Έχοντας υπόψη, το άρθρο του αρχαιολόγου Χριστόδουλου Χατζηχριστοδούλου, που ασχολήθηκε με την ιστορία και την περιγραφή της εικόνας, (στον τόμο ΛΕΠΕΤΥΜΝΟC, μελέτες αρχαιολογίας, στη μνήμη του Γ. Γούναρη, εκδόσεις Σταμούλη, Θεσ/νίκη 2018), καθώς και ιστορικά στοιχεία από τη δική μου έρευνα, σκέφτηκα να τα παρουσιάσω, για πρώτη φορά στο ευρύτερο κοινό της Πιερίας.

Πρόκειται για εικόνα (διαστάσεων 36,4εκ. Χ 26,5εκ. Χ 2,6εκ), στην οποία απεικονίζεται σύμφωνα με τη συνοδευτική επιγραφή “Ο ΆΓΙΟC ΔΙΟ- ΝΎCIOC/ ό έν ολύμπω”. Κάτω από το δεξί του χέρι του αγίου, υπάρχει απώλεια ζωγραφικής επιφάνειας. Ο άγιος Διονύσιος, εικονίζεται σε χρυσό βάθος μέχρι τους μηρούς, στραμμένος προς τα αριστερά, με ενδυμασία μοναχού. Παριστάνεται σε ώριμη ηλικία με μακρύ (λεπτό) σχετικά μουστάκι, με καστανή μακριά γενειάδα και με λεπτά χαρακτηριστικά προσώπου. Στο μέτωπό του διακρίνονται ρυτίδες, ενώ «η μύτη σχεδιάζεται με λεπτότητα και αποδίδεται σαν να έχει ιδωθεί από το πλάι». Το ύφος του είναι σοβαρό, αλλά μειλίχιο.

Φορεί “ράσο” κυανού χρώματος με φαρδιά μανίκια, βαθυκύανο “ανάλαβο” διακοσμημένο με λευκούς σταυρούς και πτυχωτό “ηγουμενικό μανδύα” καφέ χρώματος. Ο άγιος υψώνει μπροστά στο στήθος, το δεξιό χέρι σε σχήμα ευλογίας. Στο αριστερό κρατά ομοίωμα κυκλικού ναού με πέντε τρούλους και ανοιχτό ενεπίγραφο ειλητάριο, στο οποίο αναγράφεται η φράση «ΜΑΚΑ΄ΡΙ/ΟC ANHP/ ό ΦΟΒΟΥ΄/μενος τόν Κύριον».  Το ομοίωμα που κρατά ο άγιος, αποδίδει προφανώς το “πεντάτρουλο καθολικό”, το οποίο ανήγειρε στη μονή που βρίσκεται στον Όλυμπο και που φέρει σήμερα το όνομά του, ενώ είναι και το χαρακτηριστικό σύμβολο, σε όλες σχεδόν τις απεικονίσεις του.

Ο κυκλικός ναΐσκος που βρίσκεται στην εικόνα μας, πατά σε βάση με δύο βαθμίδες. Στο κυλινδρικό σώμα του ναΐσκου, διανοίγεται ένα ορθογώνιο παράθυρο και μία τοξωτή θύρα, χωρίς πόρτα, (ο άγιος, όταν πορεύθηκε στη “Σκήτη του Καρακάλου” έχτισε ναό αφιερωμένο στην Αγία Τριάδα και κελί. Ήταν ακτήμων και η πόρτα στο κελί του δεν είχε κλειδαριά. Πιθανόν ο ζωγράφος να γνώριζε το γεγονός αυτό και να ζωγράφισε συμβολικά το ναό, χωρίς πόρτα).

Περιμετρικά ο χώρος γύρο από το παράθυρο διακοσμείται με φυτικό διάκοσμο. Η στέγη του είναι καλυμμένη με χρυσές πλάκες. Σε κάθε τρούλο διακρίνονται τρία τοξωτά παράθυρα, εκ των οποίων τα κεντρικά είναι ψηλότερα και φαρδύτερα. Πολύχρυσοι επίσης είναι και οι πέντε τρούλοι του. Ο άγιος στο κεφάλι φορεί “μαύρο επανωκαλύμμαυχο” (μαύρο κάλυμμα από ύφασμα που φέρουν οι άγαμοι κληρικοί ως διακριτικό της μοναχικής τους ιδιότητας) με λευκό σταυρό, που περιβάλλεται από ερυθρό διάστικτο φωτοστέφανο.

