Ted Snider

Πέντε δηλώσεις που έγιναν σε διάστημα λίγων ημερών από κυβερνητικούς αξιωματούχους υψηλού επιπέδου έτυχαν ελάχιστης προσοχής στα μέσα ενημέρωσης. Όταν συνδυάζονται, όμως, παράγουν ένα μοτίβο που θα μπορούσε να γίνει πρωτοσέλιδο.

Την 1η Δεκεμβρίου 2022, ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν είχε συνομιλίες με τον Πρόεδρο Μπάιντεν. Καλυμμένος από μια κοινή δήλωση που εξέφραζε αλληλεγγύη με τη θέση των ΗΠΑ για τον πόλεμο στην Ουκρανία, ο Μακρόν είπε στα γαλλικά ΜΜΕ [1] αυτό που δεν είχε πει στα αμερικανικά: αν και, ίσως, το είχε πει κατ’ ιδίαν στον Μπάιντεν.

Ο Μακρόν είπε: «Πρέπει να προετοιμάσουμε τι είμαστε έτοιμοι να κάνουμε, πώς να προστατεύσουμε τους συμμάχους και τα κράτη μέλη μας και πώς να δώσουμε εγγυήσεις στη Ρωσία την ημέρα που θα επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Ένα από τα βασικά σημεία που πρέπει να αντιμετωπίσουμε –όπως ο πρόεδρος Πούτιν έλεγε πάντα– είναι ο φόβος ότι το ΝΑΤΟ φτάνει μέχρι τις πόρτες του, καθώς και η ανάπτυξη όπλων που θα μπορούσαν να απειλήσουν τη Ρωσία».

Η δήλωση του Μακρόν συμφώνησε με αυτή του Πούτιν ότι η επέκταση του ΝΑΤΟ προς τις πόρτες της Ρωσίας είναι ένα ουσιαστικό σημείο που πρέπει να αντιμετωπιστεί με εγγυήσεις ασφαλείας προς τη Ρωσία, όπως είχε ζητήσει ο Πούτιν μόλις την παραμονή της εισβολής. Ο Γάλλος ηγέτης πρότεινε διαπραγματεύσεις που πρέπει να είναι έτοιμες να περιλαμβάνουν συζήτηση για τις ανησυχίες της Ρωσίας για την ασφάλεια σχετικά με την επέκταση του ΝΑΤΟ, την ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ και τα όπλα του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία και αλλού, κοντά στα σύνορα της Ρωσίας.

Αυτό είναι μια σημαντική απόσταση από τη δημόσια θέση των ΗΠΑ ότι το ΝΑΤΟ είναι μια αμυντική συμμαχία που δεν αποτελεί απειλή για τη Ρωσία, ότι η Ουκρανία έχει το δικαίωμα να επιλέγει τις δικές της συμμαχίες, ότι η Ρωσία δεν έχει βέτο για την ένταξη στο ΝΑΤΟ και ότι το αίτημα της Ουκρανίας για ένταξη δεν θα είναι ποτέ στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τη Ρωσία. Αντανακλά την προθυμία να συζητηθεί ένα από τα βασικά αιτήματα που είχε ο Πούτιν όταν ζήτησε διαπραγματεύσεις για αμοιβαίες εγγυήσεις ασφάλειας τον Δεκέμβριο του 2021, πριν από τον πόλεμο.

Από την εκλογή του το 2017, ο Μακρόν έχει προωθήσει τη θέση ότι, σε αντίθεση με την επιμονή των ΗΠΑ, μια εξοστρακισμένη και απειλούμενη Ρωσία δεν είναι προς το συμφέρον της Ευρώπης. Ίσως περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο ηγέτη της Δύσης, ο Μακρόν έχει διατηρήσει μια γραμμή επικοινωνίας ανοιχτή με τον Πούτιν από την έναρξη του πολέμου. Μαζί με τη Γερμανία, η Γαλλία δεν ήταν ποτέ τόσο σίγουρη όσο οι ΗΠΑ ότι η επέκταση του ΝΑΤΟ στη γειτονιά της Ρωσίας είναι προς το συμφέρον ασφάλειας των χωρών τους, ούτε ότι η επέκταση στη γειτονιά της Ρωσίας δεν θα εκληφθεί ως απειλή για την ασφάλεια από τη Μόσχα. Ήταν η Γερμανία και η Γαλλία το 2008 που αντιτάχθηκαν στο σχέδιο των ΗΠΑ για ένταξη της Ουκρανίας και της Γεωργίας στο ΝΑΤΟ.

