Του Αργύρη Αργυριάδη 

Δικηγόρου

www.argiriadis.gr

Τις επόμενες ημέρες θα ψηφιστεί από τη βουλή ένας νόμος που ουσιαστικά θεσπίζει τα ιδιωτικά πανεπιστήμια στην Ελλάδα. Η κυβερνητική πρωτοβουλία για την ίδρυση μη κρατικών, μη κερδοσκοπικών (φευ) πανεπιστημίων – δίχως τροποποίηση του άρθρου 16 του Συντάγματος- προβληματίζει τόσο για τη νομική ορθότητα όσο και για την κοινωνική αναγκαιότητά της. Και τούτο πέραν και έξω από τις συνήθεις ιδεοληπτικές προσεγγίσεις. Ποιο είναι το πλαίσιο αυτής της πρωτοβουλίας; Θεσπίζουμε, πράγματι, τη δυνατότητα ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων ή όχι; Δεν κερδίζουμε ως χώρα από την ίδρυση παραρτημάτων ξένων πανεπιστημίων; Θα χάσει το δημόσιο πανεπιστήμιο εάν συνεργαστεί με ιδρύματα του εξωτερικού; Δεν θα κερδίσουμε «συνάλλαγμα» που δαπανούμε για τις σπουδές χιλιάδων νέων στο εξωτερικό;  Γιατί να μη σπάσουμε τα «δεσμά» του  κρατικού μονοπωλίου;

Μύθος πρώτος: το «κρατικό μονοπώλιο». Η αλήθεια είναι ότι σε τούτη τη χώρα ουδείς επιβάλλει την ύπαρξη αμιγώς κρατικών πανεπιστημίων. Το Σύνταγμα (άρθρο 16) προβλέπει τη δυνατότητα λειτουργίας τριτοβάθμιας εκπαίδευσης αποκλειστικά από νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου. Συνεπώς, όχι μόνον από το κράτος. Και σήμερα μπορεί να δημιουργηθεί ένα πανεπιστήμιο από τους δικηγορικούς ή ιατρικούς συλλόγους της χώρας, από το ΤΕΕ, από την Εκκλησία της Ελλάδος, από τα εμπορικά, βιομηχανικά ή επαγγελματικά επιμελητήρια. Κατά μόνας ή από όλους μαζί. Συνεπώς, δεν καταργούμε κανένα κρατικό μονοπώλιο στην ανώτατη εκπαίδευση γιατί απλά δεν υπάρχει.

Αλήθεια πρώτη: ουδείς απαγορεύει τη συνεργασία ενός νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου (ως εκπαιδευτικό ίδρυμα) με ιδιωτικούς φορείς. Ιδίως δεν απαγορεύει τις χορηγίες, τα ερευνητικά προγράμματα και τις δωρεές. Συνεπώς, ο μη κερδοσκοπικός χαρακτήρας, στο πλαίσιο συνεργασίας δημόσιου και ιδιωτικού τομέα προβλέπεται και σήμερα. Δεν μιλάμε για κανέναν εκσυγχρονισμό ή πρόοδο επιβεβαιώνοντας όσα σήμερα ισχύουν. Επιπροσθέτως, ουδείς απαγορεύει τη διαπανεπιστημιακή συνεργασία. Κάλλιστα, ακόμη και σήμερα, πανεπιστήμια του εξωτερικού και Ελληνικά μπορούν να δημιουργήσουν κοινά προγράμματα σπουδών τόσο στην ελληνική γλώσσα όσο και σε άλλες. Ευρωπαϊκές ή μη. Μάλιστα, σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης αυτή η κινητικότητα όχι μόνον πριμοδοτείται αλλά αποτελεί δείκτη εξέλιξης των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Τέλος, ουδείς απαγορεύει τα Ελληνικά πανεπιστήμια να δημιουργήσουν σε προπτυχιακό ή μεταπτυχιακό επίπεδο ξενόγλωσσα (κυρίως αγγλόφωνα) προγράμματα σπουδών για να προσελκύσουν ξένους φοιτητές.

