Μενού Κλείσιμο

Παρατηρώ, Σέβομαι, Επικοινωνώ – Άρθρο της Αντωνίας Νατσιοπούλου

Όλοι έχουμε καλές και κακές μέρες γράφει η Αγγέλικα Χέρρα (Πτυχιούχος Εκπαιδεύτρια Σκύλων VSA-CDT και  DoggoneSafe-Bite Safety Educator) με τον δικό της άμεσο τρόπο. Γιατί, λοιπόν, μπορεί ένας άστεγος σκύλος να μας δαγκώσει όταν από εμάς και την καλή του σχέση μαζί μας εξαρτάται η επιβίωσή του; Μην ξεχνάμε πως η βλακεία είναι ανθρώπινο προνόμιο. Στα ζώα λειτουργεί απλά το ένστικτο για το ωφέλιμο και το βλαβερό. Ας δούμε  το παράδειγμα που μας δίνει η Αγγέλικα, με τα δικά της λόγια:

Ένας αδέσποτος σκύλος κάθεται στο πεζοδρόμιο και απολαμβάνει τον ήλιο. Περαστικός, τον πατάει κατά λάθος. Ο σκύλος πετάγεται τρομαγμένος και αλλάζει θέση. Στη συνέχεια περνούν από μπροστά του παιδιά, φωνάζοντας και προκαλώντας τον. Έπειτα από λίγο, δύο σκύλοι τον πλησιάζουν και του αγριεύουν, τρέποντάς τον σε φυγή. Τη στιγμή που έχει καταφέρει να κουρνιάσει σε μια άλλη γωνία, τον βλέπει η Αγγέλικα και σκύβει να του μιλήσει, ή να τον χαϊδέψει. Τότε ο σκύλος σκέφτεται «I’ve had enough for the day. Δεν θα ανεχτώ και τη φιλόζωη». Και κάνει την κίνηση να δαγκώσει το χέρι.

Σε αυτό το σημείο, αξίζει να σημειωθεί ότι σε κάθε σοκ το οποίο βιώνει ο σκύλος, εκκρίνεται η ορμόνη της κορτιζόλης, γνωστή και ως ορμόνη του στρες, η οποία παραμένει στον οργανισμό του για έως και 72 ώρες. Σε αυτό οφείλεται και η σωρευτική κλιμάκωση της δυσφορίας του.

Να θυμόμαστε πάντα, ότι ο σκύλος έχει σκοπό τη διασφάλιση της επιβίωσής του, όχι την επίθεση. Για να αποφύγουμε ή να προλάβουμε, λοιπόν, μια πιθανώς τραυματική εμπειρία από έναν σκύλο σε κατάσταση άμυνας, θα πρέπει να γνωρίζουμε και να ερμηνεύουμε τα σήματα που μας δίνει.

Κανένας σκύλος δεν έχει ίδιο χαρακτήρα με κάποιον άλλο. Όλοι, όμως, έχουν κοινή τη γλώσσα του σώματος, με την οποία μας επικοινωνούν τη συναισθηματική τους κατάσταση.

Εμείς, αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να παρατηρούμε το σώμα του (κεφάλι, μάτια, αυτιά, στόμα, τρίχωμα, πόδια, ουρά) για να μπορούμε να επικοινωνούμε μαζί του και να αναγνωρίζουμε άμεσα τα σήματα δυσφορίας του. Όταν ο σκύλος είναι συναισθηματικά ήρεμος εμείς είμαστε ασφαλείς.

