Σωτηρία Πάνου

Τόσο ο πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ρομάνο Πρόντι, όσο και η νυν πρόεδρος, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ανακοίνωσαν την πιθανότητα εμπορικού πολέμου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο λόγος είναι ο νόμος για τη μείωση του πληθωρισμού, ο οποίος θα τεθεί σε ισχύ στις Ηνωμένες Πολιτείες την 1η Ιανουαρίου 2023. Αυτός ο νόμος προσφέρει τεράστιες επιδοτήσεις σε εταιρείες που εκτελούν έργα καθαρής ενέργειας και τεχνολογίας, εφόσον έχουν την έδρα τους στις ΗΠΑ.

Πρόκειται για περίπου 370 δισεκατομμύρια δολάρια σε επιχορηγήσεις που θα χρησιμεύσουν ως πρόσθετο κίνητρο για τους ευρωπαϊκούς βιομηχανικούς κολοσσούς να μετεγκατασταθούν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Επιπλέον, η Ευρωπαϊκή Ένωση ανησυχεί ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα τροφοδοτήσουν το μεγαλύτερο μέρος της προμήθειας μετάλλων σπάνιων γαιών, που απαιτούνται για την παραγωγή ηλιακών και αιολικών πάνελ, καθώς και μπαταριών και κινητήρων για ηλεκτρικά αυτοκίνητα.

Τα μέτρα αυτά, σε συνδυασμό με την πολλαπλή διαφορά, εις βάρος της Ευρώπης, στο κόστος των ενεργειακών πόρων, θα συμβάλουν στην απορρόφηση της ευρωπαϊκής βιομηχανίας από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Και οι δύο παράμετροι μεταβάλλουν κρίσιμα την ισορροπία ανταγωνιστικότητας μεταξύ των εταιρειών της ΕΕ και των ΗΠΑ, αφήνοντας τα ευρωπαϊκά εργοστάσια με μια απλή επιλογή: να μετεγκατασταθούν ή να πεθάνουν.

Ο γίγαντας της αυτοκινητοβιομηχανίας Volkswagen, δεν διέψευσε τις φήμες ότι έκλεινε εργοστάσια παραγωγής στη Γερμανία, την Τσεχία και τη Σλοβακία λόγω ελλείψεων φυσικού αερίου. Η εταιρεία δεν λέει τίποτα για την ακριβή τοποθεσία των εγκαταστάσεων παραγωγής που θα κλείσουν, αλλά δεν είναι δύσκολο να μαντέψει κανείς. Μόλις αποκαλυφθεί το μυστικό, η διαδικασία θα αρχίσει να επεκτείνεται εκθετικά: κατασκευαστές αυτοκινήτων, χημικά εργοστάσια, φαρμακευτικές εταιρείες και πολλές άλλες θα ακολουθήσουν, απολύοντας εκατοντάδες χιλιάδες εργαζομένους.

Μόλις ένα μήνα πριν τεθεί σε ισχύ ο νόμος για τη μείωση του πληθωρισμού, οι Ευρωπαίοι αποφάσισαν να μιλήσουν για τη σύγκρουση που είχε ξεσπάσει στο στρατόπεδο της Δύσης. Μέχρι το τέλος ήλπιζαν να διαπραγματευτούν έναν συμβιβασμό. Ο Μπάιντεν υπέγραψε τον νόμο τον Αύγουστο 2022, στη μέση του πολέμου της Ουκρανίας, ο οποίος θα έπρεπε να είχε ενώσει όσο το δυνατόν περισσότερο τις δυτικές χώρες για να αντιμετωπίσουν τη Ρωσία. Αλλά η δολιοφθορά του Nord Stream άφησε την Ευρωπαϊκή Ένωση χωρίς το μεγαλύτερο μέρος του φυσικού αερίου της. Και ένα υπεράκτιο εμπάργκο πετρελαίου και ανώτατο όριο τιμών θα μπορούσαν να αφήσουν την Ευρώπη χωρίς ρωσικό πετρέλαιο. Αποδεικνύεται ότι αυτό που είναι καλό για τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι καλό για την Ευρώπη, η οποία έχει γίνει εξαρτημένη από τους αμερικανικούς ενεργειακούς πόρους.

Παλαιότερα, η Ευρώπη θρηνούσε την εξάρτησή της από τη ρωσική ενέργεια και τώρα το ίδιο κάνει για τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Αρκετοί Ευρωπαίοι βιομήχανοι «πείστηκαν» από τον νόμο του Μπάιντεν, ο οποίος είναι ένα από τα κύρια εργαλεία για τη στήριξη της προεδρικής θητείας και την ανανέωση της στις εκλογές του 2024. Οι νέες βιομηχανίες και θέσεις εργασίας έχουν σχεδιαστεί για να αμβλύνουν την κρίση της οικονομίας των ΗΠΑ μεσοπρόθεσμα, ιδανικά πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2024.

Το 2008 η Ευρωπαϊκή Ένωση ενέκρινε τη λεγόμενη Πρωτοβουλία Πρώτων Υλών (COM 2008/699), η οποία αποτέλεσε τη βάση της πολιτικής των Βρυξελλών για την εξασφάλιση της πρόσβασης σε πρώτες ύλες από τον Τρίτο Κόσμο. Αυτή η πολιτική εφαρμόστηκε με διάφορους τρόπους. Σε γενικές γραμμές, κατέληγε στη διασφάλιση της δωρεάν εξαγωγής πρώτων υλών από τρίτες χώρες στην Ευρωπαϊκή Ένωση με όλα τα διαθέσιμα μέσα. Η συμφωνία για την ένταξη της Ουκρανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση είχε επίσης στόχο να εξασφαλίσει την απρόσκοπτη (και, ει δυνατόν, αδασμολόγητη) εξαγωγή ουκρανικής ξυλείας, χάλυβα, σιδηρομεταλλεύματος και μετάλλων σπάνιων γαιών στην Ευρώπη. Τώρα είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες που προσφέρουν στην παλιά Ευρώπη τη δική τους εκδοχή της «σύνδεσης» για δικό τους όφελος.