Μύθος δεύτερος: το Ελληνικό Σύνταγμα είναι αναχρονιστικό και έρχεται σε ευθεία αντίθεση με το Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πράγματι, το Ελληνικό Σύνταγμα οφείλει να «επικοινωνεί στην ίδια γλώσσα» με τις Ευρωπαϊκές Συνθήκες. Ο Θεμελιώδης νόμος της χώρας οφείλει να εναρμονίζεται με τον σκληρό πυρήνα των διατάξεων που συναρθρώνουν το Ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Ωστόσο, στον τομέα της ανώτατης εκπαίδευσης δεν υπάρχει κάποια ουσιαστική δυσαρμονία μεταξύ Ελληνικού Συντάγματος και ευρωπαϊκού δικαίου. Και τούτο διότι η ΕΕ σε θέματα παιδείας έχει υποστηρικτική αρμοδιότητα και μόνον. Η Οδηγία 36/2005 για την αναγνώριση επαγγελματικών δικαιωμάτων  αποφοίτων κολλεγίων έχει ενσωματωθεί στο Ελληνικό δίκαιο και έχουν αναγνωριστεί τα επαγγελματικά δικαιώματά τους. Η επίκληση γενικών ενωσιακών ελευθεριών, προκειμένου να παραμερισθεί μία εθνική συνταγματική επιταγή, προφανώς δεν αρκεί.

Αλήθεια δεύτερη: η «απελευθέρωση» της αγοράς στον τομέα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης έχει ως αυτόθροη συνέπεια την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων. Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι αποσκοπεί μόνον στην προσέλκυση ξένων πανεπιστημίων εγνωσμένου κύρους που θα ιδρύσουν παραρτήματα στην Ελλάδα. Η ανωτέρω νομοθετική πρωτοβουλία δεν παραβιάζει μόνον το άρθρο 16 του Συντάγματος, αλλά και το άρθρο 5 που ορίζει ότι καθένας έχει δικαίωμα να συμμετέχει στην οικονομική ζωή της χώρας. Η θεμελιώδης αυτή συνταγματική διάταξη αποτελεί τη βάση της οικονομικής ζωής του τόπου, κατοχυρώνοντας τον ελεύθερο ανταγωνισμό και την ελευθερία των συμβάσεων. Συνεπώς, δεν μπορεί να επιτρέπεται σε ένα ξένο πανεπιστήμιο να παρέχει υπηρεσίες τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα και να απαγορεύεται σε έναν Έλληνα να πράξει το ίδιο, από τη στιγμή που θα πληροί τα ποσοτικά και ποιοτικά κριτήρια που τίθενται για τη λειτουργία των νέων «Νομικών Προσώπων Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης».

Μύθος τρίτος: τα υπό ίδρυση πανεπιστήμια δεν θα είναι κερδοσκοπικά. Προκλητικά αναληθής ισχυρισμός. Μπορεί μεν να απαγορεύεται η διανομή μερίσματος στους «ιδρυτές» ή στους «μετόχους» αλλά δεν απαγορεύεται η μεταφορά πόρων για δικαιώματα («royalties»), ή για αμοιβή για παροχή τεχνογνωσίας στο πλαίσιο «επιστημονικής συνεργασίας». Άλλωστε, δεν υπάρχουν δωρεάν συνεργασίες είτε με τη μορφή συμφωνιών πιστοποίησης (validation) είτε δικαιόχρησης (franchising). Συνεπώς, μπορεί το εδώ «παράρτημα» να μην διανέμει κέρδη, αλλά έχει ήδη μεταβιβάσει πόρους – που μεταφράζονται σε κέρδη – στο ίδρυμα του εξωτερικού που συστήνει παράρτημα στην Ελλάδα. Γιατί αποφεύγουμε να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους;

