«Στηρίζουμε καθημερινά τις γυναίκες που έχουν υποστεί βία και παράλληλα ευαισθητοποιούμε την τοπική κοινωνία σε θέματα πρόληψης» σημείωσε η δημοτική σύμβουλος – υπεύθυνη του κέντρου, πρόεδρος της επιτροπής ισότητας των φύλων του Δήμου Κατερίνης, Παρθένα Μακρίδου – Παρτσαλίδου, η οποία αναφέρθηκε επίσης, στις προγραμματισμένες δράσεις του Κέντρου Συμβουλευτικής Υποστήριξης Γυναικών του Δήμου Κατερίνης. Ειδικότερα, όπως είπε οι δράσεις σχετίζονται με την πρόληψη καθώς και με την αντιμετώπιση της βίας κατά γυναικών και συνοψίζονται ως εξής: 

• Την Παρασκευή 24 και το Σάββατο 25 Νοεμβρίου 2023, θα φωταγωγηθεί το Δημαρχιακό Μέγαρο της πόλης με χρώμα πορτοκαλί, σύμβολο του αγώνα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών
• Την Κυριακή 26 Νοεμβρίου 2023 και ώρα 19.00 στην Αστική Σχολή, στην Έκθεση Φωτογραφίας με τίτλο «Γυναίκα Εστί» της κ. Στέλλας Τζιτζιλή, σε συνδιοργάνωση με το Αυτοτελές Τμήμα Κοινωνικής Προστασίας, Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Ισότητας των Φύλων, όπου στελέχη του Κέντρου Συμβουλευτικής Υποστήριξης Γυναικών Δήμου Κατερίνης θα ενημερώσουν για τις υπηρεσίες του δικτύου
• Τη Δευτέρα 4 Δεκεμβρίου 2023 και ώρα 17.00, διαδικτυακή ενημέρωση – ευαισθητοποίηση με θέμα «Βία κατά των γυναικών – Trafficking», του Κέντρου Συμβουλευτικής Υποστήριξης Γυναικών του Δήμου Κατερίνης σε συνεργασία με τη Διεύθυνση Αστυνομίας Πιερίας – Υποδιεύθυνση Ασφάλειας Κατερίνης
• Την Τετάρτη 6 Δεκεμβρίου 2023, ενημέρωση – ευαισθητοποίηση των φοιτητών για την Έμφυλη Βία από στελέχη του Κέντρου Συμβουλευτικής Υποστήριξης Γυναικών Δήμου Κατερίνης, σε συνεργασία με το Τμήμα Διοίκησης Συστημάτων Εφοδιασμού  του ΤΕΙ Κεντρικής Μακεδονίας – Διεθνές Πανεπιστήμιο της Ελλάδος.

The post Δήμος Κατερίνης: Δράσεις ευαισθητοποίησης για την εξάλειψη της βίας κατά των Γυναικών appeared first on Eptanews.gr.

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΧΑΪΝΑ

Από το 2017 έως και το 2021 έχουν σημειωθεί περισσότερα από 25.900 περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας στην χώρα μας, με τις γυναίκες να αποτελούν το συντριπτικό ποσοστό των θυμάτων, σύμφωνα με τα στοιχεία των τελευταίων πέντε ετών που παρουσιάστηκαν στο 1ο Συνέδριο Ιατροδικαστικής – Ψυχιατροδικαστικής που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Ενδεικτικά, από τους 7.242 δράστες του 2021, οι 5.868 ήταν άντρες και οι 1.374 γυναίκες, ενώ από τους 4.814 δράστες του 2020, οι 3.966 ήταν άντρες και οι 848 γυναίκες.

Ορισμένες φορές μάλιστα, η τραγική κατάληξη αυτών των ενδοοικογενειακών συμβάντων είναι ακόμα και ο θάνατος, με τις γυναίκες να «πρωταγωνιστούν» και πάλι. Το εφιαλτικό ποσοστό του 82% των περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας σε χώρες της Ευρώπης είναι θύματα γυναίκες, ενώ κάθε χρόνο χάνουν την ζωή τους περίπου 2.600 από τα χέρια των «αγαπημένων τους προσώπων», συνήθως από το οικογενειακό περιβάλλον, που μετατρέπονται σε φονικά «όπλα». Την τελευταία δεκαετία στην Ελλάδα οι γυναικοκτονίες αποτελούν το 30-50% από τις ανθρωποκτονίες με θύματα γυναίκες (αναγνωρίστηκε το έμφυλο κίνητρο).

Αναλυτικότερα στην Ελλάδα καταγράφηκαν: 

• Συνολικά 4.212 περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας το 2017
• 5.068 το 2018
• 5.220 το 2019
• 4.619 το 2020
• και 6.834 το 2021

Την τελευταία χρονιά συνολικά 5.705 γυναίκες έπεσαν θύματα ενδοοικογενειακής κακοποίησης, αριθμός σημαντικά αυξημένος σε σχέση με τις 3.626 το 2020.

