Σύμφωνα με έρευνες το 21% των παιδιών δηλώνει ότι έχει δεχτεί διαδικτυακή παρενόχληση και ένα μεγάλο ποσοστό επιχείρησε να την αντιμετωπίσει χωρίς να το αναφέρει σε κανέναν. Το 21% των παιδιών έχει συναντηθεί με κάποιον που γνώρισε στο διαδίκτυο και το 41% αποδέχεται αιτήματα φιλίας από αγνώστους. Μάλιστα, μια πρόσφατη έρευνα σε γονείς αποκαλύπτει ότι μόνο το 32% των ερωτηθέντων ανησυχεί αν το παιδί έχει επαφή με αγνώστους κατά τη διαδικτυακή του ενασχόληση.

Οι τελευταίες εξελίξεις φαίνεται ότι έχουν συντελέσει στο να καμφθούν οι αναστολές των θυμάτων και να μιλήσουν για αυτές τους τις τραυματικές εμπειρίες και καταγράφεται ήδη μια μικρή αύξηση στις κλήσεις που δέχεται για αυτό το θέμα, η Γραμμή βοηθείας Help-line.gr (2106007686) του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου του ΙΤΕ.

Το διαδικτυακό «grooming» συμβαίνει όταν ένας ενήλικας έρχεται σε επαφή µέσω του διαδικτύου µε ένα παιδί ή έφηβο προκειμένου να το συναντήσει από κοντά και να το εκμεταλλευτεί µε πολύ άσχημο τρόπο. Το διαδικτυακό «grooming» ή αλλιώς η «αποπλάνηση» µέσω διαδικτύου είναι ένα έγκλημα που τιμωρείται αυστηρά σε όλες τις χώρες της Ευρώπης.

Το online grooming μπορεί να συμβεί σε όλους τους ιστοχώρους που είναι δημοφιλείς στους εφήβους και στα παιδιά όπως στα διαδικτυακά παιχνίδια, στα κοινωνικά δίκτυα, μέσω συνομιλίας (chat) και αλλού.

Κάποιοι διαδικτυακοί «groomers» μπορεί να προσποιούνται ότι είναι συνομήλικοι µε τα παιδιά (π.χ. βάζοντας ψεύτικη φωτογραφία στο προφίλ τους και δηλώνοντας ψευδή ηλικία). Για αυτό είναι σημαντικό να είμαστε πολύ προσεκτικοί µε ποιον συνομιλεί το παιδί μας στο διαδίκτυο.

Ακόµη, οι διαδικτυακοί «groomers» συνήθως ξέρουν πως να χειρίζονται ψυχολογικά και συναισθηματικά τους εφήβους (π.χ. γνωρίζουν την εφηβική γλώσσα και τον εφηβικό τρόπο σκέψης) και για αυτό μπορεί να χρησιμοποιούν διάφορες τεχνικές προκειμένου να αποκτήσουν αρχικά την εμπιστοσύνη του εφήβου.

Το διαδικτυακό grooming μπορεί να κρατήσει από μερικές ώρες έως και αρκετά χρόνια και περνάει από διάφορα στάδια τα οποία σε γενικές γραμμές οριοθετούνται ως εξής:

Δημιουργία φιλίας: Ο κακόβουλος χρήστης «πλησιάζει» το παιδί σε κάποιο «χώρο» επικοινωνίας, μέσω του διαδικτυακού παιχνιδιού ή μέσω κάποιου κοινωνικού δικτύου. Προσποιείται συνήθως ότι είναι συνομήλικος με το παιδί και ότι μοιράζονται κοινά ενδιαφέροντα για να κερδίσει την εμπιστοσύνη του. Εφόσον ο ανήλικος ανταποκριθεί θετικά στις γενικού περιεχομένου συζητήσεις, με πρωτοβουλία του κακόβουλου χρήστη η επικοινωνία μεταφέρεται σε ιδιωτικό χώρο συνομιλίας.

Δημιουργία δεσμού εξάρτησης: Ο κακόβουλος χρήστης γίνεται ο καλύτερος φίλος του παιδιού δείχνοντας πραγματικό ενδιαφέρον για τους προβληματισμούς και τις αναζητήσεις του. Παράλληλα, σε αυτό το στάδιο εκμαιεύει πληροφορίες από το παιδί για το αν κάποιος ενήλικας γνωρίζει για τις ιδιωτικές τους συνομιλίες και πείθει τον ανήλικο ότι κάτι τέτοιο θα ήταν καταστροφικό για τη φιλία τους.