Αλήθεια τρίτη: στην Ελλάδα δεν υπάρχει μακροπρόθεσμη εκπαιδευτική στρατηγική και κεντρικός σχεδιασμός. Σήμερα οι απόφοιτοι Λυκείου είναι 67.000 περίπου ετησίως. Οι θέσεις στα δημόσια πανεπιστήμια ανέρχονται στις 82.000. Συνεπώς δεν υπάρχει «αγορά» πανεπιστημιακής εκπαίδευσης. Υπάρχει μόνον στις σχολές «υψηλής ζήτησης» (ιατρική, νομική, πολυτεχνείο). Δυστυχώς σήμερα, αυτή η «υψηλή ζήτηση» κατά το χρόνο προσπάθειας εισαγωγής δεν ταυτίζεται ούτε με αντίστοιχη κοινωνική ανάγκη ούτε με αντίστοιχες απολαβές μετά την αποφοίτηση. Το Τεχνικό Επιμελητήριο λέει ότι έχουμε επταπλάσιους μηχανικούς από όσους χρειαζόμαστε, τα νομικά επαγγέλματα βιώνουν συνθήκες ασφυκτικού υπερπληθωρισμού και στην Ιατρική έχουμε 2.000 πτυχιούχους το χρόνο και μόλις 1.200 θέσεις ειδικότητας. Παράγουμε ανέργους με πτυχίο ή απλώς δαπανούμε κοινωνικούς και οικονομικούς πόρους εκπαιδεύοντας νέους ανθρώπους που θα «εξαγάγουμε» στο εξωτερικό. Ένα αδιάλειπτο brain drain made in Greece. Έχουμε ήδη δημιουργήσει το πρώτο, ευρωπαϊκό, πνευματικό προλεταριάτο της ιστορίας και απλώς θα το μεγεθύνουμε.

Μύθος τέταρτος: δεν θα χάνουμε «συνάλλαγμα» στο εξωτερικό και οι μικρομεσαίες ελληνικές οικογένειες θα γλυτώσουν χρήματα. Ουδέν αναληθέστερον. Η μέση ελληνική οικογένεια θα επιβαρύνεται με σημαντικά δίδακτρα. Σε κάποιες περιπτώσεις αρκετά υψηλότερα από όσα δαπανά σήμερα για τα έξοδα διαβίωσης ενός τέκνου στην Κύπρο, στη Βουλγαρία, στην Ιταλία ή στην Ολλανδία. Επιπροσθέτως, όπως αναπτύχθηκε ανωτέρω θα εξακολουθούμε να δαπανάμε «συνάλλαγμα» από τη στιγμή που τα παραρτήματα θα μεταβιβάζουν πόρους στο πλαίσιο «επιστημονικής συνεργασίας» με το μητρικό πανεπιστημιακό ίδρυμα του εξωτερικού.

Εν κατακλείδι, η συζήτηση δεν είναι κατά πόσον η κυβερνητική πρωτοβουλία παραβιάζει ή όχι το Σύνταγμα. Προφανώς το παραβιάζει πολλαπλώς όπως αναδείχθηκε ανωτέρω. Πρωτίστως, όμως, καταδεικνύει ότι δεν διακρίνεται το Ελληνικό Σύνταγμα από αναχρονισμό, αλλά οι ιδεοληψίες του παρελθόντος που επιδιώκουν θεσμική έκφραση σε μια κοινωνία που έχει σήμερα άλλες ανάγκες και άλλα προτάγματα.

The post Μύθοι και αλήθειες για τα «μη κρατικά πανεπιστήμια» | Γράφει ο Αργύρης Αργυριάδης appeared first on Eptanews.gr.

Η έκθεση που αφορά στο έτος 2020 παραδόθηκε στην πρόεδρο της Δημοκρατίας κυρία Κατερίνα Σακελαροπούλου.

