‘Αμεσα ωφελούμενοι είναι το λιανεμπόριο, οι επιχειρήσεις εστίασης, οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στους κλάδους του πολιτισμού, του αθλητισμού, του τουρισμού, των μεταφορών και λοιπές επιχειρήσεις στις οποίες επιβάλλονται περιοριστικά μέτρα.

Η καταβολή μειωμένου ενοικίου κατά 40% ισχύει μόνο για την κύρια κατοικία των εργαζόμενων που τίθενται σε αναστολή εργασίας τον μήνα Μάιο, καθώς και για τη φοιτητική κατοικία των εξαρτώμενων μελών αυτών.

Παράλληλα, με Κοινή Απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Ανάπτυξης και Επενδύσεων, θα δοθεί η δυνατότητα να υποβάλουν αίτηση ένταξης στην Επιστρεπτέα Προκαταβολή 7 και οι επιχειρήσεις που δεν υπέβαλαν εκδήλωση ενδιαφέροντος εντός της τεθείσας προθεσμίας (19η Απριλίου 2021), αλλά δήλωσαν στοιχεία στην εφαρμογή «Τα Έσοδά μου» στην πλατφόρμα «myBusinessSupport» της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων, εντός της ίδιας προθεσμίας.

Με τον τρόπο αυτό, αντιμετωπίζεται το γεγονός ότι υπήρξαν επιχειρήσεις οι οποίες αποκλείστηκαν από τη διαδικασία, επειδή εκ παραδρομής δεν υπέβαλαν εκδήλωση ενδιαφέροντος, παρότι δήλωσαν τα στοιχεία εσόδων τους στη σχετική εφαρμογή της πλατφόρμας «myBusinessSupport».

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post Υπουργείο Οικονομικών – Απαλλαγή ενοικίων και τον Μάιο appeared first on Eptanews.gr.

Η ιδιαίτερη σημασία των ενώσεων προσώπων και της συσσώρευσης κεφαλαίων, στο πλαίσιο ενός εταιρικού μορφώματος, για την οικονομία κάθε κράτους και για την εν γένει διαμόρφωση της οικονομικής και κοινωνικής μας ζωής είναι πανθομολογούμενη. Η ώσμωση συσσωρευμένων κεφαλαίων και επιχειρηματικότητας (υπό την έννοια της εκδήλωσης μιας ανθρώπινης συμπεριφοράς που συναρτάται από την ανάληψη ρίσκων και αντίστοιχης απόλαυσης ανταμοιβής κατά τη διαδικασία παραγωγής ενός αγαθού, παροχής μιας υπηρεσίας, ή εμπορικής εκμετάλλευσης μιας ιδέας) δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί στον ίδιο βαθμό από τη δράση μεμονωμένων ατόμων, όπως επιτυγχάνεται  μέσω των εταιριών.

Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, κάθε κράτος προσπαθεί (ή οφείλει να προσπαθεί) να υποβοηθήσει τόσο τη σύσταση νέων εταιριών όσο και τη μεταβολή της υπόστασης των ήδη υφιστάμενων εταιρικών φορέων άσκησης επιχείρησης, ώστε να διευκολύνονται τα φυσικά πρόσωπα – ιδιοκτήτες, να προστατεύονται τα δικαιώματα των μετόχων μειοψηφίας αλλά και οι πιστωτές των εταιριών.

Με τη νομοθετική παρέμβαση του 2019 καλύφθηκαν κενά της εταιρικής νομοθεσίας, ως προς τη μη πρόβλεψη ορισμένων μορφών μετασχηματισμών από το εταιρικό δίκαιο (λχ μερική διάσπαση και απόσχιση κλάδου), αποκαταστάθηκε η συστηματική ενότητα ενός κατακερματισμένου δικαιϊκού πλαισίου, εξισορροπήθηκαν τα αντιτιθέμενα συμφέροντα (μέτοχοι μειοψηφίας, πιστωτές κλπ) ενώ διευκρινίστηκε η υπεροχή του συγκεκριμένου νόμου έναντι των φορολογικών διατάξεων στα ζητήματα που άπτονται του εταιρικού δικαίου. Δηλαδή διευκρινίστηκε ότι η φορολογική νομοθεσία πρέπει να περιορίζεται αποκλειστικά στη θέσπιση φορολογικών κινήτρων με σκοπό τη δημιουργία ισχυρότερων οικονομικών μονάδων, ενώ δεν μπορεί πλέον να προβλέπει νέες μορφές μετασχηματισμών ή να θεσπίζει παρεκκλίσεις από το εταιρικό δίκαιο.

Ωστόσο, η εύλογη αυτή διάκριση, στην πράξη ανέδειξε ένα σημαντικό έλλειμμα. Την μη ταυτόχρονη αναμόρφωση και εκσυγχρονισμό της νομοθεσίας περί φορολογικών κινήτρων (Ν. 1297/1972, Ν. 2166/1973, Ν. 4172/2013), ώστε να συνάδει με τη νέα νομοθεσία περί εταιρικών μετασχηματισμών. Οι τελευταίοι έχουν σημαντικές φορολογικές προεκτάσεις (οι οποίες, μάλιστα, βαρύνουν περισσότερο, κατά το χρόνο λήψης της απαιτούμενης απόφασης από τους μετόχους/εταίρους) και εγκυμονούν σοβαρούς κινδύνους για την ύπαρξη της ίδιας της εταιρίας όταν η επιχειρηματικότητα … «ταξιδεύει σε αχαρτογράφητα ύδατα». Για παράδειγμα, στην περίπτωση της μερικής διάσπασης δεν προκύπτει με σαφήνεια η φορολογική μεταχείριση της μείωσης της καθαρής θέσης της εισφέρουσας εταιρίας, δεν έχει διευκρινιστεί εάν θα προκύψει παρακράτηση φόρου για το μέτοχο λόγω της οιονεί διανομής από τη μείωση των κερδών εις νέον και το κυριότερο (στις περιπτώσεις μετατροπής προσωπικών εταιριών) δεν είναι σαφές εάν η έννοια της «εξακρίβωσης» της αξίας της περιουσίας της υπό μετατροπής εταιρίας δύναται να ταυτιστεί με την έννοια της «αποτίμησης» ή όχι (με ορθότερη ερμηνευτική προσέγγιση την αρνητική απάντηση).

Όμως, όταν λαμβάνονται σημαντικές επιχειρηματικές αποφάσεις δε χωρούν «ερμηνευτικές προσεγγίσεις» που δύναται να ανατραπούν από ένα μελλοντικό φορολογικό έλεγχο. Απαιτούνται ξεκάθαρες απαντήσεις από την ίδια τη Διοίκηση, ειδάλλως το νέο δίκαιο των εταιρικών μετασχηματισμών αποδεικνύεται ένα «μετέωρο βήμα» λόγω των πολλών φορολογικών κενών και των δυνατοτήτων για αμφίσημες ερμηνείες, ως προς τις φορολογικές επιπτώσεις των μετασχηματισμών. Δυστυχώς, όλο αυτό το διάστημα ούτε το Υπουργείο Ανάπτυξης προχώρησε στην έκδοση ερμηνευτικής εγκυκλίου ούτε η ΑΑΔΕ προέβη σε μια αναλυτική παρουσίαση των νέων διατάξεων αρκούμενη σε μια γενική αναφορά περί παράλληλης ισχύος των υφιστάμενων νόμων περί φορολογικών κινήτρων. Αποτελεί αδήριτη ανάγκη τόσο να εκδοθούν οι απαιτούμενες εγκύκλιοι όσο – πρωτίστως – να κωδικοποιηθεί και εναρμονιστεί με το εταιρικό δίκαιο, η νομοθεσία περί φορολογικών κινήτρων.

Η εκζητούμενη εθνική ανάπτυξη θα παραμείνει ευχολόγιο όταν υπονομεύεται εκ των έσω από αβελτηρίες και ακατανόητους «νομοθετικούς παλιμπαιδισμούς»…

Ο κ. Αργυριάδης είναι δικηγόρος

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post Εταιρικοί μετασχηματισμοί: το μετέωρο βήμα … του εταιρικού εκσυγχρονισμού – Του Αργύρη Αργυριάδη appeared first on Eptanews.gr.

Ο πρώην πλέον Υπουργός Εσωτερικών κ. Θεοδωρικάκος έμεινε εκτός κυβερνητικού σχήματος, ενώ ο Κωστής Χατζηδάκης αναλαμβάνει το Υπουργείο Εργασίας. Εκτός κυβερνητικού σχήματος μένει και ο Θεόδωρος Καράογλου, του οποίου τη θέση στο Υφυπουργείο Εσωτερικών με αρμοδιότητα την Μακεδονία και τη Θράκη, αναλαμβάνει ο Σταύρος Καλαφάτης.

