Φυσικά αυτό το κεφάλαιο αντλήθηκε τελικά από ίδιους πόρους του Δήμου (εκτός από ένα τιμολόγιο συμμετοχής των 35.000,00 ευρώ στην αρχή) καθώς δεν τηρήθηκαν τα χρονοδιαγράμματα και ο Δήμος έχασε το δικαίωμα συμμετοχής στο Πρόγραμμα Στήριξης. Η μεταφορά των άστεγων ζώων στις νέες εγκαταστάσεις έγινε λίγους μήνες πριν τις Δημοτικές εκλογές του Νοεμβρίου του 2010, χωρίς να έχει ολοκληρωθεί το έργο, χωρίς να υπάρχει πρωτόκολλο παραλαβής και χωρίς βέβαια να υπάρχει άδεια λειτουργίας, πόσο μάλλον άδεια ίδρυσης. Οι φωτογραφίες είναι του 2012.

Μέχρι τότε τα άστεγα ζώα της πόλης εγκλειόταν μόνιμα στις εγκαταστάσεις των παλιών σφαγείων (δίπλα στην Εμποροπανήγυρη στον Πέλεκα) αρκετά κοντά στην πόλη. Εντός του χώρου είχε μεγάλα κουμάσια που μπορούσαν να χωρέσουν μέχρι και 20 σκύλους το καθένα, και πολλούς σκύλους “χύμα” στον “αύλειο” χώρο, χωρίς δάπεδο με το χώμα παντού ποτισμένο για χρόνια με το αίμα παραγωγικών ζώων και ακαθαρσίες. Είχαν διαμορφωθεί και λίγα δωματιάκια που “φιλοξενούσαν” κουτάβια, παράλυτα, άρρωστα κλπ. Από τέτοιες εγκαταστάσεις, βέβαια, δεν μπορούσε να λείπει και ο “λάκκος” όπου έπεφταν ακαθαρσίες και πτώματα – σαν τον λάκκο που δημιουργήθηκε πίσω από τις εγκαταστάσεις των νέων,  ευρωπαϊκών προδιαγραφών, εγκαταστάσεων για τον ίδιο σκοπό και υπάρχει μέχρι και σήμερα. Η μόνη διαφορά πως εδώ και κάποια χρόνια τα πτώματα (θέλω να πιστεύω όλα) πηγαίνουν για αποτέφρωση με σύμβαση σε ιδιώτη.

Ο χώρος των παλαιών σφαγείων παραχωρήθηκε λίγο πριν το 2000 από τον τότε Δήμαρχο κ. Αμοιρίδη, μετά από πρωτοβουλία και πιέσεις του κ. Δανιηλίδη, στο Σωματείο Άργος με επιδότηση για την διαχείρισή του, τότε, το ποσό των 70.000,00 περίπου ευρώ κατ’ έτος. Δηλαδή το σωματείο Άργος έπαιρνε 70.000 ευρώ περίπου κάθε χρόνο, και για επτά χρόνια, για να λειτουργεί το πρόγραμμα.

Η διαχείριση αυτή αφαιρέθηκε από το σωματείο Άργος όταν εκλέχθηκε για πρώτη φορά ο κ. Χιονίδης Δήμαρχος τον Νοέμβριο του 2010 καθώς το τοπίο με την διαχείριση των σχεδόν 500.000,00 ευρώ από τον προϋπολογισμό του Δήμου που αναλώθηκαν εκείνη την επταετία για την φροντίδα του κυνοκομείου στα παλιά σφαγεία ήταν αρκετά ομιχλώδες. Αυτή η ομίχλη δεν διαλύθηκε ποτέ στην ουσία καθώς ο Δήμος υπαναχώρησε και δεν προχώρησε σε διώξεις, καθώς δεν είχαν παραδοθεί, τουλάχιστον για δύο χρόνια μετά ακόμη, παραστατικά και απολογισμοί από το σωματείο. 

