«Ο βασανισμός ενός ζώου είναι ένας τρόπος για κάποιον άνθρωπο να βρει τη δύναμη, τη χαρά ή την εκπλήρωση βασανίζοντας ένα θύμα που δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του.»

«Ο βιασμός είναι ένας τρόπος για κάποιον άνθρωπο να βρει τη δύναμη, τη χαρά ή την εκπλήρωση βασανίζοντας ένα θύμα που δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του.»

«Η κακοποίηση ενός παιδιού είναι ένας τρόπος για κάποιον άνθρωπο να βρει τη δύναμη, τη χαρά ή την εκπλήρωση βασανίζοντας ένα θύμα που δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του.»

Η γραμμή που διαχωρίζει την κακομεταχείριση ενός ζώου από την κακομεταχείριση ενός ανθρώπου είναι πάρα πολύ λεπτή, και την διαπερνούμε πολύ πιο εύκολα από όσο πιστεύουν οι περισσότεροι άνθρωποι. Οι άνθρωποι κακοποιούν τα ζώα για τον ίδιο λόγο που κακοποιούν τους ανθρώπους. Μερικοί ίσως σταματήσουν στα ζώα, αλλά έχει ήδη αποδειχθεί ότι στις περισσότερες περιπτώσεις προχωρούν στην κακομεταχείριση ανθρώπων.

Ο κύκλος της βίας

Ένα από τα πιό επικίνδυνα πράγματα που μπορούν να συμβούν σε ένα παιδί είναι να βασανίσει και να σκοτώσει ένα ζώο και να μείνει ατιμώρητο (Μάργκαρετ Μήντ).

Δεν γεννιόμαστε με το γονίδιο της σκληρότητας και της αναλγησίας. Η στάση αυτή αναπτύσσεται σαν συνέπεια του περιβάλλοντος και της κοινωνίας. Σήμερα θεωρείται αποδεδειγμένο πως η παιδική βιαιότητα απέναντι στα ζώα είναι συχνά ένα σημάδι πως κάτι πάει λάθος, και αποτελεί προειδοποίηση μελλοντικών βίαιων πράξεων ενάντια σε ανθρώπους. Με την σωστή καθοδήγηση και καλλιέργεια από ενηλίκους, τα παιδιά μπορούν να διδαχθούν την ευαισθησία απέναντι σε άλλα πλάσματα. Χωρίς όμως επέμβαση και θετική διαπαιδαγώγηση, μπορεί να παγιδευτούν σε μια διαρκή διαιώνιση αυτής της βίαιης συμπεριφοράς. Η βία – άσχετα αν το θύμα έχει δύο ή τέσσερα πόδια, φτερά, ή πτερύγια – παραμένει βία.

Η σκληρότητα απέναντι στα ζώα συνδέεται με τη βία απέναντι στους ανθρώπους

.

Σύμφωνα με μια μελέτη του 1997 (Οργανισμός για την Πρόληψη της Βίας απέναντι στα Ζώα της Μασσαχουσέτης) και του Πανεπιστημίου Northeastern, αυτοί που κακοποιούν ζώα είναι πέντε φορές πιθανότερο να διαπράξουν βίαια εγκλήματα ενάντια σε ανθρώπους και τέσσερις φορές πιθανότερο να διαπράξουν καταπατήσεις ιδιοκτησίας από εκείνους που δεν έχουν ιστορικό βίας απέναντι σε ζώα.

Πέντε στους έξι μαθητές που ξέσπασαν σε πυροβολισμούς στα σχολεία τους το 1999 είχαν επιδείξει συμπεριφορές κακοποίησης απέναντι σε ζώα στην παιδική τους ηλικία.

