Τι είδε ο Μπάτλερ – Eptanews.gr

Συνέντευξη| Σπύρος Πούλης

admin — Sun, 30 Apr 2023 10:43:49 +0000

Σ ́αυτή την παράσταση ο πανικός είναι διάχυτος, καθώς η λονδρέζικη κοινωνία αποσυντίθεται μαζί με τους υποκριτικούς αναλυτές της. Στη ψυχιατρική κλινική του κυρίου Πρέντις έρχεται μία νεαρή κοπέλα με σκοπό να δουλέψει ως γραμματέας. Ο ψυχίατρος όμως έχει άλλες βλέψεις. Την ίδια στιγμή φτάνει στην κλινική η σύζυγος του κυρίου Πρέντις έπειτα από ένα ξέφρενο πάρτι, κυνηγημένη από ένα νεαρό απατεώνα που την εκβιάζει. Το αλαλούμ συμπληρώνεται με την άφιξη ενός ψυχικά διαταραγμένου κρατικού ελεγκτή για επιθεώρηση στην κλινική κι ενός αστυνόμου που ψάχνει απεγνωσμένα το χαμένο μέλος από το άγαλμα του Ουίστον Τσόρτσιλ. Μια ξέφρενη κωμωδία γεμάτη γέλιο και ανατροπές, που σατιρίζει με καυστικό τρόπο τα ήθη της σύγχρονης κοινωνίας. Σαν όλους τους σημαντικούς σατιριστές, ο Όρτον ήταν ρεαλιστής. Πάντα έτοιμος να εκφέρει, να εκθέσει, αυτό που γενικά οι άλλοι δεν τολμούν να πουν. Γέννημα θρέμμα της δεκαετίας του ’60, κατέγραψε τις δονήσεις της εποχής του, στιγματίζοντας καίρια την αστική τάξη και την αχαλίνωτη ελευθεριότητά της μέσα από μια απλούστατη φαρσική πλοκή που διαθέτει, όμως, αναρχικό χιούμορ, καταιγιστικούς ρυθμούς, και κυρίως παιγνιώδη αλλά σκληρή γλώσσα. Ο ίδιος, εξάλλου, πίστευε ότι «οι λέξεις είναι πιο δραστικές από το πράττειν – στα κατάλληλα χέρια τα ρήματα και τα ουσιαστικά είναι ικανά να προκαλέσουν πανικό».

ΠΑΙΖΟΥΝ:

• ΚΩΣΤΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ• ΣΠΥΡΟΣ ΠΟΥΛΗΣ• ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΛΟΜΟΙΡΑΚΗΣ• ΕΥΗ ΚΟΛΙΟΥΛΗ• ΜΕΛΙΝΑ ΣΠΕΤΣΙΕΡΗ• ΣΠΥΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ

Σπύρος Πούλης
Συνέντευξη: Ηρώ Τζημίκα

κ. Πούλη, ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Σας πετυχαίνω σε μία μίνι περιοδεία με την παράσταση «Τι είδε ο Μπάτλερ». Πείτε μου λίγα λόγια γι ́ αυτή και για το πώς πάει μέχρι στιγμής;

Χαίρετε! Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε στην Κρήτη, στο Ηράκλειο. Η παράσταση από πέρσι πηγαίνει πολύ καλά κι η προσέλευση του κόσμου είναι αρκετά μεγάλη. Έχει επιτυχία! Στην Αθήνα το έργο το παίξαμε όλο το χειμώνα, επι 6 μήνες και μετά από αυτό αποφασίσαμε να κάνουμε και 10 επιλεγμένες παραστάσεις, γι’αυτή την εποχή και σε άλλες πόλεις στην Ελλάδα. Το καλοκαίρι δεν θα συνεχίσει δηλαδή. Είναι μία πολύ ωραία κωμωδία, του Όρτον, η οποία διαδραματίζεται μέσα σε μία ψυχιατριακή κλινική. Από εκεί περνάνε διάφοροι άνθρωποι, διάφορες προσωπικότητες, όπου η κάθε μία έχει κάποιο σκοπό, έναν συγκεκριμένο λόγο. Στο τέλος δηλαδή γίνεται ένα θεότρελο πανηγύρι! (γέλια) Ο καθένας θέλει κάτι να κάνει και δημιουργείται ένα τρελό μπέρδεμα. Όλοι μπλέκονται μεταξύ τους και η κατάσταση φεύγει από τα όρια. Έτσι κι αλλιώς ο συγκεκριμένος συγγραφέας λειτουργούσε έτσι. Και τα 3 έργα που έγραψε μιας και πέθανε νέος, ήταν κάπως έτσι. Πιστεύω όμως ότι όλοι μας πετυχαίνουμε ένα καλό αποτέλεσμα.