Απόπειρα συνάντησης: Αφού έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη του παιδιού στη συνέχεια οι συζητήσεις γίνονται πολύ προσωπικές. Κατά τη διάρκεια των συνομιλιών αυτών ζητά ή αποσπά από το παιδί υλικό ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων (φωτογραφίες ή βίντεο), για προσωπική δήθεν χρήση ή για επαγγελματική προώθηση, μέσω «ειδικών» (μόντελινγκ κ.λπ.). Εφόσον το παιδί ενδώσει, τότε ο δράστης αποκαλύπτει τους πραγματικούς του σκοπούς, που είναι κυρίως σεξουαλικού ή οικονομικού ενδιαφέροντος. Ενδεικτικά, επιδιώκει να αποσπάσει νέο ακατάλληλο υλικό  ή επιχειρεί να συναντηθεί με το θύμα. Υπάρχει και η περίπτωση να αρχίσει να εκβιάζει το θύμα του για χρήματα με την απειλή ότι θα κοινοποιήσει το υλικό στο διαδίκτυο ή ότι θα κάνει κακό σε αγαπημένα του πρόσωπα.

Οι επιστήμονες του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου εφιστούν την προσοχή σε παιδιά και νέους να μην εμπιστεύονται κανέναν άγνωστο στο διαδίκτυο, να μη αποκαλύπτουν προσωπικά δεδομένα και κυρίως να μη συναντιούνται ποτέ με διαδικτυακούς «φίλους». Συνιστάται μάλιστα, οποιοδήποτε περιστατικό διαδικτυακής αποπλάνησης να αναφέρεται άμεσα στη Δ/νση δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος (τηλ. 11188).

Τα 4 σημεία που πρέπει να επισημάνετε στο παιδί.

-Να είναι προσεκτικό στις διαδικτυακές συναναστροφές του: Το παιδί θα πρέπει να συνειδητοποιήσει, από την πρώτη στιγμή που αρχίζει να ασχολείται με το διαδίκτυο, ότι οι άνθρωποι με τους οποίους συναναστρέφεται online – ανεξάρτητα ή αν είναι φιλικοί – παραμένουν άγνωστοι από τη στιγμή που δεν τους γνωρίζει στον πραγματικό κόσμο. Αν κάποιος το κάνει να νιώσει περίεργα ή του ζητήσει να κάνει πράγματα τα οποία δεν επιθυμεί τότε πρέπει να το εκμυστηρευτεί σε έναν ενήλικα που εμπιστεύεται. Και θα πρέπει να επιμείνετε ότι σε καμία περίπτωση δε θα πρέπει να επιχειρήσει να συναντήσει το διαδικτυακό του «φίλο» χωρίς πρώτα να σας έχει ενημερώσει.

-Να διαφυλάσσει τα προσωπικά του στοιχεία: Όταν συνομιλεί με κάποιον στο διαδίκτυο ή όταν δημοσιεύει κάτι θα πρέπει να κρατά τα προσωπικά του στοιχεία ιδιωτικά. Αν χρησιμοποιεί τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή αν έχει προφίλ σε κάποιο παιχνίδι είναι επιτακτική ανάγκη να θέσει όρια ασφαλείας στο ποιος θα έχει πρόσβαση στο περιεχόμενο που δημοσιεύει (ιδιωτικό προφίλ) .

-Να ενημερωθεί για τα εργαλεία ασφαλείας: Αν κάποιος το ενοχλήσει διαδικτυακά είναι σημαντικό να ξέρει ότι μπορεί να αποθηκεύσει το μήνυμα ή τη συζήτηση. Ένας εύκολος τρόπος να το κάνει αυτό είναι να χρησιμοποιήσει το print screen και να αποθηκεύσει την εικόνα σε ένα αρχείο. Πολλές υπηρεσίες έχουν εργαλεία που δίνουν τη δυνατότητα να μπλοκάρει και να αναφέρει χρήστες που γίνονται ενοχλητικοί.

-Να διατηρεί τον έλεγχο: Αν το παιδί νιώσει άβολα με κάποιον που συνομιλεί στο διαδίκτυο θα πρέπει να έχει το θάρρος να μιλήσει σε κάποιον ενήλικα που εμπιστεύεται ή ακόμα και να το αναφέρει στην αστυνομία.