Ο Κίνκελ, ετών 15, μπήκε σύμφωνα με ισχυρισμούς στην καντίνα του γυμνασίου του και άρχισε να πυροβολεί τους συμμαθητές του, έτσι απλά. Δύο σκοτώθηκαν και 22 άλλοι τραυματίστηκαν, οι τέσσερις από αυτούς σοβαρά. Αργότερα την ίδια μέρα, η αστυνομκία βρήκε τους γονείς του δολοφονημένους στο σπίτι τους. Αναφέρθηκε από την οικογένεια και φίλους ότι ο Κίνκελ είχε ιστορικό βίας απέναντι σε ζώα και συχνά καυχιόταν για βασανισμούς και δολοφονίες σκυλιών και γατιών.

Ο Μίτσελ Τζόνσον, ετών 13 και ο Άντριου Γκόλντεν, ετών 11, πυροβόλησαν και σκότωσαν τέσσερις μαθητές και έναν δάσκαλο στο σχολείο τους. Ένας μαθητής είπε ότι ο Άντριου πυροβολούσε σκυλιά «όλη την ώρα με ένα 22άρι». Ο Λούκ Γούντηαμ, ετών 16, μαχαίρωσε τη μητέρα του μέχρι θανάτου, και μετά πήγε στο γυμνάσιό του όπου πυροβόλησε και σκότωσε δύο συμμαθητές και τραυμάτισε άλλους επτά. Πριν από τις δολοφονίες, ο Γούντηαμ έγραφε στο ημερολόγιό του, ότι αυτός και ένας φίλος του χτύπησαν, βασάνισαν και έκαψαν τον σκύλο του μέχρι που τον σκότωσαν. Υπάρχει μια φρικιαστική ακολουθία δολοφόνων, βιαστών, και κακοποιών που έκαναν «εξάσκηση» σε ζώα όταν ήταν παιδιά.

Γιατί τα παιδιά κάνουν κακό στα ζώα…

Οι περισσότεροι ειδικοί συμφωνούν ότι η κακοποίηση ζώων δεν είναι απλά το αποτέλεσμα μιας ρωγμής στην προσωπικότητα ενός ατόμου, αλλά και σύμπτωμα μιας βαθιά διαταραγμένης οικογένειας. Οι δράστες βίαιων πράξεων ενάντια στα ζώα είναι κυρίως αγόρια στην εφηβεία, που προέρχονται από όλα τα εθνικά και κοινωνικοοικονομικά στρώματα αδιακρίτως. Πολλοί απ’ αυτούς απλώς απεικονίζουν τη βία που βλέπουν ή στην οποία υπόκεινται στο σπίτι. Τα παιδιά που βλέπουν τους γονείς τους να εκφράζουν τον θυμό τους ή την απογοήτευσή τους με βίαιη συμπεριφορά, συχνά μπαίνουν στη διαδικασία να κάνουν το ίδιο, ξεσπώντας πάντα στα πιο αδύναμα μέλη – ένα βρέφος στην οικογένεια ή ένα ζώο.

Παραμελημένα/κακοποιημένα ζώα, παραμελημένα/κακοποιημένα παιδιά…

Από όλες τις γυναίκες στην Αμερική που απευθύνονται σε καταφύγια για να ξεφύγουν από έναν σύζυγο που τις κακοποιεί, το 57% είχε κατοικίδιο που δολοφονήθηκε από τον σύζυγο. Υπολογίζεται ότι το 88% των ζώων που ζουν σε οικογένειες με βίαιη συμπεριφορά στο σπίτι κακοποιούνται ή δολοφονούνται. 

