Με κατάνυξη παρακολουθούμε τη Μεγάλη Εβδομάδα, τις Άγιες αυτές Ημέρες την πορεία και την κορύφωση του Θείου Δράματος. Στο τέρμα αυτής της πορείας όμως, μετά τη Σταύρωση βρίσκεται το χαρμόσυνο και ελπιδοφόρο μήνυμα της Ανάστασης.
Την ώρα που η ανθρωπότητα δοκιμάζεται τόσο έντονα με πολέμους, σεισμούς, ακραία φαινόμενα κλιματικής αλλαγής, κρίσεις επισιτισμού το μήνυμα της Ανάστασης του Θεανθρώπου μας γεμίζει με αισιοδοξία και ελπίδα για το μέλλον.
Το μήνυμα της γιορτής του Πάσχα, πάνω από όλα είναι μήνυμα αγάπης προς τον συνάνθρωπο. Ο συμβολισμός της σπουδαιότερης γιορτής της Χριστιανοσύνης μας διδάσκει πως όσο σκληρά και αν δοκιμαζόμαστε, αν σταθούμε με ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ στο συνάνθρωπο, θα βρούμε τη διέξοδο από όλες τις δοκιμασίες.
Κοινωνική αλληλεγγύη στην πανδημία του κορωνοϊού
Κατά την περίοδο του κορωνοϊού, αναπτύχθηκαν δράσεις συνεισφοράς από κοινωνικές ομάδες για τη στήριξη των ευάλωτων συνανθρώπων μας.
Καταρχάς, οι γιατροί και οι νοσηλευτές εκείνη την περίοδο επέδειξαν αυταπάρνηση στο έργο τους παρά της συσσώρευση τεραστίου αριθμού ασθενών στα νοσοκομεία και χαρακτηρίστηκαν ως ήρωες.
Πέραν όμως του υγειονομικού προσωπικού υπήρξαν και άλλοι άνθρωποι, οι λεγόμενοι «αφανείς ήρωες», οι οποίοι βοήθησαν, ανιδιοτελώς προσφέροντας, τρόφιμα, φάρμακα και εξοπλισμό ατομικής προστασίας, τα οποία συνοδεύοντας από αγάπη, ελπίδα και χαμόγελα αισιοδοξίας.
Τέτοια δίκτυα, δίχως τυμπανοκρουσίες και χωρίς καμία διάθεση προβολής, αναπτύχθηκαν και στον Ν. Πιερίας. Έτσι, σώθηκαν πολλές οικογένειες που είχαν πληγεί καιι οποίες ευγνωμονούν τούς συμπολίτες μας καθώς σε μια περίοδο φόβου, θλίψης και αβεβαιότητας κατάφεραν να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες με αξιοπρέπεια.
Όσο η φτώχεια απλώνεται στην κοινωνία,
τόσο η ανθρώπινη προσφορά θα συνεχίζεται.
Τέτοιου είδους δίκτυα συνεχίζουν να δραστηριοποιούνται σήμερα και σε έναν άλλο τομέα που έχει σχέση με τη στήριξη ανθρώπων που ξαφνικά φτωχοποιήθηκαν.
Η παγκόσμια διαχείριση της επιδημίας προκάλεσε μία τεράστια οικονομική κρίση. Εμπορικές δραστηριότητες αναστάλθηκαν και καταστήματα τερμάτισαν τη λειτουργία τους λόγω του γενικού lockdown.
Συνάνθρωποί μας βρέθηκαν, από τη μια στιγμή στην άλλη, χωρίς εργασία και χωρίς χρήματα ενώ ταυτόχρονα βρέθηκαν να αντιμετωπίζουν όχι μόνο σοβαρές οικογενειακές υποχρεώσεις αλλά και μεγάλες υποχρεώσεις προς τρίτους και προς το κράτος. Ο πληθωρισμός και η αύξηση του ενεργειακού κόστους ήρθαν να οξύνουν το ήδη υπάρχον πρόβλημα.
Αυτή, λοιπόν, η κατάσταση έδωσε το έναυσμα σε κάποια δίκτυα αλληλεγγύης να δραστηριοποιηθούν ακόμη πιο έντονα και να συνδράμουν έμπρακτα στα προβλήματα των συμπολιτών τους.