Οι προσπάθειες αντίστασης των Ευρωπαίων μέχρι στιγμής φαίνονται αστείες. Απείλησαν τις Ηνωμένες Πολιτείες με προσφυγή στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου. Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν θέλει να δημιουργήσει ένα ταμείο για να επιδοτεί την οικονομία, ως απάντηση στα οφέλη των ΗΠΑ. Οι οικονομικές δυνατότητες της Ουάσιγκτον και των Βρυξελλών είναι μη συγκρίσιμες, και σίγουρα δεν υπάρχουν επιπλέον χρήματα, δεδομένης της κρίσης στην Ευρώπη και του αυξανόμενου κόστους της βοήθειας προς την Ουκρανία.

Τα σχέδια της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την απόκτηση εναλλακτικών πόρων ενέργειας, φαίνονται ακόμη λιγότερο ελπιδοφόρα, από ό,τι πριν από τον Φεβρουάριο του 2022. Για παράδειγμα, η στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το υδρογόνο προέβλεπε την οργάνωση της παραγωγής έως και του ενός τρίτου του όγκου υδρογόνου στην Ουκρανία και στις χώρες της Βόρειας Αφρικής, από όπου θα εισαχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Με δεδομένο τον πόλεμο, κανένας δεν θα κατασκεύαζε τώρα ακριβούς ηλεκτρολύτες στην Ουκρανία. Το υδρογόνο επρόκειτο να μεταφερθεί μέσω ουκρανικών αγωγών, οι οποίοι θα μπορούσαν να κλείσουν ανά πάσα στιγμή σε μια χώρα σε πόλεμο. Οι χώρες της Βόρειας Αφρικής, όπως η Αλγερία και το Μαρόκο, βλέπουν τώρα την Ευρωπαϊκή Ένωση ως έναν εξασθενημένο πελάτη, που χάνει γρήγορα την επιρροή και τη φερεγγυότητα του.

Ούτε η νομισματική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα λειτουργήσει. Η αποδυνάμωση του ευρώ και η επίτευξη ισοτιμίας με το δολάριο συνέβαλαν στη φτωχοποίηση των εργαζομένων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αλλά αποδείχθηκε ανεπαρκές κίνητρο για την ευρωπαϊκή βιομηχανία, που πιέζεται από την ενεργειακή κρίση και τα κοινωνικά προβλήματα. Η περαιτέρω αποδυνάμωση του ευρώ ως μέσου διατήρησης μιας ανταγωνιστικής οικονομίας, θα τροφοδοτήσει μόνο κινήματα διαμαρτυρίας στην ήπειρο. Επιπλέον, μια τέτοια πολιτική δεν μπορεί να λειτουργήσει, όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να στρέψουν τη νομισματική τους πολιτική προς την αντίθετη κατεύθυνση (και αργά ή γρήγορα θα το κάνουν), μειώνοντας ξανά τα επιτόκια και αποδυναμώνοντας το δολάριο, για να τονώνουν τις εξαγωγές τους. Αλλά αυτό δεν θα συμβεί μέχρι να εξαντληθεί η Ευρώπη, παρά τις χλιαρές διαμαρτυρίες των γραφειοκρατών των Βρυξελλών.

Ο Μακρόν και η Μελόνι μπορεί κάλλιστα να ακολουθήσουν την επίσκεψη Σολτς στο Πεκίνο με μια επίσκεψη στη Μόσχα, αλλά δεν χρειάζεται να τρομάξουν τις Ηνωμένες Πολιτείες με μια στροφή προς την Κίνα, κάτι που θα απαιτούσε στρατηγική επανεξέταση της εξωτερικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμφιλίωση με τη Ρωσία και στρατηγική συμμαχία με την Κίνα.

Αυτό θα σήμαινε μια ρήξη με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αλλά η Ευρώπη δεν έχει τις δυνατότητες και σε μεγάλο βαθμό και την βούληση, για μια τέτοια ρήξη. Η ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία, παραμένει μια ιδέα του Εμανουέλ Μακρόν, η οποία δεν βρίσκει πρόθυμους συνοδοιπόρους. Πολύ περισσότερο, μια στρατηγική «αποσύνδεσης» από τις ΗΠΑ.

Πηγή: https://www.geoeurope.org/2022/12/17/ta-adiexoda-tis-ee-stin-antiparathesi-m/

Τo geoeurope είναι ένας ιστότοπος που δημιουργήθηκε από επιστήμονες και ειδικούς που έχουν ασχοληθεί με τη γεωπολιτική της Ευρώπης και έχουν διαπιστώσει συγκεκριμένα κενά στη ροή των πληροφοριών που διαμορφώνουν τις γεωπολιτικές συζητήσεις στην ήπειρό μας.

The post Τα αδιέξοδα της ΕΕ στην αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ | Της Σωτηρίας Πάνου appeared first on Eptanews.gr.

Σωτηρία Πάνου

Από τις 19 Αυγούστου έως τις 9 Σεπτεμβρίου, η διετής κοινή αεροπορική στρατιωτική άσκηση «Dark-2022» διεξάγεται στο Ντάργουιν, στη βόρεια Αυστραλία. Συμμετέχουν 100 αεροσκάφη και 2.500 στρατιωτικοί.

Μεταξύ αυτών, η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα και η Γερμανία συμμετέχουν πλήρως στη στρατιωτική άσκηση για πρώτη φορά φέτος. Οι ΗΠΑ θέλουν να κερδίσουν την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα για να σχεδιάσουν τη λεγόμενη ασιατική εκδοχή του ΝΑΤΟ και η αποστολή της πολεμικής αεροπορίας από τη Γερμανία αυτή τη φορά είναι η μεγαλύτερη στην περιοχή Ινδοειρηνικού, μετά το τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου.

«Θέλουμε να αποδείξουμε ότι μπορούμε να φτάσουμε στην Ασία σε μια μέρα», είπε ο αντιπτέραρχος Ίνγκο Γκέρχαρτζ, επικεφαλής της Luftwaffe, όταν ρωτήθηκε εάν γερμανικά στρατιωτικά αεροπλάνα θα περνούσαν από τη Θάλασσα της Νότιας Κίνας και την Κίνα. Ο Γκέρχαρτζ κατέστησε σαφές ότι τα αεροπλάνα θα ακολουθήσουν τη διαδρομή της πολιτικής εναέριας κυκλοφορίας και δεν υπάρχει σχέδιο να περάσουν από το Στενό της Ταϊβάν. Τόνισε ότι η ανάπτυξη της Luftwaffe είναι για να στείλει ένα μήνυμα στους εταίρους και όχι στην Κίνα και δεν πιστεύει ότι έχουν σταλεί απειλητικές πληροφορίες στην Κίνα.

ΟΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΜΕ

Σχετικά με την αποστολή 13 στρατιωτικών αεροσκαφών της Luftwaffe στην Αυστραλία για να συμμετάσχουν στη στρατιωτική άσκηση, ορισμένα γερμανικά μέσα ενημέρωσης παρατήρησαν ότι υπήρξαν φωνές στην κινεζική κοινή γνώμη που προειδοποιούσαν τον εμπορικό της εταίρο τη Γερμανία, να μην συμμετάσχει στο «αντικινεζικό παιχνίδι» των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η Frankfurter Allgemeine Zeitung πιστεύει ότι αυτό σημαίνει ότι η Γερμανία προσχωρεί στην «αντικινεζική συμμαχία» υπό την ηγεσία των Ηνωμένων Πολιτειών, η οποία μπορεί να επηρεάσει τις οικονομικές και εμπορικές σχέσεις μεταξύ Γερμανίας και Κίνας.

«Η γερμανική Πολεμική Αεροπορία πήγε στην “περιοχή του Ινδοειρηνικού” αυτή τη φορά, όχι για να δείξει τη δύναμή της, αλλά για να αντικατοπτρίσει τη νέα στρατηγική της θέση, δηλαδή για να στείλει ένα μήνυμα στον έξω κόσμο ότι θα συμμετάσχει ενεργά στις στρατιωτικές υποθέσεις στην περιοχή, στο μέλλον».

Το δημοσίευμα επεσήμανε ότι το γερμανικό ναυτικό είχε αποστείλει φρεγάτα στην περιοχή του Ινδοειρηνικού πέρυσι και τώρα είναι η σειρά των μαχητικών αεροσκαφών της Πολεμικής Αεροπορίας. Αν και, όπως σε παρόμοιες καταστάσεις στο παρελθόν, ο γερμανικός στρατός δεν έδειξε ξεκάθαρα «ποιος είναι πιθανός αντίπαλος» ή «για ποιο σενάριο θα εκπαιδευτεί», είναι όμως σαφές για τι είδους κατάσταση προετοιμάζονται οι συγκεκριμένοι Ασιάτες εταίροι: Στοχεύστε την Κίνα.

«Ο στρατός της Γερμανίας είναι ακόμη αδύναμος και δεν μπορεί να ανατρέψει την παλίρροια σε περιόδους κρίσης, αλλά από πολιτική άποψη, η γερμανική κυβέρνηση επιλέγει μια νέα διαδρομή, η οποία θα εμποδίσει τη Γερμανία να διατηρήσει στενές οικονομικές και εμπορικές σχέσεις με την Κίνα για μεγάλο χρονικό διάστημα, όπως ισχύει σήμερα και για τις σχέσεις ανάμεσα στη Γερμανία και τη Ρωσία». Η Frankfurter Allgemeine Zeitung ξεκαθάρισε ότι η Γερμανία προσχωρεί σε μια «αντικινεζική συμμαχία» με επικεφαλής τις ΗΠΑ, αλλά οι ίδιες οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν δοκιμαστεί, όχι μόνο στα στενά της Ταϊβάν.

Επίσης, στις 16 Αυγούστου, η γερμανική εφημερίδα Die Welt δημοσίευσε μια πιο άμεση άποψη, λέγοντας ότι είναι αξιοθαύμαστο για τη γερμανική Πολεμική Αεροπορία να δείχνει τη δύναμή της στην Κίνα, αλλά και η Γερμανία πρέπει να έχει αυτογνωσία ότι δεν είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες. «Αντιμετωπίζει τον εαυτό της ως γίγαντα».

Το γερμανικό TV1 παρατήρησε ότι υπήρχαν φωνές που προειδοποιούσαν τη Γερμανία να μην συμμετάσχει στο «αντικινεζικό παιχνίδι» των Ηνωμένων Πολιτειών στο πεδίο της κοινής γνώμης της Κίνας.

Η γαλλική Le Monde προειδοποίησε ευθαρσώς ότι η Γερμανία πρέπει να έχει αυτοσυνειδησία για τις δυνάμεις της και να μην είναι «νάνος παριστάνοντας τον γίγαντα».

Η Le Monde αναρωτήθηκε ποια είναι τα συμφέροντα της Γερμανίας στην Άπω Ανατολή; Ποια είναι τα μέσα βίας, εάν χρειαστεί, για την υπεράσπιση αυτών των συμφερόντων; «Είναι καλύτερο για τον γερμανικό στρατό να ασκήσει επιρροή στην Ευρώπη για να ελαφρύνει το βάρος σε συμμάχους όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, παρά να πάει στην “περιοχή Ινδοειρηνικού” και να παριστάνει τον γίγαντα», καταλήγει το άρθρο.

Η ΑΣΚΗΣΗ

Σύμφωνα με δημοσιεύματα γερμανικών ΜΜΕ, 6 μαχητικά αεροσκάφη «Typhoon» της Luftwaffe αναχώρησαν από την αεροπορική βάση Neuburg στη Γερμανία το απόγευμα της 15ης Αυγούστου, ακολουθούμενα από 4 μεταγωγικά αεροσκάφη A400M και 3 αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού A330.

Ωστόσο, μόνο πέντε μαχητικά αεροσκάφη «Typhoon» έφτασαν στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού. Τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι ένα από τα μαχητικά αεροσκάφη παρουσίασε βλάβη στο υδραυλικό σύστημα και σταμάτησε στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα για επισκευή.

Μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ποτέ η Luftwaffe «δεν έχει ταξιδέψει τόσο μακριά», πετώντας 15.000 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή από τη Γερμανία στην Αυστραλία. Ο επικεφαλής της γερμανικής Πολεμικής Αεροπορίας δήλωσε πριν ξεκινήσει ο σχηματισμός, ότι η αποστολή στην άλλη άκρη του κόσμου για να συμμετάσχει στην κοινή στρατιωτική άσκηση είναι η μεγαλύτερη και πιο απαιτητική κινητοποίηση της Luftwaffe από την ίδρυσή της. «Θέλουμε να δείξουμε ότι μπορούμε να φτάσουμε στην Ασία σε μια μέρα», πρόσθεσε.

Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της Αυστραλιανής Πολεμικής Αεροπορίας, η άσκηση «Pitch Black-2022» διεξάγεται κυρίως στις βάσεις Ντάργουιν και Τίνταλ της Βασιλικής Αεροπορίας. Οι 17 χώρες που συμμετέχουν στην άσκηση είναι η Αυστραλία, οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία, η Γερμανία, ο Καναδάς, η Ολλανδία, η Νέα Ζηλανδία, η Ινδονησία, η Ινδία, η Σιγκαπούρη, η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα, οι Φιλιππίνες, η Ταϊλάνδη, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η Μαλαισία.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η συγκεκριμένη στρατιωτική άσκηση χρονολογείται από το 1981 και η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ συμμετείχε για πρώτη φορά το 1983. Η άσκηση του 2018 ήταν η μεγαλύτερη μέχρι σήμερα, με 4.000 άτομα στρατιωτικό προσωπικό και 140 αεροσκάφη, με την ινδική Πολεμική Αεροπορία να συμμετέχει για πρώτη φορά. Σε σύγκριση με την άσκηση το 2018, η κλίμακα του «Dark-2022» έχει μειωθεί, αλλά ο αριθμός των χωρών που συμμετέχουν έχει αυξηθεί από 12 σε 17.

ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ-ΚΙΝΑΣ

Στις 19 Αυγούστου, το Reuters ανέφερε μια έκθεση έρευνας του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών (IW) που επεσήμανε ότι παρόλο που η Γερμανία αντιμετωπίζει πολιτική πίεση για να απαλλαγεί από την εξάρτησή της από την Κίνα, η γερμανική οικονομία έχει γίνει περισσότερο εξαρτημένη από την Κίνα το πρώτο εξάμηνο του 2022, με τα ελλείμματα τόσο των άμεσων επενδύσεων όσο και του εμπορικού ισοζυγίου να φτάνουν σε νέα ύψη.

Το Γερμανικό Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών ανέφερε στην έκθεση ότι η αύξηση των εξαγωγών της Γερμανίας προς την Κίνα έχει επιβραδυνθεί σημαντικά, επικαλούμενο την άποψη οικονομολόγων, ότι η κινεζική αγορά αρχίζει να βλέπει περισσότερες τάσεις τοπικής παραγωγής.

«Η γερμανική οικονομία εξαρτάται πολύ περισσότερο από την Κίνα από ό,τι η κινεζική οικονομία από τη Γερμανία», δήλωσε ο Jürgen Matthes, συγγραφέας της μελέτης, που δημοσιεύθηκε τον Ιούνιο.

Τόσο αυτή η ερευνητική έκθεση όσο και οι πρόσφατες παρατηρήσεις του Γερμανού καγκελαρίου, καλούν τις γερμανικές εταιρείες να μειώσουν ή να μην εξαρτώνται υπερβολικά από την Κίνα. Ωστόσο, πρόσφατη έρευνα άλλου γερμανικού think tank δείχνει ότι εάν η ΕΕ και η Γερμανία «αποσυνδεθούν» από την Κίνα σε ό,τι αφορά το εμπόριο, η Γερμανία θα υποστεί ζημιά ισοδύναμη με 6 φορές με αυτή που προκάλεσε το BREXIT.

Κατά την άποψη του Matthes, η οικονομική εξάρτηση της Γερμανίας από την Κίνα είναι στην πραγματικότητα ένα «πολιτικό ζήτημα», επειδή η θέση της Κίνας στο ζήτημα της ρωσο-ουκρανικής σύγκρουσης και η στρατιωτική της στάση στο ζήτημα της Ταϊβάν έχουν κάνει τη Γερμανία να αναθεωρήσει τις εμπορικές της σχέσεις με το Πεκίνο.

«Ωστόσο, παρά αυτά τα προβλήματα, η οικονομική αλληλεξάρτηση Γερμανίας και Κίνας κινείται προς τη λάθος κατεύθυνση με ανησυχητικό ρυθμό το πρώτο εξάμηνο του 2022». Η έρευνά του ινστιτούτου διαπίστωσε ότι μεταξύ Ιανουαρίου και Ιουνίου του τρέχοντος έτους, οι γερμανικές επενδύσεις στην Κίνα έφτασαν τα 10 δις ευρώ περίπου, ξεπερνώντας κατά πολύ το υψηλότερο από το 2000 των 6,2 δις ευρώ.

Το Γερμανικό Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών διαπίστωσε επίσης ότι το μερίδιο της Κίνας στις γερμανικές εισαγωγές αυξήθηκε στο 12,4% το πρώτο εξάμηνο του 2022, από 3,4% το 2000, και ότι η αξία των γερμανικών εισαγωγών κινεζικών προϊόντων αυξήθηκε κατά 45,7% σε ετήσια βάση, κατά τη διάρκεια αυτού του εξαμήνου.

Λίγο περισσότερο από τα μισά του 2022, το εμπορικό έλλειμμα της Γερμανίας με την Κίνα έχει εκτιναχθεί σε σχεδόν 41 δις ευρώ, αναφέρει η έκθεση, προσθέτοντας ότι το χάσμα θα διευρυνθεί περαιτέρω μέχρι το τέλος του έτους.

Για τον σκοπό αυτό, το Γερμανικό Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών ζήτησε αλλαγή πολιτικής, προτρέποντας τη Γερμανία να μειώσει τα κίνητρα για συναλλαγές με την Κίνα και έναντι αυτού να συναλλάσσεται περισσότερο με άλλες αναδυόμενες αγορές, ιδιαίτερα από την Ασία.

Ο Matthes κάλεσε επίσης τις γερμανικές εταιρείες να μειώσουν την εξάρτησή τους από την Κίνα, υποστηρίζοντας ότι, σε περίπτωση ένοπλης επίθεσης στην Ταϊβάν από την Κίνα, οι βέβαιες δυτικές κυρώσεις στο Πεκίνο θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε χρεοκοπία γερμανικών εταιρειών.

