1. Η συμπεριφορά ενός παιδιού και οι τρόποι έκφρασης του είναι οι καλύτεροι δείκτες της ψυχικής του υγείας. Σημασία, όμως, δεν έχουν μόνο τα αντικειμενικά γεγονότα της κακοποίησης-παραμέλησης, αλλά η εσωτερίκευση τους από τα ίδια τα παιδιά και το ιστορικό, πολιτιστικό και κοινωνικό περιβάλλον, μέσα στα οποίο εκδηλώνονται.

Συμπεριφορές, οι οποίες πριν μερικά χρόνια ήταν αποδεκτές σήμερα μπορεί να θεωρούνται ακραίες και βίαιες, ενώ οι ορισμοί διαφέρουν από χώρα σε χώρα.

Σε κάθε περίπτωση, αν η παιδική ηλικία δεν θεμελιωθεί σε αλληλεπιδράσεις αγάπης και σε διαδράσεις άνευ όρων αποδοχής, το έλλειμμα θα προσπαθήσει με φανερές ή λανθάνουσες διαδικασίες να αναπληρωθεί μάταια στο μέλλον. Αν η αγάπη δίνεται συγκεκαλυμμένη ή ενοχική ή ακόμα και υπό προϋποθέσεις, η διαχείριση της θα γίνεται με ψυχικά δαπανηρούς ή ιοβόλους τρόπους. Η αγάπη έχει αξία μόνο όταν δεν αποτελεί έπαθλο.

2. Το παρελθόν πρέπει να μένει στο παρελθόν, όμως η κακοποίηση-παραμέληση στιγματίζει παντοτινά, σε τέτοιο σημείο, που τα αποτελέσματα της μπορούν να συνεχιστούν ή να γίνουν φανερά στην ενήλικη ζωή. Διαταραχές προσωπικότητας ή συναισθήματος ενδεχομένως να συσχετίζονται με τις πρώιμες αυτές εμπειρίες.

3. Τα παιδικά τραύματα ζουν μέσα από τα συμπτώματά τους και εκδηλώνονται πολλές φορές με έμμεσους τρόπους. Γι’ αυτό οι κραυγές, οι αντιστάσεις, οι καθηλώσεις και οι παλινδρομήσεις ενός πληγωμένου, αλλά καλά κρυμμένου παιδιού, στην προσωπικότητα ενός ενηλίκου, που είχε κακοποιηθεί, δεν είναι ποτέ γοερές. Η παραμυθία επιτυγχάνεται είτε με την παρέμβαση ειδικών είτε με τεράστια αποθέματα υπομονής, αγάπης, αποδοχής και αυτογνωσίας.

4. Αν οι προσκολλήσεις και οι συναισθηματικές επενδύσεις ενός παιδιού δεν είναι ασφαλείς, τότε ο κόσμος βιώνεται όχι ως το σταθερό πλαίσιο, μέσα στο οποίο η προσωπικότητα αναπτύσσεται και ανεξαρτητοποιείται, αλλά ως ένα τρομακτικό και απρόβλεπτο ψηφιδωτό αμφισβητούμενης επιβίωσης. Τα βιώματα αυτά επαναλαμβάνονται στην ενήλικη ζωή ως εφιαλτικά σενάρια, ως αδόκιμοι φαύλοι κύκλοι σκέψης και ως διακυμάνσεις στην αυτοεκτίμηση και στους αυτοπροσδιορισμούς.
5. Το παιδί πρέπει να δει την αντανάκλαση του εαυτού του στους γονείς και αντίστροφα.

Αν ο κατοπτρισμός αυτός είναι αρνητικός ή διαστρεβλωμένος, τότε παθολογικές θα είναι οι εκδηλώσεις και οι εκφάνσεις της προσωπικότητας για πολύ καιρό. Η νοσηρότητα θα αναδειχτεί στις μελλοντικές διαπροσωπικές σχέσεις, στην προσαρμογή, στην ερμηνεία των καταστάσεων, στους μηχανισμούς άμυνας, στην ακραία συμπεριφορά, στην επανάληψη του μοτίβου κακοποίησης ή παραμέλησης.

Κατά την ενηλικίωση η επικοινωνία του παιδιού, που έχει κακοποιηθεί θα γίνει περίπλοκη, πολύσημη, αποδιοργανωμένη.

Απαιτείται υπομονή, ανεκτικότητα και γνώση, για να καταλάβουν όσοι το συναναστρέφονται πως δεν βάλλει εναντίον τους, αλλά ότι αναλώνεται σε μια άνιση μάχη εναντίον συνειδητών και υποσυνείδητων πικρών αναμνήσεων.

6. Οι ευκαιρίες εκτόνωσης του πρώιμου πόνου είναι ελάχιστες. Μόνο οι ειδικοί μπορούν να αποκωδικοποιήσουν όσα ερμητικά σφραγίστηκαν μέσα του: Άλλοτε ο φόβος και άλλες φορές η αγάπη γι’ αυτόν που το κακοποίησε καταδικάζουν σε μια ιδιότυπη σιωπή, απομονώνουν σε μια συναισθηματική ειρκτή, που θα αφήσει τα στίγματα της απειλής της σε κάθε μελλοντική διαπροσωπική σχέση.
7. Οι μηχανισμοί άμυνας του παιδιού, που αντιμετώπισαν κάποτε με επιτυχία ή όχι την κακοποίηση ή την παραμέληση, συχνά μεταμορφώνονται σε λαίλαπες, που σταδιακά διαταράσσουν την αρμονία και απειλούν την ψυχική υγεία.

Γιατί τις πιο πολλές φορές, εκείνο που κάποτε λογίστηκε ως λύση, μετατρέπεται σε άγκυρα, που καταποντίζει και εγκλωβίζει στα βάθη του παρελθόντος.

8. Δύσκολα αποκρυπτογραφούνται οι κώδικες και σπάνια αποκαλύπτεται η πορεία προς τη νεύρωση, που μοιάζει να είναι διαφορετική σε κάθε περίπτωση.

Επομένως, η γενίκευση των τραυματικών διαστάσεων και η ανεξέταστη εξαγωγή συμπερασμάτων για την κακοποίηση τις πιο πολλές φορές οδηγεί στην υπεραπλούστευση, στα στερεότυπα και στην ανεπαρκή παρέμβαση.

9. Ο θυμός, η ντροπή και η απόγνωση ενός ανήλικου συνθέτουν πολύ αργότερα στη ζωή περίπλοκες αγχωτικές διαταραχές, καταθλίψεις, αυτοκτονική ιδεοληψία, βουλιμία ή ανορεξία, καταναγκασμούς, υστερήσεις στην ανάπτυξη του εγκεφάλου, υπερκινητικότητα, επιθετικότητα, κοινωνική φοβία, κατάχρηση ουσιών και μια καταβαραθρωμένη και ασθμαίνουσα αυτοεκτίμηση. Τα κακοποιημένα παιδιά γίνονται καχύποπτοι ενήλικες, δύσκολα εμπιστεύονται, σπάνια χαλαρώνουν ή αφήνονται, έχουν την τάση να ευχαριστούν τους άλλους, για να γίνουν αποδεκτά, είναι ευάλωτα στην κριτική.

Όμως δύσκολα μπορεί να αποδειχτεί ότι όλα αυτά συνδέονται αιτιακά με την κακοποίηση. Υπάρχει ανάγκη διεξοδικότερων ερευνών, ειδάλλως τα περισσότερα από τα προαναφερθέντα θα είναι απλώς εικασίες ή αναλύσεις περιπτώσεων.

Πώς αντιμετωπίζονται στην πιο τρυφερή ηλικία ο τραυματισμός, οι εξευτελισμοί, οι λεκτικές επιθέσεις, οι σεξουαλικές απόπειρες, η αποστέρηση, η ανέχεια ακόμα και ο φόνος;

Ποια η συσχέτιση όλων αυτών των παραγόντων και σε ποιο βαθμό μπορεί κανείς να ισχυριστεί  πως η κακοποίηση-παραμέληση είναι η αιτιώδης μεταβλητή, που ερμηνεύει όλα τα παραπάνω;

10. Ενδείξεις συναισθηματικής κακοποίησης που εμφανίζονται συχνά στη διεθνή βιβλιογραφία:

Διακυμάνσεις στην αυτοεκτίμηση, ψυχοσωματικά συμπτώματα, ενύπνιοι τρόμοι, εφιάλτες και αδικαιολόγητοι φόβοι, τάσεις φυγής, διαταραχές ορέξεως

Αίσθημα απώλειας ελέγχου: Ανυπακοή,

φωνές, εριστικότητα, χειριστικότητα

Ευαισθησία στην τρυφερότητα και στην έκφραση συναισθήματος

Έλλειψη ενσυναίσθησης, ενόχων, οίκτου, συμπάθειας, ακατάλληλο συναίσθημα.

