Το αρχειακό αυτό υλικό, ένας αξιοθαύμαστος «κοιμώμενος γίγαντας» που ξυπνά αναμνήσεις, το συγκέντρωσαν, το επεξεργάστηκαν και το αρχειοθέτησαν με πολύ μεράκι δύο αγνοί φίλαθλοι της ομάδας της Πιερίας, οι αδελφοί Νικόλαος και Δημήτριος Ξενίδης, τους οποίους μπορούμε να χαρακτηρίσουμε ως τους ρομαντικούς διαβάτες ενός πονήματος στη  ιστορική διαδρομή της μνήμης.

Στον προσωπικό τους χώρο σε ερμάρια και προθήκες …αποθηκεύεται η ιστορική  ταυτότητα του Πιερικού, αλλά και μέρος της αθλητικής ιστορίας του τόπου μας. Από αναφορές στα προ της δημιουργίας του Πιερικού αγωνιστικά δρώμενα, με τις συναντήσεις των δύο ομάδων της Κατερίνης, του Μεγάλου Αλεξάνδρου και Ολύμπου από τις οποίες μέσω συγχώνευσης προέκυψε ο Πιερικός, ίσαμε με το σήμερα.

Από την ενδεκάτη Απριλίου του 1961, τη γενεσιουργού ημερομηνία της ίδρυσης του κορυφαίου ποδοσφαιρικού συλλόγου της Πιερίας και μέχρι τώρα, το πολύτιμο αυτό αρχείο ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ στην διαδρομή του Πιερικού, περιλαμβάνει αναλυτικά όλες τις αθλητικές συναντήσεις, τις καταστατικές και εκλογικές διαδικασίες, τις διοικητικές επιλογές και αποφάσεις, τα ονοματεπώνυμα διοικήσεων, προπονητών, ποδοσφαιριστών αλλά και αθλητών των λοιπών τμημάτων του σωματείου, τους διεθνείς αθλητές, καθώς και τα αποτελέσματα των ποδοσφαιρικών αγώνων και τις βαθμολογίες.

Όλα αυτά με χειρόγραφη καταγραφή, με αποκόμματα αλλά και με αυτούσιες εφημερίδες εποχής και περιοδικά.  Όλα τοποθετημένα και τακτοποιημένα στους περίπου διακόσιους φακέλους, κλασέρ, πλαστικοποιημένα δίφυλλα. Επίσης το αρχείο διανθίζεται με πληθώρα φωτογραφιών και λήψεων εικόνας, ήχου και ιντερνέτ, αλλά και σειράς αναμνηστικών.

Ο Νικόλαος Ξενίδης

«Από τα τέλη της δεκαετίας του ΄70, μαζί με τον αδελφό μου Δημήτριο, ξεκινήσαμε να συγκεντρώνουμε ότι αφορούσε τον Πιερικό. Υπήρχαν ημέρες, κυρίως Δευτέρες, που αγοράζαμε με το χαρτζιλίκι μας μέχρι και δέκα εφημερίδες. Αποδελτιώναμε και συγκεντρώναμε ότι αφορούσε την ομάδα μας. Το πράτταμε όμως με μεράκι», αναφέρει ο συλλέκτης Νικόλαος Ξενίδης.

Ενώ επισημαίνει: «Αφιερώσαμε πολύ χρόνο αναζητώντας ιστορικό υλικό και αρχεία στην Εθνική Βιβλιοθήκη Θεσσαλονίκης (για χρόνια φιλοξενούμενη στη ΧΑΝΘ), έτσι ώστε να συμπληρώνουμε ότι μας χρειάζεται. Θεωρώ ότι δεν μας λείπει τίποτε από τα εξήντα χρόνια της διαδρομής του Πιερικού, τόσο από τις μεγάλες στιγμές δόξας όσο και από τα λεγόμενα πέτρινα χρόνια.»

Και συμπληρώνει: «Με αφορμή ότι τούτη τη χρονιά εορτάζουμε τα εξηντάχρονα, διαθέτουμε προς χρήση το αρχείο μας για τη συγγραφή της ιστορίας αλλά και την ανάδειξή του σε εκθεσιακό χώρο. Είναι κρίμα να μείνει αναξιοποίητο. Προσφέρεται ακόμα για μελέτη και έρευνα φοιτητών στις διπλωματικές τους εργασίες.