Αναλυτικά το νέο κυβερνητικό σχήμα, όπως το ανακοίνωσε ο νέος κυβερνητικός εκπρόσωπος έχει ως εξής:

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ: ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ

ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ: ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΙΚΡΑΜΜΕΝΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ

ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΚΥΛΑΚΑΚΗΣ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΣΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΖΑΒΒΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ – ΑΔΩΝΙΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΗΜΑΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ – ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΕΝΔΙΑΣ

ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΦΡΑΓΚΟΓΙΑΝΝΗΣ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΛΑΣΗΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΜΙΧΑΗΛ ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΧΑΡΔΑΛΙΑΣ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΣΤΕΦΑΝΗΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΝΙΚΗ ΚΕΡΑΜΕΩΣ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΖΕΤΑ ΜΑΚΡΗ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΥΡΙΓΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΚΩΣΤΗΣ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΚΛΟΓΛΟΥ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΔΙΜΝΑ ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΜΑΡΙΑ ΣΥΡΕΓΓΕΛΑ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΙΚΙΛΙΑΣ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΟΝΤΟΖΑΜΑΝΗΣ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΖΩΗ ΡΑΠΤΗ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΚΩΣΤΑΣ ΣΚΡΕΚΑΣ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΜΥΡΑΣ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΝΙΚΟΣ ΤΑΓΑΡΑΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΗ ΜΕΝΔΩΝΗ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΝΙΚΟΛΑΣ ΓΙΑΤΡΟΜΑΝΩΛΑΚΗΣ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΑΥΓΕΝΑΚΗΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΣΙΑΡΑΣ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΤΣΙΡΑΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΜΑΚΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ

ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΣΤΕΛΙΟΣ ΠΕΤΣΑΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΑΣΥΛΟΥ

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΗΤΑΡΑΚΗΣ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΣΟΦΙΑ ΒΟΥΛΤΕΨΗ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΨΗΦΙΑΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΠΙΕΡΡΑΚΑΚΗΣ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΑΝΤΑΣ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΥΛΙΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΠΟΔΟΜΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΝΗΣΙΩΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΛΑΚΙΩΤΑΚΗΣ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΚΩΣΤΑ ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΤΡΟΦΙΜΩΝ

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΣΠΗΛΙΟΣ ΛΙΒΑΝΟΣ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΦΩΤΕΙΝΗ ΑΡΑΜΠΑΤΖΗ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΘΕΟΧΑΡΗΣ ΘΕΟΧΑΡΗΣ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΣΟΦΙΑΖΑΧΑΡΑΚΗ

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ

ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΑΡΑΝΤΙΛΗΣ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΣΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΧΡΗΣΤΟΣ – ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΚΕΡΤΣΟΣ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΛΙΒΑΝΙΟΣ

ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΡΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΑ ΠΕΛΩΝΗ

The post Ανακοινώθηκε ο ανασχηματισμός – Ποιοι φεύγουν, ποιοι μένουν και ποιοι… έρχονται appeared first on Eptanews.gr.

Ειδικά για τη χώρα μας, η πανδημική κρίση που προκλήθηκε από τον κορωνοϊό αποτέλεσε το «κερασάκι στην τούρτα» μιας καταστροφικής δεκαετίας. Η οικονομική κρίση συζεύχτηκε άγαρμπα με την υγειονομική κρίση και το αποτέλεσμα είναι απογοητευτικό. Μετά από δέκα συναπτά έτη μνημονιακών περιοριστικών πολιτικών, στον τομέα του δημόσιου χρέους είμαστε σε χειρότερη θέση από το ξεκίνημα της περασμένης δεκαετίας. Το ίδιο θα αποτυπωθεί σύντομα και στο εθνικό βιοτικό επίπεδο. Η μόνη παρηγοριά μας είναι ότι στη νέα κυκλωνική καταιγίδα δεν είμαστε μόνοι. Παρόμοια προβλήματα – προφανώς από καλύτερη θέση – καλούνται να αντιμετωπίσουν και τα πιο αναπτυγμένα κράτη του κόσμου.

Υπάρχει, όμως, κάτι που μπορεί να μας κάνει να αισιοδοξούμε στο λυκαυγές της νέας δεκαετίας; Προφανώς. Και δεν αναφερόμαστε μόνον στον εμβολιασμό του γενικού πληθυσμού και την επίτευξη ανοσίας που σε κάθε περίπτωση θα χρειαστεί αρκετούς μήνες για να επιτευχθεί.

Πρώτα πρώτα, σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, η αποχώρηση του «κακομαθημένου μέλους» της (Brexit) σε συνδυασμό με την υιοθέτηση μέτρων εμβάθυνσης του ευρωενωσιακού οικοδομήματος (λχ μηχανισμοί αμοιβαιοποίησης του δημόσιου χρέους) προμηνύουν επιτάχυνση του βηματισμού στην υλοποίηση του ευρωπαϊκού οράματος μετά από στασιμότητα πολλών ετών. Ήδη το περασμένο καλοκαίρι αποφασίστηκε η δημιουργία και η χρηματοδότηση ενός Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάκαμψης μέσω ομολογιακών δανείων (ευρωπαϊκό ομόλογο) με την εγγύηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Προϋπολογισμού της. Επιπροσθέτως, αποφασίστηκε ότι το ανωτέρω Ταμείο θα το διαχειρίζεται τόσο ως προς τη χρηματοδότησή του όσο και ως προς την κατανομή των πόρων του η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και όχι κάποιο διακρατικό όργανο (εξελίξεις που αποκλείεται να είχαν επισυμβεί εάν δεν υπήρχε η πανδημική κρίση του κορωνοϊού ή εάν παρέμενε στην ΕΕ η Μεγάλη Βρετανία). Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος του εγχειρήματος αναμένεται να διατεθούν τα επόμενα έτη – και μάλιστα με εμπροσθοβαρείς καταβολές τη διετία 2021 – 2022 – περίπου 750 δις ευρώ. Ποσά που είναι ικανά να αλλάξουν το status των ευρωπαϊκών χωρών στον παγκόσμιο ανταγωνισμό αρκεί να διασφαλιστεί και η δημοσιονομική σταθερότητα στο μέλλον (κάτι που θα αποτελέσει εξίσωση για δυνατούς λύτες). Ζητούμενο παραμένει σημαντικό μέρος αυτών των χρημάτων να φθάσουν στην πραγματική οικονομία. Στον τομέα αυτόν, η χώρα μας παραμένει ουραγός, με σαφέστατη ευθύνη των τραπεζών (που δεν επιτελούν επαρκώς το διαμεσολαβητικό τους ρόλο στην οικονομία) και των πολιτικών μας που αδυνατούν να τις ελέγξουν και να επιβάλουν τους «κανόνες του παιχνιδιού».

Περαιτέρω, ειδικά για τη χώρα μας, η έλευση της νέας δεκαετίας δίνει αρκετές αφορμές για μεγαλύτερη αισιοδοξία. Πιστεύουμε περισσότερο στις δυνάμεις και στις δυνατότητες μας. Μετά από πολλά χρόνια δεν είμαστε το «μαύρο πρόβατο» της Ευρώπης. Αντιμετωπίσαμε με επιτυχία τόσο την εργαλειοποίηση του προσφυγικού προβλήματος από την Τουρκία όσο και την πανδημία του κορωνοϊού. Ειδικά για τη δεύτερη, εάν δεν είχε εφησυχάσει η πολιτική ηγεσία το περασμένο φθινόπωρο και είχαν ληφθεί πιο έγκαιρα μέτρα θα είχαν σωθεί δεκάδες συνάνθρωποι μας. Ακόμη και έτσι, όμως, είμαστε σε καλύτερη θέση από πολλά «αναπτυγμένα» και «ανθρωποκεντρικά» κράτη. Μια απλή σύγκριση με το «σουηδικό μοντέλο» διαχείρισης της κρίσης μας δίνει καταφανείς απαντήσεις.

