Τελευταία και η σπουδή της προέδρου του Αρείου Πάγου, να συγκαλέσει ολομέλεια, προκειμένου να αντικρούσει, λέει, το ψήφισμα το πρόσφατο του Ευρωκοινοβουλίου για το ανύπαρκτο ουσιαστικά κράτος δικαίου στη χώρα μας. Τέτοια ευαισθησία, τέτοια…δικαιολογημένη  αγανάκτηση από τους ταγούς της εγχώριας δικαιοσύνης προς τους ανθέλληνες της Ευρώπης, τέτοια και τα διαπιστευτήρια της προς το κυβερνητικό τσίρκο , πως είναι στο πλευρό του.

<< Σήμερα μόνο οι ηλίθιοι κάνουν δικτατορίες με τανκς, από τη στιγμή που υπάρχει η τηλεόραση >> είπε πριν μερικά χρόνια ο Ουμπέρτο Έκο. Να προσθέσουμε  πως όχι μόνο η τηλεόραση, μα και το ραδιόφωνο και οι εφημερίδες. Όλοι οι παραπάνω κρατικοδίαιτοι που είναι στρατευμένοι στο πλευρό του πιο επικίνδυνου μεταπολιτευτικά πρωθυπουργού και κτίζουν το σκληρά αυταρχικό καθεστώς του. Το καθεστώς που προσομοιάζει με κεκαλυμμένη δικτατορία.  Η δικαιοσύνη και η ηγεσία της άραγε θα σταθούν στο ύψος τους, έστω και αργοπορημένα;

The post Τυφλή και ασυγκίνητη δικαιοσύνη – Του Γ. Τεκίδη appeared first on Eptanews.gr.

Το ψήφισμα περιλαμβάνει και άλλα δυσφημιστικά στοιχεία, που αμαυρώνουν ανεξίτηλα τη χώρα μας, παρουσιάζοντας την, ως κατάλοιπο νοοτροπιών χωρών που διανύουν μια δικτατορία, μόνο που στη συγκεκριμένη περίπτωση , όπως η δική μας αυτή είναι μακιγιαρισμένη με κάποιες δημοκρατικές ανταύγειες. Επικαλέστηκαν επίσης πως η χώρα μας σε σχετικές έρευνες- τρέχα γύρευε τώρα – στα θέματα διαφάνειας, κράτους δικαίου και ελευθερίας του τύπου, κατέχει…περίοπτη από θέση κατάταξης, αρχίζοντας από το τέλος της λίστας. Κι όλα αυτά τα ντροπιαστικά, τα ανεκδιήγητα και περιφρονητικά, με την ηθική και φυσική αυτουργία όλων των ευρωβουλευτών, των πέρα από  το ευρωπαϊκό λαϊκό κόμμα ( ΕΛΚ), πρωτοστατούντων των εγχώριων μιασμάτων της Αριστεράς. Είναι εν τέλει οι γνωστοί αρνησιπάτριδες, οι προβοκάτορες διαχρονικά των εθνικών μας συμφερόντων. Οι πολιτικά μίζεροι , οι στερούμενοι εθνικού φρονήματος και αγάπης για την πατρίδα ντόπιοι αριστεροί, πράσινοι, κίτρινοι, μαζί με τους λοιπούς ομοϊδεάτες τους στην ευρωβουλή, συνωμοτικά και με ψευδή και ανύπαρκτα στοιχεία, ακόμη μια φορά αμαύρωσαν σε όλο τον κόσμο την εικόνα, το αναγνωρισμένο παγκοσμίως δημοκρατικό ήθος αυτής της κυβέρνησης και προσωπικά του εμβληματικού πρωθυπουργού μας. Εξαίρεση, και προς τιμήν τους αποτέλεσαν οι ευρωβουλευτές του ΚΚΕ, που διακρίνονται για την σοβαρότητα, το ήθος και τη πολιτική τους συνέπεια και που ψήφισαν παρών. Η κυβέρνηση και ο κ. πρωθυπουργός το αναγνωρίζουν και επιφυλάσσονται.

ΥΓ. Για την πέρα για πέρα άδικη εικόνα που δίνει το παραπάνω ψήφισμα του ευρωκοινοβουλίου για τη χώρα μας, όσον αφορά τις δημοκρατικές ελευθερίες και το κράτος δικαίου σε αυτήν, ο πρωθυπουργός μας συγκλονισμένος και ψυχολογικά καταρρακωμένος, κλείστηκε στο γραφείο του, αρνούμενος να φάει και να πιει. Οι σχετικές πληροφορίες που διέρρευσαν, ακόμη ελέγχονται.

The post Διεθνής συνομωσία κατά της χώρας μας – Του Γιάννη Τεκίδη appeared first on Eptanews.gr.

Μίζερη και κατώτερη των δυνατοτήτων, των ιδεών, και του πνεύματος του, η σημερινή εποχή, η διανθισμένη με μικρόνοες πολιτικούς , με τον ξύλινο και τετριμμένο λόγο, τον ανίσχυρο να αντιμετωπίσει και να εξηγήσει έννοιες και σημασία των λέξεων, προκειμένου να αντιμετωπίσουν τον μέγα εχθρό της κοινωνίας και της δημοκρατίας, που είναι η Αριστερά. Γι αυτό και ο Αδ. Γεωργιάδης, πρώην τηλεβιβλιοπώλης και νυν υπουργός του νεοπαγούς Μητσοτακικού καθεστώτος, δοθείσης ευκαιρίας, προσπάθησε για άλλη μια φορά να βάλει τα πράγματα στη θέση τους. Προς αποφυγή, λοιπόν, παρεξηγήσεων και άλλων πονηρών ερμηνειών που δίνουν στη σημασία λέξεων όπως, Αριστερός η Δεξιός, οι μιαροί αρνησιπάτριδες της Αριστεράς, ο Άδωνης μιλώντας σε εκδήλωση για την απονομή των Fund Managers Awards 2022, υπήρξε καταλυτικός και άκρως διαφωτιστικός, επί του θέματος. «Αν πάτε στη λέξη δεξιός, κάνε το πείραμα να το δεις, δεξιός, αλλά μεταφορικά, ο ευοίωνος, ο εργατικός, ο ιδιοφυής, ο αποτελεσματικός. Αριστερός, μεταφορικά, ο άχρηστος, ο ανεπρόκοπος, ο γρουσούζης… αυτό σημαίνει στα ελληνικά, δεξιός και αριστερός…».

