Μενού Κλείσιμο

Πέντε διακριθέντες των Πανελληνίων εξετάσεων μιλούν στην «ΕΠΤΑ»

Απόλυτα προσηλωμένοι στον στόχο

Συνέντευξη: Ηρώ Τζημίκα

Η σχολική χρονιά ξεκίνησε και ο στόχος χιλιάδων μαθητών είναι η επίτευξη των στόχων τους. Κάθε αρχή σχολικής χρονιάς σηματοδοτεί και την έναρξη ενός «Μαραθωνίου» για τους μαθητές της Γ’ Λυκείου, ο οποίος ολοκληρώνεται με τις Πανελλήνιες εξετάσεις.

Για τους περσινούς τελειόφοιτους η διαδικασία των Πανελληνίων εξετάσεων αποτελεί ανάμνηση. Για κάποιους απόλυτη επίτευξη στόχων. Μαθητές που διακρίθηκαν και αρίστευσαν στις εξετάσεις, μιλούν στην  «ΕΠΤΑ» και την Ηρώ Τζημίκα για τον δικό τους Μαραθώνιο.

Στην έναρξη αυτής της χρονιάς, οι εμπειρίες των τελειόφοιτων μπορούν να αποδειχθούν χρήσιμες για την επίτευξη των στόχων, αρκεί να υπάρχει… προσήλωση

Ελευθερία Αναστασιάδου

Γεια σου Ελευθερία! Μιλήσε μου λίγο για τη σχολή στην οποία πέρασες. Πόσα μόρια ήθελε;

Ελευθερία Αναστασιάδου: Πέρασα στη Γυμναστική Ακαδημία Αθηνών, η οποία υπάγεται στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Η βάση της σχολής για φέτος είναι 17416 μόρια. Συγκέντρωσα 21202 μόρια, 18532  από τα γραπτά και 2666 από τα αθλήματα.

Ήταν εξαρχής η πρώτη σου επιλογή και φυσικά έπαιξε ρόλο η πόλη στην οποία ήθελες να σε «δεις» φοιτήτρια;

Ελευθερία Αναστασιάδου: Η Γυμναστική Ακαδημία Αθηνών ήταν η πρώτη μου επιλογή. Επέλεξα τη σχολή της Αθήνας λόγω των ευκαιριών που η πόλη προσφέρει. Πιστεύω πως τα όνειρά μου μπορούν να πραγματοποιηθούν εδώ.

Μια πρωτόγνωρη χρονιά, σίγουρα για όλους μας η φετινή, πόσο μάλλον για εσάς με τόσες διακυμάνσεις στην εκπαίδευση που κατέληξε στην –τηλεκπαίδευση. Πόσο δύσκολο ήταν όλο αυτό και πόσα αποθέματα κράτησες για το τέλος; Το περίμενες ότι η κατάταξη θα ήταν αυτή στο Πανεπιστήμιο κι ότι θα έμπαινες από τους πρώτους;

Ελευθερία Αναστασιάδου: Η φετινή χρονιά ήταν αρκετά δύσκολη και απαιτητική . Ήταν θα έλεγα μια πρόκληση η οποία δοκίμασε τα  όριά μου. Η τηλε-εκπαίδευση άλλαξε την μαθησιακή διαδικασία και μας ανάγκασε να προσαρμοστούμε σε μια νέα πραγματικότητα. Όλη μέρα σε ένα δωμάτιο μπροστά σε μια οθόνη. Στη συνέχεια διάβασμα στο ίδιο δωμάτιο. Μια ρουτίνα κουραστική και ψυχοφθόρα. Η απουσία προσωπικής επαφής είχε επιπτώσεις στην κατανόηση και ομαλή διεξαγωγή του μαθήματος, μολονότι οι καθηγητές μας προσπαθούσαν να γεφυρώσουν το χάσμα που δημιουργούσαν οι οθόνες. Τους τελευταίους μήνες η κούραση με είχε καταβάλλει και προσπαθούσα να πείσω τον εαυτό μου ότι αξίζει να συνεχίσω. Η περίοδος μετά το Πάσχα ήταν η πιο δύσκολη. Τα  λίγα αποθέματα που διέθετα προσπαθούσαν να ενισχύσουν η οικογένεια μου και οι καθηγητές μου, στους οποίους χρωστάω ένα μεγάλο ευχαριστώ.

