Φυσικά αυτό το κεφάλαιο αντλήθηκε τελικά από ίδιους πόρους του Δήμου (εκτός από ένα τιμολόγιο συμμετοχής των 35.000,00 ευρώ στην αρχή) καθώς δεν τηρήθηκαν τα χρονοδιαγράμματα και ο Δήμος έχασε το δικαίωμα συμμετοχής στο Πρόγραμμα Στήριξης. Η μεταφορά των άστεγων ζώων στις νέες εγκαταστάσεις έγινε λίγους μήνες πριν τις Δημοτικές εκλογές του Νοεμβρίου του 2010, χωρίς να έχει ολοκληρωθεί το έργο, χωρίς να υπάρχει πρωτόκολλο παραλαβής και χωρίς βέβαια να υπάρχει άδεια λειτουργίας, πόσο μάλλον άδεια ίδρυσης. Οι φωτογραφίες είναι του 2012.

Μέχρι τότε τα άστεγα ζώα της πόλης εγκλειόταν μόνιμα στις εγκαταστάσεις των παλιών σφαγείων (δίπλα στην Εμποροπανήγυρη στον Πέλεκα) αρκετά κοντά στην πόλη. Εντός του χώρου είχε μεγάλα κουμάσια που μπορούσαν να χωρέσουν μέχρι και 20 σκύλους το καθένα, και πολλούς σκύλους “χύμα” στον “αύλειο” χώρο, χωρίς δάπεδο με το χώμα παντού ποτισμένο για χρόνια με το αίμα παραγωγικών ζώων και ακαθαρσίες. Είχαν διαμορφωθεί και λίγα δωματιάκια που “φιλοξενούσαν” κουτάβια, παράλυτα, άρρωστα κλπ. Από τέτοιες εγκαταστάσεις, βέβαια, δεν μπορούσε να λείπει και ο “λάκκος” όπου έπεφταν ακαθαρσίες και πτώματα – σαν τον λάκκο που δημιουργήθηκε πίσω από τις εγκαταστάσεις των νέων,  ευρωπαϊκών προδιαγραφών, εγκαταστάσεων για τον ίδιο σκοπό και υπάρχει μέχρι και σήμερα. Η μόνη διαφορά πως εδώ και κάποια χρόνια τα πτώματα (θέλω να πιστεύω όλα) πηγαίνουν για αποτέφρωση με σύμβαση σε ιδιώτη.

Ο χώρος των παλαιών σφαγείων παραχωρήθηκε λίγο πριν το 2000 από τον τότε Δήμαρχο κ. Αμοιρίδη, μετά από πρωτοβουλία και πιέσεις του κ. Δανιηλίδη, στο Σωματείο Άργος με επιδότηση για την διαχείρισή του, τότε, το ποσό των 70.000,00 περίπου ευρώ κατ’ έτος. Δηλαδή το σωματείο Άργος έπαιρνε 70.000 ευρώ περίπου κάθε χρόνο, και για επτά χρόνια, για να λειτουργεί το πρόγραμμα.

Η διαχείριση αυτή αφαιρέθηκε από το σωματείο Άργος όταν εκλέχθηκε για πρώτη φορά ο κ. Χιονίδης Δήμαρχος τον Νοέμβριο του 2010 καθώς το τοπίο με την διαχείριση των σχεδόν 500.000,00 ευρώ από τον προϋπολογισμό του Δήμου που αναλώθηκαν εκείνη την επταετία για την φροντίδα του κυνοκομείου στα παλιά σφαγεία ήταν αρκετά ομιχλώδες. Αυτή η ομίχλη δεν διαλύθηκε ποτέ στην ουσία καθώς ο Δήμος υπαναχώρησε και δεν προχώρησε σε διώξεις, καθώς δεν είχαν παραδοθεί, τουλάχιστον για δύο χρόνια μετά ακόμη, παραστατικά και απολογισμοί από το σωματείο. 

