Πτυχιούχος Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας ΑΠΘ.

Κάτοχος Μεταπτυχιακού τίτλου στις Αγγλικές και Αμερικανικές Σπουδές.

Μετά από μια καταπληκτική χρονιά για το σινεμά, η οποία άγγιξε τη μαγεία του 1999, οι επόμενοι μήνες του 2020 έχουν να μας δώσουν αρκετές κινηματογραφικές εμπειρίες. Αν και οι ταινίες που περιμένω προσωπικά έχουν συγκεντρωθεί την περίοδο του καλοκαιριού, ξεχώρισα πέντε ταινίες που μου κίνησαν το ενδιαφέρον μέχρι τότε. Αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση βέβαια είναι πως οι περισσότερες αξιόλογες είναι ταινίες τρόμου και θρίλερ.

The Invisible Man

(28 Φεβρουαρίου)

To Invisible Man είναι η ταινία που κυριαρχεί στον κινηματογραφικό διάλογο αυτή τη στιγμή. Κυκλοφόρησε την Παρασκευή και οι κριτικές της είναι ήδη διθυραμβικές. Πρόκειται για ταινία τρόμου επιστημονικής φαντασίας βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Όρσον Γουέλς, το οποίο ακολουθεί τη ζωή μιας γυναίκας που νομίζει πως καταδιώκεται από τον καταχρηστικό και βίαιο φίλο της. Μόνο που εκείνος είναι νεκρός. Σκηνοθέτης της ταινίας είναι ο Leigh Whannell των Saw (2004), του Dead Silence (2007), και των τριών Insidious. Πρωταγωνίστρια είναι η Elisabeth Moss, την οποία μάθαμε από τον ρόλο της ως Peggy Olson στο Mad Men (2007-2015), αλλά και πιο πρόσφατα μέσα από τη δραματική σειρά The Handmaid’s Tale, η οποία της κέρδισε και βραβείο Emmy.

A Quiet Place Part ΙΙ

(20 Μαρτίου)

Το μεγάλο sequel του πετυχημένου σκηνοθετικού ντεμπούτου (2018) του αγαπημένου John Krasinski. Με πρωταγωνίστρια και πάλι την καταπληκτική Emily Blunt, πρόκειται για μια ταινία τρόμου όπου περιστρέφεται γύρω από μια οικογένεια που προσπαθεί να επιβιώσει σε έναν μετα-αποκαλυπτικό κόσμο στον οποίο ζουν τυφλά εξωγήινα πλάσματα με απίστευτα δυνατή ακοή. Η πρώτη ταινία άρεσε όσο λίγες στο είδος της και απέσπασε τρομερές κριτικές και πολλές υποψηφιότητες για βραβεία, από Χρυσές Σφαίρες και BAFTA μέχρι Βραβείο Σωματείου Σεναριογράφων Αμερικής (WGA) και Όσκαρ.

No Time to Die

(2 Απριλίου)

Δεν νομίζω να χρειάζεται να γράψω πολλά εδώ. Η καινούρια James Bond ταινία και (αν αληθεύει αυτή τη φορά) η τελευταία στην οποία θα ενσαρκώνει τον μυστικό πράκτορα ο Daniel Craig. Mε σκηνοθέτη τον Cary Joji Fukunaga, ο οποίος θα μείνει στην ιστορία ως ο σκηνοθέτης που μας έδωσε μια από τις καλύτερες αστυνομικές σειρές στην ιστορία, την θρυλική πρώτη σεζόν του True Detective, αλλά και για το Beasts of No Nation (2015). Το καστ είναι τρομακτικά δυνατό και απαρτίζεται από τους Rami Malek, Ralph Fiennes, Naomie Harris, Léa Seydoux, Cristoph Waltz, Ben Whishaw, Rory Kinnear.

