Η πρώτη αφορά το βιβλίο ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ « Η ντέτεκτιβ Ρόζα (Το ημερολόγιο των μυστικών)» .

Μες στο βιβλίο παρουσιάζονται εικόνες της καθημερινής ζωής της περιοχής Κατερίνης και πλευρές της τοπικής ιστορίας.

Η συγγραφέας χρησιμοποιεί ευρήματα λογοτεχνικής γραφής όπως η μεταφορά από εποχή σε εποχή, η εναλλαγή του παρελθόντος με το παρόν. Η ιστορία είναι δομημένη σωστά και η πλοκή της, με τη σταδιακή αποκάλυψη της αλήθειας, παρασέρνει τον αναγνώστη σε μια αγωνιώδη αναζήτηση  και διανοητική ετοιμότητα.

Μπορείς να  πεις είναι συνδυασμός ενός αστυνομικού μυθιστορήματος και ενός εφηβικού αναγνώσματος με ιστορικές αναφορές.

Πρόκειται για  μία πολυσύνθετη λογοτεχνική δημιουργία με φαντασία.

Η πραγματικότητα προσεγγίζεται  από διαφορετικές οπτικές γωνίες.

Είναι η ματιά του σκύλου στο παρόν, ένα ημερολόγιο που αναφέρεται στο παρελθόν, τα κείμενα επιστολών και η ματιά του αφηγητή.

Ευχόμαστε να συνεχιστεί αυτή η λογοτεχνική δημιουργία από την Ειρήνη Παπαδοπούλου.

Η δεύτερη έκπληξη  αφορά την πρωτιά της ομάδας του Γυμνασίου της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής στη Θεσσαλονίκη στον Ευρωπαϊκό Διαγωνισμό Στατιστικής που διοργανώνει η Eurostat,  μετά από  ένα σκληρό ανταγωνισμό καθώς κέρδισαν τον τίτλο τους μεταξύ 1.444 σχολείων, 5.208 ομάδων  από 19 ευρωπαϊκές χώρες.

Η ομάδα δημιούργησε ένα δίλεπτο βίντεο που αφορά την (μη) ευημερία και την ποιότητα ζωής των νέων της Ελλάδας.

Την επίβλεψη και την καθοδήγηση της ομάδας είχε η  συμπατριώτισσα μας καθηγήτρια μαθηματικών Όλγα Γρηγοριάδου, η οποία επέβλεψε και καθοδήγησε την ομάδα.

Η Ολγα πολυάσχολη και ταλαντούχα (εκτός των άλλων ασχολείται και με τη μουσική) έγραψε ιστορία .

Είμαστε περήφανοι και τυχεροί  που έχουμε δίπλα μας αυτά τα δυο σεμνά ταλαντούχα άτομα που, εκτός των άλλων, είναι και καλοί χαρακτήρες , παράδειγμα για μίμηση  στις νεότερες γενιές.

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Σ. Σταθμού μπορεί να προχωρήσει στην παρουσίαση του έργου τους.

Υ.Γ. Θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθώ, έστω και καθυστερημένα, στην παρουσίαση της ποιητικής συλλογής του Α. Μωυσιάδη που οργανώθηκε από την Ένωση Ποντίων Κατερίνης και ήταν προσεγμένη και αισθητικά άρτια , παρουσίαση που συμβάλλει στη βελτίωση  του πολιτιστικού επιπέδου της πόλης.

The post Η συνοικία του Σιδ. Σταθμού μπορεί να είναι περήφανη… | Του Νίκου Σαλπιστή appeared first on Eptanews.gr.

 Καθόμουν στο μπαλκόνι όταν από το βάθος του δρόμου άκουσα κάποιον να μιλάει στο κινητό τηλέφωνο. «Εμείς αυτό που υποσχόμαστε είναι “ακάνθινο στεφάνι” μόνο» έλεγε στη συνομιλήτρια του.

 Μόλις με είδε με ρώτησε:

— «Μπορώ να αφήσω ένα διαφημιστικό φυλλάδιο;»

— «Μπορείτε» του απάντησα.

 Το άφησε στο γραμματοκιβώτιο και έφυγε.

Αργότερα κατέβηκα κάτω και είδα ότι επρόκειτο για ένα φυλλάδιο του νέου κόμματος ΝΙΚΗ που περηφανευόταν ότι πέτυχε στην Πιερία το μεγαλύτερο πανελλαδικά ποσοστό στις εκλογές στις 21 του Μάη, 7,46% παρακαλώ.

Ανάμεσα στις γενικόλογες και ασαφείς  προγραμματικές θέσεις του συγκεκριμένου κόμματος διαβάζω: «Αντιμετώπιση του μεταναστευτικού προβλήματος που συνιστά εθνική, δημογραφική και πολιτιστική απειλή».

Την ίδια περίπου ώρα πληροφορήθηκα από τις ειδήσεις ότι τουλάχιστον 500 πρόσφυγες ή μετανάστες, πολλοί από τους οποίους ήταν μικρά παιδιά και γυναίκες, βρίσκονταν πνιγμένοι και πνιγμένες στο βαθύτερο σημείο, στον υγρό τάφο της Μεσογείου. Χίλιοι είναι οι πνιγμένοι από την αρχή του χρόνου.

Σύμφωνα λοιπόν με το συγκεκριμένο κόμμα και όχι μόνο (θα μπορούσε να είναι και είναι για παράδειγμα το ΛΑΟΣ, η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ, οι ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ και άλλα εθνικιστικά κόμματα) οι μεταναστευτικές ροές (προσέξτε ο χαρακτηρισμός προσφυγικός ή πρόσφυγας έχει εξαφανιστεί από το λεξιλόγιό των συγκεκριμένων κομμάτων αλλά και της Νέας Δημοκρατίας, των αστικών μέσων μαζικής ενημέρωσης στην προσπάθειά τους να στοχοποιήσουν τους συγκεκριμένους ανθρώπους ώς μετανάστες, λες και πρόκειται η μετανάστευση τους να είναι ποινικό αδίκημα που πρέπει να τιμωρηθεί με το θάνατό τους. Για την ιστορία οι συγκεκριμένοι άνθρωποι προέρχονταν από το Αφγανιστάν, τη Συρία, τη Λιβύη, την Αίγυπτο, οι περισσότεροι δηλαδή από εμπόλεμες περιοχές).

 Στοχοποιούνται ακόμη λες και είναι ελεύθερη η επιλογή τους να αφήσουν τις εστίες τους, την πατρίδα, τα ήθη και τα έθιμά τους, πολλές φορές στις οικογένειές τους και να αλλάξουν τοπο κατοικίας.

Η παραπάνω θέση συνοδεύεται από την συνωμοσιολογική ερμηνεία των μεταναστευτικών ροών, της σκόπιμης, δηλαδή, μετακίνησης τους στις χώρες της προηγμένης καπιταλιστικής Δύσης με σκοπό και τελικό στόχο να αλλοιώσουν τα πολιτιστικά, δημογραφικά χαρακτηριστικά των λαών της περιοχής, να πάρουν τις δουλειές των ντόπιων και να αποτελέσουν τον δούρειο ίππο για την άλωση της κοινωνίας μας.

Η αλήθεια όμως και η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική.

ΚΡΥΒΟΥΝ ΤΙΣ ΑΙΤΙΕΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΝΟΧΟ

Τα πράγματα είναι απλά. Η καπιταλιστική Δύση, το μεγάλο κεφάλαιο ήδη από τον 18ο αιώνα εκμεταλλεύονταν τις κοινωνίες αυτές, (στην Αφρική, τη Λατινική Αμερική, την Ασία, την Αυστραλία) και το ανθρώπινο δυναμικό αλλά και το τον ορυκτό πλούτο , δημιουργώντας αποικίες και μεταφέροντας ακόμη και σκλάβους που  δούλευαν για ένα κομμάτι ψωμί, παραδείγματος χάρη στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.