Πώς μπορούν οι γονείς να ενισχύσουν την έκφραση συναισθημάτων στην οικογένεια

Η σημασία της έκφρασης των συναισθημάτων των παιδιών φαίνεται να είναι πιο επίκαιρη από ποτέ. Λόγω και της επικαιρότητας, πολλοί είναι οι γονείς που φοβούνται μήπως το παιδί τους δυσκολεύεται να τους μιλήσει για ό,τι μπορεί να του συμβαίνει. Φυσικά, για να μπορέσει ένα παιδί να εκφραστεί θα πρέπει να έχει γίνει καλή προετοιμασία από τη μεριά των γονέων.

Πολύ σημαντική θέση έχει η συνολική επικοινωνία μέσα στην οικογένεια. Κατά πόσο αυτή επιτρέπεται και ενθαρρύνεται. Χρειάζεται λοιπόν να δίνονται ευκαιρίες για επικοινωνία. Να κατανοεί το παιδί, ότι οι γονείς είναι διαθέσιμοι για εκείνο αν θα χρειαστεί να μιλήσει για κάτι και να μη δίνουν την αίσθηση ότι είναι μονίμως απορροφημένοι ‘στα δικά τους’ ή σε προβλήματα, ώστε να μην νιώσει το παιδί ότι αν μιλήσει για οτιδήποτε  μπορεί να είναι ένα ακόμα βάρος για τους γονείς του.

Για να μπορέσει ένα παιδί να εκφράσει το πως αισθάνεται χρειάζεται να νιώσει ότι έχει τον χώρο και τον χρόνο, καθώς και την ασφάλεια ότι δε θα επικριθεί. Η αποδοχή ή η απόρριψη που βιώνει το παιδί  είναι πολύ βασικό στοιχείο για το αν θα αποφασίσει να ανοιχθεί ή όχι για κάτι που το δυσκολεύει. Αν ξέρει από πριν ότι θα τιμωρηθεί με ακραίο τρόπο ή θα ταπεινωθεί, η πιο απλά θα λάβει μια απάντηση ότι δεν πρέπει να αισθάνεται έτσι όπως αισθάνεται, τότε είναι πολύ πιθανό να μην μπει καθόλου στη διαδικασία.

Μια πολύ σημαντική έννοια που έχουμε να δώσουμε προσοχή, όταν αναφερόμαστε στα συναισθήματα είναι η ενυναίσθηση.  Ενσυναίσθηση είναι η δυνατότητα του ατόμου να μπει στη θέση του άλλου και να αισθανθεί όπως εκείνος, να αισθανθεί δηλαδή πέρα από τα όρια του εαυτού του. Ενσυναίσθηση δε σημαίνει ότι οι δύο γίνονται ένας, αλλά χρειάζεται η διάκριση να είναι ξεκάθαρη και να μην αισθάνεται κανείς ότι «χάνει» τον εαυτό του. Αυτό είναι κάτι που ο γονιός αξίζει να προσπαθήσει, να καταλάβει δηλαδή πως αισθάνεται το παιδί από τη δική του θέση και με τα δικά του δεδομένα, στην εκάστοτε ηλικία που βρίσκεται και να μην το αντιμετωπίσει μόνο στα δικά του μέτρα ως ενήλικας.

Καθοριστική είναι και η σημασία της προσωπικής στάσης των γονέων σε σχέση με τα δικά τους συναισθήματα. Είναι εκείνοι που θα δώσουν το «καλό παράδειγμα» μέσω της δικής τους συμπεριφοράς. Να λειτουργήσουν δηλαδή σα μοντέλο για το παιδί, από το οποίο θα μπορέσει να μάθει και να μιμηθεί. Ο τρόπος που οι γονείς εκφράζονται και αλληλοεπιδρούν παίζει πολύ βασικό ρόλο στον τρόπο που θα επιλέξει και το παιδί να αντιμετωπίσει τα συναισθήματά του ίδιου αλλά και των γύρω του. Για παράδειγμα, ένας γονιός ο οποίος δεν εκφράζει ποτέ το θυμό του και επιλέγει να τον κρύβει και να μην τον αναγνωρίζει, όταν το παιδί του θυμώνει, τότε ίσως το θεωρεί ανεξήγητο και χωρίς λόγο και τιμωρεί το παιδί μάλιστα για το θυμό του αυτό, μαθαίνοντας το τελικά ότι ο θυμός είναι ένα συναίσθημα κακό που δεν πρέπει να βιώνει. Από την άλλη ένας γονιός που αναγνωρίζει ότι και ο ίδιος μπορεί να θυμώσει, όταν αυτό συμβεί δεν είναι καταστροφικό και μπορεί αυτό να το ονομάσει μπροστά στο παιδί του δίνει ένα παράδειγμα θετικό. Αυτό σαφώς αφορά όλα τα συναισθήματα, θετικά και αρνητικά.