11. Ενδείξεις Σεξουαλικής Κακοποίησης

Πόνοι ή αίμα στα γεννητικά όργανα

Σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, σεξουαλική συμπεριφορά ασυμβίβαστη με την ηλικία του παιδιού, διαταραχές ενούρησης

12. Ενδείξεις συναισθηματικής παραμέλησης

-Απώλεια βάρους, καθυστερήσεις στη γλωσσική ανάπτυξη, ακραίες συναισθηματικές αντιδράσεις και διαρκής αναζήτηση προσοχής

-Η κακοποίηση παραμέληση συχνά συσχετίζεται με

-Ψυχικές ασθένειες γονέων, κατάθλιψη και υπερβολικό άγχος

-Αναπηρίες παιδιών που δεν μπορούν να αποδεχτούν ή να διαχειριστούν οι γονείς

-Κοινωνική απομόνωση οικογένειας

-Βίαιη κουλτούρα κοινότητας

-Κατάχρηση ουσιών

-Προϊστορία ενδοοικογενειακής βίας

-Ανεργία, φτώχεια

-Νοσηρή επικοινωνία μελών οικογένειας

-Νεαροί γονείς, παιδιά από ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες, μη βιολογικά παιδιά

-Γονείς προσανατολισμένοι στον ευδαιμονισμό και οικογένεια δίχως συνεκτικούς δεσμούς.

Ο κ. Παπάνης, είναι μόνιμος Επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post Παιδική κακοποίηση και παραμέληση: Η αγάπη έχει αξία μόνο όταν δεν αποτελεί έπαθλο – Του Ευ. Παπάνη appeared first on Eptanews.gr.

Σύμφωνα με έρευνες το 21% των παιδιών δηλώνει ότι έχει δεχτεί διαδικτυακή παρενόχληση και ένα μεγάλο ποσοστό επιχείρησε να την αντιμετωπίσει χωρίς να το αναφέρει σε κανέναν. Το 21% των παιδιών έχει συναντηθεί με κάποιον που γνώρισε στο διαδίκτυο και το 41% αποδέχεται αιτήματα φιλίας από αγνώστους. Μάλιστα, μια πρόσφατη έρευνα σε γονείς αποκαλύπτει ότι μόνο το 32% των ερωτηθέντων ανησυχεί αν το παιδί έχει επαφή με αγνώστους κατά τη διαδικτυακή του ενασχόληση.

Οι τελευταίες εξελίξεις φαίνεται ότι έχουν συντελέσει στο να καμφθούν οι αναστολές των θυμάτων και να μιλήσουν για αυτές τους τις τραυματικές εμπειρίες και καταγράφεται ήδη μια μικρή αύξηση στις κλήσεις που δέχεται για αυτό το θέμα, η Γραμμή βοηθείας Help-line.gr (2106007686) του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου του ΙΤΕ.

Το διαδικτυακό «grooming» συμβαίνει όταν ένας ενήλικας έρχεται σε επαφή µέσω του διαδικτύου µε ένα παιδί ή έφηβο προκειμένου να το συναντήσει από κοντά και να το εκμεταλλευτεί µε πολύ άσχημο τρόπο. Το διαδικτυακό «grooming» ή αλλιώς η «αποπλάνηση» µέσω διαδικτύου είναι ένα έγκλημα που τιμωρείται αυστηρά σε όλες τις χώρες της Ευρώπης.

Το online grooming μπορεί να συμβεί σε όλους τους ιστοχώρους που είναι δημοφιλείς στους εφήβους και στα παιδιά όπως στα διαδικτυακά παιχνίδια, στα κοινωνικά δίκτυα, μέσω συνομιλίας (chat) και αλλού.

Κάποιοι διαδικτυακοί «groomers» μπορεί να προσποιούνται ότι είναι συνομήλικοι µε τα παιδιά (π.χ. βάζοντας ψεύτικη φωτογραφία στο προφίλ τους και δηλώνοντας ψευδή ηλικία). Για αυτό είναι σημαντικό να είμαστε πολύ προσεκτικοί µε ποιον συνομιλεί το παιδί μας στο διαδίκτυο.

Ακόµη, οι διαδικτυακοί «groomers» συνήθως ξέρουν πως να χειρίζονται ψυχολογικά και συναισθηματικά τους εφήβους (π.χ. γνωρίζουν την εφηβική γλώσσα και τον εφηβικό τρόπο σκέψης) και για αυτό μπορεί να χρησιμοποιούν διάφορες τεχνικές προκειμένου να αποκτήσουν αρχικά την εμπιστοσύνη του εφήβου.

Το διαδικτυακό grooming μπορεί να κρατήσει από μερικές ώρες έως και αρκετά χρόνια και περνάει από διάφορα στάδια τα οποία σε γενικές γραμμές οριοθετούνται ως εξής:

Δημιουργία φιλίας: Ο κακόβουλος χρήστης «πλησιάζει» το παιδί σε κάποιο «χώρο» επικοινωνίας, μέσω του διαδικτυακού παιχνιδιού ή μέσω κάποιου κοινωνικού δικτύου. Προσποιείται συνήθως ότι είναι συνομήλικος με το παιδί και ότι μοιράζονται κοινά ενδιαφέροντα για να κερδίσει την εμπιστοσύνη του. Εφόσον ο ανήλικος ανταποκριθεί θετικά στις γενικού περιεχομένου συζητήσεις, με πρωτοβουλία του κακόβουλου χρήστη η επικοινωνία μεταφέρεται σε ιδιωτικό χώρο συνομιλίας.

Δημιουργία δεσμού εξάρτησης: Ο κακόβουλος χρήστης γίνεται ο καλύτερος φίλος του παιδιού δείχνοντας πραγματικό ενδιαφέρον για τους προβληματισμούς και τις αναζητήσεις του. Παράλληλα, σε αυτό το στάδιο εκμαιεύει πληροφορίες από το παιδί για το αν κάποιος ενήλικας γνωρίζει για τις ιδιωτικές τους συνομιλίες και πείθει τον ανήλικο ότι κάτι τέτοιο θα ήταν καταστροφικό για τη φιλία τους.

Απόπειρα συνάντησης: Αφού έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη του παιδιού στη συνέχεια οι συζητήσεις γίνονται πολύ προσωπικές. Κατά τη διάρκεια των συνομιλιών αυτών ζητά ή αποσπά από το παιδί υλικό ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων (φωτογραφίες ή βίντεο), για προσωπική δήθεν χρήση ή για επαγγελματική προώθηση, μέσω «ειδικών» (μόντελινγκ κ.λπ.). Εφόσον το παιδί ενδώσει, τότε ο δράστης αποκαλύπτει τους πραγματικούς του σκοπούς, που είναι κυρίως σεξουαλικού ή οικονομικού ενδιαφέροντος. Ενδεικτικά, επιδιώκει να αποσπάσει νέο ακατάλληλο υλικό  ή επιχειρεί να συναντηθεί με το θύμα. Υπάρχει και η περίπτωση να αρχίσει να εκβιάζει το θύμα του για χρήματα με την απειλή ότι θα κοινοποιήσει το υλικό στο διαδίκτυο ή ότι θα κάνει κακό σε αγαπημένα του πρόσωπα.

Οι επιστήμονες του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου εφιστούν την προσοχή σε παιδιά και νέους να μην εμπιστεύονται κανέναν άγνωστο στο διαδίκτυο, να μη αποκαλύπτουν προσωπικά δεδομένα και κυρίως να μη συναντιούνται ποτέ με διαδικτυακούς «φίλους». Συνιστάται μάλιστα, οποιοδήποτε περιστατικό διαδικτυακής αποπλάνησης να αναφέρεται άμεσα στη Δ/νση δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος (τηλ. 11188).

Τα 4 σημεία που πρέπει να επισημάνετε στο παιδί.

-Να είναι προσεκτικό στις διαδικτυακές συναναστροφές του: Το παιδί θα πρέπει να συνειδητοποιήσει, από την πρώτη στιγμή που αρχίζει να ασχολείται με το διαδίκτυο, ότι οι άνθρωποι με τους οποίους συναναστρέφεται online – ανεξάρτητα ή αν είναι φιλικοί – παραμένουν άγνωστοι από τη στιγμή που δεν τους γνωρίζει στον πραγματικό κόσμο. Αν κάποιος το κάνει να νιώσει περίεργα ή του ζητήσει να κάνει πράγματα τα οποία δεν επιθυμεί τότε πρέπει να το εκμυστηρευτεί σε έναν ενήλικα που εμπιστεύεται. Και θα πρέπει να επιμείνετε ότι σε καμία περίπτωση δε θα πρέπει να επιχειρήσει να συναντήσει το διαδικτυακό του «φίλο» χωρίς πρώτα να σας έχει ενημερώσει.