Άγνωστος παραμένει μέχρι και σήμερα ο αριθμός των ζώων που ήταν έγκλειστα στις παλιές εγκαταστάσεις. Οι κακές γλώσσες μιλούν για 250 και πλέον σκύλους. Στις νέες εγκαταστάσεις μεταφέρθηκαν περίπου 60. Τί απέγιναν άραγε οι υπόλοιποι σκύλοι αφού δεν κατέκλυσαν τους δρόμους της πόλης;; 

Βέβαια, στην ουσία το μόνο που άλλαξε με την αφαίρεση της διαχείρισης ήταν οι τσέπες για τα λεφτά, τα οποία πλέον διαχειριζόταν η Ολυμπιακή Αναπτυξιακή με πρόεδρο τον κ. Σατραζέμη. Κατά τα άλλα το σκηνικό παρέμεινε ίδιο καθώς παρέμειναν οι ίδιοι υπάλληλοι που ήταν ορισμένοι από το Σωματείο Άργος μέχρι που οι δύο συνταξιοδοτήθηκαν και ο ένας μονιμοποιήθηκε στον Δήμο Κατερίνης ως υπάλληλος καθαριότητας και παρέμεινε στο κυνοκομείο, έως και την ημέρα που το Συμμετέχω – Αδέσποτα Κατερίνης έκανε την κατάληψη. Οπότε δεν άλλαξαν και οι τακτικές. Ο λάκκος για τα λύματα και τα πτώματα εκεί στην θέση του, οι ταΐστρες λαμαρίνα σκουριασμένη του γνωστού μας σιδερά και οι ποτίστρες πλαστικοί κουβάδες από χρώματα και, μέχρι πριν κάποια χρόνια, τρεις με τέσσερις σκύλοι σε κάθε κελί των ΟΚΤΩ τετραγωνικών, χωρίς αυλισμούς, χωρίς κοινωνικοποίηση και ασυλοποιημένοι. Και, βέβαια, με υιοθεσίες “ήρθε ο τάδε και πήρε δύο σκυλιά”. Κρατάω στο αρχείο μου αρκετά τέτοια σημειώματα από το προσωπικό εκείνης της εποχής. 

Και, βέβαια, οι 70.000,00 ευρώ έγιναν 120.000,00 για να καλύπτουν “τρύπες” στον προϋπολογισμό. Στειρώσεις μέχρι και πρόπερσι που άλλαξαν οι κτηνίατροι περίπου 40-50 τον χρόνο με τα έξοδα νοσηλείας κατά το μεγαλύτερο μέρος να καλύπτονται από φιλόζωους δημότες ή να απαιτούνται από το συμμετέχω ακόμη και για θεραπείες ζώων που βρισκόταν εντός κυνοκομείου. και αυτό οφείλω να το αναγνωρίσω στην κ. Μακρίδου. Άλλαξε κτηνιάτρους και οι στειρώσεις ξεπέρασαν έως σήμερα τις 1300 σε μόνο δύο χρόνια και κάτι. Πέραν των περιστατικών που εξυπηρετήθηκαν, τα έκτακτα χειρουργεία κλπ. Μην ξεχάσω να αναφέρω πως έπεσε και τσιμέντο εκεί που ήταν τα χαλίκια. Με εικονικά φρεάτια. Σχάρα επάνω χώμα από κάτω στα πέντε εκατοστά. Αυτά πρέπει να τα αναγνωρίσουμε ως βελτίωση. Δείγμα προϋπολογισμού από την εποχή των κ. Σατραζέμη, Μπουρονίκου, Βαϊνά, τυχαίο δείγμα από το αρχείο μου, στη φωτό που ακολουθεί. 

Ο ρόλος της κτηνιατρικής υπηρεσίας γενικώς άφαντος ουσιαστικά, κατά βάση κατευθυνόμενος από τους καλούς συνεργάτες του παρελθόντος και μόνο διοικητικός. Παριστάνουν την πολεοδομία όταν καλούνται για την έκδοση άδειας λειτουργίας και ίσως βάζουν και πρόστιμα. Και οι επισκέψεις πάντα με προειδοποίηση για να καθαριστεί καλά ένα διήμερο ο χώρος και να μείνουν ατάιστοι οι σκύλοι για να μην λερώσουν. Έτσι γίνονται αυτά. Με συνεννόηση, όπως είπε στο πρόσφατο Δημοτικό Συμβούλιο ο αντιδήμαρχος κ. Φιλοκώστας. Πίσω από κλειστές πόρτες με συμφωνίες και κέρδος εκατέρωθεν. Δυστυχώς για τον κ. Φιλοκώστα εμείς θα παραμείνουμε “μικροί, άμαθοι και άμισθοι” ερασιτέχνες αλλά πάντα μαχητές.