Ταυτόχρονα έκφρασε την απορία, μα και τη στενοχώρια του, πως κάτι τόσο απλά και εξηγήσιμα στη γλώσσα μας πράγματα, οι συμπατριώτες μας δεν τα κατανοούν, ούτε και τα γνωρίζουν. Όπως δεν γνωρίζουν, κατά τον λαλίστατο γκουρού των οικονομικών, υπουργό και βασικές οικονομικές έννοιες, όπως το ομόλογο, το αμοιβαίο κεφάλαιο, το PSI, και άλλα.  Ένα σημαντικό τμήμα συμπολιτών μας που θεωρούν πολιτικό τους σπίτι και αφετηρία τις ιδέες και τις αξίες της Αριστεράς, για τον ακραιφνή δημοκράτη Άδωνη, είναι το κοινωνικό περιθώριο, οι άνευ σημασίας και ποιότητας άνθρωποι που δεν αξίζουν καμία τύχη. Όπως δεν αξίζουν καμιάς προσοχής και καταξίωσης και μερικές άλλες κοινωνικές ομάδες οι οποίες δεν συνάδουν με τις κοινωνικές, πολιτικές η και πολιτιστικές προτεραιότητες και αξίες του Μέγα Άδωνη. Και να ήταν μόνο ο ο Άδωνης σε αυτή την κυβέρνηση με αυτές τις ιδέες, αυτές τις απόψεις, καθότι στην υπουργική και κοινοβουλευτική σύνθεση της αγνώριστης Μητσοτακικής ΝΔ, η πλειοψηφία είναι συνοδοιπορούσα των πεποιθήσεων του Αδωνίδος. Να μη ξεχνάμε με την ευκαιρία και τις ρήσεις του άλλου μεγάλου πολιτικού ανδρός, του Μάκη Βορίδη, υπουργού των εσωτερικών, όταν με αξιομνημόνευτη σοβαρότητα και ψυχραιμία αποφαίνεται υπέρ των Νομοθετικών και θεσμικών ρυθμίσεων, ώστε να περιθωριοποιηθεί  δια παντός η Αριστερά στη χώρα μας.

Αυτά ακούει και ο μεγάλος πολιτικός τους οδηγός και εμπνευστής και αγαλλιάζει η   ψυχή του, εκεί στην κόλαση, ο Γιόζεφ Γκαίμπελς. Μια και οι κολασμένοι ,  στον επουράνιο κόσμο, έχουν κατά διαστήματα το δικαίωμα να ρίχνουν μια ματιά και στο μάταιο τον επίγειο, να δούνε τι άφησαν σαν κληρονομιά  με τα όσα είπαν και έκαναν για όσο καιρό ήσαν και αυτοί κάτοικοι του. Και χαίρονται και ριγούν από συγκίνηση όλος ο φασιστικός εσμός και οι συνοδοιπόροι τους για τον σπόρο που έσπειραν πριν φύγουν. Για τον σπόρο από τον οποίο προέκυψαν άξια τέκνα σήμερα και μύστες των όσων είπαν και έπραξαν στην εποχή τους εκείνοι. Συνεπείς συνεχιστές της πιο απάνθρωπης ιδεολογίας, οπαδοί του πολιτικού σκότους, της μισαλλοδοξίας και του αφανισμού, ακόμη και του βιολογικού – όπως δίδαξαν και οι πολιτικοί τους μέντορες – των πολιτικών τους και όχι μόνο, αντιπάλων, οι σύγχρονοι Αδώνηδες, Μάκηδες, Θάνοι και πλείστοι άλλοι.

Το τέρας δεν είναι προ των πυλών. Βρίσκεται πλέον εντός των πυλών και μάχεται σθεναρά και με ανείπωτο θράσος και ντυμένο με δημοκρατική προβιά, επιδιώκοντας να το μοιάσουν και να το αποδεχτούν όλο και περισσότεροι. Αλλοίμονο αν τα καταφέρει.

ΥΓ. Όντως, τελικά άδικη για τον Αδ. Γεωργιάδη η ζωή. Να του στερήσει την ευκαιρία να συναγελαστεί και να ζήσει στιγμές λαμπρές με το ιδεολογικό του ίνδαλμα, τον τεράστιο Γιόζεφ Γκαίμπελς. Τότε που οι κοινές τους ιδέες γίνονταν πράξη με θύματα εκατομμύρια… άχρηστων, ανυπόληπτων, τεμπέληδων, υπάρξεων που είχαν το θράσος να απαιτούν να τους θεωρούν, ανθρώπους. Κρίμα…

The post Άδικη η ζωή με τον Άδωνη | γράφει ο Γιάννης Τεκίδης appeared first on Eptanews.gr.

Όχι πως η κοινωνική πλειοψηφία έτρεφε αυταπάτες και πριν από τις εκλογές του 2019, για τις προθέσεις και τις δυνατότητες της δεξιάς για κάποια αναθεώρηση των ιδεοληψιών της και την υιοθέτηση μιας  νέας προσέγγισης των προβλημάτων του τόπου, αλλά ας όψεται το αντισύριζα μέτωπο και μαζί η κυβερνητική απειρία και τα όποια λάθη της κυβέρνησης Τσίπρα. Η παραδοσιακή δεξιά, αιχμάλωτη σήμερα της ακροδεξιάς, την ατζέντα της οποίας κυριολεκτικά υιοθέτησε και μετέτρεψε σε πολιτικό της μέντορα, μόνο δεινά και αρνητικά ρεκόρ σε όλα τα επίπεδα προκάλεσε. Δεν είναι μόνο η οικονομική της πολιτική, ούτε η καταστρατήγηση και ο ηθικός διασυρμός θεσμών και Συντάγματος, η προκλητική έως και βάναυση στάση και συμπεριφορά κυβερνητικών στελεχών και κομματικών της αξιωματούχων, ο ευτελισμός αξιών και εννοιών μιας ευνομούμενης δημοκρατικής χώρας, το απερίγραπτο γιουρούσι και πλιάτσικο των δημόσιων ταμείων, είναι και η πλήρης περιφρόνηση της ανθρώπινης ζωής. Της ζωής που στέρησε σε δεκάδες νέα παιδιά πρόσφατα στα Τέμπη, ως ηθικός αυτουργός και υπεύθυνη για τις εγκληματικές παραλείψεις, την ασυγχώρητη αδιαφορία και τον πρωτόγνωρο αμοραλισμό.

Την διέξοδο από το σημερινό πολιτικό τέλμα και την πολυεπίπεδη παρακμή, θα μπορούσε να δώσει μια δημοκρατική προοδευτική κυβέρνηση, με ένα ρηξικέλευθο και υλοποιήσιμο άμεσα πρόγραμμα. Ένα πρόγραμμα στην κατεύθυνση ανακούφισης του κόσμου της δουλειάς και της παραγωγής. Μια προγραμματική πρόταση, κατανοητή και σαφή στις επιδιώξεις της ,πέρα από γενικεύσεις και επαναλήψεις που συνηθίζονται στις προεκλογικές περιόδους.

Η αξιωματική αντιπολίτευση στην κατεύθυνση αυτή και για την αντιμετώπιση των επικοινωνιακών αντιπερισπασμών της κυβέρνησης που στοχεύουν σε μια ανούσια και λασπώδη κοκορομαχία επί παντός του επιστητού, έκανε κάποιες προσπάθειες. Προσπάθειες σε προγραμματικό επίπεδο που μάλλον δεν είναι επαρκείς και η αποσαφήνιση τους είναι μάλλον αναγκαία.

