ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ του Αισχύλου
ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΔΙΟΥ – 51ο Φεστιβάλ Ολύμπου
ΣΑΒΒΑΤΟ 16 ΙΟΥΛΙΟΥ
Διάρκεια: 70’
Ώρα έναρξης : 9.30 μμ
Τιμές Εισιτηρίων: Κανονικό: 20 € -Εκπτωτικά εισιτήρια: Senior (άνω των 65), φοιτητικό, νεανικό (κάτω των 22), ανέργων, ΑμεΑ, πολυτέκνων, ομαδικά (άνω των 10 ατόμων): 15 €
«Το μέλλον δεν ανήκει στη βία. Το μέλλον δεν ανήκει στη δύναμη.
Στη λογική ανήκει το μέλλον…»
Μετά από μία συναρπαστική περιοδεία με τριάντα τρεις παραστάσεις που είδαν περισσότεροι από 50.000 θεατές σε όλη την Ελλάδα και τρεις θριαμβευτικές sold out παραστάσεις στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, το Θέατρο Πορεία σε συνεργασία με το ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης παρουσιάζουν για δεύτερη συνεχή καλοκαιρινή περίοδο τον Προμηθέα Δεσμώτη, του Αισχύλου, σε μετάφραση Γιώργου Μπλάνα και σκηνοθεσία Άρη Μπινιάρη. Η παράσταση θα παρουσιαστεί σε επιλεγμένα φεστιβάλ και θέατρα στην Αττική, την περιφέρεια και την Κύπρο. Στην τραγωδία, ο Αισχύλος πραγματεύεται την αντίσταση του αλυσοδεμένου στον Καύκασο Προμηθέα, να υποκύψει στο θέλημα του «ανελέητου» Διός. Πρόκειται για μία σπαρακτική επίκληση του πάσχοντος Θεού για τον άνθρωπο. Μία επίκληση ενιαία, με συνεχή κλιμάκωση από την αρχή ως το τέλος, για τον άνθρωπο. Ένας ασταμάτητος αγώνα κατά της δύναμης της εξουσίας… Σε μία εξαιρετική διανομή, μεταξύ άλλων, τον ρόλο του Προμηθέα ερμηνεύει ο Γιάννης Στάνκογλου, τον ρόλο του Ωκεανού ο Αλέκος Συσσοβίτης και τον ρόλο του Ερμή ο Ιωάννης Παπαζήσης.
Ο σκηνοθέτης Άρης Μπινιάρης σημειώνει:
Στον «Προμηθέα Δεσμώτη» η σύλληψη, η δομή, η επεξεργασία του μύθου, έχουν για κέντρο τους την μορφή του πάσχοντος θεού-προφήτη που ορθώνεται, για τον άνθρωπο, απέναντι στον απολυταρχικό μηχανισμό μιας τυραννίδας. Η παράσταση αποτελεί ένα ταυτόχρονα θεατρικό και μουσικό γεγονός. Οι ηθοποιοί αντλούν πληροφορίες από την ρυθμικότητα του κειμένου και μεταβολίζουν, με το σώμα και τη φωνή, σε θεατρική δράση, τον ήχο και το ρυθμό του ποιητικού λόγου. Με όχημα την μουσική, δημιουργούν, μια δυναμική πλατφόρμα αναπαράστασης και αναδεικνύουν συγκινησιακά φορτία από το πεδίο της αρχαίας τραγωδίας. Χορωδιακά μέρη, μελωδίες και δυναμικοί ρυθμοί, δημιουργούν ένα παλλόμενο και ζωντανό ηχητικό περιβάλλον, μέσα από το οποίο αναδεικνύονται τα πρόσωπα μιας παλιάς μα πάντα επίκαιρης ιστορίας. Μιας ιστορίας που μπορεί να ακουστεί ως σκοτεινό σχόλιο για το παρόν ή ως φωτεινή ελπίδα για το μέλλον.