Η νέα δεκαετία μας βρίσκει να επιζητούμε ένα ισχυρό Εθνικό Σύστημα Υγείας. Να ευγνωμονούμε τους συνανθρώπους μας στον υγειονομικό τομέα που επέδειξαν αυταπάρνηση – μετρώντας σημαντικές απώλειες ζωών – και να μην αναμηρυκάζουμε παρωχημένα ψευτοδιλήμματα περί δημόσιας ή ιδιωτικής υγείας. Προφανώς, στη δεύτερη θα πρέπει να  δοθεί η δυνατότητα να αναπτυχθεί σε ένα περιβάλλον υγειούς ανταγωνισμού αλλά δουλειά του κράτους παραμένει η ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας. Και ο στόχος δεν μπορεί να είναι να προσπαθούμε να φτάσουμε το μέσο όρο των ευρωπαϊκών χωρών σε αριθμό ΜΕΘ αλλά να ξεπεράσουμε τον αντίστοιχο της ευρωζώνης (και όχι μόνον της ΕΕ) σε όλους τους ποιοτικούς δείκτες υγείας.

Περαιτέρω, ο ψηφιακός μετασχηματισμός είναι το στοίχημα της «μεταπανδημικής εποχής». Λόγω των έκτακτων συνθηκών που αντιμετωπίσαμε, η ελληνική γραφειοκρατία (ο σύγχρονος Λεβιάθαν) αναγκάστηκε να προβεί σε σημαντικές «παραχωρήσεις». Ο σφραγιδοκράτωρ υπάλληλος είναι πλέον περιττός, «ανακαλύψαμε» τις ψηφιακές υπογραφές, τις ηλεκτρονικές πιστοποιήσεις κλπ. Αναμένεται να γίνουν ακόμη περισσότερα. Οι νέες τεχνολογίες μπορούν να κάνουν το κράτος ακόμη πιο φιλικό προς τον πολίτη και, κυρίως, να σταματήσουμε να χάνουμε άπειρες ανθρωποώρες στην αναζήτηση του αυτονόητου.

Τέλος, αυτή η δεκαετία μπορεί να αποδειχθεί πραγματικά «πράσινη» για τη χώρα. Σύμφωνα με τους όρους χρηματοδότησης του Ταμείου Ανάκαμψης περίπου το 37% των διαθέσιμων πόρων θα διατεθεί για ενίσχυση της «πράσινης οικονομίας». Η απολιγνιτοποίηση της παραγωγής ενέργειας, η διασύνδεση της Κρήτης και των νησιών του Αιγαίου με τις μονάδες παραγωγής ενέργειας της ενδοχώρας, η προώθηση επενδύσεων σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, η ενίσχυση της ηλεκτροκίνησης στο τομέα της αυτοκίνησης, προγράμματα αναδασώσεων σε υποβαθμισμένες περιοχές της χώρας, η θωράκιση με έργα αντιπλημμυρικής προστασίας κλπ είναι έργα που αναμένεται όχι μόνον να βελτιώσουν την καθημερινότητα των πολιτών αλλά να συμβάλλουν και στην ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας.

Μια νέα δεκαετία μόλις ξεκίνησε. Μας έφερε ως δώρα προκλήσεις, πιθανές λύσεις και ανατροπές. Σίγουρα, όμως, έκλεισε ερμητικά την πόρτα σε μια δεκαετία που θα θέλαμε να μην είχαμε ζήσει ποτέ. Άλλωστε, φέτος ως έθνος γιορτάζουμε. Συμπληρώνουμε 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση (άλλως από τον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας μας). Χρόνια μας πολλά! Καλή χρονιά και ακόμη καλύτερη δεκαετία!

Ο κ. Αργυριάδης είναι Δικηγόρος – Φορολογικός Σύμβουλος, Διαπιστευμένος Διαμεσολαβητής & Διαχειριστής Αφερεγγυότητας

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post Ευτυχώς, η νέα δεκαετία μόλις ξεκίνησε… – Του Αργύρη Αργυριάδη appeared first on Eptanews.gr.

 Η Έκθεση είναι ένα έγκυρο και συστηματικό κείμενο που αναδεικνύει το βασικό ζήτημα:  Παρά τη δεκαετή προσπάθεια προσαρμογής (2010-2019) που δεν ήταν μόνο δημοσιονομική  αλλά και διαρθρωτική,  ξαναβρισκόμαστε σε ένα σημείο αφετηρίας, υπό την έννοια ότι δεν είναι ούτε σαφής στην ελληνική κοινωνία ούτε επαρκής για την ελληνική οικονομία η προσπάθεια που έχει γίνει. Αυτό οφείλεται προφανώς στο γεγονός ότι η περίοδος 2010-2019 δεν είναι πολιτικά ενιαία. Όχι μόνο το πρώτο εξάμηνο του 2015 αλλά όλη η περίοδος 2015-2019 είναι περίοδος πολιτικής και αξιακής αμφισβήτησης τόσο της προσπάθειας να διασωθεί η χώρα και να παραμείνει στην ΕΕ και την ευρωζώνη, όσο και της προσπάθειας να προχωρήσουν διαρθρωτικές αλλαγές και να ενισχυθεί η εθνική ανταγωνιστικότητα. Αυτά συνεπώς που έγιναν δεν απέδωσαν όσο έπρεπε παρά το τεράστιο κοινωνικό και πολιτικό κόστος. Βεβαίως μια εξήγηση είναι ότι όλα αυτά συνέβαιναν παράλληλα με τη δημοσιονομική προσαρμογή που καθιστά  εχθρική την κοινωνία απέναντι στις  μεταρρυθμίσεις.

Πρέπει όμως να υπογραμμίσουμε εξαρχής ότι όταν η ΕΕ επιστρέψει σε μία μετά – Covid κανονικότητα, έστω πιο ευέλικτη – γιατί εκ των πραγμάτων δεν θα γυρίσουμε στο ίδιο Σύμφωνο Σταθερότητας- η χώρα μας θα βρεθεί αντιμέτωπη με διευρυμένες ανισότητες. Αυτές δημιουργούνται τώρα, παράλληλα με την αναστολή του Συμφώνου Σταθερότητας, παρά το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ, παρά το Ταμείο Ανάκαμψης και την έκδοση κοινού χρέους. Άρα τώρα είναι η ώρα της στήριξης και διάσωσης της ελληνικής οικονομίας αλλά και της μεταρρύθμισης της χώρας.

Αναδεικνύεται από την Έκθεση η σημασία της εθνικής «ιδιοκτησίας» ενός ολοκληρωμένου προγράμματος μεταρρυθμίσεων.  Το  πόρισμα μιας επιτροπής οικονομολόγων υψηλού κύρους, και η γενική «πολιτική» υιοθέτησή του από την κυβέρνηση δεν αρκεί. Απαιτείται καταρχάς συμμετοχή στην εξειδίκευση των επί μέρους θεμάτων, των θεσμικά αναγκαίων παραγόντων, όπως τα ανώτατα δικαστήρια για θέματα δικαιοσύνης, και της ειδικής κοινής γνώμης που επηρεάζει τις εξελίξεις σε κάθε επί μέρους πεδίο –  σύστημα υγείας, εκπαιδευτικό σύστημα, δημόσια διοίκηση κ.ο.κ. Απαιτείται βεβαίως διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους και την ΟΚΕ. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι όταν ανοίγουν ταυτόχρονα όλα τα κρίσιμα θέματα – από το ασφαλιστικό έως το φορολογικό, και από το πρόβλημα του συστήματος υγείας εν μέσω πανδημίας μέχρι τις αναγκαίες αλλαγές στην εκπαίδευση- πρέπει τα επιμέρους σχέδια να είναι πλήρως επεξεργασμένα και έτοιμα για εφαρμογή. Αλλιώς όποιο momentum δημιουργεί η Έκθεση, κινδυνεύει να εξανεμιστεί.

Η κυβέρνηση έχει δρομολογήσει, πριν την Έκθεση, μεταρρυθμίσεις σε κρίσιμους τομείς, όπως το ασφαλιστικό (ασχολείται ο υφυπουργός Π. Τσακλόγλου εδώ και κάποιους μήνες), το εκπαιδευτικό σύστημα, ο ψηφιακός μετασχηματισμός – για να αναφέρουμε τρία προφανή παραδείγματα. Έχει επίσης προωθήσει τον σχεδιασμό για την κατανομή και αξιοποίηση των πόρων του Ταμείου Ανασυγκρότησης (και των επιχορηγήσεων και των δανείων), πριν ολοκληρωθεί η  Έκθεση. Ενώ οι πόροι του νέου ΕΣΠΑ υπακούν στις προτεραιότητες της ΕΕ και στους κανονισμούς διαχείρισης. Πρέπει συνεπώς όλες αυτές οι κινήσεις να συσχετιστούν με την Έκθεση, με συγκεκριμένο και ποσοτικοποιημένο τρόπο.