Και είναι η Γερμανία που συνέβαλε στη δεύτερη δήλωση στο ίδιο μοτίβο που θα μπορούσε να αλλάξει τις διαπραγματεύσεις για τον πόλεμο. Όπως ο Μακρόν, ο Γερμανός Καγκελάριος Όλαφ Σολτς παρείχε τη δική του κάλυψη για τη δήλωσή του που αλλάζει το μέχρι σήμερα, παράδειγμα. Σε ένα άρθρο [2] στο Foreign Affairs, ο Σολτς άσκησε μια σκληρή κριτική στον Πούτιν και τον πόλεμό του. Εκτός από την αναγνώρισή του για έναν νέο πολυπολικό κόσμο, η επιχειρηματολογία του ταιριάζει στο πρότυπο των ΗΠΑ. Αλλά ένα άρθρο που έγραψε την 1η Δεκεμβρίου, την ίδια μέρα που ο Μακρόν ήταν στην Ουάσιγκτον, ήταν πολύ διαφορετικό. Όπως και η καλυμμένη δήλωση του Μακρόν, έτσι και του Σολτς φαίνεται να έχει λάβει λίγη προσοχή.

Αφού επέκρινε τη Ρωσία ότι «κατέστρεψε την ειρηνευτική τάξη στην οποία εργαστήκαμε για τόσες δεκαετίες», ο Γερμανός καγκελάριος έκανε μια εκπληκτική προσθήκη. Είπε [3] ότι υπάρχει «προθυμία» να συνεργαστεί με τον Πούτιν σε θέματα ελέγχου των όπλων και ανάπτυξης πυραύλων. Είπε ότι «πρέπει να επιστρέψουμε στις συμφωνίες που είχαμε τις τελευταίες δεκαετίες και οι οποίες αποτέλεσαν τη βάση για την ειρήνη και την τάξη ασφάλειας στην Ευρώπη». Και στη συνέχεια είπε ότι «όλα τα ζητήματα κοινής ασφάλειας θα μπορούσαν να λυθούν και να συζητηθούν. Υπάρχει διάθεση να γίνει».

Όπως ο Μακρόν, ο Σολτς προτείνει ότι οι διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του πολέμου θα πρέπει να περιλαμβάνουν διαπραγματεύσεις για μια ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας που να αντιμετωπίζει τις ανησυχίες της Ρωσίας για την ασφάλεια. Το μοτίβο σταδιακά, σχηματίζεται.

Και το μοτίβο μπορεί να επεκταθεί πέρα από τους δύο πιο σημαντικούς Ευρωπαίους εταίρους των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ. Υπάρχουν αλλαγές στο μήνυμα που προέρχεται και από τον άλλο σημαντικό παίκτη πέρα από τον Ατλαντικό.

Στις 23 Οκτωβρίου, ο Βρετανός υπουργός Άμυνας Μπεν Γουάλας εξέφρασε [4] την «επιθυμία να αποκλιμακωθεί αυτή η σύγκρουση». Παραδόξως, και ίσως για πρώτη φορά για Βρετανό αξιωματούχο, πρόσθεσε ότι «το Ηνωμένο Βασίλειο είναι έτοιμο να βοηθήσει» εάν «η Ουκρανία και η Ρωσία επιδιώξουν μια λύση στον πόλεμο». Αυτή η προσφορά είναι μια σημαντική αλλαγή από την επίπληξη του Μπόρις Τζόνσον [5] στον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντιμίρ Ζελένσκι ότι ο Πούτιν «θα έπρεπε να πιεστεί, όχι να γίνει διαπραγμάτευση» και ότι «ακόμα και αν η Ουκρανία ήταν έτοιμη να υπογράψει κάποιες συμφωνίες με τη Ρωσία, η Δύση δεν ήταν».

Και δεν είναι μόνο η σημερινή κυβέρνηση στο Ηνωμένο Βασίλειο που αλλάζει. Ο πρώην πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον έχει στενή σχέση με τον Ζελένσκι, επομένως τα λόγια του μπορεί να έχουν βαρύτητα. Σε ένα άρθρο γνώμης της 9ης Δεκεμβρίου 2022 στη Wall Street Journal [6], ο Τζόνσον συνεχίζει να υποστηρίζει τη γραμμή του Ζελένσκι ότι δεν μπορεί να υπάρξει «συμφωνία γης για ειρήνη». Αλλά, διακριτικά, χωρίς σχόλια ο Τζόνσον επαναπροσδιόρισε τη γη που δεν μπορούσε να ανταλλάξει η Ουκρανία για ειρήνη. «Οι ρωσικές δυνάμεις», επέμεινε ο Τζόνσον, «πρέπει να ωθηθούν πίσω στο de facto όριο της 24ης Φεβρουαρίου».

Σε αντίθεση με τη γραμμή των ΗΠΑ για το «τίποτα για την Ουκρανία χωρίς την Ουκρανία» και την επιμονή του Ζελένσκι να ενσωματωθεί εκ νέου η Κριμαία και ολόκληρο το Ντονμπάς στην Ουκρανία, ο Τζόνσον λέει ότι η Ρωσία πρέπει να επιστρέψει εκεί που ήταν πριν από την ημέρα της εισβολής. Αλλά αυτό σημαίνει ότι η Ρωσία θα κρατήσει την Κριμαία και μεγάλα τμήματα του Ντονμπάς.