-Να διαφυλάσσει τα προσωπικά του στοιχεία: Όταν συνομιλεί με κάποιον στο διαδίκτυο ή όταν δημοσιεύει κάτι θα πρέπει να κρατά τα προσωπικά του στοιχεία ιδιωτικά. Αν χρησιμοποιεί τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή αν έχει προφίλ σε κάποιο παιχνίδι είναι επιτακτική ανάγκη να θέσει όρια ασφαλείας στο ποιος θα έχει πρόσβαση στο περιεχόμενο που δημοσιεύει (ιδιωτικό προφίλ) .

-Να ενημερωθεί για τα εργαλεία ασφαλείας: Αν κάποιος το ενοχλήσει διαδικτυακά είναι σημαντικό να ξέρει ότι μπορεί να αποθηκεύσει το μήνυμα ή τη συζήτηση. Ένας εύκολος τρόπος να το κάνει αυτό είναι να χρησιμοποιήσει το print screen και να αποθηκεύσει την εικόνα σε ένα αρχείο. Πολλές υπηρεσίες έχουν εργαλεία που δίνουν τη δυνατότητα να μπλοκάρει και να αναφέρει χρήστες που γίνονται ενοχλητικοί.

-Να διατηρεί τον έλεγχο: Αν το παιδί νιώσει άβολα με κάποιον που συνομιλεί στο διαδίκτυο θα πρέπει να έχει το θάρρος να μιλήσει σε κάποιον ενήλικα που εμπιστεύεται ή ακόμα και να το αναφέρει στην αστυνομία.

Πώς μπορούν οι γονείς να ενισχύσουν την έκφραση συναισθημάτων στην οικογένεια

Η σημασία της έκφρασης των συναισθημάτων των παιδιών φαίνεται να είναι πιο επίκαιρη από ποτέ. Λόγω και της επικαιρότητας, πολλοί είναι οι γονείς που φοβούνται μήπως το παιδί τους δυσκολεύεται να τους μιλήσει για ό,τι μπορεί να του συμβαίνει. Φυσικά, για να μπορέσει ένα παιδί να εκφραστεί θα πρέπει να έχει γίνει καλή προετοιμασία από τη μεριά των γονέων.

Πολύ σημαντική θέση έχει η συνολική επικοινωνία μέσα στην οικογένεια. Κατά πόσο αυτή επιτρέπεται και ενθαρρύνεται. Χρειάζεται λοιπόν να δίνονται ευκαιρίες για επικοινωνία. Να κατανοεί το παιδί, ότι οι γονείς είναι διαθέσιμοι για εκείνο αν θα χρειαστεί να μιλήσει για κάτι και να μη δίνουν την αίσθηση ότι είναι μονίμως απορροφημένοι ‘στα δικά τους’ ή σε προβλήματα, ώστε να μην νιώσει το παιδί ότι αν μιλήσει για οτιδήποτε  μπορεί να είναι ένα ακόμα βάρος για τους γονείς του.

Για να μπορέσει ένα παιδί να εκφράσει το πως αισθάνεται χρειάζεται να νιώσει ότι έχει τον χώρο και τον χρόνο, καθώς και την ασφάλεια ότι δε θα επικριθεί. Η αποδοχή ή η απόρριψη που βιώνει το παιδί  είναι πολύ βασικό στοιχείο για το αν θα αποφασίσει να ανοιχθεί ή όχι για κάτι που το δυσκολεύει. Αν ξέρει από πριν ότι θα τιμωρηθεί με ακραίο τρόπο ή θα ταπεινωθεί, η πιο απλά θα λάβει μια απάντηση ότι δεν πρέπει να αισθάνεται έτσι όπως αισθάνεται, τότε είναι πολύ πιθανό να μην μπει καθόλου στη διαδικασία.

Μια πολύ σημαντική έννοια που έχουμε να δώσουμε προσοχή, όταν αναφερόμαστε στα συναισθήματα είναι η ενυναίσθηση.  Ενσυναίσθηση είναι η δυνατότητα του ατόμου να μπει στη θέση του άλλου και να αισθανθεί όπως εκείνος, να αισθανθεί δηλαδή πέρα από τα όρια του εαυτού του. Ενσυναίσθηση δε σημαίνει ότι οι δύο γίνονται ένας, αλλά χρειάζεται η διάκριση να είναι ξεκάθαρη και να μην αισθάνεται κανείς ότι «χάνει» τον εαυτό του. Αυτό είναι κάτι που ο γονιός αξίζει να προσπαθήσει, να καταλάβει δηλαδή πως αισθάνεται το παιδί από τη δική του θέση και με τα δικά του δεδομένα, στην εκάστοτε ηλικία που βρίσκεται και να μην το αντιμετωπίσει μόνο στα δικά του μέτρα ως ενήλικας.

Καθοριστική είναι και η σημασία της προσωπικής στάσης των γονέων σε σχέση με τα δικά τους συναισθήματα. Είναι εκείνοι που θα δώσουν το «καλό παράδειγμα» μέσω της δικής τους συμπεριφοράς. Να λειτουργήσουν δηλαδή σα μοντέλο για το παιδί, από το οποίο θα μπορέσει να μάθει και να μιμηθεί. Ο τρόπος που οι γονείς εκφράζονται και αλληλοεπιδρούν παίζει πολύ βασικό ρόλο στον τρόπο που θα επιλέξει και το παιδί να αντιμετωπίσει τα συναισθήματά του ίδιου αλλά και των γύρω του. Για παράδειγμα, ένας γονιός ο οποίος δεν εκφράζει ποτέ το θυμό του και επιλέγει να τον κρύβει και να μην τον αναγνωρίζει, όταν το παιδί του θυμώνει, τότε ίσως το θεωρεί ανεξήγητο και χωρίς λόγο και τιμωρεί το παιδί μάλιστα για το θυμό του αυτό, μαθαίνοντας το τελικά ότι ο θυμός είναι ένα συναίσθημα κακό που δεν πρέπει να βιώνει. Από την άλλη ένας γονιός που αναγνωρίζει ότι και ο ίδιος μπορεί να θυμώσει, όταν αυτό συμβεί δεν είναι καταστροφικό και μπορεί αυτό να το ονομάσει μπροστά στο παιδί του δίνει ένα παράδειγμα θετικό. Αυτό σαφώς αφορά όλα τα συναισθήματα, θετικά και αρνητικά.

Κλείνοντας, είναι καλό οι γονείς να φροντίσουν να αποφύγουν ταμπέλες και γενικεύσεις, αλλά να μπορέσουν να ακούσουν το κάθε περιστατικό ξεχωριστά και όχι προεξοφλώντας την κατάσταση. Επίσης, φράσεις του τύπου «έλα μωρέ έτσι είσαι εσύ, κλαις με το παραμικρό» δε μπορούν να είναι βοηθητικές.

Και μια συμβουλή για το τέλος, μην προσπαθείτε να επιβάλλετε τις δικές σας λύσεις στα προβλήματα των παιδιών, ειδικά εάν δεν σας έχει ζητηθεί.

Πριν προσεγγίσετε το παιδί θυμηθείτε:  Ακούω, Ρωτάω, Δεν αποσπώ, Δεν επικρίνω, Δεν προσπαθώ να διορθώσω ή να ωραιοποιήσω.

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post Ερευνά – Διαδικτυακή αποπλάνηση ανηλίκων: «Δεν εμπιστευόμαστε αγνώστους στο διαδίκτυο» appeared first on Eptanews.gr.

Οι γονείς εκφράζουν την αγωνία τους για το πως θα επανέλθει η ισορροπία μεταξύ της offline και της online ζωής των παιδιών την επόμενη μέρα, ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι που δηλώνουν ότι εξαιτίας της πολύωρης χρήσης – ειδικά κατά τη διάρκεια των lockdown – τα παιδιά έγιναν πιο νευρικά, παρουσιάζουν σωματικά συμπτώματα όπως πονοκεφάλους και πόνο στα μάτια ενώ απέκτησαν καινούριες διαδικτυακές συνήθειες όπως συνομιλία με άλλους χρήστες οι οποίοι δεν είναι απαραίτητα γνωστοί τους στην πραγματική ζωή, ενασχόληση με το online gaming και με κοινωνικά δίκτυα. Πολλοί γονείς πάντως υπογραμμίζουν και την εξοικείωση που παρατηρούν να έχουν πλέον τα παιδιά τους με τον ψηφιακό κόσμο. 