Σε ένα κόσμο με ραγδαίες αλλαγές, αλληλοεξαρτώμενο και με τεχνολογίες που τρέχουν και δημιουργούν κάθε τόσο νέα δεδομένα και νέες ανάγκες στον κόσμο της εργασίας και των επιχειρήσεων ιδιωτικών και του δημοσίου, τι θα περιλαμβάνει ένα πρόγραμμα παραγωγικής ανασυγκρότησης του τόπου;. Που θα υπάρξουν οι προτεραιότητες, σε ποιούς τομείς όπου η χώρα μας διαθέτει τα λεγόμενα πλεονεκτήματα θα δοθεί η ιδιαίτερη βαρύτητα, ώστε οι στόχοι να γίνουν πραγματικότητα. Στον πρωτογενή, τον δευτερογενή τομέα, στις νέες καινοτόμες επιχειρήσεις και τεχνολογίες, την παροχή υπηρεσιών;.  Στην περίοδο διακυβέρνησης από τον Σύριζα-ΠΣ είχαν πραγματοποιηθεί τα περιφερειακά αναπτυξιακά συνέδρια σε όλη την επικράτεια.

Τα αποτελέσματα εκείνων των συνεδρίων στα οποία συμμετείχαν φορείς όλου του παραγωγικού φάσματος στη δημόσια και ιδιωτική σφαίρα, ο απολογισμός τους υπήρξε επί της ουσίας πλούσιος και τα συμπεράσματα πολύτιμα, ιδιαίτερα για το το τι μέλει γενέσθαι. Μόνο που ως συνήθως και στο πλαίσιο της διαχρονικής μας εθνικής ραθυμίας και αναβλητικότητας, έμειναν και μένουν ουσιαστικά αναξιοποίητα όπως και οι  προτάσεις και κατευθύνσεις για την υλοποίηση της πολυπόθητης ανάπτυξης. Κι αυτό γιατί πιθανόν να χρειάζεται και περαιτέρω μελέτη και συγκεκριμενοποίηση εκείνων των προτάσεων που αφορούσαν μεν τις περιφέρειες, αλλά αναφέρονταν αναλυτικά και στα ιδιαίτερα προβλήματα και τις αναπτυξιακές προοπτικές κάθε Νομού ξεχωριστά.

Μια τέτοια αναζωογονητική για την χώρα και τον χειμαζόμενο κόσμο της εργασίας, των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, του αγροτικού κόσμου, των νέων ανθρώπων των ασχολούμενων με τις νέες τεχνολογίες και επιχειρήσεις, προγραμματική πρόταση με σαφήνεια και πειστικότητα, μόνο ο ο δημοκρατικός προοδευτικός πολιτικά χώρος, μπορεί να δώσει. Την δίκαιη ανάπτυξη, τα οφέλη της οποίας θα διαχέονται σε όλα τα κοινωνικά στρώματα, χωρίς διακρίσεις και περιορισμούς, μόνο μια κυβέρνηση συνεργασίας των πολιτικών δυνάμεων του προοδευτικού χώρου, μπορεί σήμερα να εγγυηθεί.

The post Με ποιο σχέδιο, με ποια προγραμματική πρόταση; | Του Γιάννη Τεκίδη appeared first on Eptanews.gr.

Μοιάζει η παραπάνω φράση- επιθυμία, ως ερώτημα το οποίο θέτει ο ίδιος ο κ. Ανδρουλάκης στον εαυτό του και περιμένει την απάντηση από το είδωλο του στον καθρέφτη. Μια απάντηση που τη γνωρίζει άριστα, την γνωρίζει και η μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας που περιμένει από αυτές τις εκλογές, τις λεγόμενες δημοκρατικές πολιτικές δυνάμεις να πράξουν τα αναμενόμενα, ώστε ο τόπος να απαλλαγεί από την Μητσοτακική πολιτική Λερναία Ύδρα. Και επειδή ο καταστροφικός πολιτικός καταιγισμός  σε όλα τα επίπεδα με φυσικό και ηθικό αυτουργό την παρούσα κυβέρνηση, δεν σηκώνει πλέον μήτε δικαιολογίες, μήτε προσχήματα και άλλα επικοινωνιακά φληναφήματα και πολιτικάντικα κόλπα, οι καθαρές κουβέντες και οι ειλικρινείς δεσμεύσεις από τις ηγεσίες του δευτέρου και του τρίτου σήμερα κόμματος στη βουλή, είναι εκ των ουκ άνευ αναγκαίες.

Με τη σειρά του και όλος ο δημοκρατικός κόσμος, άσχετα με τις επιμέρους διαφορές, ενστάσεις και προσεγγίσεις, σύσσωμος και με βάση την απλή λογική, απαντά πως μια κυβέρνηση συνεργασίας στην υφιστάμενη σήμερα εγχώρια πολιτική πραγματικότητα, σίγουρα θα απαρτίζεται από τον Σύριζα-ΠΣ, το Πασοκ-Κιναλ, δίχως να αποκλείεται η συμμετοχή και άλλων κομμάτων του ευρύτερου δημοκρατικούκαι αριστερού χώρου. Εκτός και αν ο κ. Ανδρουλάκης έχει υπόψη του ως σωστή μια κυβέρνηση με κορμό τη σημερινή αγνώριστη ΝΔ, με τις συγκεκριμένες άθλιες και αντιλαϊκές πολιτικές της, με προμετωπίδα και πολιτικό μπούσουλα την κατάμαυρη υπουργική τριάδα την προερχομένη από τον ΛΑΟΣ. Αν υπάρχει έστω και ίχνος περίπτωσης μιας τέτοιας κυβέρνησης την οποία θα στέρξει να υποστηρίξει το Πασοκ-Κιναλ, βαυκαλισμένο στις όποιες υποσχέσεις και «δεσμεύσεις» του Μητσοτάκη περί αποκήρυξης του πρόσφατου κυβερνητικού του πολιτικού παρελθόντος, να το πει έγκαιρα και ευθαρσώς ο κ. Ανδρουλάκης.

Στην ίδια συνέντευξη του ο πρόεδρος, δεν παρέλειψε να επιτεθεί στο Σύριζα-ΠΣ, κάνοντας λόγο για ευθύνες και σφάλματα στην περίοδο διακυβέρνησης του, προσδίδοντας σε αυτά την ίδια  αναλογικά καταστροφική ισχύ με αυτά της ΝΔ, ξεχνώντας ως συνήθως κάτω από ποιες συνθήκες και με ποιες προϋποθέσεις κλήθηκε να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά ο Τσίπρας και η κυβέρνηση του την περίοδο 2015-2019. Όπως ξεχνά και το γεγονός πως ο Τσίπρας στάθηκε και ευθαρσώς αναγνώρισε λάθη και παραλείψεις της κυβέρνησης του δίχως να ανατρέχει σε δικαιολογίες που υπήρχαν ουκ ολίγες εκείνη τν περίοδο. Δικαιολογίες και λόγοι μιας κολασμένης περιόδου στην οποία συνετέλεσαν εγχώριοι αλλά και ευρωπαϊκοί παράγοντες.