Το μεγαλύτερο ίσως μεσοπρόθεσμο πρόβλημα της μετά- Covid εποχής θα είναι το δημοσιονομικό. Ακόμη και υπό την εκδοχή ότι το Σύμφωνο Σταθερότητας θα είναι πιο ευέλικτο, και οι εταίροι μας πιο σοφοί, και έτοιμοι να συνεκτιμήσουν όλες τις παραμέτρους – αναπτυξιακές, κοινωνικές και πολιτικές-, χρειάζονται συγκεκριμένες κινήσεις σε σχέση με το δημόσιο χρέος και τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητά του, σε σχέση με τους στόχους για το δημοσιονομικό και το πρωτογενές  έλλειμμα /  πλεόνασμα και για το δημοσιονομικό «μαξιλάρι».

Εξίσου σημαντικό είναι να προετοιμαστούν και να εξειδικευτούν τα αναγκαία χρηματοοικονομικά και χρηματοπιστωτικά εργαλεία. Στο τραπεζικό σύστημα έχουν πραγματική πρόσβαση 20.000 περίπου επιχειρήσεις, στο κρατικό σύστημα στήριξης μέσω ενισχύσεων και δανείων περίπου 100.000  επιχειρήσεις. Αυτό είναι το 10% των ενεργών ΑΦΜ. Περίπου  το 1/3  των υποστατών επιχειρήσεων  της χώρας. Άρα δεν είναι βέβαιο ότι έχουμε αυτή τη στιγμή πράγματι τα χρηματοοικονομικά και χρηματοπιστωτικά εργαλεία για να προωθήσουμε δυναμικά  την αναδιάρθρωση και να οργανώσουμε την μετά- Covid εποχή.

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος είναι πρώην Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Οικονομικών – Καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post Η ελληνική οικονομία εν μέσω πανδημίας αλλά με το βλέμμα στραμμένο στην έξοδο από αυτήν – Του Ευάγγελου Βενιζέλου appeared first on Eptanews.gr.

Η χώρα, σε ότι αφορά τους οικονομικούς δείκτες, την τελευταία δεκαετία αποκλίνει συστηματικά από το μέσο ευρωπαϊκό όρο. Το κατά κεφαλήν εισόδημα υπολείπεται του αντίστοιχου χωρών της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης που εντάχθηκαν στην ΕΕ μόλις πριν από μια δεκαπενταετία. Η ανεργία -η υψηλότερη στην Ευρώπη- έχει το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό να περιλαμβάνει κατά τα 3/4 μακροχρόνια άνεργους. Το δημόσιο χρέος θα φτάσει στο 209% του ΑΕΠ και είναι το υψηλότερο στην ΕΕ.

Με αυτά τα δεδομένα και με μια κοινωνία εξαντλημένη από την δεκαετή κρίση το βασικό ζητούμενο για τη χώρα είναι να διασφαλιστεί η επανεκκίνηση της οικονομίας και να προχωρήσει η αναδιάρθρωση της. Το διεθνές μακροοικονομικό/χρηματοοικονομικό περιβάλλον τουλάχιστον για το 2021 θα είναι ευνοϊκό. Η ΕΚΤ θα συνεχίσει την πολιτική της χαλαρής νομισματικής πολιτικής. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι τα επιτόκια δανεισμού θα παραμείνουν χαμηλά και θα συνεχίσει να προσφέρει φθηνή ρευστότητα στο τραπεζικό σύστημα. Η πρόκληση είναι πως η ρευστότητα αυτή θα φτάσει στις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις οι οποίες είναι πιο ευάλωτες στην κρίση πανδημίας. Η δημοσιονομική πολιτική και το 2021 θα είναι απαλλαγμένη από το βάρος της επίτευξης του στόχου για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ. Η πρόκληση για μετά το 2021 είναι να διασφαλίσει η κυβέρνηση ότι θα αλλάξουν οι δημοσιονομικοί κανόνες στην ΕΕ και θα στοχεύουμε σε πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης του 1%-1,5% του ΑΕΠ.

Σε ότι αφορά την αναδιάρθρωση της οικονομίας κρίσιμος θα είναι ο ρόλος των επιχορηγήσεων και των δανείων του Ταμείου Ανάκαμψης. Με τους πόρους αυτούς και υπό την πολύ αυστηρή προϋπόθεση ότι η κυβέρνηση της ΝΔ θα τους κατευθύνει ώστε να χρηματοδοτήσουν μεταξύ πολλών ανταγωνιστικών προτάσεων εκείνες που θα έχουν το μεγαλύτερο πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα, η οικονομία θα γίνει πιο ψηφιακή, πιο πράσινη και πιο ανθεκτική. Το κριτήριο αξιολόγησης για την αξιοποίηση των δανείων θα πρέπει να είναι ακόμη πιο αυστηρό δεδομένου ότι τα κεφάλαια αυτά θα επιστραφούν στην ΕΕ. Αν τα δάνεια χρησιμοποιηθούν για την κεφαλαιακή ενίσχυση των επιχειρήσεων πρέπει το δημόσιο με τη συμμετοχή του στο μετοχικό κεφάλαιο τους να εξασφαλίσει ότι θα τα πάρει πίσω και δεν θα χαθούν, αυξάνοντας το δημόσιο χρέος. Η κυβέρνηση έχει ανακοινώσει ότι η αξιοποίηση των πόρων θα συνδυαστεί με ένα ευρύ πρόγραμμα διαρθρωτικών αλλαγών, που έχουν καθυστερήσει πολλά χρόνια, στην παιδεία, δικαιοσύνη, δημόσια διοίκηση και τις ανεξάρτητες αρχές. 

Ένα κρίσιμο ερώτημα είναι πως η οικονομία θα γίνει πιο συνεκτική. Αυτό δεν θα συμβεί αν η κυβέρνηση υιοθετεί τη λογική των οικονομικών της προς τα κάτω διάχυσης. Θεωρία που υποστηρίζει ότι η ανάπτυξη από μόνη της μπορεί να διαχύσει το νέο παραγόμενο πλούτο σε όλα τα κοινωνικά στρώματα και σε όλες τις περιοχές της χώρας. Η εμπειρία της τελευταίας τριακονταετίας έχει πλέον δείξει ότι ο νέος πλούτος που παράγεται παγκόσμια δεν αφορά όλους τους πολίτες και για το λόγο αυτό αυξήθηκαν οι ανισότητες υπέρμετρα.

Το Κίνημα Αλλαγής μετά την εμπειρία του 2010 γνωρίζει ότι η επιτυχία στην αντιμετώπιση των μεγάλων αυτών προκλήσεων προϋποθέτει ευρύτερες κοινωνικές και πολιτικές συναινέσεις. Παρουσίασε τις θέσεις του για την ορθή  αξιοποίηση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης. Επισημαίνουμε ότι δεν αρκεί ο στόχος για αύξηση της απασχόλησης. Είναι απαραίτητο να υιοθετηθεί ο στόχος της πλήρους απασχόλησης. Για αυτό πρέπει να δοθεί προτεραιότητα σε ειδικά σχεδιασμένα προγράμματα αντιμετώπισης της μακροχρόνιας ανεργίας. Είναι ανάγκη να ελαφρυνθεί η φορολογία μισθωτών και αυτοαπασχολούμενων και να αξιολογηθεί η πρόταση για εισαγωγή του φόρου καθαρού πλούτου ως μέσου μείωσης των ανισοτήτων αλλά και δημιουργίας δημοσιονομικού χώρου. Για να αναλάβουν οι τράπεζες τον αναπτυξιακό τους ρόλο στην οικονομία θα πρέπει -σε περίπτωση που δεν προχωρήσει σε ευρωπαϊκό επίπεδο- να προχωρήσει η πρόταση της Τράπεζας της Ελλάδας για δημιουργία «κακής» τράπεζας. Εναλλακτικά να ενισχυθεί περαιτέρω ο Ηρακλής με εξεύρεση παράλληλης λύσης για την αναβαλλόμενη φορολογία.

Η χώρα για να βγει από το αδιέξοδο της παρατεταμένης κρίσης έχει ανάγκη από ενίσχυση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων αλλά και αύξησης των ιδιωτικών επενδύσεων για να αναπληρωθεί ο παραγωγικός ιστός που καταστράφηκε την τελευταία δεκαετία της αποεπένδυσης. Για αυτό είναι αναγκαίο ένα σταθερό θεσμικό πλαίσιο φορολογίας αλλά και μια δικαιοσύνη που εκδίδει γρήγορα τις αποφάσεις της.

Το 2010 είχαμε μια ευκαιρία να διορθώσουμε πολλά από τα λάθη που μας οδήγησαν στην κατάρρευση του 2008-2009. Τότε ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ δεν συναίνεσαν στην προώθηση των αναγκαίων αλλαγών. Πρόταξαν το κομματικό συμφέρον από την ανάγκη να ξεπεράσουμε την κρίση με μικρότερο οικονομικό και κοινωνικό κόστος. Μετά την κρίση πανδημίας, η Ελλάδα ως Σίσυφος καλείται για άλλη μια φορά να ανεβάσει το βράχο της ελληνικής οικονομίας στην κορυφή. Με τη διαφορά ότι τώρα είναι βαρύτερος γιατί η προηγούμενη κρίση μας άφησε βαριά κληρονομιά καθώς δεν προχωρήσαμε αναγκαίες αλλαγές. Δεν πρέπει να αφήσουμε να χαθεί η ευκαιρία που μας δίνουν οι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης. Γιατί τότε στην επόμενη κρίση ο βράχος θα είναι ακόμη πιο βαρύς -όπως αναφέρει ο Τ. Γιαννίτσης στο τελευταίο βιβλίο του- και ο Σίσυφος δεν είναι σίγουρο ότι θα καταφέρει να τον ανεβάσει στην κορυφή με ότι αυτό συνεπάγεται για την κοινωνία, τα εθνικά ζητήματα και την πολιτική σταθερότητα.

*Ο Φίλιππος Σαχινίδης, είναι πρώην υπουργός Οικονομικών

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post Η ελληνική οικονομία μετά την κρίση ως βράχος του Σίσυφου – Του Φίλιππου Σαχινίδη appeared first on Eptanews.gr.

Η κρίση της πανδημίας έχει οδηγήσει σε σημαντική επιδείνωση τόσο των βραχυχρόνιων όσο και των μεσοχρόνιων προοπτικών. Σύμφωνα με τις προβλέψεις όλων των διεθνών οργανισμών, η Ελλάδα προβλέπεται να αντιμετωπίσει μία πολύ βαθιά ύφεση το 2020, και, ακόμα και με σχετικά ευοίωνες υποθέσεις, η ανάκαμψη να ξεκινήσει από σημαντικά χαμηλότερη βάση και να απαιτήσει αρκετό χρόνο πέραν του 2021.

Επιπλέον, καθώς η κρίση της πανδημίας έχει οδηγήσει σε αποσταθεροποίηση τόσο του δημοσιονομικού όσο και του εξωτερικού ισοζυγίου, μετά το πέρας της θα απαιτηθούν διορθωτικά δημοσιονομικά και διαρθρωτικά μέτρα τα οποία ενδεχομένως θα επιβραδύνουν την οικονομική ανάκαμψη.

Η κρίση της πανδημίας πλήττει όλες τις οικονομίες της παγκόσμιας κοινότητας και βεβαίως όλες τις οικονομίες της ΕΕ. Έτσι, η Ελλάδα δεν είναι διεθνώς απομονωμένη όπως συνέβη στις αρχές του 2010, εν μέρει και με δική της ευθύνη. Ωστόσο, ο αντίκτυπος της κρίσης, και ο  τρόπος με τον οποίο θα επηρεάσει τα διάφορα κράτη-μέλη της ΕΕ θα είναι και πάλι κάθε άλλο παρά συμμετρικός.

Ευτυχώς, η κρίση τελικά κινητοποίησε την ΕΕ να αναλάβει κοινές οικονομικές και δημοσιονομικές πρωτοβουλίες, και πάλι σε αντίθεση με το τι συνέβη στην κρίση του 2010, όπου το κόστος της προσαρμογής μετακυλίθηκε αποκλειστικά στα εθνικά κράτη που είχαν πληγεί, και ιδιαίτερα στα κράτη της περιφέρειας της ευρωζώνης.

Στις 21 Ιουλίου του 2020, το Συμβούλιο της ΕΕ συμφώνησε σε μία δέσμη μέτρων για την αντιμετώπιση των οικονομικών επιπτώσεων της πανδημίας, η οποία περιλαμβάνει ένα νέο προσωρινό πλέγμα μέτρων ύψους €750 δις, με σκοπό την αντιμετώπιση των οικονομικών επιπτώσεων της κρίσης. Το μεγαλύτερο μέρος αυτού του ποσού κατευθύνεται στο Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Τα κράτη-μέλη αναλαμβάνουν την υποχρέωση να καταρτίσουν εθνικά σχέδια ανάκαμψης και ανθεκτικότητας στα οποία εκτίθενται οι μεταρρυθμιστικές και επενδυτικές τους πρωτοβουλίες για τα έτη 2021-2023.

Με την ενεργοποίηση αυτού του κοινοτικού μηχανισμού, ο οποίος είναι πολύ σημαντικός για την Ελλάδα, ελπίζεται ότι θα αμβλυνθούν οι άμεσες οικονομικές επιπτώσεις της κρίσης, αν και ακόμη υπάρχουν σημαντικές αβεβαιότητες.

Προκειμένου να κατορθώσει η ελληνική οικονομία να ολοκληρώσει στο εγγύς μέλλον το πέρασμα από την κρίση της πανδημίας στην ανάκαμψη δεν θα πρέπει να περιοριστεί στην αξιοποίηση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, οι οποίοι ούτως ή άλλως είναι μία προσωρινή οικονομική βοήθεια. Θα πρέπει να αρχίσει να προωθεί άμεσα όλες εκείνες τις μεταρρυθμίσεις που συνδυάζουν μονιμότερα το στόχο της ανάκαμψης της παραγωγής, της απασχόλησης και του εισοδήματος με αυτόν της αποκατάστασης της ισορροπίας στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών και στα δημόσια οικονομικά.

Το μείγμα πολιτικής, μέρος του οποίου θα μπορούσε να ενταχθεί άμεσα στο Πρόγραμμα Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας 2021-2023, πέραν της βραχυχρόνιας στήριξης της συνολικής ζήτησης, θα πρέπει να επικεντρωθεί σε περαιτέρω βελτιώσεις στην παραγωγικότητα και τη διεθνή ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας και στην αύξηση των εγχώριων αποταμιεύσεων, προκειμένου να καταστεί δυνατό να χρηματοδοτηθεί μία μονιμότερη αύξηση των επενδύσεων παγίου κεφαλαίου, με βάση εθνικούς αποταμιευτικούς πόρους. Αυτές είναι απαραίτητες μακροοικονομικές προϋποθέσεις για μεσοχρόνια διατηρήσιμη ανάκαμψη.

Το σχέδιο της επιτροπής Πισσαρίδη θα μπορούσε να είναι μία καλή βάση οικοδόμησης πολιτικής συναίνεσης γύρω από τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις και είναι δυσάρεστο το ότι απορρίφθηκε εκ των προτέρων από την αξιωματική αντιπολίτευση.

Σε κάθε περίπτωση, είναι σημαντικό η κυβέρνηση να μην απεμπολήσει λόγω της κρίσης τη μεταρρυθμιστική πολιτική στη βάση της οποίας εξελέγη. Είναι όμως το ίδιο σημαντικό, όλες οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας να συμβάλλουν στον μέγιστο δυνατό βαθμό στην προώθηση όχι μόνο των απαραίτητων άμεσων μέτρων στήριξης της οικονομίας εν μέσω της κρίσης, αλλά και των μεταρρυθμίσεων που απαιτούνται μεσοχρόνια για τη δυναμική ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας.

*Ο Γιώργος Αλογοσκούφης είναι Καθηγητής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Πρόεδρος του Τμήματος Οικονομικής Επιστήμης. Είναι πρώην βουλευτής και πρώην Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών.

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post Η Ελληνική Οικονομία μετά την Πανδημία, η Ευρώπη και οι Μεταρρυθμίσεις – Του Γιώργου Αλογοσκούφη appeared first on Eptanews.gr.

