Σας ευχαριστώ για την πρόσκληση. Η Σχολή ήταν υπό ευθύνη του Συλλόγου Ιεροψαλτών Νομού Πιερίας από το 2005, έτος ιδρύσεώς της. Από το 2016 την ευθύνη της λειτουργίας της Σχολής την ανέλαβε η Ιερά Μητρόπολη Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος. Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας, από τη αρχή της Ποιμαντικής του Διακονίας, θεώρησε πολύ σημαντική την μάθηση της βυζαντινής εκκλησιαστικής μουσικής, κυρίως για την επάνδρωση των ιερών αναλογίων, των ναών της μητρόπολης, όχι μόνο της πόλης της Κατερίνης, αλλά και σε όλο το νομό Πιερίας, όπου στα χωριά υπάρχει εντονότατο το πρόβλημα της έλλειψης ψαλτών.

Δημ.: Τα μαθήματα που και πως γίνονται;

Τα μαθήματα γίνονται στο ανακαινισμένο κτίριο της Βαρναβείου Βιβλιοθήκης, και υπάρχει συγκεκριμένο αναλυτικό πρόγραμμα σπουδών, με ύλη μαθημάτων ανά τάξη, εμβάθυνση στη θεωρία και πράξη της βυζαντινής μουσικής, δημιουργία βυζαντινού χορού, και πρακτική εξάσκηση σε ναούς, με την συμμετοχή μας στην Λατρεία της Εκκλησίας μας.

Δημ.: Στο τέλος των μαθημάτων, δίνονται κάποιοι τίτλοι σπουδών;

Η Σχολή μας είναι αναγνωρισμένη από το Υπουργείο Πολιτισμού και δίνονται Αναγνωρισμένοι και Πιστοποιημένοι Τίτλοι Σπουδών, Πτυχία και Δίπλωμα Βυζαντινής Μουσικής. Κάθε Ιούνιο, ενώπιον Επιτροπής που συγκροτείται από το Υπουργείο Πολιτισμού, οι σπουδαστές παρουσιάζουν ένα εκτενές μουσικό πρόγραμμα οκτώ μουσικών κειμένων και ολοκληρώνουν τις σπουδές τους με την απόκτηση Πτυχίου ή Διπλώματος Βυζαντινής μουσικής.

Δημ.: Αναφέρατε προηγουμένως για Βυζαντινό Χορό. Μπορείτε να μας δώσετε κάποιες πληροφορίες;

Αποτελείται από Πρωτοψάλτες, Λαμπαδαρίους, Δομεστίκους και κυρίως Μαθητές της Σχολής, που συνδυάζουν το χάρισμα της καλλιφωνίας και την πλήρη γνώση της Ψαλτικής Τέχνης. Οι κύριοι σκοποί και οι επιδιώξεις του χορού ψαλτών είναι: Α) η σπουδή και παρουσίαση του έργου των κυριωτέρων βυζαντινών και μεταβυζαντινών μελοποιών. Β) Η μορφολογική σπουδή των διαφόρων ειδών της μελοποιίας. Γ) Η προβολή της Βυζαντινής και Μεταβυζαντινής Μουσικής, με επιστημονική τεκμηρίωση και καλλιτεχνικές αξιώσεις, σε Ελλάδα και στο εξωτερικό. Δ) Η ψαλμώδηση ολόκληρων ιερών Ακολουθιών σε ώρα λατρείας. Ε) Η συστηματική μελέτη και καλλιτεχνική παρουσίαση παραδοσιακών δημοτικών τραγουδιών.

Δημ.: Έχετε δώσει κάποιες συναυλίες;

Σε αυτά τα χρόνια ύπαρξης ο χορός έχει δώσει επιλεγμένες μουσικές και λατρευτικές εμφανίσεις, συμμετέχοντας τόσο σε λατρευτικές εκδηλώσεις, όπως οι Ασματικές Ακολουθίες της Παννυχίδος και της Τριθέκτης του Κοσμικού Τυπικού που μελοποίησε ο Καθηγητής κ. Γρηγόριος Στάθης, όσο και σε συναυλίες, όπως συμμετοχή στα «Κατερίνεια», στα «Φώτια», στην πανήγυρη του Αγίου Διονυσίου του εν Ολυμπω, σε αγιορείτικες αγρυπνίες στην Ιερά Μονή Σίμωνος Πέτρας και Βατοπεδίου, στο Διεθνές Φεστιβάλ του Νις στη Σερβία, του Διεθνούς Φεστιβάλ Θρησκευτικής Μουσικής στο ιερό νησί της Πάτμου και συμμετοχή στο 1ο Διεθνές Συμπόσιο Βυζαντινής Μουσικολογίας του ΑΠΘ. Το Μάρτιο του 2024 η χορωδία μας συμμετείχε με πρωταγωνιστικό ρόλο στο Ορατόριο του Γιώργου Θεοφάνους για την Παναγία, στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.

Δημ.: ΣτηΣχολή διδάσκονται και μουσικά όργανα;

Βεβαίως. Η Σχολή μας είναι από τις πρώτες Σχολές στην Ελλάδα όπου διδάσκονται συστηματικά Παραδοσιακά Όργανα και Δημοτικό Τραγούδι, από καταξιωμένους μουσικούς και επιστήμονες στο γνωστικό αντικείμενο του μουσικού οργάνου, και φέτος τον Ιούνιο του 2024 θα δοθούν τα πρώτα αναγνωρισμένα Πτυχία σε σπουδαστές που ολοκλήρωσαν τον απαιτούμενο κύκλο σπουδών. Άλλωστε, εκτός από τα μαθήματα, έχουμε οργανωμένη Παραδοσιακή Χορωδία και Ορχήστρα από μαθητές που συμμετέχουν σε πολλές εκδηλώσεις στην τοπική κοινωνία της Κατερίνης, προβάλλοντας με αξιώσεις την Παραδοσιακή Δημοτική μας Παράδοση.

Δημ.: Σας ευχαριστώ πολύ κ. Μανούση.

Και εγώ σας ευχαριστώ για την φιλοξενία.

The post Συνέντευξη του Μανούση Δημήτρη Διευθυντή της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής Ν. Πιερίας «Ο Όσιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω» της Ιεράς Μητροπόλεως Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος appeared first on Eptanews.gr.

Οι εκδηλώσεις της τιμώμενης χώρας, η λογοτεχνία, η λαογραφία, ο κινηματογράφος, μαζί με το θέατρο, τη μουσική, τα εικαστικά, τις αρχαιολογικές ομιλίες, τους αρχαιολογικούς περιπάτους και επιπλέον η προσθήκη στο πρόγραμμα, τοπικών σημαντικών σχημάτων και καλλιτεχνών, συντελούν στην ανάδειξη του Φεστιβάλ Ολύμπου, ως ένα από τα σπουδαιότερα φεστιβάλ της χώρας.

Άλλο σπουδαίο χαρακτηριστικό που ξεχωρίζει το Φεστιβάλ Ολύμπου, είναι οι χώροι στους οποίους πραγματοποιούνται οι εκδηλώσεις.

Το αρχαίο θέατρο του Δίου, στη σκιά του μυθικού Ολύμπου, το βυζαντινό κάστρο του Πλαταμώνα, στην αγκαλιά του Αιγαίου πελάγους, η αρχαία Πύδνα, από τους παλαιότερους αρχαιολογικούς οικισμούς της Ελλάδας, τα αρχαία Λείβηθρα, εκεί που έζησε και θανατώθηκε ο Ορφέας, ο ακέραια διατηρητέος από τον 8ο μ. Χ αι. βυζαντινός ναός της Παναγίας στην Κονταριώτισσα, το μοναδικό στην Ελλάδα, Κέντρο Μεσογειακών Ψηφιδωτών Δίου, με την προσθήκη από φέτος, του πρόσφατα αναστηλωμένου ρωμαϊκού ωδείου, του δημοτικού θεάτρου στο πάρκο Κατερίνης, του νέου και καταπληκτικού χώρου εκδηλώσεων στον καπνικό σταθμό, δημιουργούν δέος και προσφέρουν ευφροσύνη, στους χιλιάδες θεατές αλλά και στους καλλιτέχνες που θα βρεθούν στους ιερούς και ιστορικούς αυτούς χώρους.

Η επίσημη έναρξη του πεντηκοστού δεύτερου θεσμού, με αφήγημα την αφιέρωσή του στη μνήμη του αείμνηστου καθηγητή αρχαιολογίας και ανασκαφέα του Δίου, Δημήτρη Παντερμαλή, ορίστηκε η 8η Ιουλίου και η ολοκλήρωσή του στις 4 Σεπτεμβρίου 2023.

Συνέντευξη | Γιώργος X. Χανδόλιας, Καλλιτεχνικός Διευθυντής ΟΡ.ΦΕ.Ο

«Το φεστιβάλ έχει βρει τα πατήματά μου και είναι πολύ δυνατά»

Συνέντευξη: Ηρώ Τζημίκα

κ. Χανδόλια, είστε ο καλλιτεχνικός διευθυντής του ΟΡ.ΦΕ.Ο. Είμαστε προ των πυλών για το 52^ο φεστιβάλ. Θα ήθελα να ξεκινήσουμε την κουβέντα συζητώντας για το πώς έγινε η επιλογή των παραστάσεων για το φετινό καλοκαίρι.

Πάντα, φτιάχνοντας ένα καλλιτεχνικό πρόγραμμα για μία μεγάλη διοργάνωση όπως είναι ο ΟΡ.ΦΕ.Ο σου μένουν ερωτήματα… Κυρίως όμως σου μένει στο τέλος το πικρό συναίσθημα, εάν έκανες άραγε σωστές ή λάθος επιλογές… Εκείνη την παράσταση γιατί δεν την πήρες; Κάποιες φορές δεν μπορείς για τεχνικούς λόγους, άλλες για οικονομικούς, άλλες δεν χωράνε μέσα στο πρόγραμμα. Όλο το πρόγραμμα όμως έχει έναν άξονα, που έρχεται από πίσω και στοχεύει στο μέλλον. Όσο και να φαίνεται περίεργο, όλη η αντίληψη, η μεθοδολογία κι η αγωνία ενός τέτοιου χώρου, θα πρέπει να έχει να κάνει με το μέλλον. Ποιο είναι αυτό που διεκδικείς για το αύριο, ώστε να έχει μεγάλη αξία, να είναι σταθερό και σοβαρό το σήμερα. Κάπως έτσι σκέφτομαι τα πράγματα και γίνονται οι επιλογές μαζί με τους συνεργάτες μου.

Ποιο είναι αυτό που θα σας κεντρίσει περισσότερο το ενδιαφέρον σε μία παράσταση;

Προσπαθώ να κάνω ένα πρόγραμμα κάτω από τις υπάρχουσες συνθήκες, οι οποίες είναι πολλαπλού διαμετρήματος και αναστήματος. Είναι όπως είπαμε οι οικονομικές κ.α… Τι κυκλοφορεί στην αγορά από προϊόντα πολιτιστικά; Τι είναι οι παραγωγές, κυρίως οι θεατρικές; Το βασικό που μπορεί να πει κάνεις σε αυτό, είναι ότι βάζεις και το προσωπικό σου γούστο, δεν μπορεί να γίνει κι αλλιώς. Βάζεις την προσωπική σου αγωνία. Όσο καλύτερα προσανατολιστείς στο να παρουσιάσεις ιδιαίτερα και σοβαρά πράγματα, αυτά κάποια στιγμή θα έχουν καλύτερη ανταπόκριση στον κόσμο. Νομίζω ότι όλα αυτά φτιαχτήκαν με τις εξαιρέσεις κι οι εξαιρέσεις είναι αυτές που θα επιβραβεύσουν και τον κανόνα. Είναι μεγάλος προβληματισμός στο τι είναι το προσωπικό γούστο το καθενός, αλλά ναι, είναι το προσωπικό γούστο, τι υπάρχει και ποιοι είναι οι νέοι που φτιάχνουν παραστάσεις… Πολλές παραστάσεις που θα έρθουν φέτος έχουν υπογραφή νέων ανθρώπων!

Οπότε ένα κύριο συστατικό επιλογής των παραστάσεων είναι το προσωπικό γούστο, αλλά μου λέτε ότι δίνεται και το βήμα σε νέους συντελεστές να αναδείξουν τη δουλειά τους, εκτός από τους πολύ γνωστούς ηθοποιούς και σκηνοθέτες…

Όσο και να διαφωνώ με τους νέους, είναι καθήκον και υποχρέωσή μου να δώσω βήμα σε αυτούς. Απαραίτητα.

Σε ποιο κομμάτι σας βρίσκουμε να διαφωνείτε με τους νέους;

Κυρίως στο θέατρο. Το θέατρο είναι μία πολλαπλή και δύσκολη τέχνη. Δεν είναι μία μονομερής τέχνη που τη σπουδάζεις 2-3 χρόνια, παίρνεις το πτυχίο και τελειώνεις. Το θέατρο είναι η ιστορία μέχρι την τελευταία σου πνοή. Δεν είναι τυχαίο που οι μεγάλες παραστάσεις, γίνονται από μεγάλους σε ηλικία καλλιτέχνες. Είδα 3 παραστάσεις που φιλοξενεί το Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά, μία την υπογράφει ο Πίτερ Στάιν, μία ο Μπομπ Ουίλσον και την άλλη ένας Ρώσος σκηνοθέτης. Ο νεότερος είναι 81 ετών! Εκεί περιμένουν να γίνει το καλλιτεχνικό θαύμα στη σκηνή. Έτσι γίνεται. Το θέατρο επωάζει πολύ αργά τα εσωτερικά του γεγονότα. Το θέατρο αυτό που κάνει είναι να καταγράψει αυτά τα οποία συμβαίνουν σήμερα και αυτά που θα συμβούν αύριο! Ποιο είναι το θέατρο της επόμενης μέρας συγκεκριμένα και με όλα αυτά τα οποία περάσαμε τα τελευταίες χρονιές; Υπάρχει μία βιασύνη, όπως υπάρχει παντού, αλλά υπάρχει στο θέατρο και στην παράσταση. Οι ηθοποιοί πρέπει να δουλέψουν, να προετοιμαστούν και να αποκτήσουν εμπειρίες…

Όπως είπατε κι εσείς, τα τελευταία χρόνια περάσαμε δύσκολα. Πώς βλέπετε πλέον τον κοινό μετά από όλα αυτά; Έρχεται στις παραστάσεις; Έχει φύγει ο φόβος που υπήρχε;

Δεν ξέρω εάν το άφησε πίσω όλο αυτό ο κόσμος. Δεν ξέρω πώς λειτουργεί η ψυχολογία των ανθρώπων, ειδικώς γι’ αυτό. Το θέατρο όμως πορεύεται κι ήταν η πρώτη τέχνη που «τραυματίστηκε» και «τραυματίστηκε» πολύ θα έλεγα, μαζί με παράπλευρες απώλειες σε όλη αυτή την υπόθεση. Πηγαίνει ο κόσμος στις παραστάσεις και έχει μία αγωνία γι’ αυτό. Δεν ξέρω για ποιους λόγους το επιλέγει, σημασία έχει η συμμετοχή του. Θα περάσει καιρός για να δούμε τι έχει αφήσει αυτό που ζήσαμε μέσα μας. Έτσι πιστεύω…

Τόσα χρόνια έχετε μία μεγάλη πορεία, με πολλές εμπειρίες. Εάν μπορούσατε να θυμηθείτε ένα συγκεκριμένο περαστικό κατά τη διάρκεια όλων αυτών των χρόνων του ΟΡ.ΦΕ.Ο, ποιο θα ήταν; Κάποιο που να έχει χαραχθεί στη μνήμη σας…

Πρόπερσι, καθώς μιλήσουμε με κάποιον εκεί γύρω πήγαινα προς τα καμαρίνια ώστε να συναντήσω τον θίασο. Περνάει τότε ο Δημήτρης Μαυρόπουλος, φίλος μου και λαμπρός ηθοποιός με μεγάλη καριέρα. Περνώντας, λοιπόν, από δίπλα του, γυρνάει και λέει: «Αυτόν κάπου τον ξέρω, μοιάζει του Χανδόλια, αλλά ο Χανδόλιας τότε ήταν μακρυμάλλης». (γέλια) Έχουν συμβεί πάρα πολλά όλα αυτά τα χρόνια…

Ποιος είναι ο στόχος για το μέλλον όσον αφορά το Φεστιβάλ Ολύμπου;

Κάνει έναν πολύ μεγάλο αγώνα ο ΟΡ.ΦΕ.Ο για να αντέξει την πίεση, η οποία έρχεται από πολλά κοινωνικά γεγονότα. Πριν από λίγα χρόνια δεν υπήρχαν μικρές καλλιτεχνικές ομάδες που έφτιαχναν καλλιτεχνικά δρώμενα. Τώρα έχει παντού. Παλαιότερα υποδεχόσουν ανθρώπους από την Κοζάνη, από τη Λάρισα, από τη Βέροια. Δεν υφίσταται πλέον αυτό, διότι γίνονται κατά τόπους καλλιτεχνικά δρώμενα και γεγονότα. Κι αυτά θέλουν μία αναθεώρηση και μία προσέγγιση, δεν είναι και σίγουρο ότι προσφέρουν καλές υπηρεσίες όταν μία παράσταση γίνει στο «φτερό», απλώς για να γίνει κι εάν θα έρθουν 1000 εισιτήρια ή εάν στην πριμοδοτεί ο Δήμος. Δεν είναι αυτός ο στόχος. Αυτό, λοιπόν, είναι ένα πρόβλημα που «πιέζει» τον ΟΡ.ΦΕ.Ο. Πιέζει τον οργανισμό και πρέπει μέσα από εκεί να δει ξανά ποια είναι αυτά για τα οποία πρέπει να στοχεύσει στη συνέχεια. Πραγματικά υπάρχουν ανοιχτά μέτωπα και σε κάποια από αυτά υπάρχουν και θελκτικές φωνές που φωνάζουν «έλα, να δεις κι εμάς». Νέοι άνθρωποι, καινούργια ρεύματα, καινούργιες αισθητικές. Πέρασε ο καιρός που η κεντρομόλος γέμιζε τα θέατρα και τα γήπεδα. Πρέπει να περάσουμε όλοι από συμπληγάδες. Όχι μόνον ο δικός μας οργανισμός.

Έχει βρει όμως τα πατήματά του και γίνονται ωραίες προσπάθειες για την προώθησή του…

Έχει βρει τα πατήματά του και είναι πολύ δυνατά!

The post Συνέντευξη | Γιώργος X. Χανδόλιας, Καλλιτεχνικός Διευθυντής ΟΡ.ΦΕ.Ο «Το φεστιβάλ έχει βρει τα πατήματά του και είναι πολύ δυνατά» appeared first on Eptanews.gr.

Οι εκδηλώσεις της τιμώμενης χώρας, η λογοτεχνία, η λαογραφία, ο κινηματογράφος, μαζί με το θέατρο, τη μουσική, τα εικαστικά, τις αρχαιολογικές ομιλίες, τους αρχαιολογικούς περιπάτους και επιπλέον η προσθήκη στο πρόγραμμα, τοπικών σημαντικών σχημάτων και καλλιτεχνών, συντελούν στην ανάδειξη του Φεστιβάλ Ολύμπου, ως ένα από τα σπουδαιότερα φεστιβάλ της χώρας.

Άλλο σπουδαίο χαρακτηριστικό που ξεχωρίζει το Φεστιβάλ Ολύμπου, είναι οι χώροι στους οποίους πραγματοποιούνται οι εκδηλώσεις.

