«Ο βασανισμός ενός ζώου είναι ένας τρόπος για κάποιον άνθρωπο να βρει τη δύναμη, τη χαρά ή την εκπλήρωση βασανίζοντας ένα θύμα που δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του.»

«Ο βιασμός είναι ένας τρόπος για κάποιον άνθρωπο να βρει τη δύναμη, τη χαρά ή την εκπλήρωση βασανίζοντας ένα θύμα που δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του.»

«Η κακοποίηση ενός παιδιού είναι ένας τρόπος για κάποιον άνθρωπο να βρει τη δύναμη, τη χαρά ή την εκπλήρωση βασανίζοντας ένα θύμα που δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του.»

Η γραμμή που διαχωρίζει την κακομεταχείριση ενός ζώου από την κακομεταχείριση ενός ανθρώπου είναι πάρα πολύ λεπτή, και την διαπερνούμε πολύ πιο εύκολα από όσο πιστεύουν οι περισσότεροι άνθρωποι. Οι άνθρωποι κακοποιούν τα ζώα για τον ίδιο λόγο που κακοποιούν τους ανθρώπους. Μερικοί ίσως σταματήσουν στα ζώα, αλλά έχει ήδη αποδειχθεί ότι στις περισσότερες περιπτώσεις προχωρούν στην κακομεταχείριση ανθρώπων.

Ο κύκλος της βίας

Ένα από τα πιό επικίνδυνα πράγματα που μπορούν να συμβούν σε ένα παιδί είναι να βασανίσει και να σκοτώσει ένα ζώο και να μείνει ατιμώρητο (Μάργκαρετ Μήντ).

Δεν γεννιόμαστε με το γονίδιο της σκληρότητας και της αναλγησίας. Η στάση αυτή αναπτύσσεται σαν συνέπεια του περιβάλλοντος και της κοινωνίας. Σήμερα θεωρείται αποδεδειγμένο πως η παιδική βιαιότητα απέναντι στα ζώα είναι συχνά ένα σημάδι πως κάτι πάει λάθος, και αποτελεί προειδοποίηση μελλοντικών βίαιων πράξεων ενάντια σε ανθρώπους. Με την σωστή καθοδήγηση και καλλιέργεια από ενηλίκους, τα παιδιά μπορούν να διδαχθούν την ευαισθησία απέναντι σε άλλα πλάσματα. Χωρίς όμως επέμβαση και θετική διαπαιδαγώγηση, μπορεί να παγιδευτούν σε μια διαρκή διαιώνιση αυτής της βίαιης συμπεριφοράς. Η βία – άσχετα αν το θύμα έχει δύο ή τέσσερα πόδια, φτερά, ή πτερύγια – παραμένει βία.

Η σκληρότητα απέναντι στα ζώα συνδέεται με τη βία απέναντι στους ανθρώπους

.

Σύμφωνα με μια μελέτη του 1997 (Οργανισμός για την Πρόληψη της Βίας απέναντι στα Ζώα της Μασσαχουσέτης) και του Πανεπιστημίου Northeastern, αυτοί που κακοποιούν ζώα είναι πέντε φορές πιθανότερο να διαπράξουν βίαια εγκλήματα ενάντια σε ανθρώπους και τέσσερις φορές πιθανότερο να διαπράξουν καταπατήσεις ιδιοκτησίας από εκείνους που δεν έχουν ιστορικό βίας απέναντι σε ζώα.

Πέντε στους έξι μαθητές που ξέσπασαν σε πυροβολισμούς στα σχολεία τους το 1999 είχαν επιδείξει συμπεριφορές κακοποίησης απέναντι σε ζώα στην παιδική τους ηλικία.

Ο Κίνκελ, ετών 15, μπήκε σύμφωνα με ισχυρισμούς στην καντίνα του γυμνασίου του και άρχισε να πυροβολεί τους συμμαθητές του, έτσι απλά. Δύο σκοτώθηκαν και 22 άλλοι τραυματίστηκαν, οι τέσσερις από αυτούς σοβαρά. Αργότερα την ίδια μέρα, η αστυνομκία βρήκε τους γονείς του δολοφονημένους στο σπίτι τους. Αναφέρθηκε από την οικογένεια και φίλους ότι ο Κίνκελ είχε ιστορικό βίας απέναντι σε ζώα και συχνά καυχιόταν για βασανισμούς και δολοφονίες σκυλιών και γατιών.

Ο Μίτσελ Τζόνσον, ετών 13 και ο Άντριου Γκόλντεν, ετών 11, πυροβόλησαν και σκότωσαν τέσσερις μαθητές και έναν δάσκαλο στο σχολείο τους. Ένας μαθητής είπε ότι ο Άντριου πυροβολούσε σκυλιά «όλη την ώρα με ένα 22άρι». Ο Λούκ Γούντηαμ, ετών 16, μαχαίρωσε τη μητέρα του μέχρι θανάτου, και μετά πήγε στο γυμνάσιό του όπου πυροβόλησε και σκότωσε δύο συμμαθητές και τραυμάτισε άλλους επτά. Πριν από τις δολοφονίες, ο Γούντηαμ έγραφε στο ημερολόγιό του, ότι αυτός και ένας φίλος του χτύπησαν, βασάνισαν και έκαψαν τον σκύλο του μέχρι που τον σκότωσαν. Υπάρχει μια φρικιαστική ακολουθία δολοφόνων, βιαστών, και κακοποιών που έκαναν «εξάσκηση» σε ζώα όταν ήταν παιδιά.

Γιατί τα παιδιά κάνουν κακό στα ζώα…

Οι περισσότεροι ειδικοί συμφωνούν ότι η κακοποίηση ζώων δεν είναι απλά το αποτέλεσμα μιας ρωγμής στην προσωπικότητα ενός ατόμου, αλλά και σύμπτωμα μιας βαθιά διαταραγμένης οικογένειας. Οι δράστες βίαιων πράξεων ενάντια στα ζώα είναι κυρίως αγόρια στην εφηβεία, που προέρχονται από όλα τα εθνικά και κοινωνικοοικονομικά στρώματα αδιακρίτως. Πολλοί απ’ αυτούς απλώς απεικονίζουν τη βία που βλέπουν ή στην οποία υπόκεινται στο σπίτι. Τα παιδιά που βλέπουν τους γονείς τους να εκφράζουν τον θυμό τους ή την απογοήτευσή τους με βίαιη συμπεριφορά, συχνά μπαίνουν στη διαδικασία να κάνουν το ίδιο, ξεσπώντας πάντα στα πιο αδύναμα μέλη – ένα βρέφος στην οικογένεια ή ένα ζώο.