Αυτά όμως είναι παρελθόν. Παρελθόν στο οποίο ξαναγυρνάμε όχι μόνο για τον καταλογισμό ευθυνών, μα και και για την εξαγωγή των ανάλογων συμπερασμάτων, προς αποφυγή μελλοντικών ανάλογων αρνητικών εμπειριών. Σήμερα αυτό που καίει τον τόπο και την κοινωνία είναι το ζοφερό, το απελπιστικό παρόν και το ανύπαρκτο μέλλον των νέων ανθρώπων. Σήμερα οι ευθύνες για τις δημοκρατικές και αριστερές πολιτικές δυνάμεις, είναι παρούσες, κραυγαλέες και απαιτούν την άμεση ανάληψη τους, από αυτές. Και ανάληψη αυτών των ευθυνών σημαίνει άμεσες και συγκεκριμένες πρωτοβουλίες στην κατεύθυνση εντοπισμού αυτών που ενώνουν και που στοιχειοθετούν την δυνατότητα συγκρότησης ενός μίνιμουμ κυβερνητικού προγράμματος. Καλή, κ. Ανδρουλάκη η κριτική, δέκα φορές καλύτερη η αυτοκριτική – μη ξεχνάτε πως ο πολιτικός  σας χώρος έχει πολύχρονο κυβερνητικό παρελθόν στη διάρκεια του οποίου δεν ήσαν όλα ρόδινα, καθόλου ρόδινα… –   το παρόν είναι αυτό που καίει και που ζητά εναγώνια διεξόδους και λύσεις λύτρωσης , απέναντι στην πιο καταστροφική από την μεταπολίτευση και εντεύθεν, κυβέρνηση. Και επειδή η πολιτική και κοινωνική λύτρωση δεν θα είναι υπόθεση ενός κόμματος, έστω και αυτοδύναμου, οι δυνάμεις του δημοκρατικού, προοδευτικού και αριστερού τόξου, σίγουρα θα κληθούν από τον ίδιο τον λαό να λογοδοτήσουν για τα πεπραγμένα τους, κρυφά και φανερά, ώστε να γίνει η να μην γίνει πράξη, η συγκρότηση μιας προοδευτικής, λαοπρόβλητης και σωτήριας για τον τόπο, κυβέρνησης.

Όχι τίποτα άλλο, μα για να πάρει ο καθείς και τον οβολό που του αναλογεί.

The post Από ποιον περιμένει άραγε απάντηση; | Άρθρο του Γιάννη Τεκίδη appeared first on Eptanews.gr.

Ο κόσμος να ματώνει, να βυθίζονται οικογένειες στο πένθος και στην απελπισία και η…κυβέρνηση των συμφορών να νοιάζεται και να φροντίζει μόνο γιο την σμίκρυνση του λεγόμενου πολιτικού κόστους από το τραγικό δυστύχημα και για το πόσες άραγε ψήφους μπορεί να τους στοιχίσει, η κτηνώδης αδιαφορία  και οι κραυγαλέες ευθύνες τους για την απώλεια δεκάδων ανθρώπινων ζωών. Να έχουν εξαπολύσει σε κανάλια και έντυπα μέσα τον εδώ και μια τετραετία ξεπουλημένο (δημοσιογραφικό ) στρατό, τους αδρά αργυρώνητους από τα δημόσια ταμεία δολοφόνους της αλήθειας και της αντικειμενικής ενημέρωσης με ένα και μοναδικό στόχο: δεν φταίει ο πρωθυπουργός, καμία έως κάτι ψήγματα κυβερνητικής ευθύνης υπάρχουν, αλλά το φταίξιμο για τον μεσαίωνα στο σιδηρόδρομο είναι διαχρονικό και μάλλον να ψάξουμε την προηγούμενη κυβέρνηση του τρισκατάρατου που όπου να ναι θα… προκύψει πως φέρει την αποκλειστική ευθύνη. Μήτε τους προβληματίζει ακόμη, ούτε είναι ικανό στοιχειωδώς να τους ταρακουνήσει το γεγονός ότι μέχρι το τέλος του2019, υφίστατο και λειτουργούσε τηλεδιοίκηση στο σιδηρόδρομο, παράγοντας αποτρεπτικός ανάλογων του προχθεσινού δυστυχήματος. Τηλεδιοίκηση που κατήργησαν οι …άριστοι των αρίστων, επικαλούμενοι του κόσμου τις ασυναρτησίες και δικαιολογίες. Τηλεδιοίκηση που όπως επιβεβαιώνουν και πρώην εργαζόμενοι στο δίκτυο σε θέσεις ευθύνης, σίγουρα θα απέτρεπε το μοιραίο.

Όλα, λοιπόν, τα μέσα, σύμπας ο εσμός της δημοσιογραφίας των αθλίων επί τω έργω. Ποιες ζωές και ποια νεαρά παιδιά και ποιες τραγικές οικογένειες και ποιος εκσυγχρονισμός υποδομών στις συγκοινωνίες και ποια ειλικρινή αναγνώριση και ανάληψη ευθυνών. Αν κάτι τέτοιο συνέβαινε θα ήταν όντως πρωτοφανές στη χώρα που έγινε δακτυλοδεικτούμενη ακόμη και από τις λεγόμενες του τρίτου κόσμου, αφού η δική μας προήχθη πανηγυρικά στον τέταρτο από κάθε άποψη. Και σκέφτονται και αγωνιούν οι τρισάθλιοι του νεοφιλελευθερισμού, πως θα συσκοτίσουν την πραγματικότητα, ποια ψέματα θα πλασάρουν, πως θα απαλλάξουν τους εαυτούς τους από οποιαδήποτε ευθύνη, πως τελικά θα ξεγελάσουν και πάλι τον κόσμο, ώστε να παρατείνουν την εγκληματική τους θητεία στην διακυβέρνηση της δύσμοιρης χώρας μας. Και όχι τίποτα άλλο, μα εκεί ακριβώς που στήσανε και τα ειδικά δικαστήρια και βγήκε και στον κατάλληλο χρόνο η καταδικαστική απόφαση για τον άλλο, τον…ελεεινό παραβάτη καθήκοντος, πρώην υπουργό του άθεου, που τόλμησε ο απερίγραπτος να βάλει να πληρώσουν οι αγρίως αγωνιζόμενοι να επιβιώσουν ευεργέτες της εθνικής μας οικονομίας καναλάρχες, 250 εκατομ. Ευρώ, με τον διαγωνισμό για τις δημόσιες συχνότητες. Συχνότητες που χρησιμοποιούσαν δωρεάν επί σειρά δεκαετιών, ως κληρονομικό δικαίωμα. Τέτοιες…αθλιότητες με τον παραπάνω κύριο. Μόνο που η χθεσινή απόφαση του άλλου ειδικού δικαστηρίου , ήρθε και μπέρδεψε την κατάσταση. Αθώα, λέει, από όλες τις κατηγορίες, το μέλος της …συμμορίας που εστησε το δήθεν σκάνδαλο για τη NOVARTIS, Ελ. Τουλουπάκη. Αυτή που διέσυραν, απείλησαν και προσπάθησαν για την ολοσχερή της προσωπική και επαγγελματική καταστροφή, γιατί τόλμησε να ερευνήσει το μεγαλύτερο από συστάσεως του ελληνικού κράτους, σκάνδαλο. Αλλά για να μη μείνει παραπονούμενο το σημερινό ρυπαρό γκουβέρνο, φρόντισε το δικαστήριο να καταδικάσει για δύο πλημμελήματα τον άλλο μέγα…συνομώτη και ενορχηστρωτή και …κατασκευαστή του παραπάνω σκανδάλου, επιβάλλοντας του πρόστιμο 10000 ευρώ. Για να μάθει στο εξής να εξυφαίνει κατηγορίες και σκάνδαλα προκειμένου να πλήξει τους σημερινούς αδάμαντες από κάθε άποψη κυβερνώντες.