Το αρχαίο θέατρο του Δίου, στη σκιά του μυθικού Ολύμπου, το βυζαντινό κάστρο του Πλαταμώνα, στην αγκαλιά του Αιγαίου πελάγους, η αρχαία Πύδνα, από τους παλαιότερους αρχαιολογικούς οικισμούς της Ελλάδας, τα αρχαία Λείβηθρα, εκεί που έζησε και θανατώθηκε ο Ορφέας, ο ακέραια διατηρητέος από τον 8ο μ. Χ αι. βυζαντινός ναός της Παναγίας στην Κονταριώτισσα, το μοναδικό στην Ελλάδα, Κέντρο Μεσογειακών Ψηφιδωτών Δίου, με την προσθήκη από φέτος, του πρόσφατα αναστηλωμένου ρωμαϊκού ωδείου, του δημοτικού θεάτρου στο πάρκο Κατερίνης, του νέου και καταπληκτικού χώρου εκδηλώσεων στον καπνικό σταθμό, δημιουργούν δέος και προσφέρουν ευφροσύνη, στους χιλιάδες θεατές αλλά και στους καλλιτέχνες που θα βρεθούν στους ιερούς και ιστορικούς αυτούς χώρους.

Η επίσημη έναρξη του πεντηκοστού δεύτερου θεσμού, με αφήγημα την αφιέρωσή του στη μνήμη του αείμνηστου καθηγητή αρχαιολογίας και ανασκαφέα του Δίου, Δημήτρη Παντερμαλή, ορίστηκε η 8η Ιουλίου και η ολοκλήρωσή του στις 4 Σεπτεμβρίου 2023.

Συνέντευξη | Γρηγόρης Παπαχρήστος, Πρόεδρος ΟΡ.ΦΕ.Ο

«Αυτό που επιδιώκουμε είναι το φεστιβάλ να «φύγει» έξω από τα όρια της Πιερίας»

«Το φεστιβάλ είναι ένα τεράστιο πλεονέκτημα προβολής για την Πιερία».

Συνέντευξη: Ηρώ Τζημίκα

κ. Παπαχρήστο, φέτος το φεστιβάλ Ολύμπου θα είναι αφιερωμένο στον αείμνηστο Δημήτρη Παντερμαλή… Θα ήθελα λίγα λόγια γι’ αυτόν από εσάς.

Εγώ είχα μία προσωπική σχέση μαζί του. Όταν κατέβηκα υποψήφιος δήμαρχος στο Δίον για πρώτη φορά, δεν φανταζόμουν ότι μέσα στον κόσμο, θα βρισκόταν κι ο καθηγητής. Τα έχασα! Όσα χαρτιά είχα μπροστά μου, άρχισα να τα ανακατεύω και είχα άλλα πράγματα στο μυαλό μου για να πω στον κόσμο. Στο τέλος με συγχάρηκε και μου είπε ότι προσδοκεί πολλά από εμένα. Από εκεί και έπειτα είχαμε μία υπέροχη συνεργασία, επικοινωνούσαμε με το βλέμμα και ήξερα τι θέλει, τι θα πει και ήξερα κι εγώ μέχρι πού μπορώ να το πάω και τι να ζητήσω. Με βοήθησε πολύ, σε πολλά θέματα και εγώ πιστεύω από την πλευρά μου, ανταποκρίθηκα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Αγαπούσε πολύ τον τόπο μας και πάντα έλεγε ότι είναι «θετό παιδί» του Δίου! Έλεγε πάντα ότι εδώ θα «αράξει», όπως κι αυτό έκανε, εδώ έχει ταφεί και εδώ θα είναι για πάντα. Τώρα που κατέβηκα στην Αθήνα και πήγα στο Μουσείο Ακρόπολης, είδα τον διάδρομο που ερχόταν κάθε φορά από το γραφείο του για να με συναντήσει. Πάντα είχε τα χέρια πίσω, με το γνωστό του περπάτημα. Τώρα που ήξερα ότι δεν θα τον δω, συγκινήθηκα ιδιαίτερα και συνειδητοποίησα ότι δεν υπάρχει πια… Όλοι όμως οι συνεργάτες του μάς αναγνωρίζουν, ότι είμαστε από το Δίον και ότι είναι «υποχρεωμένοι» να μας βοηθήσουν και να μας καλοδεχτούν. Άφησε μία τέτοια παρακαταθήκη πίσω του, που νομίζω ότι θα σημαδεύει τον τόπο για πολλά χρόνια. Η Πιερίας οφείλει στο σύνολό της να του αποδώσει ακόμα μεγαλύτερη τιμή από αυτήν τώρα.

Είστε ο πρόεδρος του ΟΡ.ΦΕ.Ο. Θα ήθελα να ξεκινήσουμε με μία απλή ερώτηση… Τι θα δούμε φέτος στο φεστιβάλ;

Φέτος όντας 2 χρόνια στη νέα πεντηκονταετία επιδιώκουμε και βέβαια αυτό το χρειάζεται το Φεστιβάλ Ολύμπου, να προσθέσουμε κάποια καινούργια πράγματα. Κυρίως αφουγκρασμένοι και τον κόσμο και το τι θα ήθελε να δει μέσα από αυτό. Πάνω από όλα όμως τους νέους, που τόσα χρόνια δεν τους είχαμε λάβει σοβαρά υπ’ όψιν. Έτσι, λοιπόν, φέτος προστίθενται στο πρόγραμμα εκδηλώσεις που ενδιαφέρουν αρκετά τους νέους, συναυλίες, βραδιές jazz, blues, rock κ.α. Επίσης εκείνο που επιδιώκουμε είναι το φεστιβάλ να «φύγει» έξω από τα όρια της Πιερίας. Δεν αρκεί η Πιερία για ένα τέτοιο φεστιβάλ.

Έχει αρχίσει και «μεγαλώνει».

Ακριβώς έτσι. Για τον σκοπό αυτό, φέτος, προσθέτουμε κι αρκετές ξένες χώρες που θα παρουσιάσουν δικά τους σχήματα είτε μουσικά, είτε θεατρικά, είτε χορευτικά. Από την άλλη μεριά κάτι που είναι αρκετά σημαντικό, θέλουμε να φέρουμε νέο κόσμο στο φεστιβάλ, ώστε να αναλάβει και τις τύχες του για το μέλλον. Όπως βλέπετε ακόμα και εμείς που διοικούμε το φεστιβάλ, έχουμε πολλά χρόνια σε αυτό και κάποια στιγμή, σίγουρα πρέπει να γίνει μία ανανέωση. Πρέπει να έρθει κάτι «φρέσκο», κάτι καινούργιο. Ήδη στα γραφεία, εάν το έχετε παρατηρήσει, υπάρχει νέος κόσμος. Προσωπικά με ενδιαφέρει πολύ αυτό και ήδη έχω πάρει κάποιες πρωτοβουλίες στον συγκεκριμένο τομέα. Γίνεται, λοιπόν, αυτό σίγα, σιγά γιατί το φεστιβάλ Ολύμπου έχει μπει σε μία πορεία σημαντική και κάθε φορά γίνεται πιο σπουδαίο και πιο σημαντικό. Υπάρχει μία εκτίμηση σε αυτόν τον θεσμό και όταν ακούν ότι για 52 χρόνια, υπάρχει και στέκεται αξιοπρεπώς ένα τέτοιο φεστιβάλ στην επαρχία, το εκτιμούν.

Δεν έχει να ζηλέψει κάτι το φεστιβάλ Ολύμπου από καμία άλλη διοργάνωση…

Γίνεται σημαντική δουλειά, προφανώς όμως μην κοιτάμε την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Όπως το φεστιβάλ Επιδαύρου ή των Φιλίππων κτλ. Εκεί υπάρχει μία Αθήνα των 5 εκατομμύριων και στη Θεσσαλονίκη μία μεγαλύτερη αγορά από τη δική μας. Εμείς είμαστε ένας Νομός με 150.000 κατοίκους. Όταν όμως θέλουμε να είμαστε εφάμιλλοι με αυτά τα φεστιβάλ και βλέποντας το πρόγραμμά μας, κυριολεκτικά δεν έχουμε να ζηλέψουμε τίποτα και ίσως σε κάποιους τομείς να είμαστε και πιο μπροστά. Παρόλα αυτά πρέπει όλα να υποστηριχθούν από κόσμο κι από χορηγούς. Γίνεται ένας αγώνας μεγάλος. Καμιά φορά παρεξηγούμε κιόλας όταν το λέω και πριν μερικές μέρες δέχθηκα και διαμαρτυρίες από τοπικούς βουλευτές όταν είπα ότι η πολιτεία είναι απούσα από το Φεστιβάλ Ολύμπου. Είναι γεγονός. Δεν το είπα για κάποια συγκεκριμένη κυβέρνηση, αυτό συμβαίνει διαχρονικά. Όταν υπηρετείς τον τόπο σου κάποιες φορές θα συγκρουστείς, δεν μπορείς να είσαι πάντα αρεστός.

Σίγουρα το φεστιβάλ Ολύμπου πρέπει να αναδειχθεί και πρέπει να μεγαλώσει ακόμα περισσότερο. Όπως αναφέραμε, δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από κανένα άλλο. Τι είναι αυτό που το διαφοροποιεί;

Δεν είναι μόνο αυτά που αναφέραμε, αλλά αυτά είναι τα πιο διαχρονικά και έχουν και μία αναφορά σε πολύ εμβληματικούς χώρους. Το δικό μας πλεονέκτημα είναι ότι έχουμε το αρχαίο θέατρο. Όλες οι παραστάσεις που βρίσκονται στην Επίδαυρο, επιδιώκουν να έρθουν και στο φεστιβάλ Ολύμπου, λόγω του αρχαίου θεάτρου. Αλλιώς μπορεί να μας προσπερνούσαν. Είναι τελείως διαφορετικό να βλέπει κάποιος ένα αρχαίο δράμα στο Δίον κι αλλιώς να το βλέπει σε ένα γήπεδο. Μόνο το ότι πατάς εκεί, το λέω κι ανατριχιάζω, είναι μοναδικό. Μόνο το ότι μπορεί να δεις τις Βάκχες στο αρχαίο θέατρο, γνωρίζοντας ότι εδώ ήταν η πρεμιέρα τους, παρόντος του Ευριπίδη, που ήταν αυτός που έγραψε το έργο… Εδώ πάτησε ο Μέγας Αλέξανδρος, ο Βασιλιάς Αρχέλαος! Καταλαβαίνετε… Καθώς διηγείσαι όλα αυτά σε κάποιον, αρκούν, ώστε να του κεντρίσεις το ενδιαφέρον και να έρθει να δει μία παράσταση. Σίγουρα αυτό είναι ένα μεγάλο ατού, μιας και δεν υπάρχει άλλο θέατρο στην περιφέρειά μας. Είναι μόνο αυτό. Έχουμε έναν τόσο σημαντικό χώρο και πρέπει να αρχίσουμε να τον αξιοποιούμε στον βαθμό που πρέπει και του αξίζει. Το φεστιβάλ είναι ένα τεράστιο πλεονέκτημα προβολής για την Πιερία.

12^η χρονιά που είστε πρόεδρος. Ποια είναι η δική σας παρακαταθήκη;

Αυτό θα το απαντήσουν όσοι παρακολουθούν τα πράγματα (γέλια) Κάθε χρόνος που περνάει, σκέφτομαι όσα δεν πρόλαβα να κάνω. Δεν ικανοποιούμε και δεν έχω φτάσει στο σημείο το οποίο επιθυμώ, είναι γεγονός. Γιατί υπάρχον δυσκολίες, γιατί οι συνθήκες δεν το επέτρεψαν ή ακόμα γιατί κι εγώ δεν προσπάθησα όσο θα έπρεπε. Δεν είμαι ικανοποιημένος όμως σήμερα, γιατί όπως αναφέραμε, το φεστιβάλ, ακόμα, δεν έχει εξασφαλίσει την πορεία και την τύχη του. Θέλω, πριν φύγω, να διασφαλιστεί. Για παράδειγμα το φεστιβάλ των Φιλίππων, το έχει αναλάβει ο Δήμος, έχει διοικητικό συμβούλιο, όχι απαραίτητα όλοι εκπρόσωποι του Δήμου, υπάρχουν κι άλλες προσωπικότητες και ο Δήμος κάθε χρόνο ψηφίζει ένα συγκεκριμένο ποσό για το φεστιβάλ, χωριστά από τις χορηγίες. Αυτή τη στιγμή το φεστιβάλ Ολύμπου είναι στον «αέρα». Φυσικά έχουμε κι υποστηρικτές μεγάλους, όπως η κα. Μαυρίδου που αγάπησε το φεστιβάλ. Ό,τι ζητήσαμε το είχαμε. Κι ο Δήμος Κατερίνης στηρίζει, αλλά αυτό κάθε φορά πηγαίνει με το φιλότιμο των Δημάρχων, εάν φέτος είναι οι ίδιοι ή του χρόνου είναι άλλοι, οι ποιες σχέσεις υπάρχουν μεταξύ μας κτλ. Αυτά δεν πρέπει να ισχύουν και όποιος κι αν είσαι, πρέπει να γνωρίζεις ότι φέτος στο φεστιβάλ οφείλεις το τάδε ποσό. Αυτό δεν έχει επιτευχθεί ακόμα και με αφορά και με προβληματίζει πολύ. Ακόμα δεν έχω βρει έτοιμο το πεδίο…

Τόσα χρόνια έχετε μία μεγάλη πορεία, με πολλές εμπειρίες. Εάν μπορούσατε να θυμηθείτε ένα συγκεκριμένο περαστικό κατά τη διάρκεια όλων αυτών των χρόνων του ΟΡ.ΦΕ.Ο, ποιο θα ήταν; Κάποιο που να έχει χαραχθεί στη μνήμη σας…

Το λέω και σε φίλους καμιά φορά, ακόμα και στα εγγόνια μου, όταν με ρωτάνε εάν πληρώνομαι από το φεστιβάλ… Απαντώντας σε αυτή την ερώτηση «όχι», η αμέσως επόμενη ερώτηση είναι γιατί ασχολούμαι. Ασχολούμαι γιατί βρίσκω ενδιαφέροντα, γιατί γνώρισα ανθρώπους… Όταν ήμουν μικρός και έβλεπα στην τηλεόραση τον Ντέμη Ρούσσο, δεν μου είχε περάσει ποτέ από το μυαλό ότι θα καθόμουν στο ίδιο τραπέζι και θα συζητούσα μαζί του. Να γνωρίσω και τις ιδιοτροπίες του. Εδώ θα μπορούσα να πω, ότι το 2010 όταν ήρθε στο φεστιβάλ Ολύμπου η οποία ήταν κι η τελευταία εμφάνισή του στην Ελλάδα, είχαμε πάει για φαγητό και στη συνέχεια ήθελε να πάρει και στο δωμάτιο του ξενοδοχείου. Του λέω χαριτολογώντας ότι θα πρέπει να είναι «ελαφρύς» πριν την παράσταση. Μου απαντάει «Άμα δεν φάω θα έχω το πρόβλημα». (γέλια) Παρόλα αυτά πηγαίνει στο δωμάτιο και μου αναφέρει ότι έχει θέμα με τον ύπνο, γιατί από τις κουρτίνες έμπαινε φως. Είχε πρόβλημα με αυτές γιατί είχαν ανοιχτό χρώμα! Φωνάξαμε την καμαριέρα εκείνη τη στιγμή και τις αλλάξαμε. Βάλαμε μαύρες! (γέλια) Στην πρόβα τον είχαμε κατεβάσει με ένα μικρό αυτοκίνητο. Λίγο πριν τη συναυλία και ενώ το θέατρο ήταν sold out, ήθελε να κατεβεί ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, ενώ αυτό ήταν αδύνατον να συμβεί εκείνη τη στιγμή κι απαγορευόταν, ειδικά μέσα από τον κόσμο. Δυστυχώς δεν μπορούσε να κατέβει και με τα πόδια… Μόλις το ακούει αυτό μου απαντάει: «Εγώ να κατέβω έτσι; Αποκλείεται! Δεν τραγουδάω απόψε»! (γέλια) Τι κάνεις εκείνη τη στιγμή; Σκηνοθετήσαμε ένα blackout, έσβησαν όλα τα φώτα και τον κατεβάσαμε στη σκηνή με το αμάξι… Πολλά και διάφορα έχουν συμβεί, κάποιες φορές ευχάριστα, άλλες δυσάρεστα! Είμαι τυχερός όμως που έχω ζήσει τόσα και δεν το κάνω επειδή μου το επιβάλλουν, το κάνω επειδή το αγαπώ!

The post Συνέντευξη | Γρηγόρης Παπαχρήστος, Πρόεδρος ΟΡ.ΦΕ.Ο «Αυτό που επιδιώκουμε είναι το φεστιβάλ να φύγει έξω από τα όρια της Πιερίας» appeared first on Eptanews.gr.

Η γκαντεμωδία της χρονιάς, έρχεται στην Κατερίνη και στον πολυχώρο Ευκαρπίδη για μία μόνο παράσταση την Παρασκευή 26 Μαΐου!

Συνέντευξη | Ηρώ Τζημίκα

Αντώνη, καλώς βρεθήκαμε! Έρχεσαι στην πόλη μας στις 26 Μαΐου με μία «γκαντεμωδία» όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται γι αυτή. Τι θα δούμε στο «Παρασκευή & 13»;

Να ξεκινήσω λέγοντας ότι η περιοδεία μας κανονικά αρχίζει τον Ιούλιο,  αλλά ήθελα από τον Μάϊο να έρθουμε στην Κατερίνη, γιατί η Κατερίνη, για εμένα, είναι από τα ωραιότερα μέρη. Πάντα όταν έρχομαι περνάω υπέροχα. Το «Παρασκευή & 13» όπως το έχουμε ονομάσει και «φτιάξει», είναι όντως μία γκαντεμωδία. Μία κωμωδία η οποία στην Αθήνα πήγε πολύ καλά, γελάμε όλοι μας πάρα πολύ και τώρα ήρθε η ώρα να ταξιδέψουμε σε όλη την Ελλάδα, γιατί πραγματικά θέλουμε να δει ο κόσμος αυτό το έργο, από την Αλεξανδρούπολη μέχρι και την Κρήτη! Έχει ως βασικό θέμα την αγάπη και πιο συγκεκριμένα αφορά την ιστορία του Τρύφωνα ενός βραβευμένου φυσικού που εξηγεί τα πάντα με βάση τη λογική και την επιστήμη. Ό,τι δηλαδή βρίσκεται έξω από αυτή του τη σφαίρα, το καταδικάζει! Όλες τις προκαταλήψεις, ώσπου ερωτεύεται μία κοπέλα, την Παρασκευή!

Έχει όντως ενδιαφέρον, οπότε τώρα θα στο περάσω λίγο διαφορετικά και θα σε ρωτήσω εάν εσύ πιστεύεις στις προκαταλήψεις!  (γέλια) Εάν περάσει από μπροστά σου μία μαύρη γάτα, ας πούμε!

Υπάρχει κάτι που έχω εντυπώσει και συμβαίνει και σε πολύ κόσμο, ότι την ώρα που τα κοροϊδεύουμε, όταν έρχεται η ώρα που βλέπουμε κάτι ή κάτι πάει να συμβεί, έχουμε όντως το νου μας! (γέλια) Είμαι επιφυλακτικός, αλλά δεν τα παίρνω και πολύ στα σοβαρά. Συγκεκριμένα όμως εάν δω γάτα θα πάω να την ταΐσω! (γέλια)

Το έργο πραγματεύεται τον έρωτα και πως ένας τόσο δύσκολος άνθρωπος, μπαίνει σε αυτή τη διαδικασία, κάτι το οποίο τον αλλάζει… Εσύ πώς είσαι όταν βρίσκεσαι σε μία τέτοια κατάσταση;

Εγώ είμαι το άκρως αντίθετο! Απολαμβάνω πάρα πολύ αυτό το συναίσθημα και θέλω να μου συμβαίνει. Νιώθω πολύ αμήχανος όταν δεν είμαι ερωτευμένος, ακόμα και με την ευρύτερη έννοια της λέξης, γιατί έτσι αντιμετωπίζω και τη δουλειά μου. Αλλά ο έρωτας είναι κινητήριος δύναμη κι η μεγαλύτερη επιτυχία του είναι όταν καταφέρεις να αφαιρέσεις δικά σου κομμάτια και να προσθέσεις έναν άνθρωπο μέσα σου, στη ζωή σου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται!