Παραμελημένα/κακοποιημένα ζώα, παραμελημένα/κακοποιημένα παιδιά…

Από όλες τις γυναίκες στην Αμερική που απευθύνονται σε καταφύγια για να ξεφύγουν από έναν σύζυγο που τις κακοποιεί, το 57% είχε κατοικίδιο που δολοφονήθηκε από τον σύζυγο. Υπολογίζεται ότι το 88% των ζώων που ζουν σε οικογένειες με βίαιη συμπεριφορά στο σπίτι κακοποιούνται ή δολοφονούνται. 

Υπάλληλοι αρμόδιων υπηρεσιών στην Αμερική και στην Αγγλία εκπαιδεύονται να αναγνωρίζουν τα σημάδια παραμέλησης ανηλίκων ή οικογενειακής βίας παρατηρώντας τα σκεύη φαγητού και νερού των κατοικιδίων κ.ά. Οι κτηνίατροι μαθαίνουν να ψάχνουν για σημάδια προειδοποίησης κακοποίησης στα ζώα. Η θέση της αμερικανικής κτηνιατρικής ιατρικής ένωσης είναι: «Το AVMA αναγνωρίζει ότι οι κτηνίατροι έχουν την ευκαιρία να παρατηρήσουν τις περιπτώσεις κακοποίησης και παραμέλησης των κατοικιδίων, όπως αυτά καθορίζονται από τον νόμο ή τις τοπικές διατάξεις. Όταν παρατηρηθούν τέτοιες περιπτώσεις, το AVMA θεωρεί ευθύνη του κτηνιάτρου να τις αναφέρει στις αρμόδιες αρχές. Τέτοιες καταγγελίες αποδεικνύονται απαραίτητες για την προστασία της υγείας και της ευημερίας ζώων και ανθρώπων πολύ συχνά.»

Η σκληρότητα απέναντι στα ζώα είναι έγκλημα και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται. Όλο και αυξανόμενος αριθμός δικαστικών αναγνωρίζει ότι η έγκαιρη παρέμβαση μπορεί να αποδειχθεί πολύ αποτελεσματική στην αντιμετώπιση τέτοιων και αργότερα άλλων εγκλημάτων. Οι περιπτώσεις σοβαρής ή επαναλαμβανόμενης βίας κατά των ζώων απαιτούν παραδειγματική τιμωρία, καθώς επίσης και ψυχιατρική θεραπεία του δράστη. Ιδανικά τέτοια θεραπεία πρέπει να γίνει σε ολόκληρη την οικογένεια, και όχι μόνο στον δράστη.

Τι μπορούμε να κάνουμε;

• Να επεμβαίνουμε και να καταγγέλλουμε.
• Να μην προσπερνάμε με συμπάθεια και ανοχή περιπτώσεις παιδιών που κακοποιούν ζώα. Όταν ένα παιδί κακοποιεί ζώα, φωνάζει βοήθεια σε κάποιον.
• Να ενημερωθούμε και να συμμετέχουμε. Αν ακούμε ένα ζώο ή ένα παιδί να υποφέρει επειδή κακοποιείται στο διπλανό μας σπίτι, να επεμβαίνουμε. Αν κάνουμε τα στραβά μάτια γινόμαστε οι ίδιοι έμμεσοι θύτες.

ΑΚΟΥ, ΚΟΙΤΑ, ΜΙΛΑ

Η ΣΙΩΠΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ

The post Βία στα ζώα = Βία στον άνθρωπο – Άρθρο της Αντωνίας Νατσιοπούλου appeared first on Eptanews.gr.

Την είδηση ανάρτησε στο facebook η Περιφερειακή Διεύθυνση Αστυνομίας Κεντρικής Μακεδονίας. Σύμφωνα με την ανάρτηση, τα δύο άτομα συνελήφθησαν μετά από καταγγελία πολίτη.

Το κακοποιημένο ζώο, μεταφέρθηκε άμεσα σε κτηνιατρείο της Κατερίνης και «ευτυχώς πλέον είναι καλά στην υγεία του», αναφέρει η ανάρτηση.

Από την αστυνομία γίνεται έκκληση προς όλους, αν και εφόσον αντιληφθούν ότι κακοποιείται ζώο, να προβούν σε καταγγελία, καλώντας το 100.

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post Κατερίνη – Συνελήφθησαν δύο άτομα για κακοποίηση αδέσποτου appeared first on Eptanews.gr.

Ε ναι! Εντάξει! Ο κόσμος είναι κακός για μικρά παιδιά σαν και μένα εκεί έξω, εγώ όμως είμαι πανέξυπνος και μεγαλοδείχνω κιόλας (κάτι μικρά με φοβούνται κιόλας χαχαχαχαχ) και μου αρέσει να βλέπω τους φίλους μου και να παίζω και μπάλα από δω κι από κει και όταν κάθομαι κάπου πολλοί μου λένε ότι είμαι πολύ όμορφος – κι η μαμά μου μου το λέει αλλά αυτή είναι μαμά μου και μ’ αγαπάει – και είμαι πολύ όμορφος και δεν είμαι και κανα χαζό στην τελική. 

Γι αυτό το έσκασα προχθές.  Βασικά δεν το έσκασα ακριβώς.  Είδα την εξώπορτα ανοιχτή και ήθελα να δω τί γίνεται έξω. Αλλά μετά άρχισε να φυσάει πολύ και είχε και πολλή βροχή και τρόμαξα (λογικό αφού είπαμε – είμαι μικρός κι ας μεγαλοδείχνω) κι άρχισα να τρέχω για να γυρίσω σπίτι αλλά έκανα λάθος και … χάθηκα. Ναι, εντάξει, χάθηκα. Μπερδεύομαι άμα τρέχω, επειδή τρέχω πολύ πολύ γρήγορα, και δεν προσέχω και πολλά. Και μετά σταμάτησε ο αέρας και η βροχή και όλοι βγήκαν έξω και κοιτούσαν από δω κι από κει και μιλούσαν. Κάποιοι κατάλαβαν ότι χάθηκα και με κέρασαν κιόλας.