Τις ανησυχητικές διαστάσεις που έχει πάρει το φαινόμενο διεθνώς, αποτυπώνουν έρευνες οι οποίες παρουσιάστηκαν στο συνέδριο, όπου μεταξύ άλλων, μία στις τρεις γυναίκες, κάποια στιγμή στη ζωή της, υπέστη σωματική βία ή ψυχολογική βία από τον σύντροφό της στην ηλικία των 15 ετών και άνω, ενώ μία στις οκτώ έχει πέσει θύμα βιασμού. Εκτιμάται πως 50 γυναίκες χάνουν την ζωή τους κάθε εβδομάδα εξαιτίας της ενδοοικογενειακής βίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Σύμφωνα με διεθνή έρευνα σε 42.000 γυναίκες (18-74 ετών), έχει καταγραφεί ότι:

• 1/3 έχει υποστεί σωματική βία από την ηλικία των 15 ετών και άνω
• 1/2 έχει βιώσει ψυχολογική βία από τον σύντροφό τους
• 1/12 έχει υποστεί οικονομική κακομεταχείριση από τον σύντροφό τους
• 1/8 έχει πέσει θύμα βιασμού
• 1 στις 3 γυναίκες έχει παρενοχληθεί σεξουαλικά στον χώρο εργασίας
• 1 στις 5 νεαρές γυναίκες, μεταξύ 18-29 ετών, έχει παρενοχληθεί σεξουαλικά στο διαδίκτυο
• 1 στις 5 γυναίκες έχει βιώσει εξακολουθητική παρακολούθηση (stalking)
• 50 γυναίκες χάνουν τη ζωή τους κάθε εβδομάδα εξαιτίας της ενδοοικογενειακής/ενδο-συντροφικής βίας στην ΕΕ

Τα εγκλήματα ενδοοικογενειακής βίας αποτελούν το 1/4 των βίαιων εγκλημάτων συνολικά, σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, ενώ σοκαριστικά είναι και τα ποσοστά της συχνότητας του φαινομένου στην Ελλάδα:

• 2012-2017: Παρατηρήθηκε 49% αύξηση των περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας κατά των γυναικών (σωματική βία, βιασμός, σεξουαλική παρενόχληση)
• 2010-2017: Σημειώθηκαν 263 βιασμοί γυναικών από τον σύζυγο/σύντροφό τους

Το σύνθετο έργο της ΕΛΑΣ και η ανάγκη να «ανοίξουν τα στόματα»

«Ακούμε συχνά τελευταία πολλές αιτιώδεις αποδόσεις που δίδονται για την αύξηση των καταγγελιών. Είναι βέβαια, η αύξηση των καταγγελιών; Των περιστατικών; Έχει ενταχθεί η βία; Γιατί έχουν αυξηθεί οι ανθρωποκτονίες;» αναρωτιέται η κα Μαρία Σοφία Κυριακού, Προϊσταμένη στο Τμήμα Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας του αρχηγείου της ΕΛΑΣ, κατά την διάρκεια της ομιλίας της στο 1ο Συνέδριο Ιατροδικαστικής – Ψυχιατροδικαστικής, με την ίδια να απαντά και να τονίζει την ανάγκη των συνεχών ερευνών που θα έπρεπε να πραγματοποιούνται, ώστε να διευκολυνθεί αλλά και να βελτιωθεί το έργο της αστυνομίας κατά της ενδοοικογενειακής βίας.

«Οι ανθρωποκτονίες όντως έχουν αυξηθεί σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, συγκεκριμένα έχουν διπλασιαστεί. Παράλληλα, η έξαρση του φαινομένου της ενδοοικογενειακής βίας, μας οδήγησε στο συμπέρασμα πως πρέπει να υπάρξει ξεχωριστό προσωπικό, που να διαχειρίζεται τέτοιες υποθέσεις, προκειμένου να υπάρχει ένας διαφορετικός χειρισμός, πιο ανθρωποκεντρικός και εστιασμένος στο θύμα» εξηγεί η κα Κυριάκου.

Η βίαιη συμπεριφορά κρυβόταν ανέκαθεν πίσω από τις κλειστές πόρτες. Αυτό που φαίνεται να έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια είναι η στάση των ανθρώπων που μιλούν και δεν αρκούνται στο να κρυφακούν τους «τσακωμούς». «Αυτό είναι και το πιο σημαντικό, η αξία της καταγγελίας από τρίτα πρόσωπα. Ας σταματήσουμε να κάνουμε πως “δεν βλέπουμε και δεν ακούμε” σε τέτοια περιστατικά, αλλά να επικοινωνούμε άμεσα με την αστυνομία».