Το σενάριο είναι δικό σου, πότε ξεκίνησες να γράφεις;

Από το σχολείο θυμάμαι να θέλω να γράψω, να πω μία ιστορία, να δείξω καταστάσεις μέσα από τα δικά μου μάτια. Η πρώτη απόπειρα, λοιπόν, ήταν γύρω στα 15 μου, όταν είδα ένα ντοκιμαντέρ για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης του Άουσβιτς. Με είχε σοκάρει πολύ. Επίσημα όμως ξεκίνησα από το 2019 και έπειτα. Επίσης έχω γράψει κι ένα έργο με το Χάρη Ρώμα, που θα παιχτεί κι αυτό κάποια στιγμή!

Το περιμένουμε πώς και πώς και τώρα σε περνάω στον Χάρη Ρώμα. Ο άνθρωπος ο οποίος μεγάλωσε τη γενιά μας! Θέλω να μάθω πώς γνωριστήκατε και πώς είναι να δουλεύεις με όλους αυτούς τους ηθοποιούς που σημάδεψαν την παιδική μας ηλικία στο «Καφέ της Χαράς»…

Θυμάμαι κάθε φορά που έβλεπα στην τηλεόραση το «Καφέ της Χαράς» να λέω στη μαμά μου ότι θα ήθελα να παίξω σε αυτή τη σειρά! Όλοι όσοι είμαστε από την Περιφέρεια νιώσαμε ότι από κάπου γνωρίζαμε αυτούς τους χαρακτήρες! Με τον Χάρη δουλεύαμε μαζί στο θέατρο και με είχε επιλέξει μέσω ακρόασης και έπαιξα στο «βαφτιστικό της κυρίας». Ένα βράδυ, λοιπόν, με φώναξε στο καμαρίνι και μου ανέφερε ότι είχαν σκεφτεί με την Άννα (Χατζησοφιά) να με πάρουν στο «Καφέ της Χαράς» και ότι θα έπαιζα τον αστυνόμο του χωριού. Η χαρά ήταν μεγάλη γιατί έπιασα τον εαυτό μου να γίνεται πάλι παιδί και να θυμάται όσα έλεγε τότε. Όταν μου έστειλαν το πρώτο επεισόδιο σκέψου, ήμουν για καφέ, έφυγα τρέχοντας και πήγα σπίτι να το διαβάσω!

Έχουμε δει πολλές μεγάλες επιτυχίες να «πειράζονται» ανά τα χρόνια. Εσύ συμφωνείς με αυτό;

Εξαρτάται τον λόγο που θέλεις να κάνεις κάτι. Υπάρχει βέβαια και η λογική ότι την επιτυχία δεν την αγγίζεις, λόγω του ότι μπορεί να μην πάει καλά στο τώρα, αλλά εάν έχει έναν ισχυρό λόγο να γίνει και να έρθει πάλι στην επιφάνεια, ας γίνει, γιατί όχι; Ας πούμε στο «Καφέ της Χαράς» μου άρεσε που είδαμε την ιστορία των παιδιών από αυτούς τους χαρακτήρες 15 χρόνια μετά, με άλλη ματιά και άλλη λογική. Αλλά γενικά δεν είμαι φαν στο να κάνουμε remake τα πάντα και να προσκολλούμαστε στο παρελθόν. Έτσι φαίνεται κιόλας ότι μας έχουν τελειώσει οι ιδέες…

Για το τέλος θα ήθελα να μου πεις τι αναμένετε για τα επόμενά σου σχέδια και φυσικά εάν προλάβεις να κάνεις διακοπές αυτό το καλοκαίρι…

(γέλια) Θα κάνω, γιατί τις χρειάζομαι. Μου αρέσει μέσα το καλοκαίρι να πέφτουν οι τόνοι και να εξαφανίζεται για λίγο το κινητό από το χέρι, παράλληλα φυσικά με μερικά μπάνια στη θάλασσα! Μαζί με περιοδεία και μετά διακοπές, ο καλύτερος συνδυασμός. Από τον χειμώνα θα είμαι στο θέατρο με τον Σπύρο Πούλη, όπως θα συνεχιστεί και το «Παρασκευή & 13» για 2η χρονιά!

The post «Παρασκευή & 13» – Γκαντεμωδία του Αντώνη Καλομοιράκη appeared first on Eptanews.gr.

Ερ.: Όλες οι εκλογές είναι κρίσιμες ή αν θέλετε αυτό δηλώνουν πριν από κάθε εκλογική αναμέτρηση όλα τα κόμματα. Οι εκλογές της 21ης Μαΐου γιατί είναι κρίσιμες και ποιο τελικά είναι το διακύβευμα αυτών των εκλογών;

Απ.: Το ερώτημα που καλούμαστε να απαντήσουμε την 21η Μαΐου είναι καθαρό: Βαδίζουμε μπροστά ή γυρίζουμε πίσω; Η χώρα, μετά από πολλές «περιπέτειες» χρειάζεται σταθερότητα, υπευθυνότητα, σοβαρότητα. Χρειάζεται μια κυβέρνηση δυνατή και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να βρεθεί αντιμέτωπη με ακυβερνησία.

Αυτό λοιπόν είναι το διακύβευμα ή αν θέλετε η μεγάλη πρόκληση της εκλογικής κάλπης της 21^ης Μαΐου. 

Ερ.: Μετά το 2019, όπου σε μια πολύ σύντομη προεκλογική περίοδο –όντας ο νεώτερος ηλικιακά υποψήφιος- σας εμπιστεύθηκε ένας εντυπωσιακά μεγάλος αριθμός ψηφοφόρων, ποιος είναι ο προσωπικός στόχος σας για αυτές τις εκλογές;

Απ.: Εκείνη η εκλογική αναμέτρηση μου έδωσε πολλά εφόδια. «Περπάτησα» για πρώτη φορά τα παπούτσια του υποψήφιου βουλευτή και αντιλήφθηκα τον αγώνα αλλά και τη σημασία να δίνεις μια μάχη, ακόμη κι αν το αποτέλεσμα πολλές φορές δεν σε δικαιώνει. Είχα στη διάθεσή μου μόλις 16 ημέρες προεκλογικού αγώνα. Ο χρόνος ήταν λίγος αλλά η αγάπη που εισέπραξα τεράστια.

Με οδηγό μου εκείνη την πορεία και την εμπειρία που αποκόμισα, δούλεψα σκληρά όλα αυτά τα χρόνια. Δεν κρύφτηκα πίσω από την ιδιότητα του «πολιτευτή» που εμφανίζεται μόλις οι κάλπες ξεσκονιστούν. Επισκέφθηκα όλη την Πιερία, μίλησα με ανθρώπους, άκουσα προβλήματα και πολλές φορές γκρίνιες. Απέδειξα ότι ο πολιτικός δεν έχει μόνο «στόμα» αλλά και «αυτιά».

Για να απαντήσω και στο δεύτερο σκέλος της ερώτησής σας, ο προσωπικός μου στόχος είναι ένας. Να εκλεγώ. Να με εμπιστευτούν περισσότεροι συμπολίτες μου, να μου δώσουν τη δύναμη και να τους εκπροσωπήσω με εντιμότητα και συνέπεια.

Ερ.: Πολλοί λένε ότι ο Σπύρος ο Κουλκουδίνας, ξεκίνησε την προεκλογική του εκστρατεία την επομένη των εκλογών του 2019. Αυτά τα 4 χρόνια ζήσαμε πολλά, αντιμετωπίσαμε πολλά. Αν κάτι θα κρατούσατε από τις κυβερνητικές επιλογές στην αντιμετώπιση των πολλαπλών κρίσεων που προέκυψαν τι θα ήταν;

Απ.: Τα γρήγορα αντανακλαστικά. Την αμεσότητα με την όποια κάθε μια από αυτές τις κρίσεις αντιμετωπίστηκε. Ποιος φανταζόταν όταν ξεσπούσε η πανδημία ότι η Ελλάδα θα καταφέρει να αντιμετωπίσει αυτή την υγειονομική κρίση με δεδομένα τα δημοσιονομικά και όχι μόνο προβλήματα, με ένα σύστημα υγείας που νοσούσε επί χρόνια, με σοβαρές ελλείψεις   ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού; Ποιος περίμενε ότι η Ελλάδα θα κατάφερνε μέσα σε αυτές τις συνθήκες να στηρίξει εργαζόμενους, ανέργους, επιχειρήσεις, επαγγελματίες, εμπόρους;

Μια κυβέρνηση που κλήθηκε να κυβερνήσει τον Ιούλιο του 2019 και πριν συμπληρωθεί ένας χρόνος βρέθηκε αντιμέτωπη με μια τέτοια συνθήκη.

Κάθε κρίση που αντιμετώπισε αυτή τη κυβέρνηση -και δεν ήταν λίγες-, τη μετέτρεψε σε ευκαιρία.   Παράδειγμα, η πανδημία που μας υποχρέωσε να κάνουμε πιο γρήγορα βήματα στις ηλεκτρονικές συναλλαγές. Εφερε την ψηφιακή άνοιξη στη χώρα μας. Εκατοντάδες συναλλαγές πλέον γίνονται από το κινητό ή τον υπολογιστή μας. Η χώρα έπρεπε να κάνει άλματα σε αυτά τα θέματα, που άλλες ευρωπαϊκές χώρες τα είχαν λύσει εδώ και χρόνια.

Ερ.: Σε σχέση με προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις ποιο είναι το καινούργιο κρίσιμο στοιχείο που πρέπει ο ψηφοφόρος να λάβει υπόψη του; Πλέον η επιλογή είναι ανάμεσα σε δύο κόμματα και δύο αρχηγούς, οι οποίοι κυβέρνησαν…

Απ.: Ευτυχώς οι πολίτες έχουν μνήμη. Εμείς δεν επιλέγουμε τη σύγκρουση, αλλά τη σύγκριση. Θυμούνται όλοι την εφιαλτική τετραετία ΣΥΡΙΖΑ, θυμούνται όλοι τις ουρές των πολιτών στις Τράπεζες για το πενηντάρικο, θυμούνται όλοι τις οπισθοχωρήσεις Τσίπρα σε ευρωπαϊκό και όχι μόνο επίπεδο.

Αυτή η επιλογή δεν αφορά μόνο κόμματα αλλά και δυο πρωθυπουργούς που βρέθηκαν στο τιμόνι της χώρας. Η απάντηση λοιπόν είναι εύκολη.

Η κυβέρνηση που έδωσε πίσω στους Έλληνες την αυτοπεποίθησή τους, την αξιοπρέπειά τους, είναι αυτή της Ν.Δ. Ο πρωθυπουργός που στάθηκε αντάξιος της εμπιστοσύνης των πολιτών και κράτησε γερά το τιμόνι της χώρας είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Ερ.: Είστε ένας άνθρωπος που έχει σχέση με τον αθλητισμό και κυρίως με τον ερασιτεχνικό αθλητισμό. Η πρωτοβουλία σας να εξοπλίσετε αθλητικούς συλλόγους και αθλητικές εγκαταστάσεις με απινιδωτές, προβλήθηκε Πανελλαδικά και αξιολογήθηκε θετικά. Σας ενοχλεί, που ενώ ξοδεύονται από παράγοντες ακόμη και του ερασιτεχνικού αθλητισμού πολλά χρήματα, δεν επενδύουμε στα βασικά; Αισθάνεστε, ότι και η πολιτεία διαχρονικά είναι «ελαφρώς αδιάφορη» σ’ αυτά τα ζητήματα;

Απ.: Έχετε ένα δίκιο. Στην Ελλάδα πολλές φορές, αν δεν μας «χτυπήσει» την πόρτα το πρόβλημα όσα χρόνια κι αν το γνωρίζουμε δεν θα κάνουμε τίποτα να το λύσουμε. Θα μπει σε δεύτερη ή τρίτη μοίρα. Το ίδιο συμβαίνει και με το θέμα των απινιδωτών. Χάθηκαν νέοι άνθρωποι στα γήπεδα για να τεθεί υποχρεωτική η χρήση απινιδωτή στα γήπεδα ως απαραίτητος όρος για τη διεξαγωγή αγώνα. Η δική μου καμπάνια ξεκίνησε ένα χρόνο πριν, με αφορμή ένα αντίστοιχο περιστατικό σε γήπεδο της Ευρώπης. Όταν αντιλήφθηκα παρακολουθώντας τον αγώνα ότι δεν θα  είχε σωθεί ο ποδοσφαιριστής αν δεν υπήρχε στο γήπεδο απινιδωτής, σκέφτηκα τι θα γινόταν σε ένα γήπεδο της Πιερίας.  Αυτό για μένα ήταν αρκετό. Ένας επιπλέον λόγος ήταν ότι είναι βαθιά πεποίθησή μου ότι η πολιτική είναι προσφορά. Αν λοιπόν ένας πολιτικός της νέας γενιάς έχει τη θέληση να βάλει το δικό του λιθαράκι και να προσφέρει, οφείλει να το κάνει είτε έχει εκλεγεί είτε όχι, είτε έχει πολιτικό γραφείο είτε όχι.  

Ερ.: Επίσης, λόγω επαγγέλματος, ανήκετε με την ευρύτερη έννοια στον κλάδο υγείας. Η αντιπολίτευση ειδικά στο νομό μας, επικεντρώνει στον τομέα υγείας, ασκώντας κριτική για τη κατάσταση στο Νοσοκομείο μας και τις ελλείψεις που αντιμετωπίζει. Δίκαιη ή άδικη η κριτική;

Απ.: Δίκαιη στο σημείο που αφορά τις ανάγκες προσωπικού στο νοσοκομείο Κατερίνης και τα Κέντρα Υγείας, πολύ άδικη όμως, γιατί είχε την ευκαιρία να τα διορθώσει, και όχι μόνο δεν το έκανε αλλά τώρα κουνά επιδεικτικά το δάχτυλο σε μια κυβέρνηση που ενίσχυσε με δημόσιους πόρους και με αναγκαίο προσωπικό τα νοσοκομεία όλης της χώρας και κράτησε όρθιο ένα σύστημα Υγείας στην περίοδο της υγειονομικής κρίσης. 

Δική μου προτεραιότητα και το λέω σε κάθε ομιλία μου, σε κάθε γωνιά του νομού είναι η στήριξη του νοσοκομείου μας, των κέντρων υγείας και των αγροτικών ιατρείων μας. Ναι χρειαζόμαστε γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό.

Δεν μπορεί ένας νομός που τριπλασιάζει τον πληθυσμό του το καλοκαίρι και έχει ένα  νοσοκομείο «στολίδι» – που με κόπους και πολλές περιπέτειες απόκτησε-, να μην έχει ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό που θα καλύψει τις ανάγκες κατοίκων και επισκεπτών.

Ερ.: Η Πιερία ακόμη και στα δύσκολα χρόνια για τη Νέα Δημοκρατία –όπως πχ το 2009- συνέχιζε να είναι «γαλάζια». Πολλοί υποστηρίζουν ότι «θεωρούμαστε δεδομένοι» και για αυτό «δεν γίνεται τίποτα» στο νομό. Τι απαντάτε σε όλους αυτούς που λένε ότι τα 4 χρόνια διακυβέρνησης Μητσοτάκη, δεν έγινε τίποτα για την ανάπτυξη της περιοχής μας;

Απ.: Άστοχα και ακραία και τα δυο σχόλια. Ούτε δεδομένους, μάς θεωρούν, ούτε μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι δεν έγινε τίποτα. Μπορούμε περισσότερα; Ναι μπορούμε, θα σας απαντήσω.   

Ερ.: Ποιες είναι λοιπόν, οι δικές σας προτεραιότητες για την Πιερία;

Απ.: Ανέφερα τα θέματα των δομών υγείας παραπάνω που βρίσκονται στους κεντρικούς μου στόχους.

Μια ακόμη κεντρική μου προτεραιότητα είναι ο τουρισμός και ειδικότερα, ο θεραπευτικός-ιατρικός τουρισμός. Ως μέλος του Τομέα Υγείας της Ν.Δ. επί σειρά ετών, κατέθεσα την πρότασή μου και τη θέτω αυτό το διάστημα και στην κρίση των πολιτών της Πιερίας. Έχουμε τα κλιματικά, ξενοδοχειακά και γεωγραφικά πλεονεκτήματα να υποστηρίξουμε τον θεραπευτικό, ιατρικό τουρισμό, που θα δώσει στην Πιερία 12μηνη επισκεψιμότητα.

Άλλη  πρόταση στην ίδια λογική και κατεύθυνση:  ορειβατικός τουρισμός, περιπατητικός και γαστρονομικός. Η ευλογία μας να διαθέτουμε βουνό και θάλασσα σε μικρή απόσταση και μάλιστα ένα βουνό εμβληματικό, με ισχυρό brand name είναι η πρώτη ύλη και εκεί πάνω πρέπει να «χτίσουμε.

Στον αγροτικό τομέα: Διαθέτουμε πιστοποιημένα, εξαιρετικής ποιότητας τοπικά αγροτικά προϊόντα. Ένα βήμα παραπάνω χρειάζεται, ένα βήμα εξωστρέφειας και στήριξης της αγροτικής μας παραγωγής. Μύδια, κεράσια, φράουλες, ακτινίδια. Χρειάζεται μέθοδος, προσπάθεια και συνέργειες. Το μόνο που χρειάζονται οι αγρότες μας είναι να τους «ανοίξουμε» δρόμους.

Ερ.: Ανάμεσα στο δίλημμα κυβέρνηση συνεργασίας ΝΔ με άλλο κόμμα ή επαναληπτικές εκλογές με ενισχυμένη αναλογική και αυτοδύναμη κυβέρνηση, η δική σας άποψη;

Απ.: Αυτοδύναμη, ισχυρή κυβέρνηση Ν.Δ. και μια νέα τετραετία ανάπτυξης για την Ελλάδα.

Ερ.: Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να στείλετε στους Πιεριείς για την επόμενη μέρα;

Απ.: Τους ζητώ να μου δώσουν τη δύναμη να διεκδικήσω με τη δική τους φωνή και να τους κάνω περήφανους για την επιλογή τους!  

Ποιος είναι ο Σπύρος Κουλκουδίνας

Γεννήθηκε τον Σεπτέμβρη του 1985 στην Κατερίνη και το επάγγελμά του είναι Φαρμακοποιός.  Γονείς του ο Ευριπίδης Κουλκουδίνας επίσης φαρμακοποιός, με καταγωγή από τον Κολινδρό και η Βασιλική Κουλκουδίνα, με καταγωγή τη Σεβαστή. Αδερφή του η Μαρία Άννα Κουλκουδίνα, φοιτήτρια. Είναι παντρεμένος με την Αλκμήνη Παπανικολάου, φιλόλογο και έχει αποκτήσει ένα παιδί, τον Ευριπίδη 3 ετών

Αποφοίτησε από το 3ο Λύκειο Κατερίνης πετυχαίνοντας την εισαγωγή του στο Τμήμα Νοσηλευτικής του ΑΤΕΙ Θεσσαλονίκης. Συνέχισε τις σπουδές μου στον τομέα της Φαρμακευτικής τις οποίες ολοκλήρωσε το 2014.

Ασκεί το επάγγελμα του Φαρμακοποιού με ιδιόκτητο φαρμακείο και δραστηριοποιείται επιχειρηματικά στον τομέα του Τουρισμού.