Γενικά πέρασα υπέροχα αλλά μου βγήκε ξινό. Η μαμά είχε πολύ δίκιο. Και από δω και πέρα δεν θα ξαναβγώ ποτέ χωρίς αυτήν ή τον αδερφό μου κι ας μεγαλώσω κι άλλο γιατί ο κόσμος είναι κακός και η μαμά μου πέθανε από την αγωνία της και με έψαχνε και έκλαιγε και φοβόταν πως κάποιος θα μου κάνει κακό κι ότι δεν θα με βρεί ποτέ ξανά και δεν θα ξέρει τί απέγινα κι αν ζώ. Μου τα έλεγε μετά που με είδε κι έκλαιγε πολύ και δεν θέλω να την ξαναστεναχωρήσω. Μαμά μου είναι και με προσέχει. 

Είμαι μικρός, αλλά χαζός δεν είμαι! Αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί ο κόσμος είναι κακός με τα μικρά παιδιά. Τα μικρά παιδιά δεν πειράζουν κανέναν! Εγώ καθόμουν όμορφα και ωραία και χάζευα τον κόσμο και ήρθε ένας που έμοιαζε με τον παππού  – είναι πολύ καλός ο παππούς μου – κι εκεί που σήκωσα το κεφάλι να τον δω καλύτερα ΜΠΑΜ μου πατάει μία στο κεφάλι και τότε κι εγώ τον ΔΑΓΚΩΣΑ!!

Κάπως έτσι θα μας έλεγε την ιστορία του πιθανόν ο δόλιος τρομαγμένος σκυλάκος που χάθηκε την ημέρα της σφοδρής κακοκαιρίας και έκανε την “αιματηρή επίθεση”. Φυσικά και υπήρχε αίμα.  Και κάτι ράμματα στο πόδι που κλώτσησε. Και μετά τα ράμματα ο κύριος γύρισε σπίτι του. Υπάρχουν μάρτυρες και ο κύριος, άσχετα με την νοητική του κατάσταση και το γιατί φοβήθηκε,  ΚΛΩΤΣΗΣΕ τον σκύλο. Ο φόβος και η ασθένεια δεν είναι δικαιολογία. Θα δικαιολογούσατε τον ξυλοδαρμό του ταχυδρόμου από κάποιον ο οποίος “φοβήθηκε πως είδε κλέφτη”; Μην βιαστείτε να πείτε “άλλο αυτό!” Καθόλου άλλο αυτό. Το ίδιο ακριβώς είναι. Κι αν θέλετε να σηκώσετε το δάχτυλο και να βρείτε φταίχτη κάντε το. Και πολεμήστε για το δίκαιο και το σωστό. Πολεμήστε την άγνοια, πολεμήστε την εγκατάλειψη, πολεμήστε για τα θύματα. Σκυλί, παιδί, γέροντας, εργαζόμενος, γυναίκα. Το δίκηο ένα είναι. Και τιμωρεί τον θύτη. Και ο θύτης είναι πάντα άνθρωπος. 

Η ΔΡΑΣΗ ΦΕΡΝΕΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ και Ο,ΤΙ ΔΙΝΕΙΣ ΠΑΙΡΝΕΙΣ

Όσοι διέδωσαν μέσω ΜΜΕ και Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης, και εμμένουν να διαδίδουν, ψευδείς ειδήσεις παρ’ όλες τις προειδοποιήσεις, είτε γιατί προσπαθούν να ανεβάσουν την δημοτικότητα των blog τους για εισπράξεις είτε γιατί εξυπηρετούν συμφέροντα ανθρωποκεντρικών εκπροσώπων, επειδή προκάλεσαν το κοινό αίσθημα και, αναπόφευκτα, άδικη οργή ενάντια στα άστεγα ζώα, να είναι σίγουροι πως θα βρουν απέναντί τους τον νόμο με κάθε πρόσφορο μέσο. 

Όπως  μου είπε κάποτε και ο γέροντας Αριστείδης Τσιουπλής, όταν συνεργαζόμουν με το τυπογραφείο του: “Πήραν όλοι οι άσχετοι από ένα μαρκούτσι στο χέρι και το παίζουν δημοσιογράφοι” Ήρθε η ώρα οι τρομολάγνοι συλλέκτες των προσφιλών τους  like να μπουν στην θέση τους.

Υιοθεσία Σκύλου:

Ο Τσίλλι ψάχνει οικογένεια γιατί η δική του δεν υπάρχει πια.

Η καρδιά όλων μας πονά για τον χαμό της γυναίκας που διέμενε στην Βύρωνος και έφυγε άδικα από την ζωή την προηγούμενη εβδομάδα. Συμμερίζομαι τον πόνο της οικογένειας και ο ρόλος μου υπαγορεύει μόνο έναν τρόπο με τον οποίο μπορώ να βοηθήσω: να βρω σπίτι για τον αγαπημένο της σκύλο και μόνο της σύντροφο τα τελευταία χρόνια, τον γλυκύτατο επτάχρονο Τσίλλι.

Θέλω να ευχαριστήσω εκ βαθέων τον Άρη Δημητρίου και την Ξένια Στάθη που ανταποκρίθηκαν άμεσα στην έκκλησή μου για φιλοξενία. Ο Τσίλλι μόλις κάποιες ημέρες πριν άρχισε να τρώει και να θέλει να βγει έξω.  Είναι ακόμη θλιμμένος και μάλλον σοκαρισμένος γιατί έχασε την μαμά του. Και δεν μπορεί να καταλάβει γιατί την έχασε. Όπως ένα μικρό παιδί.

Έχει πολλά χρόνια μπροστά του και πολύ τρυφερότητα και χαρά να δώσει. Και χρειάζεται την βοήθειά σας. Όχι για να ξεχάσει την “μαμά” του αλλά για να συνεχίσει να ζει όμορφα και να την θυμάται κάθε φορά που θα κοιμάται σε μία ζεστή αγκαλιά.

Είναι επτά ετών, πολύ μικρού μεγέθους, στειρωμένος.

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνείτε με το 6995998877 (Άρης Δημητρίου)

The post ΕΧΕ ΤΟΝ ΝΟΥ ΣΟΥ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ… Μία αληθινή ιστορία – Άρθρο της Αντωνίας Νατσιοπούλου appeared first on Eptanews.gr.

