Μενού Κλείσιμο

Αγάπη για την πατρίδα – Άρθρο του Ηλία Χρυσικού

Ηλία Χρυσικού

Του Ηλία Χρυσικού

Διευθυντή Ρ/Σ Ενημέρωση 92,2

 

Ξεκινώ το άρθρο μου, χρησιμοποιώντας τη φράση ορόσημο του John F. Kennedy: «Mη ρωτάς τι μπορεί να κάνει η χώρα σου για εσένα, αλλά τι μπορείς να κάνεις εσύ για τη χώρα σου».

Έτσι, γράφω δύο αράδες για την αγάπη, με επίκεντρο την πατρίδα.

Αγάπη! Ίσως το ωραιότερο συναίσθημα που νοιώθει ο άνθρωπος.

Η αγάπη ένα περίεργο «κράμα». Γιατί όμως οι περισσότεροι ορμώμενοι από εγωισμό ή από ανασφάλεια, θέλουμε να διέπεται, από δούναι και λαβείν; Είναι έτσι όμως τα πράγματα;

Η προσωπική μου άποψη είναι, ότι το δούναι και λαβείν, καθορίζει μια επιχειρηματική συμφωνία, ενώ ένας δεσμός αγάπης, δεν μπορεί να έχει αυτό το συστατικό, διότι είναι καταδικασμένος να αποτύχει.

Αγάπη είναι να δίνουμε, δίχως να περιμένουμε κάτι και να μας δίνουν και μάλιστα δίχως να αναμένουμε ανταλλάγματα.

Αυτός που αγαπά, είναι διατεθειμένος να δώσει τα πάντα, από το είναι του, για να δει το αντικείμενο του πόθου του καλύτερο και ευτυχισμένο. Η αγάπη όμως δεν έχει να κάνει με τα έμψυχα, αλλά και με τις ιδέες.

Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι η αγάπη για την πατρίδα. Η αγάπη για την πατρίδα είναι κάτι το τόσο μη ορθολογικό που ίσως ν΄ αγγίζει τα όρια της «παράνοιας». Η ιστορία μας δείχνει πως όποτε αυτή η πατρίδα δέχτηκε «έξωθεν απειλή», όρθωσε περήφανα το ανάστημα της, πάλεψε και διεκδίκησε μαχητικά την ελευθερία της.

Μπροστά στον κοινό εχθρό, οι Έλληνες έβαλαν τη σωτηρία της πατρίδας πάνω απ΄ όλα, συσπειρώθηκαν, άφησαν στην άκρη διαφορές, αντιθέσεις και διαφωνίες.

Να αγαπάμε, να είμαστε υπερήφανοι για κάτι που μας συνέβη πραγματικά τυχαία, διότι η «μπίλια» έκατσε να γεννηθούμε Έλληνες. Το ερώτημα λοιπόν είναι αν αγαπάμε την Ελλάδα από υποχρέωση, ή γιατί περιμένουμε κάτι από αυτήν. Αν λοιπόν ισχύει το δεύτερο, τότε λυπάμαι, θα απογοητευτείτε…

Η άποψή μου είναι ότι, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το ελληνικό κράτος υφίσταται από τύχη, -αν δούμε με το τι γίνεται στο εξωτερικό-.

Κατ΄αρχήν, δεν έχουμε ούτε τα βασικά. Και η αλήθεια είναι ότι, -λόγω των δανεικών-, ζήσαμε για χρόνια πάνω από τις δυνάμεις μας, αφού αποδυναμώσαμε την παραγωγή και την βιομηχανία της χώρας.

Μία δεκαετία τώρα έχουμε ξεπληρώσει και με το παραπάνω τις «αμαρτίες» μας και με τον Covit 19 και με τα όσα συμβαίνουν στην οικονομία μας βλέπω τα επόμενα χρόνια να είναι ίδια και απαράλλαχτα.

Έχουμε «φτύσει αίμα» στους φόρους, πολλοί εκ των οποίων ήταν και είναι άδικοι. Έχουμε περιοριστεί σε ρόλο παρατηρητή, ανήμποροι να σκεφτούμε θετικά για το μέλλον.

Επομένως, η αγάπη για την πατρίδα, δεν έχει όρια, η πατρίδα όμως -την τύχη της οποίας διαχειρίζονται συγκεκριμένοι άνθρωποι-, πρέπει να προοδεύσει.

Ο Ιωάννης Μεταξάς έλεγε: «Να διαφυλάξουμε την αξιοπρέπεια μας, ως έθνος και ως… πατριώτες»!

Και επειδή ζούμε στην πιο όμορφη χώρα του πλανήτη, σε έναν τόπο ιερό και ευλογημένο, σε μια χώρα με τεράστια ιστορία και είμαστε η χώρα που έδωσε τα φώτα σε όλον τον πλανήτη, η χώρα που γέννησε την Δημοκρατία που ανέπτυξε τις επιστήμες την φιλοσοφία… όλος ο κόσμος χρωστάει στην Ελλάδα μας.

Πιστεύω, ότι ως Έλληνες, πρέπει να δώσουμε φωνή στη συνείδησή μας να «σηκώσουμε» ανάστημα στην βαρβαρότητα και θα καταθέσουμε την ομολογία της παρουσίας μας.

Η εξέλιξη του κόσμου δεν θα ήταν η ίδια χωρίς την Ελλάδα και τους Έλληνες και αυτό είναι και εύκολο, αλλά και πολύ ουσιαστικό. Όσοι λοιπόν μπορούμε και το θέλουμε, να μη διστάσουμε να το κάνουμε. Η ευλογία του Θεού θα είναι μαζί μας. Να μην αμφιβάλλουμε καθόλου.

Και επειδή η περιοχή μας, ο τόπος μας, η πατρίδα μας, η Ελλάδα μας έχει μια ξεχωριστή ομορφιά και επειδή όποιος/α τον επισκεφθεί, έστω και μια φορά, δεν τον ξεχνά ποτέ, -και πολύ περισσότερο όσοι έχουν δεσμούς αίματος με αυτό τον τόπο-, ας προσέξουμε λίγο περισσότερο.

Ένας ωραίος τόπος όπως η Ελλάδα, -που μερίδιο ευθύνης έχουμε όλοι μας-, θέλει της ιδιαίτερης προσοχής και της αγάπης μας, που πολλές φορές είναι στο περιθώριο.

 

Οι ειδήσεις της Κατερίνης και της Πιερίας με ένα κλικ.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