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε διαδικτυακά κατά τους μήνες Νοέμβριο-Ιανουάριο 2020-2021 και συμμετείχαν σε αυτήν 1750 γονείς. Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων ήταν γυναίκες (84%) κατά 56% ηλικίας από 40-49 ετών και ακολουθούν κατά 31% οι συμμετέχοντες ηλικίας από 30-39 ετών.

Η ηλικία των παιδιών των συμμετεχόντων κατά 40% είναι από 9 εως 12 ετών και ακολουθεί με ποσοστό 23% η ηλικιακή ομάδα παιδιών από 6-8 ετών. Το φύλο των παιδιών είναι κατά 54% αγόρι και κατά 46% κορίτσι.

Το 66% των συμμετεχόντων δηλώνει πολυετή εμπειρία (πάνω από 10 χρόνια) χρήσης του διαδικτύου, η πλειοψηφία (60%) είναι πανεπιστημιακής εκπαίδευσης και διαμένει σε πόλη (69%).

Η βασική αγωνία των γονιών, όπως προκύπτει από τα αποτελέσματα της έρευνας, είναι κατά 69% ο βαθμός επηρεασμού των παιδιών από το διαδικτυακό περιεχόμενο στο οποίο εκτίθενται και αμέσως μετά ακολουθεί κατά 64% ο χρόνος τον οποίο δαπανούν στο διαδίκτυο. Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι η διαδικτυακή φήμη του παιδιού δεν είναι από τα θέματα που απασχολούν ιδιαίτερα τους γονείς- μόνο το 10% ανησυχεί για αυτό το ζήτημα- και μόνο το 32% των ερωτηθέντων ανησυχεί αν το παιδί έχει επαφή με αγνώστους κατά τη διαδικτυακή του ενασχόληση.

Η ηλικία έναρξης ενασχόλησης με το διαδίκτυο κατά 38%  είναι πλέον τα 6-8 έτη, κατά 30,8% τα 9-11 έτη και κατά 21% τα 3-5 έτη ενώ προφίλ σε κοινωνικό δίκτυο σύμφωνα με τη δήλωση της πλειοψηφίας των γονιών που συμμετείχαν στην έρευνα είναι στην ηλικία των 11-13 ετών.

Οι γονείς κατά 49% δηλώνουν ότι εν μέρει έχουν τον έλεγχο της διαδικτυακής δραστηριότητας του παιδιού. Τον απόλυτο έλεγχο δηλώνει ότι έχει το 35% και κανέναν έλεγχο το 13%. Το 11% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι δε γνωρίζει με ποιους συνομιλεί το παιδί του στο διαδίκτυο. Το 56% των ερωτηθέντων απάντησε ότι συζητά πολύ συχνά με το παιδί για την ασφαλή χρήση του διαδικτύου, το 29% πολύ συχνά και από σπάνια έως καθόλου το 16%. Όρια σχετικά με το χρόνο που μπορεί το παιδί να δαπανήσει σε καθημερινή βάση στο διαδίκτυο δηλώνει ότι βάζει το 81% των ερωτηθέντων. Το 54% των ερωτηθέντων μάλιστα δηλώνει ότι έχει επαρκείς γνώσεις για να μάθει στο παιδί να προστατεύεται στο διαδίκτυο και μόνο το 24% ενημερώνεται σπάνια για τους κινδύνους του ψηφιακού κόσμου.

Εργαλεία γονικού ελέγχου σε μόνιμη βάση ή περιστασιακά χρησιμοποιεί το 48% των ερωτηθέντων ενώ ένα 18% δηλώνει ότι θα ήθελε αλλά δε γνωρίζει πως να τα χρησιμοποιεί.

Από την άλλη πλευρά περίπου οι μισοί γονείς δεν είναι ενημερωμένοι για τη σήμανση ηλικιακής διαβάθμισης PEGI και το 72% δεν αναγνωρίζει τι σηματοδοτούν τα σύμβολα περιεχομένου PEGI. Παρόλα αυτά, σχεδόν το σύνολο των ερωτηθέντων θεωρεί ότι αυτές οι σημάνσεις είναι ένα εργαλείο στα χέρια των γονιών  και θα ήθελε να γνωρίζει εκ των προτέρων τι πιθανώς επιβλαβές περιεχόμενο περιέχεται στο οπτικοακουστικό υλικό που θα δει το παιδί. Πάντως μόνο το 2% των ερωτηθέντων έχει εισάγει κριτική για ηλικιακή σήμανση ή σήμανση επιβλαβούς περιεχομένου σε δημόσιες βάσεις δεδομένων.

Από την ανάλυση συσχετίσεων προκύπτει ότι όσοι απαντούν ότι έχουν εγκαταστήσει εργαλεία γονικού ελέγχου απαντούν συχνότερα ότι έχουν τον έλεγχο της διαδικτυακής δραστηριότητας του παιδιού και ότι διαθέτουν επαρκείς γνώσεις για τους κινδύνους του ψηφιακού κόσμου. Επίσης, όσο περισσότερο συζητάνε οι γονείς για την ασφαλή χρήση του διαδικτύου με τα παιδιά, τόσο περισσότερη εμπιστοσύνη απολαμβάνουν από τα παιδιά για το συγκεκριμένο θέμα. 

Σύμφωνα με το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι αυτά τα ποσοστά βασίζονται σε απαντήσεις γονέων που αυθόρμητα λάβανε μέρος στην έρευνα που έγινε μέσω ανώνυμου διαδικτυακού ερωτηματολογίου για την ασφάλεια στο διαδίκτυο. Ως εκ τούτου εκφράζει τις απόψεις γονέων που έχουν γνώσεις υπολογιστών, και μπαίνουν οι ίδιοι στο διαδίκτυο. Παράλληλα υπογραμμίζει την ανάγκη στο μέλλον να γίνει και μια μεγαλύτερη έρευνα για τους γονείς, ώστε να είμαστε σε θέση να απαντήσουμε τι ποσοστό γονέων έχει γνώσεις διαδικτύου και τι ποσοστό γονέων είναι ψηφιακά αναλφάβητοι.

Γραμμή Καταγγελιών – Πρώτη φορά καταγγελίες για παραπληροφόρηση

Aύξηση κατά 31% καταγράφεται στο σύνολο των καταγγελιών σε σχέση με το 2019. Σταθερά ψηλά οι καταγγελίες για υλικό παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης στο διαδίκτυο. Αυξήθηκαν κατά 136% οι καταγγελίες για οικονομικές απάτες στη διάρκεια του διμήνου Απριλίου-Μαΐου οπότε και πραγματοποιήθηκε το πρώτο lockdown στη χώρα. Για πρώτη φορά η γραμμή δέχτηκε καταγγελίες για παραπληροφόρηση.

Αύξηση κατά 31%  καταγράφεται στα ετήσια στοιχεία για το 2020 στο σύνολο  των καταγγελιών που δέχτηκε η Γραμμή καταγγελιών για το παράνομο περιεχόμενο στο διαδίκτυο SafeLine.gr.  Πιο συγκεκριμένα η Γραμμή δέχτηκε 8.419 καταγγελίες καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου ενώ εντυπωσιακή αύξηση της τάξεως του 134%  σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα πέρυσι, κατέγραψαν οι καταγγελίες που αφορούσαν οικονομικές απάτες κατά τη διάρκεια του διμήνου Απρίλιος-Μάιος 2020 που διήρκησε το πρώτο lockdown.

Ο αριθμός των καταγγελιών για υλικό παιδικής κακοποίησης – που είναι και το βασικό πεδίο δραστηριοποίησης της SafeLine.gr- παρουσιάζεται ελαφρά αυξημένος κατά 2% σε σχέση με το 2019 αγγίζοντας το 47%. Να σημειωθεί ότι τα τελευταία χρόνια οι εν λόγω καταγγελίες ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο στην Ελλάδα επιβεβαιώνοντας την αύξηση των περιστατικών που παρατηρείται σε όλο τον κόσμο, μέσα από τα στατιστικά στοιχεία του INHOPE, του  Παγκόσμιου Συνδέσμου Ανοικτών Γραμμών για το Παράνομο περιεχόμενο του Διαδικτύου που συντονίζει τις δράσεις 47 γραμμών ανά την υφήλιο (www.inhope.org). Διαπιστώνεται μάλιστα ότι όσο μικραίνει ο μέσος όρος ηλικίας των παιδιών που έχουν πρόσβαση στις νέες τεχνολογίες, τόσο το πρόβλημα γιγαντώνεται γεγονός που πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη καθώς τα δεδομένα κυρίως μετά τα lockdown δείχνουν ότι τα παιδιά αρχίζουν την ενασχόλησή τους με τον ψηφιακό κόσμο σε όλο και μικρότερη ηλικία.