Ανυπομονούμε να σας δούμε από κοντά, μετά την περιγραφή αυτή. Είναι κωμωδία και πιστεύω ότι ο
κόσμος το τελευταίο διάστημα τη χρειάζεται ακόμα περισσότερο…

Έτσι είναι. Ο κόσμος ακόμα περνάει μία δύσκολη φάση, εάν σκεφτούμε ότι όλοι μας υπήρξαμε κλεισμένοι για 2 ολόκληρα χρόνια. Φέτος το θέατρο στην Αθήνα, αποδεδειγμένα, πήγε καλά και δούλεψαν οι ηθοποιοί, κινήθηκαν τα θέατρα. Έλειψε πολύ από τον κόσμο. Όταν έχεις να κάνεις με την τέχνη που είναι άμεσα συνδεδεμένη με τον κόσμο, δεν υφίσταται άλλος τρόπος, δεν μπορεί να γίνει αλλιώς το θέατρο. Το θέατρο πρέπει να έχει θεατές, έστω έναν. Εάν δεν τον έχεις, δεν υπάρχει η τέχνη του θεάτρου. Πρέπει ο ηθοποιός να νιώθει τον θεατή και το αντίστροφο. Είναι αλληλένδετο και αμοιβαίο.

Έρχεστε, λοιπόν, στην Κατερίνη την Πέμπτη 4 Μαίου. Έχετε επισκεφθεί να φανταστώ κι άλλες φορές την πόλη μας…

Φυσικά, πολλές και με διάφορα έργα και χειμώνα και καλοκαίρι. Εμείς οι ηθοποιοί θεωρούμε πολύ καλή «πιάτσα» τον κόσμο της Κατερίνης! Έρχονται πολλές παραστάσεις κι ο κόσμος της πόλης τις στηρίζει. Δουλεύει η Κατερίνη το θέατρο, το θυμάμαι από παλιά, μιας και είμαι στο χώρο κοντά 30 χρόνια! Χαίρομαι πολύ που αγαπάτε το θέατρο!

Αναφέρατε το νούμερο 30, το οποίο είναι και τα χρόνια σας στο χώρο. Καθώς έψαχνα μερικά πράγματα για εσάς, μέτρησα πάνω από 30 συμμετοχές σε σήριαλ στην ελληνική τηλεόραση! Μετά από τόσα χρόνια εμπειρίας, ποιο είναι αυτό που μετράει για εσάς στο τέλος της ημέρας;

Ναι, είναι τόσα τελικά (γέλια) Αυτό που μετράει είναι το χειροκρότημα και το μπράβο που θα ακούσεις ή το ίδιο βράδυ που θα σου πουν πώς πέρασαν ή την επόμενη μέρα που θα σε δουν στο δρόμο και θα σου μιλήσουν με τα καλύτερα λόγια. Αυτό περιμένει ο ηθοποιός. Να επιβραβευτεί μέσα από την τέχνη του με αυτό τον τρόπο. Δεν νομίζω ότι ψάχνει μόνο τα υλικά αγαθά ή κάτι άλλο. Μιλάω πάντα για αυτούς που πραγματικά αγαπούν το θέατρο. Τώρα για κάποιους τυχάρπαστους και κάποιους αλεξιπτωτιστές, δεν μπορώ να μιλήσω, είναι άλλο πράγμα. Αλλά για εμάς επί 30 χρόνια, μετράει αυτό. Το «μπράβο», το «μου αρέσει να σε βλέπω» και αυτό που μου λένε το ότι «ήρθα να σε δω πέρσι και ήρθα να σε δω και φέτος». Αυτό είναι το διαχρονικό, αλλά και το συγκινητικό, που βέβαια σε γεμίζει ευθύνη, γιατί πρέπει πάντα να εξελίσσεσαι, γιατί αυτός που θα στο πει αυτό, θα το πει και σε κάποιον τρίτο κι αυτός ο τρίτος θα το μεταφέρει κι αλλού. Έτσι, λοιπόν, νιώθεις ότι κάτι πέτυχες όλα αυτά τα χρόνια.

Μου αρέσει έτσι όπως μου τα λέτε και επειδή σας έχω παρακολουθήσει, πάντα είστε ειλικρινής και πηγαίνετε πάντα με αυτά που πιστεύετε. Σας βοήθησε αυτή η στάση στην καριέρα σας;

Βέβαια. Με έχει βοηθήσει γιατί αισθάνομαι εγώ καλά. Από εκεί και πέρα πάντα η αλήθεια κι η ειλικρίνεια κερδίζουν. Πάντα θα κερδίζουν κι αυτό το δίνω κι ως συμβουλή και στους νεότερους, όπως και στα παιδιά μου και σε όποιον νέο συνάδελφο συναντώ. Γενικώς όμως είναι στάση ζωής. Πάντα το αληθινό «καθαρίζει» και πάντα επικρατεί.