Δεν θα μιλήσω για τις προσπάθειές μου, και των άλλων εθελοντών, του Συμμετέχω – Αδέσποτα Κατερίνης. Ο έχων νου γνωρίζει. Άλλωστε τα πρωτόκολλα στον Δήμο είναι διαθέσιμα σε κάθε δημότη, εφόσον τα ζητήσει, και οι μηνύσεις και οι καταγγελίες επίσης. Περσινά ξινά σταφύλια. Όλα τα παραπάνω. Θα περάσω στο σήμερα με μία μόνο σχετική δήλωση:

Το Συμμετέχω – Αδέσποτα Κατερίνης ποτέ δεν εισέπραξε για την προσφορά του χρήματα και πάντα υπογράφει αυτά που λέει. Και από το 2011 με ΑΠ 599 υφίσταται ως φορέας (χωρίς να μαγειρεύει βιβλία και εκλογές για το νομότυπο της κατάστασης) ακόμη κι αν επιμένει να μην το αναγνωρίζει η κ. Μακρίδου (αναζητήστε βίντεο από το πρόσφατο Δημοτικό Συμβούλιο). Κι όμως υπάρχει κ. Μακρίδου. Υφίσταται μία δεκαετία ως νομικό πρόσωπο και με ουσιαστική δράση σε όλα τα πεδία, πάντα και με έγγραφα, πάντα και με χαμαλίκι. Αλλά δεν “μαζεύει” ζώα για να “φεύγουνε” όπως είπατε στην μία και μοναδική μας συνάντηση όταν ανέφερα ονόματα πολιτών που είχαν κλειδιά από το κυνοκομείο και έπαιρναν ανεξέλεγκτα ζώα από μέσα για “υιοθεσίες”  (δεν είμασταν μόνες στο γραφείο: “εμάς μας νοιάζει να φεύγουνε από δω, βγάλε λεφτά, κάνε ό,τι θες, εμάς μας ενδιαφέρει να φεύγουνε”). Το Συμμετέχω δεν “τα βρίσκει” με κανέναν και δεν κάνει εκπτώσεις στην φροντίδα των ζώων. 

Από το Σεπτέμβριο του 2019 έως και σήμερα έχουν κατατεθεί στον Δήμο έκθεση αυτοψίας με προτάσεις για τις διορθώσεις, αίτηση με μελέτη για την δημιουργία και λειτουργία δημοτικού κτηνιατρείου και προτάσεις για την διοικητική ανάπτυξη και εύρρυθμη λειτουργία του προγράμματος, καθώς και μία πρόσφατη αίτηση για παροχή τροφών για την σίτιση των μόνιμων φιλοξενιών και βοήθεια σε οικογένειες που φροντίζουν άστεγα ζώα. Απάντηση γραπτή δεν έχει δοθεί σε καμμία. Μόνο κάποιες προφορικές διαβεβαιώσεις από τον πρώην υπεύθυνο αντιδήμαρχο της νυν διοίκησης κ. Τσιαλό. Και, φυσικά, καμία σχετική συζήτηση δεν έγινε ποτέ σε καμία επιτροπή. Κανένα εγγειοβελτιωτικό έργο στο κυνοκομείο, καμμία αλλαγή στους ανευθυνο-υπεύθυνους χαλίφηδες επίσης. 

Καμμία συνεργασία δεν υπήρξε και καμμία σχετική ερώτηση ή συζήτηση δεν έγινε επίσημα με το Συμμετέχω – Αδέσποτα Κατερίνης για τις ταΐστρες που τοποθετήθηκαν στον αστικό ιστό και την επιλογή των σημείων τοποθέτησης. Δεν ξέρω ποιά φιλοζωικά σωματεία εννοούν τα σχετικά δελτία τύπου του Δήμου. Οι αντιρρήσεις μου σχετικά εκφράστηκαν και διατυπώθηκαν πολλάκις τα τελευταία δέκα χρόνια. 

Άνοιξε όμως η σελίδα του Δήμου για το πρόγραμμα, εκδόθηκε ένα φυλλάδιο για να διανεμηθεί και τουλάχιστον έγιναν κάποιες προσπάθειες επικοινωνιακές. Αυτό είναι μία φιλότιμη προσπάθεια αλλά δεν θα λέμε μπράβο για τα αυτονόητα που έπρεπε να έχουν γίνει χθες. Τα ζώα στον δρόμο και το κυνοκομείο;; Σαν και πρώτα…

Δεν κρεμάς πίνακες στους τοίχους πριν σοβατίσεις.