  Τόσο το δικό μας αρχείο όσο και το αντίστοιχο των εφημερίδων του συντοπίτη μας, επίσης συλλέκτη Παναγιώτη Πετρίδη, πρέπει να τα αναδείξουν φορείς και πολίτες που αγαπούν όπως και εμείς τον Πιερικό. Αξίζει να αναφερθεί ότι πριν την πανδημία η Αντιπεριφερειάρχης Πιερίας Σοφία Μαυρίδου, πρότεινε να προχωρήσουμε σε επιλογές συγγραφικού και εκθεσιακού χαρακτήρα με βάση το υλικό. Τέλος οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ στο μέλος της επιτροπής για τη δημιουργία του Αθλητικού Μουσείου Πιερίας και συμπαραστάτη μας, τον αγνό φίλαθλο, τον Δημήτριο Αδαμόπουλο, την «ψυχή» της πρωτοβουλίας μας, καθώς και την εκπαιδευτικό-προϊσταμένη καινοτόμων δράσεων δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, Μιράντα Παππά, επίσης μέλος της ίδιας επιτροπής και της τεκμηριωμένης αναζήτησης  αθλητικών δεδομένων και υλικού του χθες»

Οι, Νικόλαος Ξενίδης και Δημήτρης Αδαμόπουλος συναντήθηκαν πρόσφατα και αντάλλαξαν απόψεις για την καταγραφή της ιστορίας του Πιερικού και την ίδρυση του αθλητικού μουσείου στην Κατερίνη. Παράλληλα ο κ. Ξενίδης σε σύντομη ξενάγηση στους χώρους του αρχείου, προέβη στην ενημέρωση της προσθήκης πολύτιμων εφημερίδων της εποχής του 1963, όπως του τελικού κυπέλλου Ολυμπιακός-Πιερικός 3-0 και άλλων εντύπων της δεκαετίας του ΄70.

Ο κ. Αδαμόπουλος, τόνισε: «Κάθε φορά που βρίσκομαι στους χώρους του αρχείου νοιώθω ιδιαίτερη συγκίνηση. Είμαι στη διάθεση του Νικολάου και του Δημητρίου Ξενίδη για οποιαδήποτε βοήθεια και υποστήριξη στις όποιες επιλογές τους. Αντικρίζω με συγκίνηση αυτόν τον πλούτο που πρέπει να αξιοποιηθεί. Είναι μια πραγματική αθλητική εγκυκλοπαίδεια.»

Πράγματι το υλικό αυτού του αρχείου των αδελφών Ξενίδη, είναι ένας θησαυρός. Για την υλοποίησή του αφιέρωσαν πολύτιμο προσωπικό χρόνο, ξόδεψαν στιγμές και χρήμα. Γνωρίζω επίσης ότι οι συλλέκτες πρότειναν την αξιοποίησή του από φορείς της πολιτείας και της αυτοδιοίκησης. Δυστυχώς από τους περισσότερους η ανταπόκριση κατά παράξενο τρόπο ήταν αρνητική. Κρίμα.

Ας διδαχθούν λοιπόν από τη ρήση του Αρχαίου τραγικού, Ευριπίδη, ότι: «Όλβιος όστις ιστορίης έσχεν μάθησιν» Δηλαδή: «Τυχερός όποιος διδάχθηκε ιστορία».

Ο χρόνος θα δείξει…

Ρεπορτάζ: Περικλής Χατζηγιάννης

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post Έξι δεκαετιών ιστορία του Πιερικού, στο αρχείο αδελφών Ξενίδη appeared first on Eptanews.gr.

Με επίγραμμα: «ΕΛΑΧΙΣΤΟΝ ΤΕΚΜΗΡΙΟΝ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΕΣΟΝΤΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ  ΠΟΛΕΜΟΥΣ 1912-1922 ΗΡΩΙΚΑ ΤΕΚΝΑ ΤΗΣ».

Το πρώτο μνημείο της πόλης στο οποίο αποδίδονταν τιμές τις ημέρες της εθνικής εορτής και όλων των επετείων. Με την πάροδο του χρόνου η διαδικασία αυτή «αντικαταστάθηκε» από ένα νεώτερο μνημείο, αυτό της Ελευθερίας, πρώτα στην πλατεία Ηρώων και τελευταία στην πλατεία Ελευθερίας. Το μνημείο αυτό λησμονήθηκε, αφέθηκε στο χρόνο.

Ίσως έτσι βόλευε, ίσως το επιλεγμένο για τις απονομές τιμών νεώτερο μνημείο ήταν πιο αντιπροσωπευτικό των ιστορικών εξελίξεων, ίσως εξυπηρετούσε πιότερα τις τελετές. Και η τιμή στους αδικοχαμένους ήρωες πάει περίπατο. Ποιος νοιάζεται άλλωστε για το σεβασμό στην ιστορική μνήμη. Μοντερνισμός παντού.  Όμως το μνημείο του πάρκου είναι πάντα εκεί. Για να θυμίζει…

Κατά άλλα όλα καλά.