Ποιο ήταν το κίνητρο για να συνεχίσεις το διάβασμα;

Ελευθερία Αναστασιάδου: Το κίνητρό μου ήταν ο στόχος. Κάθε φορά που ένιωθα ότι έχω κουραστεί  και έχω ξεπεράσει τα όριά μου προσπαθούσα να σκεφτώ για πιο λόγο κάνω αυτή την προσπάθεια. Σκεφτόμουν τη ζωή που θέλω να έχω και όσα θέλω να κατορθώσω. Έτσι έπαιρνα και πάλι δύναμη.

Τα πανεπιστήμια παρόλα αυτά, αναφέρεται ότι θα ανοίξουν… Πώς πιστεύεις ότι θα κινηθεί η νέα χρονιά;

Ελευθερία Αναστασιάδου: Ελπίζω η φετινή χρονιά να είναι πιο “φυσιολογική” και να θυμίζει  περισσότερο τα χρόνια πριν την πανδημία. Πιστεύω πως η τηλε -εκπαίδευση δεν μπορεί να εφαρμοστεί όπως και πέρυσι καθώς , όσο αναφορά τα πανεπιστήμια, τα εργαστήρια αλλά και  τα πρακτικά μαθήματα δεν μπορούσαν να διεξαχθούν με αποδοτικό τρόπο.

Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σου για το μέλλον;

Ελευθερία Αναστασιάδου: Ο επόμενος στόχος είναι η επιτυχής ολοκλήρωση των σπουδών μου και φυσικά η ενασχόλησή μου με τον χορό. Έχω πολλά πράγματα στο μυαλό μου και προσπαθώ να οργανώσω το κατάλληλο πλάνο για την πραγματοποίησή τους. Με πείσμα , προσπάθεια και λίγη τύχη όλα μπορούν να πραγματοποιηθούν.

Βασιλική Τσαγγερά

Γεια σου Βασιλική! Μίλησέ μου  για τη σχολή στην οποία πέρασες. Πόσα μόρια ήθελε;

Βασιλική Τσαγγερά: Πέρασα στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών στη Θεσσαλονίκη. Είχα ακούσει πάρα πολλά και καλά πράγματα γι’αυτή τη σχολή και γενικότερα μου την είχαν προτείνει και αρκετά άτομα από το οικογενειακό μου περιβάλλον, οι καθητητές μου κτλ. Έτσι σκέφτηκα ότι έχει σίγουρα «κάτι» αυτή η σχολή, το έψαξα παραπάνω και μου φάνηκε αρκετά ενδιαφέρον ως αντικείμενο. Η σχολή ήθελε γύρω στα 17-18.000 μόρια κι εγώ έγραψα 19294.

Ήταν εξαρχής η πρώτη σου επιλογή και φυσικά έπαιξε ρόλο η πόλη στην οποία ήθελες να σε «δεις» φοιτήτρια;

Βασιλική Τσαγγερά: Μέσα στη χρονιά δεν σκεφτόμουν ακριβώς το πού θα περάσω. Σκεφτόμουν να έχω καλή απόδοση. Μόνο προς το τέλος σκεφτόμουν το τι μπορεί να γίνει, αν δεν περάσω εκεί. Παρόλα αυτά η σχολή είναι στη Θεσσαλονίκη και μου αρέσει πολύ σαν πόλη. Έτσι κι αλλιώς η οικογένειά μου, είναι από εκεί, έχουμε μετακομίσει στην Κατερίνη τα τελευταία 10 χρόνια, οπότε πάντα έλεγα μέσα μου ότι κάποια στιγμή θα γυρίσω ξανά! Ήρθε η ώρα, λοιπόν, τώρα!

Μια πρωτόγνωρη χρονιά, σίγουρα για όλους μας η φετινή, πόσο μάλλον για εσάς με τόσες διακυμάνσεις στην εκπαίδευση που κατέληξε στην –τηλεκπαίδευση. Πόσο δύσκολο ήταν όλο αυτό και πόσα αποθέματα κράτησες για το τέλος; Το περίμενες ότι η κατάταξη θα ήταν αυτή στο Πανεπιστήμιο κι ότι θα έμπαινες από τους πρώτους;

Βασιλική Τσαγγερά: Πέρασα 2η στη σχολή. Ήταν δύσκολο, αλλά όχι τόσο από την άποψη των μαθημάτων που έγιναν εξ’αποστάσεως. Ψυχολογικά περισσότερο, όπως και σωματικά, πολλές ώρες σε μια οθόνη. Δεν θα έλεγα όμως ότι είχε κάποια σοβαρή επίπτωση στην επίδοση μου, μιας κι είχα σταθερή πορεία όλη τη χρονιά. Προσπάθησα να το «εκμεταλλευτώ» αυτό κερδίζοντας χρόνο από τις μετακινήσεις. Απλά μπορούσες πολύ εύκολα να χάσεις τη μπάλα, όταν δεν έχεις ένα πρόγραμμα, είτε στο σχολείο, είτε στο φροντιστήριο, γιατί άκουσα από πολλά παιδιά, ότι αποσυντονίστηκαν όλη μέρα μέσα στο σπίτι! Ήταν σίγουρα κουραστικό.