Όταν οι χώρες αυτές έγιναν ανεξάρτητες πολιτικά και κάποιες από τις κυβερνήσεις τους αποφάσισαν να βάλουν φρένο στην εκμετάλλευση των χωρών αυτών, η «πολιτισμένη» Δύση, ο καπιταλισμός δηλαδή, δεν δίσταζε να χρησιμοποιήσει την πολεμική υπέροχη του , την ωμή βία, να καταστρέψει τις υποδομές αλλά και τους ανθρώπους προκειμένου να υπεράσπισει τα κέρδη της πλουτοκρατίας.(βλέπε τους δεκάδες πολέμους στο Αφγανιστάν, στη Γιουγκοσλαβία, στη Συρία στη Λιβύη, στο Ιράκ, στο Σουδάν στο Βιετναμ, στην Κορέα και σε άλλες περιοχές του πλανήτη).

Επόμενο είναι να δημιουργείται προσφυγικό κύμα από τους πολέμους αλλά και μεταναστευτικό κύμα από τη φτώχεια που είναι αποτέλεσμα της εκμετάλλευσης αλλά και των πολέμων.

Οι άνθρωποι αναζητούν ένα καταφύγιο, μία υποφερτή ζωή και γίνονται αναλώσιμη εργατική δύναμη στις προηγμένες χώρες της Δύσης, του καπιταλισμού δηλαδή, φθηνό εργατικό δυναμικό προκειμένου το σύστημα να βγει από την κρίση του αλλά να ρίξει και τα μεροκάματα της ντόπιας εργατικής τάξης με σκοπό την αύξηση των κερδών.

 ΑΘΩΩΝΟΥΝ ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ

 Είναι γνωστό ότι καπιταλιστικές χώρες της Ευρώπης, και όχι μόνο, έχουν δημογραφικό πρόβλημα μαζί και η Ελλάδα. Είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών αλλά και επικράτησης αξιών, αρχών και προτεραιοτήτων που χαρακτηρίζει το σύγχρονο καπιταλισμό και τις κοινωνίες που διαμορφώνει.

Οι καπιταλιστές δεν αφήνουν να πέσει τίποτα κάτω. Πολλοί στοχοποιούν τους πρόσφυγες, οι ιδεολογικοί μηχανισμοί τους προσπαθούν να στρέψουν τη δυσαρέσκεια του κόσμου απέναντι σε ένα φανταστικό εχθρό, γλιτώνοντας τη δική τους στοχοποίηση.

Την ίδια στιγμή συμπληρώνουν το εργατικό δυναμικό που τους λείπει, καθότι οι ευρωπαίοι δεν γεννούν πολλά παιδιά.

Ερχόμαστε πάλι στο συγκεκριμένο κόμμα.

 Απειλείται λοιπόν η Ελλάδα εθνικά, δημογραφικά και πολιτιστικά από τους μετανάστες ( βλέπετε και οι πρόσφυγες χαρακτηρίζονται μετανάστες).

Τι κάνει αυτή η συγκεκριμένη τοποθέτηση;

 Αθωώνει τον καπιταλισμό και τις αποικιοκρατικές δυνάμεις από την εγκληματική τους ιστορία και την τρέχουσα βάρβαρη πολιτική τους  απέναντι στο πρόβλημα.

Δε λεν κουβέντα για την πολιτιστική απειλή, και όχι μόνο, από την υποκουλτούρα, τις αξίες του σύγχρονου καπιταλισμού, από τις αξίες της Δύσης που καθημερινά δηλητηριάζουν την Ελληνική κοινωνία μέσα από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τις διαφημίσεις, τα πολιτιστικά υποπροϊόντα, τις ταινίες, την παρακμιακή μουσική, τα ελληνικα πανεπιστήμια.

 Ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας, και όχι μόνο, έχει αποκτήσει έναν ιδιόμορφο μιθριδατισμό απέναντι σε αυτήν την υπαρκτή απειλή και κατάσταση.

 Η ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΚΛΗΡΩΝ

Για το συγκεκριμένο κόμμα το πρόβλημα είναι ο κατατρεγμένος πρόσφυγας και μετανάστης που έχει μία διαφορετική θρησκεία και κουλτούρα. Επίσης βαφτίζεται και ως δημογραφική απειλή , ενώ σε τελευταία ανάλυση δίνει λύσεις στο δημογραφικό πρόβλημα αλλά και στην έλλειψη εργατικών χεριών που παρατηρείται λόγω της καπιταλιστικής κρίσης, με αντάλλαγμα ένα μικρό μεροκάματο. Τις δουλειές που κάνουν οι προσφυγες και μετανάστες οι Έλληνες, λόγω των συνθηκών εργασίας, δεν τις κάνουν.

Παραγνωρίζει το γεγονός και το αποσιωπά ότι άλλη μία Ελλάδα, περίπου 10 εκατομμύρια, βρίσκεται έξω από τα σύνορα μας, κατά καιρούς πρόσφυγες, και κυρίως ως μετανάστες, νόμιμοι ή παράνομοι, δεν έχει καμία σημασία.

Αποσιωπά το γεγονός ότι πολλοί από αυτούς στοχοποιήθηκαν ως απειλή για τις κοινωνίες στις οποίες ζούσαν, για παράδειγμα στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, στην Αυστραλία, Γερμανία και αλλού. Υπήρξαν και πογκρόμ εναντίον τους.

Υπάρχει επίσης μία εστίαση του προβλήματος των ναυαγίων και της απώλειας ζωων στους «άθλιους διακινητές» και τις κυβερνήσεις αυτών των φτωχών χώρων από οπου προέρχονται οι πρόσφυγες και μετανάστες, σκόπιμη και υποκριτική.

Ο διακινητές και οι κυβερνήσεις είναι το σύμπτωμα όχι η αιτία . Και αυτή η συγκεκριμένη τοποθέτηση και ερμηνεία στόχο έχει να αθωώσει τον βασικό ένοχο, το σύγχρονο καπιταλισμό, τις αξίες του, τις προτεραιότητές του και την απάνθρωπη πρακτική και πολιτική του.

Υ.Γ.

1.Κανένα, λοιπόν, «ακάνθινο στεφάνι» δεν φορούν όσοι στοχοποιούν τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, το ακάνθινο στεφάνι το φορά ο δυστυχισμένος αυτός άνθρωπος, που ξεριζώνεται απο τον τόπο του για να αναζητήσει μία καλύτερη ζωή.

2. Η απάνθρωπη θέση απέναντι σε αυτούς τους κατατρεγμένους και δυστυχισμένους ανθρώπους όχι μόνο δεν έχει σχέση με το χριστιανισμό που επικαλούνται συχνά-πυκνά οι απανταχού εθνικιστές, αλλά έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τη χριστιανική διδασκαλία .

Πάει πολύ ένας που δεν πιστεύει στις μεταφυσικές δοξασίες και ερμηνείες της προέλευσης του ανθρώπου και του κόσμου να κάνει το δάσκαλο σε θρησκευόμενους ,όμως είναι αναγκαίο για την περίσταση.

Κάποτε ρώτησαν τον Χριστό, ποιοι δικαιούνται την αιώνια ζωή και  την βασιλεία των ουρανών. Κι ο Χριστός τους απάντησε: «Όσοι μου δώσατε να φάω όταν πεινούσα και μου δώσατε να πιώ όταν δίψασα, όταν ήμουν ξένος και με φιλοξενήσατε, όταν ήμουν γυμνός και με ντύσατε, όταν ήμουν άρρωστος ή στη φυλακή και με επισκεφτήκατε».

Κι αυτοί απόρησαν και είπαν: «Δεν σε είδαμε ποτέ να πεινάς, ούτε να είσαι διψασμένος, γυμνός ή ασθενής». Τότε, τους απάντησε. «Εάν το κάνατε σ’ αυτούς τους αδελφούς μου που είχαν την ανάγκη, σε μένα το κάνατε» (Ματθ. 25).

3.Νομίζω ότι ένας από τους λόγους για το μεγαλύτερο ποσοστό που πήρε στην Πιερία το συγκεκριμένο κόμμα, και όχι μόνο αυτό, έχει να κάνει και με το γεγονός ότι η περιοχή μας, ως ένα βαθμό,  έγινε το  εδαφος πάνω στο οποίο «άνθισαν» τέτοιες αντιλήψεις σε σχέση με τη στοχοποίηση των προσφύγων και μεταναστών.

