Μενού Κλείσιμο

“Ισαποστακισμός”: ο μανδύας της συνενοχής – Άρθρο του Κωνσταντίνου Πετκόπουλου

Πορείες, συλλαλητήρια, διαδηλώσεις, αναταραχές, καλέσματα, πολιτικοί υποστηρικτές, υποκινήσεις, αμφισβήτηση κ.ά. είναι μερικά μόνο από τα χαρακτηριστικά των τελευταίων ημερών.

 

Το θέμα που προκύπτει τελικά, αφορά τη δική μας στάση απέναντι σε όλο αυτό. Οι δύσκολες μέρες θα περάσουν. Εκείνο όμως που θα μετρήσει όταν ζυγιστούμε όλοι μετά από αυτό, είναι η συνοχή του συνόλου. Η συνοχή και οι πιθανοί συνένοχοι, όμως, μαζί.

 

Σε περιόδους κρίσεων, είναι ανεπίτρεπτο να μας απασχολούν θέματα που δημιουργούν εντάσεις. Θέματα που διαταράσσουν την αρμονία του κοινωνικού συνόλου. Όταν η οικονομία καταρρέει, όταν οι κοινωνία κουράζεται, όταν η ζωή περιορίζεται με αναγκαίες απαγορεύσεις, τότε απλά πολεμάς. Δεν αποσυντονίζεις. Δεν αποσταθεροποιείς. Δεν εργαλειοποιείς τις αστοχίες για την ικανοποίηση κομματικών ακροατηρίων ή μικρών ομάδων. Το τελευταίο που, ως προοδευτικό πολίτη σε ενδιαφέρει, είναι η εμπλοκή ή η ανοχή σε τέτοιες καταστάσεις. Το μεγαλύτερο σφάλμα, ως μαχητής που -θέλεις υποτίθεται να- αγωνίζεσαι αυτές τις στιγμές, είναι η τήρηση ίσων αποστάσεων μεταξύ πιθανών λαθών από τη μία και, συμπεριφορών που εντείνουν και εργαλειοποιούν το πρόβλημα, από την άλλη.

 

Αυτή είναι κατάσταση. Εμπόλεμη. Και όπως σε έναν πόλεμο δεν αντιδράς για τις αστοχίες του Γενικού Επιτελείου παρά συνεχίζεις να πολεμάς, έτσι και τώρα δεν επιτρέπεις σε κανέναν να ασκεί κοντόφθαλμη επικίνδυνη οπορτουνιστική (μικρο)πολιτική, εργαλειοποιώντας τον κοινό αγώνα μιας ολόκληρης κοινωνίας που ματώνει. Ο νοσηλευτής και ο δάσκαλος, ο μαθητής και ο άνεργος γονέας, ο ιδιώτης επαγγελματίας και ο κρατικός λειτουργός/υπάλληλος χρειάζονται, όλοι, το σεβασμό μας και τη στήριξή μας.

 

Πώς είναι δυνατόν, λοιπόν, τα μέλη μιας κοινωνίας να αποδέχονται αποπροσανατολισμούς;

Πώς είναι δυνατόν να μην απομονώνονται συλλήβδην τέτοιες αντιλήψεις και πρακτικές στο δημόσιο βίο; Πώς είναι δυνατόν να είσαι και με το καρφί και με το πέταλο;

 

Το αποτύπωμα της ουδετερότητας του “ισαποστάκια”, είναι το αποτύπωμα μιας βαθιά προβληματικής κοινωνίας σε επίπεδο αξιών και ηθικής. Καθαρή θέση, καθαρή στάση, καθαρές κουβέντες και πράξεις είναι όσα χρειάζεται η μάχη αυτή. Και τώρα που σιγά σιγά τελειώνει, θα είναι κρίμα να χαθεί. Αξίζει κάτι λιγότερο από την ειλικρίνεια της θέσης μας και την τόλμη της πράξης μας αυτός που αγωνίζεται σιωπηρά, ασταμάτητα και, κυρίως, αγόγγυστα; Ας αναλογιστεί ο καθένας και αυτή, ας το ξερουμε, θα είναι η μεγαλύτερη και χρησιμότερη επανάσταση που θα έχουμε κάνει…η λογική σκέψη και η σεβαστική στάση μας…ΜΠΟΡΟΥΜΕ!!!

 

Κωνσταντίνος Πετκόπουλος

Εκπαιδευτικός-Δάσκαλος

Οι ειδήσεις της Κατερίνης και της Πιερίας με ένα κλικ.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