Σύμφωνα με απόφαση που υπογράφουν οι υφυπουργοί Οικονομίας, Άμυνας και Υγείας, κ.κ. Πετραλιάς, Κεφαλογιάννης και Θεμιστοκλέους, παραχωρούνται στο ΕΣΥ 50 κλίνες νοσηλείας και κλίνες αυξημένης φροντίδας και εντατικής θεραπείας του Νοσηλευτικού Ιδρύματος Μετοχικού Ταμείου Στρατού (ΝΙΜΤΣ) για το χρονικό διάστημα από 1η Οκτωβρίου έως και 31 Δεκεμβρίου. Επιπλέον, το νοσοκομείο εντάσσεται στις εφημερίες του ΕΣΥ. Στις κλίνες που παραχωρούνται στο ΕΣΥ θα διακομίζονται ασθενείς που δεν έχουν προσβληθεί από κορονοϊό. Οι ασθενείς δεν επιβαρύνονται με ιατρικές αμοιβές και συμμετοχή επί των νοσηλίων. Η αναγκαία ημερήσια φαρμακευτική αγωγή επιβαρύνει τον προϋπολογισμό του ΕΟΠΥΥ.

Υπεύθυνος συντονισμού και εποπτείας της διαδικασίας διακομιδής ασθενών σε τμήματα νοσηλείας ή και θαλάμους με κλίνες αυξημένης φροντίδας στο ΝΙΜΤΣ ορίζεται το ΕΚΑΒ.

Η 1η Υγειονομική Περιφέρεια (Υ.Πε.) αναλαμβάνει την ευθύνη της επιστημονικής και λειτουργικής διαχείρισης των προς διάθεση κλινών του ΝΙΜΤΣ και διαθέτει στο νοσοκομείο το απαιτούμενο προσωπικό (ιατρικό, νοσηλευτικό και πάσης φύσεως βοηθητικό προσωπικό) και ιατροφαρμακευτικό υλικό, εφόσον απαιτηθεί. Με απόφαση του γενικού γραμματέα Υπηρεσιών Υγείας δύναται να μετακινείται προσωπικό που εργάζεται με οιαδήποτε σχέση εργασίας στις δομές της 1ης Υ.Πε., για τις ανάγκες λειτουργίας του ΝΙΜΤΣ.

Επίσης, με απόφαση του υπουργού Υγείας, η χώρα μας προμηθεύεται 35.000 επιπλέον θεραπευτικές αγωγές αντιιικού φαρμάκου, το οποίο χορηγείται σε ασθενείς για την αντιμετώπιση της λοίμωξης COVID-19.

The post Υπουργείο Υγείας | Μέτρα για την αντιμετώπιση της covid-19 appeared first on Eptanews.gr.

Οι γυναίκες επηρεάστηκαν κάπως περισσότερο από τους άνδρες, αλλά τα ευρήματα δείχνουν ότι γενικότερα οι ψυχικές επιπτώσεις της Covid-19 τελικά υπήρξαν μικρότερες σε σχέση με τις αρχικές πιο δυσοίωνες εκτιμήσεις. Η συνολική επιδείνωση της ψυχικής υγείας κρίνεται οριακή έως μικρή, κάτι που αναδεικνύει για άλλη μία φορά, σύμφωνα με τους επιστήμονες, την ανθρώπινη προσαρμοστικότητα και ανθεκτικότητα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Μπρετ Θομπς του Τμήματος Ψυχιατρικής του καναδικού Πανεπιστημίου ΜακΓκιλ, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό «British Medical Journal» (BMJ), αξιολόγησαν 137 έρευνες από όλον τον κόσμο (συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση). Το 75% των συμμετεχόντων ήταν ενήλικες και το 25% παιδιά και έφηβοι 10-19 ετών.

Το βασικό συμπέρασμα -προς μεγάλη έκπληξη των ερευνητών- ήταν ότι, παρά τις τόσες δραματικές ιστορίες που κατά καιρούς έχουν αναφερθεί, ουσιαστικά δεν υπήρξαν αρνητικές επιπτώσεις στον γενικό πληθυσμό, όσον αφορά τη γενική ψυχική υγεία και τα συμπτώματα άγχους, ενώ καταγράφηκε οριακή επιδείνωση στα συμπτώματα κατάθλιψης.

Οι γυναίκες εμφάνισαν μία μικρή επιδείνωση και στις τρεις κατηγορίες (γενική ψυχική υγεία, άγχος, κατάθλιψη), επιβεβαιώνοντας ότι αυτές έφεραν κάπως μεγαλύτερο ψυχικό βάρος στη διάρκεια της πανδημίας. Η αιτία ήταν οι αυξημένες οικογενειακές -και συχνά εργασιακές- υποχρεώσεις τους και, σε μερικές περιπτώσεις, η σε βάρος τους ενδοοικογενειακή βία.

Οι ηλικιωμένοι, οι φοιτητές και οι σεξουαλικές μειονότητες ήταν οι άλλες ομάδες που, πέραν των γυναικών, εμφάνισαν κάπως αυξημένες ψυχικές επιπτώσεις. Το ίδιο ισχύει σε έναν βαθμό και για μερικούς γονείς. Από την άλλη πλευρά, η γενική ψυχική υγεία και τα συμπτώματα κατάθλιψης εμφάνισαν βελτίωση στους ανθρώπους με προϋπάρχοντα ψυχικά προβλήματα.

 «Σε όλες τις ομάδες του πληθυσμού τα ευρήματα δείχνουν ότι μάλλον αντί για κρίση ψυχικής υγείας καταγράφηκε σε επίπεδο πληθυσμού ένα υψηλό επίπεδο ανθεκτικότητας στη διάρκεια της Covid-19 και οι αλλαγές στην ψυχική υγεία, στα συμπτώματα άγχους και κατάθλιψης υπήρξαν οριακά έως μικρά ή και ανύπαρκτα», τόνισαν οι ερευνητές. Επίσης, επεσήμαναν ότι κατά τη διάρκεια της πανδημίας δεν καταγράφηκε σε καμία χώρα κάποια αξιοσημείωτη αύξηση στις αυτοκτονίες, αντίθετα υπήρξαν μειώσεις τους σε μερικές χώρες.

The post Covid 19 | Mικρότερη από όσο αρχικά είχε εκτιμηθεί η επίπτωση στην ψυχική υγεία appeared first on Eptanews.gr.

«Του είπα να πάει στον ξενώνα και να μην βγει έξω», λέει η 40χρονη. Αμφότεροι ήταν εμβολιασμένοι. Με κάποιο τρόπο, η Γκριν δεν κόλλησε.

Επιστήμονες σε όλο τον κόσμο ερευνούν πώς ένας αριθμός ανθρώπων όπως η Γκριν- που ολοένα και μειώνεται- έχουν καταφέρει να αποφύγουν τον κορωνοϊό εδώ και πάνω από δύο χρόνια, παρότι τα κρούσματα εκτινάχθηκαν σε αριθμούς ρεκόρ τον χειμώνα, εξαιτίας της εξαιρετικά μεταδοτικής μετάλλαξης Όμικρον.

Η πλειονότητα των Αμερικανών έχουν μολυνθεί από τον κορωνοϊό από τη στιγμή που άρχισε να εξαπλώνεται στις ΗΠΑ, στις αρχές του 2020, σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών (CDC). Οι ειδικοί ελπίζουν ότι μελετώντας ανθρώπους που έχουν αποφύγει τη μόλυνση ενδεχομένως να βρουν στοιχεία- ίσως κρυμμένα στα γονίδιά τους- που θα μπορούσαν να βοηθήσουν να αποτραπεί η μόλυνση άλλων ή να βρεθεί πιο αποτελεσματική θεραπεία για εκείνους που έχουν νοσήσει.

«Αυτό που ψάχνουμε είναι πιθανές πολύ σπάνιες γενετικές μεταλλάξεις με πολύ μεγάλο αντίκτυπο στο άτομο», λέει ο Αντράς Σπάαν, κλινικός μικροβιολόγος στο Rockefeller University της Νέας Υόρκης, που είναι επικεφαλής έρευνας για γενετικό υλικό το οποίο ευθύνεται για την ανθεκτικότητα απέναντι στον κορωνοϊό. Στη διεθνή μελέτη, αναφέρει ο Σπάαν, ήδη μετέχουν 700 άτομα και παρακολουθούνται πάνω από 5.000 άνθρωποι που έχουν εμφανιστεί ως πιθανόν άνοσοι στη μόλυνση από κορωνοϊό.

Μία από τις μετέχουσες στη μελέτη είναι η 49χρονη Μπέβιν Στρίκλαντ, νοσηλεύτρια που εργάστηκε εθελοντικά σε νοσοκομείο στο Κουίνς για έξι εβδομάδες από τον Απρίλιο του 2020, την περίοδο που εκείνη η περιοχή της Νέας Υόρκης έγινε ένα από τα επίκεντρα της πανδημίας.

«Από τη δεύτερη ημέρα δεν ενδιαφερόμουν καν για το αν θα κολλήσω κορωνοϊό», λέει η Στρίκλαντ που συχνά εργαζόταν χωρίς μάσκα, για να επικοινωνήσει καλύτερα με τους ασθενείς που ήταν σε σύγχυση.  Οι περισσότερες από τις χειρότερες περιπτώσεις ήταν ηλικιωμένοι που ζούσαν σε γηροκομεία. Κάποιοι δεν μιλούσαν αγγλικά. Πολλοί ήταν αποπροσανατολισμένοι επειδή δεν είχαν αρκετό οξυγόνο καθώς πάσχιζαν να αναπνεύσουν.