Σκηνοθεσία: Άρης Μπινιάρης
ΔΙΑΝΟΜΗ
Προμηθέας: Γιάννης Στάνκογλου
Κράτος: Άρης Μπινιάρης
Βία/ Ακόλουθος Ωκεανού & Ερμή: Κωνσταντίνος Γεωργαλής
Ήφαιστος / Ακόλουθος Ωκεανού & Ερμή: Δαυίδ Μαλτέζε
Ωκεανός: Αλέκος Συσσοβίτης
Ιώ: Νάνσυ Μπούκλη
Ερμής: Ιωάννης Παπαζήσης
Ακόλουθοι Κράτους και Βίας: Κατερίνα Δημάτη, Γρηγορία Μεθενίτη
Χoρός (Αλφαβητικά):
Δήμητρα Βήττα – Ελένη Βλάχου – Φιόνα Γεωργιάδη – Κατερίνα Δημάτη – Δάφνη Κιουρκτσόγλου – Δάφνη Νικητάκη – Γρηγορία Μεθενίτη – Αλεξία Σαπρανίδου – Θάλεια Σταματέλου
Μουσικός επί σκηνής: Σταμάτης Φουσέκης
Γιάννης Στάνκογλου
Συνέντευξη: Ηρώ Τζημίκα
«Προμηθέας Δεσμώτης». Να ξεκινήσουμε την κουβέντα μας, φυσικά, μιλώντας για το έργο και θα ήθελα να μας πείτε μερικά λόγια γι’αυτό.
Είναι το γνωστό έργο του Αισχύλου σε μία εξαιρετική μετάφραση του Γιώργου Μπλάνα. Αυτό το ταξίδι ξεκίνησε πέρσι το καλοκαίρι με μία αρκετά μεγάλη περιοδεία, στην Επίδαυρο, στο Ηρώδειο και με 50.000 θεατές που το παρακολουθήσανε. Είναι μία παράσταση που χαιρόμαστε πολύ όλοι όσοι είμαστε μέρος αυτής, αλλά κι οι θεατές που έρχονται να μας δουν σε αυτή. Έχει μία εξαιρετική προσέγγιση, σε σχέση με το κείμενο, από τον Άρη Μπινιάρη και μία εξαιρετική μουσική από τον Φώτη Σιώτα. Πήραμε την απόφαση να την κάνουμε για δεύτερη χρονιά γιατί πραγματικά ακούσαμε πολύ κόσμο που μας έλεγε ότι η περσινή χρονιά, λόγω καραντίνας, ήταν περίεργη, με μάσκες κτλ. Οπότε με όλα αυτά είπαμε ότι θα το συνεχίσουμε και φέτος το καλοκαίρι.
Πριν μιλήσουμε για το πώς επιλέγετε τους ρόλους σας και τα κριτήρια που υπάρχουν, να σας ρωτήσω και για όσα ζήσαμε με την πανδημία και φυσικά πώς το βιώσατε εσείς. Είναι το πρώτο καλοκαίρι χωρίς μάσκες και περιορισμούς…
Το βίωσα όπως το βίωσε ο κάθε άνθρωπος. Στην αρχή το πήραμε ότι θα ξεκουραστούμε, όσοι δουλεύαμε πάρα πολύ, αλλά μετά τις 2-3 βδομάδες, άρχισαν τα όργανα να χτυπάνε, (γέλια) θέλαμε να βγούμε έξω από το σπίτι… Ήταν πολύ δύσκολη περίοδος που ο καθένας είτε την εκμεταλλεύτηκε, είτε να θεωρεί ότι έχασε κάποια χρόνια από τη ζωή του. Ο λόγος που ανεβάσαμε και τον «Προμηθέα Δεσμώτη» αμέσως και πάνω στη λήξη του εγκλεισμού, κατά κάποιον τρόπο, ήταν τυχαίος αλλά την ίδια στιγμή μοιραίος. Είχα κάνει την πρόταση στον Άρη Μπινιάρη, ήθελα να κάνω το συγκεκριμένο έργο, γιατί μου άρεσε πολύ ακόμα από τη δραματική σχολή και όταν το πρότεινα μου είπε, ωραία ιδέα, το κάνουμε και η αλήθεια είναι ότι μιλώντας αυτόν τον λόγο του Αισχύλου στη μετάφραση του Γιώργου Μπλάνα, ήταν εξαιρετικά επίκαιρο, βγαίνοντας από την καραντίνα. Φέτος είναι εξαιρετικά επίκαιρο για άλλους λόγους. Όπως τους πολέμους που έχουμε δίπλα μας, όπως είναι τα πράγματα που αντί να κάνουμε τη ζωή μας καλύτερη, την κάνουμε χειρότερη. Για όλα αυτά μιλάει ο Αισχύλος και μέσα από τον Προμηθέα που είναι ένας Θεός και μιλάει μέσα από αυτόν για να καταδείξει στον άνθρωπο το πώς θα έπρεπε να ήταν η ζωή του.