Ας θυμηθούμε το Παλιό  Κεραμίδι με τη στοχοποίηση των Αλβανών, του Σβορώνου, της δήθεν τουριστικής καταστροφής της Πιερίας από τους πρόσφυγες, για να μην πάμε πιο πίσω στους Ελληνες πρόσφυγες του 1923 και του 1939 που συνάντησαν το ρατσιστικό μίσος.

Ας θυμηθούμε επίσης το τεράστιο προσφυγικό κύμα του ενός εκατομμυρίου 600 χιλιάδων πού διώχτηκε  από τη Μ. Ασία για να αποτελέσει φτηνό εργατικό δυναμικό στην «μητέρα –πατρίδα», αντικείμενο εκμετάλλευσης και στόχος ρατσιστικών επιθέσεων από τους ντόπιους.

4.Θα πρέπει να απολογηθούν όσοι υποστήριζαν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι αξίες της προστατεύουν τα ανθρώπινα δικαιώματα όσων γίνονται πρόσφυγες και μετανάστες.

Αν υποστηρίζουν μία πολιτική που προστατεύει αυτούς τους ανθρώπους δεν μπορεί παρά να επιλέξουν, αν είναι ειλικρινείς, να συγκρουστούν με τη βάρβαρη αυτή πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης απέναντι στο προσφυγικό και μεταναστευτικό πρόβλημα που σε μεγάλο βαθμό δημιουργεί η πολιτική της.

Είναι αυτή και η προηγούμενες κυβερνήσεις(ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) που εδιναν απλόχερα το έδαφος της πατρίδας μας για να εξαπολύονται στρατιωτικές επιθέσεις κατά ανεξαρτήτων χωρών ( Ιρακ, Αφγανιστάν, Σερβία, Λιβύη κλπ. ) αλλά και επέτρεψαν την παρουσία ΝΑΤΟικων πλοίων στο Αιγαίο για να μας «προστατέψουν» από τις προσφυγικές αφίξεις.(κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ).

Ξύπνα Alan…

(Αφιερωμένο στους δεκάδες άταφους Alan του ναυάγιου της Πύλου)

Δεν πίστεψες, Άλαν, τους εμπόρους των καυσίμων

Ότι ως «Ιησούς περιπατών επί της θαλάσσης»

Θα διέσχιζες το Αιγαίο «αβρόχοις ποσί»

Και βυθίστηκες σαν άλλος άπιστος Πέτρος.

Τώρα το κύμα χαϊδεύει το πρόσωπό σου και δεν το νιώθεις

Το ιώδιο της θάλασσας σκορπίζει στον αέρα και δεν το μυρίζεις

Το αλάτι συναντά τη γλώσσα σου και συ δεν γεύεσαι την αλμύρα

Οι φωνές των γλάρων απλώνονται στον  αέρα και συ δεν τις ακούς

Οι γλώσσες των μυδιών χώνονται στην άμμο και συ δεν τις βλέπεις

Ξύπνα ν’ ακούσεις τον φλοίσβο της θάλασσας και να γευτείς την αλμύρα

Ξύπνα να μυρίσεις τη φρέσκη ψαριά των βαρκάρηδων

Ξύπνα να δεις τις άπειρες μεταμορφώσεις των κυμάτων

Ξύπνα να νιώσεις το θαλασσινό αέρα στο πρόσωπό σου

Ξύπνα, κι έρχονται οι φτερωτοί αιώνες

να σε πάρουν στο βασίλειο της ενηλικίωσης

να γευτείς το αβάσταχτο της ζωής

και να πάρεις το μερτικό σου στον πόνο και τη χαρά

Ξύπνα, κι είμαι μόνος με τόσο κόσμο γύρω μου

Γιατί, ακόμη κι αν ένας άδικα λείπει

όλοι μας είμαστε μόνοι  στη γιορτή και το θρήνο

Όλα κινούνται γύρω σου, και εσύ ακίνητος στη σιωπή

παντρεμένος με τον αιώνιο ύπνο, ταξιδεύεις αλλού

εκεί όπου οι φωνές, οι μυρωδιές, η κίνηση, το χάδι και οι γεύσεις

έπαψαν ν’ αναζητούν τις αισθήσεις σου για να γεννηθούν

Όμως σε πείσμα των καιρών,

αμέτρητες αισθήσεις θ΄ αναζητήσουν πάλι τις αιτίες της ύπαρξης τους

Και θα υπάρξουν…                                                                                

24-5-2021

The post Το «ακάνθινο στεφάνι» του πρόσφυγα και μετανάστη | Του Νίκου Σαλπιστή appeared first on Eptanews.gr.

Μεγάλα είναι  τα αδιέξοδα του συστήματος, στη ζωή πλέον, και η ένδεια των επιχειρημάτων να το υποστηρίξουν  για μία επαρκή προστασία της υγείας και της ανθρώπινης ζωής, κυρίως των λαϊκών ανθρώπων. Αυτό γίνεται ακόμη πιο φανερό σε συνθήκες πανδημίας.

Ο  λόγος γίνεται για την αντιπαράθεση που είχε ο Α.Γ.  με νοσοκομειακή γιατρό σε τηλεοπτικό σταθμό.

Στην παρατήρηση της γιατρού ότι τα προηγούμενα χρόνια ο Α.Γ. , ως υπουργός Υγείας, έκλεισε ή συγχώνευσε νοσοκομεία- το κλείσιμο των οποίων διατήρησε  ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – και ότι πρέπει να επιταχθούν οι ιδιωτικές επιχειρηματικές μονάδες υγείας για να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τα ολοένα αυξανόμενα περιστατικά κορονοιου τι απάντησε ο αθεόφοβος;…

Ότι έκλεισε τα νοσοκομεία «γιατί δεν είχαν κίνηση»- πελατεία δηλαδή – και ότι «δεν πρόκειται να επιταχθούν οι ιδιωτικές δομές υγείας γιατί εδώ δεν έχουμε κομμουνισμό, ούτε θα έχουμε ποτέ».

Η προστασία της υγείας του λαού δεν μπορεί να είναι μέσο κερδοσκοπίας

Προσέξτε τώρα…μας έχουν πάρει τα αυτιά για να μας πείσουν, χρόνια τώρα, ότι η ιδιωτικοποίηση τομέων της οικονομίας αλλά και κοινωνικών δομών (όπως η εκπαίδευση, η υγεία, ο πολιτισμός τα «όσια και τα ιερά» δηλαδή ενός κοινωνικού κράτους) είναι για το καλό μας, για το καλό όλης της ανθρωπότητας και της κοινωνίας. Ο λόγος;

Θα γίνει φθηνότερη η παροχή υπηρεσιών και προϊόντων, ο κόσμος θα πληρώνει λιγότερα, θα γίνει πιο ποιοτική η παροχή και η παραγωγή τους ώστε να ικανοποιεί τις ανάγκες  του λαού, γιατί αυτό είναι το ζητούμενο.

Ειδικά στο χώρο της υγείας και πριν την πανδημία, η λειτουργία του ιδιωτικού τομέα υγείας αφορούσε μία μικρή μερίδα οικονομικά ισχυρών που μπορούσαν να αγοράσουν τις ακριβές υπηρεσίες, να έχουν υγειονομική περίθαλψη, ενώ όταν απευθύνονταν σε φτωχότερους Έλληνες, οι οποίοι δεν είχαν να πληρώσουν, έπρεπε να επιχορηγηθεί από το αστικό κράτος, το κράτος των καπιταλιστών ή να πουλήσει ο ασθενής ακόμη και το σπίτι του, να δανειστεί κ .ο .κ. Ο ιδιωτικός τομέας αποφεύγει κατά το δυνατόν να πάρει ρίσκα.

Και ήταν λογικό σύμφωνα με τη φιλοσοφία που λειτουργούσε, γιατί ο κύριος και αδιαπραγμάτευτος σκοπός του ήταν να βγάζει το μεγαλύτερο δυνατό κέρδος και όχι η κοινωνική προσφορά όπως προσπαθούσαν να μας πείσουν. 