«Έβγαζα συνεχώς τη μάσκα, ώστε να μπορούν να δουν το πρόσωπό μου. Αυτό μας βοηθούσε να μπορέσουμε να τους βάλουμε μάσκα οξυγόνου και να τους φροντίσουμε», λέει. Η Στρίκλαντ έκανε κάθε εβδομάδα τεστ για κορωνοϊό. Δεν βρέθηκε ποτέ θετική. Όταν ολοκληρώθηκε η εθελοντική εργασία της, έκανε τεστ αντισωμάτων, που επίσης έδειξε ότι δεν είχε μολυνθεί.

Οι δύο γονείς της Στρίκλαντ όπως και η δίδυμη αδελφή της, που είναι γιατρός, επίσης δεν κόλλησαν κορωνοϊό. Όταν τόσο η ίδια όσο και ο ένας από τους δίδυμους γιους της κατάφεραν να αποφύγουν να νοσήσουν παρότι ο άλλος γιος της μολύνθηκε, η Στρίκλαντ άρχισε να υποψιάζεται ότι έχει φυσική ανοσία στον ιό.

Έτσι, αναζήτησε την επιστημονική μελέτη που εξετάζει τη γενετική σύνθεση ανθρώπων όπως εκείνη, που ποτέ δεν προσβλήθηκαν από τον ιό, παρότι εκτέθηκαν επανειλημμένα σε αυτόν. «Πραγματικά είμαι αισιόδοξη ότι θα βρούμε κάποιου είδους ομοιότητες, κάποιου είδους γονίδιο στο DNA μας», λέει.

Η μελέτη των γονιδίων και άλλων βιολογικών χαρακτηριστικών των ανθρώπων που δεν έχουν κολλήσει κορωνοϊό θα μπορούσε να ρίξει φως στον τρόπο με τον οποίο αναπτύσσεται ο ιός ή πώς προσβάλει το ανθρώπινο σώμα και κάνει τους ανθρώπους να νοσούν, λέει η Τζένιφερ Νούζο, καθηγήτρια επιδημιολογίας στο Brown University School. Τα ευρήματα θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε καλύτερα φάρμακα και πιο στοχευμένες συμβουλές για τη δημόσια υγεία.

Οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν γιατί κάποιοι άνθρωποι μπορεί να έχουν ανοσία στον κορωνοϊό, αλλά η Νούζο λέει πως μια υπόθεση θα μπορούσε να είναι ότι κάποιοι έχουν λιγότερους υποδοχείς στη μύτη, στον λάρυγγα και τους πνεύμονες για να συνδεθεί ο ιός. Άλλες πιθανές εξηγήσεις θα μπορούσε να είναι προγενέστερη έκθεση σε σχετικό ιό ή απλά ότι έχουν γεννηθεί με ανοσοποιητικό σύστημα που καταπολεμά καλύτερα τον SARS-CoV-2.

Δύσκολος ο εντοπισμός τους

Όμως είναι δύσκολη η ανεύρεση ατόμων που πραγματικά ποτέ δεν μολύνθηκαν από κορωνοϊό και δεν είχαν απλά ασυμπτωματική ή ελαφριά μόλυνση, με συνέπεια να μην γνωρίζουν ότι έχουν κολλήσει.

«Αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να είναι εξαιρετικά σπάνιοι στις ΗΠΑ σε αυτό το σημείο», λέει ο Κρίστοφερ Μάρεϊ διευθυντής του Ινστιτούτου Μετρήσεων Υγείας στο University of Washington, ο οποίος βοηθά στην ανάπτυξη μοντέλων που εκτιμούν πόσο έχει εξαπλωθεί ο ιός.

Το μοντέλο του Ινστιτούτου δείχνει ότι ο αριθμός των ανθρώπων που έχουν μολυνθεί από κορωνοϊό στις ΗΠΑ μπορεί να είναι ακόμη υψηλότερος από τις πρόσφατες εκτιμήσεις των CDC με βάση τα τεστ αίματος, λέει ο Μάρεϊ. Πρόσφατα τα CDC ανέφεραν ότι 6 στους 10 Αμερικανούς έχουν κολλήσει τουλάχιστον μία φορά. Το Ινστιτούτο εκτιμά ότι το σύνολο πλησιάζει στο 76% των πολιτών των ΗΠΑ.

Επιπλέον, κάποια τεστ αντισωμάτων δεν μπορούν να διαχωρίσουν τους ανθρώπους που έχουν αντισώματα λόγω των εμβολίων από εκείνους που είχαν κολλήσει τον ιό, λέει ο Μάρεϊ. Η ακρίβεια πολλών τεστ αντισωμάτων φθίνει με τον καιρό, οπότε ενδεχομένως να μην μπορούν να εντοπίσουν κάποιον που είχε μολυνθεί πριν από μήνες, συμπληρώνει. «Είναι ένας άπιαστος στόχος», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Τα μέτρα προστασίας

Όταν οι ερευνητές βρίσκουν ανθρώπους που έχουν αποφύγει τη μόλυνση, η επόμενη πρόκληση είναι να διαπιστώσουν πώς έγινε αυτό. Επειδή οι μάσκες, τα εμβόλια και οι αποστάσεις μπορούν να μειώσουν σημαντικά τη μετάδοση, αυτοί οι παράγοντες ίσως να επισκιάσουν τις όποιες βιολογικές διαφορές ανάμεσα σε ανθρώπους που δεν έχουν μολυνθεί και εκείνους που έχουν βρεθεί θετικοί.

Ο Τζέιμς ΜακΚλέλαν είναι ανάμεσα στους τυχερούς που έχουν αποφύγει τον κορωνοϊό έως τώρα. Πιστεύει ότι αυτό εν μέρει οφείλεται στα μέτρα που λάμβανε, όπως η μάσκα και ο εμβολιασμός. Αλλά εκτιμά ότι έπαιξε ρόλο και το φυσικά ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημά του. «Πάντα ήμουν ανθεκτικός απέναντι σε τέτοια πράγματα. Δεν έχω κολλήσει γρίπη από το 1992. Δεν κολλάω ιούς», λέει ο 52χρονος.

Τις πρώτες ημέρες της πανδημίας, ο ΜακΚλέλαν παρέδιδε τρόφιμα σε περίπου 6.000 ηλικιωμένους, πολλοί από τους οποίους τελικά κόλλησαν τον ιό και κάποιοι πέθαναν. Ο ΜακΚλέλαν πιστεύει ότι αν επρόκειτο να κολλήσει κορωνοϊό θα είχε συμβεί τότε, λόγω της στενής επαφής του με τους ηλικιωμένους. Έκανε συχνά τεστ, επειδή δεν ήθελε να διασπείρει τον ιό στον ιδιαίτερα ευάλωτο πληθυσμό. Τα τεστ του ήταν πάντα αρνητικά.

«Πρέπει να είναι ένας συνδυασμός προσοχής, συνθηκών και τύχης», λέει ο Μπομπ Γουάκτερ, καθηγητής και επικεφαλής της σχολής Ιατρικής στο University of California του Σαν Φρανσίσκο, ο οποίος δεν έχει κολλήσει κορωνοϊό.

Οι άνθρωποι που φορούν πάντα μάσκα σε εσωτερικούς χώρους, εμβολιάζονται και κάνουν τις ενισχυτικές δόσεις, υποβάλλονται συχνά σε τεστ και αποφεύγουν τις συγκεντρώσεις με υψηλό ρίσκο ή τα ταξίδια μπορεί να έχουν λιγότερες πιθανότητες να μολυνθούν, επισημαίνει ο ίδιος. Το χαμηλό επίπεδο εξάπλωσης στην κοινότητα ή η δυνατότητα για τηλεργασία επίσης μπορεί να προστάτευσε κάποια άτομα περισσότερο από άλλους, συμπληρώνει.

Η Λάνα Έρικσον έχει λάβει πολλά τέτοια μέτρα για να περιορίσει τον κίνδυνο έκθεσης στον ιό. Αντί για τρένο, άρχισε να χρησιμοποιεί το αυτοκίνητο. Εργαζόταν εξ αποστάσεως και μόνο πρόσφατα επέστρεψε στο γραφείο για περιστασιακά μίτινγκ. Όταν πηγαίνει στη δουλειά, φορά μάσκα και είναι πλήρως εμβολιασμένη.

Τα περασμένα Χριστούγεννα, όταν «κάλπαζε» η μετάλλαξη Όμικρον, τα δύο παιδιά του συντρόφου της βρέθηκαν θετικά. Όμως, τόσο ο ίδιος όσο και η Έρικσον δεν μολύνθηκαν.

«Δεν πιστεύω ότι έκανα κάτι ιδιαίτερο για να μην κολλήσω, σε σύγκριση με τους φίλους μου που μολύνθηκαν. Έκαναν παρόμοια πράγματα», λέει η 40χρονη. Φίλοι και συνάδελφοι την έχουν προειδοποιήσει ότι τελικά όλοι θα κολλήσουν κορωνοϊό. «Είμαι ΟΚ, αλλά δεν θέλω να γίνει. Και δεν θέλω να κολλήσω κάποιον άλλο», λέει.

Οι ειδικοί λένε ότι άλλος ένας τρόπος για να βρουν ανθρώπους που πραγματικά ποτέ δεν κόλλησαν είναι να μελετήσουν ανθρώπους όπως υγειονομικούς ή επαγγελματίες αθλητές, που έπρεπε διαρκώς να κάνουν τεστ κατά τη διάρκεια της πανδημίας. «Αν είσαι γιατρός, δεν υπάρχει περίπτωση να μην έχεις εκτεθεί αρκετά σημαντικά», λέει ο Μάρεϊ.

Στις χειρότερες εξάρσεις της πανδημίας, ο Τζέιμς Παρκ έβλεπε 12-18 ασθενείς με κορωνοϊό κάθε ημέρα, στο νοσοκομείο του University of Pennsylvania στη Φιλαδέλφεια, όπου εργάζεται ως γιατρός και επίκουρος καθηγητής κλινικής φαρμακολογίας.