Η εικόνα σύμφωνα με τα τεχνοτροπικά χαρακτηριστικά της, μοιάζει με αντίστοιχα έργα, «εργαστηρίου κολακιωτών ζωγράφων» από την “Κολακιά της Μακεδονίας”, ενώ δεν είναι γνωστή στη βιβλιογραφία, άλλη εικόνα του εργαστηρίου αυτού, στην Κύπρο. Για το πώς έφτασε στην Κύπρο, η εικόνα αυτή, δεν υπάρχει καμιά πληροφορία. Η εικόνα φαίνεται ότι δωρίθηκε, στο ναό του αγίου Λαζάρου στη Λάρνακα, όπου και κατέληξε σήμερα στο εκκλησιαστικό του μουσείο.

Από τον βίο του αγίου Διονυσίου γνωρίζουμε ότι, ο άγιος επισκέφθηκε τους Αγίους Τόπους, για προσκύνημα. Όταν αυτό πραγματοποιήθηκε, τότε ο άγιος έλαβε μεγάλη ψυχική χαρά και ωφέλεια. Πιθανώς το καράβι του, καθ’ οδόν προς τους Αγίους Τόπους, να σταμάτησε, (όπως συνηθιζόταν) στο “αρχαίο Κίτιο” (σημερινή Λάρνακα – Κύπρου) και έτσι εις ανάμνηση του γεγονότος αυτού, να τοποθετήθηκε η εικόνα, στον εν λόγω ναό.

Σύμφωνα με την παράδοση, ο άγιος Λάζαρος ήταν τριάντα ετών το 33 μ.Χ. (όταν ο Χριστός τον ανέστησε εκ νεκρών). Ο Λάζαρος αναγκάστηκε να ζητήσει καταφύγιο στο “ Κίτιο της Κύπρου”, γιατί οι αρχιερείς και οι φαρισαίοι τον αναζητούσαν για να τον θανατώσουν. Εκεί έζησε και άλλα τριάντα χρόνια και «κοιμήθηκε» γύρω στο 63 μ.Χ. σε ηλικία εξήντα ετών. Στο “αρχαίο Κίτιο” λοιπόν, τον συνάντησαν οι Απόστολοι Παύλος & Βαρνάβας, όταν ήρθαν στην Κύπρο το 45 μ.Χ. και τον χειροτόνησαν «πρώτο Επίσκοπο Κιτίου». Εποίμανε το ποίμνιό του για δεκαοχτώ χρόνια (45-63 μ.Χ.), οπότε «κοιμήθηκε» για δεύτερη φορά και ετάφη στο “Κίτιο”, (σημερινή Λάρνακα) εκεί όπου σήμερα υψώνεται ο βυζαντινός ναός του.

Ο “ναός του αγίου Λαζάρου στη Λάρνακα”, ήταν από πολύ παλιά, γνωστός στο χριστιανικό κόσμο και αποτελούσε, μέχρι και τα πρώτα χρόνια του 20^ου αιώνα, απαραίτητο συμπλήρωμα στο προσκύνημα των Αγίων Τόπων. Ο άγιος Διονύσιος αισθάνονταν ιδιαίτερο σεβασμό για τον άγιο Λάζαρο και προς τιμή του οποίου, οικοδόμησε στον Όλυμπο «σπηλαιώδη ναό».

Εκείνο που γνωρίζουμε με βεβαιότητα, είναι ότι εικόνες από τη Μακεδονία, (κυρίως από το Άγιο Όρος), μεταφέροντα στην Κύπρο, για να στολίσουν τους ναούς και να ανανεώσουν τη διακόσμησή τους. Έτσι, η “εικόνα του αγίου Διονυσίου που βρίσκεται στο μουσείο του αγίου Λαζάρου”, θα πρέπει να αποδοθεί σε «κολακιώτικο εργαστήριο», πιθανώς εκείνο του Δημ. Λάμπου και χρονολογείται στο 1847 (σύμφωνα με την αφιερωματική επιγραφή – όπου η ανάγνωση έγινε από τον Κ. Γερασίμου).

Ο άγιος Διονύσιος, σύμφωνα με τον βίο του, κοιμήθηκε στο «σπήλαιο του αγίου Λαζάρου στον Όλυμπο», ενώ συνήθιζε να ονοματίζει τις γύρω από το μοναστήρι του Ολύμπου περιοχές, με ονόματα των Αγίων Τόπων, όπως «Γολγοθάς», «άγιος Λάζαρος» , «Μέγα Σπήλαιο», κλπ.