Οκτώβριος 2020. Λίγες ημέρες πριν από τον φετινό εορτασμό της απελευθέρωσης της Κατερίνης από τον τουρκικό ζυγό. Συναντώ μπροστά στο μνημείο τον πρόεδρο του Συνδέσμου Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας Πιερίας, Δημήτριο Αδαμόπουλο, έναν συντοπίτη με ιδιαίτερη ευαισθησία σε θέματα ιστορικής μνήμης, να αντικρίζει  με δέος την επιτύμβια στήλη και να επισημαίνει: «Παρατηρώ το μνημείο από το οποίο απουσιάζει το αέτωμα με παράσταση πολεμικού πυροβόλου. Όντως αυτό μειώνει το κάλλος του και την αισθητική. Πρέπον είναι να επανατοποθετηθεί. Διαβάζοντας επίσης τα όσα αναγράφονται στις τρείς του πλευρές διερωτώμαι μήπως το απαξιώσαμε ιστορικά.

Προτείνω στους διοργανωτές φορείς του προγράμματος των επετειακών εκδηλώσεων της επετείου της απελευθέρωσης της Κατερίνης, στις 16 Οκτωβρίου 1912, τουλάχιστον η τελετή απόδοσης τιμών τη φερώνυμο ημέρα να πραγματοποιείται σε αυτό τον χώρο. Το οφείλουμε στους ήρωες μας.»

Μια χαρά τα αναφέρει ο Δημήτρης. Αλήθεια λέτε να εισακουστεί η πρόταση του; Εν αναμονή.

Ρεπορτάζ: Περικλής Χατζηγιάννης

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post Λησμονημένη ιστορική μνήμη: Μια πρόταση appeared first on Eptanews.gr.

Η μετακίνηση στην Πέλλα από την Πιερία, τα δρομολόγια, οι έλεγχοι, τα μέτρα προστασίας και ο «Γολγοθάς» μέχρι την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων.

Συνέντευξη στον Βαγγέλη Ν. Ζαμαντζά

Τουλάχιστον 190 κρούσματα κορονοϊού επιβεβαιώθηκαν (μέχρι στιγμής) σε εργαζομένους γνωστής κονσερβοποιίας στην Πέλλα, ενώ πολύ μεγάλος αριθμός αυτών των κρουσμάτων έχουν καταγραφεί στην Πιερία, μιας και δεκάδες είναι οι διαμένοντες στο νομό μας, που εργάστηκαν το τελευταίο διάστημα στο εργοστάσιο του γειτονικού νομού. Η ραγδαία αύξηση των κρουσμάτων στο νομό μας, φαίνεται να σχετίζεται με το συγκεκριμένο εργοστάσιο, αφού οι εργαζόμενοι από την Πιερία, που βρέθηκαν θετικοί στον ιό ξεπερνούν τους 20

Εδώ και πολλές μέρες απασχολεί την κοινωνία της Πιερίας, τι πήγε λάθος και οι εργαζόμενοι της συγκεκριμένης μονάδας άρχισαν να ασθενούν ο ένας μετά τον άλλον. Πρώην εργαζόμενος (πλέον) της συγκεκριμένης βιομηχανίας μίλησε στην «ΕΠΤΑ» για τις συνθήκες που επικρατούσαν στο εργοστάσιο, για την καθημερινή μετακίνησή τους προς αυτό, εκφράζοντας την αγωνία του για τους συναδέλφους του που έχουν βρεθεί θετικοί στον ιό και διαβιούν στην Πιερία.

