Μενού Κλείσιμο

Το τέλος ενός περήφανου και καρτερικού κυνηγού… – Άρθρο της Αντωνίας Νατσιοπούλου

«Άνθρωποι που αποκλείουν οποιοδήποτε πλάσμα του Θεού από προστασία, συμπόνια και έλεος, θα συμπεριφερθούν με τον ίδιο τρόπο και στους συνανθρώπους τους» Φραγκίσκος της Ασίζης 

Ίσως πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής του περιμένοντας τη στιγμή που δεν θα μπορεί πια να φερμάρει τόσο καλά και θα τον αντικαταστήσει κάποιος νεότερος. Για να κοιμάται επιτέλους άνετα κι όχι σε κλουβί και να τον περιποιούνται, και να κάνει βόλτες για χαβαλέ στο δάσος επειδή υπήρξε τόσο καλός στην δουλειά του. Ίσως γι αυτό να προσπαθούσε τόσο πολύ να συνεργάζεται και να μαθαίνει, κι όχι γιατί τον φόβιζε το ξύλο. 

Το «αφεντικό», βέβαια, τα είχε κανονισμένα αλλιώς. Δεν θα τον είχε φύρα να τρώει τζάμπα και να πιάνει τζάμπα τον ελάχιστο χώρο που του αναλογούσε στην πίσω αυλή δίπλα στα άλλα κλουβιά. Αφού του «δούλεψε» γεμίζοντας το κυριακάτικο τραπέζι του και δίνοντας ιστορίες καμαριού για να κομπάζει στους φίλους του, τον εγκατέλειψε στο Ν. Κεραμίδι. Ούτε έβλεπε καλά πια, ούτε πολυάκουγε και άντε να τρέξει με τόση υγρασία που είχαν ποτίσει τα κόκκαλα και οι αρθρώσεις του τόσα χρόνια. 

Έτσι βρέθηκε ξαφνικά από μπροστάρης και σαϊνι και ευσυνείδητος υπάλληλος να προσπαθεί να επιβιώσει στο δρόμο μόνος μεταξύ μόνων. Και έκανε πάλι ό,τι μπορούσε καλύτερο. Πολλοί είπαν ότι ήταν «επιθετικός». Κλασσική ατάκα όταν δεν θέλουμε τίποτε γύρω μας να μας θυμίζει την απανθρωπιά μας. και κάπως έτσι οδηγήθηκε στο κυνοκομείο. Άρρωστος, ταλαιπωρημένος και μόνος.

Το πεντάμηνο που τον φροντίσαμε στο κυνοκομείο είδα ότι ήταν ευγενικός και περήφανος, με μια δόση χιούμορ αλλά και απαξία για τους ανθρώπους. Δεν μπόρεσε να ξαναπιστέψει στον άνθρωπο – έτσι έδειχνε τουλάχιστον. Αυτό δεν σημαίνει ότι τα χάδια δεν ήταν ευπρόσδεκτα. Αντιθέτως τα απολάμβανε βαθιά και χαλαρά. Δεν ζητούσε όμως τίποτε πια. Κινούνταν με δυσκολία τις ελάχιστες φορές που τολμούσε να ξεμυτίσει από το κελί του στον χώρο αυλισμού, κι αυτό μόνο αν ένιωθε ότι τον κρατούσαν τα πόδια του. Φαινόταν όμως η περηφάνια και η προσήλωση που είχε στα νιάτα του.

Καλοδεχούμενο ήταν και το μαξιλάρι του. Και προσπαθούσε πάνω από ώρα να ανέβει και να βολευτεί. Μόνος του. Ήθελε μόνος του. Δεν σε άφηνε να τον βοηθήσεις. Την τελευταία φορά που τον είδα ζωντανό, στην βραδυνή μας επίσκεψη για έλεγχο όλων των ζώων, τάισμα των κουταβιών και θεραπείες, με άφησε να βάλω το χέρι μου κόντρα πίσω του για να μην γλυστράει και κατάφερε  μετά από ένα τέταρτο να ανέβει και να βολευτεί. Κατάλαβα πως θα μας άφηνε σύντομα. Κάθισα δίπλα του κι ακούμπησε  το κεφάλι του στην αγκαλιά μου κι άρχισα να του μιλάω. Και με κοιτούσε για πρώτη φορά μέσα στα μάτια όλη την ώρα και γλυκογκρίνιαζε χαμηλόφωνα σαν να μου ‘λεγε ότι βαρέθηκε πια και θέλει να ξεκουραστεί. Τα γνώρισε τα «ωραία» της ζωής και φτάνει. Ας τα ζήσει και κανένας άλλος.

Μου ‘λεγε όμως κι ευχαριστώ που ήμουνα εκεί και μου έλεγε και να μην στεναχωριέμαι που δεν μπορώ να μείνω εκεί μαζί του μέχρι το τέλος ή να τον πάρω μαζί μου. Είχε συνηθίσει πια και το κρύο, και το σκοτάδι και τον πόνο, και την μοναξιά.
Όλη αυτή την ώρα 123 σκύλοι κράτησαν νεκρική σιγή «ακούγοντας» την κουβέντα μας και δηλώνοντας συμπαράσταση. 

Το πρωί τον βρήκαμε να «κοιμάται» παγωμένος κι άψυχος. Γλύτωσε.

Ο σκύλος είναι πάντα εκεί όταν πεθαίνει ο άνθρωπός του. Ο άνθρωπος που είναι όταν πεθαίνει ο σκύλος του;

(Λόγω ιδιαίτερα απαιτητικών συνθηκών στην προσωπική μου ζωή το τελευταίο δεκαήμερο επέλεξα ένα παλαιότερο βιωματικό κείμενό μου, το οποίο πιθανόν αρκετοί έχουν διαβάσει πριν πολλά χρόνια, από το ημερολόγιο που κρατούσα για την δράση μας στο κυνοκομείο.)

Μπορείτε να βοηθήσετε;


Τα μωρά αυτά είναι 45 ημερών και βρέθηκαν κλεισμένα σε ένα τσουβάλι.
Χρειαζόμαστε τη βοήθειά σας για να βρούμε οικογένειες.
Είναι ένα κοριτσάκι και δύο αγοράκια, από αριστερά προς τα δεξιά όπως τα βλέπετε την φωτογραφία. Προβλέπεται να γίνουν μεσαίου μεγέθους έως 25 κιλά.
Είναι πολύ απλό να δείχνουμε την ανθρωπιά μας. Αν ο γείτονάς σας έχει θηλυκό σκύλο ο οποίος έχει γεννήσει ρωτήστε τον πού βρίσκονται τα κουτάβια.
Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνείτε με το 6995998877 (Άρης Δημητρίου)

 

Αν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

Οι ειδήσεις της Κατερίνης και της Πιερίας με ένα κλικ.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