Οι αρμοδιότητες της αστυνομίας σε περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας λέγεται πως είναι καθορισμένες, ωστόσο κάτι τέτοιο δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Όπως εξηγεί η κα Κυριάκου, κάθε περιστατικό είναι πολύ διαφορετικό με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Ο κάθε εμπλεκόμενος έχει τις δικές του ανάγκες, κάτι που καθιστά πολύ σύνθετο το έργο της ΕΛΑΣ. «Τα χαρακτηριστικά αυτά έχουν σχέση με το ίδιο το γεγονός, οπότε τα θύματα ουσιαστικά έχουν απέναντί τους έναν “ξένο” άνθρωπο, έναν αστυνομικό, όπου ο φόβος του “να μην μιλήσουν”, η πίεση από τον δράστη και η ενοχή που νιώθουν πολλές φορές, τους βάζει σε μία πολύ δύσκολη ψυχική κατάσταση». Από την πλευρά του, ο αστυνομικός καλείται να δημιουργήσει ένα κλίμα ηρεμίας και εμπιστοσύνης, ώστε το θύμα να αισθανθεί ασφαλές, προκειμένου να προχωρήσει η διαδικασία.

The post Η βία κατά των γυναικών σε αριθμούς που σοκάρουν – «Ας σταματήσουμε να κάνουμε πως δεν βλέπουμε και δεν ακούμε» appeared first on Eptanews.gr.

Σκίτσα: Αρετή Ζαβαντία

Ιnstagram: thepatataproject

The post Τhe PatataProject – Γρήγορο κρυπτόλεξο για δυνατούς λύτες appeared first on Eptanews.gr.

Επιμέλεια: Βαγγέλης Ν. Ζαμαντζάς

 Η επικαιρότητα, με αφορμή το τραγικό έγκλημα στα Γλυκά Νερά και την σύλληψη του δράστη, επαναφέρει τη συζήτηση για τα περιστατικά βίας κατά των γυναικών. Η υποτιμητική για την ανθρώπινη υπόστασή τους, των γυναικών δεν αποτελεί «πληγή» μόνο για την Ελληνική κοινωνία, αλλά για όλη την Ευρώπη. Μελέτες δείχνουν πως οι γυναίκες πέφτουν θύματα βίας, από τους συντρόφους τους, την οικογένειά τους, τους φίλους τους, παλεύοντας να επιβιώσουν σε ένα περιβάλλον όπου οι άνδρες έχουν τη δύναμη.

Αναμφίβολα η βία στην οποία υπόκεινται ένα σημαντικό ποσοστό γυναικών σε όλη την Ευρώπη, είναι ένα φαινόμενο το οποίο χρήζει ανάλυσης και κυρίως πρόληψης. Ίσως το πιο περίεργο (ενδεχομένως και πιο σύνθετο) ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί είναι πώς ένας άνδρας γίνεται βίαιος όταν έχει ανατραφεί από μια γυναίκα.

Η φιλελευθεροποίηση της Ευρωπαϊκής κοινωνίας (και πολύ περισσότερο της Ελληνικής) έχει δρόμο ακόμη μπροστά της, αφού η εμπιστοσύνη των γυναικών-θυμάτων βίας προς τους θεσμούς, είναι σε χαμηλά επίπεδα, κάτι που δεν επιτρέπει να αντιληφθούμε το μέγεθος του προβλήματος. Όσο λιγότερο φιλελεύθερη είναι μια κοινωνία, τόσο μεγαλύτερο κομμάτι του προβλήματος κρύβεται κάτω από το χαλί. Και όταν το πρόβλημα «κρύβεται» είναι βέβαιο ότι δεν αρκούν «ιστορίες» σαν αυτή των Γλυκών Νερών να κινητοποιήσουν κοινωνίες, να δημιουργήσουν δομές και να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα στη ρίζα του.

Για μια ακόμη φορά, ο Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (FRA) εγκαίρως έχει χτυπήσει το καμπανάκι. Μια από τις έρευνες που έχει κάνει (πολύ πριν την επιβολή των υγειονομικών μέτρων σε όλη την Ευρώπη) δείχνει πτυχές του προβλήματος, εκτιμώντας πως τα νούμερα είναι ακόμη πιο «άσχημα» λόγω ακριβώς της απροθυμίας των θυμάτων βίας να μιλήσουν και να καταγγείλουν το μαρτύριό τους. Αξίζει να σημειωθεί, ότι τους τελευταίους 18 μήνες, άλλες έρευνες δείχνουν ότι ενδοοικογενειακή βία έχει αυξηθεί λόγω του «εγκλεισμού» στον οποίον υποχρεωθήκαμε.

Ξεκινώντας αξίζει κανείς να λάβει υπόψη πως το άρθρο 1 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης δηλώνει ότι η ανθρώπινη αξιοπρέπεια είναι απαραβίαστη, πρέπει να είναι σεβαστή και να προστατεύεται. Το άρθρο 2 εγγυάται το δικαίωμα στη ζωή, και το άρθρο 4 δηλώνει ότι κανείς δεν μπορεί να υποβληθεί σε βασανιστήρια ούτε σε απάνθρωπες ή εξευτελιστικές ποινές ή μεταχείριση. Το άρθρο 21 αναγνωρίζει το δικαίωμα μη διακριτικής μεταχείρισης, ιδίως λόγω φύλου, και το άρθρο 47 εξασφαλίζει το δικαίωμα πρόσβασης στη δικαιοσύνη.