Αυτήν την εμβληματική, την με σπάνιες ευαισθησίες, την ασύλληπτα αποφασιστική και αστραποβολούσα από κάθε άποψη κυβέρνηση και αυτόν τον κυριολεκτικά άπαικτο σε όλα τα επίπεδα πρωθυπουργό, πώς να μην τους ψηφίσεις στις επερχόμενες εκλογές και με τα δύο χέρια;.

Άσχετα αν ακόμη και τα πιο κακόγουστα πανηγύρια δεν τους δέχονται μήτε καν ως επισκέπτες τους.

The post Κυβέρνηση μη αποδεκτή ούτε στα πανηγύρια | Του Γιάννη Τεκίδη appeared first on Eptanews.gr.

Του Γ.Τεκίδη

Φιρί-φιρί, που λέει και ο κόσμος, το πήγαινε ο Ευρωβουλευτής , ο εκλεγμένος με τη σημαία της ΝΔ, Γιώργος Κύρτσος. Εκλεγμένος μεν με τους γαλάζιους, αλλά λαλίστατος και λίαν επικριτικός τον τελευταίο καιρό για τα κυβερνητικά πεπραγμένα. Τα πεπραγμένα που διέσυραν και διασύρουν τη χώρα και στην αλλοδαπή και έχουν γίνει αφορμή εντός και εκτός ευρωκοινοβουλίου για πικρόχολα σχόλια, προσβλητικές επισημάνσεις και αστειάκια καυστικά των ξένων μέσων ενημέρωσης για την ελληνική πολιτική κατάντια επί εποχής Κυρ. Μητσοτάκη.

Μήπως τελικά ο παραπάνω ευρωβουλευτής, ο Γ. Κύρτσος, αδικεί, παρεκτρέπεται και υπερβάλλει στην κριτική που ασκεί στην κυβέρνηση;. Ψύχραιμα και δίχως καμία εμπάθεια, μήτε και μικροκομματική σκοπιμότητα, δύσκολα κάποιος θα αποφαίνονταν πως ο παραπάνω υπερέβη τα εσκαμμένα, ότι τελεί εν αδίκω και ότι είναι αχάριστος  απέναντι στο κόμμα που τον ανέδειξε και τον έστειλε ως εκπρόσωπο του στην ευρωβουλή. Κι αυτό γιατί η γραπτή και προφορική του κριτική στην κυβέρνηση τόσο για την πολιτική της στο εσωτερικό, όσο και για αυτή στα εξωτερικά ζητήματα, υπήρξε ομολογουμένως τεκμηριωμένη, νηφάλια και εδράζεται κυριολεκτικά σε πράξεις και γεγονότα, που χαρακτηρίζουν την παρούσα κυβέρνηση, ως την χειρότερη σε όλη την μετά την χούντα περίοδο. Και επειδή πιθανόν να μην έπιασαν τόπο οι νουθεσίες, οι παροτρύνσεις και οι κυβερνητικές προειδοποιήσεις, να συμμαζευτεί και σαν καλός πολιτευτής στο πλαίσιο του αξιοπρεπούς Μητσοτακικού πολιτικού πολιτισμού στον οποίο διάγει τα τελευταία τρεισήμισι χρόνια η χώρα, να ζητήσει συγνώμη και κατανόηση από τον υψηλό μας κυβερνήτη για την μέχρι τώρα αμετροέπεια του. Δεν το έκανε, σεβόμενος λέει, τον εαυτό του, την αξιοπρέπεια και την αλήθεια, και τώρα πληρώνει. Πώς;. Μα είναι απλό. Θυμήθηκαν τα κυβερνητικά καλόπαιδα, πως ο αντάρτης ευρωβουλευτής, έχει χρέη που φτάνουν τις 490000 ευρώ, από την εποχή που ασχολούνταν με εκδοτικές επιχειρήσεις. Χρέη κατά τα λεγόμενα τους, που δεν εξυπηρετούνται και λόγω του ύψους τους προσλαμβάνουν  αυτά κακουργηματικό χαρακτήρα. Γι αυτό και το δεξί χέρι του εγχώριου κυβερνήτη εκεί ψηλά στο ναό της δικαιοσύνης στον Αρειό Πάγο, ζητά την άρση ασυλίας του ευρωβουλευτή, προκειμένου αυτός να παραπεμφθεί για τα περαιτέρω.

Ως εδώ καλά. Πιθανόν και να έχουν έτσι τα πράγματα και ορθώς να ενεργεί η δικαστική εξουσία στην συγκεκριμένη περίπτωση. Μόνο που ενεργεί αλά καρτ και όπως βολεύει το κυβερνητικό γκουβέρνο και όχι μοναχά αυτό. Κι αμέσως σκέπτεσαι και λες, γιατί άραγε δεν παίρνει μια τέτοια πρωτοβουλία και για το κόμμα της ΝΔ και την ηγεσία της, για τα χρέη προς το δημόσιο που έχουν υπερβεί τα 490 εκατομ. Ευρώ;. Είναι αυτά χρέη ιερά και απαραβίαστα η μήπως εξυπηρετούν ύψιστα εθνικά συμφέροντα, με τα οποία απαγορεύεται να ασχολείται και να αναρωτιέται για αυτά η λαϊκή πλεμπάγια; . Η δικαιοσύνη στη χώρα μας, τα τελευταία περίπου τέσσερα χρόνια, υπό την πεφωτισμένη πολιτική ηγεσία του Κυρ, Μητσοτάκη, από τυφλή έγινε ως εκ θαύματος μονόφθαλμη. Αν και αυτό το θαύμα της άφησε ένα μικρό κουσούρι: αλληθωρίζει και μάλιστα αλληθωρίζει μονότονα και επικίνδυνα προς κάθε ψίθυρο η και ήχο, προερχόμενο από τα δεξιά και ειδικά από την κατεύθυνση του Μαξίμου. Σίγουρα η πλειοψηφία όσων την υπηρετούν και θέλουν απερίσπαστοι και ανεπηρέαστοι με οδηγό την συνείδηση και τον Νόμο , να κάνουν τη δουλειά τους, ασφυκτιούν και αγανακτούν με την μειοψηφία των συνάδελφων τους, των προθύμων να εξυπηρετήσουν τα άνομα και αντιλαϊκά σχέδια μιας κυβέρνησης στην υπηρεσία της οικονομικής και κοινωνικής ολιγαρχίας.

Το σύνθημα του προέδρου του Σύριζα-ΠΣ ΄΄ ΔΙΚΑΙΟΣΎΝΗ ΠΑΝΤΟΥ ΄΄, παίρνει διαστάσεις εκ των πραγμάτων, μια που διανύουμε ένα πρωτοφανή πολιτικό ζόφο, μιας τελευταίας ελπίδας για την λυτρωτική ανάταση σε όλα τα επίπεδα του τόπου.

—————————————————————————————————-

The post Κύρτσο, σε θέλει ο Κυριάκος ο καλοπληρωτής | Του Γιάννη Τεκίδη appeared first on Eptanews.gr.