Αυτή είναι μια μεγάλη αλλαγή από την επιμονή του Τζόνσον ότι η Δύση δεν ήταν έτοιμη να διαπραγματευτεί με τη Ρωσία. Είναι μια μεγάλη αλλαγή από το άρθρο του στη Wall Street Journal [7] έναν μήνα νωρίτερα, στο οποίο είπε ότι για την Ουκρανία το να παραχωρήσει γη θα ήταν «αηδιαστικό» και «ηθική μομφή για την ανθρωπότητα».

Η διατήρηση αυτών των ανατολικών ρωσικών περιοχών, σε συνδυασμό με την προθυμία να διαπραγματευτεί μια ευρωπαϊκή δομή ασφάλειας που λαμβάνει σοβαρά υπόψη τις ανησυχίες της Ρωσίας για την ασφάλεια, αρχίζει να ακούγεται σαν ένα νέο άνοιγμα στη Δύση για να εμπλακεί διπλωματικά σε μια πραγματική συνομιλία με τη Ρωσία.

Και ο Τζόνσον δεν είναι μοναχική φωνή. Στις 7 Δεκεμβρίου 2022, στο ίδιο διάστημα εννέα ημερών που ο Μακρόν, ο Σολτς και ο Τζόνσον έκαναν τις δηλώσεις τους, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μπλίνκεν, έκανε την ίδια δήλωση. Για πρώτη φορά, ο Μπλίνκεν τροποποίησε το αίτημα των ΗΠΑ για εδαφική ακεραιότητα, ορίζοντάς το όχι ως ολόκληρη την Ουκρανία, συμπεριλαμβανομένης της Κριμαίας και του Ντονμπάς, αλλά ως την Ουκρανία, όπως ήταν την παραμονή της εισβολής. Ο Μπλίνκεν δήλωσε στη Wall Street Journal [8] ότι οι αμερικανικοί στόχοι στην Ουκρανία παραμένουν αμετάβλητοι: «Η εστίασή μας είναι να συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που κάναμε, δηλαδή να διασφαλίσουμε ότι η Ουκρανία έχει στα χέρια της ό,τι χρειάζεται για να υπερασπιστεί τον εαυτό της. Πρέπει να απωθήσει τη ρωσική επιθετικότητα». Στη συνέχεια, όμως, διακριτικά, πρόσθεσε ότι ο στόχος ήταν «να πάρουμε πίσω το έδαφος που του είχε κατακτηθεί από τις 24 Φεβρουαρίου».

Ο Μπλίνκεν και ο Τζόνσον είχαν γλιστρήσει στην ίδια γραμμή. Ο στόχος δεν ήταν πλέον να απωθηθεί η Ρωσία από όλη την Ουκρανία, αλλά να σπρωχτεί πίσω στα μέρη που βρισκόταν πριν από την εισβολή. Και αυτό συνεπάγεται τη δυνατότητα μιας διευθέτησης μέσω διαπραγματεύσεων που αφήνει τις ρωσικές περιοχές της Κριμαίας και τμήματα του Ντονμπάς στη Ρωσία.

Αυτή ήταν η πρώτη φορά που ένας Αμερικανός αξιωματούχος επαναπροσδιόρισε δημοσίως τον διπλωματικό στόχο. Αλλά είχε προαναγγελθεί από μια πέμπτη δήλωση, που είχε γίνει κατ’ ιδίαν.

Στα μέσα Νοεμβρίου του περασμένου χρόνου, αναφέρθηκε [9] ότι «Δύο Ευρωπαίοι διπλωμάτες που ενημερώθηκαν για τις συζητήσεις είπαν ότι ο [Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας] Σάλιβαν συνέστησε στην ομάδα του Ζελένσκι να αρχίσει να σκέφτεται τις ρεαλιστικές απαιτήσεις και τις προτεραιότητές της για τις διαπραγματεύσεις, συμπεριλαμβανομένης της επανεξέτασης του δεδηλωμένου στόχου της Ουκρανίας να ανακτήσει την Κριμαία, η οποία προσαρτήθηκε το 2014». Αυτή η δήλωση, επίσης, συμβάλλει σε μια νέα στάση απέναντι στη διπλωματία.

Άλλα μέλη της δυτικής συμμαχίας έχουν επαναλάβει αυτές τις δηλώσεις. Στις 13 Δεκεμβρίου, αναφέρθηκε [10] ότι «ορισμένοι δυτικοί αξιωματούχοι είπαν ότι το καθεστώς της Κριμαίας και του Ντονμπάς θα πρέπει να είναι υπό διαπραγμάτευση σε ενδεχόμενες συνομιλίες μεταξύ Μόσχας και Κιέβου». Ένας δυτικός αξιωματούχος είπε ότι «τα μακροχρόνια ζητήματα της Κριμαίας και το καθεστώς του Ντονμπάς μπορεί να είναι κάτι που θα συζητηθεί στη συνέχεια».