Στις συνθήκες πανδημίας, δηλαδή αρχικά σε έκτακτες συνθήκες (αφού αυτές πλέον έχουν γίνει τακτικές), ο ιδιωτικός τομέας θα έπρεπε να ενταχθεί στο δημόσιο σύστημα υγείας για να μπορέσουν να αντιμετωπιστούν τα περιστατικά κορονοιου, αφού ο αριθμός των δημόσιων νοσοκομείων έχει μειωθεί, και το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό δεν επαρκεί. Και αυτό θα έπρεπε να γίνει με επίταξη, χωρίς αποζημίωση, αφού οι επιχειρηματίες της υγείας  όχι μόνο δεν μπορούν να λειτουργούν φιλανθρωπικά, κερδοσκόποι όντες, αλλά και γιατί  έχουμε «οιονεί» πολεμικές συνθήκες (και στον πόλεμο ξέρουμε ότι γίνεται επίταξη μέσων και επιστράτευση ανθρώπων για το κοινό καλό, έτσι λένε).

Όμως όλα κι όλα. Τα ιερά και τα όσια του καπιταλισμού δεν πρέπει να τα ακουμπήσουμε, «ως εδώ και μη παρέκει». «Κάτω τα χέρια από το κέρδος των καπιταλιστών», ακόμη και όταν η κοινωνία απειλείται αυτοί θα πρέπει να κερδίζουν για να δουλεύει η κρεατομηχανή της εκμετάλλευσης. «Δεν παν να πεθαίνουν οι άνθρωποι. Τι μας νοιάζει;» . Δεν φτάνουν όσα κέρδη τους εξασφάλισε το αστικό κράτος το προηγούμενο διάστημα, πρέπει να κερδίζουν και τώρα. Η μόνη παραχώρηση που μας κάνουν οι συνεργάτες (επιχειρηματίες και αστικό κράτος) είναι η αντιμετώπιση ήπιων και τρεχόντων περιστατικών (όχι κορονοιου) έναντι αποζημίωσης. Εξάλλου «δεν έχουμε κομμουνισμό».

Αυτό κι αν δεν είναι παραδοχή της εγκληματικής φύσης του καπιταλισμού σε συνθήκες ειρήνης μάλιστα.  Προτιμούν να πεθαίνουν συνάνθρωποί μας στους διαδρόμους, εκτός Μ.Ε.Θ.(μονάδες εντατικής θεραπείας), από το να θίξουν τα «ιερά» κέρδη των αφεντικών τους.

(Η Ελλάδα έχει από τα υψηλότερα ποσοστά θανάτων στην Ευρώπη σε 100.000 κατοίκους λόγω και της έλλειψης Μ.Ε.Θ., της υπολειτουργίας ορισμένων και της ουσιαστικής έλλειψης πρωτοβάθμιων μονάδων υγείας που έχει ως συνέπεια την καθυστερημένη εισαγωγή των ασθενών στα νοσοκομεία).

Τι μας λένε με δυο λόγια; Οτι στον καπιταλισμό είναι μοιραίο και προτιμότερο να πεθαίνουν περισσότεροι άνθρωποι από το να γίνει ένα κοινωνικό σύστημα, που το ονομάζουν κομμουνισμό, γιατί ο Γεωργιάδης δεν το θέλει. 

Και είναι φυσικό, γιατί ο σοσιαλισμός- κομμουνισμός δεν λειτουργεί με σκοπό το κέρδος ούτε αυτό είναι ο κινητήριος μοχλός της κοινωνίας. Αυτό το κοινωνικό σύστημα σκοπό του έχει, όχι το κέρδος του καπιταλιστή, αλλά την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών. Τρανό παράδειγμα η Κούβα που, αν και οικονομικά αποκλεισμένη από τις Η.Π.Α. δεκαετίες τώρα, με τον ίδιο πληθυσμό με την Ελλάδα, κατάφερε να μηδενίσει τον αριθμό των νεκρών και να έχει 200  ημερήσια κρούσματα, όταν η Ελλάδα έχει 7.000, και να έχει παράξει πέντε δικά της εμβόλια  από τη δημόσια κρατική φαρμακοβιομηχανία της που λειτουργεί με το κριτήριο της προστασίας της υγείας του λαού και  όχι το κέρδος.

Το αντίθετο συμβαίνει με τις πολυεθνικές εταιρείες στις καπιταλιστικές χώρες, τις εταιρείες φαρμάκων που βγάζουν τρέλα κέρδη σε βάρος των λαών, που δεν  απελευθερώνουν τις πατέντες εμβολίων με αποτέλεσμα οι φτωχές χώρες να μην μπορούν να τα αγοράσουν. Έτσι οι χώρες αυτές γίνονται εργαστήρια μεταλλάξεων με τραγικές συνέπειες για όλο τον κόσμο.

Αντιμετωπίζουν τα νοσοκομεία ως ιδιωτικές επιχειρήσεις

Ένα άλλο δείγμα ενός αντικοινωνικού κυνισμού και της απώλειας κάθε μέτρου από τον εκπρόσωπο της ιδεολογικής νομιμοποίησης του καπιταλισμού είναι το επιχείρημα ότι «καλώς κλείσαμε νοσοκομεία που δεν είχανε μεγάλη κίνηση ασθενών».

Η χυδαία αυτή αντιμετώπιση της λειτουργίας του δημοσίου συστήματος υγείας με κριτήρια αγοράς και κερδοφορίας, βάζει στο ίδιο ζύγι την κερδοσκοπική αποδοτικότητα του ιδιωτικού τομέα, ο οποίος, πράγματι, αν δεν έχει πελατεία (έτσι αντιμετωπίζει τους ασθενείς), θα κλείσει, αν δεν το ενισχύσουν οι πολιτικοί υπηρέτες του στο Υπουργείο Υγείας.

Ο σύγχρονος παγκόσμιος καπιταλισμός θεωρεί τις δαπάνες για την πρόληψη ασθενειών και την προστασία της υγείας του λαού κόστος και προωθεί την απαξίωση του δημόσιου συστήματος υγείας ώστε να καλύψει το κενό ο ιδιωτικός τομέας μέσω των σχημάτων Σ.Δ.Ι.Τ.(Σύμπραξη Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα). Έτσι θα βρούνε διέξοδο τα συσσωρευμένα κεφάλαια των επιχειρηματιών που κερδοσκοπούν στο χώρο της υγείας.

Είναι χαρακτηριστικές οι συνέπειες στη Γαλλία από την εφαρμογή αυτού του συστήματος από το 2010, σύμφωνα με  μελέτη του συστήματος Υγείας της Γαλλίας, του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου για ζητήματα πολιτικών και συστημάτων Υγείας αναφέρονται κάποια από τα πρώτα αποτελέσματα:

«Υποανάπτυξη της πρόληψης ιδιαίτερα στους χρονίως πάσχοντες ασθενείς (…)»

«Το προσδόκιμο ζωής στην ηλικία των 35 ετών είναι επτά χρόνια χαμηλότερο για τους άνδρες της εργατικής τάξης και τρία χρόνια χαμηλότερο για τις γυναίκες από ό,τι των διευθυντικών στελεχών (…)».

«Ολόκληρες γεωγραφικές περιοχές έχουν έλλειψη ιατρικής φροντίδας και προσπαθούν ανεπιτυχώς να καλύψουν τα κενά με εθελοντές (…)»

«Οι χρόνιες παθήσεις επιβαρύνουν περισσότερο τον γενικό πληθυσμό και ενώ υπογραμμίζουν την ανάγκη για συνεχή παρακολούθηση και θεραπεία, το σύστημα Υγείας εστιάζεται μόνο στα επείγοντα περιστατικά και όχι στη μακροχρόνια περίθαλψη και την πρόληψη (…)».

