Μενού Κλείσιμο

Βετεράνοι που δεν ήρθαν στην Ελλάδα για τα ‘τελευταία ένσημα’

Η περίπτωση του Ματιέ Βαλμπουενά δεν είναι η μοναδική στην ελληνική ποδοσφαιρική πραγματικότητα. Βρήκαμε  ποδοσφαιριστές που ήρθαν προς τα τελειώματα στη χώρα μας, αλλά άξιζαν τα λεφτά τους.

Παραδοσιακά η Ελλάδα και ο σαγηνευτικός ήλιος της ελκύει βεντέτες του παρελθόντος. Ποδοσφαιριστές που στα πρώτα -άντα, ενδεχομένως προχωρημένα προς τα 30φεύγα, έχουν ελάχιστες εναλλακτικές και προτιμούν να υπογράψουν σε ομάδες μ’ ένα οριοθετημένο status quo, εξασφαλίζοντας ρόλο, προβολή και (ανάλογα με την περίσταση) χρήμα, παρά να ψάξουν για δουλειά σε κλαμπς μικρότερης δυναμικής σ’ ένα από πέντε κορυφαία πρωταθλήματα της Ευρώπης.

Ο Ματιέ Βαλμπουενά, που ανανέωσε ήδη το συμβόλαιό του με τον Ολυμπιακό για άλλον ένα χρόνο, είναι ένα τρανό παράδειγμα. Με την υποσημείωση πως ανταποδίδει ό,τι έχει αποκομίσει ως τώρα μέχρι το τελευταίο κέρμα. Πολύ πιθανό είναι η ομάδα του Πέδρο Μαρτίνς να μην έφτανε ποτέ στους ομίλους του Champions League, δεδομένης της απώλειας του Κώστα Φορτούνη, εφόσον ο μικρόσωμος Γιρονδίνος δεν είχε αποκτηθεί, διαγράφοντας με την απόδοσή του κάθε ένσταση που έφερε το άκουσμα της ηλικίας του (34 στα 35).

Αλιόσα Ασάνοβιτς (Παναθηναϊκός)

Στα 33 του ο αριστεροπόδαρος Κροάτης χαφ έψαχνε ένα απάγκιο για ν’αράξει έχοντας διαβεί από Χάιντουκ, Μετς, Κάννες, Μονπελιέ, Βαγιαδολίδ, Ντέρμπι Κάουντι και Νάπολι. Πληρώθηκε από την οικογένεια Βαρδινογιάννη για να βάλει τον Παναθηναϊκό στους ομίλους του Champions League, έκανε άριστα τη δουλειά του στα δύο παιχνίδια με τη Στεάουα Βουκουρεστίου, αλλά μετά έβγαλε την εξάντληση από τη σούπερ απόδοση που είχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998 στη Γαλλία. Ως εφεδρικός στο σχέδιο του Γιάννη Κυράστα ήταν πολύ πιο χρήσιμος στο ‘τριφύλλι’ κατά τη δεύτερη σεζόν του και ποτέ δεν δημιούργησε πρόβλημα έως ότου το καλοκαίρι του 2000 αποχώρησε χωρίς επί της ουσίας να ξαναπαίξει ποδόσφαιρο (4 ματς στην Αυστραλία). Δεν λες λίγες τις 61 συμμετοχές και τα 13 γκολ με αρκετά χτυπήματα φάουλ.

Πάμπλο Γκαρσία (ΠΑΟΚ, Ξάνθη)

Όταν στα 31 προς 32, το καλοκαίρι του 2008 δηλαδή, τέλειωσε οριστικά η θητεία του στο ισπανικό ποδόσφαιρο (Οσασούνα, Ρεάλ Μαδρίτης, Θέλτα, Μούρθια), ο δυναμικός Ουρουγουανός χαφ έψαχνε να βρει ένα μέρος που να τον αγαπήσουν όπως ο ίδιος το ποδόσφαιρο: με εκτός ορίων πάθος. Η Τούμπα και το χαμηλότερου επιπέδου ελληνικό ποδόσφαιρο ήταν η ιδανική συνθήκη για την ξεχωριστή ιδιοσυγκρασία του, με αποτέλεσμα να γίνει ‘μπαντιέρα’ του ΠΑΟΚ σε όλους τους τομείς – εντός ή εκτός γηπέδου. Δεν συμβιβάστηκε με την ηλικία του, απαιτούσε να παίζει περισσότερο απ’ όσο αναλογούσε στις δυνάμεις του και προκαλούσε ρωγμές στ’ αποδυτήρια ως τη στιγμή που δεν υπήρχε γυρισμός (2013). Τα 3 παιχνίδια του στην Ξάνθη απλώς συμπλήρωσαν την καρτέλα του ‘Κομαντάντε’, ο οποίος επέστρεψε στον ‘Δικέφαλο’ για ν’ αναλάβει πόστο στα τμήματα υποδομής και πιθανόν στο μέλλον το κουμάντο της πρώτης ομάδας.