του  Γ.Τεκίδη

Σταθερά το επικοινωνιακό κυβερνητικό επιτελείο, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, υπουργοί και ο φίλα προσκείμενος δημοσιογραφικός εσμός, στην αντιπολιτευτική τους στην αντιπολίτευση ρητορική, χρησιμοποιούν κατά κόρο τον όρο- λέξη ΄΄τοξικότητα ΄΄. Τοξικός, λοιπόν, ο λόγος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, υπονομευτικός και διχαστικός, διασαλεύει την τάξη και γαλήνη του τόπου, σπέρνει μίσος και ακραία αντιπαλότητα, διακινδυνεύοντας το μέλλον και τη σταθερότητα του τόπου. Την παραπάνω…επιχειρηματιλογία  και τις ανάλογες φραστικές διατυπώσεις, τις συναντάμε καθημερινά στο διαδίκτυο, στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο. Τις ακούμε και από τα κυβερνητικά στελέχη, προεξάρχοντος του πρωθυπουργού από του βήματος της βουλής. Ο τελευταίος με ύφος πριγκηπικό και … έμπλεος αγανάκτησης προσποιητής σε βαθμό γελοίο, εγκαλεί στη βουλή με φράσεις απαξιωτικές και περιφρονητικές ( δεν ντρέπεστε, είσαι ψεύτης, κοινός συκοφάντης…) τον Τσίπρα και στελέχη του Σύριζα-ΠΣ. Στο δια ταύτα και προς απόδειξη στοιχειωδώς των όποιων χαρακτηρισμών χρησιμοποιεί, ουδέν έως μηδέν επιχειρήματα. Τα επιχειρήματα του κατά κανόνα εικασίες, αυθαίρετα συμπεράσματα, συκοφαντίες συνεπικουρούμενες από  ανύπαρκτα στοιχεία. Αλλά πότε το πολιτικό παρακράτος διαχρονικά και ιδιαίτερα σήμερα ενδιαφέρθηκε η ένοιωσε την ανάγκη στοιχειωδώς να τεκμηριώσει, να διασταυρώσει και να καταλήξει σε στοιχεία και συμπεράσματα, που να εκθέτουν τους πολιτικούς του αντιπάλους;. Ποτέ. Όπως ποτέ δεν θα υπάρξει συμφιλίωση αλήθειας και Μητσοτακικών έργων και λόγων.

Και επειδή Κυρ. Μητσοτάκης και λοιποί ακροδεξιοί Ηρακλείδες του κόμματος του αρέσκονται σε βαρύγδουπες εκφράσεις, χαρακτηρισμούς προσβλητικούς και χολερικούς, προκειμένου να αντιπαρατεθούν και να διαβάλλουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους, ας θυμηθούμε στον τομέα αυτό το πρόσφατο παρελθόν τους και την ανάλογη συμπεριφορά τους. Και λέμε το πρόσφατο γιατί διαχρονικά και μετά τον εμφύλιο το προπαγανδιστικό μότο της δεξιάς όλων των εκφάνσεων, απέναντι στους άλλους, τους…μιαρούς, τους μη ορθά  πολιτικά σκεπτόμενους δημοκράτες και αριστερούς ( κι όταν λέμε ορθά σκεπτόμενους εννοούμε τους σωστά εθνικώς σκεπτόμενους, τους…γνήσιους πατριώτες ), είναι γνωστό: όλοι τους ήσαν και είναι ύποπτοι, εθνικά επικίνδυνοι, απάτριδες, στερούμενοι πατριωτικών ευαισθησιών και αισθημάτων.

Με τέτοιου είδους χαρακτηρισμών και ύβρεων και σήμερα πορεύεται η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός της χώρας. Καταγγέλλουν τον Τσίπρα για καλλιέργεια τοξικού κλίματος, χρήση εμφυλιοπολεμικού λόγου, επικαλούμενοι παλαιότερη φράση του Σύριζα-ΠΣ – η εμείς η αυτοί – κάνοντας πως δεν καταλαβαίνουν τι ακριβώς εννοούσε με αυτήν η σημερινή αξιωματική αντιπολίτευση. Αλλά ποιοι καταγγέλλουν και διανθίζουν την…κριτική τους με τέτοιες κατάπτυστες φράσεις και χαρακτηρισμούς, την αντιπολίτευση; . Είναι ακριβώς οι ίδιοι που μιλούσαν και μιλάνε για πολίτες εγχώρια μιάσματα, για προδότες και μειοδότες της πατρίδας, για εν γένει ανάξιους της πατρίδας. Είναι αυτοί και είναι ο ίδιος ο σημερινός πρωθυπουργός που κατάγγελλε καθημερινά τον Πρώην πρωθυπουργό για ξεπούλημα της Μακεδονίας, με αφορμή τη συμφωνία των Πρεσπών. Είναι ο ίδιος ο Κυρ. Μητσοτάκης που με στεντόρεια τη φωνή και με το απαράμιλλο θράσος που τον διακρίνει να δυναμιτίζει την όποια περίσκεψη, αυτοσυγκράτηση και κριτική τεκμηρίωση εντός της βουλής , με το ΄΄ δώσατε τη Μακεδονία για τις συντάξεις…’’. Είναι ο ίδιος ο Μητσοτάκης και οι στενοί του σήμερα συνεργάτες που ηγούνταν των κατ επάγγελμα πατριωτών, αφιονισμένων Μακεδονομάχων, που απειλούσαν τον τότε πρωθυπουργό και την κυβέρνηση του με λυντσάρισμα. Είναι ο ίδιος ο σημερινός πρωθυπουργός,  η δίποδη κανονική απάτη, που σήμερα τιμά την… προδοτική συμφωνία, επιμένει στην λεπτομερή υλοποίηση της και διασκεδάζει με τους άλλοτε…συμπολεμιστές του Μακεδονομάχους, οι ποίοι ακόμη αναρωτιούνται και ψάχνουν τον στρατηγό τους τον Κυριάκο, προκειμένου να σχίσουν την…κατάπτυστη συνθήκη. Είναι ο πρωθυπουργός Κυριάκος, ο πρώτος μεταπολιτευτικά που υιοθετεί φρασεολογία και χαρακτηρισμούς λούμπεν στοιχείων του υπόκοσμου, όταν καταφέρεται ονομαστικά από το βήμα της βουλής εναντίον δημοσιογράφου που του ασκεί κριτική με στοιχεία και αντί απάντησης – σκληρής έστω απάντησης, αρμόζουσας ενός πρωθυπουργού – τον βρίζει και τον λοιδορεί, ως δολιοφθορέα της κυβέρνησης και του τόπου.

Είναι τέλος ξ ίδια η τοξικότητα που δια στόματος Κυριάκου Μητσοτάκη, καταγγέλλει την αξιωματική αντιπολίτευση για καλλιέργεια λαϊκού διχασμού και κλίματος τοξικότητας. Είναι πράγματι αυτή η ίδια η τοξικότητα που εκπέμπουν και καλλιεργούν διαχρονικά και η οποία στο τέλος θα τους καταπιεί.

The post Όταν Δεξιά και ακροδεξιά μιλάνε για τοξικότητα | Του Γιάννη Τεκίδη appeared first on Eptanews.gr.