— «Μεγαλώνουν τα προβλήματα των φτωχότερων ανθρώπων σε φάρμακα που δεν καλύπτονται από τα ασφαλιστικά ταμεία». Βέβαια πήρε την απάντηση ο κύριος Γεωργιάδης από τη γιατρό ότι τα νοσοκομεία «δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως ιδιωτικά ξενοδοχεία» που πρέπει να έχουν πληρότητα και κερδοφορία για να λειτουργήσουν. Ένα υπουργείο και ένα λαϊκό κράτος που είναι για το λαό- και όχι για τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα -θα πρέπει να επιδοτεί το κόστος ικανοποίησης των λαϊκών αναγκών ,τις ανάγκες πρόληψης, περίθαλψης και ίασης των λαϊκών στρωμάτων, εξοικονομώντας χρήματα από αχρείαστες δαπάνες που ικανοποιούν  την κερδοφορία των λίγων πλουσίων, για να το πούμε έτσι σχηματικά. 

Εκτός από αυτό, η αξιοπρεπής και επαρκής  ύπαρξη και λειτουργία των νοσοκομείων είναι αναγκαία και ειδικά στις μέρες μας, σε συνθήκες πανδημίας.

Το παράδειγμα της αντιμετώπισης των συνεπειών της πανδημίας έδειξε ότι μόνο ο, ανεπαρκής όπως έγινε, δημόσιος τομέας υγείας ανταποκρίθηκε ως ένα βαθμό στην αντιμετώπιση του προβλήματος. Φανταστείτε να μην υπήρχε.

Στις συνθήκες αυτές, και στον τομέα της υγείας, γίνεται πιο ορατή και κατανοητή η εγκληματική και καταστροφική για το λαό  ύπαρξη και λειτουργία του καπιταλισμού.

Από την άλλη προκύπτει πόσο αναγκαία , χρήσιμη και επιτακτική είναι η ύπαρξη του σοσιαλισμού –κομμουνισμού.

The post Για την κερδοσκοπία του κεφαλαίου παίζουν στα ζάρια την υγεία του λαού | Του Νίκου Σαλπιστή appeared first on Eptanews.gr.

Η ανάπτυξη του καπιταλισμού στη χώρα μας ήταν στο πρώιμο στάδιο. kανείς δεν σκέφτονταν τότε τον τουρισμό ως ένα αναπτυξιακό εργαλείο με όρους μαζικού τουρισμού, μία «βαριά βιομηχανία» δηλαδή όπως λένε σήμερα, την οποία επιφυλάσσουν οι ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες και η άρχουσα τάξη για την Ελλάδα .

«Τα γκαρσόνια της Ευρώπης»

Από τότε πέρασαν πολλά χρόνια έως ότου αναπτυχθεί η Πιερία τουριστικά, κυρίως παραθαλάσσια και δευτερευόντως στον Όλυμπο.

Προηγήθηκε η ανακήρυξη του Ολύμπου ως Εθνικού Δρυμού με το καθεστώς προστασίας που προέβλεπε τότε ο νόμος, το 1938 δηλαδή.

Τα χρόνια πέρασαν και η περιοχή μας υπέστη αρκετά οικονομικά πλήγματα  στην αγροτική της οικονομία και  στη βιοτεχνία .

Παλιότερα, τη δεκαετία του 1960, πολλοί κάτοικοι της Πιερίας μετανάστευσαν, κυρίως στη Δυτική Γερμανία, για να βρουν δουλειά.

Ο πόλεμος της Γιουγκοσλαβίας το 1999 έδωσε ακόμη ένα χτύπημα στον τουρισμό της περιοχής που προέρχονταν από τη Σερβία και τις άλλες βαλκανικές χώρες

Μπροστά σε αυτά τα αναπτυξιακά αδιέξοδα η ντόπια μεγάλη επιχειρηματική τάξη και τα αστικά πολιτικά κόμματα, αλλά και εκπρόσωποι της τοπικής διοίκησης, έριχναν την ιδέα αξιοποίησης του Ολύμπου , αξιοποίηση πού, υποτίθεται, θα έλυνε τα αναπτυξιακά αδιέξοδα της περιοχής, θα «χτυπούσε την ανεργία» και , το κυριότερο, θα εξασφάλιζε κέρδη στους επιχειρηματίες. 

Έτσι κάποια επιχειρηματικά συμφέροντα της περιοχής, εκτος από την αυτόνομη κίνησή τους, υποστηρίζουν εταιρείες μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα με διάφορα ονόματα και ρίχνουν την ιδέα οικονομικής αξιοποίησης και εκμετάλλευσης του Ολύμπου.

Την όλη προσπάθεια βοηθούν και κάποιοι πανεπιστημιακοί.

Ως όχημα χρησιμοποιούν και επικαλούνται την αρχαία πολιτιστική κληρονομιά, τις «διαχρονικές αξίες του Ολύμπου και των Πιερίων» κλπ.

Προσπαθούν να εμπλέξουν την τοπική διοίκηση , δήμους και περιφέρεια , την εκπαίδευση στο σχέδιο αυτό.

Όπως καταλαβαίνει κανείς η όλη Ιδέα δεν έχει σχέση με κάποιες αξίες και πολιτισμό αλλά στοχεύει να χρησιμοποιηθεί η πολιτιστική κληρονομιά ως μοχλός καπιταλιστικής οικονομικής ανάπτυξης.

Όταν λέμε οικονομική ανάπτυξη στον καπιταλισμό εννοούμε την κερδοσκοπία μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων πάνω στο έδαφος εργασιακών ανατροπών και εκμετάλλευσης των εργαζομένων. Οι εργαζόμενοι θα βρίσκουν δουλειά ως σύγχρονοι δούλοι.

Έχουμε και λέμε λοιπόν…

Παλιότερα…

Το 1985 την ιδέα ρίχνει ο διαφημιστής Πισσάνος για την ίδρυση αρχαίας πόλης και πανεπιστήμιου, λέγοντας «επιτέλους τι πουλάμε εμείς οι Έλληνες;»

Το 1989 η ιδέα είναι για Ιδιωτικό πανεπιστήμιο αρχαιολογικών σπουδών και υποστηρίζεται στα σοβαρά η «αιματολογική συγγένεια Βάσκων– Ελλήνων» με χρηματοδότηση της Τράπεζας Μπιλμπάο.

Το 1993  επιχειρείται αγορά 50.000 στρ από τους αδελφούς Σκουλούδη

Το 1995 δημοσιεύεται άρθρο του καθηγητή Παντερμαλή για το «ίδρυμα Μ. Αλεξάνδρου» στους πρόποδες του Ολυμπου .

Το 2004 η ΑΓΡΟΓΗ Α.Ε. αγοράζει έκταση κοντά στο Σταθμό.

Το 2006  η υπουργός του ΠΑΣΟΚ και επίτροπος της Ε.Ε. Διαμαντοπούλου. προτείνει αξιοποίηση της παραλιακής ζώνης με δημιουργία θεματικού πάρκου

Το 2007 προτείνεται  η αγορά 1000 στρεμμάτων στον Όλυμπο από  Ρώσους επιχειρηματίες, στα 1500 μέτρα .

Το 2009 στέλνεται επιστολή της συντονιστικής επιτροπής για το «Σχολείο Ολύμπου» στο δήμαρχο Κατερίνης  Χιονίδη για «προώθηση της επιχειρηματικής ανάπτυξης» .

Το  2009 η ελληνική εταιρεία «ΠΑΙΔΕΙΑ» προτείνει στέγη στο Δίον, διδασκαλία μυθολογίας και ένα «μεγαλόπνοο σχέδιο χρηματοδότησης» από  τις εταιρίες Mobile –India Telecom– Gms.

Σχετικά πρόσφατα…

1. Ημερίδα στο Επιμελητήριο για την αξιοποίηση του Ολύμπου με αφορμή την ψήφιση νομοσχεδίου για τον Εθνικό δρυμό

2.Το ίδρυμα Μεγάλου Αλεξάνδρου

3.Το 2015 τα «Ολύμπια εν Δίω» προσπάθεια δύο ισόβιων μελών της εταιρίας στην οποία εμπλέκουν και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

5. «Σχολή Ολύμπου» το 2014, με την εμπλοκή τεσσάρων δήμων της περιοχής
6. «Λίκνο των Μουσών» το 2018, δέσμευση ενός μέρους του Ολύμπου στην περιοχή Καρυών.

