Ουσιαστικά, κανείς ακτινιδιοπαραγωγός δεν ξέρει πως πρέπει να ποτίσει την
πλέον απαιτητική καλλιέργεια σε νερό γιατί εάν ποτίσει λίγο υπάρχει
πρόβλημα έλλειψης νερού, εάν ποτίσει πολύ δεν θα υπάρχει χώρος για αέρα
αφού θα γεμίσουν με νερό οι πόροι του εδάφους, οπότε θα λείψει το
Οξυγόνο (δηλαδή δεν θα αναπνέει σωστά η ρίζα), με ότι αυτό συνεπάγεται
και επιπλέον εκτός αυτού, πάντα υπάρχει ο κίνδυνος προσβολής της ρίζας από
παθογόνα που ευνοούνται από το πολύ νερό (π.χ. φυτόφθορα).
Ο κ. Έξαρχος μετά από μακροχρόνια ενασχόληση με το θέμα του νερού στο
ακτινίδιο, μας δίνει όπως πάντα, αφιλοκερδώς(Σας θυμίζω ότι πουθενά στον
κόσμο δεν γίνεται «Συμβουλευτική» ειδικά στον πρωτογενή τομέα
δωρεάν!!! – ας όψεται όμως το Ελληνικό φιλότιμο), γενικές και συνάμα
πρακτικές οδηγίες για το θέμα αυτό:
1) Ο καθένας πρέπει να γίνει «γνώστης» του πότε και πόσο θα
ποτίζει στο κτήμα του. Πρέπει να ελέγχει με το χέρι, «δια της
επαφής», πόσο βρεγμένο είναι το έδαφος δίπλα στο φυτό και σε
βάθος 0-30 cm. Παράλληλα να παρατηρεί την Σπαργή των φύλλων,
εάν δηλαδή τα φύλλα είναι «τεντωμένα» ή αντιθέτως είναι «κυρτά»,
δηλ. «καρουλιασμένα», που σημαίνει ότι χρειάζεται πότισμα.
2) Η χρήση των υγρασιόμετρων πρέπει να γίνεται προσεκτικά… και να
«καλιμπραριστεί» η κάθε ένδειξη (γιατί όλα τα εδάφη δεν είναι ίδια)
από τους παραγωγούς, με βάση την προηγούμενη μεθοδολογία.
3) Πρέπει να δώσουμε τη δέουσα σημασία στα …μπεκάκια, δηλαδή πως,
πόσο και που ακριβώς πέφτει το νερό άρδευσης. Επίσης, η σταγόνα
από το νερό που ρίχνουν τα μπεκάκια πρέπει να είναι «ψιλή» τύπου
υδρονέφωσης, να πέφτει σιγά και ομοιόμορφα με μικρή ταχύτητα για
να προλαβαίνει να «διηθείται» στο έδαφος. Διότι σε περίπτωση που
πέσει απότομα στο νερό δεν προλαβαίνει να διηθηθεί (να το «πιει» το
έδαφος), και κατά συνέπεια να συσσωρεύεται επιφανειακά και λόγω
της βαρύτητας να «ρέει»(στα χαμηλότερα σημεία) στα πλάγια και να
δημιουργεί την γνωστή καταστροφική «Διάβρωση» με ότι αυτό
συνεπάγεται.
4) Είναι γνωστό ότι το 90% του ριζικού συστήματος του ακτινιδίου είναι
περίπου σε απόσταση ένα μέτρο από τον «λαιμό» του φυτού και σε
βάθος 70-90 cm(επιπολαιόριζο φυτό), οπότε αυτή είναι η επιφάνεια
του εδάφους που πρέπει να ποτίσουμε καλά.
5) Επίσης, είναι λανθασμένη η διαχείριση που πιστεύουνε πολλοί
ακτινιδιοπαραγωγοί, ότι πρέπει να ποτίζουν όλο το κτήμα και ειδικά
τον «διάδρομο». Με τον τρόπο αυτό «σπαταλάνε» το πολύτιμο
νερό, «πετάνε» στον διάδρομο, που όπως είπαμε προηγουμένως,
(δεν υπάρχει πολύ ριζικό σύστημα), τα υδατοδιαλυτά λιπάσματα και