«Θα υπάρξουν και άλλα κρούσματα στην Πιερία που συνδέονται με το εργοστάσιο και εργαζομένους του εκεί» εκτιμά ο κ. Ν.Σ. ο οποίος δέχθηκε να μιλήσει στην «ΕΠΤΑ». Για τον ίδιο, μόλις έχει τελειώσει η αγωνία, αφού λίγες ώρες πριν τη συνομιλία μας, είχε ενημερωθεί ότι τελικά είναι αρνητικός στον ιό. Περίπου 4 ημέρες κράτησε η αγωνία του και η καραντίνα που είχε επιβάλει ο ίδιος στον εαυτό του, από τη στιγμή που έκανε το τεστ. «Κάποιοι άλλοι συνάδελφοί μου, δεν ήταν τόσο τυχεροί» αναφέρει, υπογραμμίζοντας πως ακόμη και πριν «ακουστεί» πως εντοπίστηκε κρούσμα σε εργαζόμενο του εργοστασίου, ο ίδιος φρόντιζε να τηρεί όλα τα μέτρα προστασίας. «Πολλοί ήταν εκείνοι που δεν τα τηρούσαν. Ακόμη και μέσα στο λεωφορείο δεν φορούσαν τη μάσκα.» Ωστόσο η μη χρήση μάσκας στο λεωφορείο που μίσθωνε η εταιρεία για τη μεταφορά περισσότερων από 100 εργαζομένων από την Πιερία, δεν είναι το μοναδικό «προβληματικό σημείο» της ιστορίας. «Αφού είχε εντοπιστεί το πρώτο κρούσμα για κάποιες μέρες μέσα στο λεωφορείο μπαίναμε 50 άτομα, ο ένας πάνω στον άλλον. Δεν ξέρω αν ήταν υποχρεωμένοι οι υπεύθυνοι να τηρήσουν τα μέτρα που τηρούνται από τα ΚΤΕΛ για τη μεταφορά επιβατών, αλλά εκεί ήταν σαν να μην συνέβαινε τίποτα. Τους κοιτούσα και έλεγα: μα δεν έχουν ακούσει τίποτα για τον ιό; Ήταν εξωφρενικό.»

Συνεχίζοντας υποστηρίζει πως ο ίδιος ήταν βέβαιος πως δεν θα εξελίσσονταν ομαλά τα πράγματα και η κατάσταση θα ξέφευγε. Αντί να είμαστε 25 άτομα ή τέλος πάντων όσα προβλέπεται μέσα στο λεωφορείο ήμασταν 50 λέει. Ο ένας δίπλα στον άλλον, χωρίς μάσκα, μιλούσαμε και το κλιματιστικό στο φουλ. «Νομίζω πως από εκεί ξεκίνησε η μεγαλύτερη διασπορά του ιού στην περιοχή μας».

Στο συγκεκριμένο εργοστάσιο εργάζονται περισσότεροι από 100 Πιεριείς οι οποίοι, όπως λέει ο κ. Ν.Σ. ζουν σε διάφορα χωριά της Πιερίας. «Καθημερινά μαθαίνω πως ένας συνάδελφος έχει κολλήσει τον ιό. Με κάποιους από αυτούς μιλάω, ευτυχώς με όσους έχω επαφή, είναι ασυμπτωματικοί και ελπίζω οι άνθρωποι να αναρρώσουν γρήγορα»

Επιστρέφοντας η συζήτηση στις συνθήκες μεταφοράς, το εύλογο ερώτημα είναι «μα δεν ζητήσατε από τον οδηγό, να υποχρεώσει τους επιβάτες να φορούν μάσκα;». Όπως αναφέρει, από την πρώτη στιγμή κάποιοι ρωτήσαμε τον οδηγό αν η χρήση μάσκας είναι υποχρεωτική στο λεωφορείο. Η απάντηση ήταν πως “εγώ βάλει ενημερωτική πινακίδα, αλλά δεν μπορώ κανέναν να υποχρεώσω να τη φορέσει”. Αυτή η κατάσταση συνεχίστηκε για κάποιες μέρες. Όταν άρχισαν να αυξάνονται τα κρούσματα σε συναδέλφους, κάποιοι διαμαρτυρηθήκαμε πιο έντονα για τον αριθμό των επιβατών. Μετά από αυτή τη διαμαρτυρία έβαζαν περισσότερα λεωφορεία για τη μετακίνησή μας, οι μισοί ήμασταν οι επιβάτες, αλλά το κακό είχε γίνει. Νομίζω ότι αυτό ήταν το μεγαλύτερο λάθος που έγινε, υποστηρίζει.

Ο ίδιος, άρχισε να ανησυχεί, όταν κάποια ημέρα μια συνάδελφός του, πριν μπουν στο λεωφορείο σημείωνε ονόματα και τηλέφωνα επιβαινόντων. «Εκείνη τη στιγμή, δεν πήγε κάπου το μυαλό μου. Η συνάδελφος ήταν από την Πιερία και πριν ανεβούμε στο λεωφορείο, μας ζητούσε όνομα και τηλέφωνο. Ανέβηκε και αυτή μαζί μας στο λεωφορείο και πήγαμε για τη βάρδια μας. Την άλλη ή την επόμενη, μέρα δεν ήρθε στη δουλειά και κατόπιν πληροφορηθήκαμε ότι είχε βρεθεί θετική στον ιό. Μετά από αυτό κατάλαβα ότι πιθανότατα είχε κάνει το τεστ και της ζήτησαν να συγκεντρώσει ονόματα και τηλέφωνα με άτομα που έχει έρθει σε επαφή. Δεν το γνωρίζω σίγουρα, δεν είμαι βέβαιος, αλλά μόνο αυτή η εξήγηση υπάρχει.»