Αναμένουμε με αγωνία το Δελτίο Τύπου του κ. Φιλοκώστα από πλευράς Δήμου, το οποίο δεσμεύτηκε ότι θα αναρτήσει την Τρίτη, και την παρέμβαση από πλευράς εισαγγελίας και κάθε αρμόδιας υπηρεσίας σχετικά με την κατάσταση των ζώων στο κυνοκομείο, την ασυλοποίηση όλο και περισσότερων ζώων και  τον χθεσινό θάνατο άστεγου ζώου για το οποίο ο Δήμος ήταν ενήμερος τουλάχιστον από τον Μάιο του τρέχοντος έτους από ρίξη ανευρύσματος αορτής λόγω ασκίτη και διροφιλαρίωσης. Αυτή είναι μία υπόθεση που δεν θα αρχειοθετηθεί και είμαι περίεργη να δω ποιόν θα πετάξει ο Δήμος στους λύκους….

The post Κυνοκομείο Κατερίνης: ένα μικρό ιστορικό επί των …πρακτικών – Άρθρο της Αντωνίας Νατσιοπούλου appeared first on Eptanews.gr.

Απευθύνομαι στην νέα διοίκηση, στην οποία δώσαμε όλο τον χρόνο και κάθε ευκαιρία να αποδείξει πως κουβαλάει πραγματικά βούληση για την σωστή φροντίδα των ζώων στο κυνοκομείο, την βελτίωση των κτιριακών εγκαταστάσεων που στην κυριολεξία καταρρέουν, την στελέχωση με εκπαιδευμένους φροντιστές και συνεργείο περισυλλογής και την οργάνωση της απαραίτητης διοικητικής οργάνωσης έτσι ώστε το πρόγραμμα να ρέει ανεμπόδιστα και να επιλυθεί κυρίως το μέγα θέμα των δηλητηριάσεων άστεγων ζώων από ανθρώπους οι οποίοι στερούνται ενσυναίσθησης και αντίληψης των ευθυνών μας απέναντι στα ζώα και στρέφονται εναντίον αυτών και όχι εναντίον των υπευθύνων.

Δεν ήταν φρούδες ελπίδες αυτές. Ήταν η αυτονόητη προσδοκία καθώς παρέλαβαν υποδειγματική κατάσταση και όσον αφορά στην υγεία των ζώων και όσον αφορά στην καθαριότητα και όσον αφορά στην κοινωνικοποίηση εθελοντικά με προσωπικό κόστος, όπως πάντα, σε ψυχή, σώμα και χρήμα.

Σημειωτέον ότι το διάστημα από τις 12 Δεκεμβρίου, όταν το Συμμετέχω – Αδέσποτα Κατερίνης έκανε κατάληψη στο κυνοκομείο, έως και το Σεπτέμβριο που εκδιωχθήκαμε εκ του πονηρού και χωρίς πρωτόκολλο παραλαβής (για ΝΑ ΜΗΝ ΔΗΜΟΣΙΟΠΟΙΗΘΕΙ  Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ και να μπορούν διάφοροι “φιλόζωοι”, που ακόμη ονειρεύονται διαχείριση και λεφτά στα χέρια τους, να ακυρώνουν το έργο του σωματείου) ο χώρος ήταν ανοιχτός – ως οφείλει –  σε επισκέψεις οποιουδήποτε δημότη η εθελοντή έως και τις 5:00 το απόγευμα συνήθως, τουλάχιστον για τους πρώτους μήνες και ως το μεσημέρι στις 2:00 μέχρι και το Σεπτέμβριο που άλλαξαν οι κλειδαριές.

Σημειωτέον, επίσης, πως προτάθηκε αλλά και προσπαθήσαμε πολλάκις με την στήριξη του δημοτικού, πλέον, συμβούλου κ. Θωμά Αναστασιάδη και την στήριξη πολλών επαγγελματιών που ήταν διατεθειμένοι να στηρίξουν την προσπάθειά μας να κάνουμε όλες τις απαραίτητες και απαιτούμενες διορθώσεις στις κτηριακές εγκαταστάσεις αλλά βρίσκαμε πάντα απέναντί μας τον εγωισμό, την πολιτική έπαρση και την ανικανότητα της προκατόχους της αντιδημαρχίας κ.Μακρίδου, η μικρότητα της οποίας αποδεικνύεται από την επιμονή της να “πληρωθούμε με το ίδιο νόμισμα” και να μας “πετάξουν έξω” με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο μπήκαμε (αλλαγή κλειδαριών). Ξεχνάει κάτι η κ. Πιπίτσα μας: εμείς είμαστε δικηγόροι και χαμάληδες για τα άστεγα ζώα και δεν παίρνουμε προσωπικά τις ενέργειες κανενός ιθύνοντος. Και δεν είμαστε μικροί κι ασήμαντοι.