Βρετανοί αξιωματούχοι εξέφρασαν «το απόλυτο ελάχιστο που χρειάζεται για να αποδείξει η Ρωσία ότι είναι σοβαρή στις διαπραγματεύσεις», είναι η προθυμία των Ρώσων να «αποσυρθούν σε θέσεις που κατείχαν στις 23 Φεβρουαρίου, πριν από την επανεισβολή».

Η Γερμανία είπε ότι θα υποστηρίξει όποιες κόκκινες γραμμές χαράξει η Ουκρανία, αλλά πρόσθεσε ότι «πιστεύουν ότι δεν είναι ρεαλιστικό να περιμένουμε ότι τα ρωσικά στρατεύματα θα αποσυρθούν πλήρως από όλα τα κατεχόμενα εδάφη».

Στο μοτίβο συνέβαλαν και άλλοι αξιωματούχοι νυν και πρώην, που δεν μιλούν για λογαριασμό της αμερικανικής κυβέρνησης. Ο πρώην πρόεδρος του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ, ναύαρχος Μάικ Μάλεν, δήλωσε [11] ότι οι ΗΠΑ πρέπει να «κάνουν ό,τι είναι δυνατόν για να προσπαθήσουν να έρθουν στο τραπέζι για να επιλύσουν αυτό το θέμα», προσθέτοντας ότι «πραγματικά μένει ο Τόνι Μπλίνκεν και άλλοι διπλωμάτες να βρουν έναν τρόπο να φέρουν τόσο τον Ζελένσκι όσο και τον Πούτιν στο τραπέζι. Όσο νωρίτερα τόσο το καλύτερο». Ο σημερινός επικεφαλής του Γενικού Επιτελείου Μαρκ Μίλεϊ λέει ότι αυτό θα πρέπει να συμβεί με την αναγνώριση ότι «η πιθανότητα μιας ουκρανικής στρατιωτικής νίκης –που ορίζεται ως εκδίωξη των Ρώσων από όλη την Ουκρανία που θα συμπεριλάβει και την Κριμαία– για να συμβεί σύντομα δεν είναι μεγάλη, σε στρατιωτικό επίπεδο».

Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Χένρι Κίσινγκερ έχει συστήσει δύο φορές τη συνταγή του Τζόνσον και του Μπλίνκεν πριν από τις 24 Φεβρουαρίου. Τον Μάιο, κάλεσε για διαπραγματεύσεις [12] στις οποίες «η διαχωριστική γραμμή θα πρέπει να είναι η επιστροφή στο status quo ante», δηλαδή η κατάσταση πραγμάτων που υπήρχε πριν από τον πόλεμο. Και πάλι, αυτό θα άφηνε την Κριμαία στη Ρωσία και τη Ρωσία να ελέγχει τμήματα του Ντονμπάς.

Στις 17 Δεκεμβρίου 2022, ο Κίσινγκερ επανέλαβε [13] αυτό το κάλεσμα, λέγοντας ότι «πλησιάζει η ώρα να αξιοποιήσουμε τις στρατηγικές αλλαγές που έχουν ήδη επιτευχθεί και να τις ενσωματώσουμε σε μια νέα δομή για την επίτευξη ειρήνης μέσω διαπραγματεύσεων». Οι αλλαγές που έχουν επιτευχθεί περιλαμβάνουν τον ρωσικό έλεγχο της Κριμαίας και τμήματα του Ντονμπάς. Ο Κίσινγκερ συνέστησε «την καθιέρωση μιας γραμμής κατάπαυσης του πυρός κατά μήκος των συνόρων που υπάρχουν εκεί όπου ξεκίνησε ο πόλεμος στις 24 Φεβρουαρίου. Η Ρωσία θα σταματήσει τις κατακτήσεις της εκεί, αλλά όχι στο έδαφος που κατέλαβε πριν από σχεδόν μια δεκαετία, συμπεριλαμβανομένης της Κριμαίας. Αυτό το έδαφος θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης μετά από κατάπαυση του πυρός».

Τα σχόλια των Κίσινγκερ και των ανώνυμων Ευρωπαίων αξιωματούχων συνδυάζονται με τις τέσσερις δηλώσεις που έκαναν οι Μακρόν, Σολτς, Τζόνσον και Μπλίνκεν μέσα σε διάστημα εννέα ημερών και τη συμβουλή που έδωσε ο Σάλιβαν στον Ζελένσκι σε ένα μοτίβο που υποδηλώνει την πιθανότητα ρήξης με τον Ζελένσκι. Το μοτίβο που αναδύεται υποδηλώνει ένα νέο άνοιγμα στη δυνατότητα διαπραγματεύσεων που περιλαμβάνουν συζητήσεις τόσο για το καθεστώς της Κριμαίας όσο και για το Ντονμπάς και τις ανησυχίες της Ρωσίας για την ασφάλεια σχετικά με το ΝΑΤΟ και την ανάπτυξη όπλων που θα μπορούσαν να απειλήσουν τα εδάφη της.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