Άγνωστος παραμένει μέχρι και σήμερα ο αριθμός των ζώων που ήταν έγκλειστα στις παλιές εγκαταστάσεις. Οι κακές γλώσσες μιλούν για 250 και πλέον σκύλους. Στις νέες εγκαταστάσεις μεταφέρθηκαν περίπου 60. Τί απέγιναν άραγε οι υπόλοιποι σκύλοι αφού δεν κατέκλυσαν τους δρόμους της πόλης;; 

Βέβαια, στην ουσία το μόνο που άλλαξε με την αφαίρεση της διαχείρισης ήταν οι τσέπες για τα λεφτά, τα οποία πλέον διαχειριζόταν η Ολυμπιακή Αναπτυξιακή με πρόεδρο τον κ. Σατραζέμη. Κατά τα άλλα το σκηνικό παρέμεινε ίδιο καθώς παρέμειναν οι ίδιοι υπάλληλοι που ήταν ορισμένοι από το Σωματείο Άργος μέχρι που οι δύο συνταξιοδοτήθηκαν και ο ένας μονιμοποιήθηκε στον Δήμο Κατερίνης ως υπάλληλος καθαριότητας και παρέμεινε στο κυνοκομείο, έως και την ημέρα που το Συμμετέχω – Αδέσποτα Κατερίνης έκανε την κατάληψη. Οπότε δεν άλλαξαν και οι τακτικές. Ο λάκκος για τα λύματα και τα πτώματα εκεί στην θέση του, οι ταΐστρες λαμαρίνα σκουριασμένη του γνωστού μας σιδερά και οι ποτίστρες πλαστικοί κουβάδες από χρώματα και, μέχρι πριν κάποια χρόνια, τρεις με τέσσερις σκύλοι σε κάθε κελί των ΟΚΤΩ τετραγωνικών, χωρίς αυλισμούς, χωρίς κοινωνικοποίηση και ασυλοποιημένοι. Και, βέβαια, με υιοθεσίες “ήρθε ο τάδε και πήρε δύο σκυλιά”. Κρατάω στο αρχείο μου αρκετά τέτοια σημειώματα από το προσωπικό εκείνης της εποχής. 

Και, βέβαια, οι 70.000,00 ευρώ έγιναν 120.000,00 για να καλύπτουν “τρύπες” στον προϋπολογισμό. Στειρώσεις μέχρι και πρόπερσι που άλλαξαν οι κτηνίατροι περίπου 40-50 τον χρόνο με τα έξοδα νοσηλείας κατά το μεγαλύτερο μέρος να καλύπτονται από φιλόζωους δημότες ή να απαιτούνται από το συμμετέχω ακόμη και για θεραπείες ζώων που βρισκόταν εντός κυνοκομείου. και αυτό οφείλω να το αναγνωρίσω στην κ. Μακρίδου. Άλλαξε κτηνιάτρους και οι στειρώσεις ξεπέρασαν έως σήμερα τις 1300 σε μόνο δύο χρόνια και κάτι. Πέραν των περιστατικών που εξυπηρετήθηκαν, τα έκτακτα χειρουργεία κλπ. Μην ξεχάσω να αναφέρω πως έπεσε και τσιμέντο εκεί που ήταν τα χαλίκια. Με εικονικά φρεάτια. Σχάρα επάνω χώμα από κάτω στα πέντε εκατοστά. Αυτά πρέπει να τα αναγνωρίσουμε ως βελτίωση. Δείγμα προϋπολογισμού από την εποχή των κ. Σατραζέμη, Μπουρονίκου, Βαϊνά, τυχαίο δείγμα από το αρχείο μου, στη φωτό που ακολουθεί. 

Ο ρόλος της κτηνιατρικής υπηρεσίας γενικώς άφαντος ουσιαστικά, κατά βάση κατευθυνόμενος από τους καλούς συνεργάτες του παρελθόντος και μόνο διοικητικός. Παριστάνουν την πολεοδομία όταν καλούνται για την έκδοση άδειας λειτουργίας και ίσως βάζουν και πρόστιμα. Και οι επισκέψεις πάντα με προειδοποίηση για να καθαριστεί καλά ένα διήμερο ο χώρος και να μείνουν ατάιστοι οι σκύλοι για να μην λερώσουν. Έτσι γίνονται αυτά. Με συνεννόηση, όπως είπε στο πρόσφατο Δημοτικό Συμβούλιο ο αντιδήμαρχος κ. Φιλοκώστας. Πίσω από κλειστές πόρτες με συμφωνίες και κέρδος εκατέρωθεν. Δυστυχώς για τον κ. Φιλοκώστα εμείς θα παραμείνουμε “μικροί, άμαθοι και άμισθοι” ερασιτέχνες αλλά πάντα μαχητές.