τα «φυτοπροστατευτικά» προϊόντα που εφαρμόζονται με την
άρδευση μέσω του υδρολιπαντήρα.
Επίσης, όταν ποτίζετε τον διάδρομο και μπείτε με το τρακτέρ να κάνετε
μια εργασία και ως συνέπεια αυτού πατήσετε τον «βρεγμένο» έδαφος
η ζημιά στην δομή του εδάφους (σύμφωνα με τις βασικές αρχές της
Εδαφολογίας), είναι πολλαπλή και μόνιμη σε σχέση με το πάτημα ενός
στεγνού εδάφους…
6) Η συχνότητα ποτισμάτων μπορεί να είναι καθημερινή, ειδικά την
περίοδο 20 Ιουνίου- 20 Αυγούστου και ίσως και δύο φορές την
ημέρα εάν το απαιτεί το κτήμα!!!
Αυτό που πρέπει να μας απασχολεί είναι τι ποσότητα ρίχνει το
μπεκάκι;, που πέφτει το νερό; και πόση ώρα ποτίζουμε;
7) Πολλές φορές, όταν το καλοκαίρι, ξαφνικά βλέπουμε κυρτά
«καρουλιασμένα» φύλλα ή ακόμη και απότομη φυλλόπτωση, τότε
επικρατεί ο «μύθος» ότι τo νερό (ειδικά το κατακαλόκαιρο),
δημιουργεί ξαφνικά «Φυτόφθορα». Η Φυτόφθορα δεν
εμφανίζεται ξαφνικά από το πουθενά και σε όλο το κτήμα. Έχει άλλη
συμπτωματολογία και πρέπει να επιβεβαιωθεί… ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΝΑΧΕΙ
ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΑΜΕ ΤΟ ΠΟΤΙΣΜΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΣΤΟ ΑΚΤΙΝΙΔΙΟ
8) Πρέπει να ξέρουμε ότι το πότισμα σε ένα κτήμα που είναι σε
διαμόρφωση Κρεβατίνας, σκιάζεται και έχει το δικό του μικροκλίμα
και ποτίζεται διαφορετικά σε σχέση με ένα κτήμα που είναι
Ημικρεβατίνα και έχει έντονη εξάτμιση κατευθείαν από το έδαφος
«εξατμισοδιαπνοή».
9) Πρέπει να γνωρίζουμε ότι το κάθε έδαφος είναι διαφορετικό, έτσι
αλλιώς ποτίζουμε ένα ελαφρύ, αλλιώς ένα μεσαίο και αλλιώς ένα βαρύ.
10) Η άρδευση με «σταγόνα» είναι ορθολογικός τρόπος , αλλά δεν
προτείνεται όμως για όλα τα εδάφη, όπως για παράδειγμα τα
αμμουδερά.
11) Τα απότομα, μικρά και καμπυλωτά «Σαμάρια» (αναχώματα),
δυσχεραίνουν το σωστό πότισμα διότι το νερό που πέφτει δεν
στέκεται πάνω στο σαμάρι, και λόγω της βαρύτητας «τσουλάει»
(διάβρωση) και τελικά το νερό πάει στη μέση του χωραφιού, χωρίς να
ποτίζεται σωστά το φυτό.
12) Ισχύει και εδώ όπως και για τη λίπανση, ο Χρυσός κανόνας,
ποτίζουμε πολλές φορές και από λίγο…
Στη φωτογραφία βλέπετε τον κ. Έξαρχο με το γνωστό αμπελουργό
από τον Διόνυσο Βοιωτίας, Κουτή Σεραφείμ, που τα τελευταία χρόνια
τόλμησε με την ακτινιδιά σε μια «νέα» περιοχή για την καλλιέργεια
πετυχαίνοντας θεαματικά αποτελέσματα (μέση απόδοση 5
τόνους/στρέμμα). Ο συγκεκριμένος παραγωγός ακολουθεί κατά
γράμμα τις οδηγίες του κ. Έξαρχου, αλλά κυρίως και στο θέμα της

άρδευσης. Όπως καταλαβαίνετε κι έχουμε ξαναπεί σε άλλα άρθρα,
αλλά όσα είπαμε και στο κείμενο αυτό, συμπεραίνουμε το ακτινίδιο
λόγω της Υποτροπικής του καταγωγής του διαφοροποιείται από όλα
τα οπωροφόρα δέντρα της χώρας μας και με βάση τις πρόσφατες
κλιματολογικές συνθήκες η άρδευση του από μόνη της μία ολόκληρη
Επιστήμη.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΜΠΟΝΙΔΗΣ

The post Ορθολογική «Άρδευση» η πιο σημαντική διαχείριση για την καλλιέργεια του ακτινιδίου appeared first on Eptanews.gr.

