Μενού Κλείσιμο

Νέα Αντιδημαρχία στο Πρόγραμμα Διαχείρισης Αδέσποτων Ζώων – Άρθρο της Αντωνίας Νατσιοπούλου

Αποχαιρετώντας τον κ. Τσιαλό (αντιδήμαρχο έως πρότινος υπεύθυνο για το θέμα της Διαχείρισης Άστεγων Ζώων) οφείλω να τον ευχαριστήσω για άλλη μια φορά για την ομαλή συνεργασία και την διάθεση, αν μη τί άλλο, επίλυσης των διαφωνιών μας με αποδέκτες εκατέρωθεν λύσεις και να ευελπιστώ σε εξίσου φιλότιμη προδιάθεση, ή τουλάχιστον στην εφαρμογή του νόμου με σεβασμό στο «αντικείμενο», εκ του κ. Κώστα Φιλοκώστα, ο οποίος ορίστηκε υπεύθυνος στο θέμα αντί του πρώτου.

Δεν θα επιδιώξω συνάντηση μαζί του ούτε ως Πρόεδρος του Συμμετέχω – Αδέσποτα Κατερίνης, ούτε ως μέλος της Πενταμελούς. Η εποχή που ως εκπρόσωπος των αστέγων ζώων επιδίωκα την εξασφάλιση επικοινωνίας και συνεργασίας με οποιονδήποτε αιρετό στην συγκεκριμένη θέση κλείνει καθώς οι απόψεις μου έχουν αλλάξει ριζικά σχετικά. 

Το ζήτημα της διαχείρισης των άστεγων ζώων δεν θα επιλυθεί ποτέ εάν δεν λειτουργήσει αυτόνομα και ανεξάρτητα από αιρετούς, ειδικά όταν οι αιρετοί αμφισβητούν την ίδια τους την ικανότητα επίλυσης του θέματος, όπως πρόσφατα έκανε ο κ. Νταντάμης ως επισκέπτης στην συνεδρίαση της Πενταμελούς.

Απευθύνω όμως στον κ. Φιλοκώστα τα παρακάτω ως το Α σε ένα αλφάβητο το οποίο για να διδαχθεί χρειάζεται πολύ περισσότερα από τις θεωρίες πρώην και νυν εμπλεκομένων ή/και φιλοδοξούντων…

Από τη στιγμή που ως κοινωνία βάλαμε τον σκύλο στην ζωή μας και τα σπίτια μας, και αποφασίσαμε  να “παρέμβουμε” στην φύση κάνοντας επιλεκτικές αναπαραγωγές με βάση τις ανάγκες μας (κυνήγι, προστασία, συντροφιά, ιχνηλασία κτλ), είμαστε υποχρεωμένοι, ηθικά και ουσιαστικά, να αναγνωρίζουμε ότι είναι δική μας ευθύνη να του παρέχουμε ασφάλεια, προστασία και ευζωία, ως ελάχιστη ανταπόδοση στην προσφορά του.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΚΥΛΟΣ δεν μπορεί πλέον να επιβιώσει χωρίς τον άνθρωπο. Και επιβάλλεται κατάλληλη αξιολόγηση, προσεκτικός σχεδιασμός και μεθόδευση, με πρακτικούς άμεσους, μεσοπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους στόχους, εφαρμόσιμους στόχους, οι οποίοι θα προσαρμόζονται δυναμικά, και σε σταθερή βάση για να κατακτηθεί η κορυφή και να υπάρξουν αποτελέσματα.

Και είναι απόλυτα βέβαιο πως οι διαδημοτικές φυλακές και οι παραδόπιστοι κάθε άλλο παρά θα συμβάλλουν σε οποιαδήποτε επίτευξη με σεβασμό στα ζώα.

Αν δεν υπάρξει διάθεση για αλλαγή προοπτικής και προσέγγισης του ζητούμενου, θεωρητικά και πρακτικά, αν δεν υπάρξει αποδοχή νέων τρόπων σκέψης και δράσης (μιας και οι παλιοί τρόποι που όλοι δοκιμάσαμε απέτυχαν παταγωδώς και το αποδεικνύει η σημερινή εικόνα της πόλης) δεν θα  φτάσουμε ποτέ, έστω και σκαλί – σκαλί,  έστω και βήμα – βήμα, στην κορυφή:

Μια πόλη στην οποία, θα αγωνιστούμε αιρετοί και μη, με ενεργή συμμετοχή, δράσεις και συνεργασία ώστε να καταφέρουμε οι κηδεμόνες σκύλων να φροντίζουν τους τετράποδους φίλους τους ως αναπόσπαστο μέλος της οικογένειας τους, να εφαρμόζουν τον νόμο και τους κανόνες ευζωίας, και να σέβονται τις ανάγκες του ζώου. Μια πόλη στην οποία οι δημότες  δεν θα εγκαταλείπουν, δεν θα επιτρέπουν άσκοπες γέννες, μια πόλη στην οποία δεν θα υπάρχουν άστεγα ζώα χωρίς φροντίδα, να γεννούν, να αρρωσταίνουν, να κακοποιούνται, να διώκονται, να τραυματίζονται, τραυματίζοντας ταυτόχρονα τα μάτια και τις ψυχές των παιδιών μας.