Δεν θα μιλήσω για τις προσπάθειές μου, και των άλλων εθελοντών, του Συμμετέχω – Αδέσποτα Κατερίνης. Ο έχων νου γνωρίζει. Άλλωστε τα πρωτόκολλα στον Δήμο είναι διαθέσιμα σε κάθε δημότη, εφόσον τα ζητήσει, και οι μηνύσεις και οι καταγγελίες επίσης. Περσινά ξινά σταφύλια. Όλα τα παραπάνω. Θα περάσω στο σήμερα με μία μόνο σχετική δήλωση:

Το Συμμετέχω – Αδέσποτα Κατερίνης ποτέ δεν εισέπραξε για την προσφορά του χρήματα και πάντα υπογράφει αυτά που λέει. Και από το 2011 με ΑΠ 599 υφίσταται ως φορέας (χωρίς να μαγειρεύει βιβλία και εκλογές για το νομότυπο της κατάστασης) ακόμη κι αν επιμένει να μην το αναγνωρίζει η κ. Μακρίδου (αναζητήστε βίντεο από το πρόσφατο Δημοτικό Συμβούλιο). Κι όμως υπάρχει κ. Μακρίδου. Υφίσταται μία δεκαετία ως νομικό πρόσωπο και με ουσιαστική δράση σε όλα τα πεδία, πάντα και με έγγραφα, πάντα και με χαμαλίκι. Αλλά δεν “μαζεύει” ζώα για να “φεύγουνε” όπως είπατε στην μία και μοναδική μας συνάντηση όταν ανέφερα ονόματα πολιτών που είχαν κλειδιά από το κυνοκομείο και έπαιρναν ανεξέλεγκτα ζώα από μέσα για “υιοθεσίες”  (δεν είμασταν μόνες στο γραφείο: “εμάς μας νοιάζει να φεύγουνε από δω, βγάλε λεφτά, κάνε ό,τι θες, εμάς μας ενδιαφέρει να φεύγουνε”). Το Συμμετέχω δεν “τα βρίσκει” με κανέναν και δεν κάνει εκπτώσεις στην φροντίδα των ζώων. 

Από το Σεπτέμβριο του 2019 έως και σήμερα έχουν κατατεθεί στον Δήμο έκθεση αυτοψίας με προτάσεις για τις διορθώσεις, αίτηση με μελέτη για την δημιουργία και λειτουργία δημοτικού κτηνιατρείου και προτάσεις για την διοικητική ανάπτυξη και εύρρυθμη λειτουργία του προγράμματος, καθώς και μία πρόσφατη αίτηση για παροχή τροφών για την σίτιση των μόνιμων φιλοξενιών και βοήθεια σε οικογένειες που φροντίζουν άστεγα ζώα. Απάντηση γραπτή δεν έχει δοθεί σε καμμία. Μόνο κάποιες προφορικές διαβεβαιώσεις από τον πρώην υπεύθυνο αντιδήμαρχο της νυν διοίκησης κ. Τσιαλό. Και, φυσικά, καμία σχετική συζήτηση δεν έγινε ποτέ σε καμία επιτροπή. Κανένα εγγειοβελτιωτικό έργο στο κυνοκομείο, καμμία αλλαγή στους ανευθυνο-υπεύθυνους χαλίφηδες επίσης. 

Καμμία συνεργασία δεν υπήρξε και καμμία σχετική ερώτηση ή συζήτηση δεν έγινε επίσημα με το Συμμετέχω – Αδέσποτα Κατερίνης για τις ταΐστρες που τοποθετήθηκαν στον αστικό ιστό και την επιλογή των σημείων τοποθέτησης. Δεν ξέρω ποιά φιλοζωικά σωματεία εννοούν τα σχετικά δελτία τύπου του Δήμου. Οι αντιρρήσεις μου σχετικά εκφράστηκαν και διατυπώθηκαν πολλάκις τα τελευταία δέκα χρόνια. 

Άνοιξε όμως η σελίδα του Δήμου για το πρόγραμμα, εκδόθηκε ένα φυλλάδιο για να διανεμηθεί και τουλάχιστον έγιναν κάποιες προσπάθειες επικοινωνιακές. Αυτό είναι μία φιλότιμη προσπάθεια αλλά δεν θα λέμε μπράβο για τα αυτονόητα που έπρεπε να έχουν γίνει χθες. Τα ζώα στον δρόμο και το κυνοκομείο;; Σαν και πρώτα…

Δεν κρεμάς πίνακες στους τοίχους πριν σοβατίσεις.