Για την είσπραξη των απαιτήσεων του, από το σύνολο (σχεδόν) των νομικών οντοτήτων, το ελληνικό κράτος ήδη από το 1994 είχε θεσπίσει την αλληλέγγυα ευθύνη των διοικούντων. Τούτο σήμαινε ότι ευθύνονταν για το «εταιρικό χρέος» και με την προσωπική τους περιουσία. Ωστόσο, περιόριζε χρονικά την ευθύνη σε οφειλές που υπήρχαν κατά το χρόνο διάλυσης ή συγχώνευσης του νομικού προσώπου. Από την 1.12.1998 η ανωτέρω «αλληλέγγυα ευθύνη» επεκτάθηκε και σε παρακρατούμενος φόρους και ΦΠΑ που είχαν καταστεί ληξιπρόθεσμοι κατά τη λειτουργία του νομικού προσώπου.

Σήμερα, η αλληλέγγυα ευθύνη ρυθμίζεται από τις διατάξεις του άρθρου 50 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας και είναι εξαιρετικά διευρυμένη  σε σχέση με το παρελθόν, καθόσον «πεδίο ευθύνης» ενός διοικητή νομικού προσώπου είναι το σύνολο σχεδόν των φόρων περιλαμβανομένου του ΕΝΦΙΑ αλλά και των συναφών τόκων και προστίμων. Ωστόσο, η τροποποίηση που επήλθε με το Ν. 4646/2019 εξορθολογίζει σε μεγάλο βαθμό την ευθύνη των διοικητών νομικών προσώπων. Και τούτο διότι:

α) δεν εντάσσει στα συνευθυνόμενα πρόσωπα του μη εκτελεστικούς προέδρους του ΔΣ (καθόσον προφανώς δεν ασκούσαν διοίκηση)

β) αντιμετωπίζει το πρόβλημα των διαδοχικών διοικήσεων νομικών προσώπων. Για παράδειγμα δεν είναι λίγες στην πράξη οι περιπτώσεις που ενώ κάποιος, όταν ήταν διευθύνων σύμβουλος μιας εταιρίας, ήταν άψογος στις φορολογικές του υποχρεώσεις βρέθηκε μπλεγμένος σε έναν κυκεώνα οφειλών, από πράξεις και παραλείψεις του διαδόχου του. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση δεκάδων διοικητών που βρέθηκαν υπόλογοι (με αστική και ποινική ευθύνη) στο πλαίσιο εξωλογιστικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ διότι χρόνια μετά την αποχώρησή τους, ο διάδοχός τους είτε από δόλο είτε από αμέλεια δεν επέδειξε στον έλεγχο το σύνολο των φορολογικών βιβλίων και στοιχείων. Υπό το νέο δίκαιο ρητά καθορίζεται ότι συνυπόχρεος για την καταβολή του φόρου είναι ο διάδοχος του και όχι ο ίδιος. Στο ίδιο πλαίσιο, η νέα νομοθεσία υποχρεώνει το «νέο διοικητή» του παραδείγματός μας να τηρήσει ρύθμιση οφειλών στο Δημόσιο και στον ΕΦΚΑ που είναι ενήμερη κατά το χρόνο ανάληψης των καθηκόντων του. Σε διαφορετική περίπτωση θα ευθύνεται για το χρέος τόσο ο παλαιός όσο και ο νέος διοικητής. Τέλος, στην περίπτωση που οι οφειλές διαπιστώνονται μετά από έλεγχο και το χρέος που προκύπτει ανάγεται σε προγενέστερο στάδιο (πχ είχε υποβάλλει ανακριβή δήλωση ΦΠΑ ο προηγούμενος διοικητής) την ευθύνη καταβολής έχει ο αδικοπρακτήσας προηγούμενος διοικητής και όχι αυτός που βρίσκεται σήμερα στα ηνία της επιχείρησης, δηλαδή κατά το χρόνο που η οφειλή βεβαιώνεται και καθίσταται ληξιπρόθεσμη.

γ) αίρει το δυσανάλογο καθεστώς της «αντικειμενικής ευθύνης» των διοικητών. Συνεπώς, δεν ευθύνονται για κάθε χρέος του νομικού προσώπου, αλλά για χρέος που είτε δημιουργήθηκε είτε δεν πληρώθηκε από δική τους υπαιτιότητα. Δικαίως είχε υποστηριχθεί – δίχως να γίνει δεκτό από τα ελληνικά δικαστήρια – ότι η «αντικειμενική συνευθύνη» που οδηγούσε στην απαλλοτρίωση της περιουσίας για χρέη τρίτου – όπως είναι η εταιρία – συνιστά παραβίαση του άρθρου 17 του Π. Π. Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ για την προστασία της ιδιοκτησίας και σε κάθε περίπτωση παραβίαζε την συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή της αναλογικότητας. Για να γίνουν κατανοητά τα ανωτέρω τονίζουμε ότι υπήρξαν πλείστες περιπτώσεις διοικητών που απώλεσαν την περιουσία τους, μολονότι δεν είχαν τη δυνατότητα (είτε για προσωπικούς είτε για νομικούς λόγους) ενάσκησης πράξεων  διοίκησης και διαχείρισης της εταιρικής περιουσίας κατά το χρόνο γέννησης της φορολογικής υποχρέωσης!

Ο νομοθέτης όλες τις ανωτέρω αδικίες δίνει τη δυνατότητα μέχρι 31.12.2020 να επανορθωθούν. Προφανώς εν μέρει. Ό,τι εισπράχθηκε δεν επιστρέφεται. Ωστόσο και αυτό είναι ένα σημαντικό βήμα για την επιστροφή στην κανονικότητα. Συνεπώς, όσοι διοικητές βλέπουν σήμερα τους τραπεζικούς λογαριασμούς τους δεσμευμένους ή τα χρέη να τους βαραίνουν και να μην μπορούν να λάβουν φορολογική ενημερότητα μπορούν μέχρι την ανωτέρω ημεροχρονολογία να υποβάλουν τεκμηριωμένη αίτησή τους στην αρμόδια για την είσπραξη του χρέους φορολογική υπηρεσία και να ζητούν την απαλλαγή τους ή/και την άρση των σε βάρος τους αναγκαστικών μέτρων.

Στην αίτησή τους θα πρέπει να ισχυριστούν και να αποδείξουν από το «φάκελο τεκμηρίωσης» που θα συνυποβάλουν είτε ότι δεν ασκούσαν διοίκηση (λχ δεν ήταν εκτελεστικοί πρόεδροι) είτε ότι τα χρέη που κατέστησαν ληξιπρόθεσμα κατά της διάρκεια της δικής τους θητείας δεν δύναται να τους αποδίδονται (λχ γιατί αυτοί ήταν συνεπείς και οι οφειλές προέκυψαν από έλεγχο που κατέδειξε υπαίτια πράξη του προκατόχου τους) ή στην περίπτωση του εξωλογιστικού προσδιορισμού ανάγονται μεν στη δική τους θητεία αλλά οφείλονται σε υπαιτιότητα το διαδόχου τους κλπ).

Επιπροσθέτως, στο βαθμό που η ύπαρξη «υπαιτιότητας» για τους διοικούντες νομικά πρόσωπα αποτελεί «μαχητό τεκμήριο» μπορούν να επικαλεστούν (έχοντας πάντα το σχετικό βάρος απόδειξης) την ανυπαρξία αυτής. Αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις οποιουδήποτε δικαστηρίου ή αμετάκλητο απαλλακτικό βούλευμα από τα οποία ρητά διαπιστώνεται η έλλειψη δόλου ή αμέλειας του διοικητή του νομικού προσώπου σε σχέση με τη μη καταβολή της οφειλής αποτελούν σημαντικά αποδεικτικά στοιχεία που η αρμόδια φορολογική αρχή ή το αρμόδιο ΚΕΑΟ οφείλει να λάβει υπόψη της. Σε περίπτωση που οι ανωτέρω απαντήσουν αρνητικά ή δεν απαντήσουν (σιωπηρή απόρριψη) ο αιτών έχει το δικαίωμα να προσφύγει στη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών και στα Διοικητικά Δικαστήρια αντιστοίχως. Προϋπόθεση όλων αυτών να έχει υποβληθεί αρμοδίως εμπρόθεσμη και τεκμηριωμένη αίτηση μέχρι τις 31.12.2020.

Ο κ. Αργυριάδης είναι δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω και Φορολογικός Σύμβουλος

The post Η δυνατότητα απαλλαγής των διοικούντων νομικά πρόσωπα από οφειλές σε Δημόσιο και ΕΦΚΑ μέχρι τις 31.12.2020 – Tου Αργύρη Αργυριάδη appeared first on Eptanews.gr.