Στην έκθεση περιγράφεται το «προφίλ» του Έλληνα φοιτητή, σημειώνοντας ότι η Ελλάδα κατέχει έναν από τους μεγαλύτερους φοιτητικούς πληθυσμούς μεταξύ των χωρών της Ευρώπης και του ΟΟΣΑ.

Παρόλα αυτά ωστόσο, υπολείπεται στον αριθμό αποφοίτων, σε ρυθμό κατά 50% λιγότερο από τους ετήσιους εισακτέους.

Αναλυτικότερα, κάθε χρόνο από τους 80.000 φοιτητές που εισάγονται στα πανεπιστήμια, αποφοιτούν αντίστοιχα περίπου οι 44.000.

Αναλογικά με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, η Ελλάδα σημειώνει ελλιπή πιστοποίηση στα προγράμματα σπουδών της. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την έκθεση, οι περισσότεροι φοιτητές στην Ελλάδα επιλέγουν τις επιστήμες της μηχανικής, των κατασκευών και της δόμησης (20,97%), ενώ στη δεύτερη θέση, σε αντίθεση με τον μέσο όρο των χωρών της ΕΕ, έρχονται οι επιστήμες της διοίκησης επιχειρήσεων και οι νομικές σπουδές (20,66%).

Τρίτη επιλογή αποτελούν οι τέχνες και οι ανθρωπιστικές επιστήμες (13,25%) ενώ στην Ευρώπη οι τομείς αυτοί αποτελούν τέταρτη επιλογή και ακολουθούν: οι κοινωνικές επιστήμες, η δημοσιογραφία και η πληροφόρηση (12,69%), οι φυσικές επιστήμες, τα μαθηματικά και η στατιστική (9,52%), οι επιστήμες υγείας και κοινωνικής πρόνοιας (7,86%), η εκπαίδευση (4,67%), οι γεωπονικές επιστήμες, η ιχθυοκαλλιέργεια και η κτηνιατρική (4,05%), οι επιστήμες πληροφορικής και επικοινωνιακών συστημάτων (3,42%) και οι υπηρεσίες (2,79%)

Επιπλέον, πρωτόγνωρες κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις έχουν καταγραφεί στα ελληνικά πανεπιστήμια με την εμφάνιση του κορωνοϊού. Όλες οι βαθμίδες της εκπαίδευσης επηρεάστηκαν σε σημαντικό βαθμό από την πανδημία.

«Περίπου 1,5 δισεκατομμύρια μαθητές και φοιτητές δεν μπορούσαν ή και δεν μπορούν ακόμη να έχουν φυσική παρουσία στα εκπαιδευτικά ιδρύματα των χωρών τους (λόγω των περιοριστικών μέτρων)» όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην έκθεση.

«Στις περισσότερες χώρες (περιλαμβανομένης και της Ελλάδας) τα εκπαιδευτικά ιδρύματα όλων των βαθμίδων, αξιοποιώντας την τεχνολογία, προχώρησαν σε προσαρμογή του τρόπου εκπαίδευσης (π.χ. σύγχρονη/ασύγχρονη τηλεκπαίδευση) και της συνολικής λειτουργίας τους (π.χ. αναθεώρηση στρατηγικής, ευέλικτες μορφές εργασίας), λαμβάνοντας μέριμνα για την όσο το δυνατό καλύτερη διατήρηση του επιπέδου ποιότητας (π.χ. ταχύρρυθμα μαθήματα προς το διδακτικό προσωπικό για την ηλεκτρονική μάθηση και τη χρήση ψηφιακού διδακτικού υλικού, εναλλακτικές μέθοδοι αξιολόγησης, ηλεκτρονική πύλη με πληροφόρηση για διαθέσιμα εργαλεία, παροχή ψυχολογικής υποστήριξης).