Στις 11 Αυγούστου, ο Γερμανός καγκελάριος Όλαφ Σολτς πραγματοποίησε την πρώτη του καλοκαιρινή συνέντευξη Τύπου στο Βερολίνο. Μιλώντας για την Κίνα είπε ότι η Γερμανία και η Κίνα συζήτησαν την πρώτη επίσκεψή του στην Κίνα μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, αλλά δεν είχε οριστεί συγκεκριμένη ημερομηνία.

Ταυτόχρονα, ο Σολτς εστίασε επίσης στη μείωση της εξάρτησης από τις εισαγωγές, καλώντας τις γερμανικές εταιρείες να μην βασίζονται πολύ στην Κίνα, αλλά να επικεντρωθούν σε μια διαφοροποιημένη αλυσίδα εφοδιασμού. Η μείωση της εξάρτησης από τις εισαγωγές αποτελεί ήδη μέρος της εθνικής στρατηγικής της Γερμανίας. «Πιστεύω ότι η γερμανική οικονομική κοινότητα έχει πάρει τώρα τη σωστή απόφαση», είπε.

Από την άλλη πλευρά, στις 9 Αυγούστου, το Ινστιτούτο Ifo, δημοσίευσε μια έκθεση την οποία παρήγγειλε η Βαυαρική Βιομηχανική Ένωση (VBW), η οποία προσομοίωσε την εμπορική σχέση μεταξύ ΕΕ και Κίνας. Πέντε πιθανά σενάρια, όπως η «αποσύνδεση», υπολογίζονται και αναλύονται, για να γίνουν συστάσεις για το μελλοντικό οικονομικό μοντέλο της Γερμανίας.

Η έκθεση επεσήμανε ότι τα τελευταία χρόνια, το γερμανικό εμπόριο εξαρτάται όλο και περισσότερο από την Κίνα και η Κίνα έχει γίνει ένας από τους μεγαλύτερους εμπορικούς εταίρους της Γερμανίας. Το 1990, το εμπόριο με την Κίνα αντιπροσώπευε λιγότερο από το 1% του εξωτερικού εμπορίου της Γερμανίας. Το 2021, το ποσοστό αυτό έχει αυξηθεί στο 9,5%. Επιπλέον, το 46% των γερμανικών εταιρειών δήλωσε ότι αυτή τη στιγμή βασίζεται σε ενδιάμεσες εισροές από την Κίνα, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε από το Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών Iver.

Σύμφωνα με την έκθεση, εάν η ΕΕ και η Κίνα αποσυνδεθούν μονομερώς, οι συνολικές εισαγωγές της Γερμανίας από την Κίνα θα μειωθούν κατά 95,84% και οι εξαγωγές της στην Κίνα θα μειωθούν επίσης κατά 17,73%.

Εάν η ΕΕ και η Κίνα «αποσυνδεθούν» και υπάρξει εμπορικός πόλεμος, οι εισαγωγές της Γερμανίας από την Κίνα θα μειωθούν κατά 96,44% και η πτώση των εξαγωγών προς την Κίνα θα εκτοξευθεί στο 97,19%.

Και στα δύο σενάρια, το γερμανικό πραγματικό ΑΕΠ θα μειωνόταν κατά 0,52% και 0,81%, αντίστοιχα. Η έκθεση τονίζει ότι αυτά τα στοιχεία μπορεί να φαίνονται μικρά, αλλά σε σύγκριση με τη μείωση κατά 0,14% του πραγματικού ΑΕΠ της Γερμανίας όταν το Ηνωμένο Βασίλειο αποχώρησε από την ΕΕ, το κόστος της «αποσύνδεσης» με την Κίνα είναι στην πραγματικότητα «πολύ υψηλό», που ισοδυναμεί με σχεδόν 4-6 φορές μεγαλύτερες απώλειες.

Παρά τα δυσμενή οικονομικά σενάρια, το Βερολίνο φαίνεται αποφασισμένο να δοκιμάσει την τύχη του και στο γεωπολιτικό πεδίο. Μόνο, που όπως επισημαίνουν και οι Γάλλοι, σε αυτό το πεδίο εξακολουθεί να είναι ένας νάνος.

https://www.geoeurope.org/2022/08/24/i-germania-kai-i-antikineziki-symmaxi/

***To geoeurope είναι ένας ιστότοπος που δημιουργήθηκε από επιστήμονες και ειδικούς που έχουν ασχοληθεί με τη γεωπολιτική της Ευρώπης και έχουν διαπιστώσει συγκεκριμένα κενά στη ροή των πληροφοριών που διαμορφώνουν τις γεωπολιτικές συζητήσεις στην ήπειρό μας.

The post Η Γερμανία και η αντικινεζική συμμαχία | Της Σωτηρίας Πάνου appeared first on Eptanews.gr.

Σωτηρία Πάνου

Το διάσημο σουηδικό κουαρτέτο ABBA θα επανενωθεί σε παραστάσεις που ξεκινούν αυτή την άνοιξη, αλλά οι σημερινές γενιές θα παρακολουθήσουν μόνο ολογράμματα, δηλαδή ψηφιακά δημιουργημένους χαρακτήρες (τους τραγουδιστές, Agneta, Ani-Frid, Bjorn και Beni), σε αντίθεση με τους γονείς τους που είχαν την ευκαιρία να το κάνουν, βλέποντάς τους ζωντανά στη σκηνή. Και ενώ όσοι είναι λίγο μεγαλύτεροι περιμένουν να δουν τα ολογράμματα των πρώην ειδώλων στην «πιο παράξενη και θεαματική συναυλία που θα μπορούσες ποτέ να ονειρευτείς», για τα μέλη της «γενιάς Z», αυτό το «Waterloo from the future» είναι κάτι που έχει ήδη δει. Γιατί έχουν ήδη υιοθετήσει πολλά παρόμοια, εικονικά είδωλα.

Σε αντίθεση με τα ολογράμματα του γκρουπ ABBA, τα οποία φτιάχτηκαν με βάση αληθινά πρόσωπα που γνωρίζουμε, πολλά από τα σημερινά αστέρια δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα. Πρόκειται για εντελώς φανταστικές ταυτότητες παγκοσμίως δημοφιλών μοντέλων, τραγουδιστών, YouTubers και άλλων σχετικών, που λατρεύονται από τις γενιές των νέων.