Δυστυχώς επτωχεύσατε, τελικά κύριοι της νέας διοίκησης. Κάνατε ελάχιστα μπαλώματα, όπως ακριβώς και οι προηγούμενοί σας, για να τηρούνται τα προσχήματα – τζάμπα λεφτά που λέμε στην κοινή. Επιτρέψατε σε Ιζνογκούντ να γίνουν χαλίφηδες στην θέση του χαλίφη, “κάψατε” αξιόλογες προτάσεις για συνελεύσεις σε τοπικές κοινότητες χωρίς κανένα αποτέλεσμα, επιτρέψατε να μετατρέψουν την πρόταση για τους ποιμένες σε εμπόριο ελληνικών καθαρόαιμων ποιμενικών, σε υπαλλήλους να κλείνουν τηλέφωνα στα μούτρα δημοτών και σε κοράκια της φιλοζωίας να απάγουν άστεγα ζώα ερήμην σας, να διαπλέκουν και να συκοφαντούν όχι εμένα – ούτε κώνωπες στον κόρφο μου δεν είστε, είστε απλώς ηθικοί αυτουργοί και εξ αμελείας εγκληματίες – αλλά πολλούς αξιόλογους ανθρώπους με συνεπείς προσπάθειες διαχρονικά.

Από την αρχή ζήτησα από τον κ. Τσιαλό να μην υποτιμήσει την νοημοσύνη μου και υποσχέθηκα ότι δεν θα υποτιμήσω την δική του. Και εξακολουθώ να πιστεύω πως δεν το έκανε, γιατί γνωρίζω ότι με σέβεται και με εκτιμά και είναι ένας από τους πιο αξιόπιστους επαγγελματίες στην Κατερίνη με αστική ευγένεια και καλλιέργεια που δεν συναντούμε συχνά. Είμαι σίγουρη, άλλωστε το παραδέχτηκε κιόλας σχετικά πρόσφατα εμμέσως πλην σαφώς, πως ΥΠΟΤΙΜΗΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΒΛΑΚΕΙΑΣ. Θεώρησε πως υπερβάλλω, για τον συνηθισμένο λόγο: δεν μπορούσε να καταλάβει το γιατί. Τα γεγονότα απέδειξαν περίτρανα πως είχα δίκηο τελικά, αλλά το δίκηο δεν ήταν δικό μου. Ήταν των ζώων και πάλι αυτά “την πλήρωσαν”.

Κ. Κουκοδήμο, η κυκλική τοποθέτηση αντιδημάρχων και οι αλλαγές στα τμήματα είναι μία καλή τακτική όταν μιλάμε για δρόμους, σωλήνες και παρκάκια. Όταν έχουμε να κάνουμε με ζωές χρειάζεται σταθερή τακτική, γνώση, εμπειρία, απαρέγκλιτη εφαρμογή της νομοθεσίας με κάλυψη των κενών που αφήνει με κανονιστικές τοπικές αποφάσεις και ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ, όχι εμπάθειες και εξάμηνοι “αποκλεισμοί”. Περιμένω απόδειξη της πρόθεσής σας με την δημιουργία τμήματος ΑΣΤΙΚΗΣ ΠΑΝΙΔΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ και σαφώς την ανάθεση της συνολικής ευθύνης σχεδιασμού και υλοποίησης ενός προγράμματος με ιδανικές προδιαγραφές και συνεργάτες σε άτομα εντεταλμένα απευθείας από εσάς για εν λευκώ δράση.

Για να προλάβω τις όποιες προσπάθειες αποπροσανατολισμού δεσμεύομαι ευθέως και δημόσια να διαθέσω τις γνώσεις, την εμπειρία μου και τρείς ώρες το ελάχιστο ημερησίως ΑΜΙΣΘΙ για να συνεργαστώ με οποιονδήποτε εντεταλμένο κριθεί κατάλληλος.

Η θητεία μου άλλωστε στο Συμμετέχω – Αδέσποτα Κατερίνης λήγει οριστικά στις επερχόμενες εκλογές μας και το Σωματείο παύει την ισχύ του νομίμως μετά “βαΐων και κλάδων” ή χωρίς. Αυτό δεν σημαίνει ότι σταματά, όμως η ατομική μου δράση και επανέρχομαι με άλλο φορέα σε ευρύτερο πεδίο και με ουσιαστικότερα προληπτική δράση.

