μέχρι θανάτου, και μετά πήγε στο γυμνάσιό του όπου πυροβόλησε και σκότωσε δύο συμμαθητές και τραυμάτισε άλλους επτά. Πριν από τις δολοφονίες, ο Γούντηαμ έγραφε στο ημερολόγιό του, ότι αυτός και ένας φίλος του χτύπησαν, βασάνισαν και έκαψαν τον σκύλο του μέχρι που τον σκότωσαν. Υπάρχει μια φρικιαστική ακολουθία δολοφόνων, βιαστών, και κακοποιών που έκαναν «εξάσκηση» σε ζώα όταν ήταν παιδιά.

Γιατί τα παιδιά κάνουν κακό στα ζώα…

Οι περισσότεροι ειδικοί συμφωνούν ότι η κακοποίηση ζώων δεν είναι απλά το αποτέλεσμα μιας ρωγμής στην προσωπικότητα ενός ατόμου, αλλά και σύμπτωμα μιας βαθιά διαταραγμένης οικογένειας. Οι δράστες βίαιων πράξεων ενάντια στα ζώα είναι κυρίως αγόρια στην εφηβεία, που προέρχονται από όλα τα εθνικά και κοινωνικοοικονομικά στρώματα αδιακρίτως. Πολλοί απ’ αυτούς απλώς απεικονίζουν τη βία που βλέπουν ή στην οποία υπόκεινται στο σπίτι. Τα παιδιά που βλέπουν τους γονείς τους να εκφράζουν τον θυμό τους ή την απογοήτευσή τους με βίαιη συμπεριφορά, συχνά μπαίνουν στη διαδικασία να κάνουν το ίδιο, ξεσπώντας πάντα στα πιο αδύναμα μέλη – ένα βρέφος στην οικογένεια ή ένα ζώο.

Παραμελημένα/κακοποιημένα ζώα, παραμελημένα/κακοποιημένα παιδιά…

Από όλες τις γυναίκες στην Αμερική που απευθύνονται σε καταφύγια για να ξεφύγουν από έναν σύζυγο που τις κακοποιεί, το 57% είχε κατοικίδιο που δολοφονήθηκε από τον σύζυγο. Υπολογίζεται ότι το 88% των ζώων που ζουν σε οικογένειες με βίαιη συμπεριφορά στο σπίτι κακοποιούνται ή δολοφονούνται. 

Υπάλληλοι αρμόδιων υπηρεσιών στην Αμερική και στην Αγγλία εκπαιδεύονται να αναγνωρίζουν τα σημάδια παραμέλησης ανηλίκων ή οικογενειακής βίας παρατηρώντας τα σκεύη φαγητού και νερού των κατοικιδίων κ.ά. Οι κτηνίατροι μαθαίνουν να ψάχνουν για σημάδια προειδοποίησης κακοποίησης στα ζώα. Η θέση της αμερικανικής κτηνιατρικής ιατρικής ένωσης είναι: «Το AVMA αναγνωρίζει ότι οι κτηνίατροι έχουν την ευκαιρία να παρατηρήσουν τις περιπτώσεις κακοποίησης και παραμέλησης των κατοικιδίων, όπως αυτά καθορίζονται από τον νόμο ή τις τοπικές διατάξεις. Όταν παρατηρηθούν τέτοιες περιπτώσεις, το AVMA θεωρεί ευθύνη του κτηνιάτρου να τις αναφέρει στις αρμόδιες αρχές. Τέτοιες καταγγελίες αποδεικνύονται απαραίτητες για την προστασία της υγείας και της ευημερίας ζώων και ανθρώπων πολύ συχνά.»

Η σκληρότητα απέναντι στα ζώα είναι έγκλημα και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται. Όλο και αυξανόμενος αριθμός δικαστικών αναγνωρίζει ότι η έγκαιρη παρέμβαση μπορεί να αποδειχθεί πολύ αποτελεσματική στην αντιμετώπιση τέτοιων και αργότερα άλλων εγκλημάτων. Οι περιπτώσεις σοβαρής ή επαναλαμβανόμενης βίας κατά των ζώων απαιτούν παραδειγματική τιμωρία, καθώς επίσης και ψυχιατρική θεραπεία του δράστη. Ιδανικά τέτοια θεραπεία πρέπει να γίνει σε ολόκληρη την οικογένεια, και όχι μόνο στον δράστη.

Τι μπορούμε να κάνουμε;

• Να επεμβαίνουμε και να καταγγέλλουμε.
• Να μην προσπερνάμε με συμπάθεια και ανοχή περιπτώσεις παιδιών που κακοποιούν ζώα. Όταν ένα παιδί κακοποιεί ζώα, φωνάζει βοήθεια σε κάποιον.
• Να ενημερωθούμε και να συμμετέχουμε. Αν ακούμε ένα ζώο ή ένα παιδί να υποφέρει επειδή κακοποιείται στο διπλανό μας σπίτι, να επεμβαίνουμε. Αν κάνουμε τα στραβά μάτια γινόμαστε οι ίδιοι έμμεσοι θύτες.

ΑΚΟΥ, ΚΟΙΤΑ, ΜΙΛΑ

Η ΣΙΩΠΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ

The post Βία στα ζώα = Βία στον άνθρωπο – Άρθρο της Αντωνίας Νατσιοπούλου appeared first on Eptanews.gr.