»Ακόμη, σε παγκόσμιο επίπεδο πραγματοποιήθηκαν 10,3 εκατομμύρια εγγραφές στην πλατφόρμα ηλεκτρονικής εκπαίδευσης Coursera, αριθμός αυξημένος κατά 644% σε σχέση με το 2019, κάτι που ενδεχομένως οφείλεται και στην προσφορά αρκετών μαθημάτων χωρίς κόστος λόγω του κορωνοϊού» αναφέρει η ΕΘΑΑΕ..

Σύμφωνα με δεδομένα της Παγκόσμιας Τράπεζας, που αναφέρονται στην έκθεση, στις αρχές Απριλίου του 2020 (στην Ελλάδα από 10-3-2020), ιδρύματα ανώτατης εκπαίδευσης από 175 χώρες ανέστειλαν προσωρινά τη λειτουργία τους λόγω του κορωνοϊού, επηρεάζοντας πάνω από 220 εκατομμύρια φοιτητές, πλήθος ερευνητών, διδακτικό και διοικητικό προσωπικό.

Οι επιπτώσεις της πανδημίας στα ιδρύματα ήταν πολλαπλές και πολυεπίπεδες. Μεταξύ άλλων τα έσοδα των ιδρυμάτων στο εξωτερικό από τα δίδακτρα, από την έρευνα, τη διοργάνωση συνεδρίων και τη στέγαση φοιτητών παρουσιάσαν τεράστιες απώλειες.

Ενδεικτικά αναφέρεται ότι το κόστος του κορωνοϊού για τα βρετανικά πανεπιστήμια υπολογίζεται ότι θα ανέλθει σε 2,6 δισ. £ (1,5 δισ. από ξένους φοιτητές, 612 εκατ. από τους εγχώριους φοιτητές και 350 εκατ. από τους φοιτητές της ΕΕ), σε απώλεια 30.000 θέσεων εργασίας στα πανεπιστήμια και ισάριθμη απώλεια θέσεων εργασίας στις τοπικές κοινωνίες.

Από τις μελέτες αυτές εξάγεται το συμπέρασμα ότι τα ιδρύματα βρίσκονται αντιμέτωπα με πλήθος προκλήσεων σε βραχυπρόθεσμο και μεσο-μακροπρόθεσμο ορίζοντα αναφοράς.

Από την έκθεση προκύπτει μεταξύ άλλων ότι ο ρόλος της τεχνολογίας στην αντιμετώπιση των επιπτώσεων της πανδημίας και στην κατά το δυνατό ομαλότερη λειτουργία των ιδρυμάτων είναι κομβικής σημασίας.

Ωστόσο, όπως τονίζεται μεταξύ άλλων, ειδικά ως προς την εκπαιδευτική διαδικασία, η πλήρης αξιοποίηση της τεχνολογίας δεν εξαντλείται μόνο στην ανάρτηση των παρουσιάσεων από κάθε διάλεξη σε μια πλατφόρμα τηλεκπαίδευσης και στη μετάδοση ενός μαθήματος μέσω Zoom, Teams, Webex κ.λπ.

Περιλαμβάνει ουσιαστικότερες αλλαγές, όπως είναι ο επανασχεδιασμός των μαθησιακών αντικειμένων και η προσαρμογή τους στο ψηφιακό περιβάλλον, η διαθεσιμότητα εναλλακτικών/πολλαπλών διαδρομών μάθησης, ο εμπλουτισμός του διδακτικού υλικού με πολυμεσικό περιεχόμενο και διαδραστικές εφαρμογές που προάγουν τη συνεργασία και την ενεργό συμμετοχή των φοιτητών.

Επιπλέον, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ και της Eurostat το επίπεδο ανώτατης εκπαίδευσης του πληθυσμού, διεθνώς, εμφανίζει διαχρονικά ανοδική τάση, τόσο στις ηλικίες 25-34 όσο και στις ηλικίες 25-64.