Γιατί οι φανταστικοί κάτοικοι του μετασύμπαντος είναι τόσο δημοφιλείς στο σύμπαν στο οποίο βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή; Πώς φτάνει κανείς να αφιερώσει τη ζωή του στη λατρεία κάποιου εντελώς φανταστικού;

Τα εικονικά είδωλα είναι το αποτέλεσμα της τρέχουσας εμπειρίας του πολιτισμού μας και σχετίζονται με το τι είναι ταυτότητα και τι είναι επιθυμητή ζωή. Πίσω από τη δημοτικότητά τους κρύβεται η πεποίθηση ότι πρέπει να είμαστε πάντα χαρούμενοι και ότι κάθε κακό συναίσθημα είναι ανεπιθύμητο. Γι’ αυτό σιχαινόμαστε τα γηρατειά, τις ασθένειες και όλα τα συναφή προβλήματα.

Σε αντίθεση με την πραγματική ζωή, τα εικονικά είδωλα είναι ιδανικά. Είναι άπιαστα. Και εξιδανικεύοντας κάποιον που είναι άπιαστος, ξεφεύγουμε από τη δική μας ευθύνη. Γιατί όταν κάποιοι άνθρωποι σαν εμάς είναι τα πρότυπά μας, τότε δεν είναι και τόσο ακατόρθωτο να γίνουμε σαν και αυτά. Αλλά αν είναι άπιαστα, αν είναι πάνω από εμάς τότε το μόνο πράγμα που χρειαζόμαστε και μπορούμε να κάνουμε είναι να τους θαυμάζουμε.

Και όλα αυτά, αντανακλώνται σε άλλους τομείς της ζωής, από τις ερωτικές σχέσεις, την αναζήτηση εργασίας, έως τη συμπεριφορά στις φιλίες.

Η καλή πλευρά της ύπαρξης αυτών των εικονικών ειδώλων είναι ότι έτσι συνδέονται άνθρωποι που έχουν τα ίδια ενδιαφέροντα. Δημιουργούνται κάποιες μίνι κοινότητες και μετά οι άνθρωποι νιώθουν ότι ανήκουν σε κάτι γιατί αυτό είναι καλύτερο από την ατομικότητα.

Είναι κακό να χάνουμε την ευθύνη, το σχέδιο ζωής, τις ιδέες για το πώς πρέπει να ζήσουμε και τι να κάνουμε στη ζωή, ποιοι είναι οι στόχοι που μπορούμε να πετύχουμε. Η πραγματικότητα μετατρέπεται όλο και περισσότερο σε μια νέα ιδεολογία, βασισμένη σε κάτι σαν μια νέα θρησκεία, όπου δεν είναι σωστό να «είσαι σκληρός, να είσαι μέτριος, να ζεις τη ζωή που θέλεις». Έτσι, οι άνθρωποι γίνονται καταναλωτές περιεχομένου που πωλείται μόνο για να τους κάνει ευτυχισμένους.

Μεταξύ αυτών των φανταστικών σταρ ξεχωρίζει το μοντέλο Shudu Gram, που έχει περισσότερους από 230.000 followers στο Instagram. Το μοντέλο είναι δημιουργία του φωτογράφου Cameron James Wilson και παρόλο που είναι μοντέλο στο επάγγελμα και διαφημίζει ρούχα διάσημων σχεδιαστών στον λογαριασμό της, δεν θα περπατήσει ποτέ στην πασαρέλα. Τα κορίτσια που βλέπουν τους εαυτούς τους σε αυτό τον κλάδο, δεν πρέπει να ανησυχούν μήπως χάσουν την καριέρα τους, γιατί ─όπως είπε ο δημιουργός του πριν από μερικά χρόνια, όταν δημιούργησε αυτό το ψηφιακό «πρόσωπο» ─ τα τρισδιάστατα μοντέλα δεν θα αντικαταστήσουν τα πραγματικά επειδή η Shudu εξακολουθεί να βελτιώνεται με βάση το παράδειγμα του πραγματικού μοντέλου.

Η αγορά για εικονικά είδωλα ανθίζει ιδιαίτερα στην Ιαπωνία. Εκεί μεγάλο αριθμό θαυμαστών έχει και η Hatsune Miku, μια Γιαπωνέζα «τραγουδίστρια» που έχει καταφέρει να πουλήσει από την πρώτη στιγμή δεκάδες χιλιάδες εισιτήρια για τις «παραστάσεις» της. Και αυτός είναι ένας φανταστικός γυναικείος χαρακτήρας, σχεδιασμένος από την εταιρεία Krypton Future Media, και τη φωνή δανείζει η τραγουδίστρια Saki Fujita. Παρά το γεγονός ότι δεν υπάρχει στην πραγματική ζωή, είναι δημοφιλής σε όλο τον κόσμο εδώ και 15 χρόνια. Την βοήθησε η εμφάνισή της στο άνοιγμα της συναυλίας της παγκοσμίου φήμης τραγουδίστριας Lady Gaga, το 2014. Και αν πιστέψουμε το BBC, αυτή η «τραγουδίστρια» έχει και σύζυγο, ο οποίος είναι πραγματικός, τον Akihiko Kondo. Ο οποίος μάλιστα διοργάνωσε έναν πλούσιο γάμο για 39 καλεσμένους, πριν από μερικά χρόνια.

Οι Κινέζοι έχουν επίσης ένα παρόμοιο αστέρι ─ τον Luo Tjeni. Δεν χρειάζεται να διευκρινισθεί ότι αυτό είναι επίσης ένα ολόγραμμα, και όχι ένα πραγματικό πρόσωπο. Είναι πολύ δημοφιλής, έχει καταγράψει πολλές εμφανίσεις και υπάρχουν εκατομμύρια θαυμαστές αυτού του χαρακτήρα στο διαδίκτυο.

Και αν μετά από όλα αυτά τίθεται το ερώτημα σε τι κόσμο ζούμε, υπάρχει απάντηση και σε αυτό. Γινόμαστε αργά αλλά σταθερά ένα «metaverse», δηλαδή ένας διαδικτυακός ψηφιακός κόσμος στον οποίο οι άνθρωποι αντιπροσωπεύονται από άβαταρ.

