Παρουσίαση | Θωμάς Κεφαλάς - Δημιουργός Κόμικ, Εικονογράφος

Ο Θωμάς Κεφαλάς γεννήθηκε στα Τρίκαλα το 1989. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Πληροφορικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Εργάζεται ως δημιουργός κόμικς και εικονογράφος- σκιτσογράφος.

Το 2018 κυκλοφόρησε το πρώτο του κόμικ «Ιστορίες από Κάτω» από τις Εκδόσεις του Κάμπου. Έκτοτε έχει κυκλοφορήσει άλλα τέσσερα κόμικς, ως αυτοεκδόσεις, με τελευταίο το «Στα υπόγεια τα μπαλκόνια» το 2022.
Έργα του έχουν εκτεθεί σε διάφορες εκθέσεις (Ηλέκτρες του Κόσμου & Oresteia Reversed του Ιδρύματος Κακογιάννη, Καμπίσιοι Δημιουργοί στο Μουσείο Τσιτσάνη Τρικάλων κ.α.) ενώ έχει συμμετάσχει και στην Αντιρατσιστική καμπάνια «Βάλ’τους Χ – Ο Μαύρος Χάρτης της Αθήνας» με τις αντίστοιχες εκθέσεις στην Τεχνόπολη και στο MOMus.
Το 2019, σε συνεργασία με το Μέλανδρο Γκανά (Εκδόσεις του Κάμπου, Project Ιππόκαμπος) υλοποίησαν κύκλο μαθημάτων δημιουργίας κόμικς στο 2 ο ΣΔΕ των φυλακών Λάρισας, που οδήγησε στην έκδοση της ανθολογίας «Αποδράσεις – Μικρές ιστορίες από την άλλη πλευρά του τοίχου» (2020) βασισμένο στις ιστορίες των κρατουμένων, όπως αυτές αποτυπώθηκαν στα μαθήματα.
Από το 2020 παραδίδει μαθήματα σχεδίου και δημιουργίας κόμικς στο χώρο του Project Ιππόκαμπος στη Λάρισα.
Τον Ιούνιο του 2022, στα πλαίσια του project «Inside the Myth» και σε συνεργασία με την ομάδα ΕτουΚρου του Project Ιππόκαμπος, συμμετείχε στο σχεδιασμό και τη δημιουργία τοιχογραφίας στις όχθες του Πηνειού στη Λάρισα, με θέμα την ιστορία και εξέλιξη της πόλης της Λάρισας στο χρόνο σε σχέση με το ποτάμι του Πηνειού.

Μοιράζει το χρόνο του μεταξύ Θεσσαλονίκης, Κατερίνης και Τρικάλων.

Επισυναπτώμενα έργα- περιγραφές

Δωμάτια #1: Αποτελεί το πρώτο έργο μιας άτυπης σειράς από ανθρώπινες φιγούρες σε μικρά δωμάτια. Με απασχολούσε η ιδέα του εγκλεισμού, τόσο σε φυσικό, όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο, καθώς και το τί μπορεί να προκύψει από μια τέτοια συνθήκη. Το έργο αυτό, όπως και αρκετά της «σειράς», είχαν σχεδιαστεί, ειρωνικά, πριν τη πανδημία.

F.B.1946 (Shelter): Τα περισσότερα έργα και ιστορίες μου ξεκινούν από ένα μικρό ερέθισμα, είτε είναι εικόνα, είτε μια απλή σκέψη. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν ένα στοιχείο από έναν πίνακα του Francis Bacon και ειδικότερα μια αινιγματική φιγούρα με ομπρέλα. Εδώ, η ομπρέλα λειτουργεί ως ένα όριο, ένα διαχωριστικό, μεταξύ του πλήθους και του ατόμου

Pilgrims: Η κεντρική ιδέα γύρω από αυτό το έργο ήταν οι φιγούρες, να παραπέμπουν σε κάποιου είδους προσκυνητές. Προσκυνητές όχι με τη θρησκευτική έννοια, αλλά κυρίως με την έννοια της παράδοσης του ατόμου σε εμμονές, προσωπικά πάθη και ιδεοληψίες.

Sansevieria: Κατά τη διάρκεια των εγκλεισμών της πανδημίας σημαντικό μέρος της καθημερινότητας των ανθρώπων περιορίστηκε σε τέσσερις τοίχους, παράλληλα με την ραγδαία μείωση των εξωτερικών ερεθισμάτων. Δημιουργήθηκαν ατομικοί μικρόκοσμοι σε δωμάτια και οι άνθρωποι προσπάθησαν, να τα κάνουν όσο πιο υποφερτά και φιλόξενα γίνεται, καθώς και να βρουν νέα ενδιαφέροντα και τρόπους απασχόλησης, όλα προσαρμοσμένα στη νέα συνθήκη. Κάπως έτσι, προέκυψε, μεταξύ άλλων, μια μεγάλη ζήτηση για φυτά εσωτερικού χώρου, σαν ένας τρόπος εμπλουτισμού του μικρόκοσμου. Αυτό είναι το κέντρο γύρω από το οποίο χτίζεται το έργο, από μέσα προς τα έξω, στον παραλογισμό του αστικού τοπίου.

Drifter: Βασισμένο στην εντύπωση μιας φωτογραφίας ενός γέρικου δέντρου, το έργο είναι η αποτύπωση του περάσματος ενός μοναχικού ταξιδιώτη από ένα σταθερό σημείο, που μοιάζει να μένει απαράλλαχτο στο χρόνο.