 Από τα φοιτητικά του χρόνια η πολιτική μπαίνει στη ζωή του. Έχει διατελέσει: Πρόεδρος ΔΗΜ.Τ.Ο. Ν.Δ. Κατερίνης, Μέλος Τομέα Τουρισμού Ν.Δ., Μέλος Τομέα Υγείας Ν.Δ., Πρόεδρος Τ.Ο. ΟΝΝΕΔ Κ.Π. Κατερίνης, Πρόεδρος ΤΟ.ΣΥ.Ν. Δήμου Κατερίνης, Αντιπρόσωπος του Φαρμακευτικού Συλλόγου Πιερίας στον Πανελλήνιο Φαρμακευτικό Σύλλογο

Διαθέτει πιστοποίηση στη Βασική Υποστήριξη Ζωής και Χρήση Αυτόματου Εξωτερικού Απινιδιστή ΑΠΙΙΔIΣΤΗ (BLS/AED)” από τον Ερυθρό Σταυρό -Παράρτημα Κατερίνης και πιστοποίηση στη  Βασική Υποστήριξη Ζωής «Basic Life Support” από το ERC European Resuscitation Council από τη Διασωστική Ομάδα Πιερίας.

Στις εκλογές του 2019 ο  Πρόεδρος της Ν.Δ.  Κυριάκος Μητσοτάκης τον τίμησε με την επιλογή του και εντάχθηκε στο ψηφοδέλτιο της Ν.Δ., όπου 9.054 πολίτες της Πιερίας, του εμπιστεύθηκαν τον σταυρό τους.

The post Συνέντευξη | Σπύρος Κουλκουδίνας: Ο πολιτικός δεν πρέπει να έχει μόνο «στόμα» αλλά και «αυτιά»! appeared first on Eptanews.gr.

«Το σύνθημα Δικαιοσύνη Παντού, αφορά πρωτίστως την αντιμετώπιση της ακρίβειας και την ενίσχυση του εισοδήματος των πολιτών», αναφέρει σε άλλο σημείο της συνέντευξής της. Η κ. Σκούφα καταθέτει τις προτάσεις της για την ανάπτυξη του νομού, καθώς και την άποψή της για το πώς αυτή θα ενδυναμωθεί, αλλά και για τον κοινό στόχο βουλευτών, αιρετών και φορέων του νομού μας, που θα πρέπει από κοινού να διεκδικήσουμε.

Η υποψήφια βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ, απαντά για τις κυβερνήσεις αυτοδυναμίας και υπογραμμίζει πως «το πρόγραμμα του Σύριζα ΠΣ στην πρώτη ουσιαστικά μεταμνημονιακή κυβερνητική μας θητεία είναι η μόνη ρεαλιστική, δίκαιη, και βιώσιμη πρόταση απέναντι στην οικονομική ασφυξία, την ανασφάλεια και το αδιέξοδο που έχουν δημιουργήσει οι πολιτικές Μητσοτάκη.»

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Ερ.: Οι εκλογές του Μαϊου είναι οι πιο κρίσιμες. Φράση «κλισέ» ή όντως είναι οι «πιο κρίσιμες»;

Απ.: Οι εκλογές του Μαΐου είναι όντως οι πιο κρίσιμες εκλογές των τελευταίων χρόνων διότι κρίνεται το εάν θα συνεχιστεί η καταστροφική για τα ευρύτερα κοινωνικά και οικονομικά στρώματα πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη, ή εάν η χώρα θα αλλάξει σελίδα. Κρίνουμε ότι η χώρα πρέπει να πάει σε μια πραγματικά φιλοευρωπαϊκή, προοδευτική κατεύθυνση με δίκαιη κατανομή του παραγόμενου εθνικού πλούτου, με ενίσχυση του εισοδήματος εργαζομένων, μικρομεσαίων, ελευθεροεπαγγελματιών, συνταξιούχων, αγροτών και όλων των παραγωγικών τάξεων, με σαφή φιλοπεριβαλλοντική, αειφόρο και βιώσιμη αναπτυξιακή κατεύθυνση.

Ερ.: Σ’ αυτές τις εκλογές, ένα από τα θέματα που επικεντρώνει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι «δικαιοσύνη παντού». Μπορείτε να το σχηματοποιήσετε;

Απ.: Στις παρούσες συνθήκες οικονομικής ασφυξίας για τα πλατύτερα κοινωνικά στρώματα, το σύνθημα “Δικαιοσύνη Παντού” αφορά πρωτίστως την αντιμετώπιση της ακρίβειας και την ενίσχυση του εισοδήματος των πολιτών. Τα παρακάτω μέτρα δεν εξαντλούν τις παρεμβάσεις για τις οποίες ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ δεσμεύεται σε κάθε τομέα δημόσιας πολιτικής, αλλά στοχεύουν στην άμεση ενίσχυση της κοινωνικής πλειοψηφίας εντός των πρώτων 50 ημερών της προοδευτικής διακυβέρνησης.

Δεσμευόμαστε έτσι για:

-Aναστολή πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας για ακίνητα έως 300.000 ευρώ μέχρι την κατάθεση συνολικού σχεδίου αντικατάστασης του πτωχευτικού νόμου της ΝΔ και μόνιμων μέτρων προστασίας της πρώτης κατοικίας

-Ρύθμιση του ιδιωτικού χρέους σε ασφαλιστικά ταμεία και εφορία με διαγραφή μέρους βασικής οφειλής, για χρέη που δημιουργήθηκαν μετά το ξέσπασμα της υγειονομικής κρίσης και με 120 δόσεις για την αποπληρωμή του υπολοίπου. Δικαίωμα ένταξης στο σχήμα θα έχουν και όσοι απώλεσαν τη ρύθμιση του 2019

-Αποσύνδεση της τιμής της χονδρεμπορικής ρεύματος από τη χρηματιστηριακή τιμή του φυσικού αερίου.

-Θέσπιση ανώτατου συντελεστή κέρδους στην παραγωγή ενέργειας στο 5%.

-Θέσπιση ανώτατου ορίου τιμής στη λιανική για την ηλεκτρική ενέργεια ανά μεγαβατώρα.

-Προστασία από τις αποκοπές ρεύματος, ειδικότερα όσον αφορά τους ευάλωτους καταναλωτές αλλά και το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας.

-Μείωση του ΕΦΚ στα καύσιμα (πετρέλαιο κίνησης, θέρμανσης, βενζίνη, φυσικό αέριο) στο χαμηλότερο συντελεστή της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

-Κατάργηση καταβολής του ΕΦΚ στο αγροτικό πετρέλαιο αλλά και στα μικρά ξενοδοχεία/ενοικιαζόμενα που δεν έχουν οργανωμένα λογιστήρια για να ετοιμάζουν φάκελο επιστροφής του ΕΦΚ.

– Μείωση του ΦΠΑ στα τρόφιμα στο 6%.

-Αύξηση του κατώτατου μισθού στα 880 ευρώ στον ιδιωτικό τομέα. Μια αύξηση η οποία θα ενισχύσει την εσωτερική αγορά και ζήτηση.

-Θεσμοθέτηση της ετήσιας τιμαριθμικής αναπροσαρμογής στο ύψος του πληθωρισμού του προηγούμενου έτους τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα. Στο δημόσιο τομέα, μιας και οι υπάλληλοι έχουν να δουν αυξήσεις 13 χρόνια, οι μισθοί θα αυξηθούν άμεσα κατά 10%. 

-Επαναφορά της 13ης σύνταξης του 2019: πλήρης για συντάξεις έως 500 ευρώ και ποσοστιαία για τα ανώτερα κλιμάκια. 

Ερ.: Μπορείτε να διαβεβαιώσετε τους ψηφοφόρους σας ότι αυτά μπορούν να γίνουν μέσα στο πρώτο δίμηνο εφόσον ο ΣΥΡΙΖΑ συγκροτήσει αυτοδύναμη ή πολύ περισσότερο κυβέρνηση συνεργασίας;

Απ.: Να διευκρινίσουμε καταρχάς το εξής: ενώ ο κ. Μητσοτάκης μιλά για αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις μέχρι να αποκτήσει την πολυπόθητη για αυτόν αυτοδυναμία, εμείς λέμε ότι από την πρώτη Κυριακή πρέπει να δοθεί ισχυρή λαϊκή εντολή στο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ για να συγκροτήσει κυβέρνηση συνεργασίας με τις προοδευτικές δυνάμεις του τόπου.

Οι κυβερνήσεις συνεργασίας αποτελούν σαφώς δεδομένο για όλες τις ισχυρές και οικονομικά ανεπτυγμένες χώρες τουλάχιστον της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μόνο μια προοδευτική κυβέρνηση συνεργασίας μπορεί να βγάλει τη χώρα από το τέλμα.

Όσον αφορά το οικονομικό σκέλος της ερώτησής σας: στα χρόνια διακυβέρνησης Kυριάκου Mητσοτάκη παρατηρείται η πιο βίαιη αναδιανομή εισοδήματος και παραγόμενου πλούτου που έχει σημειωθεί ποτέ στη χώρα. Οι ελάχιστοι πλούσιοι γίνονται ακόμη πλουσιότεροι, ενώ φτωχοποιείται η μεσαία και η μικρομεσαία τάξη. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη διασπαθίζει 10 δισεκατομμύρια ευρώ δημόσιο χρήμα σε απευθείας αναθέσεις, κουνά όμως το δάχτυλο στην ελληνική κοινωνία και μιλά για δημοσιονομικό κόστος όταν πρόκειται για την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, για την ενίσχυση των μικρομεσαίων και των ευάλωτων πληθυσμών.

Ερ.: Το 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ κλήθηκε να αναλάβει την κυβέρνηση, σε μια «ανώμαλη» κοινωνικά και κυρίως οικονομικά συγκυρία. Αισθάνεστε ότι έχει αφήσει «κάτι στη μέση» από την πρώτη του θητεία;

Απ.: Αυτήν την φορά θα είναι πολύ διαφορετικές οι συνθήκες. Όλοι θυμόμαστε βεβαίως ότι η κυβέρνηση που έβγαλε τη χώρα από τα ειδεχθή και επαχθή μνημόνια ήταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα. Και όλοι, ιδίως η αγορά, η τοπική αγορά του νομού, θυμόμαστε πως από το 2010 που μπήκε η χώρα στη μνημονιακή περιπέτεια, η μόνη περίοδος οικονομικής ανάκαμψης ήταν από τον Αύγουστο του 2018 μέχρι και τον Ιούλιο του 2019. Ήταν η περίοδος δηλαδή κατά την οποία η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα όντως εφάρμοζε το κυβερνητικό της τότε πρόγραμμα.

Στις επικείμενες εκλογές ζητάμε ισχυρή λαϊκή εντολή για να κυβερνήσουμε πρώτη φορά εκτός μνημονίων, με 37 δις μαξιλάρι και με τα 35 δις του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Ζητάμε δηλαδή ισχυρή λαϊκή εντολή, για να κυβερνήσουμε τη χώρα πρώτη φορά σε συνθήκες σχετικής “οικονομικής κανονικότητας”.

Ερ.: Σας προβληματίζει η δημοσκοπική εικόνα; Και δεν αναφέρομαι μόνο σε εκείνη που αφορά το ΣΥΡΙΖΑ, αλλά κυρίως των μικρών ακροδεξιών κομμάτων. Μετά από τόσες περιπέτειες, γιατί η κοινωνία συνεχίζει να βγάζει οργή προς τα κόμματα του λεγόμενου «δημοκρατικού τόξου»;

Απ.: Το είπατε κατουσίαν και μόνος σας. Ακριβώς λόγω της μνημονιακής περιπέτειας της χώρας και της διετούς πανδημικής κρίσης, αξιοσημείωτο ποσοστό του πληθυσμού και της χώρας μας οδηγήθηκε σε αυτό που οι κοινωνικοί επιστήμονες αποκαλούν “κρίση εμπιστοσύνης προς το πολιτικό σύστημα”.

Είναι ένα κοινωνικό και πολιτικό φαινόμενο που ανησυχεί δικαιολογημένα όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις του τόπου.  Όμως το ευρύτερο σύνολο των δημοκρατικών πολιτών, είναι σε διαρκή επαγρύπνηση και εγρήγορση, ούτως ώστε όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, να αναχαιτιστεί η όποια έστω και διαφαινόμενη άνοδος της ακροδεξιάς. Αυτό που απαιτείται είναι η εγκαθίδρυση μιας νέας σχέσης εμπιστοσύνης, και γι’ αυτό όλοι οι αιρετοί και τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου πρέπει να μιλάμε τη γλώσσα της Αλήθειας και της Αξιοπιστίας. Χωρίς φόβο, χωρίς πάθος. Σεβόμενοι τις όποιες πολιτικές διαφορές. Και κυρίως μιλώντας με τις πράξεις μας. 

Ερ.: Μετά από 8 και πλέον χρόνια εμπειρίας στο κοινοβούλιο, τι αίσθηση έχετε αποκομίσει τουλάχιστον σε ότι αφορά τις δυνατότητες που έχει ένας βουλευτής να αλλάξει πράγματα στον τόπο του; Η δική σας εμπειρία βέβαια είναι και ως κυβερνητική βουλεύτρια και ως βουλεύτρια της αντιπολίτευσης…

Απ.: Οι βουλευτές αποτελούμε και οφείλουμε να αποτελούμε τους εκφραστές των αιτημάτων των τοπικών κοινωνιών, αλλά και του συνόλου του πληθυσμού της χώρας. Γι’ αυτό και ο συνταγματικός νομοθέτης προβλέπει τη λεγόμενη “ψήφο κατά συνείδηση” για το σύνολο των μελών της Ελληνικής Βουλής. Περαιτέρω, αποτελούμε το “νομοθετικό σώμα”, το σώμα δηλαδή που λαμβάνει κρίσιμες αποφάσεις όσον αφορά τη θέσπιση νόμων και κανόνων που διέπουν το σύνολο της πραγματικότητας που βιώνουν οι πολίτες. Γι’ αυτό και προσωπική μέριμνά μου με τις ομιλίες και τις παρεμβάσεις μου τόσο εντός,  όσο κι εκτός βουλής, φροντίζω ώστε η νομοθέτηση κάθε φορά να υπηρετεί τον κανόνα του δικαίου και να οδηγεί στην εμπέδωση του αισθήματος ασφάλειας και δικαιοσύνης για το σύνολο των πολιτών αυτής της χώρας ανεξαιρέτως.

Οι βουλευτές επίσης έχουμε στη διάθεσή μας τα λεγόμενα “μέσα κοινοβουλευτικού ελέγχου”, για παράδειγμα την κατάθεση γραπτών ή και επίκαιρων ερωτήσεων. Μέσα τα οποία, εάν χρησιμοποιούμε σωστά και εντατικά, βοηθούν ώστε να αναδειχθούν τα πολύ σημαντικά προβλήματα των τοπικών και όχι μόνο κοινωνιών.

Θα πρέπει όμως να γίνει κατανοητό, διότι είναι και η απόλυτη αλήθεια, ότι οι βουλευτές δεν είμαστε υπουργοί. Δεν αποτελούμε οργανικό κι επίσημο κομμάτι των εκάστοτε κυβερνήσεων. Τις κυβερνήσεις και τα υπουργεία τα κρίνει ο ίδιος ο λαός κατ’ ελάχιστον μία φορά ανά τετραετία. Όπως κρίνει βέβαια, και το έργο ημών των βουλευτών.

Ερ.: Πολλές φορές έχουμε ακούσει στο παρελθόν για το «αρραγές μέτωπο» της Πιερίας που διεκδικεί και πετυχαίνει. Υπάρχει αυτό το μέτωπο; Είναι ενιαίο και σταθερό ή κατά περίπτωση και αναλόγως ποιο είναι το κυβερνών κόμμα διαμορφώνεται και δρα;

Απ.: Είναι ξεκάθαρο ότι σε σημαντικά τοπικά προβλήματα οι αιρετοί όλων των βαθμών, οι δημοτικοί σύμβουλοι, οι δήμαρχοι, η αντιπεριφέρεια, οι βουλευτές, οι τοπικοί επαγγελματικοί και αγροτικοί φορείς, η ίδια η κοινωνία των πολιτών, ανεξαρτήτως κομματικής ένταξης, είμαστε ενωμένοι. Και ως ενωμένοι διεκδικούμε από τα εκάστοτε υπουργεία πραγματικές κι αποτελεσματικές λύσεις.

Πιστεύω πραγματικά και ειλικρινώς, ότι η άσκηση τοπικής πολιτικής και η αντιμετώπιση τοπικών προβλημάτων και ζητημάτων είναι ένας χώρος που μπορεί και πρέπει να μας βρίσκει συνενωμένους. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να επιβληθεί άνωθεν μια τεχνητή πολιτική ομοιομορφία. Αντίθετα η ίδια η Δημοκρατία υπαγορεύει, όπου υπάρχουν διαφοροποιήσεις, αυτές να εκφράζονται με νηφαλιότητα, και αντικειμενικότητα, χωρίς κομματική εμπάθεια και παρωπίδες.

Ερ.: Τα τελευταία πολλά χρόνια, μιλάμε για τους τρεις πυλώνες της τοπικής οικονομίας. Μήπως τελικά χάνουμε το αποτέλεσμα στοχεύοντας σε πολλούς στόχους;

Απ.: Δεν μπορείς να εφαρμόσεις συνολικές κι αποτελεσματικές αναπτυξιακές στρατηγικές, αν δεν γνωρίζεις τα τεχνικά χαρακτηριστικά, τα “συν και τα πλην” της εθνικής και ιδιαίτερα της τοπικής οικονομίας. Πιστεύω πως ένας καλά μελετημένος συνδυασμός εφαρμογής τοπικών αναπτυξιακών εργαλείων, είναι η απάντηση στο χαμηλό ΑΕΠ και την έλλειψη αναπτυξιακής στρατηγικής για το νομό μας. Αναφέρω ενδεικτικά απαιτούμενες εμβληματικές δράσεις:

Όσον αφορά τα Δίκτυα και τις Υποδομές, το οδικό, ακτοπλοϊκό κι αεροπορικό δίκτυο και σύνδεση του νομού απαιτείται

-Εξασφάλιση χρηματοδότησης για τον εκσυγχρονισμό, την αναβάθμιση και τον επανασχεδιασμό υποδομών και δικτύων (οδικών, τηλεπικοινωνιακών, ακτοπλοϊκών, ενεργειακών).

-Τόνωση της διασύνδεσης μεταξύ των οικισμών, με μια σοβαρή προσπάθεια συντονισμού των μέσων μετάβασης στην ευρύτερη περιοχή. Δηλαδή ανταπόκριση με ΚΤΕΛ, συνδυασμένες μεταφορές αστικού και υπεραστικού ΚΤΕΛ τόσο εντός της Πιερίας όσο και με κοινές-όμορες στάσεις για μετεπιβίβαση και σύνδεση με το αεροδρόμιο και το λιμάνι Θεσσαλονίκης.

-Χρονική επέκταση λειτουργίας του αεροδρομίου Κεντρικής Ελλάδας στον Αλμυρό για προσγείωση lowcostcarriers.

Στον τομέα του Τουρισμού, της “βαριάς βιομηχανίας” και της περιοχής μας, απαιτείται:

Ενσωμάτωση του Ολύμπου στο τουριστικό προϊόν της περιοχής με σεβασμό και προστασία του παγκόσμιου μνημείου. Δημιουργία ενός τοπόσημου το οποίο θα είναι χαρακτηριστικά αναγνωρίσιμο.

– Έμφαση στη σύνδεση του τουριστικού προϊόντος με τον Αγροτοδιατροφικό τομέα, τον Πολιτισμό, το Περιβάλλον, την Έρευνα και την Εκπαίδευση.

-Στήριξη και συντονισμός δράσεων για την προτίμηση των τοπικών προϊόντων απ’ τις τουριστικές επιχειρήσεις Πιερίας, δηλαδή  “Αγροτοδιατροφικός πατριωτισμός”. 

-Στήριξη Περιφέρειας/Δήμων και των Προορισμών με τεχνογνωσία απαραίτητη για τον σχεδιασμό και την υλοποίηση προγραμμάτων/δράσεων, που θα μετεξελίξουν το τουριστικό προϊόν της περιοχής μας, αξιοποιώντας υλικούς και άυλους πόρους και αναπτύσσοντας τις μορφές “τουρισμού εμπειρίας”.

-Ανασχεδιασμός των χρηματοδοτικών εργαλείων με προτεραιότητα σε καινοτόμες επενδύσεις σε νέες μορφές τουρισμού και σε επενδύσεις σε ποιοτικές νέες κλίνες με αιχμή την αειφορία.  