Αναμένουμε με αγωνία το Δελτίο Τύπου του κ. Φιλοκώστα από πλευράς Δήμου, το οποίο δεσμεύτηκε ότι θα αναρτήσει την Τρίτη, και την παρέμβαση από πλευράς εισαγγελίας και κάθε αρμόδιας υπηρεσίας σχετικά με την κατάσταση των ζώων στο κυνοκομείο, την ασυλοποίηση όλο και περισσότερων ζώων και  τον χθεσινό θάνατο άστεγου ζώου για το οποίο ο Δήμος ήταν ενήμερος τουλάχιστον από τον Μάιο του τρέχοντος έτους από ρίξη ανευρύσματος αορτής λόγω ασκίτη και διροφιλαρίωσης. Αυτή είναι μία υπόθεση που δεν θα αρχειοθετηθεί και είμαι περίεργη να δω ποιόν θα πετάξει ο Δήμος στους λύκους….

The post Κυνοκομείο Κατερίνης: ένα μικρό ιστορικό επί των …πρακτικών – Άρθρο της Αντωνίας Νατσιοπούλου appeared first on Eptanews.gr.

ο αριθμός των άστεγων ζώων και, κυρίως, η συμπεριφορά μας απέναντι σε αυτά

έχουν μεγαλύτερη επίπτωση στην τουριστική βιομηχανία από ό, τι νομίζαμε στο παρελθόν.

Αυτό είναι και το συμπέρασμα  της σχετικής έκθεσης μετά από έρευνα της καναδο-αμερικανικής οργάνωσης CANDI (Cats and Dogs International), σε συνεργασία με τον οργανισμό ερευνών HRC (Humane Research Council),  με τίτλο “Οι Οικονομικές Επιπτώσεις των Περιφερόμενων Γατών και Σκύλων στους Τουριστικούς Προορισμούς (The Economic Impact of Stray Cats and Dogs at Tourist Destinations on the Tourism Industry 2013).

Η έκθεση σκιαγραφεί τον οικονομικό αντίκτυπο που μπορεί να έχει για την τουριστική βιομηχανία η εμπειρία τουριστών με αδέσποτα ζώα κατά τη διάρκεια των διακοπών τους και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι πολλοί τουρίστες οι οποίοι συναντούν στις διακοπές τους ζώα τα οποία βρίσκονται σε κίνδυνο ή είναι ταλαιπωρημένα ή κακοποιημένα, είναι λιγότερο πιθανό να επιστρέψουν στον ίδιο τουριστικό προορισμό (ή σε άλλους με παρόμοια προβλήματα) και συνήθως μοιράζονται τις αρνητικές εντυπώσεις τους με άλλους ανθρώπους.

Τονίζει, επίσης, πως είναι σημαντικό οι τουριστικές επιχειρήσεις και οι κυβερνήσεις χωρών που αποτελούν τουριστικούς προορισμούς, να αναπτύξουν προγράμματα στείρωσης, ως έναν θεμιτό και βιώσιμο τρόπο περιορισμού του υπερπληθυσμού των ζώων καθώς αυτό που επηρεάζει, κυρίως, την στάση των ταξιδιωτών είναι η συμπεριφορά απέναντι στα ζώα. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις ταξιδιωτών στην ελλάδα από Καναδά και Αγγλία, κυρίως, που ξεκίνησαν προγράμματα βοήθειας δημιουργώντας παγκόσμιας πια εμβέλειας φιλοζωικές οργανώσεις.

Είναι εντυπωσιακό, επίσης, όπως διατυπώνεται από πολλές στατιστικές έρευνες την τελευταία δεκαετία, κατά κύριο λόγο, πως τα δύο τρίτα του καταναλωτικού κοινού παγκοσμίως γνωρίζει την δύναμη των αγοραστικών επιλογών του. Το 66% των καταναλωτών, δηλαδή, προτιμά να αγοράζει προϊόντα και υπηρεσίες από εταιρείες οι οποίες δείχνουν “εκτίμηση” για την προτίμηση πραγματοποιώντας διάφορα προγράμματα προσφοράς στο κοινωνικό σύνολο.  Σε σχέση με τον τουρισμό, με απλά λόγια,

η φροντίδα των άστεγων ζώων με ηθικό, και κοινά αποδεκτό πλέον, τρόπο

και η εξασφάλιση της υγείας και ευζωίας τους στους τουριστικούς προορισμούς

είναι ο τρόπος για να ανταποδίδουμε στους επισκέπτες μας την προτίμησή τους

και να βελτιώνουμε την ταξιδιωτική τους εμπειρία.

Τα κύρια σημεία της έρευνας είναι:

• Το 63% περιπου των ταξιδιωτών συνάντησε ταλαιπωρημένα άστεγα ζώα κατά τις πιο πρόσφατες διακοπές τους εκτός της χώρας τους.
• Οι συμμετέχοντες στην έρευνα δήλωσαν ότι η εικόνα αδέσποτων ζώων τους αναστάτωσε (34 %)
• Το 41% όσων ρωτήθηκαν δήλωσαν ότι είναι λιγότερο πιθανό να επισκεφθούν ξανά ένα μέρος με ταλαιπωρημένα άστεγα ζώα.
•   Το 7% των συμμετεχόντων στην έρευνα ανέφεραν προορισμούς τους οποίους δεν θα επισκεφτούν, λόγω του υπερπληθυσμού ταλαιπωρημένων άστεγων ζώων.
• Οι ερωτηθέντες είπαν πως:
• όταν συναντούσαν ταλαιπωρημένο άστεγο ζώο ή κακή συμπεριφορά απέναντί του ανέφεραν το περιστατικό στο ξενοδοχείο/θέρετρο στο οποίο διέμεναν (34%) και/ή στους ταξιδιωτικούς πράκτορες /στην τουριστική εταιρεία (31%)

– αφηγήθηκαν  την εμπειρία τους σε ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης (29%) και συμβούλεψαν τους φίλους και την οικογένειά τους να μην επισκεφτούν τον συγκεκριμένο προορισμό (25%)

– μοιράστηκαν την εμπειρία τους στο TripAdvisor ή στο Virtual Tourist (22%) ή σε κάποια άλλη ιστοσελίδα μεταφοράς εμπειριών (17%)

Ερωτήσεις ανοιχτού τύπου αποκάλυψαν ότι οι ανησυχίες των ερωτηθέντων όταν συναντούσαν άστεγα ζώα κατά τη διάρκεια των διακοπών τους επικεντρώνονταν στην ασφάλεια και (σε έναν μεγαλύτερο βαθμό) στο συναισθηματικό αντίκτυπο που έχουν αυτές οι εμπειρίες.

Η αντιμετώπιση του υπερπληθυσμού αδέσποτων ζώων σε κορυφαίους τουριστικούς προορισμούς εμπεριέχει συχνά την εφαρμογή βίαιων μεθόδων θανάτωσης (ηλεκτροπληξία, πνιγμό, κρέμασμα, δηλητηριάσεις κλπ) οι οποίες συχνά αποτελούν στην κυριολεξία μαζική εξόντωση πριν από την έναρξη της τουριστικής περιόδου. Η έκθεση αυτή καθιστά σαφές ότι αυτές οι τακτικές είναι τόσο απάνθρωπες, όσο και αναποτελεσματικές, και θα πρέπει να αντικατασταθούν με τις ηθικές, και πιο φιλικές προς τα ζώα, προληπτικές προσεγγίσεις (στείρωση, οργανωμένη φροντίδα στον δρόμο, φιλοξενίες, προγράμματα υιοθεσιών)

Την έκθεση, που καταλήγει καλώντας την τουριστική βιομηχανία να είναι μέρος της λύσης, έτσι ώστε, «οι γάτες και τα σκυλιά που υποφέρουν στα πιο όμορφα σημεία διακοπών στον κόσμο, να έχουν τελικά μια ευκαιρία στη ζωή που τους αξίζει» και εξηγεί γιατί μία πιο ανθρωπιστική αντιμετώπιση των άστεγων ζώων έχει όχι μόνο οικονομικά  για την τουριστική βιομηχανία οφέλη, αλλά και οφέλη για το περιβάλλον, την κοινωνία και, φυσικά, τα ίδια τα ζώα μπορείτε να βρείτε στο διαδίκτυο με μία απλή αναζήτηση. Οι μαζικές δολοφονίες δεν είναι σε καμία περίπτωση η λύση.

Μέχρι να εφαρμοστεί απαρέγκλιτα το πρόγραμμα διαχείρισης (τουλάχιστον στον Δήμο μας) μπορούμε να φροντίσουμε για την καλή μας εικόνα ως εξής:

1. Όταν συναντούμε άστεγο ζώο στον δρόμο να ελέγχουμε το εσωτερικό του αριστερού αυτιού για τατουάζ/σήμανση στείρωσης.
2. Αιιτούμαστε φροντίδα ή/και στείρωση με αποστολή  e-mail στο katerini@katerini.gr την υπηρεσία του Δήμου (παράδειγμα στο τέλος) ή να δηλώνουμε τον εντοπισμό στην εφαρμογή novoville (την οποία μπορείτε να κατεβάσετε στο κινητό σας για να αναφέρετε οποιοδήποτε θέμα άπτεται των αρμοδιοτήτων του Δήμου άμεσα)
3. Όταν συναντούμε ζώο τραυματισμένο ή άρρωστο με κακή εικόνα καλούμε άμεσα το συνεργείο περισυλλογής στο 6995998877 (Άρης Δημητρίου)
4. Όταν εντοπίζουμε κατοικίδιο ζώο, του οποίου παραβιάζονται οι όροι ευζωίας, επικοινωνούμε με την αστυνομία ή/και κάποια φιλοζωική
5. Φροντίζουμε να παρέχουμε καθαρό και φρέσκο νερό στα άστεγα ζώα της γειτονιάς μας
6. Σιιτίζουμε με σύνεση και σεβασμό στους περίοικους νωρίς το πρωί ή το βράδυ, πάντα σε σκεύος το οποίο μετά απομακρύνουμε, ποτέ μπροστά σε εισόδους καταστημάτων ή κατοικιών που δεν μας ανήκουν.

ΟΔΗΓΟΣ ΑΙΤΗΣΗΣ

Συμπληρώνετε ονοματεπώνυμο, δ/νση, αριθμό ταυτότητας και τηλέφωνό σας

ΠΡΟΣ Τμήμα Αυτοτελούς Οικονομικής Ανάπτυξης Υπ’ όψιν κ. Κούκουλη 

ΑΙΤΗΣΗ

Παρακαλώ για την φροντίδα/στείρωση άστεγου ζώου και σύμφωνα με τον νόμο το οποίο εντόπισα στην (περιοχή, οδός, σημείο), το οποίο είναι (φύλο, περιγραφή μεγέθους κατά προσέγγιση, χρώμα, ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κλπ). Στην διάθεσή σας για οποιαδήποτε διευκρίνιση

Παρακαλώ για την απάντησή σας με αριθμό πρωτοκόλλου

The post Η συμπεριφορά μας απέναντι στα άστεγα ζώα έχει αντίκτυπο στον τουρισμό μας – Άρθρο της Αντωνίας Νατσιοπούλου appeared first on Eptanews.gr.

όταν ακούτε καλπασμό να σκέφτεστε “άλογο” και όχι “ζέβρα”

Στην ουσία, με μία απλή διατύπωση αυτό που μας διδάσκει η αρχή του ξυραφιού είναι πως δεν θα πρέπει να προβαίνει κανείς σε περισσότερες υποθέσεις από όσες είναι απαραίτητες.

Αν πιστεύετε πως η Αρχή Οικονομίας του Όκκαμ δεν έχει εφαρμογή στην καθημερινότητά μας θα πρότεινα να επανεξετάσετε. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω γι αυτό και θα σας εξηγήσω γιατί με ένα απλό παράδειγμα από τον χώρο της φιλοζωίας.