Μετά το τέλος κάθε βάρδιας, έκανε ντους στη δουλειά και ξανά στο σπίτι, προτού χαιρετίσει τη σύζυγο και τα τρία τους παιδιά. Κανένα από τα τεστ που έκανε δεν βγήκε ποτέ θετικό, παρότι κάποιοι συνάδελφοί του νόσησαν.

Η οικογένεια επίσης έπαιρνε αυστηρά μέτρα. Πάντα φορούσαν μάσκα σε δημόσιους κλειστούς χώρους, έφαγαν 2-3 φορές σε εστιατόριο. Το σχολείο των παιδιών του κατάργησε την υποχρεωτική μάσκα αλλά εκείνα συνεχίζουν να τη φορούν σε κλειστούς χώρους. Όλοι στην οικογένεια είναι εμβολιασμένοι. Έως τα τέλη Απριλίου, κανένας τους δεν είχε νοσήσει, αλλά ο Παρκ δεν πίστευε ότι αυτό θα κρατήσει. «Είπα στη σύζυγό μου ότι όλοι θα κολλήσουμε κάποια στιγμή. Είναι αναπόφευκτο». Και είχε δίκιο. Την προηγούμενη εβδομάδα ένα από τα παιδιά τους μολύνθηκαν από τον κορωνοϊό.

Με πληροφορίες από Washington Post 

The post Οι λίγοι τυχεροί που δεν έχουν κολλήσει Covid μπορεί να μας μάθουν περισσότερα για τον ιό appeared first on Eptanews.gr.

Μια συνεχής εσωτερική ανησυχία. Αρνητικές σκέψεις. Δεδομένα που αλλάζουν από στιγμή σε στιγμή. Στη δουλειά, στην οικογένεια. Στα παιδιά, στους εφήβους, στους ενήλικες. Μέσα μας. Η αίσθηση μιας κατάστασης εκτάκτου ανάγκης είναι συνεχώς παρούσα. Χωρίς σαφή ημερομηνία λήξης. Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση σύγκρουσης ή διαφυγής. Ο αριθμός των κρουσμάτων που τσεκάρουμε στο κινητό μας κάθε πρωί μαζί με τον καφέ μας τα τελευταία 2 χρόνια… Πρόσωπα καλυμμένα με μάσκες. Άνθρωποι σε απόσταση. Νυχτερινά πλάνα από πόλεις φαντάσματα. Εκτός από τον θανατηφόρο ιό, πέρα από τις οικονομικές συνέπειες στις ζωές όλων, υπάρχει μια πιο βαθιά, εσωτερική, αθόρυβη απειλή. Η επίδραση της νόσου Covid-19 στη ψυχολογία μας και στην καθημερινότητά μας…
Οι άνθρωποι βιώνουν έναν συνεχόμενο εκνευρισμό, νιώθουν φόβο, θυμό, βαρεμάρα, απογοήτευση, ενώ πολύ συχνά εμφανίζουν σημαντικά προβλήματα ύπνου και αισθήματα απομόνωσης, κατάθλιψης και μοναξιάς.
Ήρθαμε σε επαφή με 3 νεαρές κοπέλες, 2 ψυχολόγους, τη Βίκη Παππά και τη Μαρία Διακάκη και τη νηπιαγωγό Ανθή Διακάκη, απόφοιτες όλες του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ώστε να απαντήσουν σε κρίσιμες ερωτήσεις που αφορούν τους εφήβους, τα παιδιά και τους γονείς και την αντιμετώπιση καταστάσεων μετά την πανδημία.
Το διάστημα που πέρασε με την αναγκαστική παραμονή στο σπίτι και το φόβο της μετάδοσης του κορωνοϊού, έφερε τις οικογένειες μπροστά σε μία νέα πραγματικότητα. Η άρση των περισσότερων μέτρων μπορεί να επανάφερε μία μορφή κανονικότητας στη ζωή μας, αλλά είναι γεγονός ότι τα δεδομένα έχουν αλλάξει… Μετά από αρκετά lockdown και συνεχείς περιορισμούς στην καθημερινότητά μας, εντοπίζουμε τις μέχρι τώρα επιπτώσεις της πανδημίας στη ψυχολογία μας και αναζητάμε τους τρόπους που θα μας βοηθήσουν να παραμείνουμε ενεργοί και αισιόδοξοι.

Συνέντευξη | Ηρώ Τζημίκα

Η Βίκη Παππά είναι Ψυχολόγος, απόφοιτος του Τμήματος Ψυχολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Πραγματοποίησε τις Μεταπτυχιακές της σπουδές στο Management Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και έπειτα μετεκπαιδεύτηκε στο πρόγραμμα Συμπληρωματικής Εκπαίδευσης «Κλινική Ψυχολογία Παιδιού & Εφήβου» από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.  Από τον Οκτώβριο του 2021 εκπαιδεύεται στη Συστημική – Οικογενειακή Θεραπεία από το Ινστιτούτο Συστημικής Σκέψης και Ψυχοθεραπείας Θεσσαλονίκης.

Πραγματοποίησε την πρακτική της άσκηση στο Ψυχιατρικό Τμήμα Ενηλίκων του Ιπποκρατείου Νοσοκομείου Θεσσαλονίκη. Εργάστηκε για 2 έτη ως εκπαιδεύτρια στον όμιλο «Ι.Ε.Κ. ΑΚΜΗ» διδάσκοντας μαθήματα ψυχολογίας, ενώ τα τελευταία 2,5 χρόνια απασχολείται ως Ψυχολόγος σε προγράμματα της UNICEF παρέχοντας εξατομικευμένη ψυχολογική υποστήριξη σε παιδιά, εφήβους και γονείς. Τους τελευταίους μήνες εργάζεται ιδιωτικά παρέχοντας ψυχοθεραπευτικές υπηρεσίες σε ενήλικες, εφήβους και οικογένειες.

1. Θεωρείτε ότι ενδεχομένως έχουμε επικεντρωθεί στις φυσικές επιπτώσεις του COVID-19 και στους τρόπους για να σταματήσει η εξάπλωσή του, αλλά έχουμε αφήσει μια άλλη κατάσταση, όπως η κατάθλιψη που προκαλεί ο «εγκλεισμός»; Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς, λοιπόν, γι’ αυτήν;

Αναμφισβήτητα, η πρωτόγνωρη κατάσταση που ζήσαμε με τον εγκλεισμό μας έφερε μπροστά σε καταστάσεις που πολλοί και πολλές από εμάς δεν είχαμε «μηχανισμούς» για να τις αντιμετωπίσουμε. Σίγουρα στο κομμάτι της προστασίας και της πρόληψης σε επίπεδο υγείας τόσο από ειδικούς όσο και από τον κρατικό μηχανισμό, δόθηκε και μια μεγαλύτερη προτεραιότητα και βαρύτητα. Ωστόσο πιστεύω πως, η επίδραση που είχε η πανδημία στην ψυχική μας υγεία παρέμεινε, κατά κάποιο τρόπο, «σιωπηλή».  Αυτό που θα βοηθούσε να κάνουμε είναι να δώσουμε λίγο χώρο και χρόνο ώστε συνειδητοποιήσουμε τις αλλαγές που ήρθαν «βίαια» σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης ζωής και πώς αντιδράσαμε σε αυτές, τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο. Νομίζω πως είναι μια πολύ ηχηρή αφορμή για να κατανοήσουμε πόσο σημαντική είναι και η ψυχική μας υγεία πέρα από τη σωματική, καθώς συχνά τείνουμε να τις διαχωρίζουμε.

2. Η σύγχρονη βιβλιογραφία αναδεικνύει ότι τα καταθλιπτικά συμπτώματα παρατηρούνται πλέον με σχεδόν τριπλάσια επίπτωση, στον πληθυσμό, στις συνθήκες του εγκλεισμού κ.α…

Είναι πολύ φυσικό πολλοί και πολλές από εμάς να αντιδράσαμε στην περίοδο της καραντίνας εκφράζοντας μια καταθλιπτική διάθεση. Μπορεί, δηλαδή, να βιώσαμε συναισθήματα λύπης, απώλειας ενδιαφέροντος, ενδεχόμενες δυσκολίες στον ύπνο κ.ά., που δείχνουν να ταιριάζουν στη συμπτωματολογία της κατάθλιψης. Ωστόσο, συχνά κλείνουμε τα μάτια στην αξία που έχει η φροντίδα της ψυχικής μας υγείας, τρομάζοντας μόνο σε περιόδους κρίσεις από ειδήσεις και περιγραφές όπως «η κατάθλιψη αυξήθηκε κατακόρυφα την περίοδο του COVID», ή «ο εγκλεισμός είχε σοβαρή επίδραση στην εκδήλωση επιθετικών συμπεριφορών». Οφείλουμε, λοιπόν, να δίνουμε την κατάλληλη προσοχή σε οτιδήποτε εμπεριέχεται στην ομπρέλα του όρου «Ψυχική Υγεία» εκ των προτέρων και όχι εκ των υστέρων.

3. Το άτομο μπροστά σε απρόβλεπτα και απειλητικά για τη ζωή του γεγονότα, όπως η νόσηση λόγω COVID-19 του ιδίου ή συγγενικού του προσώπου, κατακλύζεται από ποικίλες σκέψεις. Θλίψη, φόβος, άγχος, θύμος, ενοχή είναι κάποια από τα συναισθήματα-αντιδράσεις που κυριαρχούν. Θα θέλαμε να μας μιλήσετε γι’αυτές τις επιπτώσεις στην ανθρώπινη συμπεριφορά…

Η πανδημία και ο εγκλεισμός συνδέθηκαν με αλλαγές και μεταβάσεις στη ζωή ενός ατόμου. Και μάλιστα απρόβλεπτες, μη προγραμματισμένες. Όταν ένα άτομο «αναγκάζεται» να προβεί σε πολλαπλούς «μετασχηματισμούς» στη ζωή του,  η οποιαδήποτε προσαρμοστική συμπεριφορά είναι φυσικό συνοδεύεται από συναισθήματα άγχους, φόβου, πανικού κλπ., όπως κι εσείς αναφέρατε. Τείνουμε, όμως, να δαιμονοποιούμε τα δυσάρεστα συναισθήματα γιατί ξεχνάμε πως επιτελούν μια πολύ βασική λειτουργία: έρχονται για να μας «σώσουν» από συμπεριφορές που μπορεί να είναι καταστροφικές τόσο για το ίδιο το άτομο όσο και για το ευρύτερο σχεσιακό του περιβάλλον, αλλά και για την κοινωνία εν γένει.