-Στήριξη υφιστάμενων τουριστικών επιχειρήσεων, που περιλαμβάνονται στους τουριστικούς κλάδους και ειδικά των μικρομεσαίων και μικρών οικογενειακών επιχειρήσεων για την αναβάθμιση των υπηρεσιών τους, ώστε να σταματήσει ο αποκλεισμός τους από χρηματοδοτικά εργαλεία ΕΣΠΑ κλπ εξαιτίας των απαιτούμενων ΕΜΕ.

-Ανάπτυξη εναλλακτικών μορφών τουρισμού (προσκυνηματικός, αλιευτικός, γαστρονομικός, καταδυτικός, περιπατητικός κλπ) ώστε να επιμηκυνθεί η τουριστική περίοδος, και να χρησιμοποιούνται οι υφιστάμενοι πόροι (επιχειρήσεις φιλοξενίας, εστίασης, μεταφορείς, εφοδιαστική αλυσίδα κλπ) όλο τον χρόνο και όχι μόνο το τετράμηνο Ιουνίου-Οκτωβρίου.

-Λειτουργία του χιονοδρομικού κέντρου του Ελατοχωρίου την περίοδο από Απρίλιο -Δεκέμβριο που δεν υπάρχει χιόνόπτωση ως βιωματικού πάρκου εναλλακτικών μορφών τουρισμού για σχολεία κλπ

-Ενίσχυση του ΟΡΦΕΟ, των Ολύμπιων εν Δίω και των  λοιπών πολιτιστικών δραστηριοτήτων (πανηγύρι Αιγινίου, Μυδοχαρά, Γιορτή του Κάστανου, εκδηλώσεις τοπικών συλλόγων) σε συνεργασία με τουριστικά γραφεία & DMMO μεμονωμένα ή σε δίκτυα (πχ. δίκτυα με προμηθευτές, ενεργειακές κοινότητες, κοινότητες διαχείρισης υπολειμμάτων τροφών, συστάδες ομοειδών ή όχι επιχειρήσεων για την οργάνωση και καθιέρωση εναλλακτικών εμπειριών κλπ).

-Διευκόλυνση της πρόσβασης των ΑΜΕΑ στις τουριστικές μας μονάδες και υποδομές (μουσεία, αρχαιολογικοί χώροι κλπ).

Και όσον αφορά τη στήριξη του αγροτοδιατροφικού τομέα και των Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων:  

-Εκπόνηση νέων και επιτάχυνση υφισταμένων ειδικών Αναπτυξιακών Προγραμμάτων για την Πιερία με έμφαση στην απορρόφηση κονδυλίων (όχι απλώς την ένταξηεπιχειρήσεων σε αυτά)

Και περαιτέρω, υλοποίηση σαφώς των βασικών προγραμματικών μας δεσμεύσεων, όπως

-Θέσπιση αφορολόγητου στις 10.000 ευρώ για όλα τα φυσικά πρόσωπα για εισοδήματα από την εργασία τους. Ένταξη στην ενιαία κλίμακα φορολόγησης όλων των φυσικών προσώπων ανεξαρτήτως μορφής απασχόλησης. Ενοποίηση των κανόνων.

-Κατάργηση τέλους επιτηδεύματος.

-Ρύθμιση χρεών: Διαγραφή μέρους βασικής οφειλής χρεών που δημιουργήθηκαν στην υγειονομική κρίση και 120 δόσεις για την αποπληρωμή του υπολοίπου – Ένταξη στο σχήμα και όσων απώλεσαν τη ρύθμιση του 2019

-Ακατάσχετος επαγγελματικός λογαριασμός

-Νέος πτωχευτικός κώδικας – ολιστικό πλαίσιο διαχείρισης του ιδιωτικού χρέους με προστασία της αγροτικής γης, της πρώτης κατοικίας και της επαγγελματικής στέγης.

-Ενεργοποίηση της Αναπτυξιακής Τράπεζας και του Ταμείου των Μικροπιστώσεων

-Στήριξη των τοπικών επιχειρήσεων μέσω της Αναπτυξιακής Τράπεζας και μέσω θεσμικών διευκολύνσεων και άλλων κινήτρων για ενεργή συμμετοχή στην παραγωγή ενέργειας μέσω πχ. των ενεργειακών κοινοτήτων.

Φυσικά, σημαντικότατη συμβολή καλείται να έχει και έχει στην τοπική ανάπτυξη το Παράρτημα του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδας στην Κατερίνη με το εξαιρετικά δυναμικό τμήμα του, αυτό της Διοίκησης Εφοδιαστικής Αλυσίδας. Γι’ αυτό και συνεχή προσωπική μου μέριμνα, αποτελεί η υποστήριξή του.

Ερ.: Ποιο είναι το μήνυμα που θα θέλατε να στείλετε στους Πιεριείς ψηφοφόρους; Και εκείνους που έχουν αποφασίσει να στηρίξουν ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ και ΜπέττυΣκούφα, αλλά και σε εκείνους που ακόμη είναι διστακτικοί απέναντι στο κόμμα σας;

Απ.: Το πρόγραμμα του Σύριζα ΠΣ στην πρώτη ουσιαστικά μεταμνημονιακή κυβερνητική μας θητεία είναι η μόνη ρεαλιστική, δίκαιη, και βιώσιμη πρόταση απέναντι στην οικονομική ασφυξία, την ανασφάλεια και το αδιέξοδο που έχουν δημιουργήσει οι πολιτικές Μητσοτάκη.

Ζητώ και προσωπικά ισχυρή λαϊκή εντολή από τους συμπολίτες μας, προκειμένου εκ νέου και ενδυναμωμένη να συμμετάσχω στη νέα βουλή, και να συνδιαμορφώσω στο βαθμό του επιθυμητού κι εφικτού την κυβερνητική πολιτική..

Διεκδικώντας σαφώς την ανάλογη υπεραξία για την Πιερία μας.

The post Συνέντευξη | Μπέττυ Σκούφα: Ισχυρή εντολή στον ΣΥΡΙΖΑ, από την πρώτη Κυριακή appeared first on Eptanews.gr.

ΠΑΙΖΟΥΝ:

• ΚΩΣΤΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ• ΣΠΥΡΟΣ ΠΟΥΛΗΣ• ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΛΟΜΟΙΡΑΚΗΣ• ΕΥΗ ΚΟΛΙΟΥΛΗ• ΜΕΛΙΝΑ ΣΠΕΤΣΙΕΡΗ• ΣΠΥΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ

Σπύρος Πούλης
Συνέντευξη: Ηρώ Τζημίκα

κ. Πούλη, ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Σας πετυχαίνω σε μία μίνι περιοδεία με την παράσταση «Τι είδε ο Μπάτλερ». Πείτε μου λίγα λόγια γι ́ αυτή και για το πώς πάει μέχρι στιγμής;

Χαίρετε! Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε στην Κρήτη, στο Ηράκλειο. Η παράσταση από πέρσι πηγαίνει πολύ καλά κι η προσέλευση του κόσμου είναι αρκετά μεγάλη. Έχει επιτυχία! Στην Αθήνα το έργο το παίξαμε όλο το χειμώνα, επι 6 μήνες και μετά από αυτό αποφασίσαμε να κάνουμε και 10 επιλεγμένες παραστάσεις, γι’αυτή την εποχή και σε άλλες πόλεις στην Ελλάδα. Το καλοκαίρι δεν θα συνεχίσει δηλαδή. Είναι μία πολύ ωραία κωμωδία, του Όρτον, η οποία διαδραματίζεται μέσα σε μία ψυχιατριακή κλινική. Από εκεί περνάνε διάφοροι άνθρωποι, διάφορες προσωπικότητες, όπου η κάθε μία έχει κάποιο σκοπό, έναν συγκεκριμένο λόγο. Στο τέλος δηλαδή γίνεται ένα θεότρελο πανηγύρι! (γέλια) Ο καθένας θέλει κάτι να κάνει και δημιουργείται ένα τρελό μπέρδεμα. Όλοι μπλέκονται μεταξύ τους και η κατάσταση φεύγει από τα όρια. Έτσι κι αλλιώς ο συγκεκριμένος συγγραφέας λειτουργούσε έτσι. Και τα 3 έργα που έγραψε μιας και πέθανε νέος, ήταν κάπως έτσι. Πιστεύω όμως ότι όλοι μας πετυχαίνουμε ένα καλό αποτέλεσμα.

Ανυπομονούμε να σας δούμε από κοντά, μετά την περιγραφή αυτή. Είναι κωμωδία και πιστεύω ότι ο
κόσμος το τελευταίο διάστημα τη χρειάζεται ακόμα περισσότερο…

Έτσι είναι. Ο κόσμος ακόμα περνάει μία δύσκολη φάση, εάν σκεφτούμε ότι όλοι μας υπήρξαμε κλεισμένοι για 2 ολόκληρα χρόνια. Φέτος το θέατρο στην Αθήνα, αποδεδειγμένα, πήγε καλά και δούλεψαν οι ηθοποιοί, κινήθηκαν τα θέατρα. Έλειψε πολύ από τον κόσμο. Όταν έχεις να κάνεις με την τέχνη που είναι άμεσα συνδεδεμένη με τον κόσμο, δεν υφίσταται άλλος τρόπος, δεν μπορεί να γίνει αλλιώς το θέατρο. Το θέατρο πρέπει να έχει θεατές, έστω έναν. Εάν δεν τον έχεις, δεν υπάρχει η τέχνη του θεάτρου. Πρέπει ο ηθοποιός να νιώθει τον θεατή και το αντίστροφο. Είναι αλληλένδετο και αμοιβαίο.

Έρχεστε, λοιπόν, στην Κατερίνη την Πέμπτη 4 Μαίου. Έχετε επισκεφθεί να φανταστώ κι άλλες φορές την πόλη μας…

Φυσικά, πολλές και με διάφορα έργα και χειμώνα και καλοκαίρι. Εμείς οι ηθοποιοί θεωρούμε πολύ καλή «πιάτσα» τον κόσμο της Κατερίνης! Έρχονται πολλές παραστάσεις κι ο κόσμος της πόλης τις στηρίζει. Δουλεύει η Κατερίνη το θέατρο, το θυμάμαι από παλιά, μιας και είμαι στο χώρο κοντά 30 χρόνια! Χαίρομαι πολύ που αγαπάτε το θέατρο!

Αναφέρατε το νούμερο 30, το οποίο είναι και τα χρόνια σας στο χώρο. Καθώς έψαχνα μερικά πράγματα για εσάς, μέτρησα πάνω από 30 συμμετοχές σε σήριαλ στην ελληνική τηλεόραση! Μετά από τόσα χρόνια εμπειρίας, ποιο είναι αυτό που μετράει για εσάς στο τέλος της ημέρας;

Ναι, είναι τόσα τελικά (γέλια) Αυτό που μετράει είναι το χειροκρότημα και το μπράβο που θα ακούσεις ή το ίδιο βράδυ που θα σου πουν πώς πέρασαν ή την επόμενη μέρα που θα σε δουν στο δρόμο και θα σου μιλήσουν με τα καλύτερα λόγια. Αυτό περιμένει ο ηθοποιός. Να επιβραβευτεί μέσα από την τέχνη του με αυτό τον τρόπο. Δεν νομίζω ότι ψάχνει μόνο τα υλικά αγαθά ή κάτι άλλο. Μιλάω πάντα για αυτούς που πραγματικά αγαπούν το θέατρο. Τώρα για κάποιους τυχάρπαστους και κάποιους αλεξιπτωτιστές, δεν μπορώ να μιλήσω, είναι άλλο πράγμα. Αλλά για εμάς επί 30 χρόνια, μετράει αυτό. Το «μπράβο», το «μου αρέσει να σε βλέπω» και αυτό που μου λένε το ότι «ήρθα να σε δω πέρσι και ήρθα να σε δω και φέτος». Αυτό είναι το διαχρονικό, αλλά και το συγκινητικό, που βέβαια σε γεμίζει ευθύνη, γιατί πρέπει πάντα να εξελίσσεσαι, γιατί αυτός που θα στο πει αυτό, θα το πει και σε κάποιον τρίτο κι αυτός ο τρίτος θα το μεταφέρει κι αλλού. Έτσι, λοιπόν, νιώθεις ότι κάτι πέτυχες όλα αυτά τα χρόνια.

Μου αρέσει έτσι όπως μου τα λέτε και επειδή σας έχω παρακολουθήσει, πάντα είστε ειλικρινής και πηγαίνετε πάντα με αυτά που πιστεύετε. Σας βοήθησε αυτή η στάση στην καριέρα σας;

Βέβαια. Με έχει βοηθήσει γιατί αισθάνομαι εγώ καλά. Από εκεί και πέρα πάντα η αλήθεια κι η ειλικρίνεια κερδίζουν. Πάντα θα κερδίζουν κι αυτό το δίνω κι ως συμβουλή και στους νεότερους, όπως και στα παιδιά μου και σε όποιον νέο συνάδελφο συναντώ. Γενικώς όμως είναι στάση ζωής. Πάντα το αληθινό «καθαρίζει» και πάντα επικρατεί.

Στον χώρο σας επειδή υπάρχει κι ο ανταγωνισμός όμως, όποιος μιλάει ή εκφέρει τη γνώμη του, που μπορεί να μην αρέσει, δεν υπάρχει περίπτωση να μείνει στην «απέξω»;

Δεν υπάρχουν αυτά, όχι. Εάν κάποιος έχει ταλέντο, είναι καλός και αληθινός και διαθέτει όλο το πακέτο, θα προχωρήσει μόνο μπροστά. Δεν πιστεύω ότι τον «έφαγε» το σύστημα, δεν είχε γνωριμίες κτλ. Το 95% από αυτούς που θα προχωρήσουν, έχουν όντως ταλέντο. Είναι πολλοί όμως που θα βρουν κι ατυχίες.

Σας περνάω τώρα στην ελληνική τηλεόραση… Είστε ενεργός κι εκεί και πέρσι συμμετείχατε στο σήριαλ «Μαίρη, Μαίρη, Μαίρη», που προβάλετε και φέτος από τη συχνότητα του Mega. Βλέπουμε τα τελευταία χρόνια μία τεράστια άνθιση και πολλά σήριαλ και πολλές ελληνικές παραγωγές. Ελληνική μυθοπλασία…

Έπρεπε να γίνει κι αυτό γιατί ήμασταν σε μία τρομερή κατάσταση παγωμάρας και απραξίας. Έπρεπε να ξυπνήσει η ελληνική μυθοπλασία, γιατί έχουμε θέματα, έχουμε υλικό, έχουμε ηθοποιούς. Πρέπει να υπάρχει. Είχαμε πέσει σε όλα τα ριάλιτι. Είμαστε κιόλας η χώρα που πάει πάντα στο άκρο. Είτε θα γίνονται 40 σήριαλ, είτε δεν θα γίνεται κανένα, είτε θα γίνονται 40 τηλεπαιχνίδια. Πρέπει να βρούμε μία μέση οδό και να πηγαίνουμε από εκεί. Αλλά τα θέλουμε όλα! Παρόλα αυτά χαίρομαι πάρα πολύ, γιατί κι αυτή, είναι δουλειά μας. Δεν υπάρχει και κινηματογράφος στην Ελλάδα, οπότε η «διέξοδος» στο γυαλί, είναι η τηλεόραση. Έγιναν πετυχημένες σειρές, πολλές και καλές παραγωγές και βγήκαν προς τα έξω και νέοι ηθοποιοί, νέα παιδιά. Είναι ωραίο και ελπιδοφόρο.

Αναφερθήκατε και στους νέους, οπότε σίγουρα έχετε κατά νου όλο το θέμα που προέκυψε με την υποβάθμιση του πτυχίου των ηθοποιών… Ποια είναι η άποψή σας πάνω σε αυτό το θέμα;

Σίγουρα θα πρέπει να βρεθεί μία λύση. Δεν μπορεί σε έναν άνθρωπος που παίρνει ένα πτυχίο, δίνοντας εξετάσεις στη δραματική σχολή, σε επιτροπή του Υπουργείου Πολιτισμού και για να βγει από τη σχολή πάλι δίνει εξετάσεις εκεί, να εξισώνονται αυτά τα 3 χρόνια που έκανε, με απλό απολυτήριο λυκείου. Πρέπει να βρεθεί μία τομή, να υπάρχει μία διαβάθμιση. Έχουμε σπουδάσει όλοι μας 3 χρόνια. Πήραμε και κρατικό πτυχίο, το κράτος μας το έδωσε, η επιτροπή του Υπουργείου Πολιτισμού! Δεν μας το έδωσε ο πατέρας μας ή ο θείος μας. Βέβαια έχουν παγώσει όλα τώρα, λόγω εκλογών. Μακάρι να βρεθεί κάτι γιατί πολλά παιδιά θέλουν να βγουν στο εξωτερικό, να συνεχίσουν τις σπουδές τους, να κάνουν ένα μεταπτυχιακό και δεν μπορούν λόγω του ότι θα φαίνεται ότι έχουν τελειώσει μόνο το λύκειο…

Εκλογές… Μέσα από τα δικά σας μάτια, τι πιστεύετε εσείς ότι θα έπρεπε να αλλάξει ώστε να γίνονται
καλύτερα πράγματα σε αυτή τη χώρα; Αναφέρομαι γενικά σε όλους τους τομείς…

Εγώ τώρα είμαι 50 χρονών… Ακούω από τότε που ήμουν στο νηπιαγωγείο, στο δημοτικό, στο γυμνάσιο και μετέπειτα στο λύκειο να λένε όλοι ότι η οικονομία πάει χάλια. Να ακούω τον πατέρα μου ότι η διαφθορά υπάρχει, να λένε όλοι ότι πρέπει να αλλάξει το σύστημα της παιδείας. Αυτά τα λένε από τότε που ήμουν 3 μέχρι τώρα που έφτασα 53 και θα πάω και 103! Θα ακούς συνέχεια το ίδιο πράγμα, γιατί δεν έχει γίνει τίποτα, δεν έχει αλλάξει τίποτα και δυστυχώς, θα συνεχιστεί. Μπορεί να ακούγομαι απαισιόδοξος, αλλά δεν πιστεύω ότι θέλουν να φτιάξουν και τίποτα από όλα αυτά. Τους αρέσει να γίνεται μάλλον αυτό και κατ ́ αυτόν τον τρόπο. Όποιος κι εάν ανεβαίνει στην εξουσία, όποιος κι εάν κατεβαίνει, είναι το ίδιο πράγμα, δεν κάνουν κάτι.Βλέπεις ότι ένα πετυχημένο σύστημα παιδείας, δουλεύει στη Σουηδία; Στην Ολλάνδια; Στη Γερμανία; Προσπάθησε να το φέρεις εδώ και κάντο να δουλέψει… Δεν υπάρχει φως πουθένα… Εσύ είσαι πιο μικρή από εμένα, θα δεις όμως ότι και για τα επόμενα 30 χρόνια, θα συζητάνε ακριβώς τα ίδια πράγματα, χωρίς καμία ουσιαστική αλλαγή. Για την οικονομία και για το σύστημα παιδείας! (γέλια)

Για το τέλος θα ήθελα να μου πείτε ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας, ποια πράγματα έχετε κατά νου;

Πολλά ετοιμάζω, από τον χειμώνα ετοιμάζω μία καινούργια κωμωδία στο θέατρο, αλλά δεν μπορώ να αποκαλύψω περισσότερες λεπτομέρειες… Τώρα τη δημιουργούμε, είναι ακόμα στα σκαριά! Έρχονται όμως ωραία πράγματα που θα ανακοινωθούν σύντομα…

The post Συνέντευξη| Σπύρος Πούλης appeared first on Eptanews.gr.