Κλείνοντας, είναι καλό οι γονείς να φροντίσουν να αποφύγουν ταμπέλες και γενικεύσεις, αλλά να μπορέσουν να ακούσουν το κάθε περιστατικό ξεχωριστά και όχι προεξοφλώντας την κατάσταση. Επίσης, φράσεις του τύπου «έλα μωρέ έτσι είσαι εσύ, κλαις με το παραμικρό» δε μπορούν να είναι βοηθητικές.

Και μια συμβουλή για το τέλος, μην προσπαθείτε να επιβάλλετε τις δικές σας λύσεις στα προβλήματα των παιδιών, ειδικά εάν δεν σας έχει ζητηθεί.

Πριν προσεγγίσετε το παιδί θυμηθείτε:  Ακούω, Ρωτάω, Δεν αποσπώ, Δεν επικρίνω, Δεν προσπαθώ να διορθώσω ή να ωραιοποιήσω.

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post Ερευνά – Διαδικτυακή αποπλάνηση ανηλίκων: «Δεν εμπιστευόμαστε αγνώστους στο διαδίκτυο» appeared first on Eptanews.gr.

Α) το Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών στην Εφοδιαστική Αλυσίδα
Β) το Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών στη Δημόσια Διοίκηση

Με την ένταξη στο νέο Πανεπιστήμιο και τη δημοσίευση του σχετικού ΦΕΚ (Β 3508 /25-8-2020) το Τμήμα πλέον οργανώνει και τον τρίτο κύκλο σπουδών αυτόν που οδηγεί στην απόκτηση Διδακτορικού Διπλώματος Σπουδών. Σχετικά με τις Διδακτορικές Σπουδές σύντομα , εντός του Νοεμβρίου, θα γίνει η προκήρυξη των γνωστικών αντικειμένων για την υποβολή υποψηφιοτήτων από τους ενδιαφερόμενους.

Οι απόφοιτοι προπτυχιακών και μεταπτυχιακών προγραμμάτων που πραγματοποιούνται στο Τμήμα, είτε θα απασχοληθούν σε έναν από τους τομείς δραστηριότητας της Εφοδιαστικής Αλυσίδας είτε θα ισχυροποιήσουν τη θέση τους μέσα στην επιχείρηση ή οργανισμό που ήδη εργάζονται. Θα αποκτήσουν γνώσεις σε θέματα που τα προγράμματα σπουδών πραγματεύονται οριζόντια αλλά και σε βάθος, θέματα που σχετίζονται με συστήματα, μεθοδολογίες και πρακτικές που αφορούν στην παραγωγή, απόκτηση, αποθήκευση, διακίνηση, μεταφορά, διανομή και επιστροφή προϊόντων, αλλά και την υποστήριξη παροχής υπηρεσιών.

Εκτιμάται ότι από τη λειτουργία του προπτυχιακού , του Π.Μ.Σ. αλλά και των Διδακτορικών Σπουδών θα καλυφθούν ανάγκες της ελληνικής οικονομίας για εξειδικευμένα στελέχη στον χώρο των Μεταφορών και της Εφοδιαστικής, προϋπόθεση απαραίτητη για την ανάπτυξη του κλάδου που, ως ένας από τους ελπιδοφόρους κλάδους ανάπτυξης, μπορεί να συνεισφέρει σημαντικά στην ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας στην παρούσα οικονομική κρίση.