Σε κάθε περίπτωση, κ. Κουκοδήμο, περιμένω την απομάκρυνση του κ. Φιλοκώστα ο οποίος αποδεικνύεται στο ελάχιστο διάστημα που έχει αναλάβει αήθης και ακατάλληλος με εμπάθεια απέναντι στο πρόσωπό μου και το Σωματείο, γεγονός που αποκλείει την συνεργασία μας.

• Παραδέχθηκε δημοσίως πως διαθέτει τροφές από το κυνοκομείο σε ιδιώτη φίλο του με καθαρόαιμα κανγκάλ (αναρωτιέμαι αν το κανγκάλ που βρέθηκε στον παράδρομο της εθνικής πριν κάτι χρόνια και πέθανε αβοήθητο στο κυνοκομείο με καταφανή συγκάλυψη και μπαχτσίσια στον ζωοκόμο κάτι τσουβάλια τροφές ανήκε στον ίδιο φίλο). Τις τροφές αυτές στερεί ο κ. Φιλοκώστας από τα έγκλειστα ζώα, τα οποία όπως ενημερωθήκατε με την επιστολή του κ. Αναστασιάδη είναι κάτισχνα τα περισσότερα, και από εθελοντές και ιδιώτες οι οποίοι με δικά τους έξοδα και ένα ήδη άδειο πορτοφόλι εδώ και πολλά χρόνια φροντίζουν και σιτίζουν άστεγα ζώα – σας κάνουν δηλαδή την βρώμικη δουλειά.
• Υπήρξε αναληθής όταν δημόσια δήλωσε πως επικοινώνησε μαζί μου για να με καλέσει σε συνάντηση με όλους τους φιλόζωους του Δήμου και γνωριμία. Δεν θα του έκανα την τιμή ούτως ή άλλως.
• Απευθύνθηκε με ύφος καισαρίσκου σε αναπληρωματικά μέλη της Πενταμελούς Επιτροπής και σε δημότες που εκδήλωσαν ενδιαφέρον να παρακολουθήσουν την συνεδρίαση και απαγόρεψε την είσοδό στους τελευταίους. Στην πρόσκληση δεν αναγραφόταν παράκληση (οι δημόσιοι λειτουργοί και αιρετοί παρακαλούν δεν διατάσσουν, εκτός και αν έχει κάτι αλλάξει στο πολίτευμά μας και δεν το ξέρω) να γίνει η συνεδρίαση κεκλεισμένων των θυρών. Ηλίου φαεινότερο πως ήθελε να κουκουλώσει το θέμα της τραγικής εικόνας των ζώων στο κυνοκομείο.
• Αρνήθηκε την είσοδο στο κυνοκομείο στον κ. Αναστασιάδη την Παρασκευή και του ζήτησε να επισκεφθεί τον χώρο την Δευτέρα για ευνόητους υποθέτω λόγους (να γίνει σωστή καθαριότητα και να απομακρυνθούν κάποια ζώα ως συνήθως)

Θεωρώ αυταπόδεικτη την ανηθικότητα, τις παραβάσεις και την προσπάθεια συγκάλυψης. Αν αυτή είναι η διοίκηση που θέλετε θα μας βρείτε απέναντί σας. Δεν είμαστε τσιράκια κανενός και οι συνεργασίες μας, όσο και να φαίνεται στους περισσότερους ανήκουστο, είναι συνεργασίες και όχι πελατειακές σχέσεις.

Ανεξαρτήτως της στάσης σας και των επιλογών σας όσο εκπροσωπώ το Συμμετέχω έχω ηθική υποχρέωση, πέραν του με αρ. πρωτ. 22719/24-07-2020 έγγραφο που κατέθεσα στην υπηρεσία σας να κινηθώ με κάθε νόμιμο και πρόσφορο μέσο για την εξασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας του Προγράμματος, την υπεράσπιση των άστεγων ζώων και την αποκατάσταση του έργου του Συμμετέχω – Αδέσποτα Κατερίνης

The post Δυστυχώς επτωχεύσατε… Ανοιχτή Επιστολή στη Διοίκηση – Άρθρο της Αντωνίας Νατσιοπούλου appeared first on Eptanews.gr.

Δεν θα επιδιώξω συνάντηση μαζί του ούτε ως Πρόεδρος του Συμμετέχω – Αδέσποτα Κατερίνης, ούτε ως μέλος της Πενταμελούς. Η εποχή που ως εκπρόσωπος των αστέγων ζώων επιδίωκα την εξασφάλιση επικοινωνίας και συνεργασίας με οποιονδήποτε αιρετό στην συγκεκριμένη θέση κλείνει καθώς οι απόψεις μου έχουν αλλάξει ριζικά σχετικά. 