 

Σήματα ηρεμίας

Τα σήματα του σκύλου, που δηλώνουν άγχος, δυσφορία, φόβο, απειλή και, γενικώς, ότι βρίσκεται σε κατάσταση συναγερμού, ονομάζονται και σήματα ηρεμίας (calming signals και displacement behaviors), καθώς τα χρησιμοποιεί προκειμένου να διαχειριστεί μια κατάσταση και να επανέλθει σε ηρεμία και ασφάλεια. Τα σήματα αυτά είναι:

  1. ο σκύλος αρνείται να δεχτεί λιχουδιές που σε άλλη περίπτωση θα έπαιρνε με όρεξη
  2. ο σκύλος κοιτάζει επίμονα και ακίνητος προς μια κατεύθυνση
  3. ο σκύλος κοιτάζει λοξά, αφήνοντας το μάτι του να μοιάζει με μισοφέγγαρο
  4. ο σκύλος δεν υπακούει σε εντολές που ήδη γνωρίζει
  5. ο σκύλος δείχνει άκαμπτος, κάνει αργές και δύσκαμπτες κινήσεις, προσπαθεί να αποφασίσει αν θα μείνει ή αν έχει διέξοδο φυγής από το ερέθισμα. Σε περίπτωση που έχει διέξοδο, επιλέγει, συνήθως, την απομάκρυνση και όχι την εμπλοκή
  6. ο σκύλος ξαφνικά χασμουριέται ή/και γλείφει το στόμα του νευρικά
  7. ο σκύλος κρατάει σφιχτά κλειστό το στόμα του
  8. ο σκύλος τινάζεται σαν να έχει νερό στο τρίχωμά του, ή ανασηκώνει το τρίχωμα της ράχης του
  9. ο σκύλος προσπαθεί να χαμηλώσει το σώμα του και να γίνει μικρόσωμος, σαν να θέλει να κρυφτεί
  10. ο σκύλος στρέφει το κεφάλι του σε αντίθετη κατεύθυνση από το ερέθισμα, μυρίζει το έδαφος ή/και ξύνεται
  11. ο σκύλος γρυλίζει, τεντώνεται μπροστά ή/και δαγκώνει στον αέρα
  12. o σκύλος γαυγίζει ή/και προβάλλει τα δόντια του, ανασηκώνοντας το άνω χείλος
  13. η ουρά του σκύλου κινείται νευρικά κάτω από το ύψος των γοφών του, ή μένει ακίνητη σε υψηλότερη θέση
  14. είναι δύσκολο έως ανέφικτο, να τον επαναφέρουμε σε ηρεμία ή να τον στρέψουμε προς κάπου αλλού
  15. ο σκύλος δείχνει επιθετική συμπεριφορά, ακόμη και σε κάτι που δεν έχει σχέση με το αρχικό ερέθισμα.

Τουλάχιστον ένα ή και παραπάνω σήματα, τα χρησιμοποιούν οι σκύλοι για να πάρουν απόσταση από το ερέθισμα που τους απειλεί. Αν δεν μπορούν να αποφύγουν την απειλή, δηλαδή δεν έχουν τρόπο διαφυγής, τους απομένει μόνον η επιλογή της επίθεσης.

Σαν υπεύθυνοι κηδεμόνες, οφείλουμε να γνωρίζουμε την ιδιοσυγκρασία του σκύλου μας, τις ιδιαιτερότητές του και τα όρια της ανοχής του. Βάσει αυτών θα πρέπει να μην τον εκθέτουμε σε ερεθίσματα που του προκαλούν αρνητικές αντιδράσεις.

Όσο περισσότερες εμπειρίες έχει ένας σκύλος από νεαρή ηλικία, τόσο πιο «ανεκτικός» θα είναι κατά την ενήλικη ζωή του, σε νέα ερεθίσματα.

Εάν παραβλέπουμε ή αγνοούμε αυτά που μας επικοινωνεί ο σκύλος μέσω του σώματός του, κινδυνεύουμε κάποια στιγμή να περάσει απευθείας στο δάγκωμα”

 

Παρατηρώ, Σέβομαι,  Επικοινωνώ, Είμαι ασφαλής

 

Οι ειδήσεις της Κατερίνης και της Πιερίας με ένα κλικ.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