Του Γ.Τεκίδη

Δεν είναι αστείο, ούτε απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Ο άνθρωπος είναι ικανός για τα απίθανα, μη προβλέψιμος και έτοιμος για κάθε εγχείρημα αμφιλεγόμενο και αμαρτωλό, αρκεί να πετυχαίνει το στόχο του. Ξεκομμένος κυριολεκτικά από την πραγματικότητα, ανίκανος να αντιληφτεί, να αισθανθεί έστω και ίχνος ευθύνης ως εκ της θέσεως του,  ανασφαλής και τρομαγμένος ( άραγε για ποιους λόγους; )στήνει μια ζούγκλα παρακολουθήσεων, που όμοια της θα πρέπει κανείς να ψάξει πολύ για να συναντήσει. Έτσι λοιπόν έχουμε ένα γκροτέσκο σκηνικό τρόμου με πρωταγωνιστή το παρακρατικό Μαξίμου και επίκεντρο το πρωθυπουργικό γραφείο, να παρακολουθεί πολιτικούς, δημοσιογράφους, επιχειρηματίες και κάθε πολίτη που εγείρει υποψίες … αντεθνικής δράσης, αφού έτσι καταχωρίζονται όσοι αντιδρούν κατά του Μητσοτακικού καθεστώτος. Να κλαίς και να γελάς με τα καμώματα μιας κυβέρνησης και ενός πρωθυπουργού που δεν εμπιστεύεται κανένα, μήτε την ΕΥΠ που έχει υπό την άμεση εποπτεία του και για αυτό φτιάχνει μια δεύτερη για να παρακολουθεί την πρώτη. Και οι δύο μαζί ταυτόχρονα να παρακολουθούν την στρατιωτική ηγεσία, όπως και εκείνη των σωμάτων ασφαλείας. Καλωδιωμένη και ύποπτη όλη η χώρα, κάθε φορέας και συλλογικότητα, κάθε πολίτης. Ένα απέραντο φρενοκομείο στο οποίο ο πρωταρχικός ασθενής, ο ίδιος ο πρωθυπουργός, υποτίθεται ότι προσπαθεί να βάλει τάξη και να…προστατέψει τα όσια και ιερά του τόπου.

Ο ίδιος νοιώθοντας απροστάτευτος και έρμαιο όσων τον περιστοιχίζουν και υποτίθεται τον υπονομεύουν – μη εξαιρουμένων και μελών της οικογενείας του – δεν είναι απίθανο να αμφιβάλλει και για τον εαυτό του. Ο Κυριάκος υποπτεύεται ακόμη και το είδωλο του στον καθρέφτη. Αυτόν τον πανούργο που αντικρίζει μπροστά του και τον οποίο φαντασιώνεται ως μια δεύτερη πραγματική και ανεξάρτητη ύπαρξη, άκρως υπονομευτική και επικίνδυνη για την πολιτική του μακροημέρευση την συνυφασμένη μόνο με την εξουσία. Αυτόν τον εθνικό διαβολέα ανέλαβε να παρακολουθεί από πολύ κοντά ο ίδιος, εφόσον εξέλειπε η εμπιστοσύνη του στους πάντες. Και εδώ αρχίζει το δράμα όλης της χώρας. Της χώρας που έχει εμπιστευτεί τις τύχες της στα χέρια ενός ανθρώπου που δεν εμπιστεύεται μήτε τον εαυτό του, που έχει κηρύξει δολιοφθορέα των εθνικών συμφερόντων το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού λαού, που διαφωνεί με τα πεπραγμένα του και έντρομος και αμήχανος παρακολουθεί το προσωπικό δράμα ενός πρωθυπουργού, για το οποίο αυτός δεν φέρει καμία ευθύνη. Γελασμένος δέκτης των υποσχέσεων του, θύμα μιας ασύδοτης προεκλογικής προπαγάνδας το 2019, διανθισμένης με τυμβωρυχία, κάλπικο πατριωτισμό, συκοφαντίες πολιτικών του αντιπάλων και αθρόες δολοφονίες χαρακτήρων όσων θεώρησε εμπόδιο της επικράτησης του, τον ανέδειξε πρωθυπουργό της χώρας. Και έτσι σήμερα η Ελλάς έχει να επιδείξει τουλάχιστον στην Ευρώπη, την πρώτη και με διαφορά πρωθυπουργική ντροπή. Σούργελο της τωρινής ευρωπαϊκής πολιτικής επικαιρότητας και εγκαλούμενος από δημοσιογραφικές διεθνείς ενώσεις αλλά και φορείς της ΕΕ για καταπάτηση του κράτους δικαίου και ολοκληρωτικής κοπής ενημέρωση της κοινής γνώμης , ως πρωταγωνιστή εγκαθίδρυσης καθεστώτος ζόφου στο εσωτερικό της χώρας του, αυτός απτόητος συνεχίζει να χλευάζει και να γράφει στα παλιά του παπούτσια τους πάντες.

Αυτή την χλεύη, την περιφρόνηση, την αλαζονεία, το μίσος σε ότι προέρχεται και κατάγεται από λαϊκή ρίζα, άραγε ως πότε θα ανέχεται και ο λαός μας;. Ένας λαός καθημαγμένος, βουτηγμένος στην αβεβαιότητα και το γκρίζο αύριο, εμβρόντητος, αμήχανος και φοβισμένος, παρακολουθεί το επιχειρούμενο και γενικευμένο πλιάτσικο του δημόσιου κορβανά. Το πλιάτσικο συνειδήσεων και ψυχών μιας κυβέρνησης αταλάντευτης στο πλευρό των κορακιών της ολιγαρχίας κοινωνικής και οικονομικής.

Θα αντιληφτεί και θα συνειδητοποιήσει σύντομα  άραγε ότι μοναχά το δικό του σαρωτικό ξέσπασμα, θα θέσει τέρμα στο ατελείωτο προς το παρόν γλέντι της ακροδεξιάς ακρίδας;. Η προγραμματική πρόταση, η πολιτική και ηθική ακεραιότητα του Σύριζα- ΠΣ, η πρόθεση του για προοδευτική συμμαχική κυβέρνηση, δείχνουν τον δρόμο της ανάτασης, της ελπίδας.

The post Παρακολουθεί και τον εαυτό του; | Του Γιάννη Τεκίδη appeared first on Eptanews.gr.