Οι αιτίες της αποτυχίας να αντιμετωπίσουμε, σε υγειονομικό επίπεδο, το δεύτερο κύμα της πανδημίας είναι πολλές. Οι καθ’ ύλην αρμόδιοι έκαναν (και κάνουν) λίγα. Και αυτά αργά. Προσπάθησαν να συζεύξουν – τούτο εύλογα – την υγεία με την οικονομία, αλλά δίχως σχέδιο και εναλλακτικές λύσεις. Σχέδιο σήμαινε να λειτουργούσαν σήμερα οι μεγαλύτεροι τομείς της οικονομίας που συμβάλλουν στο εθνικό ΑΕΠ και να είχαν κλείσει προ πολλού τομείς που λειτουργούν ως εστίες υπερμετάδοσης και ελάχιστα συνεισφέρουν (για παράδειγμα εάν εγκαίρως είχαν κλείσει τα νυχτερινά μαγαζιά ίσως δεν θα χρειαζόταν να κλείσει ο τομέας της εστίασης και σίγουρα όχι το λιανεμπόριο). Εναλλακτικές λύσεις σημαίνει να μην αναζητούσαν πανικόβλητοι την επίταξη ιδιωτικών κλινικών, αλλά να είχαν μισθώσει  (μέσω διαγωνισμού) προ πολλού, κάποιες ή κάποια, που θα την έκαναν COVID clinic σε περίπτωση εκτάκτου ανάγκης. Άλλωστε, η επίταξη δεν είναι τζάμπα. Η επίταξη μπορεί να είναι πράξη του δημοσίου δικαίου κυριαρχική και δίχως να έχει σχέση με σύμβαση αποτελεί, όμως, αναγκαστική μίσθωση, η οποία έχει ως συνέπεια την υποχρέωση καταβολής αποζημιώσεως από τον επιτάσσοντα στο δικαιούχο, δηλαδή οικονομικού ανταλλάγματος για τη στέρηση της χρήσεως του επιταχθέντος.

Μολονότι, σήμερα, η διαχείριση της υγειονομικής κρίσης – απολύτως δικαιολογημένα – μονοπωλεί το δημόσιο διάλογο, ίσως πρέπει να ξεκινήσουμε μια σοβαρή κουβέντα για τη διαχείριση της οικονομικής κρίσης που έχει ήδη αρχίσει και θα γιγαντωθεί αμέσως μετά. Τα δεδομένα είναι απολύτως συγκεκριμένα. Οι οικονομίες όλων των χωρών αντιμετωπίζουν μια υπερμεγέθη ύφεση που δύναται να συγκριθεί μόνον με εκείνη που προκάλεσε ο β΄ παγκόσμιος πόλεμος. Ειδικά η χώρα μας αντιμετωπίζει τη νέα κρίση στη χειρότερη στιγμή. Μόλις προσπαθούσε, λαβωμένη, να εξέλθει της δεκαετούς μνημονιόπληκτης «οικονομικής αφλογιστίας». Το ερώτημα είναι τι κάνουμε ή τι πρέπει να κάνουμε ως χώρα για την αντιμετώπισή της;

Τα μέτρα που ανακοινώθηκαν στρέφονταν, κυρίως, σε τρεις κατευθύνσεις: άμεσες εισοδηματικές ενισχύσεις, παρατάσεις στην εξόφληση φορολογικών και ασφαλιστικών υποχρεώσεων προς το δημόσιο και σπανίως προς τις τράπεζες και παροχή εγγυήσεων για δάνεια με ευνοϊκότερους όρους δανεισμού.

Ωστόσο, το μείγμα των ανωτέρω μέτρων δεν δικαιολογεί ιδιαίτερη αισιοδοξία. Οι παρατάσεις εξόφλησης των υποχρεώσεων προς το κράτος και τις τράπεζες δεν είναι λύση όταν δεν παράγεται το αντίστοιχο εισόδημα. Αμέσως μετά την λήξη της πανδημικής κρίσης, νοικοκυριά και επιχειρήσεις δεν θα επανέλθουν άμεσα στην προτέρα κατάσταση. Το εισόδημά τους δεν θα αναταχθεί στον ίδιο χρόνο με εκείνο που θα πρέπει να καλύψουν τις υπό παράταση υποχρεώσεις. Το αποτέλεσμα θα είναι να δημιουργηθεί μια νέα γενιά κόκκινων δανείων στις τράπεζες και ληξιπρόθεσμων οφειλών στο Δημόσιο και στον ΕΦΚΑ.

Ειδικά για τον τραπεζικό δανεισμό πρέπει να υπογραμμιστεί ότι ο ρυθμός παροχής νέων δανείων είναι ιδιαίτερα βραδύς. Οι τράπεζες εμφανίζονται διστακτικές στις νέες χορηγήσεις, ενώ ο χρόνος αρχικής έγκρισης έως την εκταμίευση ενός δανείου με την εγγύηση της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζες είναι υπερβολικά μεγάλος. Όταν θα φθάσουν τα χρήματα στις επιχειρήσεις θα είναι αργά για να αναταχθούν οι απώλειες και ακόμη πιο αργά για να ληφθούν έγκαιρα μέτρα μετασχηματισμού τους (λχ μια επιχείρηση που χρειαζόταν το δάνειο για να καλύψει κεφάλαιο κίνησης και να δώσει έμφαση στο κανάλι διανομής των προϊόντων της που λέγεται internet, χάνει το σημερινό momentum όσο αργεί η εκταμίευση. Σε καθεστώς lockdown το internet είναι το μοναδικό κανάλι διανομής. Αύριο όχι).

Ωστόσο, η αύξηση του δανεισμού δεν είναι η βέλτιστη λύση για το σύνολο των επιχειρήσεων. Η πείρα του 2008 έδειξε ότι η πλημμυρίδα νέων δανείων μπορεί βραχυπρόθεσμα να εξασφάλισε την αποπληρωμή προηγούμενων δανείων, όμως, μακροπρόθεσμα οδήγησε στην υπερχρέωση και αύξησε την αστάθεια του συστήματος. Άλλωστε, οι μνήμες αυτής της εποχής είναι ακόμη νωπές και δεν πρέπει να οδηγηθούμε στα ίδια λάθη.

Η μόνη λύση που απομένει είναι οι μεταβιβάσεις, δηλαδή οι άμεσες ενισχύσεις. Επιδοτήσεις, επιχορηγήσεις ή ένας υβριδικός συνδυασμός πίστωσης με επιχορήγηση. Προς το τελευταίο τείνει να ομοιάσει ο θεσμός της επιστρεπτέας προκαταβολής που μολονότι αποτελεί χαμηλότοκο δάνειο απευθείας του κράτους προς τους δικαιούχους, σύμφωνα με τις κυβερνητικές εξαγγελίες, δεν θα επιστραφεί στο σύνολό του. Επιχειρήσεις που πλήττονται σε μέγιστο βαθμό θα τύχουν της ευεργετικής διαγραφής. Στην ουσία το δάνειο θα μετατραπεί εν μέρει σε επιχορήγηση.

Η μέχρι σήμερα εμπειρία στη διαχείριση αντίστοιχων κρίσεων έχει δείξει ότι όπου εφαρμόστηκαν δημοσιονομικά μέτρα με τη μορφή άμεσων ενισχύσεων επέτρεψαν την ταχύτερη έξοδο από την κρίση. Χαρακτηριστική περίπτωση είναι η Κίνα και σε μικρότερο βαθμό οι ΗΠΑ.

Εξάλλου, η πρόσβαση σε ευρωπαϊκούς πόρους δεν είναι ανάλογη του προβλήματος που αντιμετωπίζουμε ως χώρα, ιδίως στον τομέα της εργασίας. Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί το πρόγραμμα SURE. Η ΕΕ θέσπισε ένα μέσο για την προσωρινή στήριξη για τον μετριασμό των κινδύνων ανεργίας σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, προκειμένου να βοηθήσει τους εργαζομένους να διατηρήσουν τις θέσεις εργασίας τους κατά τη διάρκεια της κρίσης. Το μέσο παρέχει δάνεια με ευνοϊκούς όρους στα κράτη μέλη για την κάλυψη μέρους των δαπανών που συνδέονται με τη δημιουργία ή την επέκταση εθνικών συστημάτων μειωμένου ωραρίου εργασίας. Από το πρόγραμμα αυτό,  χώρες με αντίστοιχο μέγεθος με την Ελλάδα έχει ήδη εγκριθεί να εισπράξουν πολλαπλάσια χρήματα. Πιο συγκεκριμένα, μέχρι τον Οκτώβριο του 2020 φαίνεται να έχουν εγκριθεί για την Ελλάδα μόλις 2,9 δις ευρώ, ενώ για την Πορτογαλία περίπου τα διπλάσια (5,9 δις) και για το Βέλγιο περίπου τα τριπλάσια (7,8 δις)  (πηγή: https://www.consilium.europa.eu/el/policies/coronavirus/covid-19-economy/).