Μολιέρος

Η ιδέα μιας μικροσκοπικής φατσούλας που ξεμυτίζει από την τσάντα σας είναι σαφώς πολύ χαριτωμένη αλλά αυτή η μόδα συνδέεται με μια τραγική πραγματικότητα: αυτή που ζουν οι γονείς τους στα εκτροφεία ανά τον κόσμο και αυτή που ζουν τα ίδια όταν εγκαταλείπονται. Θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι ένα σκυλί λίγων κιλών δεν συνεπάγεται λιγότερες ευθύνες. Ο «Μπλε Σταυρός» αναφέρει ότι το διάστημα από το 2010 έως το 2015 υπήρξε αύξηση 120% στις εγκαταλείψεις μικρόσωμων ζώων (κυρίως τσιουάουα, καβαλιέ σπάνιελ, σιχ τσου και μπισόν φριζέ).

Συνήθως τα ζώα που πωλούνται από μεσάζοντες προέρχονται από αυτά που είναι γνωστά ως puppy mills (μύλοι κουταβιών). Και ο όρος αντιπροσωπεύει αυτό ακριβώς που φαντάζεστε. Άθλιες συνθήκες υγιεινής και υγείας και ζώα που “στραγγίζονται” γεννώντας αλλεπάλληλα. Τα κουτάβια που τελικά επιβιώνουν πωλούνται σε ανυποψίαστους ανθρώπους οι οποίοι συχνά καταλήγουν να έχουν αγοράσει ένα ζώο άρρωστο το οποίο πεθαίνει στα χέρια των παιδιών τους πολύ σύντομα από ιδιοπάθειες λόγω των αιμομιξιών στο εκτροφείο.

Ο Nόμος της Λούσι ψηφίστηκε φέτος, στις 6 Απριλίου, στην Αγγλία και καταργεί το ενδιάμεσο εμπόριο, το οποίο καθιστά εξαιρετικά δύσκολο τον έλεγχο των εκτροφείων και επιτρέπει σε πολλούς να κερδοσκοπούν. Αυτό σημαίνει ότι όποιος θέλει να αγοράσει ζώο και όχι να υιοθετήσει θα πρέπει να αγοράζει απευθείας από τον εκτροφέα. Ο νόμος της Λούσι πήρε το όνομά του από την Λούσι, ένα King Charles Cavalier Spaniel το οποίο υπέφερε τα πάνδεινα σε φάρμα εκτροφής. Ο Mark Abraham, κτηνίατρος, συγγραφέας και ιδρυτής του PupAid, ξεκίνησε την ομώνυμη εκστρατεία εις μνήμην της Λούσι δέκα χρόνια πριν.

Η αλήθεια είναι μια: τα περισσότερα άστεγα ζώα προέρχονται από εγκαταλείψεις και ανεπιθύμητες γέννες ιδιόκτητων ζώων. Αυτά που γεννιούνται στο δρόμο σπάνια και ελάχιστα επιβιώνουν πέραν του αριθμού των 1 με 2 σε κάθε γέννα και πέραν του έτους.

Αν σας ενοχλεί ο ολοένα αυξανόμενος αριθμός των άστεγων ζώων ελέγξτε το οικογενειακό σας περιβάλλον και τους γείτονές σας. Πόσοι είχαν σκύλο και τον εγκατέλειψαν; Πόσοι είχαν ανεπιθύμητη γέννα και «εξαφάνισαν» βολικά τα κουτάβια σε σακούλα, στα σκουπίδια, στο ρέμα ή στο δρόμο;

Η εγκατάλειψη και η κακοποίηση διώκεται από το νόμο και εμείς πρέπει να συνεργαστούμε με τις δημοτικές και αστυνομικές αρχές για την εξαφάνιση του φαινομένου.

Να θυμάστε πάντα: Η ΒΙΑ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΒΙΑ. Ένα ζώο που καταδιώκεται, δεν έχει ησυχία και γίνεται αποδέκτης βίαιων κινήσεων ή επαφών αναπόφευκτα θα γίνει βίαιο στην προσπάθειά του να επιβιώσει.

Τα τετράποδα πλάσματα που μοιράζονται μαζί μας την πόλη, έχουν ανάγκη από καταφύγιο και τροφή, αλλά και αποφυγή κάθε απάνθρωπης μεταχείρισης, όπως και εμείς. Είναι συχνό το φαινόμενο να αντιμεταθέτουμε ευθύνες και να κατηγορούμε τα ίδια τα ζώα για συμπεριφορές που εμείς έχουμε προκαλέσει και λάθη των δημοτών και του Δήμου που μας εκπροσωπεί, ο οποίος και φέρει την ευθύνη και έχει πολύπλευρο ρόλο στο θέμα της διαχείρισης των αδέσποτων ζώων.

Η άποψη της απομάκρυνσης των ζώων από την πόλη σε άλλες περιοχές ή εγκλεισμό απλά για την μετακίνηση αυτού που θεωρούμε πρόβλημα σε «άλλα χέρια» είναι απάνθρωπη, παράνομη και δείχνει έλλειψη πολιτισμού και κοινωνικής και περιβαλλοντικής ηθικής. Δείξτε ανοχή, συνεργαστείτε και εκφράστε την οργή σας απέναντι σε αυτούς που είναι πραγματικά υπεύθυνοι για αυτό που σας ταλαιπωρεί: τους ιθύνοντες και τους συμπολίτες σας.

Τα καταφύγια ζώων είναι καταφύγια, όπως ξεκαθαρίζει και ο όρος, και όχι φυλακές. Οι φυλακές είναι για τους θύτες. Και τα άστεγα ζώα είναι απλώς θύματα. Θύματα της έπαρσης του ανθρώπινου είδους που πίστεψε πως είναι η κορωνίδα των ειδών. Θύματα του αδηφάγου θηρευτή που μετέτρεψε το φυσικό περιβάλλον σε αστικό και διαχώρισε τα εξημερωμένα είδη σε αυτά που τον βολεύουν και σε αυτά που δεν τον βολεύουν. Και τα βάφτισε κατοικίδια, ζώα εργασίας, αδέσποτα.