Η βία κατά των γυναικών περιλαμβάνει εγκλήματα με δυσανάλογες επιπτώσεις στις γυναίκες, όπως οι σεξουαλικές επιθέσεις, οι βιασμοί και η «ενδοοικογενειακή βία». Συνιστά παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων των γυναικών όσον αφορά  την αξιοπρέπεια και την ισότητα.

Ο αντίκτυπος της βίας κατά των γυναικών δεν αφορά μόνο τις γυναίκες που έχουν πέσει θύματα,  αφού επηρεάζει τις οικογένειες, τους φίλους και την κοινωνία στο σύνολό της. Απαιτείται λοιπόν, σύμφωνα με την έκθεση του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής  Ένωσης (FRA) μια κριτική εξέταση του τρόπου με τον οποίο η κοινωνία και το κράτος αντιμετωπίζουν αυτή την κατάχρηση θεμελιωδών δικαιωμάτων. Επομένως απαιτείται η λήψη μέτρων για την καταπολέμηση και την πρόληψη της βίας κατά των γυναικών τόσο σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) όσο και σε εθνικό επίπεδο.

Στα μέτρα ευρωπαϊκής κλίμακας που μπορούν να συμβάλλουν στην αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών περιλαμβάνεται η οδηγία της ΕΕ για τα θύματα της εγκληματικότητας (2012/29/ΕΕ) και η Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας (Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης).

Η οδηγία της ΕΕ για τα θύματα της εγκληματικότητας, η οποία υιοθετήθηκε το 2012, θεσπίζει ελάχιστα πρότυπα σχετικά με τα δικαιώματα, την υποστήριξη και την προστασία των θυμάτων της εγκληματικότητας στην ΕΕ, και κάνει ρητή αναφορά στα θύματα βίας λόγω φύλου, τα θύματα σεξουαλικής βίας και τα θύματα βίας στο πλαίσιο στενών σχέσεων.

Η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, η οποία υιοθετήθηκε από το Συμβούλιο της Ευρώπης το 2011, είναι το πρώτο νομικά δεσμευτικό περιφερειακό κείμενο στην Ευρώπη που αντιμετωπίζει σφαιρικά και διεξοδικά τις διαφορετικές μορφές βίας κατά των γυναικών, όπως η ψυχολογική βία, η παρενοχλητική παρακολούθηση (stalking), η σωματική  βία, η σεξουαλική βία και η σεξουαλική παρενόχληση. Η σύμβαση τέθηκε σε ισχύ με την επικύρωσή της από 10 χώρες. Να σημειωθεί, ότι πρόκειται για την ίδια σύμβαση την οποία υπέγραψε και τη Τουρκία, αλλά αποφάσισε προσφάτως να αποχωρήσει, ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων στο εσωτερικό, αλλά και στο εξωτερικό.

Πέραν αυτών των ενθαρρυντικών νομικών εξελίξεων, τα στοιχεία που προέκυψαν από την πανευρωπαϊκή έρευνα του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (FRA) για  τη βία κατά των γυναικών καταδεικνύουν ότι η πλειοψηφία των γυναικών που είναι θύματα βίας δεν αναφέρουν τις εμπειρίες τους ούτε στην αστυνομία ούτε σε οργανώσεις υποστήριξης θυμάτων.

Όπως φαίνεται, οι περισσότερες γυναίκες που πέφτουν θύματα βίας δεν επικοινωνούν με το δικαστικό  σύστημα και άλλες υπηρεσίες. Καθίσταται λοιπόν σαφές ότι προς το παρόν οι ανάγκες και τα δικαιώματα πολλών γυναικών στην ΕΕ δεν καλύπτονται στην πράξη.

Λαμβάνοντας υπόψη το σημαντικό αντίκτυπο της βίας κατά των γυναικών, είναι λυπηρό το γεγονός ότι οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής και οι επαγγελματίες σε πολλά κράτη μέλη της ΕΕ εξακολουθούν να ταλανίζονται από την έλλειψη ολοκληρωμένων δεδομένων για  την έκταση και τη φύση του εν λόγω προβλήματος. Καθώς οι περισσότερες γυναίκες δεν καταγγέλλουν τη βία και δεν ενθαρρύνονται να κάνουν κάτι τέτοιο από συστήματα που συχνά θεωρούνται μη υποστηρικτικά, τα επίσημα στοιχεία της ποινικής δικαιοσύνης καταγράφουν μόνο αυτές τις ελάχιστες καταγγελλόμενες υποθέσεις.

Συνακόλουθα, τα μέτρα πολιτικής και οι πρακτικές λύσεις που δίνονται για την αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών δεν βασίζονται πάντα σε πλήρη στοιχεία. Μολονότι ορισμένα κράτη μέλη της ΕΕ και ερευνητικά ιδρύματα έχουν αναλάβει την πραγματοποίηση ερευνών και άλλων συναφών ενεργειών σχετικά με τη βία κατά των γυναικών, η έλλειψη πλήρων και συγκρίσιμων στοιχείων εξακολουθεί να χαρακτηρίζει αυτόν τον τομέα σε ολόκληρη την ΕΕ, συγκριτικά με άλλους τομείς, όπως η απασχόληση, όπου ορισμένα κράτη μέλη συλλέγουν στοιχεία σε σχέση με το φύλο.