Για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 2013 (κι όταν ο συνολικός αριθμός των έγκλειστων ανερχόταν περίπου στα 142 άτομα με πάνω από 60 ζώα ασυλοποιημένα), έγινε η πρώτη νύξη για  “επανένταξη” και το Συμμετέχω Αδέσποτα Κατερίνης κινητοποιήθηκε σχετικά και κατάφερε την αναστολή αυτής της ενέργειας με την βοήθεια της ΠΦΠΟ και επισκέψεις με αιτήματα στην εισαγγελία ενώ ξεκίνησε παράλληλα και  μία προσπάθεια με την συμμετοχή της Βρετανίδος συγγραφέως και ειδικής εφαρμοσμένης ψυχολογίας κυνοειδών κ. Τένζιν Ντόλμα, η οποία απέστειλε μια έκθεση για τις συνέπειες της επανατοποθέτησης των ασυλοποιημένων ζώων στη ζωή των πολιτών, για την αλλαγή του καθεστώτος κράτησης στα κυνοκομεία και την έναρξη καμπάνιας ευιασθητοποίησης.. Με αφορμή την έκθεση αυτή, το αρμόδιο Υπουργείο ζήτησε από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο και τους έλληνες ειδικούς, αντίστοιχη έκθεση για τον χρόνο ασυλοποίησης του σκύλου ώστε να εκδοθεί σχετική οδηγία προς τους δήμους και όλα τα καταφύγια. Με την συμπαράσταση και την πολύτιμη βοήθεια και συνδρομή της κ. Μπομπολάκη και όλης της Πανελλαδικής Φιλοζωικής & Περιβαλλοντικής Ομοσπονδίας (ΠΦΠΟ) και της Πανελλαδικής Συντονιστικής, και σε επαφή με τον εξαιρετικό κ. Ντινόπουλο, πρώην πρόεδρο του τμήματος Κτηνιατρικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, έγιναν νκάποιες προσπάθειες προκειμένου η έκθεση να επιδοθεί στο υπουργείο άμεσα για να λυθεί το θέμα νόμιμα και δια παντός για τα κυνοκομεία όλης της Ελλάδος. Δυστυχώς οι προσπάθειες έπεσαν στο κενό και μετά από πολλούς μήνες το πόρισμα από το Πανεπιστήμιο της Θεσσαλίας τελικά απλώς κάλυψε τα νώτα των ιθυνόντων για εγκατάλειψη των ασυλοποιημένων μαζικά μετά από εννέα μήνες περίπου. Το επόμενο καλοκαίρι από αυτά τα ζώα ζούσαν ελάχιστα καθώς εγκαταλείφθηκαν σε χώρους που “δεν θα ενοχλούσαν” σε μεγάλο αριθμό ανά “παρτίδα”. Το πρώτο πτώμα που βρήκαμε ήταν λίγες μόνο ημέρες μετά και η νεκροψία έδειξε σκουλήκια στην καρδιά και όλο το σώμα.

Οι Δήμοι απέδειξαν πως το θέμα της διαχείρισης αδέσποτων ζώων δεν αποτελεί προτεραιότητα. Ακόμη και πολιτικοί και εκλεγμένοι με καλές προθέσεις έχουν περιορισμένες δυνατότητες κυρίως γιατί συναντούν τον “τοίχο” των ψήφων.

Οι φιλόζωοι απέδειξαν πως δεν μπορούν να ελέγξουν τα εσωτερικά τους και πολλοί κερδοσκοπούν εις βάρος των ζώων και εξαπατούν ανθρώπους μιας και το να χτίσεις μία φιλοζωική περσόνα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σήμερα  είναι το πιο εύκολο πράγμα του κόσμου.

Τώρα αναμένουμε το νέο νομοσχέδιο (από το οποίο για τρίτη φορά αφαιρέθηκε το άρθρο που ευνοεί το “μακρυά από τα μάτια μας και όπου να ‘ναι” μετά από συντονισμένες προσπάθειες των ενωμένων σε αυτό φιλόζωων με πρωτοστάτη την κ. Μπομπολάκη και την ΠΦΠΟ) και ελπίζουμε πως θα υπάρξουν ουσιαστικές αλλαγές και θα τεθεί έδαφος για συνεργασία και συνυπευθυνότητα δημοτικών φορέων και σωματείων με δικλείδες και ρήτρες, έτσι ώστε να διασφαλίζεται πως δεν θα μένει ζώο χωρίς φροντίδα και οι δήμοι θα αξιοποιούν την γνώση και την εμπειρία των κατάλληλων ανθρώπων.

Παράλληλα με την αναμονή μιας μόνιμης λύσης του προβλήματος και επειδή αυτό θα έπρεπε να έχει λυθεί χθες, καλούμε όλους τους δημότες να βοηθήσουν στην πρόληψη άδικων και απάνθρωπων θανάτων. Όσοι λυπήθηκαν κάποιο ζώο στο δρόμο και το οδήγησαν έστω και ανώνυμα στο κτηνιατρείο ή το κυνοκομείο για να σωθεί, πρέπει να γνωρίζουν ότι παρά τη πρόθεση τους, καταδίκασαν αυτό το ζώο ή τα κουτάβια, σε θάνατο ή σε μακροχρόνια φυλάκιση. Ψάχνουμε μέσα σε 80000 κατοίκους 80 ανθρώπους να υιοθετήσουν ή να φιλοξενήσουν ένα ασυλοποιημένο ζώο όσο πιο άμεσα γίνεται. Ψάχνουμε το 1 τοις χιλίοις.