The Lovebirds

(3 Απριλίου)

Αν και συνήθως δεν μου κάνουν πολύ κλικ οι κωμωδίες γενικά, αυτές του Kumail Nanjiani είναι μεγάλη μου αδυναμία. Μετά το καταπληκτικό του The Big Sick (2017), πρωταγωνιστεί στο The Lovebirds μαζί με την ταλαντούχα Issa Rae του Insecure. Το Lovebirds ακολουθεί ένα ζευγάρι το οποίο μπλέκεται σε ένα αστυνομικό μυστήριο. Η χημεία των δύο ηθοποιών «φώτιζε» το trailer και με έκανε να την συμπεριλάβω στις ταινίες που περιμένω μέσα στο 2020 μέχρι τον «χαμό» του καλοκαιριού.

Antlers

(17 Απριλίου)

Άλλη μία ταινία τρόμου που μου έκανε εντύπωση. Το Antlers είναι βασισμένο στο διήγημα του Nick Antosca “The Quiet Boy”. Δεν ξέρουμε πολλά για την ταινία, αλλά από το επίσημο trailer που είδα ξεχώρισα την βαριά ατμόσφαιρα και το μυστήριο του. Στο Antlers, μια δασκάλα (Keri Russell) σε μια μικρή επαρχιακή πόλη του Oregon και ο αδερφός της (Jesse Plemons), ο σερίφης της πόλης, ανακαλύπτουν πως ένας νεαρός μαθητής (Jeremy T. Thomas) κρύβει ένα επικίνδυνο μυστικό με τρομακτικές επιπτώσεις. Ο τίτλος μαρτυράει πολλά για την ταινία έχω την εντύπωση. Αν είστε φαν των ταινιών ή των βιντεοπαιχνιδιών τρόμου (Until Dawn *wink wink*), ίσως το καταλάβετε…

The post Προσεχώς: 5 ταινίες που θα δούμε μέχρι το καλοκαίρι – Άρθρο του Κωνστατίνου Σαλάβατη appeared first on Eptanews.gr.

 Κων/νος Σαλαβάτης

Πτυχιούχος Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας ΑΠΘ.

Κάτοχος Μεταπτυχιακού τίτλου στις Αγγλικές και Αμερικανικές Σπουδές.

Ένα από τα φιλμ που η απουσία του από την κατηγορία Καλύτερης Ταινίας στα βραβεία Όσκαρ έκανε τρομερή αίσθηση ήταν το Knives Out του γνωστού και μη εξαιρετέου Rian Johnson. Έχοντας σκηνοθετήσει το κατά πολλούς καλύτερο επεισόδιο (S05E14 Ozymandias) της αντικειμενικά πιο αγαπημένης τηλεοπτικής σειράς στην ιστορία (Breaking Bad) και το Star Wars: The Last Jedi (2017), το οποίο κατηγορήθηκε πολύ από το κοινό αλλά αγαπήθηκε από τους κριτικούς, ο Johnson έχει βάλει για τα καλά το πόδι του στη βιομηχανία. Το Knives Out του φέτος ήταν χωρίς καμιά υπερβολή η καλύτερη ταινία που μπορείς να βάλεις για να περάσεις καλά.

Χρησιμοποιώντας όλα τα κλισέ και τις μεθόδους του παραδοσιακού αστυνομικού μυθιστορήματος, αποτελεί ένα μοντέρνο ερωτικό γράμμα στα whodunits, τις αφηγήσεις που άκμασαν κατά την «Χρυσή Εποχή» της αστυνομικής λογοτεχνίας, την δεκαετία του 1920 και του 1930, με το όνομα της Agatha Christie, του G.K. Chesterton και του Nicholas Blake (πατέρα του γνωστού ηθοποιού Daniel Day-Lewis) να ηγούνται της συγγραφικής παραγωγής στη Βρετανία και αυτό του Raymond Chandler και του Dashiell Hammett να πρωτοστατούν στην Αμερική.