Η πανευρωπαϊκή έρευνα του Οργανισμού καλύπτει ένα αίτημα για παροχή στοιχείων σχετικά με τη βία  κατά των γυναικών που διατυπώθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το οποίο επαναλήφθηκε από το Συμβούλιο της ΕΕ στα Συμπεράσματά του για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών στην ΕΕ.. Τα αποτελέσματα από τις συνεντεύξεις της έρευνας μπορούν να εξεταστούν παράλληλα με τα υφιστάμενα στοιχεία και τα κενά στις γνώσεις για τη βία κατά των γυναικών σε επίπεδο ΕΕ και κρατών μελών, και είναι έτοιμα προς χρήση για την ανάπτυξη πολιτικών και επιτόπιων δράσεων με σκοπό την καταπολέμηση αυτής της παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Συλλογή και κάλυψη των στοιχείων

Τα αποτελέσματα της έρευνας του Οργανισμού σχετικά με τη βία κατά των γυναικών βασίζονται σε προσωπικές συνεντεύξεις 42.000 γυναικών στα 28 κράτη μέλη της ΕΕ (πριν την αποχώρηση της Μ. Βρετανίας), με 1.500 συνεντεύξεις κατά μέσο όρο σε κάθε κράτος μέλος. Οι συμμετέχουσες επιλέχθηκαν βάσει τυχαίας δειγματοληψίας. Τα αποτελέσματα είναι αντιπροσωπευτικά των εμπειριών και των απόψεων γυναικών ηλικίας από 18 έως 74 ετών που ζουν στην ΕΕ. Οι τυποποιημένες συνεντεύξεις της έρευνας περιλάμβαναν ερωτήσεις σχετικά με τη σωματική, σεξουαλική και ψυχολογική βία, τη θυματοποίηση στην παιδική ηλικία, τη σεξουαλική παρενόχληση και την παρενοχλητική παρακολούθηση, καθώς και σχετικά με τις νέες μορφές κακοποίησης για παράδειγμα μέσω του διαδικτύου. Ζητήθηκε από τις γυναίκες να δώσουν πληροφορίες σχετικά με τις προσωπικές εμπειρίες τους ως προς διάφορες μορφές βίας, τη συχνότητα με την οποία έχουν βιώσει ορισμένες μορφές βίας, και τις επιπτώσεις της βίας στη ζωή τους. Επιπλέον, η έρευνα συγκέντρωσε πληροφορίες σχετικά με την αναφορά ή μη των περιστατικών στην αστυνομία, καθώς και σχετικά με τη χρήση άλλων υπηρεσιών που μπορούν να παρέχουν συνδρομή στα θύματα.

Επιλεγμένα ευρήματα και τρόποι αντιμετώπισης της βίας κατά των γυναικών

Στόχος των αποτελεσμάτων της έρευνας του FRA είναι η υποστήριξη των υπευθύνων χάραξης πολιτικής και άλλων ενδιαφερόμενων φορέων για την αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών σε ολόκληρη την ΕΕ. Βάσει των αποτελεσμάτων της έρευνας, ο Οργανισμός εκπόνησε σειρά εμπεριστατωμένων γνωμών που παρουσιάζονται στην έκθεση βασικών αποτελεσμάτων και στη συνοπτική έκθεση της έρευνας .

Μέσα από το συγκεκριμένο κείμενο, παρουσιάζονται μόνο ορισμένα παραδείγματα των ευρημάτων της έρευνας, τα οποία συνοδεύουν τις γενικές παρατηρήσεις ως πιθανοί «τρόποι αντιμετώπισης» της βίας κατά των γυναικών.

Γυναίκες-θύματα σε όλη την Ευρώπη

Τα σημαντικότερα θλιβερά ευρήματα της έρευνας, καταδεικνύουν ότι οι γυναίκες της Ευρώπης συνεχίζουν να πέφτουν θύματα βίας. Εκεί που εντοπίζονται οι διαφορές μεταξύ των κρατών, δεν είναι στα ποσοστά, αλλά στην αντιμετώπιση αυτού του Πανευρωπαϊκού φαινομένου.

Σωματική βία: Περίπου 13 εκατομμύρια γυναίκες στην ΕΕ έχουν πέσει θύματα σωματικής βίας κατά τους 12 μήνες που προηγήθηκαν των συνεντεύξεων της έρευνας, ήτοι ποσοστό 7% των γυναικών ηλικίας 18–74 ετών στην ΕΕ.