Ανήκεις στο ένα τοις χιλίοις;

Στο κυνοκομείο σήμερα ζουν μόνιμα  πολλοί ασυλοποιημένοι σκύλοι που έχουν να μοιραστούν αγάπη και μαθήματα ζωής. ‘Οσοι έχετε κτήματα περιφραγμένα ή μεγάλους επαγγελματικούς χώρους μπορείτε να υιοθετήσετε με ειδικό καθεστώς (σύμφωνα με όσα συζητήθηκαν ανεπίσημα με τον αντιδήμαρχο κ. Τσιαλό). Εκδηλώστε το ενδιαφέρον σας στον Δήμο (στον 1ο όροφο κ. Αργύρης Κούκουλης) και επικοινωνήστε μαζί μας στο 6974 920 526  για να σας βοηθήσουμε στην διαδικασία ανεύρεσης του κατάλληλου για εσάς ζώου και την διαδικασία.

Μπορούμε να ζήσουμε όλοι μαζί. Δεν θέλουμε φυλακισμένα ζώα. Θέλουμε ζώα στειρωμένα, ήρεμα, και εφόσον υπάρχουν, ελεύθερα στους δρόμους, να μας συνοδεύουν όταν γυρνάμε τη νύχτα στο σπίτι και να ζητούν το χάδι μας και ένα μεζέ όταν κάνουμε βόλτα στον πεζόδρομο.

Και σαφώς ονειρευόμαστε την ημέρα που ο κόσμος δεν θα εγκαταλείπει σκυλιά, κουτάβια και ετοιμόγεννες σκύλες, δεν θα επιτρέπει άσκοπες γέννες, έτσι ώστε να παραμένουν ελεγχόμενοι οι αριθμοί και να μην έχουμε φαινόμενα υποσιτισμένων, ασθενών και τραυματισμένων ζώων κατά εκατοντάδες κάθε χρόνο, που  τραυματίζουν τα μάτια και τις ψυχές των παιδιών μας.

Αυτό τον κόσμο τον έχουμε δανεικό και σε αυτό τον κόσμο δεν είμαστε μόνοι. Αγαπάμε τη ζωή και τον άνθρωπο, αγαπάμε τα ζώα και τη φύση και μπορούμε να ζήσουμε όλοι μαζί αρμονικά, προσφέροντας το ελάχιστο ο καθένας μας για να κληροδοτήσουμε έναν όμορφο κόσμο στα παιδιά μας, γεμάτο παντοτινές φιλίες και άδολη αγάπη

The post Εσύ ανήκεις στο ένα τοις χιλίοις; – Άρθρο της Αντωνίας Νατσιοπούλου appeared first on Eptanews.gr.

ο αριθμός των άστεγων ζώων και, κυρίως, η συμπεριφορά μας απέναντι σε αυτά

έχουν μεγαλύτερη επίπτωση στην τουριστική βιομηχανία από ό, τι νομίζαμε στο παρελθόν.

Αυτό είναι και το συμπέρασμα  της σχετικής έκθεσης μετά από έρευνα της καναδο-αμερικανικής οργάνωσης CANDI (Cats and Dogs International), σε συνεργασία με τον οργανισμό ερευνών HRC (Humane Research Council),  με τίτλο “Οι Οικονομικές Επιπτώσεις των Περιφερόμενων Γατών και Σκύλων στους Τουριστικούς Προορισμούς (The Economic Impact of Stray Cats and Dogs at Tourist Destinations on the Tourism Industry 2013).

Η έκθεση σκιαγραφεί τον οικονομικό αντίκτυπο που μπορεί να έχει για την τουριστική βιομηχανία η εμπειρία τουριστών με αδέσποτα ζώα κατά τη διάρκεια των διακοπών τους και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι πολλοί τουρίστες οι οποίοι συναντούν στις διακοπές τους ζώα τα οποία βρίσκονται σε κίνδυνο ή είναι ταλαιπωρημένα ή κακοποιημένα, είναι λιγότερο πιθανό να επιστρέψουν στον ίδιο τουριστικό προορισμό (ή σε άλλους με παρόμοια προβλήματα) και συνήθως μοιράζονται τις αρνητικές εντυπώσεις τους με άλλους ανθρώπους.

Τονίζει, επίσης, πως είναι σημαντικό οι τουριστικές επιχειρήσεις και οι κυβερνήσεις χωρών που αποτελούν τουριστικούς προορισμούς, να αναπτύξουν προγράμματα στείρωσης, ως έναν θεμιτό και βιώσιμο τρόπο περιορισμού του υπερπληθυσμού των ζώων καθώς αυτό που επηρεάζει, κυρίως, την στάση των ταξιδιωτών είναι η συμπεριφορά απέναντι στα ζώα. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις ταξιδιωτών στην ελλάδα από Καναδά και Αγγλία, κυρίως, που ξεκίνησαν προγράμματα βοήθειας δημιουργώντας παγκόσμιας πια εμβέλειας φιλοζωικές οργανώσεις.