H υπεύθυνη της Ανοιχτής Γραμμής για το παράνομο περιεχόμενο στο διαδίκτυο, νομικός Μελτίνη Χριστοδουλάκη τονίζει πως «οι γονείς καλό θα είναι να ελέγξουν τους λογαριασμούς των παιδιών τους στα κοινωνικά δίκτυα και να σιγουρευτούν ότι οι ρυθμίσεις απορρήτου είναι ιδιωτικές. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται στις φωτογραφίες που οι ίδιοι οι γονείς ανεβάζουν σε σχέση με τα παιδιά τους. Βοηθήστε μας να επιτύχουμε το όραμά μας για ένα διαδίκτυο χωρίς υλικό παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης (CSAM). Μην το αγνοήσετε. Καταγγείλτε το.»

Όσον αφορά στις υπόλοιπες κατηγορίες για πρώτη φορά η γραμμή δέχτηκε καταγγελίες για ψευδείς ειδήσεις γεγονός που αναδεικνύει τις διαστάσεις που έλαβε η παραπληροφόρηση με αφορμή την πανδημία ενώ αύξηση κατά περίπου 5% σε σχέση με πέρυσι παρατηρείται και στις καταγγελίες που δέχτηκε η γραμμή για αποκάλυψη προσωπικών δεδομένων.

Το 65% των καταγγελιών που κρίθηκαν ως παράνομες από τους ειδικούς της Γραμμής προωθήθηκαν προς την Ελληνική Αστυνομία. 

Gaming και διαδικτυακός εκφοβισμός οι κυριότεροι λόγοι επικοινωνίας

Αύξηση στις κλήσεις που αφορούν υπερβολική ενασχόληση παιδιών με διαδικτυακά παιχνίδια παρουσιάζεται σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία για το 2020 της γραμμής Βοήθειας Help-Line.gr του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου του ΙΤΕ. Πιο συγκεκριμένα το 40% των κλήσεων που δέχτηκε η γραμμή κατά το προηγούμενο έτος αφορούσε την υπερβολική ενασχόληση με τα διαδικτυακά παιχνίδια. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι πολλοί γονείς ανέφεραν περιστατικά ή και ανησυχία παγίωσης αυτής της συμπεριφοράς ειδικά για παιδιά που ξεκίνησαν αυτή τη συνήθεια κατά τη διάρκεια των lockdown.

Η ξαφνική και σχεδόν βίαιη ενασχόληση των πολιτών κάθε ηλικίας με τον ψηφιακό κόσμο, λόγω των αναγκών που δημιούργησε η πανδημία και τα lockdown, οδήγησε σε μια σημαντική αύξηση σε σχέση με το παρελθόν των κλήσεων για θέματα που αφορούν τεχνικά ζητήματα. Ο διαδικτυακός εκφοβισμός και τα θέματα προστασίας προσωπικών δεδομένων παραμένουν και το 2020 από τα βασικά ζητήματα επικοινωνίας των χρηστών με τη γραμμή, ενώ μικρή αύξηση παρουσιάζεται και στις κλήσεις που δέχτηκαν οι ψυχολόγοι της γραμμής για θέματα sexting.

H πλειοψηφία των κλήσεων προς τη γραμμή έγινε από ενήλικες (κυρίως γονείς και εκπαιδευτικούς) ενώ ακολουθούν οι επαγγελματίες υγείας και οι ανήλικοι. Κύριος τρόπος επικοινωνίας με τη γραμμή παραμένει μέσω τηλεφωνικής κλήσης και ακολουθεί με μεγάλη διαφορά όμως, η επικοινωνία μέσω email στο Info@help-line.gr.

Στο 94% των κλήσεων οι εξειδικευμένοι ψυχολόγοι της γραμμής παρείχαν συμβουλές και οδηγίες και ένα ποσοστό των κλήσεων της τάξεως του 6% προωθήθηκαν είτε στη SafeLine.gr είτε στην Ελληνική Αστυνομία.

Τι είναι το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου

Το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου, είναι επίσημος εκπρόσωπος στην Ελλάδα των Πανευρωπαϊκών Οργανισμών INSAFE / INHOPE που χαράσσουν την ευρωπαϊκή στρατηγική για ένα ασφαλές και ποιοτικό διαδίκτυο και  παρέχει ενημέρωση, βοήθεια και υποστήριξη στους μικρούς και μεγάλους χρήστες του διαδικτύου με την ανάπτυξη τριών διακριτών δράσεων:

Μέσω της ιστοσελίδας SaferInternet4Kids.gr μπορεί κανείς να ενημερωθεί και να αντλήσει υλικό σχετικό με την ασφαλή χρήση του Ίντερνετ και τη χρήση των κοινωνικών δικτύων με το οποίο μπορεί με τη σειρά του να ενημερώσει διαδραστικά παιδιά και νέους κάθε ηλικίας. Το ενημερωτικό αυτό portal απευθύνεται τόσο σε γονείς και εκπαιδευτικούς όσο και σε εφήβους και παιδιά και περιλαμβάνει κατάλληλο πολυμεσικό υλικό.

Μέσω της συμβουλευτικής γραμμής Βοήθειας Ηelp-line (διαθέσιμη τηλεφωνικά στο 210-6007686 και μέσω του ιστοχώρου www.help-line.gr), εξειδικευμένοι ψυχολόγοι παρέχουν υποστήριξη και συμβουλές για εξειδικευμένα θέματα που σχετίζονται με τη υπερβολική ενασχόληση στο διαδίκτυο, τον διαδικτυακό εκφοβισμό, την έκθεση σε ακατάλληλο περιεχόμενο και άλλους προβληματισμούς σχετικά με τη χρήση του διαδικτύου, του κινητού τηλεφώνου και των διαδικτυακών παιχνιδιών.

Και μέσω της Ανοιχτής Γραμμής Καταγγελιών για το παράνομο περιεχόμενο του διαδικτύου SafeLine (http://www.safeline.gr), δέχεται καταγγελίες για παιδική κακοποίηση και παράνομη χρήση του διαδικτύου και συνεργάζεται τόσο με την Ελληνική αστυνομία όσο και με την INTERPOL μέσω του Ευρωπαϊκού οργανισμού INHOPE. H SafeLine είναι δηλαδή ένα κομμάτι ενός μεγάλου παζλ, μιας και η καταπολέμηση του παράνομου περιεχομένου του Ίντερνετ είναι υπόθεση παγκόσμιας κλίμακας και δεν περιορίζεται από εθνικά σύνορα.

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post Gaming, εκφοβισμός και… αγωνία για την επιστροφή στην κανονικότητα – Τι δείχνει έρευνα του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου appeared first on Eptanews.gr.

Παράλληλα, η κα Ράπτη παρουσίασε έντυπο και οπτικοακουστικό υλικό, που επικεντρώνεται σε όλες τις εκφάνσεις της συγκεκριμένης καμπάνιας. Την παρουσίαση παρακολούθησαν επίσης, οι αντιδήμαρχοι Γιάννης Συμεωνίδης, Γιώργος Τσιαλός, υπηρεσιακοί παράγοντες του Δήμου Κατερίνης κ.α.

«Αναγνωρίζοντας την ιδιαίτερα σημαντική πρωτοβουλία του Συμβουλίου της Ευρώπης για τον τερματισμό της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης, την ανάγκη ενημέρωσης των οικογενειών, των παιδιών, της σχολικής κοινότητας και της κοινωνίας, καθώς και το σπουδαίο έργο που επιτελεί η φίλη Βουλευτής Έλενα Ράπτη, που ανέλαβε την καμπάνια στη χώρα μας, αποφασίσαμε να συνεργαστούμε σε ένα κρίσιμο και ευαίσθητο θέμα που αγγίζει ολόκληρη την ελληνική κοινωνία», σημείωσε ο Δήμαρχος Κατερίνης Κώστας Κουκοδήμος, ενώ όπως τόνισε «θα αναλάβει πρωτοβουλία και θα προτείνει και μέσω της ΚΕΔΕ να υλοποιηθούν δράσεις, που με κάθε θεμιτό μέσο και τρόπο θα στηρίξουν έμπρακτα την καμπάνια».