Τελευταία , το 2019, είχαμε και το στήσιμο ενός θεματικού πάρκου μέσα στην έκταση της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης από μία εταιρεία με περιεχόμενο την προβολή των 12 θεών του Ολύμπου και της μυθολογίας που τους συνοδεύει, μίας κακόγουστης και αντιαισθητικής Disneyland, ενός χολιγουντιανού Λας Βεγκας, που καμία σχέση δεν έχει με την αρχαία πολιτιστική κληρονομιά, όπου θα  προβάλλονταν οι «αταξίες και οι έρωτες»  των 12 θεών του Ολύμπου.

Μα τόσοι πολλοί να διεκδικούν την αποκλειστική πατρότητα μιας ιδέας, που παρά τις μεγαλόστομες διακηρύξεις της περί «διαχρονικών (!!!) αξιών του Ολύμπου» κλπ, στο τέλος  καταλήγουν, συμφωνώντας, στην οικονομική (καπιταλιστική) ανάπτυξη , μια τόσο κοινότοπη ιδέα.

Οι άνθρωποι ψάχνουν για πελάτες και όχι για σκεπτόμενους ανθρώπους, ψάχνουν για ανθρώπους που θα καταναλώνουν το οποίο προϊόν και δεν θα πλουτίζουν τις γνώσεις τους και τον πολιτισμό τους.

Το παρόν σημείωμα γράφεται με αφορμή την παραχώρηση έκτασης από το δήμο Ανατολικού Ολύμπου στο Λιτόχωρο, σε μη κερδοσκοπική εταιρεία για την «αξιοποίηση» της, με βάση τους σκοπούς που προβλέπει το καταστατικό της. Τελικά η έκταση παραχωρήθηκε με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, ευτυχώς όχι ομόφωνη αφού η «Λαϊκή Συσπείρωση» καταψήφισε, για τρία χρόνια αν και  η εταιρεία, ενώ αρχικά το ζητούσε για δύο, επανήλθε με πρόταση της για 18 χρόνια ώστε  η αναπτυξιακή πρόταση της  να κριθεί επιλέξιμη από προγράμματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η παραχώρηση σε τρίτο δεν αποκλείεται, ούτε η συνεργασία με άλλο νομικό πρόσωπο που «προάγει τα τοπικά συμφέροντα».

Προβλέπεται επίσης η συνεργασία με ιδιωτικούς χορηγούς ενώ ερωτήματα υπάρχουν και ως προς τις χρήσεις γης.

Πολλά θα μπορούσε να πει κανείς για το ιδεολογικό περιεχόμενο της όλης προσπάθειας αλλά δεν είναι του παρόντος.

Ας θυμηθούμε επίσης την επίθεση αρχόντων της τοπικής διοίκησης στην αρχαιολογική υπηρεσία, την αρμόδια εφορεία αρχαιοτήτων της Πιερίας για την αξιοποίηση αρχαιολογικών ευρημάτων, για λόγους τουριστικούς.

Στο στόχαστρο έχει μπει και η περιβαλλοντική νομοθεσία αλλά και η  αρχαιολογική που εμποδίζουν , υποτίθεται, την καπιταλιστική ανάπτυξη και την ανάπτυξη της κερδοφορίας του κεφαλαίου στο έδαφος της ανατροπής των εργατικών δικαιωμάτων και επιδείνωσης της θέσης των εργαζομένων.

Είναι μεγάλη η ευθύνη των αρχόντων της τοπικής διοίκησης αλλά και των δημοτικών συμβουλίων που εμπλέκονται σε τέτοιες ενέργειες που δεν προάγουν τα λαϊκά συμφέροντα στην περιοχή μας.

Μεγάλη είναι ευθύνη επίσης της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που εμπλέκεται στις κερδοσκοπικές προτεραιότητες των επιχειρηματικών ομίλων.

Το λαϊκό κίνημα ( εργατικό κίνημα, πολιτιστικοί φορείς, πνευματικοί άνθρωποι κλπ.) οφείλει να εμποδίσει τις καταστροφικές αυτές προσπάθειες και να προτείνει και να διεκδικήσει μια άλλη ανάπτυξη στο έδαφος της ικανοποίησης των σύγχρονων αναγκών των λαϊκών στρωμάτων, της προστασίας και της ανάδειξης του αρχαιολογικού και φυσικού πλούτου της περιοχής .

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post Ο Όλυμπος δεν «αντέχει» άλλους ενδιαφερόμενους… – Του Νίκου Σαλπιστή appeared first on Eptanews.gr.

Στις 9 Απρίλη τα γερμανικά στρατεύματα καταλαμβάνουν τη Θεσσαλονίκη. Όταν ο γερμανικός στρατός εισέβαλε στην περιοχή της Πιερίας, βρήκε μπροστά του «το Βρετανικό Εκστρατευτικό Σώμα» (2η Νεοζηλανδική Μεραρχία), το οποίο ήταν εδώ πριν την εισβολή. 

Οι Νεοζηλανδοί, αν και δημιούργησαν αμυντικές θέσεις στα βόρεια της Κατερίνης, αντιστάθηκαν ελάχιστα. Ο κύριος όγκος τους μετακινήθηκε στον Όλυμπο στις 12 Απριλίου 1941 μετά από διαταγή, χωρίς να εκδηλωθεί σοβαρή γερμανική επίθεση.

Στην Κατερίνη έμειναν λίγες δυνάμεις για να καθυστερήσουν τα γερμανικά στρατεύματα.

Οι Νεοζηλανδοί αντιστάθηκαν τελικά στην περιοχή του Πλαταμώνα, υπήρξαν, μάλιστα, και απώλειες των Γερμανών.

Η υποτονική αντίσταση των Βρετανών ήταν αποτέλεσμα της απόφασης του πρωθυπουργού Τσώρτσιλ να μην προσφέρει ουσιαστική βοήθεια στην Ελλάδα. Για το λόγο αυτό τηλεγράφησε στις 6 του Μάρτη του 1941, στον υπουργό εξωτερικών της χώρας του Αντ. ΄Ηντεν: «Οφείλουμε να απαλλάξουμε τους Έλληνες από το συναίσθημα ότι είναι υποχρεωμένοι να απορρίψουν γερμανικό τελεσίγραφο. Αν με δική τους θέληση αποφασίσουν να πολεμήσουν… μία ταχεία γερμανική προέλαση είναι πιθανό να αποτρέψει την εμπλοκή σοβαρών βρετανικών δυνάμεων…».

Στις 14-4-1941 οι Γερμανοί εισέβαλαν στην πόλη της Κατερίνης. Τους Γερμανούς υποδέχθηκαν στην πλατεία Ελευθερίας, ο δεσπότης Κοϊδάκης , ο αντικαταστάτης για ένα μήνα του μεταξικού δημάρχου Αντωνοπουλου , ο οποίος διέφυγε στην Αθήνα, Γ. Λευίτης και «γερμανόφιλοι» πολίτες.

Πολλοί από τους τελευταίους συμπάθησαν τους Γερμανούς από την εποχή του “Εθνικού Διχασμού» (1916), όταν οι Γάλλοι με την «επαναστατική κυβέρνηση” Βενιζέλου επέβαλαν την δική τους τοπική εξουσία στην Κατερίνη.

Τους πολίτες αυτούς, όπως και το Γ. Λευϊτη, πρέπει να τους διαχωρίσουμε από αυτούς, που συνεργάσθηκαν με τους κατακτητές σ΄ όλη τη διάρκεια της κατοχής. Μάλιστα οι περισσότεροι μετά τις οδυνηρές εμπειρίες των πρώτων κατοχικών μηνών δεν ήθελαν ν΄ ακούσουν ούτε το όνομα «Γερμανία». Τα παιδιά τους, δε, τράβηξαν ακόμη παραπέρα· εντάχθηκαν στις αντιστασιακές οργανώσεις (Ε.Α.Μ., Ε.Π.Ο.Ν. κλπ.) και αναδείχθηκαν σε στελέχη (π.χ. Τσιάμης, Μπούσιος κ.α.)