Είναι εντυπωσιακό, επίσης, όπως διατυπώνεται από πολλές στατιστικές έρευνες την τελευταία δεκαετία, κατά κύριο λόγο, πως τα δύο τρίτα του καταναλωτικού κοινού παγκοσμίως γνωρίζει την δύναμη των αγοραστικών επιλογών του. Το 66% των καταναλωτών, δηλαδή, προτιμά να αγοράζει προϊόντα και υπηρεσίες από εταιρείες οι οποίες δείχνουν “εκτίμηση” για την προτίμηση πραγματοποιώντας διάφορα προγράμματα προσφοράς στο κοινωνικό σύνολο.  Σε σχέση με τον τουρισμό, με απλά λόγια,

η φροντίδα των άστεγων ζώων με ηθικό, και κοινά αποδεκτό πλέον, τρόπο

και η εξασφάλιση της υγείας και ευζωίας τους στους τουριστικούς προορισμούς

είναι ο τρόπος για να ανταποδίδουμε στους επισκέπτες μας την προτίμησή τους

και να βελτιώνουμε την ταξιδιωτική τους εμπειρία.

Τα κύρια σημεία της έρευνας είναι:

• Το 63% περιπου των ταξιδιωτών συνάντησε ταλαιπωρημένα άστεγα ζώα κατά τις πιο πρόσφατες διακοπές τους εκτός της χώρας τους.
• Οι συμμετέχοντες στην έρευνα δήλωσαν ότι η εικόνα αδέσποτων ζώων τους αναστάτωσε (34 %)
• Το 41% όσων ρωτήθηκαν δήλωσαν ότι είναι λιγότερο πιθανό να επισκεφθούν ξανά ένα μέρος με ταλαιπωρημένα άστεγα ζώα.
•   Το 7% των συμμετεχόντων στην έρευνα ανέφεραν προορισμούς τους οποίους δεν θα επισκεφτούν, λόγω του υπερπληθυσμού ταλαιπωρημένων άστεγων ζώων.
• Οι ερωτηθέντες είπαν πως:
• όταν συναντούσαν ταλαιπωρημένο άστεγο ζώο ή κακή συμπεριφορά απέναντί του ανέφεραν το περιστατικό στο ξενοδοχείο/θέρετρο στο οποίο διέμεναν (34%) και/ή στους ταξιδιωτικούς πράκτορες /στην τουριστική εταιρεία (31%)

– αφηγήθηκαν  την εμπειρία τους σε ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης (29%) και συμβούλεψαν τους φίλους και την οικογένειά τους να μην επισκεφτούν τον συγκεκριμένο προορισμό (25%)

– μοιράστηκαν την εμπειρία τους στο TripAdvisor ή στο Virtual Tourist (22%) ή σε κάποια άλλη ιστοσελίδα μεταφοράς εμπειριών (17%)

Ερωτήσεις ανοιχτού τύπου αποκάλυψαν ότι οι ανησυχίες των ερωτηθέντων όταν συναντούσαν άστεγα ζώα κατά τη διάρκεια των διακοπών τους επικεντρώνονταν στην ασφάλεια και (σε έναν μεγαλύτερο βαθμό) στο συναισθηματικό αντίκτυπο που έχουν αυτές οι εμπειρίες.

Η αντιμετώπιση του υπερπληθυσμού αδέσποτων ζώων σε κορυφαίους τουριστικούς προορισμούς εμπεριέχει συχνά την εφαρμογή βίαιων μεθόδων θανάτωσης (ηλεκτροπληξία, πνιγμό, κρέμασμα, δηλητηριάσεις κλπ) οι οποίες συχνά αποτελούν στην κυριολεξία μαζική εξόντωση πριν από την έναρξη της τουριστικής περιόδου. Η έκθεση αυτή καθιστά σαφές ότι αυτές οι τακτικές είναι τόσο απάνθρωπες, όσο και αναποτελεσματικές, και θα πρέπει να αντικατασταθούν με τις ηθικές, και πιο φιλικές προς τα ζώα, προληπτικές προσεγγίσεις (στείρωση, οργανωμένη φροντίδα στον δρόμο, φιλοξενίες, προγράμματα υιοθεσιών)

Την έκθεση, που καταλήγει καλώντας την τουριστική βιομηχανία να είναι μέρος της λύσης, έτσι ώστε, «οι γάτες και τα σκυλιά που υποφέρουν στα πιο όμορφα σημεία διακοπών στον κόσμο, να έχουν τελικά μια ευκαιρία στη ζωή που τους αξίζει» και εξηγεί γιατί μία πιο ανθρωπιστική αντιμετώπιση των άστεγων ζώων έχει όχι μόνο οικονομικά  για την τουριστική βιομηχανία οφέλη, αλλά και οφέλη για το περιβάλλον, την κοινωνία και, φυσικά, τα ίδια τα ζώα μπορείτε να βρείτε στο διαδίκτυο με μία απλή αναζήτηση. Οι μαζικές δολοφονίες δεν είναι σε καμία περίπτωση η λύση.