Όπως υπογράμμισε από την πλευρά της η κα Ράπτη «Ο καλύτερος τρόπος διάδοσης των μηνυμάτων της καμπάνιας «ΕΝΑ στα ΠΕΝΤΕ» στην κοινωνία είναι μέσα από την τοπική αυτοδιοίκηση για αυτό δίνουμε ιδιαίτερη έμφαση στη συνεργασία με τους Δήμους, προκειμένου τα μηνύματά της να φτάσουν στους πολίτες άμεσα και αποτελεσματικά. Αναγνωρίζοντας το διαρκές και ουσιαστικό έργο που συντελείται από τον Δήμο Κατερίνης και από τον ίδιο το φίλο Δήμαρχο Κώστα Κουκοδήμο, σε πρωτοβουλίες κοινωνικού περιεχομένου είμαι ιδιαίτερα χαρούμενη που συνεργαζόμαστε για την πρόληψη της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης».

Επιπλέον, η κα Ράπτη ανέφερε την θετική εξέλιξη να εισαχθεί πιλοτικά μέσω του Υπουργείου Παιδείας, η καμπάνια στα σχολεία, ενώ όπως σημείωσε: «υπολογίζεται ότι το 16% των παιδιών της χώρας μας πέφτουν θύματα κάποιας μορφής σεξουαλικής κακοποίησης. Είναι ένα ιδιαίτερα μεγάλο ποσοστό που απαιτεί την κινητοποίηση όλων μας. Το μεγάλο μας στοίχημα είναι να πείσουμε τα παιδιά να σπάσουν τη σιωπή τους».

Αξίζει να σημειωθεί, ότι, υπεγράφη Σύμφωνο Συνεργασίας για το ίδιο θέμα, μεταξύ του Δημάρχου Κώστα Κουκοδήμου και του Συμβουλίου της Ευρώπης, ενώ η συνεργασία του Δήμου Κατερίνης  και της καμπάνιας «ΕΝΑ στα ΠΕΝΤΕ» αναμένεται να εξελιχθεί με τους ακόλουθους τρόπους:

1.τη διοργάνωση ενημερωτικών εκδηλώσεων με το Δήμο ή με συλλόγους γονέων και κηδεμόνων δημοτικών σχολείων προκειμένου τα μηνύματα να φτάσουν σε όσο το δυνατόν περισσότερα παιδιά, γονείς και εκπαιδευτικούς

2.τη διοργάνωση υπαίθριων εκδηλώσεων για την αποφυγή συνωστισμού

3.την διοργάνωση διαδικτυακών ομιλιών

4.την αναπαραγωγή του ενημερωτικού υλικού της καμπάνιας (DVD) προκειμένου να διανεμηθεί δωρεάν στους δημότες.

Η συνάντηση ολοκληρώθηκε με την ανταλλαγή αναμνηστικών.

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post Δήμος Κατερίνης – Στον αγώνα για τον τερματισμό της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης appeared first on Eptanews.gr.

«Ο βασανισμός ενός ζώου είναι ένας τρόπος για κάποιον άνθρωπο να βρει τη δύναμη, τη χαρά ή την εκπλήρωση βασανίζοντας ένα θύμα που δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του.»

«Ο βιασμός είναι ένας τρόπος για κάποιον άνθρωπο να βρει τη δύναμη, τη χαρά ή την εκπλήρωση βασανίζοντας ένα θύμα που δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του.»

«Η κακοποίηση ενός παιδιού είναι ένας τρόπος για κάποιον άνθρωπο να βρει τη δύναμη, τη χαρά ή την εκπλήρωση βασανίζοντας ένα θύμα που δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του.»

Η γραμμή που διαχωρίζει την κακομεταχείριση ενός ζώου από την κακομεταχείριση ενός ανθρώπου είναι πάρα πολύ λεπτή, και την διαπερνούμε πολύ πιο εύκολα από όσο πιστεύουν οι περισσότεροι άνθρωποι. Οι άνθρωποι κακοποιούν τα ζώα για τον ίδιο λόγο που κακοποιούν τους ανθρώπους. Μερικοί ίσως σταματήσουν στα ζώα, αλλά έχει ήδη αποδειχθεί ότι στις περισσότερες περιπτώσεις προχωρούν στην κακομεταχείριση ανθρώπων.

Ο κύκλος της βίας

Ένα από τα πιό επικίνδυνα πράγματα που μπορούν να συμβούν σε ένα παιδί είναι να βασανίσει και να σκοτώσει ένα ζώο και να μείνει ατιμώρητο (Μάργκαρετ Μήντ).

Δεν γεννιόμαστε με το γονίδιο της σκληρότητας και της αναλγησίας. Η στάση αυτή αναπτύσσεται σαν συνέπεια του περιβάλλοντος και της κοινωνίας. Σήμερα θεωρείται αποδεδειγμένο πως η παιδική βιαιότητα απέναντι στα ζώα είναι συχνά ένα σημάδι πως κάτι πάει λάθος, και αποτελεί προειδοποίηση μελλοντικών βίαιων πράξεων ενάντια σε ανθρώπους. Με την σωστή καθοδήγηση και καλλιέργεια από ενηλίκους, τα παιδιά μπορούν να διδαχθούν την ευαισθησία απέναντι σε άλλα πλάσματα. Χωρίς όμως επέμβαση και θετική διαπαιδαγώγηση, μπορεί να παγιδευτούν σε μια διαρκή διαιώνιση αυτής της βίαιης συμπεριφοράς. Η βία – άσχετα αν το θύμα έχει δύο ή τέσσερα πόδια, φτερά, ή πτερύγια – παραμένει βία.

Η σκληρότητα απέναντι στα ζώα συνδέεται με τη βία απέναντι στους ανθρώπους

.

Σύμφωνα με μια μελέτη του 1997 (Οργανισμός για την Πρόληψη της Βίας απέναντι στα Ζώα της Μασσαχουσέτης) και του Πανεπιστημίου Northeastern, αυτοί που κακοποιούν ζώα είναι πέντε φορές πιθανότερο να διαπράξουν βίαια εγκλήματα ενάντια σε ανθρώπους και τέσσερις φορές πιθανότερο να διαπράξουν καταπατήσεις ιδιοκτησίας από εκείνους που δεν έχουν ιστορικό βίας απέναντι σε ζώα.

Πέντε στους έξι μαθητές που ξέσπασαν σε πυροβολισμούς στα σχολεία τους το 1999 είχαν επιδείξει συμπεριφορές κακοποίησης απέναντι σε ζώα στην παιδική τους ηλικία.

Ο Κίνκελ, ετών 15, μπήκε σύμφωνα με ισχυρισμούς στην καντίνα του γυμνασίου του και άρχισε να πυροβολεί τους συμμαθητές του, έτσι απλά. Δύο σκοτώθηκαν και 22 άλλοι τραυματίστηκαν, οι τέσσερις από αυτούς σοβαρά. Αργότερα την ίδια μέρα, η αστυνομκία βρήκε τους γονείς του δολοφονημένους στο σπίτι τους. Αναφέρθηκε από την οικογένεια και φίλους ότι ο Κίνκελ είχε ιστορικό βίας απέναντι σε ζώα και συχνά καυχιόταν για βασανισμούς και δολοφονίες σκυλιών και γατιών.

Ο Μίτσελ Τζόνσον, ετών 13 και ο Άντριου Γκόλντεν, ετών 11, πυροβόλησαν και σκότωσαν τέσσερις μαθητές και έναν δάσκαλο στο σχολείο τους. Ένας μαθητής είπε ότι ο Άντριου πυροβολούσε σκυλιά «όλη την ώρα με ένα 22άρι». Ο Λούκ Γούντηαμ, ετών 16, μαχαίρωσε τη μητέρα του μέχρι θανάτου, και μετά πήγε στο γυμνάσιό του όπου πυροβόλησε και σκότωσε δύο συμμαθητές και τραυμάτισε άλλους επτά. Πριν από τις δολοφονίες, ο Γούντηαμ έγραφε στο ημερολόγιό του, ότι αυτός και ένας φίλος του χτύπησαν, βασάνισαν και έκαψαν τον σκύλο του μέχρι που τον σκότωσαν. Υπάρχει μια φρικιαστική ακολουθία δολοφόνων, βιαστών, και κακοποιών που έκαναν «εξάσκηση» σε ζώα όταν ήταν παιδιά.

