Μενού Κλείσιμο

Πέθανε ο τραγουδιστής Χρήστος Κυριαζής

Την τελευταία του πνοή μετά από μάχη με τον καρκίνο άφησε τα ξημερώματα της Τετάρτης ο μουσικός Χρήστος Κυριαζής.

Την τελευταία του πνοή σε ηλικία 68 ετών άφησε τα ξημερώματα της Τετάρτης (10/11) ο μουσικός και τραγουδοποιός Χρήστος Κυριαζής, μετά από μάχη με τον καρκίνο.

Ο Χρήστος Κυριαζής γεννήθηκε στις 2 Απριλίου του 1953 στον Πειραιά και μεγάλωσε στα Καμίνια. Ο πατέρας του εργαζόταν ως επιπλοποιός και ο ίδιος έμαθε τη τέχνη του πατέρα του.

Σε ηλικία 12 ετών πήρε μία χειροποίητη κιθάρα κι άρχισε να μάθει τις νότες. Πέντε χρόνια μετά, έπαιζε με ένα μικρό rock συγκρότημα σε καταστήματα, όπως καφετέριες και ζαχαροπλαστεία.

Δημιουργός και μέλος του Συγκροτήματος «Πρόκες» (1972) και προηγουμένως, των Συγκροτημάτων «Mirabilis Zalapa» και «What a pity». Κατόπιν έφυγε για σπουδές στην Ιταλία. Όταν επέστρεψε, ασχολήθηκε με τη λαϊκή μουσική.
Η γνωριμία με τον Βλάσση Μπονάτσο
Ο ίδιος μιλώντας για την καριέρα του, έχει πει στο «Secret»: «Πάντα δίπλα μου ήταν η κιθάρα. Και έγραφα. Και από τότε πάντα λέω μόνο τα δικά μου. Είχα δώσει και στη Minos πολλά τραγούδια μου. Στους Χαράλαμπο Γαργανουράκη, Κούτρα, Θέμη Ανδρεάδη, σε πολλούς. Λίγο μετά στον Μαργαρίτη. Να σου πω για τον Βλάση Μπονάτσο πως μας ανακάλυψε πολύ νωρίτερα: στο κλαμπ Hobby, Πλατεία Αμερικής, υπόγειο, βαράγαμε σαν τρελοί, είχε έρθει και με παρατηρούσε πώς έλεγα τους στίχους. Μου λέει μετά: Έρχεσαι μαζί μου; Έχω ένα συγκρότημα, τους Πελόμα Μποκιού».

«Πάω και βλέπω το μαγαζί γεμάτο με 2000 άτομα μέσα. Τρελάθηκα και ξεκίνησα εκεί. Ο Βλάσσης τότε με βοήθησε πάρα πολύ, με γούσταρε και με αγαπούσε. Προ πάντων, όμως, του άρεσαν τα τραγούδια μου, οι στίχοι, αυτά που λέω. Όταν γίνονται αυτά, συμβαίνει το πραξικόπημα του 1967 και, θυμάμαι, είχαμε βγει έξω από το μαγαζί και ακούγαμε τα τανκς. Τότε πάλι σταμάτησα, δεν ξέραμε τι να κάνουμε τότε, διαλύθηκαν τα πάντα, όλα. Τότε έφυγα, γνώρισα ένα κορίτσι και πήγα στην Ιταλία. Μου βγήκε σε καλό, γιατί εκεί σπούδασα σχέδιο και, όταν γύρισα πίσω, έκανα τα δικά μου έπιπλα και μαγαζιά και πήγα πολύ καλά. Είχα βαρεθεί να ακούω “όχι” από τις δισκογραφικές. Όταν πέρασε ο Γιώργος Πολυχρονίου από το μαγαζί μου με τη Μάγκυ Χαραλαμπίδου για να αγοράσουν έπιπλα για τον γάμο τους, ήταν η αφορμή για να πάω στη Sony», είπε μεταξύ άλλων.

Ο δίσκος που φέρει τον τίτλο της μεγάλης επιτυχίας του «Μου θυμίζεις τη μάνα μου» (1992) έγινε «πλατινένιος», ξεπερνώντας τις 125.000 αντίτυπα!

Οι τελευταίοι δίσκοι του: «Επιτυχίες» (1994), «Η αγάπη είναι μία» (1994, «χρυσός» δίσκος των 30.000 αντιτύπων), «Χαμένος Νικητής» (1995), «Άλλο τί θέλω, άλλο τι μπορώ» (1997). Τα γνωστότερα τραγούδια αυτών των δίσκων: «Οι απέναντι που πληρώνουν έναντι», «Ημεροβίγλι», κ.λπ.

Τραγούδια του Χρήστου έχουν ερμηνεύσει:

Μαρία Δειχτα – «Επιμένω»
Θέλξη – «Χωρίς εσένα μάτια μου»
Ανδρεάδης Θέμης – «Ο γάμος»
Παπακωνσταντίνου Βασίλης – «Βράδυ Σαββάτου»
Γιάννης Κούτρας – «Κι αν η τύχη μου»
Βασίλης Λεκας – «Κυριακή απόγευμα»
2002GR – «Αύριο»
X-attack – «Αύριο»
Χρήστος Εμμανουήλ – «Τα τσιγάρα τα ποτά και τα ξενύχτια…»
Δημήτρης Ψαριανός – «Και σε θυμάμαι»
Χαράλαμπος Γαργαρουνάκης – «Στον τόπο που γεννήθηκα»
Γιώργος Μαργαρίτης – «Το μπρικάκι»
Χρήστος Πάζης – «Εχω κλάψει»
Γιώργος Γιασεμής – «Επιμένω»
Σταύρος Λογαρίδης – «Τα ξανθά σου τα μαλλιά»
Λίνα Τουρκογιώργη – «Τίποτα»

Οι ειδήσεις της Πιερίας με ένα κλικ.