Αυτή η αλλαγή είναι κυρίως χρέος των εθελοντών, οι οποίοι κατάφεραν, δυστυχώς, με τις εμπάθειες και τα σκιώδη κίνητρα να βρίσκονται σε θέση να μάχονται με εαυτούς, με ιθύνοντες και με συμπολίτες με ίχνος διάθεσης συνεργασίας και αξιοσημείωτη μικρότητα. 

Για να αλλάξουμε προοπτική και οπτική, και να καταφέρουμε να λειτουργήσουμε χωρίς προκατάληψη και να δώσουμε επίσης δεύτερη ευκαιρία ο ένας στον άλλο, καθώς μόνο με αυτή την προϋπόθεση θα μπορέσουμε να λειτουργήσουμε ενωμένα και οργανωμένα, θα πρέπει να κάνουμε αυτό που οι επιστήμονες αποκαλούν συναπτικό κλάδεμα. Να σπάσουμε και να διαγράψουμε τις παλιές συνδέσεις που έχουμε καλλιεργήσει στον εγκέφαλό μας, εμμένοντας στον ίδιο στείρο τρόπο σκέψης και δράσης, για να δημιουργηθεί ελεύθερος χώρος. Και ναι. Μπορούμε να ελέγξουμε τί θα διαγραφεί και τί θα καλλιεργηθεί στον εγκέφαλό μας για να γίνουμε καλύτεροι, πιο υγιείς και πιο αποτελεσματικοί κάθε μέρα. Πώς; Ελέγχουμε τί σκεφτόμαστε. Αυτό στο οποίο επικεντρωνόμαστε, αυτό επικρατεί! Για να διαγράψουμε κάτι, απλά, σταματάμε να σκεφτόμαστε γι ‘αυτό. Ακόμα και όταν κάποιος άλλος μας το υπενθυμίζει ή προσπαθεί να μας παρασύρει στα γνώριμα ανώφελα μονοπάτια, εμείς εστιάζουμε την προσοχή μας αλλού. Αργά ή γρήγορα θα πάρει το δρόμο του το ζημιογόνο ή άχρηστο “κάτι”  θα μαρκαριστεί με την πρωτεΐνη της διαγραφής και θα διασπαστεί με τα υπόλοιπα “σκουπίδια” του μυαλού μας. 

Ένα παράδειγμα, για να γίνω απόλυτα κατανοητή:

Αν είστε σε κόντρα με κάποιον, και αφιερώνετε το χρόνο σας στο να αφηγήστε διαρκώς λεπτομέρειες της καθημερινότητάς σας και των συγκρούσεών σας υπεραναλύοντας και σχεδιάζοντας πώς θα “εκδικηθείτε”, αγνοώντας τα έργα και τις ιδέες που εσείς οι ίδιοι έχετε σε εξέλιξη, θα σχηματίσετε ένα μεγάλο ιστό με συναπτικές οδούς ευφάνταστων σεναρίων, γιατί το χωράφι αυτό ποτίζετε, κουρεύετε, καλλιεργείτε, φροντίζετε,  αλλά φτωχές συνάψεις για τα έργα σας που θα οδηγήσουν σε κακές επινοήσεις και καμμία λύση, αναξιοποίητο και χωρίς παραγωγή, δηλαδή, γιατί το αφήσατε έρμαιο στα αγριόχορτα και την ξηρασία. 

Είναι ανεπίτρεπτο να υπάρχουν άνθρωποι που καταλήγουν να βάζουν ένα “ενθάδε κείτε” πάνω στον προ της ενεργής φιλοζωίας εαυτό τους, πάνω σε όσα ήθελαν και σε όσα αγάπησαν, γιατί νομίζουν ότι είναι, και πολεμούν τελικά, μόνοι,  χάνοντας κάθε ελπίδα για  την αλλαγή του τοπίου και της νοοτροπίας σε σχέση με τα ζώα, καταδικασμένοι να επαναλαμβάνουν τις ίδιες πρακτικές που δεν απέδωσαν ποτέ ουσιαστικά, αναλαμβάνοντας περισσότερα απ’ όσα μπορούν να αντέξουν, ενώ θα μπορούσαν να προσφέρουν ουσιαστικά, με συγκεκριμένο ρόλο και σε συγκεκριμένο χρόνο (ώρες την ημέρα ή την εβδομάδα ή τον μήνα) και να είναι άκρως αποτελεσματικοί λειτουργώντας σε ένα περιβάλλον συνεργασίας και συμμετοχής με κοινό στόχο και όνειρα, χωρίς εγωισμό και ματαιοδοξία. 

Οφείλουμε να προσπαθούμε να ανακαλύψουμε καινούριους τρόπους και  άλλες μεθόδους και να επανατοποθετηθούμε. Οφείλουμε στα πλάσματα αυτά, και μόνον, δεύτερη ευκαιρία χωρίς προκατάληψη, αλλά και χωρίς προσδοκία.

 

Ες άλλα με υγεία

Καλή θητεία κ. Φιλοκώστα

Οι ειδήσεις της Κατερίνης και της Πιερίας με ένα κλικ.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