Σεξουαλική βία: Περίπου 3,7 εκατομμύρια γυναίκες στην ΕΕ έχουν υποστεί σεξουαλική βία κατά τους 12 μήνες που προηγήθηκαν των συνεντεύξεων της έρευνας, ήτοι ποσοστό 2% των γυναικών ηλικίας 18–74 ετών στην ΕΕ. Μία στις 20 γυναίκες (5%) έχει πέσει θύμα βιασμού από την ηλικία των 15 ετών και άνω. Αυτό το στοιχείο προκύπτει από απαντήσεις στην ερώτηση: «Από την ηλικία των 15 ετών μέχρι σήμερα, πόσο συχνά σας έχει υποβάλλει κάποιος σε σεξουαλική επαφή παρά τη θέλησή σας ή προκαλώντας σας πόνο με κάποιο τρόπο;» Στα νομικά συστήματα ορισμένων χωρών της ΕΕ, ο νομικός ορισμός του βιασμού είναι ευρύτερος και δεν περιορίζεται στην προϋπόθεση χρήσης σωματικής βίας από τον αυτουργό. Υπό αυτή την έννοια, τα περιστατικά βιασμού στην ΕΕ μπορεί να υπερβαίνουν το 5%.

9.000.000 θύματα παρενοχλητικής παρακολούθησης σε έναν… χρόνο: Στην ΕΕ, 18% των γυναικών έχουν πέσει θύματα παρενοχλητικής παρακολούθησης από την ηλικία των 15 ετών και άνω, ενώ το 5% των γυναικών έχουν πέσει θύματα παρενοχλητικής παρακολούθησης κατά τους 12 μήνες που προηγήθηκαν της έρευνας. Αυτό το ποσοστό αντιστοιχεί σε 9 εκατομμύρια γυναίκες στην ΕΕ των 28 που έχουν πέσει θύματα παρενοχλητικής παρακολούθησης σε διάστημα 12 μηνών.

Για να εξαχθεί αυτό το εύρημα, οι γυναίκες που συμμετείχαν στην έρευνα ερωτήθηκαν αν είχαν βρεθεί σε μια κατάσταση όπου το ίδιο άτομο ήταν επανειλημμένα επιθετικό ή απειλητικό απέναντί τους με διάφορους τρόπους. Για παράδειγμα, αν το ίδιο άτομο επανειλημμένα «Χασομέρησε ή σας περίμενε έξω από το σπίτι, τον χώρο εργασίας ή το σχολείο σας χωρίς θεμιτό λόγο;» ή «Σας έκανε επιθετικά, απειλητικά ή σιωπηρά τηλεφωνήματα;»

Ο φόβος: Το ήμισυ όλων των γυναικών στην ΕΕ (53%) αποφεύγουν ορισμένες καταστάσεις ή κάποια μέρη, τουλάχιστον μερικές φορές, από φόβο μήπως υποστούν σωματική ή σεξουαλική κακοποίηση. Από την άλλη πλευρά, οι υφιστάμενες έρευνες σχετικά με την εγκληματική θυματοποίηση και τον φόβο του εγκλήματος καταδεικνύουν ότι πολύ λιγότεροι άνδρες περιορίζουν τις κινήσεις τους.

Θύματα σεξουαλικής κακοποίησης το 10% των γυναικών της Ευρώπης

Περίπου το 12% των γυναικών δηλώνουν ότι έχουν βιώσει κάποια μορφή σεξουαλικής κακοποίησης ή κάποιο συναφές περιστατικό από κάποιον ενήλικα πριν από την ηλικία των 15 ετών, ποσοστό που αντιστοιχεί σε 21 εκατομμύρια γυναίκες εντός της ΕΕ.

Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν ότι το 30% των γυναικών που έχουν υποστεί σεξουαλική θυματοποίηση από έναν τέως ή νυν σύντροφο έχουν επίσης πέσει θύματα σεξουαλικής βίας κατά την παιδική ηλικία, ενώ το 10% των γυναικών που έχουν υποστεί σεξουαλική θυματοποίηση κατά την υφιστάμενη ή πρότερη σχέση τους αναφέρουν εμπειρίες σεξουαλικής βίας κατά την παιδική ηλικία.

Οι προτάσεις για ενιαία Ευρωπαϊκή αντιμετώπιση

-Λαμβάνοντας υπόψη την έκταση της βίας κατά των γυναικών όπως αναδεικνύεται στην έρευνα, το τοπίο της ΕΕ στον τομέα της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων μετά το πρόγραμμα της Στοκχόλμης θα πρέπει να διασφαλίζει ότι η βία κατά των γυναικών αναγνωρίζεται και αντιμετωπίζεται ως κατάχρηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο πλαίσιο των μέτρων καταπολέμησης που λαμβάνει η ΕΕ έναντι της εγκληματικότητας και της εγκληματικής θυματοποίησης.

-Η ΕΕ πρέπει να διερευνήσει τη δυνατότητα προσχώρησης στη Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας (Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης). Πρόκειται για το πληρέστερο, επί του παρόντος, περιφερειακό κείμενο όσον αφορά την αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών. Τα αποτελέσματα της έρευνας του FRA μπορούν επίσης να στηρίξουν τα κράτη μέλη της ΕΕ ώστε αυτά να επικυρώσουν τη σύμβαση.