Γιατί τα παιδιά κάνουν κακό στα ζώα…

Οι περισσότεροι ειδικοί συμφωνούν ότι η κακοποίηση ζώων δεν είναι απλά το αποτέλεσμα μιας ρωγμής στην προσωπικότητα ενός ατόμου, αλλά και σύμπτωμα μιας βαθιά διαταραγμένης οικογένειας. Οι δράστες βίαιων πράξεων ενάντια στα ζώα είναι κυρίως αγόρια στην εφηβεία, που προέρχονται από όλα τα εθνικά και κοινωνικοοικονομικά στρώματα αδιακρίτως. Πολλοί απ’ αυτούς απλώς απεικονίζουν τη βία που βλέπουν ή στην οποία υπόκεινται στο σπίτι. Τα παιδιά που βλέπουν τους γονείς τους να εκφράζουν τον θυμό τους ή την απογοήτευσή τους με βίαιη συμπεριφορά, συχνά μπαίνουν στη διαδικασία να κάνουν το ίδιο, ξεσπώντας πάντα στα πιο αδύναμα μέλη – ένα βρέφος στην οικογένεια ή ένα ζώο.

Παραμελημένα/κακοποιημένα ζώα, παραμελημένα/κακοποιημένα παιδιά…

Από όλες τις γυναίκες στην Αμερική που απευθύνονται σε καταφύγια για να ξεφύγουν από έναν σύζυγο που τις κακοποιεί, το 57% είχε κατοικίδιο που δολοφονήθηκε από τον σύζυγο. Υπολογίζεται ότι το 88% των ζώων που ζουν σε οικογένειες με βίαιη συμπεριφορά στο σπίτι κακοποιούνται ή δολοφονούνται. 

Υπάλληλοι αρμόδιων υπηρεσιών στην Αμερική και στην Αγγλία εκπαιδεύονται να αναγνωρίζουν τα σημάδια παραμέλησης ανηλίκων ή οικογενειακής βίας παρατηρώντας τα σκεύη φαγητού και νερού των κατοικιδίων κ.ά. Οι κτηνίατροι μαθαίνουν να ψάχνουν για σημάδια προειδοποίησης κακοποίησης στα ζώα. Η θέση της αμερικανικής κτηνιατρικής ιατρικής ένωσης είναι: «Το AVMA αναγνωρίζει ότι οι κτηνίατροι έχουν την ευκαιρία να παρατηρήσουν τις περιπτώσεις κακοποίησης και παραμέλησης των κατοικιδίων, όπως αυτά καθορίζονται από τον νόμο ή τις τοπικές διατάξεις. Όταν παρατηρηθούν τέτοιες περιπτώσεις, το AVMA θεωρεί ευθύνη του κτηνιάτρου να τις αναφέρει στις αρμόδιες αρχές. Τέτοιες καταγγελίες αποδεικνύονται απαραίτητες για την προστασία της υγείας και της ευημερίας ζώων και ανθρώπων πολύ συχνά.»

Η σκληρότητα απέναντι στα ζώα είναι έγκλημα και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται. Όλο και αυξανόμενος αριθμός δικαστικών αναγνωρίζει ότι η έγκαιρη παρέμβαση μπορεί να αποδειχθεί πολύ αποτελεσματική στην αντιμετώπιση τέτοιων και αργότερα άλλων εγκλημάτων. Οι περιπτώσεις σοβαρής ή επαναλαμβανόμενης βίας κατά των ζώων απαιτούν παραδειγματική τιμωρία, καθώς επίσης και ψυχιατρική θεραπεία του δράστη. Ιδανικά τέτοια θεραπεία πρέπει να γίνει σε ολόκληρη την οικογένεια, και όχι μόνο στον δράστη.

Τι μπορούμε να κάνουμε;

• Να επεμβαίνουμε και να καταγγέλλουμε.
• Να μην προσπερνάμε με συμπάθεια και ανοχή περιπτώσεις παιδιών που κακοποιούν ζώα. Όταν ένα παιδί κακοποιεί ζώα, φωνάζει βοήθεια σε κάποιον.
• Να ενημερωθούμε και να συμμετέχουμε. Αν ακούμε ένα ζώο ή ένα παιδί να υποφέρει επειδή κακοποιείται στο διπλανό μας σπίτι, να επεμβαίνουμε. Αν κάνουμε τα στραβά μάτια γινόμαστε οι ίδιοι έμμεσοι θύτες.

ΑΚΟΥ, ΚΟΙΤΑ, ΜΙΛΑ

Η ΣΙΩΠΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ

The post Βία στα ζώα = Βία στον άνθρωπο – Άρθρο της Αντωνίας Νατσιοπούλου appeared first on Eptanews.gr.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, την τελευταία 4ετία οι καταγγελίες για παιδική διαδικτυακή κακοποίηση στην Ελλάδα ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο, ενώ διαπιστώνεται πως όσο μικραίνει ο μέσος όρος ηλικίας των παιδιών που έχουν πρόσβαση στις νέες τεχνολογίες, τόσο το πρόβλημα γιγαντώνεται

Εντυπωσιακή αύξηση της τάξεως του 39% σημείωσε ο αριθμός των καταγγελιών που υπεβλήθησαν στη SafeLine κατά τη διάρκεια του 2019 για παράνομο περιεχόμενο ή παράνομη δραστηριότητα στο διαδίκτυο ενώ σχεδόν διπλασιάστηκε και το ποσοστό των καταγγελιών  για παιδική διαδικτυακή κακοποίηση.

Να σημειωθεί ότι τα τελευταία 4 χρόνια οι εν λόγω καταγγελίες ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο στην Ελλάδα επιβεβαιώνοντας την αύξηση των περιστατικών που παρατηρείται σε όλο τον κόσμο, μέσα από τα στατιστικά στοιχεία του INHOPE, του Παγκόσμιου Συνδέσμου Ανοικτών Γραμμών για το Παράνομο περιεχόμενο του Διαδικτύου που συντονίζει τις δράσεις 47 γραμμών ανά την υφήλιο (www.inhope.org). Διαπιστώνεται μάλιστα ότι όσο μικραίνει ο μέσος όρος ηλικίας των παιδιών που έχουν πρόσβαση στις νέες τεχνολογίες, τόσο το πρόβλημα γιγαντώνεται.

O INHOPE είναι μία παγκοσμίου εμβέλειας συντονισμένη προσπάθεια για την πάταξη του φαινομένου ανάρτησης υλικού παιδικής κακοποίησης στο διαδίκτυο και έχει συμβάλει δυναμικά στην εξιχνίαση μεγάλων κυκλωμάτων διεθνώς. Συνεργάζεται στενά με διεθνείς οργανισμούς πρόληψης και καταστολής εγκλημάτων όπως την ΙNTERPOL και την EUROPOL καθώς και με οργανισμούς-κλειδιά της βιομηχανίας του Ίντερνετ, όπως το Facebook, το Twitter και τη Microsoft. Κάτω από την «ομπρέλα» του ΙΝΗΟPE λειτουργούν 48 Ανοιχτές Γραμμές Καταγγελιών σε 43 χώρες γεγονός που εξασφαλίζει ταχεία και αποτελεσματική απάντηση σε παράνομες αναφορές περιεχομένου ανά τον κόσμο, αναπτύσσοντας αποτελεσματικούς  μηχανισμούς και ανταλλάσσοντας τεχνογνωσία και βέλτιστες πρακτικές.

Πιο συγκεκριμένα η Ανοιχτή γραμμή για το Παράνομο περιεχόμενο στο διαδίκτυο SafeLine.gr, η οποία λειτουργεί στο Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας από το 2003, έλαβε (κατά το 2019) 6403 καταγγελίες. Για πρώτη φορά το 2019 το ποσοστό των επιβεβαιωμένων καταγγελιών για παιδική πορνογραφία ξεπέρασε το ποσοστό των  καταγγελιών για οικονομικές απάτες στο διαδίκτυο (45% παιδική πορνογραφία- 30% οικονομικές απάτες).

Oι καταγγελίες για παιδική κακοποίηση προωθήθηκαν στην Ελληνική Αστυνομία και καταχωρήθηκαν στη βάση ICCAM του INHOPE/INTERPOL. Η επεξεργασία είχε τις περισσότερες φορές σαν αποτέλεσμα την άμεση απομάκρυνση του παράνομου περιεχομένου από το διαδίκτυο και τον εντοπισμό από την INTERPOL κυκλωμάτων διακίνησης τέτοιου περιεχομένου.