Αναλυτικά στην ανακοίνωσή του αναφέρει: «Με αφορμή τη λήξη της αρδευτικής περιόδου 2020, η οποία κύλησε ομαλά, καλύπτοντας τις αρδευτικές ανάγκες όλων των καλλιεργειών στη Δημοτική Ενότητα Δίου και στα πλαίσια της προετοιμασίας του Δήμου για τη νέα αρδευτική περίοδο, ενημερώνουμε ότι παρατηρείται το φαινόμενο της φύτευσης νέων καλλιεργειών, κυρίως δενδρωδών καλλιεργειών, σε αγροτεμάχια εκτός δημοτικού αρδευτικού δικτύου (και χωρίς να υπάρχει ιδιωτική γεώτρηση κοντά) ή και φυτεύσεις ακόμα και σε οικόπεδα εντός των οικισμών.

Εφιστούμε την προσοχή στους καλλιεργητές για το πρόβλημα, που ίσως παρατηρηθεί με την άρδευση των αγροτεμαχίων αυτών, αφού υπάρχει το ενδεχόμενο ο Δήμος να μην έχει τη δυνατότητα να επεκτείνει το υφιστάμενο αρδευτικό δίκτυο ή να μην είναι επαρκείς οι ποσότητες των διαθέσιμων υδάτινων πόρων.

Παρακαλούμε όπως, πριν από κάθε νέα φύτευση, να υπάρχει συνεργασία με τον Δήμο, έτσι ώστε να διερευνηθεί, πρώτα, η δυνατότητα άρδευσης του αγροτεμαχίου από το δημοτικό δίκτυο.

Ο Δήμος με τον αρμόδιο Αντιδήμαρχο άρδευσης και η Τεχνική Υπηρεσία με όλους τους διαθέσιμους υπαλλήλους, βρίσκονται στη διάθεση των καλλιεργητών για οποιαδήποτε πληροφορία, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η απρόσκοπτη άρδευση όλων των καλλιεργειών και την περίοδο 2021.»

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post Δήμος Δίου Ολύμπου – Οι υδάτινοι πόροι μπορεί να μην επαρκούν για νέες φυτεύσεις – Τι ζητά από τους καλλιεργητές appeared first on Eptanews.gr.

Όπως αναφέρει, σχολιάζοντας το πρόσφατο άρθρο του δημάρχου Βαγγέλη Γερολιόλιου για την ανάγκη κατασκευής αρδευτικών υποδομών στο Δήμο και μέσω ΣΔΙΤ, πρόκειται για μιας τακτική «την οποία καταγγείλαμε από την πρώτη στιγμή που εισήλθε προς υποτιθέμενη συζήτηση στο δια περιφοράς Δημοτικό Συμβούλιο της 12^ης Μαρτίου 2020.»

Αναλυτικά στην ανακοίνωση που εξέδωσε ο Συνδυασμός και ο κ. Μυλωνέρος, αναφέρονται τα εξής: «Το επίμαχο και τόσο σημαντικό θέμα πέρασε κατά πλειοψηφία με ευθύνη της σημερινής συνδιοίκησης, χωρίς καμία απολύτως ουσιαστική ενημέρωση στο σώμα του Δημοτικού Συμβουλίου  και πόσο δε μάλλον στους συνδημότες μας οι οποίοι ασχολούνται με την πρωτογενή παραγωγή και είναι και οι πιο άμεσοι ενδιαφερόμενοι για μία τέτοια αρνητική κατ’ εμάς εξέλιξη. Έκτοτε γίνεται μια προσπάθεια παραπληροφόρησης των συνδημοτών μας ρίχνοντας «την μπάλα στην εξέδρα», με αποκορύφωμα το χθεσινό δελτίου τύπου του ίδιου του Δημάρχου ο οποίος κατέβαλε άλλη μια φορά προσπάθεια να βαφτίσει το κρέας ψάρι.