Ένα κρίσιμο ερώτημα έχει να κάνει για τα μέτρα που λάμβανε το εργοστάσιο, το οποίο απασχολεί κοντά στους 600 εργαζόμενους (κυρίως από την Πέλλα), αλλά και από τους γύρω νομούς.

«Με την προσέλευση στο χώρο του εργοστασίου, αφού είχαμε στριμωχθεί στο λεωφορείο, μας έκαναν θερμομέτρηση. Όσοι εντοπίζονταν με πυρετό δεν έμπαιναν μέσα. Στη συνέχεια, απολυμάναμε τα χέρια μας, γινόταν απολύμανση των ρούχων μας και πιάναμε δουλειά. Μέσα στο εργοστάσιο δεν φορούσαν όλοι μάσκα, αν και οι επιστάτες όποτε εντόπιζαν κάποιον να μη φοράει του το ζητούσαν. Να σου πω, ότι κατά τη διάρκεια της εργασίας δεν μπορούσες να μιλήσεις. Δεν είχες το χρόνο να μιλήσεις σε κάποιον, ειδικά αν ήσουν στο διαλογητήριο. Εκεί μπορεί να ήταν ο ένας δίπλα στον άλλον, αλλά δεν υπήρχε καμία επαφή. Εγώ παράδειγμα ήμουν σε έναν τομέα που δεν ήμουν κοντά με άλλα άτομα. Η δουλειά μου ήταν κάποιες καινούργιες συσκευασίες (για την συσκευασία των προϊόντων) να τις στέλνω επάνω. Κάποιες φορές ο συνάδελφος που ήταν επάνω μου μιλούσε από εκεί. Εκείνος πχ δεν φορούσε μάσκα όπως εγώ. Μετά από κάποιες ημέρες βρέθηκε θετικός! Όταν το έμαθα είχα μεγάλη αγωνία για μένα, διότι σκέφτηκα πως έτσι όπως μιλούσε εκ των πραγμάτων δυνατά από ψηλότερο σημείο, ίσως κάποια σταγονίδια να είχαν φτάσει και σε μένα…

Και στην τραπεζαρία δεν μας άφηναν να καθόμαστε περισσότερα από 4 άτομα σε ένα τραπέζι. Στον μόνο χώρο που υπήρχε συνωστισμός ήταν στις τουαλέτες. Δεν μπορώ να πω, ήταν πάντα καθαρές, πάντα υπήρχε μια γυναίκα που καθάριζε, αλλά όταν κάνεις διάλειμμα είναι λογικό στις τουαλέτες να γίνει συνωστισμός. Εκεί ναι, ήμασταν πολλά άτομα και κάποιοι δεν φορούσαν μάσκα, αναφέρει ο κ. Ν.Σ..

Συγκλονιστικά είναι τα όσα αναφέρει σχετικά με περιπτώσεις συναδέλφων του που τελικά νόσησαν και έχουν να κάνουν όχι μόνο με τον τρόπο σκέψης κάποιων, αλλά και με την ανάγκη που έχουν για εργασία και ένα μεροκάματο. Είδα συναδέλφους μου να είναι άρρωστοι και να εργάζονται. Την τελευταία μέρα που πήγα στη δουλειά, είδα συνάδελφό μου την ώρα του διαλείμματος κατάκοπη, εμφανώς άρρωστη. Όταν πήγα να την πλησιάσω, μου έκανε νόημα να κρατήσω απόσταση. “Νομίζω αρρώστησα” μου είπε. Στο ερώτημα τι «κάνεις εδώ», απάντησε: αύριο δεν θα έρθω, αλλά σήμερα είναι διπλό το μεροκάματο και δεν μπορώ να το χάσω. Την κατανοώ απόλυτα, αλλά…

Αυτό που δεν κατανοεί –συνεχίζει ο κ. Ν.Σ.- είναι η στάση μιας άλλης συναδέλφου, εδώ στην Πιερία! Ενώ ειδοποιήθηκε πως είναι θετική στον ιό, βγήκε κανονικά από το σπίτι της, πήγε έκανε όλες τις δουλειές της και μετά μπήκε σε καραντίνα. Όταν της είπα «τι είναι αυτά που κάνεις;» απάντησε ότι έπρεπε οπωσδήποτε να τακτοποιήσει κάποιες υποχρεώσεις της, πριν κλειστεί για 14 μέρες στο σπίτι της. Αυτήν την ενέργεια δεν την κατανοώ σε καμία περίπτωση και πραγματικά προβληματίζομαι και ανησυχώ για το τι διασπορά του ιού έχει γίνει στην Πιερία.