4. Ποιες είναι οι ψυχικές επιπτώσεις της καραντίνας σε παιδιά και εφήβους;

Είναι πολύ βασικό να ξεκαθαρίσουμε κάτι: Η ψυχική «ετοιμότητα» ή αλλιώς ψυχική ανθεκτικότητα που κάθε παιδί ή έφηβος έχει αναπτύξει, εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό από το πώς ορίζουν οι σημαντικοί του άλλοι δυσκολίες ή προβλήματα. Πάντοτε οι ενήλικες αποτελούν μοντέλα προτύπων που συν-διαμορφώνουν τη συμπεριφορά ενός παιδιού ή/και ενός εφήβου.  Από τις σχολικές δραστηριότητες που πήραν εντελώς διαφορετική μορφή μέχρι τον αποχωρισμό από τα σημαντικά τους πρόσωπα σε περίπτωση νόησης, η διαπροσωπική αλληλεπίδραση και ο επαναπροσδιορισμός της, με όποια μορφή κι αν αυτός επιτελείται ανάλογα με την ηλικία ενός παιδιού ή εφήβου, υπέστη δραματικό κλονισμό. Κατά την άποψή μου, η διαδικασία του αποχωρισμού τόσο σε πραγματικό (αποχωρισμός φίλων, οικογένειας, δασκάλων, δραστηριοτήτων) όσο και σε συμβολικό επίπεδο (ελευθερία, έκφραση, σταθερότητα, ρουτίνα), ο περιορισμός των διαπροσωπικών επαφών και η κινδυνολογία σχετικά με τα ζητήματα υγείας, είναι αναμφισβήτητα παράγοντες που «ταρακούνησαν» την ψυχική υγεία των παιδιών.

5. Οι χωρισμοί και τα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας την περίοδο της καραντίνας αυξήθηκαν δραματικά στη χώρα μας. Σύμφωνα με τη Γραμμή «115 25» της Ένωσης «Μαζί για το παιδί», οι κλήσεις που αφορούσαν θέματα διαζυγίου αυξήθηκαν σε ποσοστό 100%, συγκριτικά με αντίστοιχες περιόδους προηγούμενων ετών. Ο παράγοντας του εγκλεισμού μπορεί να φτάσει τους ανθρώπους σε τέτοιες βίαιες συμπεριφορές; Πώς μπορεί να διατηρηθεί η ισορροπία στην οικογένεια υπό αυτές τις συνθήκες;

Νομίζω πως η ενδοοικογενειακή δεν «προκλήθηκε» από τις συνθήκες του κορονοϊού αλλά αναδείχθηκε. Θέλω να πω πως αν, για παράδειγμα, σε μια οικογένεια υπήρχαν ήδη βίαιες εντάσεις, τσακωμοί, σχέσεις εξουσίας, εκμετάλλευση, απειλές ή, τέλος πάντων, οποιουδήποτε είδους κακοποιητική συνθήκη, όλες αυτές οι συμπεριφορές γιγαντωθήκαν όταν μια οικογένεια αναγκάστηκε να μείνει στο σπίτι 24 ώρες το 24ωρο. Το θύμα είναι συνεχώς στο ίδιο περιβάλλον με τον θύτη, μην έχοντας δυνατότητα αναζήτησης βοήθειας. Νομίζω πως ο η πανδημία ήταν μια πολύ καλή αφορμή για να αφυπνιστούμε γύρω από την υπαρκτότητα της ενδοοικογενειακής και οποιασδήποτε μορφής βίας. Θα αναφέρω ενδεικτικά κάποιες από τις γραμμές βοήθειας γιατί πιστεύω πως είναι σημαντικό να γνωρίζουμε τι επιλογές έχουμε:

-Γραμμή SOS 1056, Χαμόγελο του παιδιού, για κακοποίηση παιδιών

-Η γραμμή SOS 15900 για έμφυλη βία

-Γραμμή Ελπίδας 801 11 16000, για θύματα ενδοοικογενειακής βίας

Πολλά ζευγάρια επέλεξαν να χωρίσουν μέσα σε αυτή την κρίσιμη συνθήκη διατηρώντας ίσως έτσι την ισορροπία της οικογενειακής δομής. Μπορεί να ακούγεται παράδοξο αλλά το διαζύγιο μπορεί να λειτουργήσει και ως ένας ομοιστατικός μηχανισμός σε μια οικογένεια.

6. Πώς προκαλούνται οι αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές; Τα τελευταία 2 χρόνια αυξήθηκαν οι αυτοκτονίες. Ποιοι είναι οι σημαντικότεροι παράγοντες; Να συμπληρώσουμε ότι σε σε μελέτη που δημοσίευσε το περιοδικό της American Medical Association JAMA στα μέσα Οκτωβρίου, το 41% αυτών δήλωσε πως βίωνε κατάθλιψη ή άγχος, ενώ ένα 11% είχε σκεφτεί σοβαρά την πιθανότητα αυτοκτονίας. Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, η χρήση ουσιών τριπλασιάστηκε μέσα σε έναν χρόνο…

Η αυτοκαταστροφικότητα και η αυτοκτονικότητα είναι, κατά τη γνώμη μου, συμπεριφορές με κυρίως σχεσιακή και κοινωνική διάσταση. Πιο συγκεκριμένα, δεδομένου πως ο άνθρωπος δεν υπάρχει ανεξάρτητα με το εκάστοτε πλαίσιο που ανήκει (κοινωνικό, οικογενειακό, πολιτικό, πολιτισμικό, θεσμικό κτλ), η αυτοκαταστροφική συμπεριφορά μπορεί να νοηθεί και ως μια «ανταπόκριση» στις συνεχείς μεταβολές που διαδραματίζονται στα περιβάλλοντα που αλληλεπιδρά. Για να το πω πιο απλά, ο COVID είναι μια συνθήκη (και) κοινωνική, στην οποία αντανακλάται μια πολυεπίπεδη κρίση. Μιά κρίση στην οποία είναι αδύνατο να παραμείνει κανείς αμέτοχος. Κατ’ εμέ, η αυτοκτονικότητα λανθασμένα συνδέεται γραμμικά με ψυχοπαθολογικές αιτιότητες. Θα την όριζα περισσότερο ως μια «απάντηση» σε μια κρίση,  που άλλοτε δείχνει περιορισμένη (π.χ. κρίση σε οικογενειακό πλαίσιο) και άλλοτε ευρύτερη (π.χ. COVID), προσφέροντας μια αίσθηση ανακούφισης ή ίσως και αυτοθυσίας. Ναι, είναι μια ακραία μορφή «απάντησης» σε ψυχοπιεστικά γεγονότα, μπορεί όμως για κάποιους/ες να είναι και μια λυτρωτική λύση.

7. Όσον αφορά τα παιδιά… Από νήπια και παιδιά προσχολικής ηλικίας, τα οποία βρέθηκαν κλεισμένα στο σπίτι, σε ό,τι αφορά την κοινωνικοποίηση ή την παρατεταμένη έκθεσή τους στον υπολογιστή, παιδιά χωρίς κάποια διάγνωση (ΔΕΠΥ), εμφάνισαν επιθετικότητα κι αναπτυξιακά προβλήματα… Υπάρχουν διαφοροποιήσεις στο πώς αντιμετώπισαν τα παιδιά την καραντίνα, ανάλογα με την ηλικία τους; Ποιοι άλλοι παράγοντες θεωρούνται καθοριστικοί για τη ψυχολογία των παιδιών αυτή την εποχή;

Φυσικά και η ανταπόκριση των παιδιών στην καραντίνα έχει διαφοροποιήσεις που σχετίζονται άμεσα τόσο με την ηλικία τους, όσο και με το μοτίβο ανταπόκρισης του ευρύτερου οικογενειακού και κοινωνικού πλαισίου που μεγαλώνουν. Η έλλειψη της διαπροσωπικής επαφής, η βίαιη διακοπή της συναναστροφής με συνομηλίκους, η «καθήλωση» σε τεχνολογικά μέσα που ήρθαν να αντικαταστήσουν τη διαδικασία της δια ζώσης εκπαιδευτικής διαδικασίας, η συνάντηση όλων των μελών της οικογένειας για μεγάλο χρονικό διάστημα στο σπίτι, ίσως και να ενίσχυσαν την επιθετικότητα ως μια μορφή εκτόνωσης θυμού και συναισθηματικής έντασης. Ωστόσο, δεν θεωρώ πως η συνθήκη του εγκλεισμού οδήγησε αιτιακά σε διαταραχές όπως η ΔΕΠΥ ή σε αναπτυξιακά προβλήματα. Ας μη βιαζόμαστε να βάζουμε ταμπέλες στα παιδιά επειδή μπορεί όλη αυτή η δύσκολη περίοδος να έφερε στην επιφάνεια συμπεριφορές και συναισθήματα που μας τρομάζουν. Άλλωστε έπρεπε κι εκείνα, όπως κι εμείς, κάπως να ανταποκριθούμε σε αυτή τη συνθήκη. Όπως δεν θα ορίζαμε κάποιον «καταθλιπτικό» εάν, εν μέσω πανδημίας, βίωσε συναισθήματα λύπης και έλλειψης ενδιαφέροντος, έτσι ας μην στιγματίσουμε κι ένα παιδί με βαρύγδουπες διαγνωστικές ταξινομήσεις επειδή μπορεί να δυσκολεύτηκε να συγκεντρωθεί σε συνθήκες τηλεκπαίδευσης ή να εκδήλωσε το θυμό του πιο έντονα.