Στο σύνολο των χωρών του ΟΟΣΑ, τα άτομα ηλικίας 25-34 διαθέτουν κατά μέσο όρο υψηλότερο επίπεδο εκπαίδευσης απ’ ό,τι τα μεγαλύτερης ηλικίας άτομα.

Σε ό,τι αφορά στο φύλο, οι γυναίκες απόφοιτοι τριτοβάθμιας εκπαίδευσης υπερτερούν αριθμητικά έναντι των ανδρών.

Στην Ελλάδα, το ποσοστό των κατόχων πτυχίου τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στις ηλικίες 25-34 βρίσκεται κοντά στον μέσο όρο των χωρών του ΟΟΣΑ: 42% έναντι 45% στον ΟΟΣΑ.

Αντίθετα, στις ηλικίες 25-64 το ποσοστό των κατόχων πτυχίου τριτοβάθμιας εκπαίδευσης υπολείπεται κατά 32% έναντι 40% στον ΟΟΣΑ. Παράλληλα, οι γυναίκες με πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα υπερτερούν αριθμητικά των ανδρών κατά 15%. Ωστόσο, η αμοιβή των γυναικών με πτυχίο ανώτατης εκπαίδευσης ανέρχεται μόλις στο 78% των αποδοχών των ανδρών.

Η απασχόληση των πτυχιούχων στην Ελλάδα βρίσκεται σε σημαντικά χαμηλότερο επίπεδο από αυτό των χωρών της Ευρώπης και του ΟΟΣΑ.

Επίσης, η Ελλάδα βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις των χωρών του ΟΟΣΑ τόσο στην απασχόληση των πτυχιούχων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης ηλικίας 25-64 (76%) όσο και των νέων αποφοίτων ηλικίας 25- 34 (73%) (επίπεδα 5-8) απέχοντας 12 ποσοστιαίες μονάδες από τον μέσο όρο των χωρών του ΟΟΣΑ.

The post Πανεπιστήμια: Το «προφίλ» του Έλληνα φοιτητή – Μόνο ένας στους δύο παίρνει πτυχίο appeared first on Eptanews.gr.

Σε πρώτη φάση το edupass.gov.gr ενεργοποιείται για τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (ΑΕΙ) και τις Ανώτατες Εκκλησιαστικές Ακαδημίες (ΑΕΑ) και ειδικότερα αφορά σε εκείνα τα μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας (φοιτητές, καθηγητές ή επισκέπτες που συμμετέχουν με οποιοδήποτε τρόπο στην εκπαιδευτική διαδικασία) που επιθυμούν να συμμετάσχουν με φυσική παρουσία στην εκπαιδευτική διαδικασία. Τα πρόσωπα αυτά θα εισέρχονται στην πλατφόρμα και θα ακολουθούν δύο βήματα: αρχικά θα δηλώνουν την πρόθεση φυσικής παρουσίας τους στους χώρους του ΑΕΙ και κατόπιν θα αιτούνται την καταχώρισή τους στην ηλεκτρονική θυρίδα του ΑΕΙ, δηλώνοντας υπεύθυνα ότι επιθυμούν τα στοιχεία τους (εμβολιασμού, νόσησης, rapid test, PCR test) να προωθούνται αυτομάτως από την ΗΔΙΚΑ (Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση Κοινωνικής Ασφάλισης) στο σύστημα edupass.gov.gr.

Στη συνέχεια θα ακολουθεί αυτόματος έλεγχος αν πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις (εμβολιασμός, νόσηση, αρνητικό αποτέλεσμα PCR/rapid test) για τη συμμετοχή του προσώπου στη δια ζώσης εκπαιδευτική διαδικασία, ανάλογα με τα ισχύοντα ανά περίπτωση υγειονομικά μέτρα. Το αποτέλεσμα του ελέγχου καταχωρίζεται στην ηλεκτρονική θυρίδα της γραμματείας του αντίστοιχου τμήματος ΑΕΙ με μία από τις ακόλουθες ενδείξεις: (α) επιτρεπτή παρουσία, (β) μη επιτρεπτή παρουσία, (γ) άγνωστη κατάσταση – απαιτείται περαιτέρω έλεγχος.

Στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα η λειτουργία της πλατφόρμας θα επεκταθεί και στις δημόσιες σχολικές μονάδες. Η συγκεκριμένη επέκταση του edupass.gov.gr θα ενεργοποιηθεί μόλις ολοκληρωθεί η δημιουργία ηλεκτρονικών θυρίδων στο gov.gr για τις δημόσιες σχολικές μονάδες της χώρας, οπότε και θα αποσταλούν σχετικές οδηγίες.

Μέχρι τότε οι μαθητές και οι γονείς τους συνεχίζουν να χρησιμοποιούν την πλατφόρμα self-testing.gov.gr προκειμένου να εκδώσουν τη «Σχολική κάρτα για COVID-19» για να προσέρχονται στις σχολικές μονάδες, σύμφωνα με το ισχύον κανονιστικό πλαίσιο.

Η νέα πλατφόρμα συνιστά αποτέλεσμα της συνεργασίας των Υπουργείων Παιδείας και Θρησκευμάτων και Ψηφιακής Διακυβέρνησης και είναι προσβάσιμη από το gov.gr. Υλοποιήθηκε από το Εθνικό Δίκτυο Υποδομών Τεχνολογίας και Έρευνας (ΕΔΥΤΕ ΑΕ – GRNET), εποπτευόμενο φορέα του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης, ενώ η άντληση των στοιχείων πραγματοποιείται από το Κέντρο Διαλειτουργικότητας της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων Δημόσιας Διοίκησης και την ΗΔΙΚΑ.

Περισσότερες πληροφορίες στις συχνές ερωτήσεις και απαντήσεις που θα βρείτε εδώ: https://mindigital.gr/archives/2651

The post Σε λειτουργία η πλατφόρμα «edupass.gov.gr» για τα Πανεπιστήμια appeared first on Eptanews.gr.

«Τα πανεπιστήμια της χώρας επισπεύδουν την επιστροφή στη διά ζώσης εκπαιδευτική διαδικασία μέσα στο πλαίσιο που πρόκειται να οριστεί από την πολιτεία», επισημαίνει, σε ανακοίνωσή της, η Έκτακτη Σύνοδος Πρυτάνεων, που πραγματοποιήθηκε χθες μέσω τηλεδιάσκεψης.

Όπως προσθέτει, «η Σύνοδος έχει ήδη εκφράσει ομόφωνα την ανάγκη της επιστροφής από τον περασμένο Ιούλιο». Η υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων, Νίκη Κεραμέως, ο υφυπουργός Παιδείας, αρμόδιος για θέματα Ανώτατης Εκπαίδευσης, Άγγελος Συρίγος και ο γγ Ανώτατης Εκπαίδευσης, Αποστόλης Δημητρόπουλος, προσεκλήθησαν στη Σύνοδο και συμμετείχαν σε μέρος της συζήτησης.

Το κύριο θέμα της συζήτησης ήταν η μετάβαση της λειτουργίας των πανεπιστημίων σε διά ζώσης εκπαιδευτική διαδικασία υπό συνθήκες πανδημίας κατά το χειμερινό εξάμηνο του ακαδημαϊκού έτους 2021-2022, το οποίο ξεκινά στις αρχές Οκτωβρίου.

«Ετέθησαν υπόψη της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου, ενόψει έκδοσης υπουργικών αποφάσεων, τα σοβαρά προβλήματα που συνδέονται με την ασφαλή μετάβαση στη διά ζώσης εκπαίδευση και διατυπώθηκαν οι προτεραιότητες για χρηματοδότηση και οι ανάγκες για λήψη συγκεκριμένων μέτρων που θα στηρίξουν τη μετάβαση», υπογραμμίζεται στην ανακοίνωση. Η κ. Κεραμέως διαβεβαίωσε, σύμφωνα με την ανακοίνωση, ότι «θα προχωρήσει ταχύτητα η έκδοση της ΚΥΑ που θα διέπει τη διά ζώσης εκπαιδευτική λειτουργία».