Αξίζει να σημειωθεί πως μετά τα απανωτά κρούσματα, η επιχείρηση ανέλαβε τη διενέργεια τεστ για όλους τους εργαζομένους, όπως σημειώνει ο πρώην εργαζόμενος. Ωστόσο ο ίδιος δεν ενημερώθηκε ποτέ από την Επιχείρηση για το αποτέλεσμα του τεστ και έπρεπε επί… μέρες να απευθύνεται σε διάφορους εμπλεκόμενους, ζώντας πραγματικά με την αγωνία της ασθένειας. «Ήταν οι πιο δύσκολες ημέρες της ζωής μου. Αν και μας είχαν πει ότι θα μας ειδοποιήσει η εταιρεία, είχαν περάσει μέρες και κανείς δεν είχε επικοινωνήσει. Μετά από πολύ κόπο, τελικά με ενημέρωσαν από το εργαστήριο που εξέτασε το δείγμα ότι είμαι αρνητικός. Και αυτό δεν ήταν εύκολο!» λέει χαρακτηριστικά. Πλέον η αγωνία του μετατοπίζεται στην επιβίωσή του, αφού η επιχείρηση έκλεισε και ο ίδιος όπως και εκατοντάδες ακόμη εποχικοί εργαζόμενοι από την δική μας περιοχή αλλά και γειτονικούς νομούς, έμειναν χωρίς εργασία.

Η ανακοίνωση της Εταιρείας

Σύμφωνα με την εταιρεία, διενεργήθηκαν διαγνωστικά τεστ σε όλους τους εργαζόμενους, εποχιακούς και μη, προκειμένου να διαπιστωθεί ποιοι είναι θετικοί στον ιό.

Στην ανακοίνωσή της η εταιρεία, αναφέρει «Ως γνωστόν, μετά τον αιφνίδιο τερματισμό της παραγωγικής μας διαδικασίας και πριν την επικείμενη απόλυση όλου του εποχιακού μας προσωπικού που δεν το χρειαζόμασταν πλέον, αλλά, επειδή είναι άνθρωποι που κάθε χρόνο εργάζονται σε μας, επειδή μας εμπιστεύονται και γι αυτό είμαστε συναισθηματικά δεμένοι μαζί τους και υπόχρεοι σ’ αυτούς, προχωρήσαμε στον έλεγχο όλων, από δύο πιστοποιημένα εξωτερικά εργαστήρια. Τούτο δε, για να διαπιστωθεί:

α) πρώτον, πόσοι από αυτούς ήταν θετικοί στον ιό, έτσι ώστε, να δηλωθούν στον ΕΟΔΥ και να παραμείνουν ως εργαζόμενοί μας, για να είναι ασφαλισμένοι και να πληρώνονται από μας, για όλο το διάστημα της καραντίνας, επειδή το νιώθαμε σαν ανάγκη, να μη τους αφήσουμε ακάλυπτους τη συγκεκριμένη στιγμή.

β) όσοι δεν ήταν θετικοί, να μπορούν να εργασθούν ελεύθερα, χωρίς να αποτελούν κίνδυνο για το κοινωνικό σύνολο και τις οικογένειές τους, γνωρίζοντας, ότι δεν είναι θετικοί. Όλα τα παραπάνω γίνανε, χωρίς καμία πίεση από οποιονδήποτε φορέα ή Αρχή και με δικά μας έξοδα.

Περαιτέρω επισημαίνουμε, ότι ο αναφερόμενος αριθμός των κρουσμάτων που επαναλαμβάνουμε, ότι αποκαλύφθηκαν με δική μας πρωτοβουλία και έξοδα, λόγω του υψηλού αισθήματος κοινωνικής ευθύνης της διοίκησης της εταιρείας μας από τον οποίο ειλικρινά εκπλαγήκαμε, επειδή ήταν άτομα, πλήρως ασυμπτωματικά και δεν υπήρχε οποιαδήποτε προηγούμενη ένδειξη ή ενημέρωση από τους ίδιους, ειλικρινά μας προβληματίζει.