Με το ξέσπασμα της πανδημίας και τον υποχρεωτικό εγκλεισμό μας λόγω καραντίνας είμαι σίγουρη πως οι περισσότεροι καταλαβαίνουμε πια τί σημαίνει να #έχεις_κάνει_μέσα και να στερείσαι των βασικών σου δικαιωμάτων και ελευθεριών. Μόνο που η δική μας πόρτα ανοίγει πλέον σταδιακά. Πώς μπορούμε να ανοίξουμε την δική τους πόρτα;

Στειρώνουμε όλα τα άστεγα ζώα

Υιοθετούμε, δεν αγοράζουμε

Καταγγέλλουμε την κακοποίηση

Καταγγέλλουμε την εγκατάλειψη.

Τα στειρωμένα ζώα, εκτός από το chip (ηλεκτρονική σήμανση) φέρουν τατουάζ την ημερομηνία στείρωσης εσωτερικά στο πτερύγιο του αριστερού αυτιού. Αιτούμαστε την στείρωση όσων άστεγων ζώων συναντούμε στην περιοχή μας με αίτηση στον Δήμο διά ζώσης ή ηλεκτρονικά ή μέσω της πρακτικής εφαρμογής novoville, την οποία βρίσκετε δωρεάν για Android και iOs. Το άστεγο ζώο συλλαμβάνεται με την υπόδειξή σας, οδηγείται για εξετάσεις αίματος, στείρωση, σήμανση, εμβολιασμό και αποπαρασίτωση, παραμένει στο κυνοκομείο μέχρι την επούλωση (από 10-12 ημέρες) και επανεντάσσεται στο οικείο του περιβάλλον και στην περιοχή από όπου περισυνελλέχθη.

Όταν συναντάτε κάποιο άστεγο ζώο το οποίο χρειάζεται άμεση κτηνιατρική φροντίδα, επικοινωνείτε με το συνεργείο περισυλλογής στο 6995 998 877 ενημερώνοντας για τη θέση και την κατάσταση του σκύλου και εφόσον μπορείτε περιμένοντας, προκειμένου να μην φύγει ο σκύλος για να μεταφερθεί για θεραπεία και φιλοξενία από τους αρμόδιους.

Αρμόδιος Αντιδήμαρχος: Γεώργιος Τσιαλός

Διοικητικός Αρμόδιος: Αργύρης Κούκουλης

Συμβεβλημένοι κτηνίατροι: Λεωνίδας Τζέγκας και Ανδρέας Βλαχίδης

Το Συμμετέχω Αδέσποτα Κατερίνης πάντα είναι ανοιχτό για συνεργασία με τους ιθύνοντες, εφόσον η προσφορά του δεν αντιμετωπίζεται με απαξίωση. Στα πλαίσια της συνεργασίας αυτής και της συμμετοχής μας στην Πενταμελή Επιτροπή Ελέγχου, μετά από πρόσκληση του Αντιδημάρχου κατατέθηκαν τα ζητήματα που θέλουμε να τεθούν προς συζήτηση και να διεκπεραιωθούν. Ειρήσθω εν παρόδω: τα ζητήματα παραμένουν, με κάποιες μικρές εξαιρέσεις, ΤΑ ΙΔΙΑ την τελευταία δεκαετία. Ζητήθηκε, λοιπόν, να εξεταστούν και να προωθηθούν τα εξής θέματα επιγραμματικά:

1. Κανονισμός λειτουργίας κυνοκομείου
2. Πρωτόκολλα διαχείρισης για την περισυλλογή και την επικοινωνία με τον πολίτη
3. Πρωτόκολλο διαχείρισης κουταβιών
4. Πρωτόκολλο διαχείρισης ιδιόκτητων ζώων που κυκλοφορούν ελεύθερα
5. Συγγραφές υποχρεώσεων φροντιστών κυνοκομείου, συνεργείου περισυλλογής, κτηνιάτρων, διοικητικών υπαλλλήλων
6. Σχέδιο και προγραμματισμός για συνθήκες εκτάκτων αναγκών
7. Πρωτόκολλο προώθησης υιοθεσιών και Διαδικασία υιοθεσίας
8. Καμπάνια ευαισθητοποίησης δημοτών
9. Καταγραφή πόρτα – πόρτα κατοικιδίων από την Δημοτική Αστυνομία (με πιθανό σχήμα ένας αστυνομικός ένας εθελοντής ένας από δήμο)
10. Νομιμοποίηση συμμετοχής εθελοντών στο πρόγραμμα με φιλοξενίες
11. Κώδικας Πενταμελούς Επιτροπής – Υποχρεώσεις και Δικαιώματα για την εύρυθμη και διαφανή λειτουργία του προγράμματος

***

12. Δεύτερο συνεργείο περισυλλογής
13. Γραμμή καταγγελιών, παραπόνων, περιστατικών
14. Ειδικό τέλος 0,50 ευρώ υπέρ προγράμματος σε λογαριασμό ΔΕΥΑΚ
15. Καθιέρωση Κυριακής Υιοθεσίας στο dog park για υιοθεσίες, φιλοξενίες, έσοδα και σύνδεση δημοτών

***

16. Πρόσκληση όλων των φιλόζωων για ενημέρωση και συνεργασία (φορείς και άτομα)
17. Στειρώσεις αρσενικών
18. Καταγραφή και στειρώσεις γατο-αποικιών με εθελοντικά προγράμματα

***

19. Παρουσίαση απολογισμού από νέα διοίκηση
20. Παρουσίαση προγραμματισμού
21. Έλεγχος αρχείων με τυχαία επιλογή δειγμάτων
22. Παρουσίαση απολογισμού συναντήσεων με δημοτικές κοινότητες  και συμπεράσματα
23. Επικοινωνιακά και πρακτικά “λάθη” στην ανακοίνωση και εφαρμογή των ελέγχων από την Δημοτική Αστυνομία

Παραβολή:

“Ένας κύριος τις προάλλες σε ένα κατάστημα είχε την καλή πρόθεση να μου ανοίξει την πόρτα καθώς με είδε με το μπαστούνι και βήμα μετέωρο. Δεν μπορούσε φυσικά να φανταστεί ότι εγώ είχα σχεδιάσει ότι θα στηριχτώ στην πόρτα κάνοντας ένα βήμα μεγαλύτερο απ’ οτι συνήθως για να φτάσω ακριβώς εκεί. Την συνέχεια την φαντάζεστε… η πόρτα άνοιξε κι εγώ, μη έχοντας που να στηριχτώ, προσγειώθηκα μπροστά στο έκπληκτο βλέμμα του ευγενικού με καλή πρόθεση κυρίου.