Ποιο ήταν το κίνητρο για να συνεχίσεις το διάβασμα;

Βασιλική Τσαγγερά: Δεν ξέρω αν είναι ακριβώς κίνητρο, αλλά ένιωθα ότι πρέπει να «αποδείξω» κάτι. Ήμουν χρόνια από τις καλές μαθήτριες και ένιωθα ότι το δικό μου 20αρι άξιζε και ότι μπορώ. Στο τέλος ήταν πολύ ανακουφιστικό, βλέποντας τους βαθμούς και νιώθω ότι έκλεισε ένα μεγάλο κεφάλαιο πολύ καλά και τώρα περνάμε στο επόμενο.

Τα πανεπιστήμια παρόλα αυτά, αναφέρεται ότι θα ανοίξουν… Πώς πιστεύεις ότι θα κινηθεί η νέα χρονιά;

Βασιλική Τσαγγερά: Δεν έχω ιδέα. Πραγματικά βλέποντας και κάνοντας και ό,τι κι αν γίνει θα το παλέψουμε. Δεν θεωρώ ότι ωφειλεί να κάνουμε σενάρια για το τι και πώς. Αν συμβεί το οτιδήποτε, θα αντιδράσω τότε.

Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σου για το μέλλον;

Βασιλική Τσαγγερά: Το μέλλον είναι λίγο «τρομακτικό» γιατί θα φέρει κάτι καινούργιο και σίγουρα κάτι πιο δύσκολο από ό,τι έχω κάνει μέχρι στιγμής. Σε πολλά επίπεδα, όχι μόνο στο Πανεπιστήμιο. Θα ζω σε μια άλλη πόλη, το θέμα της ανεξαρτησίας… Προσπαθώ όμως να μην τα σκέφτομαι!

Παναγιώτα Κραγιοπούλου

Γεια σου Παναγιώτα! Μιλήσε μου λίγο για τη σχολή στην οποία πέρασες. Πόσα μόρια ήθελε;

Παναγιώτα Κραγιοπούλου: Πέρασα στη σχολή Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού στη Θεσσαλονίκη, της οποίας η βάση ήταν 17.180 μόρια. Εγω συγκέντρωσα συνολικά 21.999 μόρια.

Ήταν εξαρχής η πρώτη σου επιλογή και φυσικά έπαιξε ρόλο η πόλη στην οποία ήθελες να σε «δεις» φοιτήτρια;

Παναγιώτα Κραγιοπούλου: Η αλήθεια είναι πως ξεκίνησα τη χρόνια με αρχικό στόχο την Iατρική, επηρεασμένη απο απόψεις τρίτων και χωρίς να σκέφτομαι τι θέλω πραγματικά, ωστόσο στη συνέχεια κατάλαβα οτι θα είμαι πραγματικά χαρούμενη μόνο εάν ασχοληθώ με ένα αντικείμενο το οποίο πραγματικά αγαπώ. Βέβαια, πάντα είχα και αυτή τη σχολή ανάμεσα στις επιλογές μου, γιατί απο πάντα αγαπούσα τον αθλητισμό και ήθελα να ασχοληθώ και επαγγελματικά με αυτόν τον χώρο, αλλά ως δεύτερη ή τρίτη επιλογή, καθώς είχα αποθαρρυνθεί από όσα άκουγα για τη δυσκολία στην επαγγελματική αποκατάσταση. Εν τέλει, όμως, αποφάσισα να το ρισκάρω, γιατί πιστεύω πως ο άνθρωπος που ασχολείται με αυτό που αγαπάει θα βρει τον τρόπο να αντεπεξέλθει σε κάθε δυσκολία που θα αντιμετωπίσει. Η Θεσσαλονίκη ως πόλη ηταν πάντοτε η πρώτη μου προτίμηση, είχα ακούσει καλα λόγια για το συγκεκριμένο τμήμα και ήθελα γενικά να βρίσκομαι σε όσο γίνεται μικρότερη απόσταση απο την πόλη μου και τους δικούς μου ανθρώπους.