Το ζήτημα της διαχείρισης των άστεγων ζώων δεν θα επιλυθεί ποτέ εάν δεν λειτουργήσει αυτόνομα και ανεξάρτητα από αιρετούς, ειδικά όταν οι αιρετοί αμφισβητούν την ίδια τους την ικανότητα επίλυσης του θέματος, όπως πρόσφατα έκανε ο κ. Νταντάμης ως επισκέπτης στην συνεδρίαση της Πενταμελούς.

Απευθύνω όμως στον κ. Φιλοκώστα τα παρακάτω ως το Α σε ένα αλφάβητο το οποίο για να διδαχθεί χρειάζεται πολύ περισσότερα από τις θεωρίες πρώην και νυν εμπλεκομένων ή/και φιλοδοξούντων…

Από τη στιγμή που ως κοινωνία βάλαμε τον σκύλο στην ζωή μας και τα σπίτια μας, και αποφασίσαμε  να “παρέμβουμε” στην φύση κάνοντας επιλεκτικές αναπαραγωγές με βάση τις ανάγκες μας (κυνήγι, προστασία, συντροφιά, ιχνηλασία κτλ), είμαστε υποχρεωμένοι, ηθικά και ουσιαστικά, να αναγνωρίζουμε ότι είναι δική μας ευθύνη να του παρέχουμε ασφάλεια, προστασία και ευζωία, ως ελάχιστη ανταπόδοση στην προσφορά του.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΚΥΛΟΣ δεν μπορεί πλέον να επιβιώσει χωρίς τον άνθρωπο. Και επιβάλλεται κατάλληλη αξιολόγηση, προσεκτικός σχεδιασμός και μεθόδευση, με πρακτικούς άμεσους, μεσοπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους στόχους, εφαρμόσιμους στόχους, οι οποίοι θα προσαρμόζονται δυναμικά, και σε σταθερή βάση για να κατακτηθεί η κορυφή και να υπάρξουν αποτελέσματα.

Και είναι απόλυτα βέβαιο πως οι διαδημοτικές φυλακές και οι παραδόπιστοι κάθε άλλο παρά θα συμβάλλουν σε οποιαδήποτε επίτευξη με σεβασμό στα ζώα.

Αν δεν υπάρξει διάθεση για αλλαγή προοπτικής και προσέγγισης του ζητούμενου, θεωρητικά και πρακτικά, αν δεν υπάρξει αποδοχή νέων τρόπων σκέψης και δράσης (μιας και οι παλιοί τρόποι που όλοι δοκιμάσαμε απέτυχαν παταγωδώς και το αποδεικνύει η σημερινή εικόνα της πόλης) δεν θα  φτάσουμε ποτέ, έστω και σκαλί – σκαλί,  έστω και βήμα – βήμα, στην κορυφή:

Μια πόλη στην οποία, θα αγωνιστούμε αιρετοί και μη, με ενεργή συμμετοχή, δράσεις και συνεργασία ώστε να καταφέρουμε οι κηδεμόνες σκύλων να φροντίζουν τους τετράποδους φίλους τους ως αναπόσπαστο μέλος της οικογένειας τους, να εφαρμόζουν τον νόμο και τους κανόνες ευζωίας, και να σέβονται τις ανάγκες του ζώου. Μια πόλη στην οποία οι δημότες  δεν θα εγκαταλείπουν, δεν θα επιτρέπουν άσκοπες γέννες, μια πόλη στην οποία δεν θα υπάρχουν άστεγα ζώα χωρίς φροντίδα, να γεννούν, να αρρωσταίνουν, να κακοποιούνται, να διώκονται, να τραυματίζονται, τραυματίζοντας ταυτόχρονα τα μάτια και τις ψυχές των παιδιών μας.

Αυτή η αλλαγή είναι κυρίως χρέος των εθελοντών, οι οποίοι κατάφεραν, δυστυχώς, με τις εμπάθειες και τα σκιώδη κίνητρα να βρίσκονται σε θέση να μάχονται με εαυτούς, με ιθύνοντες και με συμπολίτες με ίχνος διάθεσης συνεργασίας και αξιοσημείωτη μικρότητα. 