Για να επανέλθω στην προηγούμενη ερώτηση, ένας κύριος λόγος που λέτε το «ναι» είναι το έργο…
Βέβαια, όχι απλά θέλω να το δω, αλλά θέλω να ξέρω τι είναι, αν μου αρέσει. Στη συγκεκριμένη περίπτωση το ήξερα χρόνια και πήγα και βρήκα τον σκηνοθέτη κι αν τον ενδιαφέρει, γιατί είναι ένα πολύ στατικό έργο. Οπότε ο τρόπος που δουλεύει ο Άρης Μπινιάρης, πίστεψα ότι θα μπορούσα να το «ξεσηκώσει» από τις σελίδες και να κάνουμε μία παράσταση η οποία θα έχει τρομερό ενδιαφέρον. Νομίζω τα καταφέραμε.
Μιας και το έργο είναι επίκαιρο κι έχει να κάνει με θέματα της καθημερινής μας ζωής, να σας περάσω στις ανθρώπινες σχέσεις… Πώς τις βλέπετε εσείς; Με όσα περάσαμε, πιστεύω κρατιόμαστε λίγο πίσω…
Νομίζω ότι λίγο-πολύ όλοι το νιώθουμε ότι η ζωή μας αντί να πηγαίνει προς το καλύτερο, δυστυχώς ασχολούμαστε με πράγματα τα οποία θα έπρεπε να τα έχουμε λύσει πολλά χρόνια πριν. Κάτι γίνεται και προφανώς κάποιους βολεύει μία τέτοια ζωή των ανθρώπων, γιατί έτσι θέλουν να είναι οι ζωές μας… Κι εμείς έχουμε βάλει το λιθαράκι μας γι αυτό και έχουμε γίνει περισσότερο απαθείς. Πολύ περισσότερο κοιτάζουμε την πάρτη μας και τον «κ@λο» μας, να το πω κάπως έτσι, λαϊκά (γέλια) ενώ θα έπρεπε να κοιτάμε το σύνολο μιας κοινωνίας, το πώς στεκόμαστε δίπλα στους αδύναμους, πώς στεκόμαστε δίπλα στο δίκαιο και στο πώς τελικά δίνουμε τον αγώνα μας γι αυτό. Πλέον τον αγώνα μας τον δίνουμε μέσα από το τηλέφωνό μας, τον καναπέ μας…
Σας παρακολουθώ αρκετά τα τελευταία χρόνια και είστε ένας άνθρωπος, όπως διαπιστώνω τώρα, ότι δεν «μασάτε» τα λόγια σας και λέτε τη γνώμη σας… Αυτό, τελικά, είναι δύσκολο στο τέλος της ημέρας;
Είναι δύσκολο κι ίσως να έχει αντίκτυπο σε πολλά πράγματα. Σε δουλειές, στο πώς μπορεί να σου συμπεριφερθούν αργότερα. Έτσι έχω μάθει, έτσι έχω μεγαλώσει. Είμαι ένας άνθρωπος που θέλω να λέω τη γνώμη μου ακόμα κι αν μπορεί να πειράζει κάποιους και προσπαθώ όσο γίνεται να είμαι δίκαιος και όσο γίνεται να εκφράζομαι. Και μέσα από την τέχνη μου, αλλά όταν φτάνει ο κόμπος στο χτένι, που λέμε, δεν γίνεται να μην μιλάς και να κρύβεσαι επειδή φοβάσαι. Δεν μου λέει κάτι αυτό και προσπαθώ κι εγώ με τον τρόπο μου να σπάσω και τα δικά μου όρια, τα δικά μου δεσμά και τους δικούς μου φόβους. Γι’αυτό το λόγο όταν επιλέξω να μιλήσω, θα τα πω έτσι όπως πρέπει να τα πω!