[1] https://archive.ph/O3bds#selection-593.210-593.380

[2] https://www.foreignaffairs.com/germany/olaf-scholz-global-zeitenwende-how-avoid-new-cold-war?check_logged_in=1&utm_medium=promo_email&utm_source=lo_flows&utm_campaign=registered_user_welcome&utm_term=email_1&utm_content=20221212

[3] https://www.thetimes.co.uk/article/olaf-scholz-ukraine-war-peace-order-putin-w99zlnnw7

[4] https://www.gov.uk/government/news/statement-on-defence-secretarys-call-with-russian-defence-minister

[5] https://www.pravda.com.ua/eng/articles/2022/05/5/7344096/

[6] https://www.wsj.com/articles/for-a-quick-end-to-the-war-step-up-aid-to-ukraine-weapons-aerial-vehicles-february-boundaries-missiles-11670591008

[7] https://www.wsj.com/articles/victory-is-the-only-option-for-ukraine-russia-putin-war-weapons-zelensky-negotiate-peace-drones-captives-11668435230

[8] https://www.state.gov/secretary-antony-j-blinken-with-editor-in-chief-matt-murray-at-the-wall-street-journal-ceo-council-summit/

[9] https://www.wsj.com/articles/as-ukraine-retakes-kherson-u-s-looks-to-diplomacy-before-winter-slows-momentum-11668345883

[10] https://www.wsj.com/articles/u-s-goal-in-ukraine-drive-russians-back-to-pre-invasion-lines-blinken-says-11670351786

[11] https://abcnews.go.com/Politics/week-transcript-10-22-white-house-nsc-coordinator/story?id=91206470

[12] https://archive.ph/Zmpxh

[13] https://archive.vn/zT81V#selection-1851.258-1851.440

Δημοσιεύτηκε στις 23 Δεκεμβρίου στο antiwar.com

https://www.geoeurope.org/2023/01/05/pente-diloseis-poy-tha-mporoysan-na-all/

Τo geoeurope είναι ένας ιστότοπος που δημιουργήθηκε από επιστήμονες και ειδικούς που έχουν ασχοληθεί με τη γεωπολιτική της Ευρώπης και έχουν διαπιστώσει συγκεκριμένα κενά στη ροή των πληροφοριών που διαμορφώνουν τις γεωπολιτικές συζητήσεις στην ήπειρό μας.

The post Πέντε δηλώσεις που θα μπορούσαν να αλλάξουν τον πόλεμο | Του Ted Snider appeared first on Eptanews.gr.

Ted Snider

Στις 30 Οκτωβρίου, ο πρώην πρόεδρος Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα έγινε και πάλι πρόεδρος της Βραζιλίας. Στον πρώτο γύρο των εκλογών, ο Λούλα Ντα Σίλβα κέρδισε το 48% των ψήφων έναντι 43% του νυν προέδρου Ζαΐρ Μπολσονάρο. Ελλείψει του 50% που απαιτείται για τη νίκη στον πρώτο γύρο, οι εκλογές οδηγήθηκαν σε δεύτερο γύρο ψηφοφορίας μεταξύ των δύο υποψηφίων. Ο Λούλα κέρδισε τον δεύτερο γύρο, νικώντας τον Μπολσονάρο με 50,9% έναντι 49,1%.

Η νίκη του Λούλα θα μπορούσε να επηρεάσει τον κόσμο πολύ πέρα από τη Βραζιλία. Θα μπορούσε να στείλει μηνύματα που θα γίνουν αντιληπτά από την ηγεσία των ΗΠΑ, με διάφορους τρόπους.

Η ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΗΣ ΛΑΤΙΝΙΚΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

Οι ΗΠΑ θεωρούν εδώ και καιρό τη Λατινική Αμερική ως το κατώφλι τους. Τον Ιανουάριο, ο Μπάιντεν προώθησε αυτή την αντίληψη στην «μπροστινή αυλή της Αμερικής». Μπροστινή αυλή ή πίσω αυλή, για σχεδόν δύο αιώνες, η Αμερική έπαιζε σε αυτήν την αυλή με διάφορους τρόπους ανάμειξης και βίας που ταίριαζαν στους δικούς της στόχους εξωτερικής πολιτικής. Η ηγεμονία στο ημισφαίριο της δεν ήταν ποτέ μυστικό, ήταν επίσημη δημόσια πολιτική. Κατοχυρώθηκε στο Δόγμα Μονρόε και ενισχύθηκε από τον Θίοντορ Ρούσβελτ, ο οποίος κατέστησε σαφές το δικαίωμα της Αμερικής να παρέμβει για να επιβάλει το Δόγμα.