Υποψήφιο για Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου έπεσε πάνω στον τιτάνα που λεγόταν Parasite. Πράγματι, το Knives Out ήταν τόσο καλογραμμένο και τόσο καλογυρισμένο που σε κάνει αμέσως φαν του. Όπως κάθε αξιόλογη ταινία αστυνομικού μυστηρίου παίζει περίτεχνα με το setting και τη φωτογραφία, αφήνοντας μας να φτιάξουμε τις δικές μας θεωρίες για το ποιος είναι ο δολοφόνος έχοντας όλα τα στοιχεία μπροστά στα μάτια μας. Τα καρέ του Johnson ήταν χειρουργικά κομμένα, πετώντας μας το μπαλάκι (όπως αυτό του baseball στην ταινία) να ανακαλύπτουμε την σημασία τους με μεγάλη παρατηρητικότητα, συγκέντρωση και συνεχείς συλλογισμούς. Όπως είπα όμως και πριν, πρόκειται για τόσο καλογραμμένη και ιντριγκαδόρικη ιστορία που δύσκολα θα μπορέσει κάποιος να βάλει τα πράγματα σε μια σειρά πριν την αποκάλυψη.

Αυτό που μου έκανε μεγάλη εντύπωση είναι ο απίστευτος ρυθμός που είχε η ταινία (δεν έκανε κοιλιά ούτε για λίγο), το κωμικό στοιχείο στο μέσο του δράματος, οι μοντέρνες πινελιές του Johnson όσον αφορά τους διαλόγους της οικογένειας (η οικογένεια συζητάει με απίστευτη φυσικότητα για πολύ επίκαιρα ζητήματα όπως το μεταναστευτικό ζήτημα στην Αμερική), αλλά και η όχι και τόσο κρυμμένη σάτιρα του που είχε στόχο να δείξει πόσο επικίνδυνα έχει παρεισφρήσει η πολιτική της διαφωνίας στη καθημερινή ζωή από πολύ μικρή μάλιστα ηλικία (οι δύο πιο «πολιτικοί» χαρακτήρες στην ταινία ήταν τα δύο κολεγιόπαιδα)!

Η μία πολύ σημαντική αλλαγή που έκανε ο Johnson στο παραδοσιακό whodunit – που το ξεχωρίζει από τις υπόλοιπες παρόμοιες καλλιτεχνικές προσπάθειες – είναι ότι σε όλη την ταινία, για έναν πολύ συγκεκριμένο λόγο που δεν θα αναφέρω για να μην σας χαλάσω την εμπειρία, δεν νιώθεις πως ψάχνεις τον δολοφόνο, αλλά πως προσπαθείς να τον «φυγαδεύσεις», να τον βοηθήσεις να γλιτώσει. Τα καλά plot twists είναι αυτά που σε κάνουν να θες να ξαναδείς μια ταινία από την αρχή έχοντας πλέον τη… στερνή γνώση για να καταλάβεις πως σε ξεγέλασε ο συγγραφέας-σκηνοθέτης. Το Knives Out δεν απογοητεύει καθόλου σε αυτό τον τομέα.

Δύο τελευταία λόγια θα πω για το καταπληκτικό καστ, από την Ana de Armas, την Toni Colette του Hereditary, την αγαπημένη scream queen Jamie Lee Curtis και τον Daniel Craig που κουβαλούσαν την ταινία με απίστευτη δεξιοτεχνία. Ο Craig, τον οποίο ομολογώ πως δεν έχω παρακολουθήσει πολύ, ήταν εκπληκτικός: μοναδικά αστείος, δυναμικός, και μυστηριώδης. Έπαιζε με μια απίστευτη ελευθερία που δε μπορεί να έχει προφανώς στις ταινίες του 007 και που ανέδειξε το κωμικό υποκριτικό του ταλέντο, όσο και το ταλέντο του στις υπερβολικές προφορές (ο χαρακτήρας του μιλάει με την προφορά του Αμερικανικού Νότου που αν μη τι άλλο τον καθιστά καρικατούρα).

Στις 25 Φεβρουαρίου η ταινία θα κυκλοφορήσει σε DVD, Blu-ray και 4k. Αξίζει να της ρίξετε μια ματιά και να παίξετε και εσείς αυτήν την παρτίδα Cluedo.

The post Knives Out: Ένα μοντέρνο ερωτικό γράμμα στο αστυνομικό μυστήριο – Άρθρο του Κωνσταντίνου Σαλαβάτη appeared first on Eptanews.gr.