Υπάλληλοι αρμόδιων υπηρεσιών στην Αμερική και στην Αγγλία εκπαιδεύονται να αναγνωρίζουν τα σημάδια παραμέλησης ανηλίκων ή οικογενειακής βίας παρατηρώντας τα σκεύη φαγητού και νερού των κατοικιδίων κ.ά. Οι κτηνίατροι μαθαίνουν να ψάχνουν για σημάδια προειδοποίησης κακοποίησης στα ζώα. Η θέση της αμερικανικής κτηνιατρικής ιατρικής ένωσης είναι: «Το AVMA αναγνωρίζει ότι οι κτηνίατροι έχουν την ευκαιρία να παρατηρήσουν τις περιπτώσεις κακοποίησης και παραμέλησης των κατοικιδίων, όπως αυτά καθορίζονται από τον νόμο ή τις τοπικές διατάξεις. Όταν παρατηρηθούν τέτοιες περιπτώσεις, το AVMA θεωρεί ευθύνη του κτηνιάτρου να τις αναφέρει στις αρμόδιες αρχές. Τέτοιες καταγγελίες αποδεικνύονται απαραίτητες για την προστασία της υγείας και της ευημερίας ζώων και ανθρώπων πολύ συχνά.»

Η σκληρότητα απέναντι στα ζώα είναι έγκλημα και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται. Όλο και αυξανόμενος αριθμός δικαστικών αναγνωρίζει ότι η έγκαιρη παρέμβαση μπορεί να αποδειχθεί πολύ αποτελεσματική στην αντιμετώπιση τέτοιων και αργότερα άλλων εγκλημάτων. Οι περιπτώσεις σοβαρής ή επαναλαμβανόμενης βίας κατά των ζώων απαιτούν παραδειγματική τιμωρία, καθώς επίσης και ψυχιατρική θεραπεία του δράστη. Ιδανικά τέτοια θεραπεία πρέπει να γίνει σε ολόκληρη την οικογένεια, και όχι μόνο στον δράστη.

Τι μπορούμε να κάνουμε;

• Να επεμβαίνουμε και να καταγγέλλουμε.
• Να μην προσπερνάμε με συμπάθεια και ανοχή περιπτώσεις παιδιών που κακοποιούν ζώα. Όταν ένα παιδί κακοποιεί ζώα, φωνάζει βοήθεια σε κάποιον.
• Να ενημερωθούμε και να συμμετέχουμε. Αν ακούμε ένα ζώο ή ένα παιδί να υποφέρει επειδή κακοποιείται στο διπλανό μας σπίτι, να επεμβαίνουμε. Αν κάνουμε τα στραβά μάτια γινόμαστε οι ίδιοι έμμεσοι θύτες.

ΑΚΟΥ, ΚΟΙΤΑ, ΜΙΛΑ

Η ΣΙΩΠΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ

The post Βία στα ζώα = Βία στον άνθρωπο – Άρθρο της Αντωνίας Νατσιοπούλου appeared first on Eptanews.gr.

Μολιέρος

Η ιδέα μιας μικροσκοπικής φατσούλας που ξεμυτίζει από την τσάντα σας είναι σαφώς πολύ χαριτωμένη αλλά αυτή η μόδα συνδέεται με μια τραγική πραγματικότητα: αυτή που ζουν οι γονείς τους στα εκτροφεία ανά τον κόσμο και αυτή που ζουν τα ίδια όταν εγκαταλείπονται. Θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι ένα σκυλί λίγων κιλών δεν συνεπάγεται λιγότερες ευθύνες. Ο «Μπλε Σταυρός» αναφέρει ότι το διάστημα από το 2010 έως το 2015 υπήρξε αύξηση 120% στις εγκαταλείψεις μικρόσωμων ζώων (κυρίως τσιουάουα, καβαλιέ σπάνιελ, σιχ τσου και μπισόν φριζέ).

Συνήθως τα ζώα που πωλούνται από μεσάζοντες προέρχονται από αυτά που είναι γνωστά ως puppy mills (μύλοι κουταβιών). Και ο όρος αντιπροσωπεύει αυτό ακριβώς που φαντάζεστε. Άθλιες συνθήκες υγιεινής και υγείας και ζώα που “στραγγίζονται” γεννώντας αλλεπάλληλα. Τα κουτάβια που τελικά επιβιώνουν πωλούνται σε ανυποψίαστους ανθρώπους οι οποίοι συχνά καταλήγουν να έχουν αγοράσει ένα ζώο άρρωστο το οποίο πεθαίνει στα χέρια των παιδιών τους πολύ σύντομα από ιδιοπάθειες λόγω των αιμομιξιών στο εκτροφείο.