Τονίζουμε όμως, ότι όλοι όσοι βρέθηκαν θετικοί, παραμένουν ακόμη ασυμπτωματικοί, παραμένουν σε καραντίνα και πληρώνονται από μας. Ως εταιρεία, καταφέραμε έτσι, όσοι παρέμειναν και εργάζονται στην επιχείρησή μας, να είναι πλήρως αρνητικοί και οι θετικοί να είναι σε καραντίνα με πλήρη κάλυψη από μας και όσοι εποχιακοί απολύθηκαν, να μπορούν να συνεχίσουν με ασφάλεια τη ζωή τους.

Τέλος, παρόλο που πετύχαμε τις απαιτούμενες συνθήκες ασφάλειας για τους αρνητικούς στο τεστ εργαζομένους μας, με συνεχιζόμενες, όπως πριν απολυμάνσεις από πιστοποιημένα συνεργεία, παρά τις τεράστιες οικονομικές συνέπειες για μας, ακολουθούμε πιστά τις κείμενες διατάξεις και τις οδηγίες του ΕΟΔΥ, αντιμετωπίζοντας με την δέουσα σοβαρότητα το θέμα που προέκυψε».

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post «Πολλοί δεν τηρούσαν κανένα μέτρο…» Μαρτυρία εργαζόμενου στο εργοστάσιο επεξεργασίας τροφίμων στην Πέλλα appeared first on Eptanews.gr.

Μετά την επιτυχία που γνώρισε το 1ο street food festival τον περασμένο Οκτώβριο η People Presents αλλάζει πρόσωπο δημιουργώντας το StrΕΑΤ Party. Στόχος είναι, να φέρει τους ανθρώπους της Κατερίνης πιο κοντά για ένα τριήμερο γεμάτο γεύσεις, μυρωδιές, μουσική, αλλά και διασκέδαση.

Τοπικές επιχειρήσεις θα συμμετάσχουν αναδεικνύοντας την τοπική γαστρονομική κουλτούρα, τις γευστικές παραδόσεις του τόπου μας, αλλά και καινούργιες γαστρονομικές επιλογές που αναμένεται να ενθουσιάσουν τον ουρανίσκο όσων αποφασίσουν να παρακολουθήσουν τις εκδηλώσεις.

Οι διοργανωτές, περιμένουν τους «επισκέπτες» για να γνωρίσουν καινούργιες γεύσεις, γεύσεις οι οποίες, όπως λένε θα μας «συνεπάρουν». Εννοείται, πως όλες αυτές τις γεύσεις, θα η μπύρα,  το κρασί ή το cocktail και όλα αυτά στο StrΕΑΤ Party.

«Στις  11/12/13 Οκτώβρη λοιπόν, η πλατεία δημαρχείου θα ζωντανέψει και σας περιμένουμε όλους να μοιραστούμε κοινές εμπειρίες και να δημιουργήσουμε γευστικές αναμνήσεις . Να μην έχετε φάει σας θέλουμε όλους πεινασμένους!», αναφέρουν στο κάλεσμά τους οι διοργανωτές.

Street food:

Μοντέρνα ονομασία, αρχαία… συνήθεια!

Ο ορισμός του Σύμφωνα με τη Wikipedia ο ορισμός του street food, είναι ‘’έτοιμο προς κατανάλωση φαγητό ή ποτό, που πωλείται στο δρόμο ή σε κάποιο άλλο δημόσιο μέρος, όπως υπαίθρια αγορά ή πανηγύρι, από έναν πωλητή που βρίσκεται σε θάλαμο, καροτσάκι ή φορτηγό.’’

Πλέον, δεν είναι καθόλου περίεργο ότι υπάρχουν αναφορές για μικρά τηγανιτά ψαράκια που πωλούνται στο δρόμο στην αρχαία Ελλάδα. Όπως ίδιες αναφορές υπάρχουν και για τους υπόλοιπους γνωστούς αρχαίους πολιτισμούς, κάθε ένας με τα δικά του χαρακτηριστικά και φαγητά της εποχής. Κατά την διάρκεια των χρόνων, το φθηνό street food, αποτελούσε την μοναδική πηγή διατροφής φτωχών πληθυσμών, σε πόλεις που οι άνθρωποι δεν είχαν τη δυνατότητα να μένουν σε χώρο με κουζίνα ή να τρώνε σε εστιατόρια.