Στον χώρο σας επειδή υπάρχει κι ο ανταγωνισμός όμως, όποιος μιλάει ή εκφέρει τη γνώμη του, που μπορεί να μην αρέσει, δεν υπάρχει περίπτωση να μείνει στην «απέξω»;

Δεν υπάρχουν αυτά, όχι. Εάν κάποιος έχει ταλέντο, είναι καλός και αληθινός και διαθέτει όλο το πακέτο, θα προχωρήσει μόνο μπροστά. Δεν πιστεύω ότι τον «έφαγε» το σύστημα, δεν είχε γνωριμίες κτλ. Το 95% από αυτούς που θα προχωρήσουν, έχουν όντως ταλέντο. Είναι πολλοί όμως που θα βρουν κι ατυχίες.

Σας περνάω τώρα στην ελληνική τηλεόραση… Είστε ενεργός κι εκεί και πέρσι συμμετείχατε στο σήριαλ «Μαίρη, Μαίρη, Μαίρη», που προβάλετε και φέτος από τη συχνότητα του Mega. Βλέπουμε τα τελευταία χρόνια μία τεράστια άνθιση και πολλά σήριαλ και πολλές ελληνικές παραγωγές. Ελληνική μυθοπλασία…

Έπρεπε να γίνει κι αυτό γιατί ήμασταν σε μία τρομερή κατάσταση παγωμάρας και απραξίας. Έπρεπε να ξυπνήσει η ελληνική μυθοπλασία, γιατί έχουμε θέματα, έχουμε υλικό, έχουμε ηθοποιούς. Πρέπει να υπάρχει. Είχαμε πέσει σε όλα τα ριάλιτι. Είμαστε κιόλας η χώρα που πάει πάντα στο άκρο. Είτε θα γίνονται 40 σήριαλ, είτε δεν θα γίνεται κανένα, είτε θα γίνονται 40 τηλεπαιχνίδια. Πρέπει να βρούμε μία μέση οδό και να πηγαίνουμε από εκεί. Αλλά τα θέλουμε όλα! Παρόλα αυτά χαίρομαι πάρα πολύ, γιατί κι αυτή, είναι δουλειά μας. Δεν υπάρχει και κινηματογράφος στην Ελλάδα, οπότε η «διέξοδος» στο γυαλί, είναι η τηλεόραση. Έγιναν πετυχημένες σειρές, πολλές και καλές παραγωγές και βγήκαν προς τα έξω και νέοι ηθοποιοί, νέα παιδιά. Είναι ωραίο και ελπιδοφόρο.

Αναφερθήκατε και στους νέους, οπότε σίγουρα έχετε κατά νου όλο το θέμα που προέκυψε με την υποβάθμιση του πτυχίου των ηθοποιών… Ποια είναι η άποψή σας πάνω σε αυτό το θέμα;

Σίγουρα θα πρέπει να βρεθεί μία λύση. Δεν μπορεί σε έναν άνθρωπος που παίρνει ένα πτυχίο, δίνοντας εξετάσεις στη δραματική σχολή, σε επιτροπή του Υπουργείου Πολιτισμού και για να βγει από τη σχολή πάλι δίνει εξετάσεις εκεί, να εξισώνονται αυτά τα 3 χρόνια που έκανε, με απλό απολυτήριο λυκείου. Πρέπει να βρεθεί μία τομή, να υπάρχει μία διαβάθμιση. Έχουμε σπουδάσει όλοι μας 3 χρόνια. Πήραμε και κρατικό πτυχίο, το κράτος μας το έδωσε, η επιτροπή του Υπουργείου Πολιτισμού! Δεν μας το έδωσε ο πατέρας μας ή ο θείος μας. Βέβαια έχουν παγώσει όλα τώρα, λόγω εκλογών. Μακάρι να βρεθεί κάτι γιατί πολλά παιδιά θέλουν να βγουν στο εξωτερικό, να συνεχίσουν τις σπουδές τους, να κάνουν ένα μεταπτυχιακό και δεν μπορούν λόγω του ότι θα φαίνεται ότι έχουν τελειώσει μόνο το λύκειο…

Εκλογές… Μέσα από τα δικά σας μάτια, τι πιστεύετε εσείς ότι θα έπρεπε να αλλάξει ώστε να γίνονται
καλύτερα πράγματα σε αυτή τη χώρα; Αναφέρομαι γενικά σε όλους τους τομείς…