“ΤZIOKAΣ 50 ΧΡΟΝΙΑ”. Με αυτό το σημαντικό εικαστικό γεγονός, ο Οργανισμός Πολιτισμού του Δήμου Κατερίνης επιλέγει να υποδεχτείφέτος την «πολιτιστική άνοιξη»,εγκαινιάζοντας από τις 20 Μαρτίου έως τις 05 Απριλίου στην Αστική Σχολή, ένα διάλογο με το σπουδαίο έργο του καταξιωμένου Κατερινιώτη ζωγράφου, με την πολυσχιδή καλλιτεχνική – πολιτιστική διαδρομή και προσφορά, και παράλληλα, επιφυλάσσοντας θερμό καλωσόρισμα σε έναν άξιο καλλιτέχνη, από τους πιο δημιουργικούς και αναγνωρισμένους της γενιάς του.

Στη συνέντευξη που μας παραχώρησεήταν πολύ χαρούμενος με την νέα καλλιτεχνική επιστροφή του στην «Κατερίνη, στην πόλη μου», όπως τονίζει σε κάθε ευκαιρία. Ο δημιουργός που, όπως σημειώνει, ταυτίζεται απόλυτα με το ρητό «ο καθείς εφ’ ω ετάχθη»,  φωτίζει σταθμούς της αξιοπρόσεκτης διαδρομής του από τα πρώτα του βήματα στην τέχνη έως σήμερα, τις συνεργασίες με τον Οδυσσέα Ελύτη, τον Μάνο Χατζιδάκι, τον Γιάννη Ρίτσο.Τέλος, προτρέπει τους Κατερινιώτες δημιουργούς να είναι εξωστρεφείς και να ακολουθήσουν το όνειρό τους, ενώ το κοινό να μπορεί να  «ζει» αυτά που συμβαίνουν στην πόλη μας.

«Η Απέραντη Σιωπή Των Σταθμών» – τα τρένα  αποτέλεσαν για εσάς πηγή έμπνευσης. Σχετικήμάλιστα έκθεση παρουσιάσατε στο παρελθόν και στην Αστική Σχολή.  Ποια είναι η θέση ενός δημιουργού σε μία συγκυρία τραγική για όλη τη χώρα, σε ένα κλίμα οδύνης που κατακλύζει τα πάντα. Η σιωπή; Η κριτική; Ο θυμός;

Με τη σιωπή θεωρώ ότι τιμούμε τα θύματα αυτής τραγωδίας. Πράγματι ήταν και είναι τα τρένα για εμένα ένα πολύ σημαντικό σημείο αναφοράς. Το αγάπησα. Το αγαπήσαμε όλοι το τρένο και έχουμε εικόνες και αναμνήσεις. Έχω γράψει μάλιστα σχετικά και ένα διήγημα και πραγματικά πόνεσα πάρα πολύ με ό, τι συνέβη.

 -Κάθε φορά που επιστρέφετε στην Κατερίνη είτε για μία έκθεση δική σας είτε ως απλός επισκέπτης,  ποια είναι η σχέση σας με την πόλη; Η Κατερίνη, εσείς και οι άνθρωποίτης;

Δεν έχω την αίσθηση ότι έφυγα ποτέ. Έφυγα βέβαια στην Αθήνα ή στο εξωτερικό, ωστόσο διατήρησα την σχέση μου με την πόλη και τους ανθρώπους της. Ήταν πάντα για εμένα στο επίκεντρο η Κατερίνη και παντού έλεγα ότι ήταν και είναι η πόλη μου. Στην Κατερίνη άλλωστε είναι οι παιδικοί φίλοι μου. Μία σχέση ζωής. Την αγάπησα και με αγάπησε η πόλη και χάρη σε αυτή την επικοινωνία, την σχέση είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος που μου δίνεται η δυνατότητα να εκθέσω όλη αυτή τη διαδρομή μου.Θέλω με την ευκαιρία να ευχαριστήσω τον Δήμαρχο Κατερίνης Κώστα Κουκοδήμο, τον πρόεδρο του Οργανισμού Πολιτισμού, Γιάννη Νταντάμη, την αντιπρόεδρο Μυράντα Παππάκαι όλους όσοι συνέβαλαν στη διοργάνωση αυτής της έκθεσης.

 -Είναι μία ηθική επιβράβευση για εσάς;

Αναμφισβήτητα ναι. Δεν είναι απλό ο Δήμος να οργανώσει μία τέτοια εκδήλωση. Και δεν είναι μόνο το οικονομικό σκέλος. Είναι η όλη διαδικασία, ο χρόνος που αφιερώθηκε. Για εμένα είναι μία ξεχωριστή τιμή.

 -Έχετε πραγματοποιήσει εκθέσεις στο εξωτερικό. Η αντιμετώπιση στην Ελλάδα είναι διαφορετική;

Η αλήθεια είναι ότι το κοινό στο εξωτερικό είναι εκπαιδευμένο να βλέπει πίνακες ζωγραφικής. Σε ορισμένες χώρες π.χ. στη Γαλλία, στην Ελβετία κ.α. ο καλλιτέχνης μικρής ή μεγαλύτερης εμβέλειας – δεν έχει σημασία – χαίρει της εκτιμήσεως του κοινού. Σέβονται τον δημιουργό. Σε προσωπικό επίπεδο, στη χώρα μας, στον τόπο μας πάνταμε σεβάστηκε το κοινό σε ό,τι έκανα. Στην Ελλάδα όμως ακόμη, όπως σε πάρα πολλά θέματα, δεν έχουμε εκπαιδευτεί προς αυτή την κατεύθυνση και δεν φταίει το κοινό για αυτό. Η τέχνη για παράδειγμα σχεδόν απουσιάζει από τα σχολεία, από την εκπαίδευση….

 -Εκπαίδευση λοιπόν. Εσείς μετά από μια ήδη επιτυχημένη διαδρομή στη ζωγραφική αποφασίσατε να σπουδάσετε στο εξωτερικό. Είναι και η ζωγραφική τέχνη τελικά μία δια βίου μάθηση, όπως τόσα άλλα πλέον στη ζωή και στην καθημερινότητά μας;

Σίγουρα. Η τέχνη ταυτίζεται με τη δια βίου μάθηση.Το σημαντικό στοιχείο της είναι η συνεχής εξέλιξη που πρέπει να έχει ένας καλλιτέχνης. Γιατί δεν λες ποτέ π.χ. ότι πήρα το πτυχίο και έμαθα αυτά που έπρεπε όπως π.χ. σε ορισμένες επιστήμες. Στην τέχνη πάντα υπάρχουν περιθώρια σε έναν πίνακα ζωγραφικής να ήταν και αλλιώς.Μπορεί ένας πίνακας, ένα έργο να τελειώνει εκεί που ο καλλιτέχνης βάζει την υπογραφή του. Όμως η εξέλιξή του θα μπορούσε να ήταν αέναη και υπάρχουν στοιχεία που θα μπορούσε να  προσθέσει ή να αφαιρέσει. Βεβαίως, η δια βίου μάθηση υφίσταται στην τέχνη. Ακόμα και σήμερα, όταν ζωγραφίζω, εκπλήσσομαι ορισμένες φορές π.χ. από κάποιες αποχρώσεις. Από λεπτομέρειες που δεν τις είχα αντιληφθεί. Ξέρετε καμιά φορά το τυχαίο στην τέχνη είναι δημιουργία αρκεί να αντιληφθείς ότι αυτό το τυχαίο εμπεριέχει μία αλήθεια. Για μένα άλλωστε σημαντική θέση στην τέχνη καταλαμβάνει η αλήθεια, το αυθόρμητο και όχι το επιτηδευμένο και φτιασιδωμένο.

 -Τελικά γεννιέται κανείς ζωγράφος ή γίνεται;

Είναι όπως το γνωστό παράδειγμα με την κότα και το αυγό. Δεν επαρκεί μόνο το ταλέντο. Πιστεύω όμως ανεπιφύλακτα στο ρητό «ο καθείς εφ’ ω ετάχθη».

 -Τη δική σας αλήθεια – για την οποία μιλήσαμε πριν – την αναζητήσατε και μέσα από ένα διάλογο της ζωγραφικής με την ποίηση. Αναφέρομαι στη γνωριμία σας με τον Οδυσσέα Ελύτη και στην ενασχόληση με το εμβληματικό «Άξιον Εστί»,  το οποίο απεικονίσατε μέσα από τη δική σας τέχνη.

Η αλήθεια είναι ότι, σε όποιες τυχόν δύσκολες στιγμές βίωνα, έβρισκα ανακούφιση μέσα στην ποίηση. Και πάντα διαβάζοντας ποίηση ένοιωθα μία δύναμη.Παράλληλα, γύρω από τη ζωγραφική τέχνη έκανα και άλλες εφαρμογές.

 -Όπως η σκηνογραφία. Τι σας «τράβηξε» στο θεατρικό χώρο;

Ακριβώς.Δούλεψα σκηνογραφία, καθώς και μεγάλες διακοσμήσεις σε ξενοδοχεία. H σκηνογραφία ήταν μία από τις παραμέτρους που είχα στην τέχνη μου. Μία άλλη διάσταση και πτυχή. Λάτρευα την ποίηση, το θέατρο αυτή η άμεση και συλλογική δημιουργία που αποπνέει είναι κάτι το μαγευτικό. Μία ομάδα που περιστρέφεται γύρω από ένα συγκεκριμένο έργο και μια μοναδική ατμόσφαιρα. Εκεί πρωταγωνιστής είναι ο συγγραφέας. Όχι ο ηθοποιός ή ο σκηνοθέτης κ.λ.π. Και τον Ελύτη άλλωστε στο Εθνικό θέατρο τον γνώρισα.  Στο σκηνογραφικό τμήμα που εργαζόμουν. Είχα αρχίσει να ασχολούμαι με το «Άξιον Εστί». Όταν ήρθε ο Ελύτης στο Εθνικό, μου δόθηκε το έναυσμα να τον πλησιάσω, να του μιλήσω. Με κάλεσε στο σπίτι του, όπου είχαμε μια πολύωρη συνομιλία επί παντός επιστητού, ενώ με τίμησε, όταν ήρθε και στα εγκαίνια της έκθεσης.

 -Από τη γνωριμία αυτή με τον Ελύτη, με τον Μάνο Χατζιδάκι* και την εμπνευσμένη από το έργο του μουσικοσυνθέτη έκθεσή σας «Το χαμόγελο της Τζοκόντα», τι ήταν αυτό που αποκομίσατε; Τι σηματοδότησε στην καριέρα σας;

Υπάρχουν άνθρωποι που τους γνωρίζεις μία φορά στη ζωή σου και τους κουβαλάς για πάντα μαζί σου. Και υπάρχουν άνθρωποι που είσαι κάθε ημέρα μαζί και μόλις φύγουν, τους ξεχνάς. Τον Χατζιδάκι, τον Ελύτη, τον Ρίτσο που είχα την τιμή να τους γνωρίσω: μία φορά αν τους συναντούσες, τους ένοιωθες πάντα δίπλα σου. Και αυτό γιατί ο λόγος τους ήταν διαχρονικός. Αυτό που αποκόμισα πέρα από το γεγονός ότι εκτίμησαν το έργο μου και με τίμησαν με τη φιλία τους, μου έδωσαν να καταλάβω ότι η ζωή και η τέχνη είναι ένας δρόμος που, όταν θα τον πάρεις, πρέπει να είσαι αποφασισμένος. Αποφασισμένος να βιώσεις την απόλυτη μοναξιά. Η τέχνη δεν βιώνεται αν δεν αποφασίσεις ότι είσαι εσύ και κανένας άλλος απέναντι στο δημιούργημά σου. Δεν μπορεί να είναι συλλογική η δουλειά του ζωγράφου. Είναι ο δημιουργός και το έργο του. Αποτελεί πολύτιμη παρακαταθήκη για μένα η συνεργασία μαζί τους και ως κόρην οφθαλμού φυλάω στην ψυχή μου, όλα όσα έμαθα κοντά τους.

 -Το καλοκαίρι του ‘80 σκηνογραφήσατε το «ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ» με την Εστία Πιερίδων Μουσών, στο πλαίσιο του «Φεστιβάλ Ολύμπου». Ένα έργο σημείο αναφοράς για την πολιτιστική Πιερία. Έχω και προσωπικά σε συζητήσεις γίνει αποδέκτης διθυραμβικών σχολίων και συζητήσεων για αυτή την παραγωγή. Τι θυμάστε από αυτή τη συνεργασία; Υπάρχουν δυνατότητες, υποδομές, άνθρωποι σήμερα εδώ στον τόπο μας, προκειμένου να γίνουν και πάλι αντίστοιχης εμβέλειας παραγωγές;

Παρακολουθώ και διαπιστώνω με χαρά ότι η Κατερίνη, η Πιερία έχει πολλές πολιτιστικές δυνατότητες.  Έχει αξιόλογους δημιουργούς, καλλιτέχνες π.χ. όπως η Γιώτα η Τσερτεκίδου στην ποίηση διαθέτει μία ξεχωριστή πένα ή η ΧαράΚαλαϊτζίδου στη λυρική σκηνή και πολλοί άλλοι ακόμη που θα πρέπει να τους δοθεί η ευκαιρία. Η δυνατότητα να δημιουργήσουν αυτό που πιστεύουν και να δώσουν στις τοπικές κοινωνίες νέα γεγονότα για να διανυθεί το βήμα προς τα εμπρός.

 -Να ακολουθήσουν το όνειρό τους

Οι τοπικές κοινωνίες θα πρέπει όμως να ζουν με τα δικά τους γεγονότα. Όχι να περιμένουμε πότε θα συμβεί κάτι στην Αθήνα. Τα μεγάλα γεγονότα τα βιώνουμε συνολικά και, όπου και αν βρεθούμε, μας αγγίζουν. Μία θεατρική παράσταση όμως π.χ. με επίκεντρο τον Ελύτη, τον Χατζιδάκι, σε μία τοπική κοινωνία, ακόμα στα ήθηκαι έθιμάτης, θα δώσει ένα στίγμα. Αυτό ακριβώς θυμάμαι για την παραγωγή της ΕστίαςΠιερίδων Μουσών στο Φεστιβάλ Ολύμπου. Ένα σημείο αναφοράς με σπουδαίους συντελεστές. Σας διαβεβαιώ ότι η πόλη της Κατερίνης έχει όλα τα εχέγγυα να έχει τη δική της σφραγίδα, το δικό της στίγμα στην πολιτιστική και κοινωνική ζωή.

 -Η γνώμη σας μετράει, γιατί πέρα από άνθρωπος της τέχνης, δεν ζείτε εδώ και αυτό βοηθάει να έχετε μία πιο αποκρυσταλλωμένη ίσως άποψη…..

Νικηφόρε, θα ήταν χαρά μου με την ευκαιρία απευθυνόμενος σε όλους τους καλλιτέχνες που ζουν και υπάρχουν στην Κατερίνη, να τους πω από τη δική μου εμπειρία και διαδρομή να μη φοβηθούν να βγουν και προς τα έξω. Συνιστώ εξωστρέφεια. Να ακολουθήσουν το όνειρό τους.

 -Πόσο εύκολο όμως είναι να βιοποριστεί ένας ζωγράφος από την ζωγραφική τέχνη στη χώρα μας;

Πάρα πολύ δύσκολο έως αδύνατο. Προσωπικά βέβαια είχα την τύχη να γίνει αποδεκτό το έργο μου ευθύς εξαρχής. Μου δινόταν συνεχώς η ευκαιρία της αναδημιουργίας. Κατάφερα έτσι να «κτίσω» ένα ευρύ κοινό, που πάντα στις εκθέσεις αγόραζε τα έργα μου. Αποτέλεσμα ήταν να έχω και κάποια οικονομικά οφέλη, μέσω των οποίων κατάφερα και έζησα καλά. Βέβαια,εξαρτάται και από τις απαιτήσεις που έχει κανείς και τι θέλει να αποκτήσει. Για μένα ήταν σημαντικό να μπορώ να επιβιώνω. Για άλλον ενδεχομένως να είναι προτεραιότητα να αγοράσει π.χ.ένα ακριβό αυτοκίνητο αδιαφορώντας αν μετά δεν τα βγάζει πέρα. Είναι ανάλογα με τις ανάγκες και τις προτεραιότητες που θέτεις στη ζωή.

 -Οπότε να φανταστώ θα συμβουλεύατε ένα νέο καλλιτέχνη να έχει επιμονή και να το παλέψει;

Για έναν νέο ζωγράφο όλα εξαρτώνται από τον ψυχισμό του και από την αντοχή που έχει στις δύσκολες ημέρες. Εκεί η τέχνη είναι σαν το κυνήγι και τον ψαρά. Θα σας διηγηθώ μία δική μου εμπειρία που ηχεί ως ανέκδοτο. Βρέθηκα στη Νάουσα της Πάρου για μία έκθεσή μου. Ο Δήμος και οι άνθρωποί τουοργάνωσαν μία καταπληκτική έκθεση. Στα εγκαίνια όμως δεν ήρθε –  πέραν των διοργανωτών και της οικογένειάς μου – ούτε ένας άνθρωπος. Πρόκειται για συμβάν που αν το βίωνε κάποιος άλλος ενδεχομένως να τα παρατούσε. Προσωπικά όμως δεν απογοητεύτηκα.Ίσα ίσα. Είχα την επιμονή και την πίστη. Συνέχισα. Αποτέλεσμα; 10 χιλιάδες κόσμος είδε την έκθεσή μου στη Θεσσαλονίκη ή  στην Αθήνα («ΖΥΓΟΣ»). Μεγάλη αποδοχή.

 -Μεγάλη προσέλευση σημαίνει και πώληση των έργων τέχνης;  Πολύς λόγος γίνεται για την τιμή ενός πίνακα ζωγραφικής. Κατά πόσο είναι διαφορετική από την αξία του;

Κοιτάξτε. Έχω πουλήσει παλαιότερα πίνακα ζωγραφικής 300.000 δρχ. Ένα μήνα μετά ο Βορρές(συλλέκτης έργων τέχνης),το πούλησε 1 εκατομμύριο δρχ. Που σημαίνει τι; Ότι η τιμή του έργου είναι διαφορετική από την αξία του. Για να αποκτήσει οντότητα ένα έργο πρέπει κάποιος να το αγοράσει. Γιατί το έργο από τη στιγμή που θα πουληθεί θα μείνει διαχρονικά στο χώρο. Οπότε η αξία του κρατάει διαχρονικά.

 -Υπάρχει όμως κάποιος πίνακας που δεν θα τον αποχωριζόσαστε ποτέ και με οιοδήποτε τίμημα;

Ναι υπάρχουν. 2 – 3 έργα τα οποία είναι σημαντικά για εμένα. Έργα τα οποία ήταν μία κατάκτηση για τη ζωγραφική μου τέχνη και στιγματισμένα από συναισθηματική φόρτιση. Ενδεχομένως και  από κάτι το οποίο με συνδέει με το παρελθόν μου. Αυτά θα τα αποχωριζόμουν μόνο αν αυτός που θα τα αγόραζε θα είχε την ίδια συναισθηματική ανάγκη με τη δική μου. Γιατί τότε θα ήμουν βέβαιος ότι το έργο είναι σε καλά χέρια. Δεν μου αρέσει να κάνω έργο και να πω κατηγορηματικά: δεν το πουλάω. Τα έργα που κάνει ο καλλιτέχνης δεν του ανήκουν. Η τέχνη ανήκει στον κόσμο.

 -Ποια θέση έχει η Κατερίνη στη ζωγραφική σας; Είναι πηγή έμπνευσής σας;

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Κατερίνη. Οπότε οι πρώτες εικόνες που αντίκρισα ήταν τα δέντρα και οι πλαγιές της Πιερίας. Αυτές τις εικόνες τις κουβαλάω ακόμα μέσα μου και συχνά καταφεύγω εκεί. Επίσης, η γυναίκα έχει διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην ζωγραφική μου. Είναι πηγή έμπνευσης. Είναι η ίδια η ζωή.