Οι περισσότεροι θαυμαστές των εικονικών ειδώλων είναι λάτρεις των διαφόρων anime ή παιχνιδιών, από όπου προέρχονται. Αυτοί οι θαυμαστές είναι πολύ πιστοί σε αυτά, έτσι τους αρέσει να ξοδεύουν πολλά χρήματα σε αυτά. Τα εικονικά είδωλα αφενός ικανοποιούν τις ανάγκες και τα όνειρα των ανθρώπων μέσω της τεχνολογίας και αφετέρου πολλές εταιρείες αυξάνουν την κερδοφορία τους με αυτόν τον τρόπο.

Και σε αντίθεση με τα μοντέλα, των οποίων η καριέρα είναι ασφαλής προς το παρόν, όπως είπε ο δημιουργός του φανταστικού μοντέλου, οι πραγματικοί τραγουδιστές θα πρέπει να ανησυχούν για τα ολοένα και πιο δημοφιλή «vocaloids», αν δεν αντέξουν οι ίδιοι στον χρόνο. Οι επικεφαλής της μουσικής βιομηχανίας πιέζουν όλο και περισσότερο τους διάσημους σταρ να κερδίσουν επιπλέον εκατομμύρια, λειτουργώντας ως ψηφιακοί κλώνοι στους κόσμους της εικονικής πραγματικότητας.

Μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα της μουσικής βιομηχανίας, όπως η Cardi Bee, ο Michael Buble, ο Justin Bieber και η Ariana Grande, κατανοούν τις τεράστιες δυνατότητες να κερδίζουν χρήματα από την πραγματοποίηση συναυλιών στο «metaverse», ενώ οι θαυμαστές τους μπορούν παρακολουθούν τις συναυλίες με άνεση από τα υπνοδωμάτιά τους.

Πηγή: https://www.geoeurope.org/2022/04/19/kyberno-anthropoi-ta-nea-eidola-ton-neo/

***To geoeurope είναι ένας ιστότοπος που δημιουργήθηκε από επιστήμονες και ειδικούς που έχουν ασχοληθεί με τη γεωπολιτική της Ευρώπης και έχουν διαπιστώσει συγκεκριμένα κενά στη ροή των πληροφοριών που διαμορφώνουν τις γεωπολιτικές συζητήσεις στην ήπειρό μας.

The post Κυβερνο-άνθρωποι: Τα νέα είδωλα των νέων | Τη Σωτηρίας Πάνου appeared first on Eptanews.gr.

Σωτηρία Πάνου

Το Pine Gap είναι μια σειρά που προβλήθηκε το 2018 στο Netflix, στο οποίο είναι συμπαραγωγός μαζί με το αυστραλιανό τηλεοπτικό δίκτυο ABC.

Η ΣΕΙΡΑ

Η σειρά αφορά τις μυστικές εγκαταστάσεις στο Pine Gap, στην κεντρική Αυστραλία, στις οποίες, σύμφωνα με το σενάριο, Αμερικανοί και Αυστραλοί συνεργάζονται για να αντιμετωπίσουν μια τρομοκρατική απειλή.

Η σειρά αναδεικνύει την ισλαμική τρομοκρατία και ειδικότερα, αυτή που σχετίζεται με το Ισλαμικό Κράτος, ως την κυριότερη απειλή για τις ΗΠΑ, σύμφωνα με την τότε στρατηγική κατεύθυνση της Ουάσιγκτον.

Στα πλαίσια της μυθοπλασίας, μια τρομοκρατική ενέργεια αποδίδεται στην Σαντινάτα, ένα παρακλάδι του Ισλαμικού Κράτους. Το αφήγημα από αμερικανικής πλευράς είναι το γνωστό: οι ΗΠΑ είναι ο βασικός πυλώνας στήριξης μιας ελεύθερης κοινωνίας. Οι ΗΠΑ λειτουργούν αλτρουιστικά με γνώμονα την υπεράσπιση της ελευθερίας των πολιτών σε παγκόσμια κλίμακα. Η ισχυρή παρουσία των ΗΠΑ στην Ασία ─εννοείται και στην Ευρώπη─ είναι ο λόγος που η περιοχή απολαμβάνει τις τελευταίες δεκαετίες συνθήκες ειρήνης. Όποιος δεν αποδέχεται αυτή τη λογική μπορεί να διαμορφώσει συνθήκες κατάλυσης της ειρήνης.

Στην εξέλιξη της σειράς, αποδεικνύεται ότι πίσω από την τρομοκρατική επίθεση δεν βρίσκονται ισλαμιστές, αλλά η ίδια η Κίνα. Η εμφάνιση στο προσκήνιο ενός τόσο ισχυρού αντιπάλου, φέρνει στο προσκήνιο ενδοσυμμαχικές διαφωνίες για τη δυνατότητα αντιμετώπισής του.

Η λογική του ασθενέστερου συμμάχου, της Αυστραλίας βασίζεται στη στρατιωτική αντιμετώπιση της απειλής, ενώ η λογική του ισχυρότερου συμμάχου, των ΗΠΑ, στις δυνατότητες αναπαραγωγής της κυριαρχίας στην περιοχή. Ο στόχος είναι οι χώρες της περιοχής να εξακολουθήσουν να αποδέχονται την αμερικανική κυριαρχία για να διασφαλίζεται η επίτευξη της ειρήνης.

Η σειρά κάνει σαφές αυτό που ασπάζεται ένα μεγάλο μέρος της παγκόσμιας κοινής γνώμης: οι ΗΠΑ ήταν η πιο ισχυρή χώρα του κόσμου τον 20ό αιώνα και ίσως στις αρχές του 21ου αιώνα, αλλά πλέον η κυριαρχία της αμφισβητείται από την άνοδο της Κίνας. Προβάλλεται το εύλογο ερώτημα για τις δυνατότητες των ΗΠΑ να κερδίζουν πολέμους, μέσα από την υπενθύμιση των πολέμων του Βιετνάμ, του Αφγανιστάν ─τότε δεν υπήρχε η αποχώρηση των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ από το Αφγανιστάν─ του Ιράκ κ.λπ.