 Ήταν η 14η του Απρίλη του 1941 και τη μέρα αυτή ξεκίνησε η γερμανική κατοχή στην Κατερίνη. Η έναρξη της κατοχής συνοδεύτηκε από μία πρωτοφανή λεηλασία του εθνικού πλούτου της Ελλάδας, γεγονός που ανάγκασε το Μουσολίνι να πει ότι «οι Γερμανοί πήραν από τους Έλληνες ακόμη και τα κορδόνια των παπουτσιών τους.»

Είναι γνωστό ότι στη φασιστική επίθεση των Ιταλών, το ΚΚΕ με τα γράμματα του ΓΓ της ΚΕ Ν. Ζαχαριάδη από τα μπουντρούμια της γενικής ασφάλειας κάλεσε σε παλλαϊκό πόλεμο κατά των φασιστών εισβολέων. Επίσης οι κομμουνιστές από τις εξορίες αντέδρασαν ζητώντας να τους επιτραπεί να πολεμήσουν στο Μέτωπο. Όμως η κυβέρνηση του δικτάτορα Μεταξά το αρνήθηκε ζητώντας από τους κομμουνιστές πρώτα να υπογράψουν δήλωση μετάνοιας, κάτι βεβαίως που δεν έκαναν. Στη συνέχεια η κυβέρνηση Μεταξά -προς αιώνια καταισχύνη- παρέδωσε τους εξόριστους και φυλακισμένους κομμουνιστές και το Ν. Ζαχαριάδη στο ναζί κατακτητή… με συνέπεια οι περισσότεροι απ’ αυτούς να εκτελεστούν ή να σταλούν σε γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Βαρύ ήταν το τίμημα που πλήρωσε η χώρα και ο λαός μας την περίοδο της Κατοχής: Πάνω από 500.000 χιλιάδες οι νεκροί από την πείνα και την εγκληματική δράση των ναζιστικών κατοχικών στρατευμάτων, με τα ολοκαυτώματα, τις εκτελέσεις και άλλα αντίποινα, αλλά και την κλοπή αγροτικών και άλλων προϊόντων για να ενισχύονται τα ναζιστικά στρατεύματα στον πόλεμο, όπως και τις υλικές καταστροφές στις υποδομές και την πολιτιστική κληρονομιά της χώρας (καταστροφές και κλοπές αρχαιολογικών θησαυρών κλπ).

Το ΕΑΜ συσπείρωσε τη συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού λαού, ανέπτυξε όλες τις μορφές πάλης: Απεργίες, διαδηλώσεις, συλλαλητήρια, διαβήματα, ένοπλο αγώνα. Ο ΕΛΑΣ καθήλωσε 8 έως και 12 εχθρικές μεραρχίες. Προξένησε στους κατακτητές απώλειες 30.000 νεκρούς και συνέλαβε 6.500 αιχμαλώτους. Κατέστρεψε 37 μεγάλες γέφυρες, 85 ατμομηχανές, 1.000 περίπου βαγόνια και 1.000 αυτοκίνητα. Είναι η μεγάλη τηρουμένων των αναλογιών συμβολή του στην Αντιφασιστική Νίκη των Λαών μαζί με την απελευθέρωση της Ελλάδας.

Σήμερα, 80 χρόνια μετά, όλες οι αστικές κυβερνήσεις της Ελλάδας, (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ), έχουν τεράστια ευθύνη γιατί δεν έθεσαν ποτέ ζήτημα πραγματικής διεκδίκησης για τις Επανορθώσεις -πολεμικές Αποζημιώσεις που έχουν αναγνωριστεί στις διεθνείς διασκέψεις (Παρίσι, Λονδίνο κ.ά.), στο όνομα της συμμετοχής στην καπιταλιστική ΕΕ και της συμμαχίας με τη Γερμανία, ενώ οι κυβερνήσεις της Ο.Δ. Γερμανίας αρνούνται να τις πληρώσουν στη χώρα μας, παρ’ όλο που υποκριτικά δηλώνουν πως αναλαμβάνουν την ηθική ευθύνη για τα εγκλήματα των γερμανικών ναζιστικών στρατευμάτων κατοχής.

Την ίδια ώρα, με το Ελληνογερμανικό Ιδρυμα Νεολαίας και διάφορα γερμανο-ελληνικά προγράμματα επιχειρείται η παρέμβαση της Γερμανίας με συμμετοχή των ελληνικών κυβερνήσεων σε ζητήματα της Ιστορίας της Γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα και προσπάθεια αναθεώρησής της, όπως το πρόγραμμα «Μνήμες Κατοχής»

Στην 80η επέτειο της επίθεσης της ναζιστικής Γερμανίας εναντίον της χώρας μας, η ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ με την πείρα της πάλης του λαού μας στη δεκαετία 1940-49 αναδεικνύει την ανάγκη του αγώνα για να γίνει ο λαός μας αφέντης στον τόπο του, καταργώντας την εξουσία του κεφαλαίου, του οποίου τέκνο και μορφή εξουσίας του είναι και ο φασισμός – ναζισμός.

Μ΄ αυτά τα διδάγματα, τιμώντας ως ΠΕΑΕΑ ΔΣΕ τους αγωνιστές της ΕΑΜικής Αντίστασης κι του ΔΣΕ συνεχίζουμε σήμερα τους αγώνες για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας ενάντια στις βάρβαρες αντιλαϊκές πολιτικές των αστικών κυβερνήσεων, ενάντια στη συμμετοχή της χώρας μας στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και τους πολέμους των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ, στην μετατροπή της χώρας μας σε ιμπεριαλιστικό ορμητήριο, μετατρέποντας την χώρα μας σε απέραντη αμερικανοΝΑΤΟική βάση.

Αν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post Η Π.Ε.Α.Ε.Α.-Δ.Σ.Ε. για τα 80 χρόνια από τη Γερμανική επίθεση στην Ελλάδα appeared first on Eptanews.gr.

Αφενός να υπονομεύσουν τη διεκδίκηση των Γερμανικών πολεμικών επανορθώσεων τις οποίες οι Ελληνικές κυβερνήσεις δεν διεκδικούν και οι Γερμανικές κυβερνήσεις αρνούνται να πληρώσουν. Και αφετέρου να φέρουν την Ιστορία και την Ιστορική μνήμη στα μέτρα των σημερινών πολιτικών επιδιώξεων των δύο αστικών τάξεων, παρεμβαίνοντας στην Ιστορία του Β’ παγκοσμίου πολέμου με μεθοδολογία που ανοίγει το δρόμο αναθεώρησής της. Ετσι σύμφωνα με την ιστοσελίδα αυτού του Ταμείου του Γερμανικού ΥΠΕΞ: «Η Γερμανία θέλει να συμβάλλει ουσιαστικά στην ανάλυση της κοινής μας ιστορίας. Με πόρους του «Ελληνογερμανικού Ταμείου για το Μέλλον» θα ενισχυθούν και θα προωθηθούν η επιστημονική και καλλιτεχνική ενασχόληση με τις διμερείς σχέσεις των χωρών μας». Η Γερμανία στοχεύει να δείξει ότι επουλώνει τα ναζιστικά εγκλήματα με χρηματοδότηση έργων απ’ αυτό το Ταμείο.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ ηλεκτρονικής εφημερίδας για το Στρατόπεδο Χαϊδαρίου το κτίριο, «Μπλοκ 15»: «Φέτος, που συμπληρώνονται ογδόντα χρόνια από τη χιτλερική εισβολή στην Ελλάδα (6/4/1941), ένα πρωτότυπο έργο εικονικής περιήγησης έρχεται να ζωντανέψει την ιστορία του. Το έργο αυτό αποτελεί την πρώτη παραγωγή εμβυθιστικών τεχνολογιών επί ευαίσθητης πολιτιστικής κληρονομιάς στην Ελλάδα. Κατά την αρχική του φάση, το έργο χρηματοδοτείται από το Ελληνογερμανικό Ταμείο για το Mέλλον, και είναι από τα πρώτα παγκοσμίως που επιχειρούν μια τέτοια ερμηνεία και ανάδειξη. Έχει τη στήριξη του δήμου Χαϊδαρίου, της Διεύθυνσης Νεότερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου, της Ισραηλιτικής Κοινότητας Αθηνών και του Χάγκεν Φλάισερ, ομότιμου καθηγητή Νεότερης Ιστορίας του ΕΚΠΑ(…)

Μέσα από πρωτότυπα σενάρια, βασισμένα σε πρωτογενείς πηγές και πηγές πολυμέσων που θα στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό στην ψηφιακή αφήγηση, η συναρπαστική εμπειρία εικονικής πραγματικότητας που θα αναπτυχθεί αφενός θα αναδείξει το Μπλοκ 15 ως μνημείο.