 -Τι να περιμένουν οι φίλοι της τέχνης, οι κάτοικοι της ιδιαίτερης πατρίδας σας, σε αυτή τη νέα συνάντηση στην Αστική Σχολή;

Θα εστιάσω σε όλη μου την καλλιτεχνική διαδρομή, στα στάδια που έχω διανύσει, στην όποια εξέλιξη μέσα από τα έργα μου. Θα εκθέσω για παράδειγμα το πρώτο μου έργο στο Γυμνάσιο: Το κεφάλι του Κίμωνα. Για αυτό με έδειρε ένας καθηγητής μου, επειδή θεώρησε ότι τον κοροϊδεύω και δεν το ζωγράφισα εγώ.  Επίσης, ένα δέντρο, μία εικόνα από την επαρχία μέχρι τον τελευταίο μου πίνακα, το πιο πρόσφατο έργο. Θα είναι ένας φόρος τιμής στην πόλη μου. Μία ένδειξη ευγνωμοσύνης που με στήριξε όλα αυτά τα χρόνια.

 -Από την πρώτη συμμετοχή σε έκθεση έργων σας το 1972, στη γκαλερί του ξενοδοχείου Χίλτον έως σήμερα –  50 και πλέον χρόνια μετά – αυτό το ταξίδι συνεχίζεται. Ποια είναι τα όνειρα, τα σχέδια για τους επόμενους σταθμούς του;

Συνεχίζεται το ταξίδι. Ευελπιστώ να είμαι καλά. Κοιτάζοντας πίσω,επιθυμώ να κάνω μία ανακεφαλαίωση της δουλειάς μου. Μία σύνοψητης όποιας φιλοσοφίαςμου, που να εμπεριέχει τη σκέψη, τη γνώση και το συναίσθημα που κουβάλησα όλα αυτά τα χρόνια.  Την αλήθεια μου. Με νέα ερεθίσματα θέλω να τα εκφράσω. Πώς ακριβώς θα βγει αυτό, δεν θέλω ακόμα να το προσδιορίσω και να το διαμορφώσω. Για την ώρα, θέλω απευθυνόμενος στον κόσμο της Κατερίνης, να επισημάνω, ότι η έκθεση μου στην Αστική Σχολή αποτελεί μία ευκαιρία να αρχίσει να ξαναζεί με το παρόν του. Μακριά από τη μιζέρια, τα προβλήματα και τη γκρίνια. Γιατί, όσο προσπαθούμε να λύσουμε προβλήματα, ξεφεύγουμε από την πραγματικότητα. Πρέπει να αγαπάμε και τη χαρά και τη λύπη. Προπάντων να βιώνουμε αυτά που συμβαίνουν στην πόλη μας. Σε αυτό επιμένω πάρα πολύ. Παντού συμβαίνουν πράγματα.Όχι μόνο στην Αθήνα.Αρκεί να μπορούμε να τα δούμε.

 *«Είναι περίεργο, μα ο Γ.Τζιόκας κατάφερε να μεταδώσει πολλά στοιχεία απ’το «Χαμόγελο της Τζοκόντας» μου στη ζωγραφική του και προκαλεί συγκίνηση με την ζωγραφική του αρτιότητα και την ατελείωτη φαντασία που χαρακτηρίζει το έργο του.»

Μ.Χατζιδάκις

 Σημείωση: Όλες οι φωτογραφίες που «φιλοξενούνται» στην συνέντευξη προέρχονται απ’ το προσωπικό αρχείο του Γ.Τζιόκα.

The post Γιώργος Τζιόκας: Η ζωγραφική τέχνη είναι η αλήθεια μου | Συνέντευξη στον Νικηφόρο Γκόλτσιο appeared first on Eptanews.gr.

Το καλοκαίρι του 2022 έκαναν την πρώτη τους φεστιβαλική εμφάνιση στη σκηνή του «Mammoth Fest» στην Καβάλα και τον Οκτώβριο του 2022 είχαν το πρώτο τους «headline show» στην Αθήνα στο «Bad Tooth Bar» στο Μοναστηράκι.

Το καλοκαίρι του 2020 ηχογράφησαν το “ντεμπούτο άλμπουμ” τους στα “Dare Studios” στην Κατερίνη με το Λευτέρη Μουμουλίκα και το Μάνο Χατζησάββα το οποίο αργότερα ανέλαβε ο Magnus Lindberg (Hellacopters, Imperial State Electric, The Datsuns κ.α.) για το τελικό Master και πρόκειται να κυκλοφορήσει σύντομα από την Swallow It All Records/Handle With Dare Records. Εώς τώρα η μπάντα έχει κυκλοφορήσει τρία singles: «Paycheck» (Δεκέμβριος 2021), «Loose Noose» (Φεβρουάριος 2022) and All Them Colors (Απρίλιος 2022, Video Clip), τα οποία έχουν επίσης κυκλοφορήσει σε μορφή «CD» και είναι διαθέσημα στα shows.

Band Members: (Theo) Θοδωρής Κώστας (Joe) Θέμης (Jerry) Γιώργος (Trigger) Μιχάλης (Mike P.)

Συνέντευξη: Ηρώ Τζημίκα

Γεια σας παιδιά! Για αρχή περιγράψτε μου όλη την ιστορία της μπάντας, να μου συστήσετε τα μέλη, καθώς και σε ποια φάση σας πετυχαίνω στις αρχές του νέου έτους 2023…

Καλησπέρα Ηρώ. Η μπάντα ξεκίνησε το χειμώνα του 2018 στη Θεσαλονίκη, ενώ το τελικό lineup έκλεισε αργότερα το επόμενο έτος. Οι Liptards είναι οι: Θοδωρής Καμπουράκης(Theo) φωνή, Κώστας Γαντζόπουλος(Joe), lead/rhythm κιθάρα, Θέμης Λειβαδίτης (Jerry) rhythm/lead κιθάρα, Γιώργος Τριγκάκης(Trigger) μπάσο και Μιχάλης Ψώρας (Mike P.) τύμπανα. Το καλοκαίρι του 2020 ηχογραφήσαμε το “ντεμπούτο άλμπουμ” μας στα “Dare Studios” στην Κατερίνη με το Λευτέρη Μουμουλίκα και το Μάνο Χατζησάββα το οποίο αργότερα ανέλαβε ο Magnus Lindberg για το τελικό master και πρόκειται να κυκλοφορήσει σύντομα από την Swallow It All Records/Handle With Dare Records. Παράλληλα τα τελευταία τέσσερα χρόνια που παίζουμε, έχουμε φροντίσει να κάνουμε όσο περισσότερα λάιβ, σε όσα περισσότερα μέρη μπορούμε και δε σκοπεύουμε να σταματήσουμε τώρα.

Αφού συστηθήκαμε, θέλω να μου πείτε λίγα πράγματα για τον καθέναν σας και ποια είναι η ζωή σας όταν δεν υπάρχει η μουσική και η μπάντα στη μέση. Ποια κατεύθυνση έχετε τραβήξει με λίγα λόγια…

Είμαστε όλοι σε διαφορετικό μονοπάτι στο συγκεκριμένο θέμα, άλλοι δουλεύουν, άλλοι σπουδάζουν ακόμα, όλοι όμως έχουμε σαν κύρια προτεραιότητα τη μπάντα οπότε φροντίζουμε οι επιλογές μας να γίνονται συντονισμένα ώστε να βοηθάνε τους «Liptards».

Liptards, λοιπόν. Ποια είναι η ιστορία του ονόματός σας;

Liptard = Lip + Retard ο “Liptard” είναι πρακτικά αυτός που έχει καθυστερημένα «χείλη», δε βγάζει άκρη ποτέ με τίποτα και με κανέναν και όλη του η ζωή είναι ένα χάος. Κάπως έτσι είμαστε και εμείς, εξού και το όνομα.

Μένετε στη Θεσσαλονίκη, αλλά είστε όλοι σας από εκεί; Από όσο γνωρίζω έχετε και καλές σχέσεις με αρκετές μπάντες που έχουν ξεκινήσει από την πόλη μας την Κατερίνη, καθώς έχετε παίξει και σε μαγαζιά εδώ. Σας αρέσει η πόλη μας;

Η αλήθεια είναι πως κανείς μας δεν κατάγεται από τη Θεσσαλονίκη, ήταν αρκετά τυχαία η συνάντηση όλων μας εδώ και μας πήρε πολύ καιρό να καταφέρουμε να βρισκόμαστε όλοι μόνιμα στο ίδιο μέρος.  Η Κατερίνη είναι ένα μέρος πολύ κοντά στις καρδιές μας καθώς δεν είναι μόνο η πόλη πολλών απο τους φίλους και συνεργάτες μας, αλλά είναι επίσης και το μέρος που ηχογραφήσαμε το δίσκο μας και ζήσαμε μερικές από τις σημαντικότερες μας εμπειρίες σαν μπάντα. ‘Ετσι προσπαθούμε να ερχόμαστε με κάθε ευκαιρία είτε αυτό είναι κάποιο λάιβ είτε είναι απλώς για διασκέδαση.

Πώς βλέπετε την επαρχία ως προς το κομμάτι της μουσικής και των συγκροτημάτων/μπαντών; Είναι αρκετά δύσκολο να γίνει το επόμενο βήμα για μία τέτοιου είδους μπάντα όπως είστε εσείς; Γιατί το κοινό στην Ελλάδα είναι συγκεκριμένο σε αυτό το άκουσμα και οι χώροι για ανάπτυξη υπάρχουν μόνο σε μεγάλες πόλεις. Εάν μιλούσαμε για εξωτερικό, θα ήταν πολύ διαφορετικά…

Στην επαρχία υπάρχουν μπάντες που κάνουν σοβαρή δουλειά, απλά είναι πιο δύσκολο ενδεχομένως  να βγουν στο προσκήνιο. Και είναι δυσκολότερο διότι μια μικρή επαρχιακή πόλη δεν θα μπορούσε να στηρίξει οικονομικά τις υποδομές που απαιτούνται ώστε να μπορούν να υπάρχουν μεγάλες μπάντες εκεί. Έτσι, για μια μπάντα του είδους μας όλα τα παραπάνω αποτελούν εμπόδιο στο να αποκτήσουν κοινό, πόσο μάλλον αρκετά μεγάλο και πιστό ώστε να μπορούν να επιβιώσουν μέσα από αυτήν. Ωστόσο η επαρχία για όλα τα παραπάνω φαίνεται πως διψάει για live, επομένως αποτελεί πάντα έναν ευχάριστο προορισμό. Για το εξωτερικό όντως αλλάζει τελείως η συζήτηση…

Έχετε κάνει κινήσεις για το εξωτερικό;

Είναι ένα θέμα το οποίο συζητάμε πολύ συχνά και έχουμε κάνει κάποιες κινήσεις, δυστυχώς όμως δεν μπορούμε να πούμε κάτι παραπάνω.

Βλέποντας τη δισκογραφία στην Ελλάδα και τους τρόπους που κινείται η μουσική βιομηχανία, ποιο είναι αυτό που θα αλλάζατε και ποιο είναι αυτό που σας αρέσει στη μέχρι τώρα πορεία σας;

Πλέον τα πράγματα κινούνται πολύ γρήγορα και απαιτείται απο τους καλλιτέχνες να παρέχουν στο κοινό τους συνέχεια καινούριο υλικό. Αυτός ίσως είναι ένας τομέας που θα μπορούσαμε να βελτιωθούμε αλλά η δυσκολία και το κόστος του να παράγεις κάτι συνέχεια είναι πολύ μεγάλα οπότε επιλέγουμε να μειώνουμε τη συχνότητα για να μπορούμε να κρατάμε ψηλά την ποιότητα του υλικού που κυκλοφορούμε.

Όπως δείχνει ο χρόνος, είναι πολύ δύσκολο να κρατηθεί μία μπάντα, γι’ αυτό και πολλές επιτυχημένες, με την πάροδο του χρόνου, έχουν διαλυθεί για προσωπικούς, οικονομικούς λόγους κι όχι μόνο. Ποιο είναι αυτό που κρατάει εσάς δεμένους και τι θέλετε να πετύχετε;

Έχουμε κοινούς στόχους και αυτό είναι πολύ θετικό για τον τρόπο που λειτουργεί η μπάντα. Για όλα τα υπόλοιπα συζητάμε και προσπαθούμε να λύνουμε τα όποια προβλήματα προκύπτουν και παράλληλα να οργανώνουμε τις μελλοντικές μας κινήσεις.

Το ύφος της μπάντας είναι punk και heavy rock & roll… Πού θέλετε να φτάσετε; Στην Ελλάδα, είμαι σίγουρη το ξέρετε κι εσείς άλλωστε, τα πράγματα στη συγκεκριμένη μουσική κατεύθυνση, δεν είναι τόσο «πιασάρικα», καθώς και καθόλου mainstream, ώστε να ανοίξουν πόρτες για επόμενα βήματα όπως αναφέραμε, ας πούμε ως προς τη δισκογραφία, ως προς την αναγνωρισημότητα, τα live shows κ.α…

Θεωρούμε οτι κινούμαστε σε πιο Punk/ Rock n’ Roll μονοπάτια. Θέλουμε να φτάσουμε σε ένα σημείο όπου η μουσική μας να είναι η κύρια ασχολία μας. Το να μείνουμε εδώ και να αλλάξουμε το ύφος της μουσικής μας για να ταιριάξει καλύτερα με τις επιταγές της εκάστοτε εποχής είναι κάτι το οποίο δεν πρόκειται να κάνουμε, οπότε εάν χρειαστεί να εγκαταλείψουμε τη χώρα για να έχουμε αυτά που θέλουμε είναι ένα σενάριο με το οποίο είμαστε συμφιλιωμένοι.

Γράφετε τα τραγούδια σας μόνοι σας, οπότε θα ήθελα να μάθω την πηγή έμπνευσή σας και γιατί ο κύριος στίχος σας βγαίνει στα αγγλικά και όχι στα ελληνικά. Έχετε τραγούδια στα ελληνικά; θα προσεγγίζατε κάτι τέτοιο;

Για τον ίδιο λόγο που δεν υπάρχει αγγλόφωνο ρεμπέτικο έτσι και εμείς γράφουμε τα τραγούδια μας στη μητρική γλώσσα αυτού του είδους. Επίσης μας αρέσει και η ευελιξία που προσφέρει αυτή η γλώσσα. Τέλος το γεγονός οτι τα αγγλικά είναι η παγκόσμια γλώσσα καθιστά ευκολότερο σε μεγαλύτερο εύρος κόσμου να ακούσει τη μουσική μας. Όσον αφορά το πρώτο σκέλος της ερώτησης, η έμπνευση για τα τραγούδια μας προκύπτει μέσα από την καθημερινότητα του καθενός από εμάς, με τις εμπειρίες , τις αναποδιές και τις δυσκολίες που μπορεί να προκύψουν.

Στο βιογραφικό σας διαβάζω για ένα άλμπουμ το οποίο έχετε ηχογραφήσει και ήταν να κυκλοφορήσει μέσα στο 2022. Τι έχει συμβεί με αυτό και τι παραπάνω μπορείτε να μου πείτε;

Το άλμπουμ είναι ολοκληρωμένο και αυτή τη στιγμή έχει σταλεί για να γίνει το «πρεσσάρισμα» των βινυλίων. Δυστυχώς η διαδικασία αυτή, την εποχή του κορονοϊού, αργεί πολύ και έχουμε επιλέξει να περιμένουμε να έχουμε το δίσκο πρώτα σε φυσική μορφή στα χέρια μας πριν τον κυκλοφορήσουμε. Έρχεται σύντομα πάντως.

Το τελευταίο single σας, εάν δεν κάνω λάθος είναι το All Them Colors για το οποίο κάνατε και video clip… Πόσο μετράει η εικόνα για εσάς;

Για εμάς προσωπικά η ψηφιακή εικόνα αποτελλεί δευτερεύων ζήτημα, θεωρούμε πως ο καλύτερος τρόπος να μας γνωρίσει κάποιος είναι να έρθει σε ένα από τα show μας, εκεί είναι που θα καταλάβει όντως ποιοί είμαστε και τι κάνουμε. Παρ’όλα αυτά όμως δεν μπορούμε να αγνοήσουμε την επιρροή των ψηφιακών μέσων στη μουσική βιομηχανία του σήμερα, οπότε φροντίζουμε το υλικό που ανεβαίνει να αντιπροσωπεύει τη μπάντα.

Έχετε χτίσει ένα δικό σας κοινό και αρχίζει σιγά, σιγά κι ακούγεται το όνομά σας στους κύκλους που κινείστε, μιας και είστε μπάντα από το 2018. Συναντήσατε δυσκολίες ως προς την προσέγγιση/προώθηση της μπάντας; Από μαγαζιά, εταιρείες κτλ;

Σίγουρα, κάθε καινούριος καλλιτέχνης, είναι αρκετά δύσκολο να κάνει τους ανθρώπους να πιστέψουν σε αυτόν, πόσο μάλλον να επενδύσουν και σε αυτό που κάνει. Είμαστε αρκετά τυχεροί όμως στο συγκεκριμένο ζήτημα διότι τυχαίνει να συνεργαζόμαστε με ανθρώπους που πιστεύουν σε εμάς και μας στηρίζουν ενεργά σε κάθε βήμα.

Μετά από τόσα lives που έχετε κάνει, ποιο θα μου χαρακτηρίζατε ως αξέχαστο; Θα ήθελα να μάθω μία αγαπημένη σας στιγμή on stage.

Κάθε live είναι μια δυνατή και ξεχωριστή εμπειρία, ειδικά τον τελευταίο καιρό δεν υπάρχει βραδιά που να μην έχει συμβεί κάτι αξιοσημείωτο. Ίσως οι αγαπημένες μας στιγμές είναι η πρώτη και η τελευταία του κάθε show, καθώς εκεί είναι που βλέπεις αρχικά την πρώτη εντύπωση αλλά και το αποτέλεσμα του live που έκανες. Αλλά σε γενικές γραμμές πάντα θα σπάει μια χορδή…

Ποιοι είναι οι στόχοι για το 2023; Τι να περιμένουμε από εσάς και θα ήθελα να κλείσουμε και με τη δική σας συμβουλή, σε παιδιά τα οποία έχουν μπάντες, αλλά μένουν τοπικά και δεν κάνουν κάτι περισσότερο γι’αυτό, γιατί μπορεί να φοβούνται, μπορεί να μην έχουν χρήματα να το υποστηρίξουν κι όλα αυτά τα μεγάλα pushbacks που μπορεί να έχει ένας νεαρός καλλιτέχνης/μουσικός…

Αρχικά θέλουμε να βγει ο δίσκος και να γίνουν οι συναυλίες και τα πάρτυ της κυκλοφορίας. Μετά το επόμενο βήμα είναι να μπούμε ξανά στο στούντιο και να αρχίσουμε να δουλεύουμε καινούριες συνθέσεις γιατί υπάρχουν πολλές και έρχεται η ώρα τους σιγά,  σιγά να βγουν στα λάιβ. Μια συμβουλή… η καλύτερη συβουλή που μπορούμε να δώσουμε είναι το να μην δέχεσαι συμβουλές από κανέναν.

The post Συνέντευξη | Liptards: «Στην επαρχία υπάρχουν μπάντες που κάνουν σοβαρή δουλειά, απλά είναι πιο δύσκολο να βγουν στο προσκήνιο» appeared first on Eptanews.gr.

Ένα αταίριαστο ζευγάρι, σε μια ταράτσα της πόλης σε ώρα διαδήλωσης. Ένας άνδρας των ΜΑΤ και μια αντιεξουσιάστρια, σε μια άτυπη συνάντηση κορυφής.

Το νέο έργο του βραβευμένου με τέσσερα κρατικά βραβεία Μιχαήλ Άνθη, έρχεται για μία μόνο παράσταση στην Κατερίνη, την Παρασκευή 27 Ιανουαρίου στις 21:00 στον Πολυχώρο Ευκαρπίδη. Μια κυριολεκτικά εκρηκτική κωμωδία χαρακτήρων και καταστάσεων ανάμεσα στην εξουσία και τον πολίτη.