Ας ελπίσουμε πως το άρθρο αυτό, θα αποτελέσει την αφορμή, ώστε να ενημερωθούν οι αρμόδιοι φορείς, για την ύπαρξη της εικόνας αυτής, η οποία μας θυμίζει την “επίσκεψη του αγίου Διονυσίου στους Αγίους Τόπους” και ότι παρόμοια εικόνα δεν υπάρχει (μέχρι σήμερα) σε καμία εκκλησία της Πιερίας . . . . με την ελπίδα ότι στο μέλλον θα μεριμνήσουν, για τη δημιουργία λατρευτικών αντιγράφων της μεταβυζαντινής εικόνας μας, που θα κοσμούν τα μοναστήρια και τις εκκλησίες της Ιεράς Μητρόπολης Κίτρους, Κατερίνης & Πλαταμώνος.

Ο κ. Ιωάννης Τζιόλας είναι φιλόλογος-αρχαιολόγος

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post Φορητή εικόνα του “αγίου Διονυσίου του έν Ολύμπω” στην Κύπρο – Του Ιωάννη Τζιόλα appeared first on Eptanews.gr.

O  Άγιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω  ήταν μοναχός, ο οποίος έζησε στην περιοχή του Ολύμπου, (τον 16ο αιώνα), όπου βρίσκεται η ιερά μονή του. Είναι πολιούχος άγιος του Λιτοχώρου Πιερίας. Γεννήθηκε από φτωχούς αλλά ευσεβείς γονείς περίπου το 1500, στο χωριό Σκλάταινα Μουζακίου στην Καρδίτσα. Το χωριό του σήμερα ονομάζεται Δρακότρυπα.

Από νωρίς έδωσε δείγματα της αφοσίωσής του στο Θεό και του ότι ήθελε να απαρνηθεί τα εγκόσμια. Δε δίστασε μάλιστα να περιορίσει την τροφή του σε χαρούπια (ξυλοκέρατα). Μετά το θάνατο των γονέων του, σε ηλικία περίπου δεκαοκτώ ετών, ακολούθησε στα Μετέωρα το γέροντα Άνθιμο και εκάρη μοναχός στη μονή Μεγάλου Μετεώρου με το όνομα Δανιήλ. Έγινε δόκιμος μοναχός, υποτακτικός του γέροντα Σάββα.

Στη συνέχεια πήγε στο Άγιο Όρος, όπου εκάρη μεγαλόσχημος μοναχός με το όνομα Διονύσιος. Χειροτονήθηκε ιερέας και έγινε μέλος της συνοδείας του πρώτου του αγίου Όρους Σεραφείμ. Ασκήτευσε κοντά στη μονή Καρακάλλου. Έζησε με άσκηση, νηστεία και προσευχή, και κατάφερε να εκλεγεί ηγούμενος της μονής Φιλοθέου. Εκεί, όμως, επειδή η μονή ήταν βουλγαρική, συνάντησε μεγάλες αντιδράσεις και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τον Άθω και να πάει, γύρω στο 1524, στην περιοχή της Βεροίας, στη σκήτη του οσίου Αντωνίου του νέου, όπου έχτισε τη μονή του Τιμίου Προδρόμου.

Από ταπείνωση προτίμησε να αποφύγει την εκλογή του ως επισκόπου Βεροίας και έτσι έφυγε για μία ακόμη φορά προς την Πιερία και τη Θεσσαλία. Εγκαταστάθηκε σε δυσπρόσιτη περιοχή στον Όλυμπο, όπου ασκήτευσε μέσα σε σπηλιά, που σώζεται μέχρι σήμερα. Επειδή υπέστη διωγμούς σε εκείνον τον τόπο έφυγε προσωρινά για το Πήλιο, στη Ζαγορά όπου οικοδόμησε τη μονή της Αγίας Τριάδας Σουρβίας.

Αργότερα επέστρεψε στον Όλυμπο και γύρω στο 1542 οικοδόμησε τη μονή της Αγίας Τριάδας για να βρίσκουν εκεί καταφύγιο οι κλέφτες.  Αυτή η μονή από τότε μέχρι σήμερα αποτελεί κέντρο πνευματικής ακτινοβολίας. Εκεί συγκεντρώθηκαν πολλοί μοναχοί εξαιτίας της φήμης του οσίου, ο οποίος δεν παρέλειπε να περιοδεύει στα γύρω χωριά για να κηρύττει το Χριστό και να υποστηρίζει τους υπόδουλους Έλληνες.