Αύξηση των καταγγελιών παιδικής πορνογραφίας αποτυπώνεται και στα ετήσια στατιστικά στοιχεία του INHOPE, κάτω από την «ομπρέλα» του οποίου λειτουργούν 48 Ανοιχτές Γραμμές Καταγγελιών σε 43 χώρες. Κατά τη διάρκεια του 2019, ο INHOPE έλαβε 183.788 καταγγελίες παιδικής κακοποίησης. Το 90% από αυτές αφορούν σε παιδιά ηλικίας από 3-13 ετών, στη συντριπτική πλειοψηφία τους (91%) κορίτσια.

Καθοριστικής σημασίας στη γρήγορη επεξεργασία των καταγγελιών και στην αποτελεσματικότητα των 48 Ανοιχτών Γραμμών που λειτουργούν υπό την εποπτεία του INHOPE ήταν η μετάβαση από την παλιά βάση δεδομένων IHRMS στη νέα πλατφόρμα ICCAM που βρίσκεται στα κεντρικά της INTERPOL στη Λυών της Γαλλίας. Το νέο πρωτοποριακό σύστημα είναι ταχύτερο, πιο ακριβές και παρέχει βελτιωμένα δεδομένα προσφέροντας  ζωτικής σημασίας πληροφορίες στις αρχές επιβολής του νόμου. Επιπρόσθετα, σημαντικό ρόλο διαδραματίζει στην αποτελεσματικότητα των ανοιχτών γραμμών καταγγελιών για το παράνομο περιεχόμενο στο διαδίκτυο και η άριστη εκπαίδευση των αναλυτών μέσω των training seminars που έχει αναλάβει ο ΙΝΗΟPΕ σε συνεργασία με την ΙΝΤΕΡΠΟΛ και τα οποία πραγματοποιούνταιι δύο φορές το χρόνο.

Όσον αφορά στις καταγγελίες που έλαβε η SafeLine κατά το 2019 για διαδικτυακές οικονομικές απάτες, αφορούσαν κυρίως διαδικτυακές αγορές όπου τις περισσότερες φορές οι καταγγέλλοντες δεν παρέλαβαν ποτέ το προϊόν παραγγελίας τους ή το προϊόν που παρέλαβαν δεν ανταποκρινόταν στον προϊόν που είχαν επιλέξει. Πολλά περιστατικά επίσης αφορούσαν στο ότι δεν τηρούνταν οι όροι επιστροφής χρημάτων ή αλλαγής προϊόντων. Άλλες καταγγελίες αφορούσαν περιστατικά όπου, κατόπιν πληρωμής, αναγραφόταν στην ιστοσελίδα ότι το tracking number της παραγγελίας είναι προσωρινώς μη διαθέσιμο. Οι καταγγέλλοντες συμπερασματικά -καθώς οι πλειοψηφία των καταγγελιών στη SafeLine υποβάλλονται ανώνυμα- είναι ενήλικες οι οποίοι είτε ζητούν τρόπο να αποζημιωθούν είτε να πάρουν πίσω τα χρήματά τους είτε ζητούν να αφαιρεθούν απ’ το διαδίκτυο οι εν λόγω ιστοσελίδες/διαφημίσεις προκειμένου να μην υπάρξουν περισσότερα μελλοντικά θύματα.

Οι υπόλοιπες κατηγορίες καταγγελιών παρέμειναν στα ίδια περίπου επίπεδα με το 2018.

Η SafeLine είναι επίσημο μέλος του INHOPE από το 2005 και προσφέρει στο κοινό τη δυνατότητα εύκολης ακόμα και ανώνυμης επικοινωνίας μέσω της ιστοσελίδας SafeLine.gr όπου ο χρήστης επιλέγοντας το πλαίσιο «Κάντε Καταγγελία» μπορεί να προβεί σε αναφορά του παράνομου υλικού που έχει συναντήσει. Νομικοί της γραμμής επεξεργάζονται την καταγγελία και εν συνεχεία είτε την προωθούν στις αρχές επιβολής του νόμου είτε αναλαμβάνουν πρωτοβουλία και προχωρούν στις ενέργειες εκείνες που θα απομακρύνουν άμεσα το παράνομο υλικό από το διαδίκτυο.

Το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου, είναι επίσημος εκπρόσωπος στην Ελλάδα των Πανευρωπαϊκών Οργανισμών INSAFE / INHOPE που χαράσσουν την ευρωπαϊκή στρατηγική για ένα ασφαλές και ποιοτικό διαδίκτυο και  παρέχει ενημέρωση, βοήθεια και υποστήριξη στους μικρούς και μεγάλους χρήστες του διαδικτύου με την ανάπτυξη τριών διακριτών δράσεων:

Μέσω της ιστοσελίδας SaferInternet4Kids.gr μπορεί κανείς να ενημερωθεί και να αντλήσει υλικό σχετικό με την ασφαλή χρήση του Ίντερνετ και τη χρήση των κοινωνικών δικτύων με το οποίο μπορεί με τη σειρά του να ενημερώσει διαδραστικά παιδιά και νέους κάθε ηλικίας. Το ενημερωτικό αυτό portal απευθύνεται τόσο σε γονείς και εκπαιδευτικούς όσο και σε εφήβους και παιδιά και περιλαμβάνει κατάλληλο πολυμεσικό υλικό.

Μέσω της συμβουλευτικής γραμμής Βοήθειας Ηelp-line (διαθέσιμη τηλεφωνικά στο 210-6007686 και μέσω του ιστοχώρου www.help-line.gr), εξειδικευμένοι ψυχολόγοι παρέχουν υποστήριξη και συμβουλές για εξειδικευμένα θέματα που σχετίζονται με τη υπερβολική ενασχόληση στο διαδίκτυο, τον διαδικτυακό εκφοβισμό, την έκθεση σε ακατάλληλο περιεχόμενο και άλλους προβληματισμούς σχετικά με τη χρήση του διαδικτύου, του κινητού τηλεφώνου και των διαδικτυακών παιχνιδιών.

Και μέσω της Ανοιχτής Γραμμής Καταγγελιών για το παράνομο περιεχόμενο του διαδικτύου SafeLine (http://www.safeline.gr), δέχεται καταγγελίες για παιδική κακοποίηση και παράνομη χρήση του διαδικτύου και συνεργάζεται τόσο με την Ελληνική αστυνομία όσο και με την INTERPOL μέσω του Ευρωπαϊκού οργανισμού INHOPE. H SafeLine είναι δηλαδή ένα κομμάτι ενός μεγάλου παζλ, μιας και η καταπολέμηση του παράνομου περιεχομένου του Ίντερνετ είναι υπόθεση παγκόσμιας κλίμακας και δεν περιορίζεται από εθνικά σύνορα.

Το Gaming κυρίαρχος λόγος επικοινωνίας με τη Γραμμή Βοήθειας

Προβλήματα και ανησυχίες που προκύπτουν από την ενασχόληση των παιδιών με το gaming ήταν ο κύριος λόγος επικοινωνίας με τη γραμμή βοήθειας Help-line.gr σύμφωνα με τα στατιστικά ετήσια στοιχεία 2019. Η συγκεκριμένη κατηγορία (gaming) αναδείχθηκε για πρώτη φορά  κατά τα ετήσια στατιστικά στοιχεία του 2018 και καθ’ όλη τη διάρκεια του 2019 πρωταγωνίστησε στις κλήσεις που δέχτηκαν οι εξειδικευμένοι ψυχολόγοι της γραμμής.

Πιο συγκεκριμένα οι κύριοι λόγοι επαφής με τη γραμμή βοήθειας για το 2019 ήταν κατά 35% το gaming, ακολουθεί με ποσοστό περίπου 16% ο διαδικτυακός εκφοβισμός και με 13% τα θέματα παραβίασης προσωπικών δεδομένων. Αισθητή είναι η πτώση των τηλεφωνημάτων που δέχτηκε η γραμμή σε σχέση με την υπερβολική χρήση του διαδικτύου. Το 2019 το 8% των καλούντων αναζήτησαν λύσεις ή συμβουλές για προβλήματα εθισμού, την ώρα που το αντίστοιχο ποσοστό στα στοιχεία του 2018 ήταν 12%.

Η πλειοψηφία των κλήσεων (65%) προήλθε από ενήλικες, κυρίως γονείς που επικοινώνησαν ως επί το πλείστο ζητώντας οδηγίες και συμβουλές για κάποιο θέμα που αντιμετώπιζε το ανήλικο παιδί τους σε σχέση με το διαδίκτυο, ενώ οι επαγγελματίες και οι ανήλικοι που απευθύνθηκαν στη γραμμή ακολουθούν με ποσοστό 19% και 16% αντίστοιχα.

The post Προβληματίζουν τα στοιχεία της SafeLine.gr-INHOPE.org για την διαδικτυακή παιδική κακοποίηση appeared first on Eptanews.gr.