Για να αλλάξουμε προοπτική και οπτική, και να καταφέρουμε να λειτουργήσουμε χωρίς προκατάληψη και να δώσουμε επίσης δεύτερη ευκαιρία ο ένας στον άλλο, καθώς μόνο με αυτή την προϋπόθεση θα μπορέσουμε να λειτουργήσουμε ενωμένα και οργανωμένα, θα πρέπει να κάνουμε αυτό που οι επιστήμονες αποκαλούν συναπτικό κλάδεμα. Να σπάσουμε και να διαγράψουμε τις παλιές συνδέσεις που έχουμε καλλιεργήσει στον εγκέφαλό μας, εμμένοντας στον ίδιο στείρο τρόπο σκέψης και δράσης, για να δημιουργηθεί ελεύθερος χώρος. Και ναι. Μπορούμε να ελέγξουμε τί θα διαγραφεί και τί θα καλλιεργηθεί στον εγκέφαλό μας για να γίνουμε καλύτεροι, πιο υγιείς και πιο αποτελεσματικοί κάθε μέρα. Πώς; Ελέγχουμε τί σκεφτόμαστε. Αυτό στο οποίο επικεντρωνόμαστε, αυτό επικρατεί! Για να διαγράψουμε κάτι, απλά, σταματάμε να σκεφτόμαστε γι ‘αυτό. Ακόμα και όταν κάποιος άλλος μας το υπενθυμίζει ή προσπαθεί να μας παρασύρει στα γνώριμα ανώφελα μονοπάτια, εμείς εστιάζουμε την προσοχή μας αλλού. Αργά ή γρήγορα θα πάρει το δρόμο του το ζημιογόνο ή άχρηστο “κάτι”  θα μαρκαριστεί με την πρωτεΐνη της διαγραφής και θα διασπαστεί με τα υπόλοιπα “σκουπίδια” του μυαλού μας. 

Ένα παράδειγμα, για να γίνω απόλυτα κατανοητή:

Αν είστε σε κόντρα με κάποιον, και αφιερώνετε το χρόνο σας στο να αφηγήστε διαρκώς λεπτομέρειες της καθημερινότητάς σας και των συγκρούσεών σας υπεραναλύοντας και σχεδιάζοντας πώς θα “εκδικηθείτε”, αγνοώντας τα έργα και τις ιδέες που εσείς οι ίδιοι έχετε σε εξέλιξη, θα σχηματίσετε ένα μεγάλο ιστό με συναπτικές οδούς ευφάνταστων σεναρίων, γιατί το χωράφι αυτό ποτίζετε, κουρεύετε, καλλιεργείτε, φροντίζετε,  αλλά φτωχές συνάψεις για τα έργα σας που θα οδηγήσουν σε κακές επινοήσεις και καμμία λύση, αναξιοποίητο και χωρίς παραγωγή, δηλαδή, γιατί το αφήσατε έρμαιο στα αγριόχορτα και την ξηρασία. 

Είναι ανεπίτρεπτο να υπάρχουν άνθρωποι που καταλήγουν να βάζουν ένα “ενθάδε κείτε” πάνω στον προ της ενεργής φιλοζωίας εαυτό τους, πάνω σε όσα ήθελαν και σε όσα αγάπησαν, γιατί νομίζουν ότι είναι, και πολεμούν τελικά, μόνοι,  χάνοντας κάθε ελπίδα για  την αλλαγή του τοπίου και της νοοτροπίας σε σχέση με τα ζώα, καταδικασμένοι να επαναλαμβάνουν τις ίδιες πρακτικές που δεν απέδωσαν ποτέ ουσιαστικά, αναλαμβάνοντας περισσότερα απ’ όσα μπορούν να αντέξουν, ενώ θα μπορούσαν να προσφέρουν ουσιαστικά, με συγκεκριμένο ρόλο και σε συγκεκριμένο χρόνο (ώρες την ημέρα ή την εβδομάδα ή τον μήνα) και να είναι άκρως αποτελεσματικοί λειτουργώντας σε ένα περιβάλλον συνεργασίας και συμμετοχής με κοινό στόχο και όνειρα, χωρίς εγωισμό και ματαιοδοξία. 

Οφείλουμε να προσπαθούμε να ανακαλύψουμε καινούριους τρόπους και  άλλες μεθόδους και να επανατοποθετηθούμε. Οφείλουμε στα πλάσματα αυτά, και μόνον, δεύτερη ευκαιρία χωρίς προκατάληψη, αλλά και χωρίς προσδοκία.

Ες άλλα με υγεία

Καλή θητεία κ. Φιλοκώστα

The post Νέα Αντιδημαρχία στο Πρόγραμμα Διαχείρισης Αδέσποτων Ζώων – Άρθρο της Αντωνίας Νατσιοπούλου appeared first on Eptanews.gr.