Μέχρι να εφαρμοστεί απαρέγκλιτα το πρόγραμμα διαχείρισης (τουλάχιστον στον Δήμο μας) μπορούμε να φροντίσουμε για την καλή μας εικόνα ως εξής:

1. Όταν συναντούμε άστεγο ζώο στον δρόμο να ελέγχουμε το εσωτερικό του αριστερού αυτιού για τατουάζ/σήμανση στείρωσης.
2. Αιιτούμαστε φροντίδα ή/και στείρωση με αποστολή  e-mail στο katerini@katerini.gr την υπηρεσία του Δήμου (παράδειγμα στο τέλος) ή να δηλώνουμε τον εντοπισμό στην εφαρμογή novoville (την οποία μπορείτε να κατεβάσετε στο κινητό σας για να αναφέρετε οποιοδήποτε θέμα άπτεται των αρμοδιοτήτων του Δήμου άμεσα)
3. Όταν συναντούμε ζώο τραυματισμένο ή άρρωστο με κακή εικόνα καλούμε άμεσα το συνεργείο περισυλλογής στο 6995998877 (Άρης Δημητρίου)
4. Όταν εντοπίζουμε κατοικίδιο ζώο, του οποίου παραβιάζονται οι όροι ευζωίας, επικοινωνούμε με την αστυνομία ή/και κάποια φιλοζωική
5. Φροντίζουμε να παρέχουμε καθαρό και φρέσκο νερό στα άστεγα ζώα της γειτονιάς μας
6. Σιιτίζουμε με σύνεση και σεβασμό στους περίοικους νωρίς το πρωί ή το βράδυ, πάντα σε σκεύος το οποίο μετά απομακρύνουμε, ποτέ μπροστά σε εισόδους καταστημάτων ή κατοικιών που δεν μας ανήκουν.

ΟΔΗΓΟΣ ΑΙΤΗΣΗΣ

Συμπληρώνετε ονοματεπώνυμο, δ/νση, αριθμό ταυτότητας και τηλέφωνό σας

ΠΡΟΣ Τμήμα Αυτοτελούς Οικονομικής Ανάπτυξης Υπ’ όψιν κ. Κούκουλη 

ΑΙΤΗΣΗ

Παρακαλώ για την φροντίδα/στείρωση άστεγου ζώου και σύμφωνα με τον νόμο το οποίο εντόπισα στην (περιοχή, οδός, σημείο), το οποίο είναι (φύλο, περιγραφή μεγέθους κατά προσέγγιση, χρώμα, ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κλπ). Στην διάθεσή σας για οποιαδήποτε διευκρίνιση

Παρακαλώ για την απάντησή σας με αριθμό πρωτοκόλλου

The post Η συμπεριφορά μας απέναντι στα άστεγα ζώα έχει αντίκτυπο στον τουρισμό μας – Άρθρο της Αντωνίας Νατσιοπούλου appeared first on Eptanews.gr.

Ε ναι! Εντάξει! Ο κόσμος είναι κακός για μικρά παιδιά σαν και μένα εκεί έξω, εγώ όμως είμαι πανέξυπνος και μεγαλοδείχνω κιόλας (κάτι μικρά με φοβούνται κιόλας χαχαχαχαχ) και μου αρέσει να βλέπω τους φίλους μου και να παίζω και μπάλα από δω κι από κει και όταν κάθομαι κάπου πολλοί μου λένε ότι είμαι πολύ όμορφος – κι η μαμά μου μου το λέει αλλά αυτή είναι μαμά μου και μ’ αγαπάει – και είμαι πολύ όμορφος και δεν είμαι και κανα χαζό στην τελική. 

Γι αυτό το έσκασα προχθές.  Βασικά δεν το έσκασα ακριβώς.  Είδα την εξώπορτα ανοιχτή και ήθελα να δω τί γίνεται έξω. Αλλά μετά άρχισε να φυσάει πολύ και είχε και πολλή βροχή και τρόμαξα (λογικό αφού είπαμε – είμαι μικρός κι ας μεγαλοδείχνω) κι άρχισα να τρέχω για να γυρίσω σπίτι αλλά έκανα λάθος και … χάθηκα. Ναι, εντάξει, χάθηκα. Μπερδεύομαι άμα τρέχω, επειδή τρέχω πολύ πολύ γρήγορα, και δεν προσέχω και πολλά. Και μετά σταμάτησε ο αέρας και η βροχή και όλοι βγήκαν έξω και κοιτούσαν από δω κι από κει και μιλούσαν. Κάποιοι κατάλαβαν ότι χάθηκα και με κέρασαν κιόλας.

Γενικά πέρασα υπέροχα αλλά μου βγήκε ξινό. Η μαμά είχε πολύ δίκιο. Και από δω και πέρα δεν θα ξαναβγώ ποτέ χωρίς αυτήν ή τον αδερφό μου κι ας μεγαλώσω κι άλλο γιατί ο κόσμος είναι κακός και η μαμά μου πέθανε από την αγωνία της και με έψαχνε και έκλαιγε και φοβόταν πως κάποιος θα μου κάνει κακό κι ότι δεν θα με βρεί ποτέ ξανά και δεν θα ξέρει τί απέγινα κι αν ζώ. Μου τα έλεγε μετά που με είδε κι έκλαιγε πολύ και δεν θέλω να την ξαναστεναχωρήσω. Μαμά μου είναι και με προσέχει. 

Είμαι μικρός, αλλά χαζός δεν είμαι! Αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί ο κόσμος είναι κακός με τα μικρά παιδιά. Τα μικρά παιδιά δεν πειράζουν κανέναν! Εγώ καθόμουν όμορφα και ωραία και χάζευα τον κόσμο και ήρθε ένας που έμοιαζε με τον παππού  – είναι πολύ καλός ο παππούς μου – κι εκεί που σήκωσα το κεφάλι να τον δω καλύτερα ΜΠΑΜ μου πατάει μία στο κεφάλι και τότε κι εγώ τον ΔΑΓΚΩΣΑ!!

Κάπως έτσι θα μας έλεγε την ιστορία του πιθανόν ο δόλιος τρομαγμένος σκυλάκος που χάθηκε την ημέρα της σφοδρής κακοκαιρίας και έκανε την “αιματηρή επίθεση”. Φυσικά και υπήρχε αίμα.  Και κάτι ράμματα στο πόδι που κλώτσησε. Και μετά τα ράμματα ο κύριος γύρισε σπίτι του. Υπάρχουν μάρτυρες και ο κύριος, άσχετα με την νοητική του κατάσταση και το γιατί φοβήθηκε,  ΚΛΩΤΣΗΣΕ τον σκύλο. Ο φόβος και η ασθένεια δεν είναι δικαιολογία. Θα δικαιολογούσατε τον ξυλοδαρμό του ταχυδρόμου από κάποιον ο οποίος “φοβήθηκε πως είδε κλέφτη”; Μην βιαστείτε να πείτε “άλλο αυτό!” Καθόλου άλλο αυτό. Το ίδιο ακριβώς είναι. Κι αν θέλετε να σηκώσετε το δάχτυλο και να βρείτε φταίχτη κάντε το. Και πολεμήστε για το δίκαιο και το σωστό. Πολεμήστε την άγνοια, πολεμήστε την εγκατάλειψη, πολεμήστε για τα θύματα. Σκυλί, παιδί, γέροντας, εργαζόμενος, γυναίκα. Το δίκηο ένα είναι. Και τιμωρεί τον θύτη. Και ο θύτης είναι πάντα άνθρωπος. 

Η ΔΡΑΣΗ ΦΕΡΝΕΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ και Ο,ΤΙ ΔΙΝΕΙΣ ΠΑΙΡΝΕΙΣ

Όσοι διέδωσαν μέσω ΜΜΕ και Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης, και εμμένουν να διαδίδουν, ψευδείς ειδήσεις παρ’ όλες τις προειδοποιήσεις, είτε γιατί προσπαθούν να ανεβάσουν την δημοτικότητα των blog τους για εισπράξεις είτε γιατί εξυπηρετούν συμφέροντα ανθρωποκεντρικών εκπροσώπων, επειδή προκάλεσαν το κοινό αίσθημα και, αναπόφευκτα, άδικη οργή ενάντια στα άστεγα ζώα, να είναι σίγουροι πως θα βρουν απέναντί τους τον νόμο με κάθε πρόσφορο μέσο. 

Όπως  μου είπε κάποτε και ο γέροντας Αριστείδης Τσιουπλής, όταν συνεργαζόμουν με το τυπογραφείο του: “Πήραν όλοι οι άσχετοι από ένα μαρκούτσι στο χέρι και το παίζουν δημοσιογράφοι” Ήρθε η ώρα οι τρομολάγνοι συλλέκτες των προσφιλών τους  like να μπουν στην θέση τους.

Υιοθεσία Σκύλου:

Ο Τσίλλι ψάχνει οικογένεια γιατί η δική του δεν υπάρχει πια.

Η καρδιά όλων μας πονά για τον χαμό της γυναίκας που διέμενε στην Βύρωνος και έφυγε άδικα από την ζωή την προηγούμενη εβδομάδα. Συμμερίζομαι τον πόνο της οικογένειας και ο ρόλος μου υπαγορεύει μόνο έναν τρόπο με τον οποίο μπορώ να βοηθήσω: να βρω σπίτι για τον αγαπημένο της σκύλο και μόνο της σύντροφο τα τελευταία χρόνια, τον γλυκύτατο επτάχρονο Τσίλλι.

Θέλω να ευχαριστήσω εκ βαθέων τον Άρη Δημητρίου και την Ξένια Στάθη που ανταποκρίθηκαν άμεσα στην έκκλησή μου για φιλοξενία. Ο Τσίλλι μόλις κάποιες ημέρες πριν άρχισε να τρώει και να θέλει να βγει έξω.  Είναι ακόμη θλιμμένος και μάλλον σοκαρισμένος γιατί έχασε την μαμά του. Και δεν μπορεί να καταλάβει γιατί την έχασε. Όπως ένα μικρό παιδί.

Έχει πολλά χρόνια μπροστά του και πολύ τρυφερότητα και χαρά να δώσει. Και χρειάζεται την βοήθειά σας. Όχι για να ξεχάσει την “μαμά” του αλλά για να συνεχίσει να ζει όμορφα και να την θυμάται κάθε φορά που θα κοιμάται σε μία ζεστή αγκαλιά.