Μάλιστα η συνεισφορά αυτή συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Γιατί τα οικονομικά προβλήματα δεν λύνονται αμέσως. Η επαναφορά στην «κανονικότητα» είναι συχνά μια αργή, δύσκολη και πολύπλοκη διαδικασία.
Η διπλωματία της αλληλεγγύης,
ισχυρότερη της πολιτικής
Τα τελευταία χρόνια οι διπλωματικές σχέσεις Ελλάδας και Τουρκίας έχουν οξυνθεί εξαιτίας των απαιτήσεων που παρουσίαζει η γειτονική χώρα για συνεκμετάλλευση του Αιγαίου.
Μέσα σε αυτό το κλίμα αντιπαράθεσης και επιθετικότητας ένας θανατηφόρος σεισμός αποτέλεσε την αφορμή για να εμφανιστεί ένα κύμα συμπαράστασης και αδελφοσύνης μεταξύ των λαών μας.
Έλληνες από όλη τη χώρα συγκέντρωσαν τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης για τους χιλιάδες αστέγους Τούρκους πολίτες που επλήγησαν.
Τις πρώτες κιόλας ώρες του μεγάλου σεισμού, εστάλησαν ελληνικές αποστολές διασωστών, γιατρών και νοσηλευτών οι οποίες προσέφεραν πολύτιμες υπηρεσίες προς τους σεισμόπληκτους. Η αγάπη και η αλληλεγγύη των Ελλήνων φάνηκε να κερδίζει και να καταλαγιάζει τις απειλές, να γίνεται βάλσαμο στις πληγές, να στέλνει μηνύματα ειρήνης, φιλίας και ανθρωπιάς προς τον δοκιμαζόμενο τουρκικό λαό.
Για μια ακόμη φορά αποδεικνύεται ότι η διπλωματία τής αλληλεγγύης είναι καλύτερη και προτιμότερη από οποιαδήποτε άλλη.
Έμπρακτη συμπαράσταση σε κατατρεγμένους εκτοπισμένους και λόγω πολέμου
Εδώ και έναν χρόνο και συγκεκριμένα από τον Φεβρουάριο του 2022, άρχισε ο πόλεμος στην Ουκρανία. Δυστυχώς, χιλιάδες άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους αλλά και χιλιάδες άλλοι στερούνται τα αναγκαία για επιβίωση, εκτοπίζονται, μεταναστεύουν.
Με το ξέσπασμα του πολέμου ταυτόχρονα ξεκίνησε και μια μεγάλη εκστρατεία συμπαράστασης στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο. Ειδικότερα στην Ελλάδα, εκδηλώθηκε με ποικίλες μορφές όπως, προσφορά τροφίμων, ενδυμάτων, υποδημάτων, προϊόντων υγιεινής, αλλά και με φιλοξενία προσφύγων καθώς και κινητοποιήσεις για να σταματήσει ο πόλεμος.
Η αλληλεγγύη δεν μπορεί να σταματήσει έναν πόλεμο και μια καταστροφή είναι όμως το αποκούμπι των ανθρώπων που επιζητούν μια στήριξη, είναι η ελπίδα ότι δεν πέθανε η ανθρωπιά.
Τραγωδία των Τεμπών…,
«Ποτέ Ξανά!»
Ένα γεγονός που συντάραξε την ελληνική κοινωνία στις 28/2/2023 ήταν το σιδηροδρομικό πολύνεκρο δυστύχημα των Τεμπών. Το συμβάν αυτό συγκλόνισε όχι μόνο την Ελλάδα αλλά και όλο τον κόσμο. Ήταν μία πρωτόγνωρη τραγωδία στην οποία χάθηκαν άδικα 57 ζωές. Θα θρηνούσαμε πολλές περισσότερες αν δεν βρίσκονταν κάποιοι ήρωες που βοήθησαν με αυταπάρνηση, όντας τραυματίες και οι ίδιοι, άλλους συνεπιβάτες τους να απεγκλωβιστούν από τα βαγόνια. Εκατοντάδες ήταν οι Έλληνες που έσπευσαν στα νοσοκομεία της χώρας για να προσφέρουν το αίμα τους υπερκαλύπτοντας της ανάγκες για αιμοδοσία.