Σήμερα, ο ευρύτερος κλάδος της Εφοδιαστικής Αλυσίδας έχει καταστεί σταδιακά σε έναν από τους σημαντικότερους τομείς της ελληνικής οικονομίας συνεισφέροντας στη διαμόρφωση του εγχώριου ΑΕΠ κατά 10,85% (περίπου 20 δισ. ευρώ). Αποδείχτηκε ακόμα ιδιαίτερα ανθεκτικός στη διάρκεια της οικονομικής κρίσης συγκριτικά με τον υπόλοιπο εταιρικό τομέα, αυξάνοντας το μερίδιο συνεισφοράς του στο ΑΕΠ προσεγγίζοντας σταδιακά τον μέσο ευρωπαϊκό όρο. Μία άλλη μελέτη του Πανεπιστήμιου Αιγαίου μάλιστα, κατέδειξε την Ελλάδα στην 44η θέση στην παγκόσμια αγορά Εφοδιαστικής Αλυσίδας, με σημαντικές προοπτικές ανάπτυξης.

Τα τελευταία χρόνια, μια σειρά από εξωγενείς παράγοντες, δημιούργησαν ένα θετικό πλαίσιο ανάπτυξης για τον κλάδο της εφοδιαστικής όπως τεχνολογικές εξελίξεις, θεσμικές και νομοθετικές παρεμβάσεις της πολιτείας (απελευθέρωση επαγγελμάτων), νόμο για την εφοδιαστική (με τα όποια θετικά και αρνητικά του στοιχεία), επενδύσεις στο λιμάνι του Πειραιά ως πύλη εισόδου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.), ιδιωτικοποιήσεις των λιμανιών, βελτίωση των τελωνειακών διαδικασιών, ενέργειες για τον εκσυγχρονισμό του σιδηροδρομικού δικτύου κ.λπ. Τα ανωτέρω σε συνδυασμό με τη γεωγραφική θέση της χώρας ως το πρώτο σημαντικό σημείο εισόδου στο έδαφος της Ε.Ε. και το γεγονός ότι η Ελλάδα αποτελεί την έδρα της μεγαλύτερης κοινότητας πλοιοκτητών παγκοσμίως συνηγορούν στη θετική προοπτική του κλάδου.
Ειδικά όσον αφορά τα ναυτιλιακά Logistics, οι διαγραφόμενες αναπτυξιακές προοπτικές του Λιμένα της Θεσσαλονίκης, αλλά και των θαλάσσιων μεταφορών σε παγκόσμια κλίμακα, σε συνδυασμό με την απουσία ναυτιλιακών σπουδών στη Βόρειο Ελλάδα, δημιουργούν την ανάγκη προσαρμογής ή/και ανανέωσης των προγραμμάτων σπουδών των Ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην ευρύτερη περιοχή.

Η ύπαρξη ανταγωνιστικών συστημάτων Logistics (συστημάτων αποθήκευσης, διακίνησης, μεταφορών και διανομών) διασφαλίζει την ανταγωνιστικότητα της χώρας μας σε εθνικό και διεθνές επίπεδο με συνακόλουθες θετικές επιπτώσεις στην οικονομική ανάπτυξη, τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και την άνοδο του βιοτικού επιπέδου. Υποστηρίζουν τις εφοδιαστικές αλυσίδες των ελληνικών προϊόντων, συμβάλλοντας αποφασιστικά και θετικά στη συνολική εικόνα και ανταγωνιστικότητα των προϊόντων των επιχειρήσεων στις αγορές.

Το πρόγραμμα σπουδών του τμήματος παρέχει όλα τα απαραίτητα εφόδια στα υφιστάμενα και μελλοντικά στελέχη επιχειρήσεων για το σχεδιασμό, υλοποίηση και έλεγχο των επιχειρησιακών λειτουργιών, οι οποίες εμπίπτουν στη Διοίκηση Logistics. Οι λειτουργίες αυτές διατρέχουν όλη την πορεία μετασχηματισμού των πρώτων υλών, οι οποίες λαμβάνονται από τους προμηθευτές, σε έτοιμα προϊόντα, τα οποία προσφέρονται στους πελάτες και ενδεικτικά περιλαμβάνουν τις προμήθειες, διακίνηση υλικών, διαχείριση αποθεμάτων, επεξεργασία παραγγελιών, αποθήκευση, συσκευασία, μεταφορές, ανταλλακτικά και επισκευές, εξυπηρέτηση πελατών, αντιμετώπιση επιστρεφόμενων προϊόντων, αλλά και ανακύκλωση και αποκομιδή απορριμμάτων.

The post Το Τμήμα Διοίκησης Εφοδιαστικής Αλυσίδας και η ένταξή του στο νέο Διεθνές Πανεπιστήμιο της Ελλάδος – Άρθρο του Δημήτρης Τριανταφύλλου appeared first on Eptanews.gr.