Είναι επτά ετών, πολύ μικρού μεγέθους, στειρωμένος.

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνείτε με το 6995998877 (Άρης Δημητρίου)

The post ΕΧΕ ΤΟΝ ΝΟΥ ΣΟΥ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ… Μία αληθινή ιστορία – Άρθρο της Αντωνίας Νατσιοπούλου appeared first on Eptanews.gr.

όταν ακούτε καλπασμό να σκέφτεστε “άλογο” και όχι “ζέβρα”

Στην ουσία, με μία απλή διατύπωση αυτό που μας διδάσκει η αρχή του ξυραφιού είναι πως δεν θα πρέπει να προβαίνει κανείς σε περισσότερες υποθέσεις από όσες είναι απαραίτητες.

Αν πιστεύετε πως η Αρχή Οικονομίας του Όκκαμ δεν έχει εφαρμογή στην καθημερινότητά μας θα πρότεινα να επανεξετάσετε. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω γι αυτό και θα σας εξηγήσω γιατί με ένα απλό παράδειγμα από τον χώρο της φιλοζωίας.

Για το συγκεκριμένο παράδειγμα χρειάζεται, όμως, πρώτα να γνωρίζετε κάποια πράγματα για την σχετική νομοθεσία, τα οποία και θα παραθέσω επιγραμματικά:

1. Την απόλυτη ευθύνη για τα άστεγα ζώα έχει ο Δήμος
2. Οι εθελοντές για διαδικασίες φιλοξενίας, υιοθεσίας κλπ υποχρεούνται να συνεργάζονται με τον Δήμο
3. Για την προώθηση υιοθεσιών μέσω αγγελιών απαιτείται “ομπρέλα” φορέα (Δήμου ή Σωματείου) διαφορετικά υπάρχει υποχρέωση ανάρτησης αριθμού ηλεκτρονικής σήμανσης
4. Για να υιοθετήσει άστεγο ζώο οποιοσδήποτε υποχρεούται α) να επικοινωνήσει με τον Δήμο και να αιτηθεί την υιοθεσία για να παραλάβει το ζώο και το βιβλιάριο υγείας του από τον συμβεβλημένο κτηνίατρο β) να δηλώσει την υιοθεσία στον Δήμο διαμονής εφόσον αυτός είναι άλλος από τον Δήμο που προέρχεται το ζώο

Στο άρθρο δεν εξετάζω εάν η νομοθεσία είναι λειτουργική, άρα και “σωστή”, ή όχι ούτε θα διατυπώσω τις απόψεις μου σχετικά και εάν συμφωνώ ή όχι. Πιθανόν σε κάποιο επόμενο άρθρο μιας και σύντομα, απ’ ότι ακούγεται, θα ανοίξει διαβούλευση για τον νόμο Περί Προστασίας Ζώων. Θα πω, όμως,  αυτό: τον νόμο δεν τον εφαρμόζουμε επιλεκτικά, όπως μας βολεύει, και όταν δεν μας αρέσει αγωνιζόμαστε να τον αλλάξουμε με κάθε πρόσφορο μέσο.

Πρόσφατα κατατέθηκε καταγγελία εναντίον ατόμου γνωστού στην φιλοζωική κοινότητα της πόλης, και όχι μόνο, για παραβάσεις ακριβώς των παραπάνω με αφορμή προσπάθειά του να βάλει σε αυτοκίνητο, κάποια νύχτα, άστεγο επιβλεπόμενο σκύλο γιατί “είχε βρει υιοθεσία”. Η καταγγελία αυτή πυροδότησε μία εδώ και χρόνια “παραφιλολογία” ενάντια στο Συμμετέχω Αδέσποτα Κατερίνης και το άτομό μου, κυρίως, κεκαλυμμένα αυτονόητα, καθώς προειδοποίησα εδώ και αρκετό καιρό πως οποιαδήποτε λασπολογία και προσπάθεια αμαύρωσης του πολύπαθου έργου θα επισύρει τις νόμιμες κυρώσεις.

Οι ερωτήσεις που υπαγορεύει το Ξυράφι (και η Αρχή της Οικονομίας, όπως λέγεται αλλιώς) σε έναν κοινό νου σε αυτή την περίπτωση, λοιπόν, είναι οι εξής (και θα παραθέσω μόνον αυτές και όχι ερμηνεία):