Είμαι η ‘Όλγα, είμαι 47 ετών, πάσχω από πολλαπλή σκλήρυνση και είμαι καλά” (Blog Ossom)

Ηθικό Δίδαγμα:

Οι καλές προθέσεις δεν αρκούν

The post Τελικά ποιός φταίει; Ο ρόλος σου, ο ρόλος μου, ο ρόλος τους – Άρθρο της Αντωνίας Νατσιοπούλου appeared first on Eptanews.gr.

Ο Πρόεδρος του Κυνηγετικού Συλλόγου, Τόλης Πλατής, είπε πως θεωρεί πιο πιθανό το σενάριο να ήταν πρόχειρη θηλιά για παράνομη παγίδευση θηράματος, κάτι που αποτελεί συχνό φαινόμενο.  Αν, όμως, αυτό έγινε από ανθρώπινο χέρι, συμπληρώνει, και δεν ήταν πρόχειρη παγίδα, η πρόθεση ήταν ο σκύλος να μην μπορεί να δαγκώσει το σχοινί για να το κόψει. Και αυτό είναι καθαρός σαδισμός. “Δεν θέλω να πιστέψω αυτή την εκδοχή. Στην Κατερίνη έχουμε 1260 μέλη και έχουμε κάνει μεγάλη εκστρατεία για να σημανθούν όλοι οι σκύλοι των μελών μας ζητώντας ειδικές προσφορές από κτηνιάτρους. Τελευταία σημάνθηκαν άλλοι 300 σκύλοι. Δυστυχώς δεν μπορούμε να τους ελέγξουμε όλους. Κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε και πλέον οι περισσότεροι χρησιμοποιούμε γιλέκα προστασίας από ανθρακόνημα για τους σκύλους μας και το 80% των κυνηγών με σκύλους έχει  φορητές συσκευές ανάγνωσης gps ακτίνας περίπου 30 χιλιομέτρων. Δεν εγκαταλείπουμε τους σκύλους μας και θέλουμε να συλλαμβάνονται όσοι παρανομούν”

“Το πρόβλημα με την παράνομη θήρα και τις παγίδες κάθε μορφής είναι πολύ μεγάλο, ειδικά τα τελευταία χρόνια”, συνεχίζει. “Θύματα της οποιασδήποτε παγίδας δεν είναι μόνο άγρια ζώα, τα οποία πεθαίνουν μαρτυρικά, αλλά και κυνηγετικοί σκύλοι.  Γι αυτό προμηθευτήκαμε έξι κάμερες με αυτονομία αρκετών μηνών και παρακαλούμε όταν κάποιος εντοπίζει παγίδες σε δασική περιοχή να ενημερώνει την θηροφυλακή και να αποφεύγει τις δημοσιεύσεις. Καταλαβαίνω πως η πρόθεσή τους είναι καλή και το σοκ μεγάλο και ότι θέλουν να μοιραστούν την εμπειρία τους, αλλά μόνο έτσι θα μπορεί να στηθεί κάμερα και κλιμάκιο παρακολούθησης και να γίνουν οι συλλήψεις.”

Την αύξηση των κρουσμάτων επιβεβαιώνει  και ο θηροφύλακας Δημήτρης Χρυσόπουλος: “Την τελευταία δεκαετία έχουμε τρομακτική αύξηση στην παράνομη θήρα με παγίδες κάθε μορφής. Είναι σημαντικό να πω πως το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων που βάζουν τέτοιες παγίδες δεν είναι δηλωμένοι κυνηγοί. Στην Βέροια πρόσφατα βρήκαμε τριάντα συρματοθηλιές. Είναι πολύ σημαντικό να μας ενημερώνουν για να προσερχόμαστε στο σημείο όταν βρίσκουν θηλιές ώστε να μπορούμε να παρακολουθήσουμε και να κάνουμε συλλήψεις. Οι καταδικαστικές αποφάσεις αγγίζουν το 90% των συλλήψεων και επιβεβαιώνουν πως το σύστημα δουλεύει”.

Την πραγματική ιστορία της γλυκιάς σκυλίτσας δεν θα την μάθουμε ποτέ. Μόνο υποθέσεις μπορούμε να κάνουμε. Μπορούμε όμως να προσπαθήσουμε όλοι μαζί να της βρούμε μία οικογένεια για να βρει καταφύγιο μετά την ανάρρωσή της και να ξαναπιστέψει στον άνθρωπο. Η σκυλίτσα είναι νεαρής ηλικίας, σχεδόν ενάμιση έτους, φιλοξενείται στο κτηνιατρείο του κ. Τζέγκα και η κατάστασή της βελτιώνεται καθημερινά.

-Τί κάνω όταν βρίσκω παράνομη θηλιά στην βόλτα μου στο βουνό;

Δεν την πειράζω και ενημερώνω την Θηροφυλακή

-Τί κάνω όταν βρίσκω ζώο παγιδευμένο στο βουνό;

Ενημερώνω τον Δήμο και την Θηροφυλακή

Σε κάθε περίπτωση οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε πως φέρουμε ευθύνη για όσα επιτρέπουμε να γίνονται γύρω μας. Ο σαδισμός δεν είναι χαρακτηριστικό μόνον των κατά συρροή δολοφόνων και εγκληματιών. Εκφράζεται γύρω μας από απλούς ανθρώπους που βλέπουμε κάθε μέρα και έχουν βίαιες αντιδράσεις ή κάνουν bullying. Ας είμαστε προσεκτικοί για να διακρίνουμε τις συμπεριφορές που αποκαλύπτουν τον πυρήνα του σαδισμού, όπως τον εκφράζει ο Έριχ Φρομ: Κοινό χαρακτηριστικό σε όλες τις εκφράσεις του σαδισμού είναι το πάθος να έχει κανείς απόλυτο και απεριόριστο έλεγχο πάνω σε οποιοδήποτε ζωντανό πλάσμα, είτε ζώο, είτε παιδί, είτε άντρα, είτε γυναίκα. Και ας θυμόμαστε πως ο σαδισμός δεν προκύπτει ξαφνικά σαν μεταδοτική ασθένεια, αλλά έχει τις ρίζες του σε μία παιδική ηλικία που κραύγαζε να ξεφύγει από μία απελπιστική και τρομακτική κατάσταση. Ούτε γεννιόμαστε με το γονίδιο της σκληρότητας και της αναλγησίας. Η στάση αυτή αναπτύσσεται σαν συνέπεια του περιβάλλοντος και της κοινωνίας.