Ο Διονύσιος ο εν Ολύμπω απεβίωσε στις 23 Ιανουαρίου, ημερομηνία κατά την οποία εορτάζεται η μνήμη του. Δεν είναι γνωστή η ακριβής ημερομηνία κοιμήσεως του οσίου. Σίγουρα όμως πέθανε μετά το 1542, οπότε και δομήθηκε η Αγία Τριάδα. Στη Δρακότρυπα η εορτή του πανηγυρίζεται επίσης την τελευταία Κυριακή του Ιουλίου. Η κάρα του φυλάσσεται στην Ιερά μονή Αγίου Διονυσίου, στον Όλυμπο.

Ιστορία της ιεράς (παλαιάς) μονής

Με τις ευχὲς και την ευλογία του Αγίου Διονυσίου, παρὰ τις πολλὲς καταστροφές, το μοναστήρι έχει συνεχή ζωὴ και παρουσία μοναχών για πεντακόσια περίπου έτη. Λόγω της προσωπικότητας του Αγίου Διονυσίου έγινε σύντομα ευρύτερα γνωστὸ και ανέπτυξε μεγάλη πνευματικὴ δραστηριότητα, κατὰ το πρότυπο του ιδρυτή του. Αιώνες πριν, η φήμη του παλιού Μοναστηριού, ξεπέρασε τα όρια του Ελλαδικού χώρου, φτάνοντας ως την τσαρικὴ Ρωσία. Αλλὰ και σήμερα, χιλιάδες άνθρωποι απὸ τις γύρω αλλὰ και μακρινὲς περιοχὲς ανεβαίνουν να προσκυνήσουν και να προσευχηθούν στον άγιο.

Αρχιτεκτονική (παλαιάς) μονής

Το καθολικό, σταυροειδὴς ναὸς βυζαντινού ρυθμού, αθωνιτικού τύπου. Το περιβάλλουν τέσσερα παρεκκλήσια, δημιουργώντας ένα αισθητικὰ λειτουργικὸ σύνολο. Στο βορειοδυτικὸ βρίσκεται ο τάφος του Αγίου Διονυσίου, ενώ το νοτιοδυτικὸ είναι αφιερωμένο στον Άγιο Νικάνορα, σύγχρονο, φίλο και συνασκητὴ του Αγίου Διονυσίου. Οι πτέρυγες της ιεράς μονής και ο προστατευτικὸς πύργος, συμπληρώνουν την περικαλλή αρχιτεκτονική της ιεράς μονής. Στην είσοδο της μονής, στο υπέρθυρο τύμπανο, υπάρχει σωζόμενη τοιχογραφία, η οποία απεικονίζει τον Άγιο Διονύσιο.

Στο ισόγειο της βόρειας πτέρυγας στεγαζόταν η τράπεζα και το μαγειρείο, ενώ στον όροφο, βρίσκονται κελιὰ και δύο παρεκκλήσια. Σε αυτὸν τον όροφο στεγαζόταν η βιβλιοθήκη και το ηγουμενείο. Βορειοδυτικὰ υπάρχει μέχρι και σήμερα κρήνη με τρεχούμενο νερό. Στην κατεστραμμένη τριώροφη δυτική πτέρυγα, υπήρχαν κελιά των μοναχών και στην νοτιοδυτική γωνία το κωδωνοστάσιο, με ένα ρολόι στο επάνω τμήμα. Η νότια πτέρυγα έχει δύο ορόφους και υπόγειους χώρους. Στην πτέρυγα αυτὴ σώζονται κελιὰ στους ορόφους. Τα κελιὰ είναι θολωτοί χώροι μικρών διαστάσεων, με χαμηλή είσοδο.

Η πνευματική προσφορά της (παλαιάς) μονής

Το μοναστήρι του Αγίου Διονυσίου έγινε αδιάσπαστο κομμάτι της μακραίωνης ιστορίας, της κοινωνίας και της παιδείας του τόπου. Υπήρχε συγκροτημένο αγιογραφικὸ εργαστήριο και κέντρο αντιγραφής χειρογράφων, χάρη στο οποίο διασώθηκαν πολλὰ παλαιὰ κείμενα. Στο σχολείο της μονής φοίτησαν πολλοί μεταξύ των οποίων και οι μεγάλοι οπλαρχηγοὶ της περιοχής, ίσως και ο Ρήγας Φεραίος.

Έμελλε ωστόσο το μοναστήρι να πληγεί, να υποστεί βαρὺ τίμημα για τη συμβολή του στην εκπαίδευση των πιστών, στην προστασία των παραδόσεων. Το 1821, πυρπολήθηκε απὸ τον Βελή Πασά, γιὸ του Αλή Πασά. Μετὰ απὸ τριήμερη μάχη ο ηγούμενος Μεθόδιος Παλιούρας κρεμάστηκε μαζὶ με 12 ακόμη μοναχοὺς στην κεντρικὴ πλατεία της Λάρισας.