Μάλιστα, πολλές χώρες (Γερμανία, Βρετανία κλπ) βλέποντας ότι η τόνωση της αγοραστικής ζήτησης δεν θα είναι αυτόματη μετά τη λήξη της υγειονομικής κρίσης έχουν ήδη θεσπίσει προγράμματα διατήρησης της εργασίας μέσω μειωμένου ωραρίου. Για παράδειγμα ο εργαζόμενος θα εργάζεται με μειωμένο ωράριο (εάν αντίστοιχες είναι οι ανάγκες της επιχείρησης) δίχως να μειώνεται το εισόδημά του, καθόσον ο εργοδότης θα τον αμείβει για τις πραγματικές ώρες εργασίας, ενώ για τις υπόλοιπες θα επιδοτείται απευθείας ο εργαζόμενος από το κράτος. Ο στόχος να μην εκτοξευθεί η ανεργία στο τέλος της υγειονομικής κρίσης μέχρι να εξισορροπηθεί η αγορά είναι προφανής.

Στη χώρα μας, η κυβερνητική επιλογή για παρατάσεις σε δάνεια [και στην περίπτωση αυτή δυστυχώς όχι σε όλες τις επιχειρήσεις ούτε σε όλες τις μορφές δανείων (λχ δεν έχει ληφθεί καμία μέριμνα για το leasing)] και παρατάσεις σε εξόφληση φόρων και ασφαλιστικών εισφορών, αφιερώνοντας ελάχιστους πόρους σε άμεσες εισοδηματικές ή κεφαλαιακές ενισχύσεις, δεν προδιαγράφει μηδενικές απώλειες για τους μισθωτούς, τους αυτοαπασχολούμενους και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Όλες οι εκτιμήσεις δείχνουν πως η λήξη της υγειονομικής κρίσης θα συνοδευτεί από αυξημένη ανεργία για μεγάλο χρονικό διάστημα, καθήλωση μισθών και λαϊκών εισοδημάτων και περαιτέρω μονοπώληση της αγοράς, σε βάρος των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Απαιτείται άμεσα να αλλάξουμε ρότα. Ειδάλλως την αδυναμία (πρόσκαιρη ελπίζουμε) διαχείρισης της κρίσης σε υγειονομικό επίπεδο, θα διαδεχθεί μια αποτυχία (μακράς διάρκειας) αντιμετώπισης της επιγενόμενης οικονομικής κρίσης. Και τότε … «θα χάσουμε για τα καλά την μπάλα».

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post Να μη «χάσουμε τη μπάλα» και στην οικονομία – Άρθρο του Αργύρη Αργυριάδη appeared first on Eptanews.gr.

Ωστόσο, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ^[1] για το μήνα Μάϊο του 2020 προκύπτουν ενδιαφέροντα συμπεράσματα σχετικά με τον κύκλο εργασιών των καταστημάτων λιανικού εμπορίου που τηρούν διπλογραφικά βιβλία, δεδομένου μάλιστα ότι ήταν ο πρώτος μήνας της σταδιακής επανέναρξης της λειτουργίας συγκεκριμένων κατηγοριών εμπορικών καταστημάτων.

Τόσο για το σύνολο των επιχειρήσεων λιανικού εμπορίου όσο και μεμονωμένα για εκείνες που τέθηκαν σε αναστολή λειτουργίας η εικόνα ήταν καλύτερη από ότι στο σύνολο της οικονομίας και για τους δυο μήνες, Απρίλιο και Μάιο, παρά τη ραγδαία συρρίκνωση του τζίρου και στις δύο περιόδους.

Ειδικότερα για τον Μάιο σε σύγκριση με τον Μάιο του 2019, οι απώλειες του τζίρου για τις εμπορικές επιχειρήσεις λιανικού εμπορίου που τέθηκαν σε αναστολή λειτουργίας από τις 18 Μαρτίου επιβραδύνονται σε σχέση με το σύνολο του εμπορίου (-14,9% έναντι από -19,2%). Φαίνεται πως με την επανέναρξη της λειτουργίας των καταστημάτων, η ανταπόκριση της ζήτησης ήταν θετική παρά τις αρχικά δυσοίωνες εκτιμήσεις. Βέβαια, δεν γίνεται λόγος για επαναφορά στην κανονικότητα, καθώς δεν έχουν ακόμη εκτιμηθεί οι πολυδιάστατες επιπτώσεις της πανδημίας, αλλά σε κάθε περίπτωση εκπέμπεται ένα θετικό μήνυμα για την προσπάθεια ανάκαμψης του κλάδου. Ωστόσο, θα πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί για την επανάληψη φαινομένων «Black Friday», όπου η πρωτόγνωρη ζήτηση του μηνός Νοεμβρίου έχει ως αποτέλεσμα την επίσπευση των προγραμματισμένων χριστουγεννιάτικων αγορών των καταναλωτών και τις χαμηλότερες του αναμενομένου πωλήσεις για τον Δεκέμβριο κάθε έτους. Το επόμενο χρονικό διάστημα είναι το πλέον κρίσιμο για την εξαγωγή συμπερασμάτων στο εμπόριο, καθώς θα έχει καταγραφεί ο αντίκτυπος της πανδημίας και στον τουριστικό τομέα.

Τον Απρίλιο, οι επιχειρήσεις λιανικού εμπορίου που έκλεισαν εξαιτίας του lockdown πραγματοποίησαν τζίρο ύψους 165,7 εκ. ευρώ, ο οποίος προφανώς πραγματοποιήθηκε μέσω e-shop. Μπορεί το συγκεκριμένο ποσό να μην εντυπωσιάζει, αλλά οι διαδικτυακές πωλήσεις αποτέλεσαν τη μοναδική πηγή εσόδων όσων επιχειρήσεων τέθηκαν σε αναστολή εξαιτίας της πανδημίας. Η εν λόγω, έστω και μικρή, οικονομική ανάσα απέτρεψε την πλήρη οικονομική κατάρρευση αρκετών εξ’ αυτών, αναδεικνύοντας πέραν κάθε αμφιβολίας την ανάγκη ανάπτυξης εναλλακτικών δικτύων πραγματοποίησης πωλήσεων (ψηφιακός μετασχηματισμός).

Τέλος, επισημαίνεται πως τα εν λόγω στοιχεία αφορούν μόνο τις επιχειρήσεις που τηρούν διπλογραφικά βιβλία –δηλαδή τις σχετικά μεγαλύτερες επιχειρήσεις– και επομένως η ερμηνεία τους θα πρέπει να γίνεται με προσοχή καθώς δεν αντανακλούν την συνολική εικόνα όλου του εμπορικού κλάδου. Αυτός είναι και ο λόγος που ήδη το ΙΝ.ΕΜ.Υ.-ΕΣΕΕ εκπονεί συνολική μελέτη με στόχο την άντληση στοιχείων, την παρακολούθηση και μελέτη των εξελίξεων και στις μικρότερες επιχειρήσεις (απλογραφικά βιβλία) σε συνδυασμό με το σύνολο του λιανικού εμπορίου.

Τζίρος σε απόλυτα νούμερα (τα στοιχεία αφορούν μόνο επιχειρήσεις με Διπλογραφικά βιβλία)

Απρίλιος 2019 (όλες οι εμπορικές επιχειρήσεις): 7,94 δις €

Μάιος 2019 (όλες οι εμπορικές επιχειρήσεις): 8,12 δις €

Απρίλιος 2020 (ηλεκτρονικές πωλήσεις επιχειρήσεων λιανικού εμπορίου σε αναστολή → 165,73 εκ. € + φυσικές & ηλεκτρονικές πωλήσεις εμπορικών επιχειρήσεων που λειτούργησαν κανονικά στην καραντίνα): 5,67 δις €

Μάιος 2020 (φυσικές & ηλεκτρονικές πωλήσεις επιχειρήσεων λιανικού εμπορίου που επαναλειτούργησαν → 423,23 εκ. € + φυσικές & ηλεκτρονικές πωλήσεις εμπορικών επιχειρήσεων που λειτούργησαν κανονικά στην καραντίνα): 6,57 δις €.

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post Τι δείχνει έρευνα του ΙΝ.ΕΜ.Υ. για τον τζίρο των εμπορικών επιχειρήσεων τον Μάιο του ‘20 – Με τάσεις εξισορρόπησης appeared first on Eptanews.gr.