Τα τελευταία στοιχεία του ΔΝΤ για το 2025 αποτυπώνουν μια πραγματικότητα που δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί: η Ελλάδα παραμένει στις τελευταίες θέσεις
της Ευρώπης στις εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, η χώρα μας καταγράφει εξαγωγές ύψους μόλις 108δισ. δολαρίων, καταλαμβάνοντας την 24η θέση στην Ευρώπη, πίσω ακόμα
και από οικονομίες με σαφώς μικρότερο πληθυσμό και λιγότερα συγκριτικά πλεονεκτήματα.
Την ώρα που, η Γερμανία ξεπερνά τα 1,9 τρισ. δολάρια, η Ολλανδία το 1τρισ., ενώ ακόμη και χώρες όπως η Πορτογαλία με 144 δισ , η Τσεχία 239 δισ
ή η Ουγγαρία 167 δις, παρουσιάζουν πολύ ισχυρότερη εξαγωγική δυναμική. Η Ελλάδα παραμένει οικονομία περιορισμένης παραγωγικής βάσης,
παρά τα συγκριτικά πλεονεκτήματα που διαθέτει η χώρα:
– στρατηγική γεωγραφική θέση,
– ισχυρή ναυτιλία,
– τουρισμό διεθνούς επιπέδου,
– αγροδιατροφικό τομέα,
– λιμάνια και ενεργειακούς διαδρόμους,
– υψηλού επιπέδου ανθρώπινο δυναμικό,
δεν έχει καταφέρει να αναπτύξει ένα σταθερό και ανταγωνιστικό εξαγωγικό
μοντέλο.
Η ελληνική οικονομία εξακολουθεί να βασίζεται υπερβολικά:
– στην κατανάλωση,
– στις εισαγωγές,
– στις υπηρεσίες χαμηλής προστιθέμενης αξίας,
– και στην εποχικότητα του τουρισμού.
Η Ελλάδα δεν μπορεί να στηρίζει το μέλλον της αποκλειστικά στην κατανάλωση και στον εποχικό τουρισμό.Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η χώρα να παρουσιάζει περιορισμένη παραγωγική
εξωστρέφεια και χαμηλή διεθνή ανταγωνιστικότητα.
Και το ερώτημα είναι απλό:
Πώς γίνεται μια χώρα με λιμάνια, τουρισμό, αγροτική παραγωγή,
ναυτιλία και στρατηγική θέση να παραμένει τόσο χαμηλά;
Η απάντηση βρίσκεται σε χρόνιες παθογένειες:
– υψηλό ενεργειακό κόστος,
– γραφειοκρατία,
– έλλειψη βιομηχανικής πολιτικής και περιορισμένη βιομηχανική
παραγωγή
– αδύναμες υποδομές logistics,
– δυσκολία χρηματοδότησης μικρομεσαίων επιχειρήσεων,
– και απουσία ουσιαστικού αναπτυξιακού σχεδίου για την περιφέρεια.
Παράλληλα, η ελληνική περιφέρεια συνεχίζει να υποαξιοποιείται, με αποτέλεσμα σημαντικές παραγωγικές δυνατότητες να παραμένουν ανεκμετάλλευτες.
Το πρόβλημα όμως δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι και κοινωνικό. Η συζήτηση για τις εξαγωγές δεν αφορά μόνο τους οικονομικούς δείκτες.
Αφορά το εάν η Ελλάδα μπορεί να εξελιχθεί σε μια οικονομία που:
– παράγει,
– καινοτομεί,
– ανταγωνίζεται,
– και δημιουργεί ευκαιρίες για τους νέους ανθρώπους.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, η πραγματική ανάπτυξη δεν αποτυπώνεται στις επικοινωνιακές δηλώσεις.
Η οικονομία προχωρά με σχεδιασμό, οργάνωση και στο τέλος αποτελέσματα.
Μπαλαούρας Γ. Αστέριος
Οικονομολόγος-Σύμβουλος Επιχειρήσεων