Για το συγκεκριμένο παράδειγμα χρειάζεται, όμως, πρώτα να γνωρίζετε κάποια πράγματα για την σχετική νομοθεσία, τα οποία και θα παραθέσω επιγραμματικά:

1. Την απόλυτη ευθύνη για τα άστεγα ζώα έχει ο Δήμος
2. Οι εθελοντές για διαδικασίες φιλοξενίας, υιοθεσίας κλπ υποχρεούνται να συνεργάζονται με τον Δήμο
3. Για την προώθηση υιοθεσιών μέσω αγγελιών απαιτείται “ομπρέλα” φορέα (Δήμου ή Σωματείου) διαφορετικά υπάρχει υποχρέωση ανάρτησης αριθμού ηλεκτρονικής σήμανσης
4. Για να υιοθετήσει άστεγο ζώο οποιοσδήποτε υποχρεούται α) να επικοινωνήσει με τον Δήμο και να αιτηθεί την υιοθεσία για να παραλάβει το ζώο και το βιβλιάριο υγείας του από τον συμβεβλημένο κτηνίατρο β) να δηλώσει την υιοθεσία στον Δήμο διαμονής εφόσον αυτός είναι άλλος από τον Δήμο που προέρχεται το ζώο

Στο άρθρο δεν εξετάζω εάν η νομοθεσία είναι λειτουργική, άρα και “σωστή”, ή όχι ούτε θα διατυπώσω τις απόψεις μου σχετικά και εάν συμφωνώ ή όχι. Πιθανόν σε κάποιο επόμενο άρθρο μιας και σύντομα, απ’ ότι ακούγεται, θα ανοίξει διαβούλευση για τον νόμο Περί Προστασίας Ζώων. Θα πω, όμως,  αυτό: τον νόμο δεν τον εφαρμόζουμε επιλεκτικά, όπως μας βολεύει, και όταν δεν μας αρέσει αγωνιζόμαστε να τον αλλάξουμε με κάθε πρόσφορο μέσο.

Πρόσφατα κατατέθηκε καταγγελία εναντίον ατόμου γνωστού στην φιλοζωική κοινότητα της πόλης, και όχι μόνο, για παραβάσεις ακριβώς των παραπάνω με αφορμή προσπάθειά του να βάλει σε αυτοκίνητο, κάποια νύχτα, άστεγο επιβλεπόμενο σκύλο γιατί “είχε βρει υιοθεσία”. Η καταγγελία αυτή πυροδότησε μία εδώ και χρόνια “παραφιλολογία” ενάντια στο Συμμετέχω Αδέσποτα Κατερίνης και το άτομό μου, κυρίως, κεκαλυμμένα αυτονόητα, καθώς προειδοποίησα εδώ και αρκετό καιρό πως οποιαδήποτε λασπολογία και προσπάθεια αμαύρωσης του πολύπαθου έργου θα επισύρει τις νόμιμες κυρώσεις.

Οι ερωτήσεις που υπαγορεύει το Ξυράφι (και η Αρχή της Οικονομίας, όπως λέγεται αλλιώς) σε έναν κοινό νου σε αυτή την περίπτωση, λοιπόν, είναι οι εξής (και θα παραθέσω μόνον αυτές και όχι ερμηνεία):

1. Γιατί κάποιος προσπαθεί να βάλει ένα ζώο στο αυτοκίνητο την ενδεκάτη νυχτερινή (το οποίο σαφώς αντιστέκεται καθώς δεν σε γνωρίζει) ενώ μπορεί να επικοινωνήσει με τον Δήμο ή με την εθελόντρια που φροντίζει για την σίτισή του για να γίνει η μεταφορά εφόσον έχει βρει υιοθεσία;
2. Γιατί κάποιος την στιγμή που η εθελόντρια που σιτίζει το συγκεκριμένο ζώο βγαίνει και ρωτάει τί συμβαίνει και ενημερώνει για την νόμιμη διαδικασία, ο κάποιος ξεκινά φραστική επίθεση ενάντια στην ίδια, τον αντιδήμαρχο, το συνεργείο και τα σωματεία παραληρώντας για ανικανότητα και άλλα τέτοια “όμορφα”;
3. Γιατί κάποιος ενώ έχει ενημερωθεί για την νόμιμη διαδικασία (πολλάκις και με διάφορα μέσα) εξακολουθεί πεισματικά να την παραβαίνει και δεν δηλώνει τις υιοθεσίες στον Δήμο θολώνοντας τα νερά με κουτσομπολιά και ύβρεις;
4. Γιατί κάποιος που θεωρεί πως η αντιδημαρχία είναι ανίκανη δεν προχωρά σε διεκδίκηση βελτίωσης με κάθε πρόσφορο και νόμιμο μέσο αλλά καταφεύγει σε παράνομες πράξεις;
5. Τί κάνει νιάου – νιάου στα κεραμίδια;
6. Ποιό είναι το πρώτο πράγμα που σας έρχεται στο μυαλό;