Δεν μπορείς να δημιουργείς ένα τέρας και μετά να το καταδικάζεις.

Όταν κοιτάζω στον καθρέφτη δεν βλέπω εμένα. Βλέπω όλους εσάς που με φτιάξατε.

(Could You Ever Live Without? Ποιητική Συλλογή του David Jones)

Το 1905 ο Φρόυντ δήλωνε ότι οι κλινικοί γιατροί εξέταζαν με ιδιαίτερη προσοχή παιδιά που έδειχναν σκληρότητα απέναντι στα ζώα. Σήμερα, αναδεικνύονται όλο και περισσότερα στοιχεία ότι η παιδική βιαιότητα απέναντι στα ζώα είναι συχνά ένα σημάδι πως κάτι πάει λάθος, και αποτελεί προειδοποίηση μελλοντικών βίαιων πράξεων ενάντια σε ανθρώπους. Με την σωστή καθοδήγηση και καλλιέργεια από ενηλίκους, τα παιδιά μπορούν να διδαχθούν την ευαισθησία απέναντι σε άλλα πλάσματα. Χωρίς όμως επέμβαση και θετική διαπαιδαγώγηση, μπορεί να παγιδευτούν σε μια διαρκή διαιώνιση αυτής της βίαιης συμπεριφοράς. Η βία – άσχετα αν το θύμα έχει δύο ή τέσσερα πόδια, φτερά, ή πτερύγια – παραμένει βία.

Οι περισσότεροι ειδικοί συμφωνούν ότι η κακοποίηση ζώων δεν είναι μόνο το αποτέλεσμα μιας ρωγμής στην προσωπικότητα ενός ατόμου, αλλά και σύμπτωμα μιας βαθιά διαταραγμένης οικογένειας. Εξάλλου, η αμερικανική ψυχιατρική ένωση θεωρεί τη σκληρότητα απέναντι στα ζώα ένα από τα διαγνωστικά κριτήρια των διαταραχών συμπεριφοράς.

Οι δράστες βίαιων πράξεων ενάντια στα ζώα είναι κυρίως αγόρια στην εφηβεία, που προέρχονται από όλα τα εθνικά και κοινωνικοοικονομικά στρώματα αδιακρίτως. Πολλοί απ’ αυτούς απλώς απεικονίζουν τη βία που βλέπουν ή στην οποία υπόκεινται στο σπίτι. Πολλές μελέτες παρουσιάζουν ότι τα παιδιά που είναι βίαια απέναντι στα ζώα, είναι τα ίδια θύματα κακοποίησης.

Τα παιδιά που βλέπουν τους γονείς τους να εκφράζουν τον θυμό τους ή την απογοήτευσή τους με βίαιη συμπεριφορά, συχνά μπαίνουν στη διαδικασία να κάνουν το ίδιο, ξεσπώντας πάντα στα πιο αδύναμα μέλη – ένα βρέφος στην οικογένεια ή ένα ζώο.

Για να το πούμε με απλά λόγια: «Ο βασανισμός ενός ζώου είναι ένας τρόπος για κάποιον άνθρωπο να βρει τη δύναμη, τη χαρά ή την εκπλήρωση βασανίζοντας ένα θύμα που δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του.»

Αλλά ισχύει και το: «Ο βιασμός είναι ένας τρόπος για κάποιον άνθρωπο να βρει τη δύναμη, τη χαρά ή την εκπλήρωση βασανίζοντας ένα θύμα που δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του.»

Όπως επίσης και το: «Η κακοποίηση ενός παιδιού είναι ένας τρόπος για κάποιον άνθρωπο να βρει τη δύναμη, τη χαρά ή την εκπλήρωση βασανίζοντας ένα θύμα που δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του.»

Βλέπετε; Δεν υπάρχει καμία διαφορά.

Η γραμμή που διαχωρίζει την κακομεταχείριση ενός ζώου από την κακομεταχείριση ενός ανθρώπου είναι πάρα πολύ λεπτή, και περνιέται πολύ πιο εύκολα από ότι πιστεύουν οι περισσότεροι άνθρωποι. Οι άνθρωποι κακοποιούν τα ζώα για τον ίδιο λόγο που κακοποιούν τους ανθρώπους. Μερικοί ίσως σταματήσουν στα ζώα, αλλά έχει ήδη αποδειχθεί ότι στις περισσότερες περιπτώσεις προχωρούν στην κακομεταχείριση ανθρώπων.

Παραμελημένα/κακοποιημένα ζώα, παραμελημένα/κακοποιημένα παιδιά…

Υπολογίζεται ότι το 88% των ζώων που ζουν σε οικογένειες με βίαιη συμπεριφορά στο σπίτι κακοποιούνται ή δολοφονούνται. Από όλες τις γυναίκες στην Αμερική που απευθύνονται σε καταφύγια για να ξεφύγουν από έναν σύζυγο που τις κακοποιεί, το 57% είχε κατοικίδιο που δολοφονήθηκε από τον σύζυγο. Η παραμέληση των κατοικιδίων, πολλές φορές είναι σημείο ενδεικτικό της αδιάφορης συμπεριφοράς απέναντι στα παιδιά της οικογένειας.

Ήδη, υπάλληλοι αρμόδιων υπηρεσιών στην Αμερική και στην Αγγλία εκπαιδεύονται να αναγνωρίζουν τα σημάδια παραμέλησης ανηλίκων ή οικογενειακής βίας παρατηρώντας τα σκεύη φαγητού και νερού των κατοικιδίων κ.ά. Οι κτηνίατροι μαθαίνουν να ψάχνουν για σημάδια προειδοποίησης κακοποίησης στα ζώα. Η θέση της αμερικανικής κτηνιατρικής ένωσης είναι: «Το AVMA αναγνωρίζει ότι οι κτηνίατροι έχουν την ευκαιρία να παρατηρήσουν τις περιπτώσεις κακοποίησης και παραμέλησης των κατοικιδίων, όπως αυτά καθορίζονται από τον νόμο ή τις τοπικές διατάξεις. Όταν παρατηρηθούν τέτοιες περιπτώσεις, το θεωρεί ευθύνη του κτηνιάτρου να τις αναφέρει στις αρμόδιες αρχές. Τέτοιες καταγγελίες αποδεικνύονται απαραίτητες για την προστασία της υγείας και της ευημερίας ζώων και ανθρώπων πολύ συχνά.»