Στην επανάσταση του Ολύμπου το 1878, η μονὴ συμμετείχε και πάλι ενεργά, προσφέροντας καταφύγιο στα γυναικόπαιδα του Λιτόχωρου, κατέλυσε το άβατο των γυναικών για πρώτη φορά. Το Μετόχι στην Σκάλα χρησιμοποιήθηκε σαν σταθμὸς ανεφοδιασμού και αποβιβάσεως των Ελλήνων αγωνιστών. Κατὰ τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα, υπήρξε εκ νέου καταφύγιο αγωνιστών και σταθμὸς ανεφοδιασμού. Παρόλες όμως τις αλλεπάλληλες φυσικὲς ή ηθελημένες καταστροφὲς και τις αδιάκοπες λεηλασίες, η μονὴ συνέχισε να προστατεύει τους κατοίκους του Ολύμπου με την ιερὴ σκιὰ της.

Παρεκκλήσια – Μετόχια

Σε σημεία δυσπρόσιτα, απομονωμένα, τα ασκηταριὰ της μονής, ασκούν κι αυτὰ στον επισκέπτη μια παράξενη έλξη, τον εγκαλούν σε περισυλλογή. Το ασκηταριό της Γεννήσεως του Χριστού, βρίσκεται μέσα σε ένα σπήλαιο, σε ένα υπέροχο τοπίο. Εκεί αναβλύζει θαυματουργὸ αγίασμα και διατηρούνται το μικρὸ εκκλησάκι στο οποίο ο άγιος λειτουργούσε και το στενὸ κελλάκι που έμενε.

Το Παλαιομονάστηρο, δυτικὰ της κυρίας μονής, κατά την παράδοση, ήταν η πρώτιστη και αρχικὴ σκήνωση του αγίου Διονυσίου. Παλαιότερα υπήρχε ερειπωμένος ναΐσκος. Σήμερα, στη δύσβατη αυτὴ θέση υπάρχουν ερείπια μικρού πύργου με όλα τα χαρακτηριστικὰ της τυπικής βίγλας των αγιορείτικων μονών. Απὸ τη θέση αυτὴ μπορούσε να ελεγχθεί οπτικὰ ολόκληρο το ρέμα του Ενιπέα μέχρι τη  θάλασσα.

Το ψηλότερο εξωκκλήσι της Ορθοδοξίας, αυτὸ του Προφήτη Ηλία κοσμεί την ομώνυμη κορυφὴ (2.803 μέτρα). Χτίστηκε τον 16ο αιώνα απὸ τον Άγιο Διονύσιο, ο οποίος λειτουργούσε και παρέμενε κατά διαστήματα σ’ αυτό. Το παρεκκλήσι του Αγίου Λαζάρου, όπου και εκοιμήθη ο Άγιος Διονύσιος και ο κοιμητηριακὸς ναὸς του Τιμίου Προδρόμου, είναι μερικά από τα παρεκκλήσια πού πλαισιώνουν το μοναστήρι.

Παλαιότερα υπήρχαν και άλλα παρεκκλήσια, που ανάγονται στην εποχή του Αγίου Διονυσίου. Για μερικά όπως της Μεταμορφώσεως, στην ομώνυμη κορυφή γνωρίζουμε την θέση τους, τα υπόλοιπα με τον χρόνο λησμονήθηκαν. Πολλά παρεκκλήσια υπήρχαν και στους πρόποδες του Ολύμπου, όπως του Αγίου Δημητρίου, του Αγίου Γεωργίου, της Αγίας Μακρίνας και της Αγίας Παρασκευής, από τα οποία σήμερα σώζονται μόνο ερείπια.

Παράλληλα, το μοναστήρι απέκτησε και πολλά Μετόχια, όπως του Αγίου Γεωργίου Κορινού, του αγίου Γεωργίου Ρητίνης, της Παναγίας Μακρυράχης, της Παναγίας Κανάλων, της Αγίας Σολομονής, της Αγίας Ματρώνας, Μετόχια στην Κατερίνη, στην Βέροια, στην Ελασσόνα, στον Πυργετό, κ.λ.π.

Καταστροφή & αναστήλωση της (παλαιάς) μονής

Το 1943, πεζοπόρα τμήματα Γερμανών ανέβηκαν στο μοναστήρι και με εκρηκτικὰ το κατέστρεψαν. Σήμερα μετὰ απὸ δεκαετίες ερημώσεως, η αγάπη των μοναχών και των πιστών για τον Άγιο, αγκαλιάζουν ξανὰ το μοναστήρι. Ο κυρίως ναός, το καθολικό, αποκαταστάθηκε σύμφωνα με το αρχικό σχέδιό του. Κύριο μέλημα όλων ωστόσο είναι, η πλήρης αναστήλωση του πληγωμένου μοναστηριού.