-Τα κράτη μέλη της ΕΕ ενθαρρύνονται να αναπτύσσουν ειδικά εθνικά σχέδια δράσης για τη βία κατά των γυναικών, τα οποία θα πρέπει να χρησιμοποιούν τα αποτελέσματα της έρευνας ελλείψει στοιχείων σε εθνικό επίπεδο. Οι φορείς της κοινωνίας των πολιτών που συνεργάζονται με γυναίκες οι οποίες έχουν πέσει θύματα βίας μπορούν να συνεισφέρουν ενεργά στην εκπόνηση σχεδίων δράσης προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι τα εν λόγω σχέδια είναι βιώσιμα και ικανά να επιτύχουν πρακτικά αποτελέσματα για τα θύματα.

-Η πολιτική της ΕΕ στους τομείς της απασχόλησης, της εκπαίδευσης, της υγείας και της τεχνολογίας πληροφοριών και επικοινωνιών πρέπει να εξετάζει τον αντίκτυπο της βίας κατά των γυναικών στους αντίστοιχους τομείς. Αυτό πρέπει να αντικατοπτρίζεται, σε επίπεδο κρατών μελών, σε συγκεκριμένες παρεμβάσεις πολιτικής και εθνικά σχέδια δράσης που πραγματεύονται αυτούς τους διαφορετικούς τομείς

-Σε επίπεδο ΕΕ και κρατών μελών πρέπει να ενισχυθεί μια προσέγγιση με γνώμονα τα θύματα και τα δικαιώματα των γυναικών που έχουν πέσει θύματα βίας. Τα τελευταία χρόνια έχουν σημειωθεί θετικές εξελίξεις σε ορισμένα κράτη μέλη τα οποία αναγνωρίζουν την «ενδοοικογενειακή» βία ή τη βία «από στενό σύντροφο» όχι ως ζητήματα ιδιωτικής φύσεως αλλά ως ζητήματα που χρήζουν κρατικής παρέμβασης

*Τα στοιχεία βασίζονται σε έρευνα του FAR.

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post Φάκελος βία κατά των γυναικών:  Το «πράσινο μίλι» των γυναικών appeared first on Eptanews.gr.

Η αγανάκτηση για τη βαρβαρότητα του συζύγου-καθ’ ομολογία δράστη είναι εύλογη, αλλά δυστυχώς δεν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό: η Ελλάδα (και η Κύπρος) έχει σταθερά υψηλά ποσοστά κακοποίησης γυναικών και ενδο-οικογενειακής βίας, ενώ η πανδημία και τα lockdown απλώς επιδείνωσαν καταστάσεις δεκαετιών. Τα στοιχεία δείχνουν ότι κύρια αιτία βίαιου θανάτου γυναικών στην Ελλάδα είναι η δολοφονία από σύζυγο, σύντροφο, πρώην σύζυγο ή σύντροφο, ή άλλο κοντινό πρόσωπο. Οι Πράσινοι θεωρούν απαραίτητη την ευαισθητοποίηση της κοινωνίας με ενδυνάμωση των γυναικών, και απεγκλωβισμό των ανδρών από πρότυπα που απενοχοποιούν τη βία και εμποδίζουν ισότιμες σχέσεις. Παράλληλα καλούν σε ανοικτό δημόσιο διάλογο το πώς θα περιοριστεί η κακοποίηση γυναικών και κοριτσιών καθώς και η ανησυχητική ενδο-οικογενειακή βία.

Αναλυτικότερα:

Οι καταγγελίες γυναικών από το χώρο του αθλητισμού και των θεαμάτων για βιασμούς και σεξουαλικές παρενοχλήσεις είναι μάλλον η κορυφή του παγόβουνου μιας κατάστασης που βαραίνει ασφυκτικά τη ζωή πολλών χιλιάδων γυναικών. Οι κατά καιρούς έρευνες δείχνουν ότι τα πραγματικά περιστατικά είναι πολύ περισσότερα από όσα καταγράφονται μετά από καταγγελίες ή φτάνουν σε κάποια αίθουσα δικαστηρίου.

Σε άλλες χώρες, η βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών ξεσηκώνει μαζικές κινητοποιήσεις. Στην Ελλάδα κινητοποιούνται συνήθως πολύ λίγα άτομα, ακόμα και για φρικτά περιστατικά, ενώ η κοινωνική καταδίκη εκφράζεται μόνο στα social media, συχνά υποκριτικά. Ακόμη πιο σοβαρό πρόβλημα είναι όμως ότι σημαντικό ποσοστό – κυρίως ανδρών, αλλά όχι μόνο – μπορεί να ρίχνει με άμεσο ή έμμεσο τρόπο την ευθύνη στο θύμα για το τι φορούσε, πώς συμπεριφέρονταν και πώς ζούσε. Πρόβλημα αποτελούν και αρκετές περιγραφές τέτοιων εγκλημάτων στα ΜΜΕ ως «εγκλήματα πάθους» (sic), με τυποποιημένα ρεπορτάζ ότι ο δολοφόνος βρέθηκε «εν βρασμώ ψυχής», ότι (σχεδόν ΠΑΝΤΑ) «μετάνιωσε» ή «δεν κατάλαβε πώς συνέβη».