8. Ποια είναι τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι γονείς εν μέσω πανδημίας; Υπάρχουν κάποια χρήσιμα «tips» για τους ασθενείς, τους γονείς, τα παιδιά και τους εφήβους;

Νομίζω πως από τις σημαντικότερες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι γονείς κατά τη διάρκεια της πανδημίας είναι τόσο οι αλλαγές που κλήθηκαν να διαχειριστούν για τους ίδιους όσο και για τα παιδιά τους. Νομίζω πως είναι απαραίτητο τα παιδιά να αισθανθούν ασφάλεια μέσα σε όλο αυτό ανασφαλές πλαίσιο που έχει δημιουργηθεί λόγω COVID. Είναι σημαντικό να ρωτάμε τα παιδιά πώς αισθάνονται ; Τι έχουν καταλάβει πως είναι ο κορονοϊός; Σε κάθε ερμηνεία/επεξήγηση γύρω από την επικρατούσα κατάσταση είναι αναγκαίο να δίνουμε απλές, κατανοητές και σαφείς απαντήσεις στα παιδιά, προσαρμοσμένες στην ηλικία τους. Άλλωστε οι λέξεις δημιουργούν νοήματα που οργανώνουν την καθημερινότητα και τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τη ζωή. Ακόμη, καλό είναι να αποφεύγουμε την καταστροφολογία και την επίρριψη ευθυνών στα παιδιά που συχνά φέροντα ως «μεταδότες» του ιού, καθώς αυτό είναι κάτι γύρω από το οποίο μπορούν εύκολα να σχηματιστούν παρερμηνείες. Υποστηρίζω πως οφείλουμε να δώσουμε βάση σε οποιαδήποτε έκφραση των συναισθημάτων και των προβληματισμών των παιδιών, δεδομένου πως η εξωτερίκευση ανησυχιών δεν περιορίζεται μόνο σε λεκτικό επίπεδο αλλά και μέσα από το παιχνίδι, τον ύπνο, έντονα φορτισμένες συναισθηματικά συμπεριφορές όπως εκρήξεις θυμού ή επιθετικότητα κ.ά. Τέλος, κάτι που νομίζω πως είναι πολύ χρήσιμο είναι η καθιέρωση μιας ρουτίνας που να περιλαμβάνει δραστηριότητες όπου τα παιδιά αισθάνονται ασφαλή και βρίσκουν τον «χώρο» να εκφραστούν.

9. Πώς συμβαδίζει επαγγελματική και οικογενειακή ζωή στον ίδιο χώρο; Λόγω του ότι οι περισσότεροι δούλευαν από το σπίτι… Προέκυψαν θετικά στοιχεία για τις οικογένειες αυτή την περίοδο;

Το να παραμείνει μια οικογένεια για μεγάλο, συνεχόμενο διάστημα στον ίδιο χώρο είναι από μόνο του μια πρόκληση. Σε αυτή τη νέα συνθήκη πολλές οικογένειες κλήθηκαν όχι μόνο να ισορροπήσουν την επαγγελματική με την οικογενειακή ζωή, αλλά και να «αξιολογήσουν» την υγιή ανταπόκρισή ολόκληρης της οικογένειας σε μια κρίσιμη στιγμή, όπως αυτή της καραντίνας. Θέλω να πω πως αυτή η νέα συνθήκη μπορεί να αποτέλεσε αφορμή να επαναπροσδιοριστούν σχέσεις και συνήθειες, τυχόν συγκρουσιακά μοτίβα, αλλαγές στους ρόλους που το κάθε μέλος διαδραματίζει. Αυτή η διαδικασία μπορεί να πυροδότησε συγκρούσεις, μπορεί όμως και να αποτέλεσε μια ευκαιρία για επαναξιολόγηση των σχέσεων μεταξύ των μελών μιας οικογένειας. Κατά κάποιο τρόπο η καραντίνα «τέσταρε» την προσαρμοστικότητα και την υγεία των οικογενειακών σχέσεων. Μπορεί για κάποιες οικογένειες αυτό να ήταν ευχάριστο ή και όχι.

10. Τι θα πρέπει να προσέξουμε για την κοινωνικοποίηση των παιδιών μετά τη λήξη της καραντίνας; Υπάρχουν θετικές πρακτικές που πρέπει να κρατήσουμε από την περίοδο που μόλις πέρασε, για την περίπτωση μιας νέας καραντίνας;

Νομίζω πως το βασικότερο είναι να συνειδητοποιήσουμε πως χρειαζόμαστε μια ομαλή μετάβαση στην νέα «κανονικότητα». Το ίδιο ισχύει και για τα παιδιά. Είναι αδύνατο, έως επικίνδυνο, για την ψυχική υγεία των παιδιών να έχουμε «ρομποτικές» απαιτήσεις αναφορικά με την επάνοδό τους σε οποιαδήποτε μορφή κοινωνικής ζωής (σχολείο, εξωσχολικές δραστηριότητες, φίλοι κλπ). Οι καλές πρακτικές σίγουρα σχετίζονται με το πώς ανταποκρίθηκε κάθε οικογένεια στην κρίση της πανδημίας. Σίγουρα αξίζει να θυμόμαστε πόσο προσαρμοστικοί μπορούμε να γίνουμε σε αναπάντεχες αλλαγές, την αξία που έχει τόσο η σωματική όσο και η ψυχική μας υγεία αλλά και την απομυθοποίηση της σταθερότητας, που συχνά σχετίζεται με την ισορροπία. Βέβαια, δεν θα έλεγα πως αυτά τα «εφόδια» θα μας έβρισκαν πιο έτοιμους ή ψύχραιμους σε μια νέα, ενδεχόμενη κρίση καθώς το ευρύτερο κοινωνικό συνόλου του οποίου είμαστε μέρη μεταβάλλεται συνεχώς.

11. Εάν κάποιος θέλει να ζητήσει βοήθεια, πού μπορεί να απευθυνθεί; Υπάρχουν τηλεφωνικές γραμμές ψυχοκοινωνικής υποστήριξης; Όλο και περισσότεροι άνθρωποι, πιεσμένοι από τις συνθήκες, αναζητούν βοήθεια και ψυχολογική στήριξη στους ειδικούς.

Η αλήθεια είναι πως τα επαγγέλματα ψυχικής υγείας σημείωσαν δραματική άνοδο τα τελευταία δύο χρόνια. Αυτό απ’ τη μια δείχνει πόσο μεγάλη επίδραση είχε και συνεχίζει να έχει η κρίση της πανδημίας στην ψυχική μας υγεία, αλλά το πιο ελπιδοφόρο μήνυμα νομίζω πως είναι πως σιγά σιγά αρχίζουμε να συνειδητοποιούμε πως η αναζήτηση βοήθειας δεν είναι αδυναμία, ούτε μας καθιστά ψυχικά «ανύμπορους». Υπάρχουν τόσο τηλεφωνικές γραμμές, όπου κανείς μπορεί να απευθυνθεί για ψυχολογική υποστήριξη, όσο και δημόσιοι φορείς που παρέχουν δωρεάν ψυχοκοινωνικές υπηρεσίες. Σχετικά με τις δημόσιες υπηρεσίες, αν όχι όλα, τα περισσότερα κρατικά νοσοκομεία έχουν ψυχιατρικό τμήμα, είτε ενηλίκων είτε ανηλίκων, όπου μπορεί κανείς να απευθυνθεί. Αντίστοιχες υπηρεσίες προσφέρουν και τα Κέντρα Ψυχικής Υγείας για παιδιά, εφήβους, ενήλικες και οικογένειες. Σίγουρα η αναμονή στις δημόσιες δομές είναι μεγάλη, ωστόσο θεωρώ πως είναι πολύ σημαντικό να έχουμε γνώση όλων των δυνατών υπηρεσιών στις οποίες μπορούμε να απευθυνθούμε.

Σχετικά με τις γραμμές βοήθειας, λειτουργούν πολλές γραμμές ανάλογα με το αίτημα και το ηλικιακό φάσμα. Οι περισσότερες λειτουργούν όλο το 24ωρο και φυσικά είναι δωρεάν. Θα αναφέρω ενδεικτικά την  Γραμμή 10306  & τη  Γραμμή για εφήβους 116111 όπου μπορούν να απευθυνθούν ενήλικες, έφηβοι και οικογένειες. Ωστόσο, υπάρχουν πολλές γραμμές για πιο εξειδικευμένα θέματα όπως οι εξαρτησιογόνες ουσίες, η αναφορά περιστατικών κακοποίησης, κατάθλιψη, αυτοκτονία κτλ.