Μια πρωτόγνωρη χρονιά, σίγουρα για όλους μας η φετινή, πόσο μάλλον για εσάς με τόσες διακυμάνσεις στην εκπαίδευση που κατέληξε στην –τηλεκπαίδευση. Πόσο δύσκολο ήταν όλο αυτό και πόσα αποθέματα κράτησες για το τέλος; Το περίμενες ότι η κατάταξη θα ήταν αυτή στο Πανεπιστήμιο κι ότι θα έμπαινες από τους πρώτους;

Παναγιώτα Κραγιοπούλου: Μετά την ανακοίνωση των βαθμών ήμουν σίγουρη ότι θα είμαι απο τους πρώτους εισαχθέντες (με βάση δεδομένα και απο άλλες χρονιές) και ήλπιζα να είμαι και η 1η,  ήταν ενας στόχος που είχα βάλει εξαρχής γιατί πίστευα πως μπορούσα να τον πετύχω και ήμουν πάρα πολύ χαρούμενη όταν είδα ότι τα κατάφερα. Ήταν μια πάρα πολυ δύσκολη χρονιά, δώσαμε εξετάσεις κάτω απο τις χειρότερες δυνατές συνθήκες. Η τηλεκπαίδευση κατάφερε να αντικαταστήσει τα δια ζώσης μαθήματα ως έναν βαθμό, ωστόσο χάθηκε η άμεση επικοινωνία καθηγητή-μαθητή, το να είναι κανείς συνεχώς συγκεντρωμένος στη παράδοση του μαθήματος έγινε ακόμη πιο δύσκολο, οι πολλές ώρες μπροστά από τις οθόνες έφεραν πονοκεφάλους και προβλήματα στα μάτια, υπήρχαν διαρκώς θέματα σύνδεσης που δυσκόλευαν την κατάσταση. Αυτό κούρασε πνευματικά και ψυχικά πολλούς μαθητές περισσότερο απο κάθε άλλη χρονιά και οι περισσότεροι απο εμάς όσο πλησίαζε το τέλος ανυπομονούσαμε να έρθει η στιγμή που θα παραδώσουμε το τελευταίο γραπτό. Προσωπικά στο τέλος μου είχε μείνει πολύ λιγο κουράγιο αλλα κατάφερα να μείνω προσηλωμένη στον στόχο μου και να μην παρατήσω την προσπάθεια.

Ποιο ήταν το κίνητρο για να συνεχίσεις το διάβασμα;

Παναγιώτα Κραγιοπούλου: Το μεγαλύτερο μου κίνητρο ήταν η θέληση μου να πετύχω τους στόχους μου και να εισαχθώ στη σχολή που επιθυμούσα. Ήταν αυτό που μου έδινε το κουράγιο να συνεχίσω τον αγώνα μου παρά την τεράστια συσσωρευμένη κούραση και να αντέξω κάτω από τις δύσκολες φετινές συνθήκες.

Τα πανεπιστήμια παρόλα αυτά, αναφέρεται ότι θα ανοίξουν… Πώς πιστεύεις ότι θα κινηθεί η νέα χρονιά;

Παναγιώτα Κραγιοπούλου: Κανείς δε μπορεί να είναι σίγουρος για τίποτα υπό αυτές τις συνθήκες. Ωστόσο ελπίζω πραγματικά να ανοίξουν τα πανεπιστήμια και να μπορέσουμε να παρακολουθήσουμε τα μαθήματα δια ζώσης, θα ήταν το ιδανικότερο. Θέλω να πιστεύω, πως ακόμη και αν προκύψει κάποιο λοκντάουν, ότι θα διαρκήσει λίγους μόνο μήνες και ότι δεν θα χάσουμε ολόκληρη χρονιά σε καραντίνα, είναι πολλές σχολές που εχουν πρακτικά μαθήματα και εργαστήρια και είναι κρίμα να χάνονται αυτά τα μαθήματα.

Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σου για το μέλλον;

Παναγιώτα Κραγιοπούλου: Θα προσπαθήσω σίγουρα να δώσω τον καλύτερο μου εαυτό στη σχολή και να αφιερώσω χρόνο στο διάβασμα, προσπαθώντας παράλληλα να αφήσω και χρόνο για τα χόμπι μου (τις προπονήσεις μου, τη μουσική, κλπ). Στη συνέχεια, θα ήθελα να προχωρήσω και σε μεταπτυχιακές σπουδές και να διευρύνω τις γνώσεις μου πάνω στο αντικείμενο αυτό, ώστε να διεκδικήσω περισσότερες ευκαιρίες στον επαγγελματικό χώρο στο μέλλον.