Αρχικά πριν μπούμε στην ουσία των πραγμάτων, ας δούμε τι είναι στα ΣΔΙΤ για να το καταλάβουν όλοι οι συνδημότες μας, σύμφωνα και με την επίσημη ιστοσελίδα (http://www.sdit.mnec.gr/). Σύμφωνα με την κείμενη λοιπόν νομοθεσία αλλά και όπως αναφέρεται ρητά στην επίσημη ιστοσελίδα, «οι Συμπράξεις Δημοσίου – Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) είναι συμβάσεις, κατά κανόνα μακροχρόνιες, οι οποίες συνάπτονται μεταξύ ενός δημόσιου και ενός ιδιωτικού φορέα, με σκοπό την εκτέλεση έργων ή/και την παροχή υπηρεσιών». Συνεχίζοντας, σε αυτές τις συμβάσεις ο Δημόσιος Τομέας (εν προκειμένω ο Δήμος) α. καθορίζει τις προδιαγραφές του έργου, β. διενεργεί τον διαγωνισμό για την επιλογή του ιδιωτικού φορέα, και γ. αξιολογεί την προσφορά του ιδιωτικού φορέα, ενώ στον αντίποδα ο Ιδιωτικός Τομέας (ο ιδιώτης δλδ) α. εκπονεί τις απαραίτητες μελέτες, β. κατασκευάζει το έργο, γ. εξασφαλίζει την απαιτούμενη χρηματοδότηση, και δ. συντηρεί, διαχειρίζεται ή και λειτουργεί το έργο!!

Ως γνωστόν τα έργα ΣΔΙΤ διακρίνονται σε δύο κατηγορίες. Σε συμπράξεις για έργα ανταποδοτικού χαρακτήρα όπως στην περίπτωση του Δήμου μας για την Άρδευση και σε συμπράξεις για έργα μη ανταποδοτικού χαρακτήρα.

Τα «ανταποδοτικού χαρακτήρα έργα» είναι εκείνα για τα οποία το Δημόσιο δεν επιβαρύνεται οικονομικά αλλά αντίθετα εισπράττει μίσθωμα από τη σύμπραξη, και συνεπώς ο ιδιώτης διαχειρίζεται το έργο καθ’ όλη τη χρονική διάρκεια της σύμπραξης. Ο συμπράττων ιδιώτης αναλαμβάνει με ίδια και δανεικά κεφάλαια την κατασκευή, τη λειτουργική και οικονομική εκμετάλλευση του έργου για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και με συγκεκριμένους όρους έτσι, ώστε από τα έσοδα να επιτύχει την απόσβεση και την επιθυμητή απόδοση των κεφαλαίων που επένδυσε στο έργο. Η διάρκεια της σύμβασης κυμαίνεται από 25 σε 35 χρόνια ως συνάρτηση της προβλεπόμενης περιόδου επιστροφής των επενδυμένων κεφαλαίων αυξημένων ως προς το ύψος της συμφωνηθείσας απόδοσης των κεφαλαίων του ιδιώτη. Ο βαθμός συμμετοχής σε αυτή την περίπτωση του Δημοσίου στη σύμπραξη συνήθως περιορίζεται στην εκχώρηση της γης και στη διευκόλυνση για την εξασφάλιση των αδειοδοτήσεων του έργου.

Διαβάζοντας κανείς θα αναρωτηθεί ευλόγως για ποιο λόγο παρατίθενται όλα τα παραπάνω, μα η απάντηση είναι μία και μοναδική, για να σταματήσει επιτέλους η παραπληροφόρηση περί των ΣΔΙΤ που τεχνηέντως κάποιοι προσπαθούν να δημιουργήσουν!!

Εκθέτοντας λοιπόν αναλυτικά παραπάνω το τι είναι ΣΔΙΤ και ποιες οι υποχρεώσεις και τα δικαιώματα των μερών, τίθενται σωρεία ερωτημάτων τα οποία ο Δήμαρχος είτε παρέλειψε σκοπίμως να απαντήσει είτε δεν θέλησε τόσο στην εισήγηση του στο δια περιφοράς Δημοτικού Συμβουλίου αλλά και στην χθεσινή του ανακοίνωση.