1. Γιατί κάποιος προσπαθεί να βάλει ένα ζώο στο αυτοκίνητο την ενδεκάτη νυχτερινή (το οποίο σαφώς αντιστέκεται καθώς δεν σε γνωρίζει) ενώ μπορεί να επικοινωνήσει με τον Δήμο ή με την εθελόντρια που φροντίζει για την σίτισή του για να γίνει η μεταφορά εφόσον έχει βρει υιοθεσία;
2. Γιατί κάποιος την στιγμή που η εθελόντρια που σιτίζει το συγκεκριμένο ζώο βγαίνει και ρωτάει τί συμβαίνει και ενημερώνει για την νόμιμη διαδικασία, ο κάποιος ξεκινά φραστική επίθεση ενάντια στην ίδια, τον αντιδήμαρχο, το συνεργείο και τα σωματεία παραληρώντας για ανικανότητα και άλλα τέτοια “όμορφα”;
3. Γιατί κάποιος ενώ έχει ενημερωθεί για την νόμιμη διαδικασία (πολλάκις και με διάφορα μέσα) εξακολουθεί πεισματικά να την παραβαίνει και δεν δηλώνει τις υιοθεσίες στον Δήμο θολώνοντας τα νερά με κουτσομπολιά και ύβρεις;
4. Γιατί κάποιος που θεωρεί πως η αντιδημαρχία είναι ανίκανη δεν προχωρά σε διεκδίκηση βελτίωσης με κάθε πρόσφορο και νόμιμο μέσο αλλά καταφεύγει σε παράνομες πράξεις;
5. Τί κάνει νιάου – νιάου στα κεραμίδια;
6. Ποιό είναι το πρώτο πράγμα που σας έρχεται στο μυαλό;

Θα παραθέσω μερικά ερωτήματα ακόμη για να σκεφτείτε με βοηθό τον Όκκαμ και το Ξυράφι του:

1. Γιατί κάποιος που ισχυρίζεται διάφορα δεν το κάνει με μία καταγγελία και ονοματεπώνυμο ή έστω με ονοματεπώνυμο δημοσίως αλλά απλώς πυροδοτεί με υπονοούμενα “πηγαδάκια” και φήμες χωρίς ονοματεπώνυμο;
2. Γιατί, εφόσον δεν ασχολούμαι με κανέναν, παρά μόνον όταν υπάρχει έρεισμα για καταγγελία, στην οποία προχωρώ, και μόνο με τους στόχους μου για την βελτίωση της ζωής των άστεγων ζώων της πόλης και πανελλαδικά σε κάθε επίπεδο (άμεσα, εκπαιδευτικά, νομοθετικά, διοικητικές αναφορές και καταγγελίες γενικότερα, επικοινωνιακά με αρθρογραφία και μέσω της σελίδας του Σωματείου, σε επίπεδο φορέων κλπ), με όλα τα λάθη που αυτές οι προσπάθειες μπορεί να συνεπάγονται, ασχολούνται όλοι με το πρόσωπό μου που εκπροσωπεί το Συμμετέχω;
3. Συγγνώμη, ενοχλώ;

Σας αφήνω να σκεφτείτε κρατώντας κατά νου την Αρχή της Οικονομίας Ενέργειας και το Ξυράφι του Όκκαμ, που πηγαίνει χέρι – χέρι με την Αρχή της  Διατήρησης της Ενέργειας. Με προσοχή όμως, καθώς οι υπεραπλουστεύσεις δεν είναι πάντα ωφέλιμες και δεν οδηγούμαστε απαραίτητα στα σωστά συμπεράσματα χρησιμοποιώντας αυστηρά επαγωγική μεθοδολογία.

Οπότε κρατάτε κατά νου επίσης πως ο Γουόλτερ του Τσάττον είπε:

«Εάν τρεις θέσεις δεν επαρκούν για να επιβεβαιώσουν μία καταφατική πρόταση για κάποιο ζήτημα, τότε πρέπει να προστεθεί και μια τέταρτη, και ούτω καθ’ εξής». Και ο τρόπος που ερμηνεύουμε τα γεγονότα επηρεάζεται πάντα από την προσωπική μας θέση, όπως και οι πράξεις μας επηρεάζονται πάντα από αυτά που θεωρούμε “απειλή”.

Στην προκειμένη περίπτωση, πολύ πριν φτάσουμε στο σημείο που είμαστε, επεσήμανα αρκετές φορές σε κάθε ευκαιρία την ανάγκη για (και ζήτησα συγκεκριμένα από τον Αντιδήμαρχο, κ. Τσιαλό, τουλάχιστον δις) να κληθούν όλοι οι ενεργοί εθελοντές της περιοχής για να συμφωνηθεί ένας κώδικας διαδικασίας νόμιμος, αλλά όχι νομότυπος, έτσι ώστε έχουν την πρόθεση να βοηθήσουν τα άστεγα ζώα του Δήμου μας να συνεργαστούν για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα στο συντομότερο χρονικό διάστημα. Δυστυχώς δεν υπήρξε ανταπόκριση όχι γιατί δεν υπήρχε συμφωνία στο θέμα της διαδικασίας αλλά γιατί θεωρήθηκα υπερβολική ως συνήθως (πράγμα αρκετά φυσιολογικό, δυστυχώς – είναι δύσκολο να φανταστεί κάποιος την έκταση του “γκρίζου τοπίου” που επικρατεί στην φιλοζωική δραστηριότητα)

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, η επαγωγή για την εξαγωγή συμπερασμάτων είναι απαραίτητη.

Το σκίτσο “δανεικό”, οι λεζάντες εμού της ιδίας

ΥΓ: Το δεύτερο μέρος και συνέχεια του άρθρου “ο σκύλος σου ξέρει τί ώρα είναι;” την επόμενη εβδομάδα

The post Κατ’ εξαίρεση… Το ξυράφι του Όκκαμ – Άρθρο της Αντωνίας Νατσιοπούλου appeared first on Eptanews.gr.