Η σκληρότητα απέναντι στα ζώα είναι έγκλημα και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται. Είναι επίσης ένα σύμπτωμα διαταραγμένης προσωπικότητας ή οικογενειακού περιβάλλοντος, και αποτελεί προάγγελο και άλλης προβληματικής ή εγκληματικής συμπεριφοράς. Όλο και αυξανόμενος αριθμός δικαστικών αναγνωρίζει ότι η έγκαιρη παρέμβαση μπορεί να αποδειχθεί πολύ αποτελεσματική στην αντιμετώπιση αργότερα άλλων εγκλημάτων. Οι περιπτώσεις σοβαρής ή επαναλαμβανόμενης βίας κατά των ζώων απαιτούν παραδειγματική τιμωρία, καθώς επίσης και ψυχιατρική θεραπεία του δράστη. Ιδανικά τέτοια θεραπεία πρέπει να γίνει σε ολόκληρη την οικογένεια, και όχι μόνο στον δράστη.

Κατά την τελευταία εικοσαετία διεθνώς οι κοινωνιολόγοι, αλλά και τα σώματα επιβολής νόμου, έχουν αρχίσει να μελετούν λεπτομερώς τις ρίζες της βίας, και να βρίσκουν σύνδεση ανάμεσα στην κακοποίηση των ζώων με την επιθετικότητα απέναντι στα παιδιά και τον/την σύζυγο. Ανώτερα στρώματα των σωμάτων επιβολής νόμου, εισαγγελείς και φορείς παροχής υπηρεσιών σε θύματα, συνεργάζονται με σωματεία προστασίας ζώων για να προστατεύσουν τους αδύναμους στις κοινότητές τους..

Σύμφωνα με μια μελέτη του 1997 (Οργανισμός για την Πρόληψη της Βίας απέναντι στα Ζώα της Μασσαχουσέτης) και του Πανεπιστημίου Northeastern, αυτοί που κακοποιούν ζώα είναι πέντε φορές πιθανότερο να διαπράξουν βίαια εγκλήματα ενάντια σε ανθρώπους και τέσσερις φορές πιθανότερο να διαπράξουν καταπατήσεις ιδιοκτησίας από εκείνους που δεν έχουν ιστορικό βίας απέναντι σε ζώα.

Ερευνητές ψυχολόγοι, το FBI (το οποίο έχει αναγνωρίσει τη σύνδεση από τη δεκαετία του ’70, όταν αναλύοντας τη ζωή και το παρελθόν των καθ’ έξιν δολοφόνων διαπίστωσε ότι οι περισσότεροι είχαν σκοτώσει ή είχαν βασανίσει ζώα ως παιδιά) και άλλες υπηρεσίες με διάφορες μελέτες έχουν αποδείξει ότι υπάρχει μοτίβο κακοποίησης ζώων σε δράστες των πιο κοινών μορφών βίας, συμπεριλαμβανομένης της κακοποίησης παιδιών, συζύγων, ή ανθρώπων τρίτης ηλικίας. Πέρα από τους διάσημους κατά συρροή δολοφόνους, αποδείχθηκε, επίσης, ότι πέντε στους έξι μαθητές που ξέσπασαν σε πυροβολισμούς στα σχολεία τους το 1999 είχαν επιδείξει συμπεριφορές κακοποίησης απέναντι σε ζώα στην παιδική τους ηλικία.

Ο Κίνκελ, ετών 15, μπήκε σύμφωνα με ισχυρισμούς στην καντίνα του γυμνασίου του και άρχισε να πυροβολεί τους συμμαθητές του, έτσι απλά. Δύο σκοτώθηκαν και 22 άλλοι τραυματίστηκαν, οι τέσσερις από αυτούς σοβαρά. Αργότερα την ίδια μέρα, η αστυνομία βρήκε τους γονείς του δολοφονημένους στο σπίτι τους. Αναφέρθηκε από την οικογένεια και φίλους ότι ο Κίνκελ είχε ιστορικό βίας απέναντι σε ζώα και συχνά καυχιόταν για βασανισμούς και δολοφονίες σκυλιών και γατιών.

Ο Μίτσελ Τζόνσον, ετών 13 και ο Άντριου Γκόλντεν, ετών 11, πυροβόλησαν και σκότωσαν τέσσερις μαθητές και έναν δάσκαλο στο σχολείο τους. Ένας μαθητής είπε ότι ο Άντριου πυροβολούσε σκυλιά «όλη την ώρα με ένα 22άρι». Ο Λούκ Γούντηαμ, ετών 16, μαχαίρωσε τη μητέρα του μέχρι θανάτου, και μετά πήγε στο γυμνάσιό του όπου πυροβόλησε και σκότωσε δύο συμμαθητές και τραυμάτισε άλλους επτά. Πριν από τις δολοφονίες, ο Γούντηαμ έγραφε στο ημερολόγιό του, ότι αυτός και ένας φίλος του χτύπησαν, βασάνισαν και έκαψαν τον σκύλο του μέχρι που τον σκότωσαν. Υπάρχει μια φρικιαστική ακολουθία δολοφόνων, βιαστών, και κακοποιών που έκαναν «εξάσκηση» σε ζώα όταν ήταν παιδιά.

Τι μπορούμε να κάνουμε;

-Να επεμβαίνουμε και να καταγγέλλουμε.

-Να μην προσπερνάμε με συμπάθεια και ανοχή περιπτώσεις παιδιών που κακοποιούν ζώα. Όταν ένα παιδί κακοποιεί ζώα, φωνάζει βοήθεια σε κάποιον.

-Να ενημερωθούμε και να συμμετέχουμε. Αν ακούμε ένα ζώο ή ένα παιδί να υποφέρει επειδή κακοποιείται στο διπλανό μας σπίτι, να επεμβαίνουμε. Αν κάνουμε τα στραβά μάτια γινόμαστε οι ίδιοι έμμεσοι θύτες.

Κοιτάξτε, ακούστε, μιλήστε!

The post Με αφορμή το περιστατικό κακοποίησης σκύλου στα Πιέρια. Κι όμως ζουν ανάμεσά μας… – Άρθρο της Αντωνίας Νατσιοπούλου appeared first on Eptanews.gr.