Φαίνεται πως το street food υπήρχε πάντα, ακολουθούσε την ιστορία της διατροφής μας και είχε και τα δικά του ανεβοκατεβάσματα σε δημοτικότητα. Από φαγητό των φτωχών και κοινωνικά απομονωμένων, στη γαστρονομική ελίτ του σήμερα, όπου μεγάλα ονόματα από τις επαγγελματικές κουζίνες ασχολούνται μαζί του και τεχνολόγοι τροφίμων ετοιμάζουν το επόμενο υβριδικό food craze.

Το τελευταίο διάστημα, ο όρος street food έχει εισβάλει στην καθημερινότητά μας, σε μία προσπάθεια περιγραφής των καινούριων αφίξεων. Το φαγητό στο χέρι αποτελεί μια είδους νέα εμμονή για όλους μας, και η αλήθεια είναι ότι δεν ήταν ποτέ τόσο απολαυστικό. Αν μέχρι πρότινος, επιλέγαμε μόνο hot dog, μαλλί της γριάς ή ακόμη και ψητό καλαμπόκι «στο πόδι», η νέα τάξη (των γευστικών) πραγμάτων, θέλει να απολαμβάνουμε στον δρόμο από χειροποίητες πίτες και σάντουιτς, μέχρι… smoothies.

“Chinatown” μπορεί να μην είμαστε, αλλά το φαγητό του δρόμου αποκτά ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις και πλέον έχει απενοχοποιηθεί στη συνείδηση ακόμη και των πιο επιφυλακτικών! Αυτό σημαίνει ότι όλο και περισσότεροι «καλοντυμένοι» θα ενδώσουν σε ένα λαχταριστό burger Από τον ίδιο πειρασμό της δοκιμής, εννοείται πως πλέον δεν ξεφεύγουν, ούτε οι καλοντυμένες γυναίκες.

Το street food μπορεί να είναι φαγητό ή ποτό και πωλείται συνήθως σε υπαίθριους πάγκους, καντίνες αλλά και σε μαγαζάκια που καταλαμβάνουν μόλις ελάχιστα τετραγωνικά. Μιας και ο όρος χρησιμοποιείται πλέον κατά κόρον, ας δούμε στην πραγματική του διάσταση.

Τρώγεται στο χέρι και δη στο δρόμο. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να είσαι προετοιμασμένος να φας όρθιος, σε κάποιο πάγκο, σε παγκάκι ή και πεζούλι.

Δεν έχει «πολυτέλειες». Η απλότητα είναι αυτή που χαρακτηρίζει το street food γι΄αυτό μην έχεις παράλογες απαιτήσεις. Οι χαρτοπετσέτες αρκούν.

Έχει συνήθως αναμονή. Αν δεν πρόκειται για καλαμπόκι ή κάστανα, χρειάζεται λίγος χρόνος προετοιμασίας. Να είσαι υπομονετικός.

Μην κρίνετε από το background. Ο χώρος είναι περιορισμένος, οπότε η διακόσμηση δεν είναι σίγουρα το φόρτε του μαγαζιού.

Θέλει αποφασιστικότητα. Φαγητό στο χέρι σημαίνει γρήγορο φαγητό, χωρίς να είναι απαραίτητα πρόχειρο. Προσπάθησε να πας διαβασμένος και να μην καθυστερείς την ουρά.

Μην πλησιάσεις, αν δεν έχει ποτέ ουρά. Σε ένα πολυσύχναστο μέρος το φαγητό δεν περισσεύει και μειώνονται οι πιθανότητες να είναι μπαγιάτικο. Η προσέλευση του κόσμου δείχνει επίσης ότι το φαγητό είναι νόστιμο και οικονομικό. Ποιος θέλει να περιμένει στην ουρά για ακριβό και κακό φαγητό;

Βάση στις λεπτομέρειες. Μπορεί η διακόσμηση να μην σε αφορά, αλλά η τάξη και η υγιεινή είναι χαρακτηριστικά που πρέπει να ελέγξεις. Φοράει γάντια αυτός που σε σερβίρει; Είναι προστατευμένο το φαγητό; Μικρές αλλά σημαντικές λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά.

Μην «πιάνεις» τις θέσεις αφότου φας. Αν υπάρχουν διαθέσιμα spots για να φας πιο εύκολα, θα πρέπει να τα ελευθερώσεις μόλις τελειώσεις το φαγητό σου για τους επόμενους – εκτός κι αν δεν υπάρχει ζήτηση εκείνη την ώρα.

The post Το StrΕΑΤ Party ήρθε για να μείνει! appeared first on Eptanews.gr.