Νέα μονή – Μετόχιο Σκάλας

Ο σημερινὸς επισκέπτης θα συναντήσει το νέο ανδρικὸ μοναστήρι, σε υψόμετρο χαμηλότερο απὸ το αρχικὸ κτίσμα. Στη θέση του κτισμένου το 1650, παλαιού Μετοχίου της Σκάλας, τρία χιλιόμετρα απὸ το Λιτόχωρο και δεκαπέντε χιλιόμετρα απὸ το παλαιὸ μοναστήρι. Το καθολικό του είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Το τέμπλο του κοσμείται απὸ τις εικόνες, που ιστορήθηκαν το 1955 απὸ το λαμπρὸ συνεχιστὴ της βυζαντινής αγιογραφίας, Φώτη Κόντογλου.

Απὸ το 1989 επανήλθε το άβατο της μονής σύμφωνα με την παράδοση που άφησε ο Άγιος Διονύσιος. Στον χώρο του αβάτου επιτρέπονται μόνο άνδρες. Εδώ βρίσκονται τα κελιὰ των μοναχών, τα εργαστήρια, η τράπεζα και το καθολικό, όπου τελούνται οι καθημερινὲς ακολουθίες. Στον υπόλοιπο χώρο, που έχουν πρόσβαση όλοι οι προσκυνητές, κτίσθηκε νέα μεγαλόπρεπη εκκλησία, αφιερωμένη στον Άγιο Διονύσιο, στην οποία τελείται κάθε Κυριακή, η Θεία Λειτουργία.

Σκευοφυλάκιο

Ανάμεσα στα νέα κτίσματα στο Μετόχι της Σκάλας, ξεχωρίζει το Σκευοφυλάκιο της μονής, στο προσφάτως αναστηλωμένο παλαιὸ Ηγουμενείο, που εγκαινιάσθηκε το 1999 απὸ τον Οικουμενικὸ Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο. Ο πρώτος του όροφος λειτουργεί σήμερα σαν Βιβλιοθήκη και Αναγνωστήριο, με πολλὲς αξιόλογες εκδόσεις. Στο ισόγειο εκτίθενται πολύτιμα κειμήλια. Κρυμμένα για τρία χρόνια, σε μία κρύπτη στο παλαιὸ μοναστήρι, διασώθηκαν κι’  εκείνα χάρη στην πρόνοια των μοναχών και πιστών λαϊκών.

Ένας επιτάφιος του 1579, πολλὰ άγια λείψανα σε αργυρὲς περίτεχνες λειψανοθήκες, ξυλόγλυπτοι σταυροί, εικόνες απὸ τον 16ο αιώνα και μεταγενέστερες, πατριαρχικὰ σιγίλια, ένα ρωσικὸ αυτοκρατορικὸ χρυσόβουλο του 1692. Επίσης εκτίθενται άμφια του 18ου & 19ου αιώνα, είκοσι χειρόγραφα και εκατὸ περίπου παλαίτυπα απὸ το 1574 έως το 1900, μιλούν με τον πιο εύγλωττο τρόπο για το παρελθὸν και την λαμπρὴ ιστορία της μονής, για τα ακάματα έργα των ανθρώπων, που αποδεικνύουν στους αιώνες που έρχονται την λαμπρότητα της τέχνης και του ορθοδόξου χριστιανισμού.

Η νέα μονή σήμερα

Σήμερα το μοναστήρι λειτουργεί ως ανδρώα κοινοβιακή μονή με καθηγούμενο τον αρχιμανδρίτη Μάξιμο Κυρίτση και με 24 μοναχούς. Η μονή προσπαθεί και ακολουθεί σχεδόν κατά γράμμα το αγιορείτικο τυπικό και οι γυναίκες εκκλησιάζονται στο εξωτερικό καθολικό της μονής (γιατί η μονή διατηρεί το άβατο). Κοντά στη σημερινή θέση της μονής Αγίου Διονυσίου βρίσκεται η τοποθεσία Μύλοι, που έλαβε την ονομασία της από το νερόμυλο, ο οποίος είναι ακόμα σε λειτουργία και έχει διαμορφωθεί σε χώρο αναψυχής.

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ 

The post Ι. Μ. Αγίου Διουνυσίου – Ο Άγιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω appeared first on Eptanews.gr.