Η παραγωγή θα συνδυάζει μια δραματοποιημένη εξερεύνηση του στρατοπέδου συγκέντρωσης και σημαντικών οροσήμων της ιστορίας του, μια διαδραστική κάλυψη μαρτυριών και γεγονότων με την ενσωμάτωση αυθεντικού ιστορικού υλικού, καθώς και την ψηφιακή ανακατασκευή του αρχικού χώρου με βάση ιστορικά και αρχιτεκτονικά στοιχεία (…)σε ψηφιακή αφήγηση και τρισδιάστατη οπτικοποίηση».

Το ιστορικό περιεχόμενο που θα δώσουν προϊδεάζει για τον προσανατολισμό του από τους συμμετέχοντες στη δημιουργία του. Για παράδειγμα η υπεύθυνη ιστορικής και αρχειακής έρευνας του είναι η επιστημονική υπεύθυνη του προγράμματος «Μνήμες από την Κατοχή στην Ελλάδα», του Ελεύθερου Πανεπιστημίου του Βερολίνου.

Αυτό το πρόγραμμα όπως έχουμε επισημάνει σε ανοιχτή επιστολή μας προς την υπουργό Παιδείας, στοχεύει να διδάξει την Ιστορία του Β’ παγκοσμίου πολέμου στα σχολεία με μια αντιεπιστημονική μέθοδο που στηρίζεται μόνο σε μαρτυρίες ναζιστών και Ελλήνων που έζησαν την ναζιστική κατοχή στη χώρα μας. Μέθοδος που μπορεί να οδηγεί και σε άμβλυνση της ιστορικής μνήμης απέναντι στο ναζισμό και τα εγκλήματά του και σε διαστρέβλωση της πραγματικής ιστορίας.

Σύμφωνα με το γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών, Γερμανία-Ελλάδα πρέπει να επεξεργαστούν μαζί την «κοινή τους ιστορία» των τελευταίων 200 ετών με σκοπό μια κοινή ελληνογερμανική ιστορική μνήμη και συνείδηση, άρα και για τα εγκλήματα πολέμου των ναζί, που διαπράχθηκαν στην Ελλάδα. Γι’ αυτό τον στόχο σχεδιάζουν διάφορα επιστημονικά συμπόσια και ερευνητικά προγράμματα, παρεμβάσεις σε ιστορικά μνημεία σε συνεργασία με τις ελληνικές κυβερνήσεις και την Τοπική Διοίκηση.

Η επιδίωξη να επιδράσουν στην ιστορική μνήμη του λαού μας, ώστε αυτά τα εγκλήματα να δικαιολογηθούν λόγω πολέμου ή και να ξεχαστούν από τις νεώτερες κυρίως γενιές, φαίνεται σαν συστατικό στοιχείο της πολιτικής των μονοπωλίων και των καπιταλιστικών κρατών σε συνθήκες τεράστιας όξυνσης των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, οικονομικής κρίσης και πολέμων στην ευρύτερη περιοχή μας. Όπως και από τη συμμετοχή της Ελληνικής κυβέρνησης στην ιμπεριαλιστική δράση των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ, ή σε στρατιωτικές ασκήσεις πολεμικής προετοιμασίας με κινδύνους για το λαό μας και τους άλλους λαούς.

Ολ’ αυτά τα σχετικά με το έργο για το Στρατόπεδο Χαϊδαρίου με τη χρηματοδότηση μάλιστα του Γερμανικού κράτους, αποτελούν πρόκληση για τον ελληνικό λαό και τα θύματα που έδωσε για την απελευθέρωση της χώρας μας από τους ναζί κατακτητές. Πολύ περισσότερο για το συγκεκριμένο Στρατόπεδο, σύμβολο της Αντίστασης και ηρωικής πάλης του αδάμαστου Ελληνικού λαού και της νεολαίας του απέναντι στους εγκληματίες κατοχικούς ναζί κατακτητές, το οποίο έχει επίσης διπλό συμβολισμό μαζί με το Σκοπευτήριο της Καισαριανής, αφού σε αυτό εκτελέστηκαν 200 Κομμουνιστές κρατούμενοι του Μπλοκ 15 του Χαϊδαριού.

Απαιτούμε να σταματήσει κάθε σχέση με το «Ελληνογερμανικό Ταμείο για το Μέλλον», που λειτουργεί υπονομευτικά στον αγώνα του λαού μας για τη διεκδίκηση των Γερμανικών πολεμικών αποζημιώσεων που οφείλονται στη χώρα μας σαν ελάχιστη υποχρέωση. Αλλά και γιατί λειτουργεί ως ένας από τους μοχλούς αναθεώρησης της Ιστορίας.

Έχουν τεράστιες ευθύνες τόσο η κυβέρνηση όσο και η δημοτική αρχή Χαϊδαρίου που στηρίζουν τη γερμανική παρέμβαση στο Μνημείο Σύμβολο του Ελληνικού λαού το οποίο θα έπρεπε με κρατική χρηματοδότηση να αναδειχτεί πραγματικό σύμβολο της λαϊκής πάλης κατά των ναζιστικών κατοχικών δυνάμεων και των ντόπιων συνεργατών τους, ως μια από της αθάνατες ψηφίδες του τιτάνιου λαϊκού αγώνα με επικεφαλής το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ, την ΕΠΟΝ και νου και ψυχή το ηρωικό ΚΚΕ, που έγραψαν το Επος της Αντίστασης και της Απελευθέρωσης και ως τέτοιο να αποδοθεί στο λαό και στη νεολαία μας.

Αν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post Παράρτημα Κατερίνης ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ: Nα σταματήσει κάθε σχέση με το «Ελληνογερμανικό Ταμείο για το Μέλλον» appeared first on Eptanews.gr.

Την αγανάκτησή του, για την εικόνα που παρουσιάζουν τα πεζοδρόμια της περιοχής, εκφράζει ο πρώην δημοτικός σύμβουλος Κατερίνης Νίκος Σαλπιστής, ο οποίος ευλόγως ρωτάει «τι κάνει η διοίκηση του Δήμου».

Και αν για τον περιβάλλοντα χώρο του γυμναστηρίου θα υπάρξει ολοκληρωμένη παρέμβαση μετά την έγκριση ενός μεγάλου ποσού από το Πρόγραμμα Αντώνης Τρίτσης, για τα πεζοδρόμια που «οδηγούν» στο συγκεκριμένο γυμναστήριο, θα πρέπει να υπάρξει μια άμεση παρέμβαση από την υπηρεσία Περιβάλλοντος και Πρασίνου.

Όπως αναφέρει ο κ. Σαλπιστής, «ένα πρόβλημα ζητάει τη λύση του. Αυτή την εικόνα παρουσιάζει , εδώ και πολύ καιρό, ο δρόμος και τα πεζοδρόμια που οδηγούν στο κλειστό γυμναστήριο του Σταθμου και την αερογέφυρα..

Το ερώτημα παραμένει…Τι κάνει η διοίκηση του Δήμου Κατερίνης;»

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post Σιδηροδρομικός Σταθμός Κατερίνης – Πεζοδρόμια «χαμένα» στα χόρτα appeared first on Eptanews.gr.