 

Αριέλ Ιμπαγάσα (Ολυμπιακός, Πανιώνιος)

Σε περίπτωση που ο επαγγελματισμός είχε μορφή, θα ήταν η μικροκαμωμένη του Αργεντινού. Λίγους μήνες πριν κλείσει τα 34 του, καλοκαίρι του 2010 ήταν, ο κλασάτος επιτελικός έμαθε ότι περίσσευε στη Βιγιαρεάλ και ύστερα από 12 χρόνια στην Ισπανία βρήκε ποδοσφαιρικό καταφύγιο στον Πειραιά. Κάθε άλλο παρά αδιάφορος υπήρξε τα τέσσερα χρόνια που συμπλήρωσε στο αττικό λιμάνι, με τις 97 συμμετοχές του, τις 32 ασίστ και τα 3 γκολ (το τρίτο δύο μήνες μετά τα 37α γενέθλιά του) ν’ αντανακλούν την ποιότητά του σ’ ένα περιβάλλον που του ταίριαζε απόλυτα, γιατί δεν ήταν υποχρεωτικό να κοπιάζει πολύ. Του αρκούσε το ειδικό βάρος που κουβαλούσε. Προτού αποφασίσει να ‘συνταξιοδοτηθεί’ έπαιξε 24 φορές με τους Νεοσμυρνιώτες, βγάζοντας τρία 90λεπτα και μοιράζοντας ισάριθμες τελικές πάσες.

Εστέμπαν Καμπιάσο (Ολυμπιακός)

Η διετία του στον Ολυμπιακό ήταν η τελευταία της καριέρας μιας εκ των πιο εμβληματικών ποδοσφαιρικών μορφών στην ιστορία της Ίντερ. Ήταν ήδη 35 όταν πρωτόπαιξε με τα ερυθρόλευκα (στο 2-0 επί του Λεβαδειακού), αλλά μέχρι τα 28 λεπτά που αγωνίστηκε στο 5-0 επί της Καλλονής στις 17 Απριλίου του 2016 πρόλαβε να μετρήσει 49 συμμετοχές, προσφέροντας με την εμπειρία του (7 γκολ, 3 ασίστ, μόλις 2 κάρτες) στις ευρωπαϊκές αποστολές των Πειραιωτών. Το τελευταίο γκολ της καριέρας του, στο 1-1 με την Μπεσίκτας, επιτεύχθηκε σε ηλικία 36.5 ετών!

Ντάρκο Κοβάτσεβιτς (Ολυμπιακός)

Ό,τι δεν είχαν καταφέρει τόσοι κι άλλοι τόσοι αμυντικοί το πέτυχε μια στεφανιογραφία. Οι εξετάσεις που είχε υποβληθεί ο Σέρβος γκολτζής στο Σαν Σεμπαστιάν επιβεβαίωσαν το εύρημα στην καρδιά του (απόφραξη του κατιόντα κλάδου κατά 90%) και η αποχώρησή του από τη δράση ήταν υποχρεωτική για να μην ρισκάρει οτιδήποτε. Προηγουμένως και αφού είχε διανύσει μια υπέροχη διαδρομή σε Ισπανία (Σοσιεδάδ) και Ιταλία (Γιουβέντους, Λάτσιο) είχε δώσει 31 γκολ στον Ολυμπιακό σε μόλις 61 ματς! Αρχικά είχε υπογράψει για 1 χρόνο, αλλά Βαλμπουενά, ανανέωσε δικαίως και έμελλε να εμφανιστεί για τελευταία φορά στο 2-1 επί του Θρασύβουλου για το πρωτάθλημα της σεζόν 2008-09. Με τον Εργοτέλη στις 2 Νοεμβρίου είχε σκοράρει 16 ημέρες που κλείσει τα 35 του.

Μάρκους Μινχ (Παναθηναϊκός)

Το καλοκαίρι του 2003 ο Παναθηναϊκός εντόπισε τον 31χρονο Γερμανό αριστερό μπακ στο ράφι με τ’ ασυζήτητα. Τα 6 χρόνια του στην Μπάγερν Μονάχου σε δύο διαφορετικές χρονικές περιόδους, πιστοποιούσαν την ποιότητα του και φυσιολογικά θα έπρεπε να λειτουργούν υπέρ του. Ωστόσο ο ατίθασος χαρακτήρας που κουβαλούσε τού έβαζε συνεχώς εμπόδια. Παρά τη διετία του σε Μπεσίκτας και Γκλάντμπαχ, ο ταχύτατος Μινχ δεν έβρισκε δουλειά και οι ‘πράσινοι’ τού προσέφεραν το τελευταίο συμβόλαιό του στο ποδόσφαιρο. Αυτός ανταπέδωσε με την επίδρασή του στην απόδοση του ‘τριφυλλιού’, καθώς οι δικές του σέντρες του ‘σημάδεψαν’ κατά μεγάλο ποσοστό το νταμπλ του 2004. Συνολικά εμφανίστηκε σε 61 παιχνίδια με τους ‘πράσινους’, προσφέροντας επίσης 5 τέρματα. Στην κερκίδα της Λεωφόρου ακόμη νοσταλγούν την εγγύηση που προσέφερε το αριστερό του πόδι.

πηγή: contra.gr

 

 

 

Οι ειδήσεις της Κατερίνης και της Πιερίας με ένα κλικ.