Η άρδευση είναι ή όχι κοινωνικό αγαθό και θα πρέπει να διαχειρίζεται ο ίδιος ο Δήμος προς εποφελεία των συνδημοτών μας;

Είναι ή όχι ιδιωτικοποίηση του Αρδευτικού Τομέα η σύμπραξη μέσω ΣΔΙΤ όπως αναφέρεται αναλυτικά ανωτέρω, όταν η διαχείριση του έργου θα την κάνει ο ιδιώτης για ένα τόσο μακροχρόνιο ορίζοντα, και όχι όπως παραπλανητικά το διαφοροποιεί ο Δήμαρχος στην ανακοίνωση του;

Εντάχθηκε η όχι η «Κατασκευή Ταμιευτήρα Άρδευσης στη θέση Ξηροκάμπι Τ.Κ. Βροντούς, και αν ναι σε ποια περιοχή της ΔΕ Δίου σκοπεύετε να δημιουργήσετε νέο Ταμιευτήρα Άρδευσης μέσω ΣΔΙΤ, τα οποία όπως αναφέρετε και στην εισήγηση σας θα βοηθήσουν στην αντιπλημμυρική προστασία της Δ.Ε. Δίου;

Σε ποιες ενέργειες έχετε προβεί τους οκτώ (8) μήνες της διοίκησης σας σχετικά με την ολοκληρωμένη αντιπλημμυρική μελέτη της Διοίκησης Παπαχρήστου μέχρι σήμερα, κάνατε κάτι ως προς την ένταξη της ή μήπως μιας που την βρήκατε στο ντουλάπι τυχαίος όπως μας είπατε στο Δημοτικό Συμβούλιο και μια που την αφήσατε να κάθεται; 

Γιατί επιλέγεται από την διοίκηση του Δήμου τα ΣΔΙΤ για τον Τομέα της Άρδευσης, ως προς την δημιουργία νέου Ταμιευτήρα(εφόσον υπάρχουν οι προϋποθέσεις) και η αντικατάσταση δικτύων, όταν τα κόστη για μια τέτοια επιλογή μπορεί να τα διαχειριστεί ο ίδιος ο Δήμος μέσω ιδίων κεφαλαίων αλλά και ευρωπαϊκών προγραμμάτων τα οποία είναι σε εξέλιξη;

Πως προκύπτει η μείωση των τελών άρδευσης μέσω της επιλογής ΣΔΙΤ όταν ο ίδιος ο ιδιώτης θα έχει την διαχείριση του έργου;

Πως διασφαλίζονται οι ευάλωτες κοινωνικές ομάδες οι οποίες υπάρχουν στο Δήμο μας από μία τέτοια διαδικασία;

Σαφέστατα, όλα τα ανωτέρω ερωτήματα και πολλά άλλα που μπορούν να τεθούν ακόμη είναι ρητορικά και τα αντιλαμβάνεται ο κάθε συνδημότης μας. Η επιλογή της ιδιωτικοποίησης της άρδευσης είναι συνειδητή επιλογή της σημερινής συνδιοίκησης του Δήμου μας και έχει πλέον ονοματεπώνυπο!!

Σας καλούμε έστω και την ύστατη στιγμή να επαναφέρεται το μείζον αυτό θέμα σε τακτική συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου μετά το πέρας του Covid-19 ώστε να επανορθώσετε το λάθος σας! Δεν χωρούν εγωισμοί σε τόσο ευαίσθητα ζητήματα τα οποία θα υποθηκεύσουν το μέλλον των αγροτών και της πρωτογενής παραγωγής του Δήμου μας!! 

 Δημήτρης Ν. Μυλωνέρος

Δημοτικός Σύμβουλος Δίου-Ολύμπου

Επ. Δημοτικού Συνδυασμού Κίνησης Δημιουργίας για τον Δήμο Δίου-Ολύμπου”

Αν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post «Κίνηση Δημιουργίας Δήμου Δίου – Ολύμπου»: Τα ΣΔΙΤ στην άρδευση είναι ιδιωτικοποίηση και έχουν «ονοματεπώνυμο πλέον» appeared first on Eptanews.gr.