Εικοσιπέντε ημέρες μετά την πολύνεκρη τραγωδία των Τεμπών, τρία από τα νέα παιδιά που κατόρθωσαν να βγουν από το τρένο του θανάτου και που, παρά τους τραυματισμούς τους, είχαν το σθένος και το θάρρος να αναζητήσουν κι άλλους συνεπιβάτες και να τους απεγκλωβίσουν, κλήθηκαν από την Ακαδημία Αθηνών για να τιμηθούν ως σύγχρονοι ήρωες της ζωής. Πρόκειται για τους Άγγελο Τσιαμούρα, Ανδρέα Αλικανιώτη και Μιχάλη Κλάψη.
Η Ακαδημία Αθηνών επιδίωξε στο πρόσωπο αυτών των τριών παιδιών να τιμήσει και όλους όσοι συμμετείχαν στις προσπάθειες διάσωσης αλλά είναι αφανείς ήρωες, άγνωστοι «στρατιώτες» του καθήκοντος δεδομένου ότι τα ονόματά τους δεν είναι μέχρι σήμερα γνωστά, καθώς επίσης να τιμήσει και όσους αγνώστους προσήλθαν στα νοσοκομεία και εθελοντικά προσέφεραν αίμα για τους βαριά τραυματισμένους.
Ο 18χρονος Άγγελος Τσιαμούρας αρνείται τον χαρακτηρισμό του «ήρωα». «Ήρωες δεν είμαστε, ποτέ δεν θα γίνουμε» δήλωσε, λέγοντας ότι δεν καταλαβαίνει το γιατί κάποιοι στρέφουν τα φώτα της δημοσιότητας σ’ εκείνον και στους άλλους δύο νέους και όχι στις οικογένειες των θυμάτων.
«Ήρωας δεν είμαι. Ποτέ δεν θα γίνω ήρωας», δήλωσε ο Άγγελος. «Ήρωας θεωρώ ότι είναι κάτι διαφορετικό. Άνθρωπος είμαι. Το βραβείο δεν με κάνει πιο καλά, θεωρώ ότι δεν το αξίζω. Υπάρχουν κι άλλα άτομα που έπρεπε να είναι εδώ σήμερα και δεν είναι για κάποιο λόγο. Σε αυτή την Ελλάδα ζούμε, ξεχνάμε πολύ γρήγορα. Όλοι είναι θυμωμένοι, λυπημένοι, δεν έχει κάνει κανείς τίποτα γι’ αυτούς. Εκεί που πρέπει να επικεντρωθούμε είναι στις οικογένειες των θυμάτων. Δεν καταλαβαίνω γιατί επικεντρωνόμαστε σε εμάς»…
«Έκανα κάτι ανθρώπινο. Είναι το μόνο που μπορεί να επουλώσει τις πληγές μου», δήλωσε ο Ανδρέας Αλικανιώτης.
Στην Πιερία και σε όλη την Ελλάδα οργανώθηκαν εκδηλώσεις διαμαρτυρίας που είχαν τον χαρακτήρα μνήμης προς τους νεκρούς αλλά και συμπαράστασης προς τις οικογένειες των παιδιών που χάθηκαν.
Οικογένειες με μικρά παιδιά αλλά και νέοι άνθρωποι ένιωσαν την ανάγκη να ξεσηκωθούν και να βγουν στους δρόμους και στις πλατείες, να ανάψουν ένα κεράκι, να συλλογιστούν, να στείλουν ένα μήνυμα, να πουν· «ποτέ ξανά»!
Με όλες αυτές τις εκδηλώσεις συμπαράστασης αποδεικνύεται ότι η αλληλεγγύη δεν έχει όρια και δεν έχει συγκεκριμένους τρόπους έκφρασης και δράσης. Η αλληλεγγύη μπορεί να εκφράζεται και με ψυχική συμπαράσταση στον συνάνθρωπο που θρηνεί, που υποφέρει, που έχει καταρρεύσει ψυχολογικά.
Μετά την Σταύρωση… η Ανάσταση
Η αστικοποίηση, ο ατομικισμός, η υπερκατανάλωση η κρίση μας έχουν απομακρύνει από την βάση του κοινωνικού ιστού που είναι η συλλογικότητα. Απεναντίας, αυτές οι δράσεις ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ μας δίνουν την ευκαιρία να αναδείξουμε το ανθρώπινο πρόσωπο των απρόσωπων πόλεων και να νιώσουμε εμείς οι ίδιο λίγο καλύτεροι άνθρωποι.
Καλό Πάσχα!
Οι ειδήσεις της Κατερίνης και της Πιερίας με ένα κλικ.