12. Αισθήματα φόβου, άγχους, θυμού, λύπης και συντριβής αισθάνονται σε μεγάλο βαθμό οι νέοι σε όλο τον κόσμο λόγω των επιπτώσεων του κορωνοϊού, καθώς οι κυβερνήσεις έπρεπε να αντιμετωπίσουν τον ιό επιβάλλοντας μέτρα όπως φυσική αποστασιοποίηση, καραντίνες, το κλείσιμο των σχολείων κ.α. Οι ζωές των νέων έχουν επηρεαστεί σοβαρά. Προβλέπετε γυρισμό στην καθημερινότητα ή όλα έχουν αλλάξει;

Νομίζω πως έχουμε επιστρέψει σε μια καθημερινότητα που είναι όμως εντελώς διαφορετική. Συνεχίζει να χαρακτηρίζεται από πολλούς περιορισμούς που έρχονται και φεύγουν. Αυτό δυσκολεύει τις δυνατότητές μας σχετικά με την προσαρμογή, καθώς είμαστε σε μια συνεχή επαγρύπνηση για τυχόν νέους περιορισμούς, γεγονός που συμβάλλει και στη βίωση όλων των δυσάρεστων συναισθημάτων που προαναφέρατε. Βέβαια, αυτή η γεμάτη νέα δεδομένα πραγματικότητα, δείχνει πόσο «κοντά» μας είναι οποιαδήποτε μορφή αλλαγής και μεταβλητότητας, είτε φέρει δυσάρεστες επιπτώσεις είτε ευχάριστες. Σίγουρα αυτό είναι κάτι που δεν είναι απλό να το αποδεχτούμε και να συμβιβαστούμε με την ιδέα ενός συνεχώς μεταβαλλόμενου κόσμου, όμως, δυστυχώς ή ευτυχώς, τα πλαίσια με τα οποία αλληλεπιδρούμε ποτέ δεν είναι σταθερά.

13. Οικοδομώντας μια νέα κανονικότητα… Οι συνθήκες της ζωής μας έχουν αλλάξει άρδην και η καραντίνα είχε σοβαρές επιπτώσεις στη ψυχική μας υγεία. Ποιες συμβουλές θα μπορούσατε να δώσετε για μια -από εδώ και πέρα- υγιή ζωή και καθημερινότητα;

Νομίζω πως θα πρέπει να «αγκαλιάσουμε» οποιοδήποτε δυσάρεστο συναίσθημα προκάλεσε αυτή η παγκόσμια κρίση. Δεν ήταν καθόλου εύκολο να προσαρμοστούμε σε τέτοιες συνθήκες που μάλιστα έφεραν μαζί τους διαδικασίες αποχωρισμού, πένθους ακόμη και θανάτου. Οφείλουμε να δώσουμε μια μεγαλύτερη βάση (και) στην ψυχική μας υγεία γιατί συχνά ξεχνάμε να την φροντίζουμε και να της δίνουμε την ανάλογη αξία. Πιστεύω πως ήρθε η ώρα να αποκηρύξουμε τον παντοδύναμο εαυτό μας, που όλα θέλει να τα υπομένει και να τα αντέχει. Και να θυμόμαστε πως πάντα υπάρχουν τρόποι να αναζητήσουμε βοήθεια, κάτι που δεν δείχνει την αδυναμία αλλά τη δύναμή μας! Κάθε κρίση κρύβει μέσα της μια ευκαιρία. Ευκαιρία για έναν νέο εαυτό αλλά και για τον τρόπο που εμείς θέλουμε να δούμε τον κόσμο που ζούμε. Μια τέτοια ευκαιρία μας δίνει ο COVID!

The post Η επίδραση της πανδημίας της νόσου COVID-19 στη ψυχική υγεία και την ποιότητα ζωής μας | Συνέντευξη με τη Βίκη Παππά, ψυχολόγο appeared first on Eptanews.gr.

Είναι η πρώτη πολυκεντρική μελέτη διεθνώς, που εξετάζει σε τόσο βάθος χρόνου τα μακροχρόνια προβλήματα όσων επιβίωσαν σε ΜΕΘ μετά από βαριά Covid-19.

Μετά από ένα έτος, τρεις στους τέσσερις πρώην ασθενείς (74%) έχουν σωματικά συμπτώματα, ένας στους τέσσερις (26%) ψυχικά και ένας στους έξι (16%) γνωστικά προβλήματα. Τα συχνότερα σωματικά συμπτώματα είναι κόπωση και σωματική αδυναμία (39%), ακαμψία στις αρθρώσεις (26%), πόνοι στις αρθρώσεις (26%), μυϊκή αδυναμία (25%) και μυαλγία (21%).

Οι ερευνητές από πανεπιστήμια και 11 νοσοκομεία της Ολλανδίας, με επικεφαλής τους δόκτωρες Μαρίεκε Ζέγκερς και Χίντε Χισάκερς του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου του Ράντμπουντ, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό «Journal of Αmerican Medical Association» (JAMA), μελέτησαν 246 ασθενείς -176 άνδρες και 70 γυναίκες με μέση ηλικία 61 ετών- που είχαν νοσηλευθεί σε ΜΕΘ το 2020 και αξιολόγησαν την κατάσταση της υγείας τους μετά από έναν χρόνο.

Διαπιστώθηκε ότι η πλειονότητα των ασθενών -τα τρία τέταρτα- εμφανίζουν λιγότερα ή περισσότερα προβλήματα ένα έτος μετά από την «περιπέτεια» της ΜΕΘ. Περίπου οι μισοί νιώθουν κόπωση, ενώ άλλοι πόνους, μυϊκή αδυναμία, δύσπνοια κ.ά. Ένας στους πέντε νιώθει αισθήματα άγχους ή μετατραυματικού στρες και ένας στους έξι γνωστικά προβλήματα, όπως εξασθένηση της μνήμης και της ικανότητας προσοχής.

Αυτά τα προβλήματα επηρεάζουν αρνητικά την ποιότητα της καθημερινής ζωής των πρώην ασθενών ΜΕΘ. Περισσότεροι από τους μισούς ανέφεραν ότι αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην εργασία τους: Κάποιοι αναγκάζονται να δουλεύουν με μειωμένο ωράριο, άλλοι ακόμη έχουν άδεια για λόγους υγείας και μερικοί έχουν παρατήσει τη δουλειά τους.

«Η μελέτη δείχνει πόσο απίστευτη επίπτωση έχει η εισαγωγή σε ΜΕΘ στις ζωές των πρώην ασθενών με Covid-19. Ακόμη και μετά από ένα έτος, οι μισοί νιώθουν κουρασμένοι ή δεν έχουν την ενέργεια να αναλάβουν πλήρως τις εργασίες τους», δήλωσε η Ζέγκερς.

Με πληροφοριές από ΑΠΕ-ΜΠΕ

The post Τρεις στους 4 που μπήκαν σε ΜΕΘ με Covid, έχουν συμπτώματα έναν χρόνο μετά το εξιτήριο appeared first on Eptanews.gr.

Στην ανακοίνωσή τους, οι ανεξάρτητοι εμπειρογνώμονες που είναι αρμόδιοι για τα εμβόλια κρίνουν ότι «είναι αναγκαία και πρέπει να αναπτυχθούν» κατάλληλα σκευάσματα τα οποία θα προλαμβάνουν τη μετάδοση και τη μόλυνση από τον νέο κορωνοϊό, αλλά και θα προστατεύουν από τις σοβαρότερες μορφές της ασθένειας και τον θάνατο.

«Η σύνθεση των υπαρχόντων εμβολίων για την Covid-19 ίσως χρειάζεται να επικαιροποιηθεί για να διασφαλιστεί ότι τα εμβόλια για την Covid-19 συνεχίζουν να παρέχουν τα συνιστώμενα από τον ΠΟΥ επίπεδα προστασίας απέναντι στη μόλυνση και τη νόσηση από VOC (παραλλαγές ανησυχίας), συμπεριλαμβανομένης της Όμικρον και μελλοντικών παραλλαγών», τονίζουν οι ειδικοί.

«Τα εμβόλια για την Covid-19 πρέπει (…) να προκαλούν ευρεία, ισχυρή και μακράς διαρκείας ανοσοαπόκριση ώστε να περιοριστεί η ανάγκη για αλλεπάλληλες αναμνηστικές δόσεις», προστίθεται στην ανακοίνωση. «Μια στρατηγική εμβολιασμού βασισμένη στις επαναλαμβανομένες ενισχυτικές δόσεις εμβολίων με την αρχική σύσταση είναι απίθανο να είναι η κατάλληλη ή βιώσιμη».

Οι ειδικοί τόνισαν ότι χρειάζεται περισσότερη έρευνα και προέτρεψαν τις παρασκευάστριες εταιρείες να μοιραστούν μεταξύ τους τα δεδομένα. Σημείωσαν ότι ένα νέο εμβόλιο θα μπορούσε να στοχεύει συγκεκριμένα την επικρατούσα παραλλαγή (σήμερα, την Όμικρον) ή να είναι «πολυδύναμο», σχεδιασμένο ώστε να στοχεύει πολλές παραλλαγές ταυτόχρονα.

Οι ειδικοί θα προβούν σε νέες συστάσεις όταν έχουν περισσότερα δεδομένα στη διάθεσή τους.

Ορισμένες εταιρείες, όπως οι Pfizer και Moderna, εξετάζουν ήδη την πιθανότητα παραγωγής εμβολίων ειδικά σχεδιασμένων για την παραλλαγή Όμικρον.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ/Reuters

The post ΠΟΥ: Η καταπολέμηση της Covid με επαναλαμβανόμενες αναμνηστικές δόσεις «δεν αποτελεί βιώσιμη στρατηγική» appeared first on Eptanews.gr.

Αναλυτικά η ανακοίνωση του ΕΟΔΥ για σήμερα Τετάρτη 29 Δεκεμβρίου 2021 έχει ως εξής:

Τα νέα εργαστηριακά επιβεβαιωμένα κρούσματα της νόσου που καταγράφηκαν τις τελευταίες 24 ώρες είναι 28.828, εκ των οποίων 19 εντοπίστηκαν κατόπιν ελέγχων στις πύλες εισόδου της χώρας. Ο συνολικός αριθμός των κρουσμάτων ανέρχεται σε 1.134.713 (ημερήσια μεταβολή +2.6%), εκ των οποίων 50.4% άνδρες. Με βάση τα επιβεβαιωμένα κρούσματα των τελευταίων 7 ημερών, 215 θεωρούνται σχετιζόμενα με ταξίδι από το εξωτερικό και 1.488 είναι σχετιζόμενα με ήδη γνωστό κρούσμα.

Οι νέοι θάνατοι ασθενών με COVID-19 είναι 72, ενώ από την έναρξη της επιδημίας έχουν καταγραφεί συνολικά 20.636 θάνατοι. 1 Το 95.2% είχε υποκείμενο νόσημα ή/και ηλικία 70 ετών και άνω.

Ο αριθμός των ασθενών που νοσηλεύονται διασωληνωμένοι είναι 620 (60.6% άνδρες). Η διάμεση ηλικία τους είναι 63 έτη. To 80.2% έχει υποκείμενο νόσημα ή/και ηλικία 70 ετών και άνω. Μεταξύ των ασθενών που νοσηλεύονται διασωληνωμένοι, 529 (85.32%) είναι ανεμβολίαστοι ή μερικώς εμβολιασμένοι και 91 (14.68%) είναι πλήρως εμβολιασμένοι. Από την αρχή της πανδημίας έχουν εξέλθει από τις ΜΕΘ 3.745 ασθενείς.

Οι εισαγωγές νέων ασθενών Covid-19 στα νοσοκομεία της επικράτειας είναι 413 (ημερήσια μεταβολή +21.47%). Ο μέσος όρος εισαγωγών του επταημέρου είναι 330 ασθενείς.Η διάμεση ηλικία των κρουσμάτων είναι 37 έτη (εύρος 0.2 έως 110 έτη), ενώ η διάμεση ηλικία των θανόντων είναι 78 έτη (εύρος 0.2 έως 106 έτη)

Η κατανομή των κρουσμάτων

The post ΠΙΕΡΙΑ | «Σαρώνει» ο Covid και στην Πιερία! Νέο ρεκόρ με πάνω από 300 κρούσματα appeared first on Eptanews.gr.

Το μέτρο ισχύει από σήμερα, όπως ανακοίνωσε η κυβέρνηση της χώρας, σε μια προσπάθεια να αναχαιτίσει το κύμα της παραλλαγής Όμικρον.

Μονάχα οι ξένοι ταξιδιώτες που διαθέτουν αρνητικό τεστ Covid-19 και μπορούν να αποδείξουν ότι έχουν εμβολιαστεί πλήρως ή έχουν αναρρώσει από τον νέο κορωνοϊό θα μπορούν να μπαίνουν στη χώρα, ανακοίνωσε το υπουργείο Εσωτερικών, μετά το πέρας μιας συνεδρίασης του υπουργικού συμβουλίου.

Ένας εκπρόσωπος τύπου των συνοριακών αρχών επιβεβαίωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ότι στους ανεμβολίαστους πολίτες ξένων χωρών δεν θα επιτρέπεται η είσοδος στη χώρα, εκτός και αν είναι κάτω των 16 ετών ή συμπεριλαμβάνονται σε έναν κατάλογο εξαιρέσεων (κάτοικοι Φινλανδίας, αναγκαίο εργατικό δυναμικό, διπλωμάτες κ.ά).

«Όποια κι αν είναι η προέλευση του ξένου πολίτη, όλοι πρέπει να επιδεικνύουν πιστοποιητικό εμβολιασμού και αρνητικό τεστ κάτω των 48 ωρών», εξήγησε στο AFP ο Τόμι Κιβεντζουούρι, ένας αξιωματούχος των συνοριοφυλάκων της Φινλανδίας.

Ερωτηθείς εάν στους ανεμβολίαστους ξένους που δεν θα συμπεριλαμβάνονται στις προβλεπόμενες από την κυβέρνηση εξαιρέσεις, οι αρμόδιες αρχές θα τους αρνούνται την είσοδο στη Φινλανδία, ο αξιωματούχος απάντησε: «Ναι».

Το μέτρο, το οποίο τέθηκε σε ισχύ από τις 16.00 ώρα Ελλάδας, αφορά επίσης τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ εφαρμόζεται στα άτομα που γεννήθηκαν πριν από το 2005, έως τις 31 Δεκεμβρίου, κατόπιν στα άτομα που γεννήθηκαν πριν από το 2006.

Εργαζόμενοι στον υγειονομικό τομέα και τις μεταφορές, για όσους συντρέχουν επιτακτικοί οικογενειακοί λόγοι, ή άτομα που χρήζουν ανθρωπιστικής βοήθειας βρίσκονται επίσης μεταξύ των εξαιρέσεων.

Με πληροφορίες από AFP και ΑΠΕ-ΜΠΕ

The post Η Φινλανδία εμποδίζει την είσοδο στους ανεμβολίαστους ξένους appeared first on Eptanews.gr.

«Κατέληξε σήμερα, 14.12.2021, και ώρα 03.10 πρωινή ο δημοσιογράφος Γιώργος Τράγκας και επικεφαλής του κινήματος «’Ελεύθεροι Άνθρωποι» σε ΜΕΘ του νοσοκομείου ΣΩΤΗΡΙΑ. Ανεμβολίαστος, εισήχθη με βαριά αναπνευστική ανεπάρκεια, λόγω λοίμωξης covid19 στις 04.12.2021 σε κλινική του νοσοκομείου «’Η ΣΩΤΗΡΙΑ» ενώ λίγες ώρες αργότερα, λόγω της σοβαρής κατάστασής του διεκομίσθη σε ΜΕΘ του ιδίου νοσοκομείου», αναφέρει στην ανακοίνωσή του το Νοσοκομείο «Σωτηρία»

The post Κορονοϊός | ‘Εχασε τη μάχη με τον ιό ο Γ. Τράγκας appeared first on Eptanews.gr.

Το χαμηλό ποσοστό πλήρως εμβολιασμένων, σε συνδυασμό με την «αδυναμία» του συστήματος υγείας να ανταποκριθεί στις ανάγκες των καιρών, αποτελεί εκρηκτικό «κοκτέιλ», που κοστίζει σε ανθρώπινες ζωές, καθώς και στην οικονομία της περιοχής μας.

Μέσα σ’ αυτήν τη δίνη, πολλοί είναι εκείνοι που δεν έχουν πειστεί για την αναγκαιότητα εμβολιασμού η οποία όπως φαίνεται είναι η μοναδική επιλογή αν θέλουμε να βγούμε από αυτήν την στενωπό, επιστρέφοντας στην κανονικότητα.

Η λύση του εμβολιασμού, δεν είναι θεωρητική, αλλά απολύτως αληθινή. Σε Ευρωπαϊκές χώρες όπου ο εμβολιασμός έχει ξεπεράσει το 80% ή 85%, και που πλήρωσαν βαρύ τίμημα σε ανθρώπινες ζωές στην αρχή της πανδημίας, βρίσκουν πλέον τον ρυθμό τους και οι πολίτες ξαναπαίρνουν τις ζωές τους πίσω.

Με άρθρο του για την «ΕΠΤΑ» ο Ηλίας Τσολακίδης, μεταφέρει την πρόσφατη εμπειρία του από την παραμονή του στην Ισπανία. Σε μια χώρα που (πριν την ανακάλυψη του εμβολίου) είχε μετατραπεί σε εκατόμβη νεκρών από Covid. Τις εικόνες με τους χιλιάδες νεκρούς, οι Ισπανοί τις άφησαν πίσω, αλλά δεν τις ξέχασαν. Σήμερα, η κανονικότητα στην Ιβηρική έχει επιστρέψει και αυτό βέβαια δεν οφείλεται σε ένα «θαύμα εξ ουρανού», αλλά σε μια σειρά ενεργειών και πολιτικών, οι οποίες έχουν στο κέντρο τους τον ορθολογισμό.

Το τι έκαναν οι Ισπανοί, είναι προφανές. Προφανέστερο, το τι δεν κάνουμε εμείς!

Το άρθρο του Ηλία Τσολακίδη

Το Ευρωπαϊκό Κολλέγιο Αθλητικών Επιστημών (ECSS) οργανώνει κάθε χρόνο ένα από τα μεγαλύτερα επιστημονικά συνέδρια στον κόσμο στο οποίο συμμετέχουν ερευνητές από τουλάχιστον 70 χώρες. Το επόμενο συνέδριο του ECSS θα πραγματοποιηθεί στη Σεβίλλη τον Σεπτέμβριο του 2022. Για τον λόγο αυτό μία ολιγομελής ομάδα, μεταξύ αυτών και ο υπογράφων, βρέθηκε την προηγούμενη εβδομάδα στο συνεδριακό κέντρο Palacio De Congressos της μαγευτικής ισπανικής πόλης για τη σύναψη των τελευταίων συμφωνιών αυτής της μεγάλης διοργάνωσης.

Φτάνοντας στο συνεδριακό κέντρο η έκπληξη όλων ήταν μεγάλη, αντικρίζοντας έναν χώρο ο οποίος έσφυζε από ζωή!  5.286 επισκέπτες από όλο τον κόσμο συμμετείχαν στο ετήσιο συνέδριο της TIS (Tourism Innovation Summit) 2021 το οποίο διεξήχθη χωρίς κανέναν περιορισμό. 

Από το αεροδρόμιο μέχρι και την είσοδο του συνεδριακού κέντρου τα υγειονομικά μέτρα ασφάλειας τηρήθηκαν με μεγάλη προσοχή με συνεχείς ελέγχους πιστοποιητικών για εμβολιασμένους και ανεμβολίαστους αλλά και προτροπές για τη χρήση μάσκας σε όλους τους κλειστούς χώρους. Τίποτα το ιδιαίτερο θα μπορούσε να πει κανείς, διότι τα ίδια μέτρα λάμβαναν την ίδια ημέρα Έλληνες, Γερμανοί και Άγγλοι στα αεροδρόμια της Θεσσαλονίκης, της Κολονίας, του Μονάχου και του Λονδίνου.

Όμως, όλοι συμφώνησαν σε ένα: Οι Ισπανοί είχαν έναν άλλο αέρα! Έδειχναν σίγουροι! Είχαν μια αυτοπεποίθηση την οποία δεν συνήθισε κανείς από την 12μελή ομάδα τα τελευταία δύο χρόνια της πανδημίας στη χώρα του. Ήταν εύλογο λοιπόν, η εντύπωση αυτή των επισκεπτών να γίνει αντικείμενο συζήτησης, τόσο μεταξύ τους όσο και στο πρώτο διάλειμμα του προγράμματος επίσκεψης. Όμως εξίσου εντυπωσιακή ήταν και η απάντηση της κας Africa Calvo Lluch (καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο UPO της Σεβίλλης) στο ερώτημα, που οφείλεται αυτό το αίσθημα ασφάλειας των διοργανωτών.

“Η πανδημία ήταν ένα πολύ καλό σχολείο για την χώρα μας. Μάθαμε πολλά από το πρώτο και το δεύτερο κύμα της πανδημίας, αφού όμως θρηνήσαμε 87.000 νεκρούς. Έκτοτε το εθνικό σύστημα υγείας της χώρας μας έχει ενισχυθεί σημαντικά. Εκμεταλλευτήκαμε την πανδημία και θωρακίσαμε τα νοσοκομεία μας! Η ισπανική κυβέρνηση έλαβε όλα τα απαραίτητα μέτρα, συσπείρωσε και έπεισε τους πολίτες να θωρακιστούν κι αυτοί κάνοντας το εμβόλιο. Οι πλήρως εμβολιασμένοι πολίτες στη χώρα μας άνω των 12 ετών αποτελούν αυτή τη στιγμή το 91% του πληθυσμού και ο αριθμός αυτός μεγαλώνει καθημερινά. Να φανταστείτε πως μόνο σε μία μέρα, στις 4 Ιουλίου 2021, εμβολιάστηκαν 3,9 εκατομμύρια πολίτες. Αισθανόμαστε ασφαλείς γιατί τα νοσοκομεία μας, σε σύγκριση με το περσινό δράμα,  είναι …άδεια και αυτό μας δίνει την απαραίτητη σιγουριά να επιστρέψουμε στην κανονικότητα. Δεν φοβόμαστε! Είμαστε υγιείς και ξέρουμε πως η αυριανή μέρα θα είναι ακόμη καλύτερη! Χαίρομαι που βρίσκεστε στη φιλόξενη πόλη μας η οποία πλέον κάθε εβδομάδα ανοίγει την αγκαλιά της σε χιλιάδες επισκέπτες. Νιώθω ευτυχισμένη που μαζί με εμάς νιώθετε κι εσείς αυτή την ασφάλεια!”.

Ουσιαστικά, η κυρία Calvo Lluch δεν μας είπε κάτι καινούργιο! Χώρες με υψηλό αριθμό εμβολιασμένων πολιτών, μπορεί να έχουν μεν υψηλό αριθμό κρουσμάτων, όμως το εθνικό σύστημα υγείας και τα νοσοκομεία τους δεν δέχονται αυτή την πίεση που δέχεται το δικό μας ΕΣΥ!

Η ελληνική κυβέρνηση φέρει τεράστια ευθύνη για τη σημερινή κατάσταση, διότι επί δύο χρόνια αγνοεί τις εκκλήσεις των υγειονομικών της χώρας για στελέχωση των νοσοκομείων και ενίσχυση της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Φέρει τεράστια ευθύνη διότι με επικοινωνιακά τεχνάσματα, την εξαγορά των ΜΜΕ και κλείνοντας το μάτι σε δεξαμενές ψηφοφόρων (εκκλησία, σώματα ασφαλείας, στρατός) άφησε να χαθεί πολύτιμος χρόνος χωρίς να διδαχθεί από τις καλές πρακτικές άλλων χωρών. Με ημίμετρα και τραγικές παλινωδίες έχασε την εμπιστοσύνη μιας μεγάλης μερίδας πολιτών οι οποίοι ακόμη και σήμερα που οι ασθενείς στοιβάζονται και πεθαίνουν σε ράντζα στους διαδρόμους των νοσοκομείων, κάποιοι από αυτούς, συνεχίζουν να βλέπουν πίσω από το εμβόλιο τον αντίχριστο, αλλοίωση του DNA, τσιπάκια κλπ. 

Ο αποκλεισμός, η διάσπαση της κοινωνίας. ο φόβος, η υποχρεωτικότητα και η αυταρχική νοοτροπία του τύπου “αποφασίζομεν και διατάσσομεν” δεν πρόκειται να αλλάξει την κατάσταση. Τώρα είναι πλέον αργά και το “μάρμαρο” μάλλον θα το πληρώσουν και πάλι οι πολίτες!

Ας κάνει ο καθένας μας ότι περνάει από το χέρι του και ας προσπαθήσουμε να πείσουμε τον διπλανό μας να μην φοβηθεί και να εμβολιαστεί για να ξεπεράσουμε αυτή την σκληρή δοκιμασία! Να μείνουμε υγιείς σήμερα για να μπορέσουμε, δυνατοί αύριο, να αγωνιστούμε για ένα καλύτερο μέλλον! Κι αν πάλι φίλοι, αδέρφια, γείτονες ή συνάδελφοι έχουν διαφορετική άποψη και δεν πείθονται, ας υποσχεθούμε ο ένας στον άλλο, πως δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να μας διχάσει. Ας υποσχεθούμε, πως θα μείνουμε ενωμένοι και παρά τα λάθη του, δεν θα ξεχάσουμε τον διπλανό μας!

Γιατί τα καταφέρνουν οι Ισπανοί καλύτερα από εμάς;

Τον Αύγουστο του 21 ο πρωθυπουργός της Ισπανίας Pedro Sanchez ανακοίνωνε ότι η Ισπανία είχε το χρυσό μετάλλιο στους εμβολιασμούς κατά του Covid19 – εκείνη την εποχή το ποσοστό εμβολιασμού ήταν ήδη το υψηλότερο μεταξύ των 50 πολυπληθέστερων χωρών στον κόσμο. Σήμερα είναι λίγο λιγότερο από 83% εκατό και περίπου 92% για άτομα άνω των 12 ετών. Και ήδη ενισχύεται επιμελώς χωρίς μεγάλες συζητήσεις. Γιατί όμως ήταν και είναι τόσο επιτυχημένη η εκστρατεία εμβολιασμού στην Ισπανία;

Στην Ισπανία δεν υπάρχει σχεδόν κανένας σκεπτικισμός για τα εμβόλια! Οι ισπανοί πολίτες θεωρούν τον εμβολιασμό μεγάλο επίτευγμα της ιατρικής επιστήμης, ειδικά από τότε που η ανεξέλεγκτη πολιομυελίτιδα ηττήθηκε με τον εμβολιασμό από το στόμα τη δεκαετία του 1960. Για πολλές δεκαετίες, οι Ισπανοί ήταν πολύ περήφανοι για το σύστημα δημόσιας υγείας τους, το οποίο εκσυγχρονίστηκε μετά το τέλος της δικτατορίας του Φράνκο – και εξακολουθούν να είναι, ακόμα κι αν υπέφερε κάπως κατά τη διάρκεια των μέτρων λιτότητας μετά την κρίση του ευρώ.

Στην Ισπανία, ο εμβολιασμός θεωρούνταν πάντα το αποφασιστικό όπλο κατά της επιδημίας του κορωνοϊού. Μετά από την τεράστια υπερφόρτωση των μονάδων εντατικής θεραπείας στο πρώτο κύμα, υψηλό ποσοστό θνησιμότητας και μήνες πλήρους καραντίνας, οι άνθρωποι στην Ισπανία μπορεί να λαχταρούσαν ιδιαίτερα ένα τέτοιο όπλο και τώρα απολαμβάνουν την ελευθερία τους. Μάλιστα το προβάδισμα αυτό θα ενισχύσει σημαντικά την οικονομία της χώρας η οποία ανακάμπτει προσπερνώντας το εμπόδιο της πανδημίας το οποίο ταλαιπωρεί χώρες όπως τη δική μας.

Η Ισπανία είναι 5 φορές μεγαλύτερη από την Ελλάδα. Στις 16 Νοεμβρίου 2021 ο μέσος όρος 7 ημερών νέων κρουσμάτων στην Ισπανία ήταν 3.074 περιστατικά, ενώ στην Ελλάδα 6.589!

Τον Ηλία Τσολακίδη, τον γνωρίσαμε μέσα από τις δράσεις της Εθελοντικής Ομάδας Δράσης Πιερίας. Ωστόσο, τα τελευταία 22 χρόνια, από το 2000 έως σήμερα, είναι Τεχνικός Διευθυντής του Ευρωπαϊκού Κολλεγίου Αθλητικών Επιστημών με έδρα την Κολωνία της Γερμανίας.

O ECSS είναι ένας σύνδεσμος Πανεπιστημίων από ολόκληρο τον κόσμο που διοργανώνει κάθε χρόνο ένα από τα μεγαλύτερα συνέδρια αθλητισμού που έχουν ως στόχο την ανάδειξη νέων επιστημόνων σε όλες τις επιμέρους επιστήμες του Αθλητισμού. Ένα από τα επόμενα συνέδρια του οργανισμού είναι το Προ-Ολυμπιακό συνέδριο στο Παρίσι (2023).

Η επιστημονική επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κολλεγίου Αθλητικών Επιστημών συνεδριάζει κάθε χρόνο για ένα πενθήμερο στις εγκαταστάσεις του Καπνικού Σταθμού όπου καταρτίζεται το επιστημονικό πρόγραμμα του εκάστοτε συνεδρίου.

The post Γιατί οι Ισπανοί και όχι κι εμείς… | Ο Ηλ. Τσολακίδης γράφει για την ελεύθερη από Covid Ισπανία appeared first on Eptanews.gr.