Υπό την ηγεσία του Προέδρου του Μεξικού Αντρές Μανουέλ Λόπες Ομπραδόρ, ένας αυξανόμενος αριθμός χωρών της Λατινικής Αμερικής αντιδρά κατά του Δόγματος Μονρόε, της ηγεμονίας των ΗΠΑ και της ανάμειξης στην περιοχή τους. Με την εκλογή του Λούλα, ο Λόπεζ Ομπραδόρ και η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της Λατινικής Αμερικής ενώνεται με τη μεγαλύτερη οικονομία της Λατινικής Αμερικής και τη σημαντικότερη πολιτικά χώρα, δημιουργώντας μια ισχυρή εταιρική σχέση.

Στην πρώτη του θητεία ως πρόεδρος, ο Λούλα, μαζί με τον Ούγκο Τσάβες της Βενεζουέλας, ηγήθηκαν του πρώτου κύματος ολοκλήρωσης της Λατινικής Αμερικής και αντίστασης στην αμερικανική ηγεμονία στην περιοχή. Στη δεύτερη του θητεία, θα βοηθήσει στην καθοδήγηση του δεύτερου κύματος.

Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, ο Λούλα υποσχέθηκε ότι η Βραζιλία θα ακολουθούσε μια ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική. Ο Μαρκ Βάισμπροτ, συνδιευθυντής του Κέντρου Οικονομικής Πολιτικής και Έρευνας και ειδικός στη Λατινική Αμερική, προέβλεψε ότι «ο Λούλα θα είναι ενεργός στην προώθηση της οικονομικής ολοκλήρωσης στο ημισφαίριο, όπως ήταν κατά την προηγούμενη θητεία του».

Κάνοντας εκστρατεία τον Μάιο, ο Λούλα τόνισε αυτή την ολοκλήρωση, υποσχόμενος ότι «θα αποκαταστήσουμε τη σχέση μας με τη Λατινική Αμερική», προτού προτείνει ότι «θα δημιουργήσουμε ένα λατινοαμερικανικό νόμισμα». Και δεν ήταν απλώς μια ανούσια προεκλογική υπόσχεση. Η ιδέα του Λούλα για ένα νόμισμα της Λατινικής Αμερικής που ονομάζεται SUR έχει υποστηριχθεί από τον πρώην δήμαρχο του Σάο Πάολο, Φερνάντο Χαντάντ και τον πρώην πρόεδρο της Banco Fator, Γκαμπριέλ Γκαλίπολο.

Ο Λούλα εξήγγειλε επίσης ότι θα αναδιοργανώσει το μπλοκ Mercosur, ένα οικονομικό και πολιτικό μπλοκ που αρχικά απαρτιζόταν από τη Βραζιλία, την Αργεντινή, τη Βενεζουέλα, την Παραγουάη και την Ουρουγουάη.

ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ ΤΗΣ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑΣ

Η απομόνωση της Βενεζουέλας υπήρξε ακρογωνιαίος λίθος της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ στη Λατινική Αμερική. Αυτός ο ακρογωνιαίος λίθος έδειξε πρόσφατα σημάδια ρήγματος. Η Αργεντινή ανακοίνωσε ήδη, ότι θα αποκαταστήσει τις σχέσεις της με τη Βενεζουέλα. Αρκετές άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής άνοιξαν ξανά τα κανάλια επικοινωνίας με τη Βενεζουέλα, συμπεριλαμβανομένων του Μεξικού, του Περού, της Ονδούρας και της Χιλής. Ο Ισημερινός εξετάζει επίσης την αποκατάσταση διπλωματικών σχέσεων με τη Βενεζουέλα, ενώ ο πρόεδρος της Αργεντινής Αλμπέρτο Φερνάντες κάλεσε όλες τις χώρες της Λατινικής Αμερικής να αναθεωρήσουν τις σχέσεις τους με το Καράκας.

Ο βασικός σύμμαχος των ΗΠΑ στην περιοχή στην αντίθεση και στην απομόνωση της Βενεζουέλας, η Κολομβία μόλις εξέλεξε τον Γκουστάβο Πέτρο ως πρόεδρο. Στις 29 Αυγούστου, η Κολομβία επέστρεψε τον πρεσβευτή της στη Βενεζουέλα, καθώς ο Πέτρο εκπλήρωσε την προεκλογική του υπόσχεση να αποκαταστήσει πλήρως τις διπλωματικές σχέσεις με τη Βενεζουέλα.

Η προσθήκη του οικονομικού και πολιτικού βάρους της Βραζιλίας θα είχε ισχυρή επίδραση στην επανένταξη της Βενεζουέλας, όπως έγινε και με την υποστήριξη του Τσάβες από τον Λούλα, στην πρώτη του θητεία. Τον Μάιο, ο Λούλα είπε σε συνέντευξή του στο Time ότι «ανησυχούσα πολύ όταν οι ΗΠΑ και η ΕΕ υιοθέτησαν τον Γκουαϊδό ως πρόεδρο της χώρας. Δεν παίζεις με τη δημοκρατία».