Όπως και σε άλλες περιπτώσεις, τέλος, στην περίπτωση της Καρολάιν αρκετά ΜΜΕ βιάστηκαν να συνδέσουν την δολοφονία με συγκεκριμένες εθνικότητες μεταναστών, ενισχύοντας ρατσιστικά στερεότυπα και αυτοματισμούς: τελικά ο συγκεκριμένος δολοφόνος φαίνεται να είναι «αξιοσέβαστος» Έλληνας, με καλή κοινωνική και οικονομική θέση. Τα ΜΜΕ που υπέπεσαν σε αυτό το σφάλμα, οφείλουν τουλάχιστον μια συγνώμη και μια επανόρθωση.

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ θέλουμε να προσκαλέσουμε τους φορείς, την κοινωνία των πολιτών αλλά και τα πολιτικά κόμματα σε ένα δημόσιο ανοιχτό διάλογο γύρω από το πώς θα περιοριστεί η κακοποίηση γυναικών και κοριτσιών καθώς και η ανησυχητική ενδο-οικογενειακή βία. Η πολιτική οφείλει να δημιουργήσει ένα πλαίσιο που να αντιμετωπίζει αποτελεσματικά τα φαινόμενα ενδο-οικογενειακής βίας και γενικότερα κακοποίησης των γυναικών.

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post Οι «πράσινοι» για το έγκλημα στα Γλυκά Νερά: «…είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου» appeared first on Eptanews.gr.

Από τις 25 Νοεμβρίου και για μία εβδομάδα, έως τις 2 Δεκεμβρίου, οι συνεργαζόμενες ιατροδικαστικές δομές προσφέρουν ενημέρωση σε όσες γυναίκες αισθάνονται ότι το έχουν ανάγκη. Η συγκεκριμένη δράση προσφέρεται σε όλες τις δομές που συμμετέχουν στην καμπάνια και είναι δωρεάν και στα συνεργαζόμενα ιδιωτικά ιατροδικαστικά ιατρεία. Οι συνεργαζόμενες ιατροδικαστικές δομές είναι αναρτημένες στον ιστότοπο της Ελληνικής Ιατροδικαστής Εταιρίας.

Ποιες είναι, όμως, οι πρώτες κινήσεις που πρέπει να κάνει μία γυναίκα που έχει πέσει θύμα βίας;

Σε περίπτωση ξυλοδαρμού, η διαδικασία που μπορεί να ακολουθήσει μία γυναίκα είναι είτε να υποβάλει άμεσα μήνυση εναντίον του δράστη είτε να εκμεταλλευτεί το τρίμηνο περιθώριο που έχει δικαίωμα από το νόμο. Στην περίπτωση που υποβάλει άμεσα μήνυση θα λάβει από το κατά τόπους αστυνομικό τμήμα εντολή ιατροδικαστικής εξέτασης και σε αυτή την περίπτωση η εξέταση είναι εντελώς δωρεάν και πραγματοποιείται στην πλησιέστερη δημόσια ιατροδικαστική δομή. Στην περίπτωση που η γυναίκα επιθυμεί να εκμεταλλευτεί το χρονικό περιθώριο του τριμήνου, τότε θα πρέπει να επισκεφθεί ιατροδικαστικό ιατρείο για την πιστοποίηση των τραυμάτων και τη σύνταξη της σχετικής έκθεσης.

Από την ΕΙΕ τονίζεται ότι «ο ιατροδικαστής είναι ο μόνος ειδικός γιατρός που έχει την κατάλληλη εκπαίδευση και εμπειρία για την πιστοποίηση των σωματικών βλαβών. Οποιαδήποτε εξέταση από άλλον ιατρό είναι εύκολο να αμφισβητηθεί κατά τη δικαστική διαδικασία. Επιπλέον, κρίνονται άστοχες ορισμένες ενέργειες, όπως η φωτογράφιση των τραυμάτων, καθώς τέτοιες πράξεις δεν έχουν αποδεικτική επιστημονική αξία».

Σε περίπτωση βιασμού, είναι σημαντικό η γυναίκα να επισκεφθεί έναν ιατροδικαστή το συντομότερο δυνατό. Ειδικά στις περιπτώσεις σεξουαλικής κακοποίησης, ο χρόνος, δυστυχώς, δεν είναι σύμμαχος των θυμάτων. Αν μία γυναίκα προσφύγει άμεσα σε έναν ιατροδικαστή, είναι δυνατό, πέρα από την ορθή πιστοποίηση του βιασμού, να πραγματοποιηθούν και εργαστηριακές εξετάσεις, οι οποίες είναι δυνατόν να ταυτοποιήσουν το δράστη. Είναι σημαντικό οι γυναίκες να γνωρίζουν ότι σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να μην πραγματοποιήσουν λουτρό πριν από την επίσκεψή τους στον ιατροδικαστή, ενώ θα πρέπει να αφαιρέσουν τα ρούχα και τα εσώρουχα που φορούσαν και να τα τοποθετήσουν σε μία καθαρή, κατά προτίμηση, χάρτινη σακούλα.

The post Καμπάνια ενημέρωσης για την κακοποίηση των γυναικών appeared first on Eptanews.gr.