Ως «παγκόσμια τοπόσημα» της Ελλάδας που πρέπει να αξιοποιηθούν, χαρακτήρισε τον Όλυμπο και το Δίον ο Γενικός Γραμματέας Αθλητισμού, Γιώργος Μαυρωτάς, μιλώντας ως εκπρόσωπος της ελληνικής κυβέρνησης και του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, στο «Συμπόσιο Αλεξάνδρου του Φιλίππου» που παρατέθηκε στο Κέντρο Μεσογειακών Ψηφιδωτών Δίου, στο πλαίσιο του θεσμού «Ολύμπια εν Δίω», που διοργανώθηκε για 8η χρονιά.

Συγκεκριμένα, χαιρετίζοντας στο συμπόσιο ο κ. Μαυρωτάς ανέφερε τα εξής: «Θα ήθελα, καταρχάς, να ευχαριστήσω την πολύ φιλόξενη πόλη σας για την πρόσκληση. Εκ μέρους τής ελληνικής κυβέρνησης και του πρωθυπουργού μας, του Κυριάκου Μητσοτάκη, θέλω να σας μεταφέρω τις ευχαριστίες αλλά και να καλωσορίσουμε τις ξένες αποστολές από 17 Χώρες που ήρθαν εδώ.

Οι εκδηλώσεις αυτές, όπως είναι τα Ολύμπια εν Δίω, δείχνουν τον πολιτισμό και πώς αυτός ήταν πάντοτε συνυφασμένος με τον αθλητισμό, από την αρχαία Ελλάδα μέχρι σήμερα.

Ως  Χώρα έχουμε κάποια παγκόσμια τοπόσημα όπως είναι η αρχαία Ολυμπία, όπως είναι ο Μαραθώνας, όπως είναι εδώ ο Όλυμπος και το Δίον καθώς και πολλά άλλα τα οποία είναι στο σημερινό παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον κάτι το οποίο θα πρέπει να το αξιοποιήσουμε και να το επικοινωνήσουμε, διότι αυτά είναι που ακριβώς προσδιορίζουν την ελληνική μας ταυτότητα. Και αυτό είναι που μπορούμε σήμερα, με σύγχρονες μεθόδους, να κάνουμε, να αξιοποιήσουμε δηλαδή όχι μόνο για αναπτυξιακούς λόγους αλλά και για λόγους εθνικής ταυτότητας. Και εφόσον είμαι Γενικός Γραμματέας Αθλητισμού να αναφέρω και την πολύ μεγάλη σημασία που αποδίδει το υπουργείο μας σε θέματα αθλητικού τουρισμού, μέσα στα οποία η Πιερία, μιας και βρισκόμαστε εδώ, και  ο Όλυμπος αποτελούν ένα πολύ διδακτικό παράδειγμα.

Θα ήθελα, λοιπόν, τελειώνοντας, να ευχαριστήσω, για μια ακόμη φορά, για την πρόσκληση, για τη φιλοξενία αλλά και να ευχηθώ: Του χρόνου να είμαστε ακόμη περισσότεροι εδώ να ξαναγιορτάσουμε τα Ολύμπια εν Δίω. Ευχαριστώ πολύ».

Πέρα από τους διοργανωτές, στο συμπόσιο χαιρέτισαν ακόμη ο οικοδεσπότης Δήμαρχος Δίου-Ολύμπου, Βαγγέλης Γερολιόλιος καθώς και η Αντιπεριφερειάρχης Πιερίας, Σοφία Μαυρίδου.

Ολύμπια εν Δίω – Οι Ολυμπιακοί αγώνες τής Μακεδονίας.

Στις πλαγιές του μυθικού Ολύμπου, την κατοικία των αρχαίων θεών και στο Αρχαίο Θέατρο του Δίου, διοργανώθηκε φέτος, για 8η συνεχή χρονιά, η «Διεθνής Νεανική Συνάντηση Αρχαίου Δράματος, Μουσικής και Αθλητισμού», με την έγκριση του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, την Αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού & Τουρισμού, την Αιγίδα του Υπουργείου Τουρισμού και την Αιγίδα του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, με τίτλο: «ΟΛΥΜΠΙΑ ΕΝ ΔΙΩ».

Οι αγώνες διαρκούν εννέα ημέρες και διεξάγονται στο δεύτερο μισό του Σεπτεμβρίου. Κάθε ημέρα είναι αφιερωμένη σε καθεμιά από τις εννέα Πιερίδες Μούσες  που ήταν κατά τη Ελληνική Μυθολογία προστάτιδες της γνώσης, των γραμμάτων, των τεχνών και των επιστημών.

Η διοργάνωση αυτή αποτελεί αναβίωση των αρχαίων αγώνων θεάτρου, μουσικής και αθλητισμού που διεξάγονταν στον ίδιο χώρο, την ιερή πόλη των Μακεδόνων, καθώς και με τον ίδιο τίτλο «ΟΛΥΜΠΙΑ ΕΝ ΔΙΩ».

The post Το Δίον και ο Όλυμπος προσδιορίζουν την ταυτότητά μας appeared first on Eptanews.gr.

Πλήθος κόσμου ανταποκρίθηκε, στο κάλεσμα της Ιεραποστολικής Στέγης «Άγιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω» για απογευματινό τσάι σε γνωστή αίθουσα εκδηλώσεων της Κατερίνης.

Την εκδήλωση προλόγισε ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίου Διονυσίου εν Ολύμπω, ο οποίος κάλεσε όλους «να συμπορευτούν στο έργο της αγάπης και της διακονίας προς στον άνθρωπο» όπως χαρακτηριστικά δήλωσε.

Πρώτος ομιλητής ήταν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λεμεσού κ. Αθανάσιος που ανέπτυξε το θέμα: «Ο Άγιος Παΐσιος ως ιεραπόστολος στον σύγχρονο κόσμο». Με το μεστό του λόγο, άγγιξε βαθιές χορδές της ψυχής όλων των παρευρισκόμενων.

Στη συνέχεια το λόγο έλαβε ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Αρούσας και Κεντρικής Τανζανίας κ. Αγαθόνικος, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα: «Ενημέρωση για το ιεραποστολικό έργο της Επισκοπής Αρούσας στην κεντρική Τανζανία» και μετέφερε με την αμεσότητα του λόγου του  τις πρόσφατες εμπειρίες του από την Ιεραποστολή και το έργο που υλοποιείται. Παράλληλα εξήγησε την έννοια της ιεραποστολής, τη θέση της στη ζωή της Εκκλησίας και τόνισε τις προσπάθειες που γίνονται για την μετάδοση του Ευαγγελίου σε αυτή τη γωνιά της Αφρικής.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο Μητροπολίτης Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος κ. Γεώργιος και ο Μητροπολίτης Ν. Κρήνης και Καλαμαριάς κ. Ιουστίνος.

Ο Μητροπολίτης κ. Γεώργιος, αφού συνεχάρη τα μέλη της Ιεραποστολικής Στέγης για την άψογη διοργάνωση, εξήρε το θεάρεστο έργο του Θεοφιλεστάτου κ. Αγαθόνικου. Τέλος, ευχαρίστησε τον Μητροπολίτη Λεμεσού κ. Αθανάσιο και όσους συμμετείχαν ενεργά στην εκδήλωση.

Την εκδήλωση πλαισίωσε με εκκλησιαστικούς ύμνους και παραδοσιακά τραγούδια η χορωδία του Σχολής Βυζαντινής Μουσικής και Παραδοσιακών Οργάνων της Ιεράς Μητροπόλεως Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος «Όσιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω» υπό τη διεύθυνση του κ. Δημητρίου Μανούση.

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την προβολή 15λεπτου ντοκιμαντέρ, που παρήχθη ειδικά για την περίσταση.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στην εκδήλωση παρευρέθηκαν, μεταξύ άλλων,  η Αντιπεριφερειάρχης  Πιερίας Σοφία Μαυρίδου, ο Πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Λιτοχώρου Ευστράτιος Κυριακάκης, ο Δημοτικός Σύμβουλος Κατερίνης Ιωάννης Μπεΐνάς, ο Καθηγητής και Επίτιμος Πρόεδρος της Ιατρικής Σχολής του Α.Π.Θ. Ιωάννης Μπόντης, η Καθηγήτρια της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. Δήμητρα Κούκουρα, εκπρόσωποι φορέων και πολιτιστικών συλλόγων και περί τους 1.000 προσκεκλημένους.

Η εκδήλωση της Ιεραποστολικής Στέγης ολοκληρώθηκε με επιτυχία, χαρίζοντας σε όλους, όσους παρευρέθηκαν μοναδικά αισθήματα.

Η κοσμοσυρροή αλλά και αγάπη του κόσμου ήταν απίστευτη σε μια ιδιαίτερη εκδήλωση όπου όλα τα έσοδά της θα διατεθούν για το ιεραποστολικό έργο στην Κεντρική Τανζανία.

The post Εκδήλωση από την Ιεραποστολική Στέγη «Άγιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω» στην Μητρόπολη Κίτρους appeared first on Eptanews.gr.