Ο Σέλσο Αμορίμ, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών του Λούλα και ο κορυφαίος σύμβουλός του για θέματα εξωτερικής πολιτικής, είπε ότι η εκλογή του Λούλα «θα άνοιγε την πόρτα στη Βραζιλία να επανασυνδεθεί διπλωματικά με τη γειτονική Βενεζουέλα». Πρόσθεσε ότι «ο Μπολσονάρο και ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ πέτυχαν ελάχιστα διακόπτοντας τις σχέσεις με τον πρόεδρο της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο».

ΕΝΑΣ ΜΟΝΟΠΟΛΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

Οι BRICS είναι ένας σημαντικός διεθνής οργανισμός που στοχεύει στην εξισορρόπηση της ηγεμονίας των ΗΠΑ. Μέλη του είναι η Ρωσία, η Κίνα, η Ινδία, η Βραζιλία και η Νότια Αφρική. Στον πρώτο γύρο της θητείας του, ο Λούλα ήταν ιδρυτικό μέλος των BRICS.

Στον δεύτερο γύρο στην εξουσία, ο Λούλα είναι πιθανό να συνεχίσει από εκεί που σταμάτησε. Ο Βάισμπροτ θεωρεί ότι ο Λούλα «θα επιδιώξει καλές σχέσεις τόσο με τις ΗΠΑ όσο και με την Κίνα, κάτι που έκανε και στο παρελθόν». Ο Λούλα έχει ξεκαθαρίσει ότι πρόκειται να συνεχίσει να αναπτύσσει οικονομικές σχέσεις με την Κίνα και θα επιδιώξει ακόμη πιο φιλικές σχέσεις.

Η αντικατάσταση του Μπολσονάρο με τον Λούλα θα μπορούσε να έχει σημαντικό αντίκτυπο στον τρόπο που βλέπει ο κόσμος τους BRICS. Στη μανιχαϊστική διαίρεση του κόσμου του Μπάιντεν ανάμεσα σε δημοκρατίες και σε απολυταρχίες, ήταν δυνατό να απεικονιστούν οι BRICS ως ένα μπλοκ απολυταρχιών. Έτσι, η απλή απόρριψή τους θα είναι πιο δύσκολη με την ένταξη του Λούλα, ενός υποστηρικτή της δημοκρατίας, που έχει εκλεγεί δίκαια στη χώρα του και μια αξιοσέβαστη διεθνή προσωπικότητα. Ο Λούλα βοήθησε να δοθεί στους BRICS σημαντικός ρόλος στις διεθνείς υποθέσεις. Η επιστροφή του στους BRICS θα μπορούσε να έχει ξανά αυτό το αποτέλεσμα.

Η εκλογή του Λούλα θα ενισχύσει τις σχέσεις τόσο των BRICS όσο και της Βραζιλίας με την Κίνα και τη Ρωσία.

ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Ακόμη και υπό τον Μπολσονάρο, η Βραζιλία ήταν απρόθυμη είτε να ενταχθεί στις κυρώσεις που καθοδηγούνται από τις ΗΠΑ στη Ρωσία, είτε να ψηφίσει μαζί με τις ΗΠΑ εναντίον της Ρωσίας στον ΟΗΕ. Δεν θα είναι πιο εύκολο για τις ΗΠΑ υπό τον Λούλα. Ο Λούλα χαρακτήρισε τις κυρώσεις πολιτικό λάθος.

Πιο σημαντικό για τις ΗΠΑ, σε μια συνέντευξη στις 4 Μαΐου, ο Λούλα είπε στο Time ότι «ο Πούτιν δεν έπρεπε να είχε εισβάλει στην Ουκρανία. Αλλά δεν είναι μόνο ο Πούτιν που είναι ένοχος. Οι ΗΠΑ και η ΕΕ είναι και αυτοί ένοχοι. Ποιος ήταν ο λόγος της εισβολής στην Ουκρανία; Το ΝΑΤΟ; Τότε οι ΗΠΑ και η Ευρώπη θα έπρεπε να είχαν πει: “Η Ουκρανία δεν θα ενταχθεί στο ΝΑΤΟ”. Αυτό θα είχε λύσει το πρόβλημα».

Συνέχισε επικρίνοντας τον Μπάιντεν και την έλλειψη προσπάθειας για μια διπλωματική λύση: «Δεν νομίζω ότι πήρε τη σωστή απόφαση για τον πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας. Οι ΗΠΑ έχουν μεγάλη πολιτική επιρροή. Και ο Μπάιντεν θα μπορούσε να είχε αποφύγει [τον πόλεμο], να μη τον υποκινήσει. Θα μπορούσε να είχε μιλήσει περισσότερο, να συμμετάσχει περισσότερο. Ο Μπάιντεν θα μπορούσε να είχε πάρει ένα αεροπλάνο για τη Μόσχα, για να μιλήσει με τον Πούτιν. Αυτή είναι η στάση που περιμένεις από έναν ηγέτη. Να παρέμβει για να μην εκτροχιαστούν τα πράγματα Δεν νομίζω ότι το έκανε αυτό».