Η υπόθεση του έργου

Σε μια ταράτσα της πόλης σε καιρό διαδήλωσης, ανάμεσα σε καπνούς και σε εκρήξεις, λαμβάνει χώρα μια απρόσμενη συνάντηση: ένας άντρας των ΜΑΤ έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο με μια αντιεξουσιάστρια. Και οι δύο έχουν τους λόγους τους να μη θέλουν να κατέβουν στη διαδήλωση. Η σύγκρουση είναι ολομέτωπη και ξεκαρδιστική. Για εκείνην είναι «ο μπάτσος» και για εκείνον «η αναρχικιά». Στα ενενήντα λεπτά της αναγκαστικής τους συνύπαρξης, θα συμβούν τα μύρια όσα κωμικά, κι όταν τα μυστικά τους ζαλιστούν απ’ τα δακρυγόνα και αποκαλυφθούν, κανένας δε θα είναι πια αυτός που ήτανε.

Παρασκευή 27 Ιανουαρίου στον Πολυχώρο Ευκαρπίδη

Συνέντευξη: Ηρώ Τζημίκα

Ματθίλδη Μαγγίρα! Για αρχή να πω ότι η τελευταία φορά που βρεθήκαμε για συνέντευξη, ήταν τέλη Ιανουαρίου του 2013! 10 χρόνια πριν… Οπότε θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε και «καρμικό» (γέλια) Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, τη συζήτηση με το εάν πιστεύετε στο κάρμα…

(γέλια) Θα το πάμε ανά δεκαετία, λοιπόν και θα το καθιερώσουμε… «Κάρμα» το λένε οι Ινδοί, οπότε θα πρέπει να ορίσουμε και το τι σημαίνει, γιατί ο καθένας μπορεί να δώσει έναν δικό του ορισμό… Αυτό που έχω καταλάβει εγώ τουλάχιστον κι από αυτό που λένε οι Ινδοί, είναι ότι πιστεύουν στην μετεμψύχωση και ότι το κάρμα είναι το δοχείο που φορτώνεται όλες τις αμαρτίες των προηγούμενων ζωών σου. Έρχεσαι και ξανάρχεσαι στη ζωή για να το καθαρίσεις… Αυτό έχω αντιληφθεί ότι είναι για αυτούς και για τις Ανατολικές χώρες, όπως και για τους Βουδιστές. Προσωπικά, πιστεύω στη μετεμψύχωση και ότι μπορεί να έρθουμε και να ξανάρθουμε, ώστε να ωριμάσει και να μάθει η ψυχή και να εξελιχθεί. Ερχόμαστε εδώ για να αποκτήσουμε αυτογνωσία και να ανακαλύψουμε ποιοι είμαστε. Για να συμβεί αυτό έχει κάποια στάδια πάνω στην πνευματική και τη ψυχική εξέλιξη. Έχω δει προηγούμενες ζωές μου, που αυτό κάποιος μπορεί να το χαρακτηρίσει ότι είμαι τρελή! (γέλια) Αλλά όποιος το βιώνει ξέρει καλύτερα. Ήρθαμε, λοιπόν, εδώ για να αναζητήσουμε την αλήθεια κι η αλήθεια σημαίνει να βγούμε από τη λήθη, το ξέχασμα… Να θυμηθούμε κι άλλες ζωές μας ενδεχομένως…

Μετά από αυτή την εισαγωγή, να ενημερώσουμε τους αναγνώστες, ότι έρχεστε Κατερίνη με την παράσταση «Κίνηση ΜΑΤ» που συμπρωταγωνιστείτε με τον Γιώργο Κοψιδά! Τι γίνεται, λοιπόν, σε αυτή την παράσταση;

Είναι κωμωδία και έχει έντονο πολιτικό και κοινωνικό σχόλιο, διότι οι δύο άνθρωποι αυτοί, συναντιούνται σε μία ταράτσα, ενώ κάτω γίνεται διαδήλωση καθώς πέφτουν δακρυγόνα. Συγκεκριμένα ο δικός μου ρόλος ανεβαίνει στην ταράτσα για να προφυλαχθεί από όλα αυτά και μετά από λίγο ανεβαίνει στην ταράτσα και ένας ματατζής, για δικούς τους λόγους και κατά τη διάρκεια του έργου, αυτή ψάχνει να καταλάβει γιατί αυτός είναι εκεί πάνω και όχι κάτω! Αντικρούονται τα δύο άκρα, αυτά της εξουσίας και της αντιεξουσίας. Το αρσενικό και το θηλυκό. Έχουν μία σύγκρουση των πλευρών αυτών, αλλά εάν δεν υπήρχε η μία, δε θα υπήρχε κι η άλλη, οπότε η μία προϋποθέτει την ύπαρξη της άλλης. Δράση-αντίδραση, δίκαιο-άδικο! Όλα αυτά τα δυαδικά αυτού του matrix! Το έργο του Μιχαήλ Άνθη, που το έχει σκηνοθετήσει, έχει πολλές ανατροπές, γι’ αυτό κι αποφάσισα να παίξω σε αυτή την παράσταση, όπως επίσης επειδή είναι κι Έλληνας ο συγγραφέας. Θέλω να στηρίζω τους δικούς μου πρώτα, του δικού μου γένους και γλώσσας. Είναι πρωτότυπο, είμαστε ένα αταίριαστο ζευγάρι γιατί αυτός είναι κοντά στα 2 μέτρα κι εγώ δίπλα του παίζω το χόμπιτ, αλλά έχει κι αυτό την πλάκα του! (γέλια) Το κοινό θα δούμε τι θα αποφασίσει… Ποιος είναι τελικά ο εξουσιαστής και ποιος ο  αντιεξουσιαστής!

Ουσιαστικά αναδεικνύονται καταστάσεις από την κοινωνία του σήμερα, κάτι που το βιώνουμε όλοι μας…

Είναι κομμάτι της καθημερινότητάς μας πλέον. Προσωπικά δεν θα πάω σε διαδήλωση, εάν με ρωτήσεις, γιατί πιστεύω ότι οι διαδηλώσεις δημιουργήθηκαν από τους ίδιους που δημιούργησαν το σύστημα και εξυπηρετούν το σύστημα. Θα πάω να διαδηλώσω, ας πούμε, για τη Μακεδονία. Θα βγουν οι δικοί τους, θα πετάξουν τα δακρυγόνα, θα φύγει ο κόσμος, θα διαλυθεί και πάντα έτσι τελειώνει τα τελευταία χρόνια. Το ξεκινάνε οι μπαχαλάκηδες, αλλά αυτοί είναι με εμάς ή είναι με αυτούς; Δεν τους έχουμε δει. Είναι οι γνωστοί-άγνωστοι! Αυτή η τύπισσα που παίζω στο έργο, είναι ένας τέτοιος τύπος… Βγαίνει όλη η κρατική ανεπάρκεια, που για εμένα δεν υπάρχει κράτος εδώ και πάρα πολλά χρόνια για πολλούς λόγους. Δεν είναι λειτουργικό. Πληρώνουμε φόρους, διαχειρίζονται κάποιοι αυτά τα χρήματα, υποτίθεται για να γίνεται η ζωή μας καλύτερη, αλλά δεν το βλέπω… Άρα τι κράτος; Δεν είναι κράτος…

Αυτή την ερώτηση την είχα για λίγο πιο μετά, προς το τέλος συγκεκριμένα, αλλά αφού αναφερθήκαμε στο κράτος, θα ήθελα να μοιραστείτε τη σκέψη σας πάνω στο θέμα με τους ηθοποιούς και την υποβάθμιση του πτυχίου…

Όταν η πρόεδρος της δημοκρατίας βγαίνει κι υποβαθμίζει τη δική μας «κάστα» αλλά κι όλων των καλλιτεχνών, γιατί δεν υποβαθμίζει μόνο τους ηθοποιούς, υποβαθμίζει τη διανόηση. Γιατί η διανόηση προέρχεται από τους καλλιτέχνες σε συνδυασμό με τους επιστήμονες. Γιατί μπορεί να μην είσαι μόνο ηθοποιός, αλλά και ερευνητής. Όταν συνδυαστούν τέτοιοι άνθρωποι, δημιουργούνται τα κινήματα. Εξπρεσιονισμός, σουρεαλισμός… Όλα αυτά δημιουργήθηκαν μέσα από τέτοιες παρέες. Ποιον υποβαθμίζεις ακριβώς; Όταν το κάνεις αυτό, κατ’ εμέ, υποβαθμίζεις εσένα. Είσαι πρόεδρος μίας χώρας διανοητικά υποβαθμισμένης και εσύ την αποτελειώνεις υποβαθμίζοντάς την ακόμα πιο πολύ. Υπάρχει παντού ένας ξεπεσμός…

Μακάρι να είχαμε χρόνο για ανάλυση, γιατί η συγκεκριμένη συζήτηση το «σηκώνει»! Να πούμε βέβαια ότι είναι κι η πρώτη φορά που συνεργάζεστε και με τον Γιώργο Κοψιδά…

Βέβαια, πρώτη φορά. Καλά είμαστε με τον Γιώργο! (γέλια) Περνάμε ωραία και το απολαμβάνουμε κι αυτό είναι το πιο σημαντικό, γιατί εάν δεν το απολαμβάνεις εσύ που είσαι στη σκηνή, πώς θα το απολαύσουν οι θεατές από κάτω. Η σκηνή ξεγυμνώνει και φαίνονται όλα. Οι ανασφάλειες, τα πάντα. Για εμένα ο στόχος είναι η απόλαυση κι η ευχαρίστησή του και βέβαια με ενδιαφέρει πολύ να το εξελίσσω γιατί σε βάθος χρόνου, όταν παίζεις καθημερινά μία παράσταση μπορεί να παίζεις μηχανικά, αλλά εάν το κάνω αυτό, θα με μαστιγώσω άσχημα μετά στο σπίτι μου! (γέλια) Δεν θα περάσω καλά! (γέλια) Γι’ αυτό προτιμώ να εξελίσσομαι και σε κάθε παράσταση θέλω να δοκιμάζω και κάτι καινούργιο, για να μη βαρεθώ, μηχανοποιηθώ. Έτσι, είμαι πάντα σε εγρήγορση και μου αρέσει αυτό! Χαίρομαι που από τις παραστάσεις που έχουμε δώσει μέχρι τώρα το κοινό γελάει αβίαστα.

Έχουμε ανάγκη από καλές κωμωδίες…

Μα αυτός ήταν ο λόγος που είπα ότι θέλω να κάνω θέατρο. Νιώθω την ανάγκη του κόσμου να γελάσει. Το γέλιο είναι θεραπεία κι η κωμωδία είναι το πιο δύσκολο είδος, πιστέψτε με και ούτε ένα Όσκαρ σε μία κωμωδία! (γέλια) Όχι, όλα τα δραματικά και στο βαθυστόχαστο παίξιμο! Η κωμωδία είναι ανώτερο είδος, γιατί είναι πιο δύσκολο να κάνεις τον άλλον να γελάσει, από το να τον κάνεις να κλάψει. Πόσο μάλλον στις μέρες μας, ενώ το έχουν ανάγκη, οι άνθρωποι είναι κουμπωμένοι, κλειστοί. Ειδικά μετά από όλο αυτό που πέρασαν τα τελευταία χρόνια. Είναι ένα τραύμα μεγάλο που κάποια στιγμή πρέπει να το δούμε σοβαρά και δεν έχω ακούσει κανέναν να μιλάει γι’ αυτό. Το κοινωνικό τραύμα μετά από έναν τέτοιον εγκλεισμό και το τι μπορεί να έχει δημιουργήσει στον καθένα…

Έχει αφήσει πάρα πολλά τραύματα όντως…

Το τραύμα αυτό θα αρχίσει και θα βγάζει πράγματα σιγά, σιγά. Τώρα άρχισε… Πρέπει να κάτσουμε ως κοινωνία και να το κοιτάξουμε σοβαρά. Ως νοήμονες είναι απαραίτητο να το δούμε και να το αντιμετωπίσουμε… Η κωμωδία σε αυτό βοηθάει, γιατί σε μαγεύει. Θα ξεχάσεις για λίγο ποιος είσαι, πού είσαι, πώς είσαι… Θα αφήσεις στην άκρη όλα σου τα προβλήματα. Να σε «ρουφήξει»! Το θέατρο είναι μαγεία. Εάν δεν μαγευτώ, δεν είναι είδα θέατρο. Οπότε αυτός είναι κι ένας στόχος μου και όταν παίζω αυτό θέλω να συμβαίνει.

Κατερίνη, λοιπόν, στις 27/01 και στον Πολυχώρο Ευκαρπίδη. Να φανταστώ ότι έχετε περάσει κι άλλες φορές από την πόλη μας…

Ναι και μετά την Κατερίνη ανεβαίνουμε Θεσσαλονίκη στο θέατρο Σοφούλη το Σαββατοκύριακο. Στην Κατερίνη, εάν θυμάμαι καλά έχω έρθει μικρότερη, αλλά στην παλιά Κατερίνη. Στην καινούργια είχα έρθει με το «Κατά Ματθίλδην» και είχα παίξει σε ένα μπαρ. Είχα έρθει νύχτα και δεν μπόρεσα να δω πολλά πράγματα. Σίγουρα είναι πιο κοντά στον αέρα της Ξάνθης, από όπου και κατάγομαι. Αυτό της επαρχίας, που όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους κι όταν έχεις μεγαλώσει σε τέτοια συνθήκη, το μυρίζεσαι! (γέλια) Πιάνεις το vibe κι ας μην έχεις βρεθεί ξανά στην πόλη!

Κλείνοντας, θα ήθελα να σας πάω λίγο πιο παλιά, στον καιρό που δανείσατε τη φωνή σας στο παιδικό της Disney «Ηρακλής» σε αυτή την υπέροχη μεταγλώττιση της Μεγκ (Μεγάρα) Γιατί δεν το συνεχίσατε μετά;

Σ’ ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια και θα σου πω ότι δεν μου ξαναζητήθηκε. Αυτό έγινε τότε γιατί ο Λάκης Λαζόπουλος είχε αναλάβει όλη την απόδοση. Πέραν όμως από αυτό, έψαχναν τότε μία φωνή που ηχοχρωματικά να ταίριαζε με τη φωνή της Αμερικάνας που έκανε τη Μεγκ. Τότε η δική μου η φωνή ήταν πάρα πολύ κοντά στη δική της και έτσι επιλέχθηκα. Δεν ξέρω εάν συμβαίνει ακόμα και για τις άλλες ταινίες, αλλά είχαν έρθει από την Disney για να επιτηρήσουν, να τσεκάρουν και να δώσουν κατευθύνσεις. Δεν μου ζητήθηκε ξανά, γι’ αυτό και δεν έκανα. Εάν υπήρχε πρόταση σαφώς θα το έκανα, γιατί είναι μία άλλη προσέγγιση και είναι μία άλλη τεχνικά διαδρομή, μπαίνοντας σε έναν τέτοιο ρόλο. Δεν είναι το ίδιο παίρνοντας ένα κείμενο στο θέατρο που έχεις δύο μήνες, ψάχνοντας τον ρόλο… Στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι πιο γρήγορα τα πράγματα και πρέπει να πιάσεις και τη μουσικότητα του λόγου αυτηνής, αλλά και αυτά που λες να βγάζουν συναίσθημα.

Απλά το ρωτάω αυτό, γιατί εάν συγκρίνουμε με τα παιδικά του σήμερα, δεν υπάρχει καμία αντιστοίχιση, σε κανέναν τομέα. Τότε πιστεύω ότι τα μεταγλωττίζατε με πολλή περισσότερη αγάπη…

Σίγουρα, αλλά εμένα ό,τι μου έχει δοθεί επιλέγω να το κάνω με αγάπη, αλλιώς προτιμώ να μην το κάνω. Ό,τι μου έχει ζητηθεί το έχω κάνει κατά αυτόν τον τρόπο. Ακόμα και τώρα έτσι το προσεγγίζω. Μπορεί να έχω 4 προτάσεις… Θα διαλέξω αυτή που με έλκει, κάτι μου «λέει» και είναι πάνω στα δικά μου δεδομένα. Θέλω να ερωτευτώ τον ρόλο μου. Εάν δεν τον ερωτευτώ έχω πρόβλημα η ίδια με εμένα. Τόσα χρόνια, τη ξέρω τη διαδικασία… (γέλια)

Οπότε μου γεννήθηκε μία ερώτηση ως προς τα τόσα χρόνια εμπειρίας-καριέρας που έχετε… ποιο είναι αυτό που μετράει στο τέλος της ημέρας;

Αυτό που μετράει είναι το αποτύπωμα που αφήνεις… Μέσα από τη δουλειά σου, μέσα από τον τρόπο που βλέπεις τη δουλειά σου, μέσα από το αποτέλεσμά σου. Γιατί υπάρχουν αποτελέσματα και αποτελέσματα. Εσύ, σε ποια ποιότητα είσαι; Αυτό που αφήνεις πίσω σου είναι το αποτύπωμα. Η υστεροφημία είναι το σημαντικότερο. Μπορεί να φύγω από αυτή τη ζωή και κάποιοι να βλέπουν πράγματα τα οποία έχω κάνει… Πώς θα λειτουργήσω ως μητέρα στο παιδί μου, ας πούμε, είναι κι αυτό αποτύπωμά μου… Γιατί το παιδί μου θα έχει τρόπους, θα είναι ευγενικό, δεν θα δέρνει τα άλλα παιδιά. Ενεργειακό αποτύπωμα. Δίνω τη ψυχή μου όταν παίζω, την πετάω στη σκηνή, πάρτε την! Όταν έρχονται άνθρωποι μετά από χρόνια και μου λένε ότι με είχαν δει στην τάδε παράσταση και μου το λένε με μία ευχαρίστηση και μου το μεταδίδουν με τον ίδιο ενθουσιασμό με τότε και μηδενίζουν τον χρόνο, αυτό είναι η πραγματική επικοινωνία… Είναι η ηθική αμοιβή μου, η πληρωμή μου γι’ αυτό που έχω κάνει… Δεν είναι τα χρήματα. Αυτό είναι. Όταν ο θεατής έρχεται και μου λέει ότι ήρθε 3 φορές για εμένα κι ότι τον έκανα και γέλασε και ξέχασε για λίγο τα προβλήματά του… Αυτό είναι και το θεραπευτικό κομμάτι της κωμωδίας!

Σας ευχαριστώ πολύ για τη σκέψη σας και τις ωραίες αναλύσεις, οπότε για τέλος θα αφήσω να μου πείτε τα νέα σας σχέδια και τι άλλο να περιμένουμε από εσάς…

«Η κίνηση ΜΑΤ» δημιουργήθηκε για να πάει σε βάθος χρόνου, για να πηγαίνει από εδώ, από εκεί… Είναι μία παράσταση ευκολοκίνητη γιατί είμαστε δύο άτομα, δεν έχουμε πολλά σκηνικά… Είναι μία ταράτσα στην ουσία. Οπότε είναι μία παράσταση που δεν έγινε για το τώρα και μετά να τη ξεχάσουμε. Θα έχει κίνηση! Τον Φεβρουάριο στις 13 και στις 14, γίνεται ένα αναλόγιο στην Αθήνα, στο Μέγαρο Μουσικής, για τη Φρίντα Κάλο και θα την υποδυθώ. Υπάρχει μία σοπράνο, ένας πιανίστας και η Μάγδα Μαυρογιάννη που το οργανώνει όλο και το γράφει, κάνει την αδερφή της. Έχω καινούργια δημιουργία και θέλω να γίνω Φρίντα και να μεταφέρω αυτό το «τέρας» που είχε μέσα της.

Antonis Alexakis (facebook credits)

Greek Instagramers Events

photoshop edit

The post Συνέντευξη | Ματθίλδη Μαγγίρα: «Όταν υποβαθμίζουν τη δική μας «κάστα» αλλά κι όλων των καλλιτεχνών, υποβαθμίζουν τη διανόηση» appeared first on Eptanews.gr.