Ο Nόμος της Λούσι ψηφίστηκε φέτος, στις 6 Απριλίου, στην Αγγλία και καταργεί το ενδιάμεσο εμπόριο, το οποίο καθιστά εξαιρετικά δύσκολο τον έλεγχο των εκτροφείων και επιτρέπει σε πολλούς να κερδοσκοπούν. Αυτό σημαίνει ότι όποιος θέλει να αγοράσει ζώο και όχι να υιοθετήσει θα πρέπει να αγοράζει απευθείας από τον εκτροφέα. Ο νόμος της Λούσι πήρε το όνομά του από την Λούσι, ένα King Charles Cavalier Spaniel το οποίο υπέφερε τα πάνδεινα σε φάρμα εκτροφής. Ο Mark Abraham, κτηνίατρος, συγγραφέας και ιδρυτής του PupAid, ξεκίνησε την ομώνυμη εκστρατεία εις μνήμην της Λούσι δέκα χρόνια πριν.

Η αλήθεια είναι μια: τα περισσότερα άστεγα ζώα προέρχονται από εγκαταλείψεις και ανεπιθύμητες γέννες ιδιόκτητων ζώων. Αυτά που γεννιούνται στο δρόμο σπάνια και ελάχιστα επιβιώνουν πέραν του αριθμού των 1 με 2 σε κάθε γέννα και πέραν του έτους.

Αν σας ενοχλεί ο ολοένα αυξανόμενος αριθμός των άστεγων ζώων ελέγξτε το οικογενειακό σας περιβάλλον και τους γείτονές σας. Πόσοι είχαν σκύλο και τον εγκατέλειψαν; Πόσοι είχαν ανεπιθύμητη γέννα και «εξαφάνισαν» βολικά τα κουτάβια σε σακούλα, στα σκουπίδια, στο ρέμα ή στο δρόμο;

Η εγκατάλειψη και η κακοποίηση διώκεται από το νόμο και εμείς πρέπει να συνεργαστούμε με τις δημοτικές και αστυνομικές αρχές για την εξαφάνιση του φαινομένου.

Να θυμάστε πάντα: Η ΒΙΑ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΒΙΑ. Ένα ζώο που καταδιώκεται, δεν έχει ησυχία και γίνεται αποδέκτης βίαιων κινήσεων ή επαφών αναπόφευκτα θα γίνει βίαιο στην προσπάθειά του να επιβιώσει.

Τα τετράποδα πλάσματα που μοιράζονται μαζί μας την πόλη, έχουν ανάγκη από καταφύγιο και τροφή, αλλά και αποφυγή κάθε απάνθρωπης μεταχείρισης, όπως και εμείς. Είναι συχνό το φαινόμενο να αντιμεταθέτουμε ευθύνες και να κατηγορούμε τα ίδια τα ζώα για συμπεριφορές που εμείς έχουμε προκαλέσει και λάθη των δημοτών και του Δήμου που μας εκπροσωπεί, ο οποίος και φέρει την ευθύνη και έχει πολύπλευρο ρόλο στο θέμα της διαχείρισης των αδέσποτων ζώων.

Η άποψη της απομάκρυνσης των ζώων από την πόλη σε άλλες περιοχές ή εγκλεισμό απλά για την μετακίνηση αυτού που θεωρούμε πρόβλημα σε «άλλα χέρια» είναι απάνθρωπη, παράνομη και δείχνει έλλειψη πολιτισμού και κοινωνικής και περιβαλλοντικής ηθικής. Δείξτε ανοχή, συνεργαστείτε και εκφράστε την οργή σας απέναντι σε αυτούς που είναι πραγματικά υπεύθυνοι για αυτό που σας ταλαιπωρεί: τους ιθύνοντες και τους συμπολίτες σας.