Εγώ τώρα είμαι 50 χρονών… Ακούω από τότε που ήμουν στο νηπιαγωγείο, στο δημοτικό, στο γυμνάσιο και μετέπειτα στο λύκειο να λένε όλοι ότι η οικονομία πάει χάλια. Να ακούω τον πατέρα μου ότι η διαφθορά υπάρχει, να λένε όλοι ότι πρέπει να αλλάξει το σύστημα της παιδείας. Αυτά τα λένε από τότε που ήμουν 3 μέχρι τώρα που έφτασα 53 και θα πάω και 103! Θα ακούς συνέχεια το ίδιο πράγμα, γιατί δεν έχει γίνει τίποτα, δεν έχει αλλάξει τίποτα και δυστυχώς, θα συνεχιστεί. Μπορεί να ακούγομαι απαισιόδοξος, αλλά δεν πιστεύω ότι θέλουν να φτιάξουν και τίποτα από όλα αυτά. Τους αρέσει να γίνεται μάλλον αυτό και κατ ́ αυτόν τον τρόπο. Όποιος κι εάν ανεβαίνει στην εξουσία, όποιος κι εάν κατεβαίνει, είναι το ίδιο πράγμα, δεν κάνουν κάτι.Βλέπεις ότι ένα πετυχημένο σύστημα παιδείας, δουλεύει στη Σουηδία; Στην Ολλάνδια; Στη Γερμανία; Προσπάθησε να το φέρεις εδώ και κάντο να δουλέψει… Δεν υπάρχει φως πουθένα… Εσύ είσαι πιο μικρή από εμένα, θα δεις όμως ότι και για τα επόμενα 30 χρόνια, θα συζητάνε ακριβώς τα ίδια πράγματα, χωρίς καμία ουσιαστική αλλαγή. Για την οικονομία και για το σύστημα παιδείας! (γέλια)

Για το τέλος θα ήθελα να μου πείτε ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας, ποια πράγματα έχετε κατά νου;

Πολλά ετοιμάζω, από τον χειμώνα ετοιμάζω μία καινούργια κωμωδία στο θέατρο, αλλά δεν μπορώ να αποκαλύψω περισσότερες λεπτομέρειες… Τώρα τη δημιουργούμε, είναι ακόμα στα σκαριά! Έρχονται όμως ωραία πράγματα που θα ανακοινωθούν σύντομα…

The post Συνέντευξη| Σπύρος Πούλης appeared first on Eptanews.gr.

Η θεατρική παράσταση «Τι είδε ο Μπάτλερ» έρχεται στην Κατερίνη την Πέμπτη 4 Μαΐου

admin — Thu, 20 Apr 2023 13:55:04 +0000

ΚΩΜΩΔΙΑ

του Joe Orton

Κιν/φος Ευκαρπίδη– Αίθουσα 1 – Κατερίνη, Πιερία

Πέμπτη 4 Μαΐου στις 19:00 & 21:15

Σ ΄αυτή την παράσταση ο πανικός είναι διάχυτος, καθώς η λονδρέζικη κοινωνία αποσυντίθεται μαζί με τους υποκριτικούς αναλυτές της.

Στην ψυχιατρική κλινική του κυρίου Πρέντις έρχεται μία νεαρή κοπέλα με σκοπό να δουλέψει ως γραμματέας. Ο ψυχίατρος όμως έχει άλλες βλέψεις. Την ίδια στιγμή φτάνει στην κλινική η σύζυγος του κυρίου Πρέντις έπειτα από ένα ξέφρενο πάρτι, κυνηγημένη από ένα νεαρό απατεώνα που την εκβιάζει. Το αλαλούμ συμπληρώνεται με την άφιξη ενός ψυχικά διαταραγμένου κρατικού ελεγκτή για επιθεώρηση στην κλινική κι ενός αστυνόμου που ψάχνει απεγνωσμένα το χαμένο μέλος από το άγαλμα του Ουίστον Τσόρτσιλ. Μια ξέφρενη κωμωδία γεμάτη γέλιο και ανατροπές, που σατιρίζει με καυστικό τρόπο τα ήθη της σύγχρονης κοινωνίας.

Σαν όλους τους σημαντικούς σατιριστές, ο Όρτον ήταν ρεαλιστής. Πάντα έτοιμος να εκφέρει, να εκθέσει, αυτό που γενικά οι άλλοι δεν τολμούν να πουν. Γέννημα θρέμμα της δεκαετίας του ’60, κατέγραψε τις δονήσεις της εποχής του, στιγματίζοντας καίρια την αστική τάξη και την αχαλίνωτη ελευθεριότητά της μέσα από μια απλούστατη φαρσική πλοκή που διαθέτει, όμως, αναρχικό χιούμορ, καταιγιστικούς ρυθμούς, και κυρίως παιγνιώδη αλλά σκληρή γλώσσα. Ο ίδιος, εξάλλου, πίστευε ότι «οι λέξεις είναι πιο δραστικές από το πράττειν – στα κατάλληλα χέρια τα ρήματα και τα ουσιαστικά είναι ικανά να προκαλέσουν πανικό».

ΠΑΙΖΟΥΝ: