Μενού Κλείσιμο

Δεν πέρασε ΣΥΡΙΖΑ, ήταν αυτογκόλ – Άρθρο του Βαγγέλη Ν. Ζαμαντζά

Το σαμάρι, αντί για το γαϊδούρι, επέλεξε να χτυπήσει ο ΣΥΡΙΖΑ, θέλοντας να «στηλιτεύσει» την πρακτική των «δημοσιογράφων» (αντί κάποιων μέσων και ιδιοκτητών τους) ως προς την στάση που κρατούν απέναντι στην κυβέρνηση.

Εδώ και εβδομάδες ο ΣΥΡΙΖΑ, θεωρεί ότι η ενδεδειγμένη στάση των δημοσιογράφων και των μέσων, είναι αυτή της Guardian, η οποία φιλοξενώντας άρθρο Έλληνα δημοσιογράφου, ανέδειξε τις θέσεις (και την κριτική) του ΣΥΡΙΖΑ ως προς την «κακοδιαχείριση» των κονδυλίων της διαφήμισης για το «Μένουμε Σπίτι». Μια «κακοδιαχείριση» που σύμφωνα με το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης στοχεύει στο να εξασφαλίσει η κυβέρνηση την «αέναη» στήριξη των δημοσιογράφων.

Ας πάρουμε όμως τα θέματα από την αρχή, ξεκινώντας από το ίδιο το σποτάκι. Προσωπικά είναι «αντιαισθητικό» σαν να είναι εμπνευσμένο από θύρα θερμόαιμων οπαδών. Η τελευταία φορά που είδαμε στην Ελληνική πραγματικότητα να «πέφτουν λεφτά» από τον ουρανό, είναι στο παιχνίδι Ολυμπιακός – Ξάνθη, όταν οπαδός με μάσκα του Ιβάν Σαββίδη, μοίραζε (ψεύτικα) χαρτονομίσματα, θέλοντας να προσβάλει και να κάμψει το ηθικό των παικτών της Ξάνθης. Ο Ολυμπιακός μπορεί να σκόρπισε την Ξάνθη σε εκείνο το παιχνίδι όντας καλύτερος, όμως εκείνη η νίκη στιγματίστηκε από την ανόητη ενέργεια ενός επαγγελματία(;) οπαδού. Στην περίπτωση τού ΣΥΡΙΖΑ, θα δεχτώ ότι δεν στοχεύει στην επαγγελματική εξόντωση των δημοσιογράφων, όμως αν στοχεύει σε κάτι άλλο ή σε κάποιον άλλον, ούτε καν υπονοείται.

Εκείνο που έχει πετύχει απόλυτα ωστόσο, είναι να ενεργοποιήσει τα αντανακλαστικά εκείνων που χρόνια τώρα επιρρίπτουν την ευθύνη για όσα συμβαίνουν στη χώρα μας στο ρόλο των καναλιών και των δημοσιογράφων. Και δεν είναι λίγοι… Εκτός από τον ΣΥΡΙΖΑ και άλλοι στο παρελθόν έχουν εξαπολύσει επιθέσεις εναντίον δημοσιογράφων και έχουν καλύψει τη δική τους ιδεολογική (ή όποια άλλη) ανεπάρκεια στοχεύοντας μόνο στα μέσα ή την διαπλοκή. Είτε αυτοί είναι οι οπαδοί του Σώρρα (δεν μας παίζουν τα κανάλια έλεγαν), είτε είναι οι νεοναζιστές της Χρυσής Αυγής (οι πρώτοι που εισήγαγαν τον όρο βοθροκάναλα, όρος που υιοθετήθηκε ακόμη και από στελέχη κομμάτων του δημοκρατικού τόξου), είτε ο οποιοσδήποτε άλλος πικραμένος ή ψεκασμένος που επειδή λέει κάτι, θα πρέπει άκριτα να δημοσιεύεται και να δημοσιοποιείται από τα μέσα ενημέρωσης.

Τα τελευταία 20 χρόνια τουλάχιστον, δεν υπάρχει κόμμα που έχει χάσει εκλογική αναμέτρηση και δεν έχει επικαλεστεί τον «πόλεμο» που δέχθηκε από τα μέσα ενημέρωσης. Και δεν έχει καμία σημασία αν ένα κόμμα έχασε παραμένοντας στην αντιπολίτευση ή αν η ήττα του στέρησε την εξουσία. Ο εχθρός μονίμως είναι οι δημοσιογράφοι και τα μέσα ενημέρωσης! «Τα μέσα, μας κάνουν πόλεμο» η μόνιμη επωδός τους

Το επικαλέστηκε το ’89 ο Ανδρέας Παπανδρέου, το ’93 ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, το 2000 ο Κώστας Καραμανλής (θυμάστε την περιβόητη φράση περί νταβατζήδων), ο Γιώργος Παπανδρέου το 2012, ακόμη και ο Σαμαράς το «κομβικό» 2015, (όπου η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία δεν μπορούσε να ανακοπεί από κανένα μέσο, ακριβώς όπως κανένα μέσο δεν μπορούσε να αντιστρέψει και την πτώση του ΣΥΡΙΖΑ το 2019).

Εδώ και χρόνια έχω καταλήξει πως τα μέσα ενημέρωσης καθορίζουν τη στάση τους (ή αν θέλετε την λειαίνουν ανάλογα την περίπτωση) από τα «θέλω» της κοινωνίας. Όπου δεν αντιλήφθηκαν τον «παλμό» της κοινωνίας και προσπάθησαν απροκάλυπτα να επιβάλλουν τη θέση τους, στην κυριολεξία «έφαγαν τα μούτρα τους» χάνοντας σε αξιοπιστία. Πιο πρόσφατο παράδειγμα, το δημοψήφισμα του 2015 όπου η πλύση εγκεφάλου την οποία επιχείρησαν να κάνουν στους πολίτες υπέρ του «Ναι» ήταν εντυπωσιακή. Ακόμη πιο εντυπωσιακό όμως ήταν το αποτέλεσμα, με το «όχι» να θριαμβεύει, κόντρα στα «παλαιά κόμματα» και σε κάθε καναλάρχη και μεγαλοδημοσιογράφο.

Εν κατακλείδι, όσο δίκιο (πολύ ή λίγο θα το μάθουμε έτσι κι αλλιώς) έχει ο ΣΥΡΙΖΑ για την δαπάνη διαφήμισης του «Μένουμε Σπίτι», ο τρόπος που επέλεξε να το χειριστεί και να το «επικοινωνήσει» ήταν και άκομψος και αντιαισθητικός. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως αυτό που πέτυχε, είναι να στρέψει εναντίον του ακόμη και μέσα, που συνεχίζουν να κρατούν ισορροπίες οι οποίες όντως επιβάλλονται από τη δημοσιογραφική δεοντολογία. Η επιλογή του «τσουβαλιάσματος» όλων των μέσων και όλων των δημοσιογράφων, είναι ο εύκολος δρόμος για να (μην) απαντήσει σε ένα πολύ καίριο ερώτημα, το οποίο υφίσταται και αποτελεί την ουσία του προβλήματος για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Και αυτό το ερώτημα είναι, γιατί το «προϊόν που πλασάρει» ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έλκει τον πολίτη. Θα πρέπει να αναζητήσει τις αιτίες που ακόμη και οι πιο ρεαλιστικές και φιλολαϊκές προτάσεις του κόμματος, αντιμετωπίζονται με απαξίωση, όχι από τα μέσα, αλλά από τον μέσο ψηφοφόρο! Ακόμη και από εκείνον που συντάχθηκε τρεις φορές μέσα σε ένα χρόνο (2015) με τις επιλογές του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά σήμερα δεν θέλει ούτε να τον ακούσει, ούτε να τον βλέπει.

Όταν θα απαντήσει σ’ αυτό το ερώτημα και πολύ περισσότερο, όταν θα βρει την λύση του προβλήματος, τότε και οι πόρτες των καναλιών θα ανοίξουν, και ο τηλεοπτικός χρόνος θα είναι περισσότερος, και αξία θα έχει για έναν δημοσιογράφο να αφιερώσει μια σελίδα στην εφημερίδα του για τις θέσεις του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ο δρόμος που έχει μπροστά του ο ΣΥΡΙΖΑ είναι δύσκολος. Ή θα τον διαβεί με υπομονή και μέρα-μέρα θα κερδίζει την εμπιστοσύνη των πολιτών κάνοντας συμμάχους ή θα συνεχίσει να μεγαλοποιεί τους «εχθρούς» του και να σκοράρει «κατά ριπάς» στην δική του εστία χάνοντας το δίκιο του, ακόμη και για θέματα που αυτό είναι με το μέρος του.

Αν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

Οι ειδήσεις της Κατερίνης και της Πιερίας με ένα κλικ.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