Έλλη Χαριτίδου

Γεια σου Έλλη! Μιλήσε μου λίγο για τη σχολή στην οποία πέρασες. Πόσα μόρια ήθελε;

Έλλη Χαριτίδου: Πέρασα στη Νομική Αθηνών. Η βάση φέτος ανέβηκε 18.100 κι εγώ έγραψα 19428 και μπήκα 4η στο Πανεπιστήμιο.

Ήταν εξαρχής η πρώτη σου επιλογή και φυσικά έπαιξε ρόλο η πόλη στην οποία ήθελες να σε «δεις» φοιτήτρια;

Έλλη Χαριτίδου: Η αλήθεια είναι ότι δεν το ήθελα εξαρχής. Πάντα ήθελα να γίνω ηθοποιός! Όταν μπήκα στο Λύκειο και έπρεπε να σκεφτώ πιο «σοβαρά» σκέφτηκα τη Νομική και με το τι θα μου άρεσε να ασχοληθώ στην υπόλοιπη ζωή μου. Κατά κύριο λόγο μου άρεσαν πολύ τα ανθρώπινα δικαιώματα και είχαν μπει αρκετά στο μυαλό μου τον τελευταίο 1,5 χρόνο. Η Αθήνα από την άλλη πάντα μου άρεσε πολύ. Έχει πολλές ευκαιρίες, μπορείς να κάνεις πολλές γνωριμίες, σίγουρα όμως είναι μια δύσκολη πόλη. Επίσης η γιαγιά μου, μού το καλλιέργησε αυτό από μικρή, μιας κι η ίδια είχε σπουδάσει εκεί και μου έμεινε.

Μια πρωτόγνωρη χρονιά, σίγουρα για όλους μας η φετινή, πόσο μάλλον για εσάς με τόσες διακυμάνσεις στην εκπαίδευση που κατέληξε στην –τηλεκπαίδευση. Πόσο δύσκολο ήταν όλο αυτό και πόσα αποθέματα κράτησες για το τέλος; Το περίμενες ότι η κατάταξη θα ήταν αυτή στο Πανεπιστήμιο κι ότι θα έμπαινες από τους πρώτους;

Έλλη Χαριτίδου: Νομίζω ότι για εμένα ήταν λιγότερο δύσκολο συγκριτικά με άλλα παιδιά που συζητήσαμε πάνω σε αυτό. Με «βόλεψε» κιόλας το ότι έμενα σπίτι και δεν χρειαζόταν να ξενυχτάω τα βράδια, ούτε να σηκωθώ πρωί για το 7ωρο της επόμενης μέρας. Το μόνο που μου έλειψε ήταν η επαφή με τους καθηφητές και συγκεκριμένα του φροντιστηρίου. Αυτή την χρειαζόμουν γιατί ήμασταν σαν οικογένεια. Όσον αφορά την κατάταξη δεν το πίστεψα ότι θα μπω 4η και ότι θα φτάσω 19.000 μόρια. Ήταν έκπληξη και τα μόρια, όπως κι η σχολή!

Ποιο ήταν το κίνητρο για να συνεχίσεις το διάβασμα;

Έλλη Χαριτίδου: Το κίνητρο ήταν ο στόχος. Διαβάζεις και κουράζεσαι τώρα και μετά στη σχολή, έτσι ώστε να έχεις μια σταθερή δουλειά, να κάνεις αυτό που αγαπάς και να μη συμβιβαστείς με κάτι λιγότερο. Αλλά πάντα ήμουν του διαβάσματος, αλλά με μια μεγαλύτερη «πίεση» τα τελευταία χρόνια.

Τα πανεπιστήμια παρόλα αυτά, αναφέρεται ότι θα ανοίξουν… Πώς πιστεύεις ότι θα κινηθεί η νέα χρονιά;

Έλλη Χαριτίδου: Ελπίζω να ανοίξουν, γιατί δεν θέλω να χάσω ούτε ένα έτος από τη φοιτητική ζωή! Εγώ εμβολιάστηκα πάντως. Παρόλα αυτά πιστεύω ότι θα ανοίξουν και για τους εμβολιάσμους και με το να κάνεις Rapid Test.

Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σου για το μέλλον;

Έλλη Χαριτίδου: Δεν θέλω να λέω μεγάλα λόγια, γιατί είμαι άνθρωπος που βαριέμαι εύκολα κι αλλάζω γνώμη γρήγορα, δηλαδή τώρα μπορεί να λέω ότι θα κάνω αυτό ας πούμε και του χρόνου να τα φέρει η ζωή τελείως διαφορετικά. Προς το παρόν όμως θέλω να μπω στη σχολή, να γνωρίσω κόσμο και να ανοίξει το μυαλό σε μία μεγαλύτερη πόλη!

Λεωνίδας Βεργιώτης

Γεια σου Λεωνίδα! Μιλήσε μου λίγο για τη σχολή στην οποία πέρασες. Πόσα μόρια ήθελε;

Λεωνίδας Βεργιώτης: Πέρασα στην Ιατρική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, μια από τις επτά ιατρικές σχολές της Ελλάδας.  Συγκέντρωσα 18.806 μόρια και η φετινή της βάση ήταν 18.654 μόρια.

Ήταν εξαρχής η πρώτη σου επιλογή και φυσικά έπαιξε ρόλο η πόλη στην οποία ήθελες να σε «δεις» φοιτήτρια;

Λεωνίδας Βεργιώτης: Η Ιατρική του ΑΠΘ ήταν η πρώτη μου επιλογή λόγω της αγάπης και του μεγάλου ενδιαφέροντος μου για το αντικείμενο, αλλά και λόγω του καταξιωμένου πανεπιστημίου, του υψηλού επιπέδου σπουδών και των ευκαιριών που η Θεσσαλονίκη προσφέρει για ψυχαγωγία και διασκέδαση.

Μια πρωτόγνωρη χρονιά, σίγουρα για όλους μας η φετινή, πόσο μάλλον για εσάς με τόσες διακυμάνσεις στην εκπαίδευση που κατέληξε στην –τηλεκπαίδευση. Πόσο δύσκολο ήταν όλο αυτό και πόσα αποθέματα κράτησες για το τέλος; Το περίμενες ότι η κατάταξη θα ήταν αυτή στο Πανεπιστήμιο κι ότι θα έμπαινες από τους πρώτους;

Λεωνίδας Βεργιώτης: Τα συναισθήματα μου για αυτή την ιδιαίτερη χρόνια είναι ανάμεικτα. Ο εγκλεισμός στο σπίτι, μακριά από φίλους και καθηγητές, η τηλεκπαίδευση και η αβεβαιότητα για το μέλλον  σε συνδυασμό με το άγχος και την πίεση του διαβάσματος με επιβάρυναν αρκετά ψυχολογικά. Ο περισσότερος ελεύθερος χρόνος, ωστόσο, με βοήθησε να οργανώσω καλύτερα το διάβασμα μου μειώνοντας έτσι το άγχος. Έχοντας υπομονή, επιμονή και προσήλωση στον στόχο μου κατάφερα να κρατήσω τις απαραίτητες δυνάμεις για τις εξετάσεις.

Ποιο ήταν το κίνητρο για να συνεχίσεις το διάβασμα;

Λεωνίδας Βεργιώτης: Το μεγαλύτερό μου κίνητρο ήταν ο στόχος που είχα θέσει, κάτι που ήθελα συνειδητά και μου έδινε τη δύναμη να μην τα παρατάω κάθε φορά που συναντούσα εμπόδια και δυσκολίες.

Τα πανεπιστήμια παρόλα αυτά, αναφέρεται ότι θα ανοίξουν… Πώς πιστεύεις ότι θα κινηθεί η νέα χρονιά;

Λεωνίδας Βεργιώτης: Θεωρώ πως φέτος η εκπαίδευση θα λειτουργήσει κανονικά, δια ζώσης και μόνο. Ελπίζω όλοι οι φοιτητές να επιστρέψουν στα αμφιθέατρα.  Οι εμβολιασμοί άλλωστε που προχωρούν μας επιτρέπουν να σκεφτόμαστε αισιόδοξα για την χρονιά που ακολουθεί!

Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σου για το μέλλον;

Λεωνίδας Βεργιώτης: Αφού τελειώσω τη σχολή και επιλέξω την ειδικότητα που μου αρέσει θα ήθελα να συνεχίσω την εκπαίδευση μου και να εργαστώ στο εξωτερικό.

 

Οι ειδήσεις της Κατερίνης και της Πιερίας με ένα κλικ.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