Ο Λούλα θα μπορούσε να παίξει ρόλο στην αλλαγή αυτής της έλλειψης διπλωματίας. Ο Σέλσο Αμορίμ, λέει ότι ο Λούλα θα μπορούσε να επαναλάβει τον ηγετικό του ρόλο στις παγκόσμιες ειρηνευτικές συνομιλίες. Λέει ότι, υπό τον Λούλα, η Βραζιλία θα ξαναρχίσει την πολιτική της ουδετερότητας και ειρηνικής επίλυσης των συγκρούσεων.

Ο Αμορίμ λέει και ότι οι BRICS, γενικά, θα μπορούσαν να είναι ένα φόρουμ για διαπραγματεύσεις για το τέλος του πολέμου και ότι ο Λούλα, ειδικότερα, θα μπορούσε να παίξει σημαντικό ρόλο. Ο Λούλα έχει καλές σχέσεις και τον σεβασμό της Ρωσίας. Έχει «τη διάθεση και το ιστορικό, για να συμβάλει στις ειρηνευτικές συνομιλίες», σύμφωνα με τον Αμορίμ. «Έχει τις προϋποθέσεις για να συμμετάσχει σε μια διαπραγματευτική προσπάθεια, η οποία πρέπει να καθοδηγηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά με τη συμμετοχή της Κίνας, προφανώς. Η Βραζιλία μπορεί επίσης να είναι μια σημαντική χώρα, της οποίας η φωνή έχει απήχηση στον αναπτυσσόμενο κόσμο», είπε ο Αμορίμ. «Οι BRICS ως ομάδα θα μπορούσαν να βοηθήσουν».

Η επιστροφή του Λούλα στη Βραζιλία και στη διεθνή σκηνή θα μπορούσε να είναι μια πρόκληση για τον μονοπολικό κόσμο των ΗΠΑ τόσο σε περιφερειακό όσο και σε διεθνές επίπεδο. Σε περιφερειακό επίπεδο, ο Λούλα θα μπορούσε να είναι μια δύναμη για την περιφερειακή ολοκλήρωση και ενάντια στο να αντιμετωπίζεται η Λατινική Αμερική ως η αυλή των ΗΠΑ, μπροστά ή πίσω. Σε διεθνές επίπεδο, ο Λούλα θα μπορούσε να είναι μια δύναμη στην ενίσχυση των BRICS και στη βελτίωση της εικόνας τους, στην καθοδήγηση της συνεχούς βελτίωσης των οικονομικών και πολιτικών σχέσεων της Λατινικής Αμερικής με την Κίνα και τη Ρωσία και στην πίεση για μια διευθέτηση μέσω διαπραγματεύσεων για τον πόλεμο στην Ουκρανία.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

https://www.whitehouse.gov/briefing-room/speeches-remarks/2022/01/19/remarks-by-president-biden-in-press-conference-6/

https://www.telesurenglish.net/news/Brazil-Lula-Proposes-to-Create-a-Latin-American-Currency-20220502-0011.html

https://www.telesurenglish.net/news/Argentina-To-Re-Establish-Diplomatic-Relations-With-Venezuela–20220418-0014.html/t_blank

https://venezuelanalysis.com/news/15511/t_blank

https://www.france24.com/en/americas/20220829-venezuela-and-colombia-restore-diplomatic-ties-after-3-years/t_blank

https://time.com/6173232/lula-da-silva-transcript/

https://www.reuters.com/world/americas/lula-aide-backs-argentina-brics-eyes-role-ukraine-peace-talks-2022-10-19/

https://time.com/6173232/lula-da-silva-transcript/

https://www.reuters.com/world/americas/lula-aide-backs-argentina-brics-eyes-role-ukraine-peace-talks-2022-10-19/

Ο Ted Snider έχει πτυχίο στη φιλοσοφία και γράφει για την ανάλυση προτύπων στην εξωτερική πολιτική και ιστορία των ΗΠΑ.

https://www.geoeurope.org/2022/11/05/tesseris-tropoi-poy-i-niki-toy-loyla-tha/

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στις 2 Νοεμβρίου 2022 στο Antiwar

Τo geoeurope είναι ένας ιστότοπος που δημιουργήθηκε από επιστήμονες και ειδικούς που έχουν ασχοληθεί με τη γεωπολιτική της Ευρώπης και έχουν διαπιστώσει συγκεκριμένα κενά στη ροή των πληροφοριών που διαμορφώνουν τις γεωπολιτικές συζητήσεις στην ήπειρό μας.

The post Τέσσερις τρόποι που η νίκη του Λούλα θα αναδιαμορφώσει τον καθοδηγούμενο από τις ΗΠΑ κόσμο | Του Ted Snider appeared first on Eptanews.gr.