Είδα ότι κάνατε κι ένα post στο facebook σχετικά με το τέλος από τις «Άγριες Μέλισσες» που υπήρξατε κι εσείς ένα μεγάλο κομμάτι κι αυτή η σειρά αγαπήθηκε το δίχως άλλο από τον κόσμο…
Σίγουρα έκανε κάτι το οποίο είχε να συμβεί χρόνια. Μετά το «Νησί» πριν από 12 χρόνια που άγγιξε πάρα πολύ τον κόσμο. Οι «Άγριες Μέλισσες» ήρθαν μετά από μία σιωπή της μυθοπλασίας στην ελληνική τηλεόραση για τουλάχιστον 10 χρόνια και ανέτρεψε λίγο το τηλεοπτικό σκηνικό. Βλέπουμε ότι τώρα, ενώ παλιότερα γυρίζονταν λιγότερες σειρές, αυτή τη στιγμή τα κανάλια στρέφομαι πολύ στη μυθοπλασία, προς τα βιβλία και τα καλά σενάρια κι εκεί που είχαμε 2 σειρές, τώρα έχουμε κοντά στις 30. Δεν ξέρω αν είναι υπερβολή, αλλά σίγουρα οι «Άγριες Μέλισσες» φέρανε τον κόσμο να δει κάτι το οποίο είναι όμορφο, δεν είναι εύκολο και δεν είναι μεμπτό. Ο κόσμος το αγάπησε γιατί ήταν καλό!
Μετά από τόσα χρόνια πορείας στο θέατρο, στην τηλεόραση, ποιο είναι αυτό που μετράει για εσάς στο τέλος της ημέρας;
Σαν άνθρωπος αυτό που μετράει για εμένα, είναι να πέφτω ήρεμος το βράδυ για ύπνο και να θεωρώ ότι έκανα το χρέος μου, έτσι όπως έπρεπε να το κάνω. Από εκεί και πέρα με απασχολούν πολύ τα παιδιά μου, είναι η πρώτη μου σκέψη. Ως καλλιτέχνης αυτό που μου δίνει χαρά και ζωή είναι να είμαι σε δουλειές που πραγματικά μου αρέσουν και τις πιστεύω. Μέχρι τώρα, ευτυχώς, έχω φανεί τυχερός με τις επιλογές μου και τουλάχιστον βρίσκομαι σε δουλειές που νιώθω περήφανος.
Τα επόμενά σας σχέδια, ποια είναι;
Από τη νέα σεζόν τηλεοπτικά θα είμαι στο «Νησί 2» στην ΕΡΤ. «Μία νύχτα του Αυγούστου» της Victoria Hislop, που είναι η συνέχεια του «Νησιού» κι έχουμε ήδη ολοκληρώσει τα πρώτα επεισόδια. Επίσης θα είμαι σε ένα νέο σήριαλ στον ALPHA, με ένα μεγάλο cast ηθοποιών, προερχόμενο από το βιβλίο «Αυτή η νύχτα μένει» του Νίκου Παναγιωτόπουλου και θεατρικά θα κάνω τον «Ζορμπά» του Καζαντζάκη σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα.
Οι ειδήσεις της Πιερίας με ένα κλικ.