Του Γ.Τεκίδη

Τόσο μακριά, μα και τόσο κοντά εκείνο το λυτρωτικό πολιτικά 1981. Μακριά μετρώντας  το χρόνο, αλλά και κοντά με μέτρο την επείγουσα αναγκαιότητα επανάληψης του. Αναγκαιότητα που την καθιστά επείγουσα η σημερινή πυορροούσα πολιτικά κατάσταση. Κατάσταση που θυμίζει καθημερινά πως ο κατήφορος της χώρας δεν έχει τέλος. Η σημερινή πολιτική και ηθική κατάπτωση δεν μπορεί να συγκριθεί με καμία άλλη εποχή, τουλάχιστον μεταπολιτευτικά. Από το 1974 και εντεύθεν δεν υπήρξε πολιτικά περίοδος που να έχει ταυτιστεί σε τέτοιο βαθμό από την πολιτική αλητεία, την φαυλότητα, την αμετροέπεια, τις χυδαίες και βαθειά προκλητικές συμπεριφορές μιας κυβέρνησης και ενός πρωθυπουργού που δεν χάνουν ευκαιρία να μας θυμίσουν, που μας έχουν γραμμένους. Το ότι το σωτήριο έτος 2019 θα εκλέγονταν μια κυβέρνηση, με στόχο να μας γυρίσει πίσω μερικές δεκαετίες με όπλο της μια εμφυλιοπολεμική ρητορική , πρακτικές και συμπεριφορές μαύρων πολιτικά εποχών για τον λαό και την δημοκρατία, δεν μπορεί κανείς να πει ότι το περίμενε, όσο υποψιασμένος κι αν ήταν. Κι όμως η ζοφερή πραγματικότητα είναι κραυγαλέα παρούσα. Παρούσα με ονοματεπώνυμο και διεύθυνση. Παρούσα και κυριολεκτικά μεταλλαγμένη η ΝΔ, υπό τον Κυρ. Μητσοτάκη, παραδομένη στην ακροδεξιά ατζέντα, λειτουργεί και πορεύεται με θρησκευτική προσήλωση στην κατεύθυνση εξυπηρέτησης ολιγαρχικών συμφερόντων, κτίζοντας παράλληλα ένα άκρως αυταρχικό και περίπου δικτατορικό καθεστώς διακυβέρνησης. Τέτοιο που ευθέως και δίχως προσχήματα να αμφισβητεί το κράτος δικαίου, την ισονομία, τους δημοκρατικούς θεσμούς.

Μπορούμε να συγκρίνουμε τις συνθήκες, τα συγκεκριμένα δεδομένα και τις προτεραιότητες εκείνης λίγο πριν το 1981 εποχής, με τα σημερινά;. Σίγουρα όχι. Ούτε μηχανιστικά, μήτε θυμικά επειδή διακαώς το επιθυμούμε, μπορεί να υπάρξει ακριβώς μια ίδια με τα τότε εξέλιξη. Τότε που ο καθημαγμένος λαός μας έβγαινε από το εφτάχρονο σκοτάδι, αναζητώντας ανάσες δημοκρατίας, ελευθερίας και έξοδο , από το κοινωνικό και οικονομικό περιθώριο. Τότε που η σκιά του χωροφύλακα και το  ΄΄καλείστε δια υποθεσιν σας ΄΄ στο αστυνομικό τμήμα, ίσχυε, θυμίζοντας ποιος κάνει κουμάντο σε αυτό τον τόπο. Σε αυτά τα λαϊκά ζητούμενα και στην απαίτηση για πραγματική εθνική ανεξαρτησία και λαϊκή κυριαρχία, απάντησε πειστικά, εμπνέοντας τον κόσμο ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ, ο αείμνηστος Α.Παπανδρέου. Ήταν ο καιρός της πολιτικής ριζοσπαστικοποίησης, της αναζήτησης του άλλου δρόμου για μια νέα εποχή, αντάξια των προσδοκιών και των αγώνων ενός λαού, καταδιωκόμενου και δυναστευμένου, από το μετεμφυλιακό κράτος. Δικαιώθηκαν αυτές οι προσδοκίες μετά το 81;. Βλάστησαν  καρπούς οι αγώνες και οι θυσίες εκείνων που ονειρεύτηκαν μια αξιοπρεπή ζωή σε μια δημοκρατική, ευνομούμενη πατρίδα;. Μπορεί όχι σε ένα σημαντικό μέρος τους, όμως για την χώρα και τους εργαζόμενους, ξημέρωσαν ημέρες ελπίδας μα και αποτελέσματος. Απαριθμώντας λάθη, παραλείψεις, κακές εκτιμήσεις, ακόμη ασυγχώρητες υπαναχωρήσεις σε σημαντικά ζητήματα, ουδείς δικαιούται να παραγνωρίσει, να υποβαθμίσει και να απαλείψει από τη συλλογική μνήμη, τα όσα σημαντικά έγιναν, τουλάχιστον τις δυο πρώτες κυβερνητικές περιόδους υπό τον Α. Παπανδρέου.

Η σημερινή κυβέρνηση του Κυρ. Μητσοτάκη της Ψευδεπίγραφης ΝΔ – την μη έχουσα καμία σχέση και πολιτική συνάφεια με τις ιδρυτικές διακηρύξεις του κόμματος που ίδρυσε ο Κων. Καραμανλής και οι επόμενοι ηγέτες της – επαναφέρει πολιτικές και πρακτικές της δεκαετίας του 50, μέχρι και της εγκαθίδρυσης της ξενοκίνητης δικτατορίας. Πολιτικές συνυφασμένες με την φτώχεια, την ανέχεια και την δυστυχία της μεγάλης λαϊκής πλειοψηφίας. Πολιτικές που συνάδουν με το γενικευμένο πλιάτσικο στα δημόσια αγαθά και ταμεία και δεν περιορίζονται μοναχά σε αυτά, αλλά στοχεύουν και σε ένα μαζικό εκμαυλισμό συνειδήσεων και μυαλών, τέτοιον που όλα αυτά να θεωρούνται μια κανονικότητα, κάτι σύνηθες και κόντρα σε …ξεπερασμένες έννοιες περί αξιών, αρχών και αξιοπρέπειας.

Απέναντι στην επιδιωκόμενη από την σημερινή ακροδεξιά κυβέρνηση παγίωση του δόγματος πως άλλος δρόμος δεν υπάρχει πέραν αυτού που μας δείχνει και είναι ταυτισμένος αυτός με την ιδιοκτησιακή της νοοτροπία για τη χώρα, να αντιτάξει η δημοκρατική – προοδευτική αντιπολίτευση το ΄΄ ιδιοκτήτης αυτού του τόπου ήταν και είναι ο λαός του ΄΄. Κάτι ανάλογο με εκείνο που ξεσήκωσε το λαό ΄΄η Ελλάδα στους Ελληνες ΄΄, το μακρινό 81. Είναι η έμπνευση και το σύνθημα που μιλάει στη καρδιά και ριζώνει στο μυαλό,  αυτό που λείπει από την σημερινή πολιτική επικαιρότητα. Είναι η διάθεση για συνεργασία και η συμβολή για μια προγραμματική συμφωνία των κομμάτων της δημοκρατικής και αριστερής αντιπολίτευσης, που θα δώσει την ελπίδα ενός διαφορετικού και ελπιδοφόρου για τον κόσμο της δουλειάς και της παραγωγής, αύριο. Η υπόθεση της απαλλαγής του τόπου από τις αντιλαϊκές ακροδεξιές πολιτικές της κυβέρνησης Μητσοτάκη, δεν αφορά πια μόνο ένα κόμμα. Η πραγματική πολιτική αλλαγή και η προστασία του δημοκρατικού μας πολιτεύματος, μαζί με την λαϊκή ανακούφιση και λύτρωση από τα σημερινά δεινά, αφορά όλο τον δημοκρατικό κόσμο, σύσσωμη την δημοκρατική αντιπολίτευση που ευαγγελίζεται ένα άλλο μέλλον για τη χώρα.

——————————————————————————————————

The post Για ένα νέο 81 | Του Γιάννη Τεκίδη appeared first on Eptanews.gr.