Θα παραθέσω μερικά ερωτήματα ακόμη για να σκεφτείτε με βοηθό τον Όκκαμ και το Ξυράφι του:

1. Γιατί κάποιος που ισχυρίζεται διάφορα δεν το κάνει με μία καταγγελία και ονοματεπώνυμο ή έστω με ονοματεπώνυμο δημοσίως αλλά απλώς πυροδοτεί με υπονοούμενα “πηγαδάκια” και φήμες χωρίς ονοματεπώνυμο;
2. Γιατί, εφόσον δεν ασχολούμαι με κανέναν, παρά μόνον όταν υπάρχει έρεισμα για καταγγελία, στην οποία προχωρώ, και μόνο με τους στόχους μου για την βελτίωση της ζωής των άστεγων ζώων της πόλης και πανελλαδικά σε κάθε επίπεδο (άμεσα, εκπαιδευτικά, νομοθετικά, διοικητικές αναφορές και καταγγελίες γενικότερα, επικοινωνιακά με αρθρογραφία και μέσω της σελίδας του Σωματείου, σε επίπεδο φορέων κλπ), με όλα τα λάθη που αυτές οι προσπάθειες μπορεί να συνεπάγονται, ασχολούνται όλοι με το πρόσωπό μου που εκπροσωπεί το Συμμετέχω;
3. Συγγνώμη, ενοχλώ;

Σας αφήνω να σκεφτείτε κρατώντας κατά νου την Αρχή της Οικονομίας Ενέργειας και το Ξυράφι του Όκκαμ, που πηγαίνει χέρι – χέρι με την Αρχή της  Διατήρησης της Ενέργειας. Με προσοχή όμως, καθώς οι υπεραπλουστεύσεις δεν είναι πάντα ωφέλιμες και δεν οδηγούμαστε απαραίτητα στα σωστά συμπεράσματα χρησιμοποιώντας αυστηρά επαγωγική μεθοδολογία.

Οπότε κρατάτε κατά νου επίσης πως ο Γουόλτερ του Τσάττον είπε:

«Εάν τρεις θέσεις δεν επαρκούν για να επιβεβαιώσουν μία καταφατική πρόταση για κάποιο ζήτημα, τότε πρέπει να προστεθεί και μια τέταρτη, και ούτω καθ’ εξής». Και ο τρόπος που ερμηνεύουμε τα γεγονότα επηρεάζεται πάντα από την προσωπική μας θέση, όπως και οι πράξεις μας επηρεάζονται πάντα από αυτά που θεωρούμε “απειλή”.

Στην προκειμένη περίπτωση, πολύ πριν φτάσουμε στο σημείο που είμαστε, επεσήμανα αρκετές φορές σε κάθε ευκαιρία την ανάγκη για (και ζήτησα συγκεκριμένα από τον Αντιδήμαρχο, κ. Τσιαλό, τουλάχιστον δις) να κληθούν όλοι οι ενεργοί εθελοντές της περιοχής για να συμφωνηθεί ένας κώδικας διαδικασίας νόμιμος, αλλά όχι νομότυπος, έτσι ώστε έχουν την πρόθεση να βοηθήσουν τα άστεγα ζώα του Δήμου μας να συνεργαστούν για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα στο συντομότερο χρονικό διάστημα. Δυστυχώς δεν υπήρξε ανταπόκριση όχι γιατί δεν υπήρχε συμφωνία στο θέμα της διαδικασίας αλλά γιατί θεωρήθηκα υπερβολική ως συνήθως (πράγμα αρκετά φυσιολογικό, δυστυχώς – είναι δύσκολο να φανταστεί κάποιος την έκταση του “γκρίζου τοπίου” που επικρατεί στην φιλοζωική δραστηριότητα)

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, η επαγωγή για την εξαγωγή συμπερασμάτων είναι απαραίτητη.

Το σκίτσο “δανεικό”, οι λεζάντες εμού της ιδίας

ΥΓ: Το δεύτερο μέρος και συνέχεια του άρθρου “ο σκύλος σου ξέρει τί ώρα είναι;” την επόμενη εβδομάδα

The post Κατ’ εξαίρεση… Το ξυράφι του Όκκαμ – Άρθρο της Αντωνίας Νατσιοπούλου appeared first on Eptanews.gr.