Στην υλοποίηση αυτής της ιδέας θα προχωρήσουμε σήμερα, το 2020, δηλαδή σχεδόν 14 χρόνια μετά, με τη δημοπράτηση  της κατασκευής ενός μικρού ταμιευτήρα χωρητικότητας  133.000 m³, με στόχο να ολοκληρωθεί και να  αποδοθεί προς χρήση το 2021.

Καταφέραμε, λοιπόν, ύστερα από πολλά χρόνια και προσπάθειες πολλών, να προσθέσουμε αυτά τα λίγα κυβικά μέτρα νερό στις τεράστιες απαιτήσεις της περιοχής. Για παράδειγμα, στην περιοχή της Βροντούς, του Αγίου Σπυρίδωνα και της Κονταριώτισσας, οι απαιτήσεις είναι περίπου 3.000.000 m³ νερού, ενώ οι γεωτρήσεις και οι δύο υπάρχοντες μικροί ταμιευτήρες δίνουν περίπου 2.600.000 m³, με το  ετήσιο έλλειμμα να ανέρχεται στα 400.000 m³, στοιχεία γνωστά από το 2015.

Από την άλλη μεριά, τα δίκτυα κατασκευάστηκαν πριν από πολλά χρόνια και παρουσιάζουν συχνά  βλάβες,  τα οικονομικά ελλείμματα στην άρδευση είναι γνωστά, τα κόστη ενέργειας υπέρογκα και  η απουσία επενδύσεων στον τομέα αυτό κάτι παραπάνω από εμφανής.

Απέναντι στην κατάσταση αυτή εμείς αναλαμβάνουμε δράση και αναζητούμε  σύγχρονες  λύσεις. Η πρόκληση είναι να προχωρήσουμε γρήγορα, καθώς 20.000 τουλάχιστον στρέμματα χρειάζονται αρδευτικούς πόρους με ορθολογικό, βιώσιμο και δίκαιο τρόπο. Πρόθεσή μας είναι,  όχι να ιδιωτικοποιήσουμε την άρδευση, όπως σκοπίμως και εκ του πονηρού, αν όχι αφελώς, αναφέρεται, αλλά να κατασκευάσουμε, στο μικρότερο δυνατό χρόνο, υποδομές που είναι απαραίτητες για την υποστήριξη της παραγωγής των εξαιρετικών μας προϊόντων.

Αν ακολουθήσουμε την ίδια  μακροχρόνια τακτική, ίσως χρειαστούν άλλα 15 χρόνια. Πρέπει λοιπόν να βρούμε πιο σύντομο και επίκαιρο δρόμο. Γι’ αυτό και το Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε – με ευρεία πλειοψηφία (17 ΝΑΙ, 4 ΟΧΙ, 6 ΑΝΑΒΟΛΗ) – να εξουσιοδοτήσει το Δήμαρχο να διερευνήσει αν, μέσω ΣΔΙΤ (Σύμπραξη Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα), μπορούμε να φτάσουμε νωρίτερα στο ζητούμενο, δηλαδή να προσθέσουμε υδατικό απόθεμα με την κατασκευή ταμιευτήρων, ενδεχομένως φραγμάτων αντικατάσταση δικτύων. Όλα αυτά μπορούν να γίνουν με χρηματοδότηση από προγράμματα, από την εκχώρηση τελών που θα προκύψουν από την μείωση της δαπάνης για το ρεύμα, από κέρδη που θα προέλθουν, ενδεχομένως, από την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και προφανώς οι υποδομές αυτές θα φέρουν και μείωση τελών άρδευσης.

Και για να κλείσει οριστικά το θέμα της «ιδιωτικοποίησης», τα δίκτυα, οι υποδομές και η διαχείριση θα παραμείνουν στο Δήμο και θα αποτελούν περιουσία και των επόμενων γενεών. Εξάλλου, όλα αυτά τα χρόνια είδαμε τι καταφέραμε. Δεν αξίζει τον κόπο να δοκιμάσουμε κι αλλιώς;

Αν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post Περί άρδευσης… – Άρθρο του Βαγγέλη Γερολιόλιου appeared first on Eptanews.gr.