Μενού Κλείσιμο

Τηλεοπτική Ύβρις: Το παράδειγμα του Twin Peaks – Άρθρο του Κωνσταντίνου Σαλαβάτη

Κων/νος Σαλαβάτης

Πτυχιούχος Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας ΑΠΘ.

Κάτοχος Μεταπτυχιακού τίτλου στις Αγγλικές και Αμερικανικές Σπουδές.

Η κουβέντα σχετικά με το πότε πρέπει μια σειρά να βάζει τέλος για να καβαλάει το κύμα της επιτυχίας της και της αγάπης του κόσμου είναι μια που δεν σταμάτησε ποτέ. Πριν από λίγους μήνες υπήρχε ο ίδιος διάλογος για την πασίγνωστη σειρά του Netflix με τίτλο Money Heist, ή όπως την ξέρει το 99% του ελληνικού τηλεοπτικού κοινού, La Casa de Papel. Για να μην αναφερθώ στο παράδειγμα του Game of Thrones, μιας και είναι ένα ζήτημα που ακόμα πονάει για ένα μεγάλο ποσοστό του κοινού. Ένα από τα πιο γνωστά παραδείγματα σειράς που «πέταξε» τις προοπτικές που είχε να μείνει απείραχτη και σε εξέχουσα θέση στα μυαλά των τηλεθεατών της είναι το Twin Peaks.

To Twin Peaks είναι μια δραματική σειρά μυστηρίου, γραμμένη από τον γνωστό και μη εξαιρετέο David Lynch σε συνεργασία με τον Mark Frost, η οποία έκανε πρεμιέρα στις 8 Απριλίου το 1990 στο ABC, ένα από τα τρία μεγαλύτερα κανάλια στις ΗΠΑ. Η σειρά έτρεξε για δύο χρόνια (μέχρι την ακύρωση της μετά το τέλος της δεύτερης σεζόν) και η πλοκή της περιστρεφόταν γύρω από τη δολοφονία της Laura Palmer σε μια μικρή επαρχιακή πόλη της ήσυχης πολιτείας της Washington, το Twin Peaks. Περιττό να πω πως χαίρει απίστευτης cult αναγνώρισης με πολλούς (ανάμεσα τους και εγώ) να τη θεωρούν ένα από τα καλύτερα και πιο καινοτόμα εγχειρήματα της Αμερικανικής τηλεόρασης. Σουρεαλιστική χωρίς ίχνος μετάνοιας και με το χαρακτηριστικό ιδιόρρυθμο χιούμορ του Lynch, θυμίζει όσο τίποτα άλλο τη φιλμογραφία του δημιουργού της. Δεν μπορείς ποτέ να βάλεις τις ταινίες του Lynch κάτω από μια συγκεκριμένη ταμπέλα. Έτσι και το Twin Peaks δεν είναι ξεκάθαρα μυστήριο, ούτε θρίλερ, ούτε δράμα, ούτε κωμωδία. Είναι ένα ποτ πουρί, μια καλλιτεχνική απομίμηση της σαπουνόπερας, μια παρωδία της συμβατικής τηλεοπτικής συνταγής. Ήταν κάτι που δεν είχε ξαναδεί το τηλεοπτικό κοινό και που επηρέασε αργότερα κάθε έργο και καλλιτεχνική έκφραση που ήθελε να αφήσει παρόμοιο στίγμα στον κόσμο, από σειρές, ταινίες, βιβλία, μέχρι και βιντεοπαιχνίδια.

Επειδή όμως το παρόν άρθρο δεν είναι αφιέρωμα στο Twin Peaks αυτό καθ’ αυτό αλλά περισσότερο ένα εκτεταμένο σχόλιο για τη μεταχείριση του από τα διοικητικά του στελέχη και τους εκτελεστικούς παραγωγούς του, σταματάω εδώ με τα της σειράς και ξεκινάω με τους λόγους που οδήγησαν ένα τόσο επιτυχημένο «πείραμα» να σταματήσει μετά από μόνο δύο σεζόν. Ο David Lynch και ο Mark Frost ήταν ξεκάθαροι όσον αφορά αυτό. Το κανάλι τους πίεζε να αποκαλύψουν τον δολοφόνο της Laura από το τέλος της πρώτης σεζόν ακόμα, κάτι που έγινε πολύ νωρίς στην 2η σεζόν. Ο ίδιος ο David Lynch αποχώρησε μετά τα πρώτα 2 επεισόδια της 2ης σεζόν και γύρισε ίσα ίσα για δύο ακόμα επεισόδια, αυτό της αποκάλυψης του δολοφόνου και… το τελευταίο της σεζόν, προσπαθώντας να μαζέψει τα ασυμμάζευτα. Το μυστήριο της δολοφονίας της Laura ήταν η κόλλα που κρατούσε όλη τη σειρά, ήταν ο λόγος που ο κόσμος ήταν κολλημένος στην τηλεόραση βλέποντας τις αλληλεπιδράσεις των κατοίκων του Twin Peaks, ήταν το σασπένς που χτιζόταν και αποκάλυπτε σιγά σιγά πόσο ΔΕΝ είναι αυτό που φαίνεται αυτή η μικρή γραφική πόλη ανάμεσα στα βουνά και τα δάση της Washington.

Μέχρι που αποκαλύφθηκε νωρίς ο δολοφόνος και όλα κατέρρευσαν σαν πύργος από τραπουλόχαρτα. Πλέον το να βλέπουμε τις καθημερινές ζωές και σχέσεις των κατοίκων του Twin Peaks δεν είχε κανένα νόημα (όσο και αν προσπάθησαν να του δώσουν στο δεύτερο μισό της 2ης σεζόν). Μετά από αυτό όλα άρχισαν να παίρνουν την κάτω βόλτα. Τα storylines των χαρακτήρων φαίνονταν πλέον τραβηγμένα από τα μαλλιά και μια από τις πιο πετυχημένες σειρές της προηγούμενης χρονιάς (1990) έγινε πλέον ένα προγραμματάκι που πιάνει χώρο στο τηλεοπτικό πρόγραμμα του ABC. Τα νούμερα έπεσαν κατακόρυφα, άλλαξε τηλεοπτική ώρα με αποτέλεσμα να αδυνατεί να κρατήσει τακτικό τηλεοπτικό κοινό και μετά το 15ο επεισόδιο η θέση της στα power rankings της τηλεόρασης ήταν η 85η από τις 89. Με λίγα λόγια η απόφαση στελεχών που δεν είχαν καμιά σχέση με την καλλιτεχνική διαδικασία σκότωσαν τη σειρά. Διευθυντές και παραγωγοί δεν κατάλαβαν τι χρυσάφι είχαν στα χέρια τους μέχρι που διέπραξαν ύβρη, όχι όμως υπερεκτιμώντας αλλά υποτιμώντας τις δυνατότητες της σειράς. Όπως μάλιστα είχε πει χαρακτηριστικά ο David Lynch η αποκάλυψη του δολοφόνου της Laura τόσο νωρίς στη σειρά ήταν σαν να σκότωσαν τη «χήνα με τα χρυσά αυγά».

H σειρά εν τέλει γύρισε μετά από 26 χρόνια(!) με τον David Lynch στο τιμόνι, πιο περίεργη από ποτέ και με πραγματικά τεράστια κριτική αναγνώριση. Ο Jim Jarmusch είχε πει μάλιστα πως η επιστροφή της είναι ένα αριστούργημα και ό,τι καλύτερο έχει να επιδείξει ο Αμερικανικός κινηματογράφος τα τελευταία δέκα χρόνια. Πως να μην σκέφτεσαι, μετά από αυτό, μέχρι πού μπορούσε να φτάσει αυτή η σειρά αν δεν κοβόταν έτσι άκομψα από τους χαρτογιακάδες του ABC;

Οι ειδήσεις της Κατερίνης και της Πιερίας με ένα κλικ.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