Ωστόσο, όλα αυτά είναι μόνο προβληματισμοί, οι οποίοι μπορεί να είναι φυσιολογικοί στα πλάισια μιας συμμαχίας. Η Αυστραλία μπορεί να μην ανήκει στο ΝΑΤΟ, αλλά αποτελεί βασικό πυλώνα του οικοδομήματος της Δύσης.

Είναι άγνωστο το αν η σειρά θα συνεχιστεί. Αλλά ακόμα και αν αυτό δεν συμβεί, τα βασικά μηνύματα της έχουν περάσει.

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ PINE GAP

Η Αυστραλία είναι μέλος της συμμαχίας ανταλλαγής πληροφοριών Πέντε Μάτια, η οποία περιλαμβάνει επίσης τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, τον Καναδά και τη Νέα Ζηλανδία.

Η παρουσία της εγκατάστασης Pine Gap στην Αυστραλία έχει κατά καιρούς προκαλέσει διαμάχες. Από έγγραφα της NSA που διέρρευσε ο Έντουαρντ Σνόουντεν, φάνηκε ότι η εγκατάσταση «διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην υποστήριξη τόσο των δραστηριοτήτων πληροφοριών όσο και των στρατιωτικών επιχειρήσεων».

Το ABC ανέφερε το 2017 ότι η εγκατάσταση ─επίσημα γνωστή ως Joint Defense Facility Pine Gap─ παρείχε λεπτομερείς πληροφορίες γεωεντοπισμού στον αμερικανικό στρατό. Αυτό ώθησε ορισμένους αναλυτές να υποστηρίξουν τον πιθανό ρόλο της εγκατάστασης στην υποστήριξη των θανατηφόρων επιθέσεων με drones, των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή.

Η Αυστραλία βρίσκεται σε μια μάλλον ασυνήθιστη κατάσταση, όπου ο κύριος εμπορικός της εταίρος, η Κίνα, βρίσκεται σε σοβαρό ανταγωνισμό με τον κύριο σύμμαχό της, στο πεδίο της άμυνας και των πληροφοριών, τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Και δεν υπάρχει μόνο το Pine Gap. Υπάρχει η δύναμη Marine Rotation Force των ΗΠΑ, η οποία σταθμεύει στο Ντάρβιν και αριθμεί περίπου 2.500 άτομα προσωπικό. Τέλος, υπάρχει και η Συμφωνία AUKUS με τις ΗΠΑ και τη Βρετανία, η οποία θα επιτρέψει στην Αυστραλία να αποκτήσει τουλάχιστον οκτώ πυρηνικά υποβρύχια τα επόμενα χρόνια.

Ο ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Η πτώση του πυρηνικού σταθμού της Ζαπορίζια της Ουκρανίας, του μεγαλύτερου στην Ευρώπη, στα χέρια των ρωσικών στρατιωτικών δυνάμεων έχει αναζωπυρώσει τις συζητήσεις για την ατομική ενέργεια.

Σε κάθε περίπτωση, το φάσμα του νέου Τσέρνομπιλ επέστρεψε στην Ευρώπη. Αλλά ο έλεγχος αυτού του πυρηνικού σταθμού αντιπροσωπεύει σημαντικό μοχλό πίεσης για τον ουκρανικό πληθυσμό από τις ρωσικές δυνάμεις: αυτό το εργοστάσιο, στην πραγματικότητα, εγγυάται το 20% των ενεργειακών αναγκών της χώρας και προμηθεύει ενέργεια σε τέσσερα εκατομμύρια σπίτια. Αυτοί οι αριθμοί είναι αρκετοί για να αναδείξουν τη στρατηγική σημασία του εργοστασίου.

Τα πυρηνικά είναι ένα από τα θέματα στα οποία επικεντρώνονται οι προσπάθειες των στρατηγικών αναλυτών της Δύσης. Και οι πληροφορίες έρχονται από την Αυστραλία, από το Pine Gap. Η βάση παίζει καθοριστικό ρόλο στη συλλογή πληροφοριών μέσω δορυφόρων από την Ουκρανία και τις γειτονικές περιοχές. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με τον σταθμό του Menwith Hill, στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το Pine Gap συλλέγει πληροφορίες από δύο πηγές: από οποιοδήποτε συσκευή επικοινωνίας (τηλέφωνα, ραντάρ κ.α.) και από θερμικές εικόνες. Οι δορυφόροι που συνδέονται με το Pine Gap καλύπτουν τον Ειρηνικό, την Κίνα και την Ιαπωνία, αλλά και τη Ρωσία και την Ουκρανία.

Δεδομένου ότι ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν διέταξε πρόσφατα να τεθούν σε «ειδική» επιφυλακή οι «δυνάμεις αποτροπής», συμπεριλαμβανομένων των πυρηνικών όπλων της Ρωσίας, το δίκτυο στο Pine Gap θα παρακολουθεί όλες τις πυρηνικές εγκαταστάσεις παράλληλα με τις ρωσικές επικοινωνίες. Οι δορυφόροι υπέρυθρων αισθητήρων παρέχουν στις ΗΠΑ πολύτιμα δεδομένα σχετικά με δορυφορικά συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης. Αυτό θα δώσει στις ΗΠΑ τη διαβεβαίωση καταρχάς ότι η Μόσχα δεν εκτοξεύει αυτούς τους πυρηνικούς πυραύλους, αλλά και πιο σχετικά με τον πόλεμο, την παρακολούθηση των θέσεων αυτών των πυραύλων.

Ίσως μια δεύτερη περίοδος στη σειρά Pine Gap να περιλάβει και αυτές τις νέες εξελίξεις. Θα είναι πιο συναρπαστική.

Πηγή: https://www.geoeurope.org/2022/03/05/to-pine-gap-kai-i-oykrania/

***To geoeurope είναι ένας ιστότοπος που δημιουργήθηκε από επιστήμονες και ειδικούς που έχουν ασχοληθεί με τη γεωπολιτική της Ευρώπης και έχουν διαπιστώσει συγκεκριμένα κενά στη ροή των πληροφοριών που διαμορφώνουν τις γεωπολιτικές συζητήσεις στην ήπειρό μας.

The post Το Pine Gap και η Ουκρανία | Της Σωτηρίας Πάνου appeared first on Eptanews.gr.