Τα καταφύγια ζώων είναι καταφύγια, όπως ξεκαθαρίζει και ο όρος, και όχι φυλακές. Οι φυλακές είναι για τους θύτες. Και τα άστεγα ζώα είναι απλώς θύματα. Θύματα της έπαρσης του ανθρώπινου είδους που πίστεψε πως είναι η κορωνίδα των ειδών. Θύματα του αδηφάγου θηρευτή που μετέτρεψε το φυσικό περιβάλλον σε αστικό και διαχώρισε τα εξημερωμένα είδη σε αυτά που τον βολεύουν και σε αυτά που δεν τον βολεύουν. Και τα βάφτισε κατοικίδια, ζώα εργασίας, αδέσποτα.

Με το ξέσπασμα της πανδημίας και τον υποχρεωτικό εγκλεισμό μας λόγω καραντίνας είμαι σίγουρη πως οι περισσότεροι καταλαβαίνουμε πια τί σημαίνει να #έχεις_κάνει_μέσα και να στερείσαι των βασικών σου δικαιωμάτων και ελευθεριών. Μόνο που η δική μας πόρτα ανοίγει πλέον σταδιακά. Πώς μπορούμε να ανοίξουμε την δική τους πόρτα;

Στειρώνουμε όλα τα άστεγα ζώα

Υιοθετούμε, δεν αγοράζουμε

Καταγγέλλουμε την κακοποίηση

Καταγγέλλουμε την εγκατάλειψη.

Τα στειρωμένα ζώα, εκτός από το chip (ηλεκτρονική σήμανση) φέρουν τατουάζ την ημερομηνία στείρωσης εσωτερικά στο πτερύγιο του αριστερού αυτιού. Αιτούμαστε την στείρωση όσων άστεγων ζώων συναντούμε στην περιοχή μας με αίτηση στον Δήμο διά ζώσης ή ηλεκτρονικά ή μέσω της πρακτικής εφαρμογής novoville, την οποία βρίσκετε δωρεάν για Android και iOs. Το άστεγο ζώο συλλαμβάνεται με την υπόδειξή σας, οδηγείται για εξετάσεις αίματος, στείρωση, σήμανση, εμβολιασμό και αποπαρασίτωση, παραμένει στο κυνοκομείο μέχρι την επούλωση (από 10-12 ημέρες) και επανεντάσσεται στο οικείο του περιβάλλον και στην περιοχή από όπου περισυνελλέχθη.

Όταν συναντάτε κάποιο άστεγο ζώο το οποίο χρειάζεται άμεση κτηνιατρική φροντίδα, επικοινωνείτε με το συνεργείο περισυλλογής στο 6995 998 877 ενημερώνοντας για τη θέση και την κατάσταση του σκύλου και εφόσον μπορείτε περιμένοντας, προκειμένου να μην φύγει ο σκύλος για να μεταφερθεί για θεραπεία και φιλοξενία από τους αρμόδιους.

Αρμόδιος Αντιδήμαρχος: Γεώργιος Τσιαλός

Διοικητικός Αρμόδιος: Αργύρης Κούκουλης

Συμβεβλημένοι κτηνίατροι: Λεωνίδας Τζέγκας και Ανδρέας Βλαχίδης

Το Συμμετέχω Αδέσποτα Κατερίνης πάντα είναι ανοιχτό για συνεργασία με τους ιθύνοντες, εφόσον η προσφορά του δεν αντιμετωπίζεται με απαξίωση. Στα πλαίσια της συνεργασίας αυτής και της συμμετοχής μας στην Πενταμελή Επιτροπή Ελέγχου, μετά από πρόσκληση του Αντιδημάρχου κατατέθηκαν τα ζητήματα που θέλουμε να τεθούν προς συζήτηση και να διεκπεραιωθούν. Ειρήσθω εν παρόδω: τα ζητήματα παραμένουν, με κάποιες μικρές εξαιρέσεις, ΤΑ ΙΔΙΑ την τελευταία δεκαετία. Ζητήθηκε, λοιπόν, να εξεταστούν και να προωθηθούν τα εξής θέματα επιγραμματικά:

1. Κανονισμός λειτουργίας κυνοκομείου
2. Πρωτόκολλα διαχείρισης για την περισυλλογή και την επικοινωνία με τον πολίτη
3. Πρωτόκολλο διαχείρισης κουταβιών
4. Πρωτόκολλο διαχείρισης ιδιόκτητων ζώων που κυκλοφορούν ελεύθερα
5. Συγγραφές υποχρεώσεων φροντιστών κυνοκομείου, συνεργείου περισυλλογής, κτηνιάτρων, διοικητικών υπαλλλήλων
6. Σχέδιο και προγραμματισμός για συνθήκες εκτάκτων αναγκών
7. Πρωτόκολλο προώθησης υιοθεσιών και Διαδικασία υιοθεσίας
8. Καμπάνια ευαισθητοποίησης δημοτών
9. Καταγραφή πόρτα – πόρτα κατοικιδίων από την Δημοτική Αστυνομία (με πιθανό σχήμα ένας αστυνομικός ένας εθελοντής ένας από δήμο)
10. Νομιμοποίηση συμμετοχής εθελοντών στο πρόγραμμα με φιλοξενίες
11. Κώδικας Πενταμελούς Επιτροπής – Υποχρεώσεις και Δικαιώματα για την εύρυθμη και διαφανή λειτουργία του προγράμματος

***

12. Δεύτερο συνεργείο περισυλλογής
13. Γραμμή καταγγελιών, παραπόνων, περιστατικών
14. Ειδικό τέλος 0,50 ευρώ υπέρ προγράμματος σε λογαριασμό ΔΕΥΑΚ
15. Καθιέρωση Κυριακής Υιοθεσίας στο dog park για υιοθεσίες, φιλοξενίες, έσοδα και σύνδεση δημοτών

***

16. Πρόσκληση όλων των φιλόζωων για ενημέρωση και συνεργασία (φορείς και άτομα)
17. Στειρώσεις αρσενικών
18. Καταγραφή και στειρώσεις γατο-αποικιών με εθελοντικά προγράμματα

***

19. Παρουσίαση απολογισμού από νέα διοίκηση
20. Παρουσίαση προγραμματισμού
21. Έλεγχος αρχείων με τυχαία επιλογή δειγμάτων
22. Παρουσίαση απολογισμού συναντήσεων με δημοτικές κοινότητες  και συμπεράσματα
23. Επικοινωνιακά και πρακτικά “λάθη” στην ανακοίνωση και εφαρμογή των ελέγχων από την Δημοτική Αστυνομία

Παραβολή:

“Ένας κύριος τις προάλλες σε ένα κατάστημα είχε την καλή πρόθεση να μου ανοίξει την πόρτα καθώς με είδε με το μπαστούνι και βήμα μετέωρο. Δεν μπορούσε φυσικά να φανταστεί ότι εγώ είχα σχεδιάσει ότι θα στηριχτώ στην πόρτα κάνοντας ένα βήμα μεγαλύτερο απ’ οτι συνήθως για να φτάσω ακριβώς εκεί. Την συνέχεια την φαντάζεστε… η πόρτα άνοιξε κι εγώ, μη έχοντας που να στηριχτώ, προσγειώθηκα μπροστά στο έκπληκτο βλέμμα του ευγενικού με καλή πρόθεση κυρίου.

Είμαι η ‘Όλγα, είμαι 47 ετών, πάσχω από πολλαπλή σκλήρυνση και είμαι καλά” (Blog Ossom)

Ηθικό Δίδαγμα:

Οι καλές προθέσεις δεν αρκούν

The post Τελικά ποιός φταίει; Ο ρόλος σου, ο ρόλος μου, ο ρόλος τους – Άρθρο της Αντωνίας Νατσιοπούλου appeared first on Eptanews.gr.