Επιπλέον, ενημέρωσε τη Σύνοδο για τη διάθεση 400 νέων θέσεων ΔΕΠ στα πανεπιστήμια. Η ανακοίνωση της Συνόδου αναφέρεται στο υψηλό ποσοστό εμβολιασμού της πανεπιστημιακής κοινότητας, σημειώνοντας πως ο εμβολιασμός «είναι το σημαντικότερο στήριγμα της διά ζώσης εκπαίδευση υπό τις παρούσες συνθήκες».

Χαιρετίζει, δε, ιδιαίτερα το φοιτητικό Σώμα για την ανταπόκρισή του και απευθύνει έκκληση σε όσους δεν έχουν εμβολιαστεί «να ακολουθήσουν τη μεγάλη πλειονότητα της κοινότητας». «Η Σύνοδος εκφράζει την αισιοδοξία της για την ασφαλή μετάβαση στη διά ζώσης εκπαιδευτική λειτουργία και καλεί τα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας σε συστράτευση», καταλήγει η ανακοίνωση.

ΠΗΓΗ

The post Διά ζώσης τον Οκτώβριο ξεκινούν τα μαθήματα στα πανεπιστήμια appeared first on Eptanews.gr.

Δεν είναι όμως το ζήτημα αυτό κάτι καινούργιο ή πρωτότυπο. Στην Ελλάδα είμαστε πια συνηθισμένοι με το ‘‘ειδικό καθεστώς των πανεπιστημίων’’. Προσωπικά, έχω εκφραστεί δημοσίως και έχω τονίσει τις θέσεις μου:

Στο άρθρο μου ‘‘Alea jacta est’’ (‘‘ο κύβος ερρίφθη’’, γραφέν στις 11/2/2016) υποστήριξα: ‘‘Στη σημερινή Ελλάδα η ‘‘κατάληψη’’ συνιστά πλέον κάτι πολύ παραπάνω από ‘‘Κοινωνικό Κεκτημένο’’, είναι ισχυρότατος Θεσμός της εγχώριας κοινωνίας, απόλυτα εφαρμόσιμος στην πράξη και αποδεκτός, ‘‘καλοϋφασμένος’’ και πλήρως παγιωθείς από τον σύγχρονο νεοελληνικό Λαϊκισμό. Στην Ελλάδα η ‘‘κατάληψη’’ μετατράπηκε συν τω χρόνω σε ‘‘πατενταρισμένο’’ και prêt-a-porter τρόπο της εκάστοτε κοινωνικής διαμαρτυρίας και από προσχεδιασμένη φόρμουλα αντιδραστικότητας έγινε η επιτομή της επαναστατικότητας και η ιερή καταληκτική μονοτροπία των κοινωνικών, ταξικών και όχι μόνο αγώνων.’’

Μάλιστα διαπιστώνοντας την απάθεια της κοινωνίας και του ‘‘συστήματος’’ στο φαινόμενο των καταλήψεων,  προς το τέλος του παραπάνω άρθρου μου επεσήμανα: ‘‘Ο διάσημος Γάλλος Κοινωνιολόγος και Ανθρωπολόγος Gustave Le Bon στο μνημειώδες έργο του ‘‘Η ψυχολογία των μαζών’’ είχε γράψει: ‘‘Το σύνολο των κοινών χαρακτηριστικών που επιβάλλεται από το περιβάλλον και την κληρονομικότητα σε όλα τα άτομα ενός λαού, συνιστά την ψυχή αυτού του λαού. Αυτοί οι χαρακτήρες επειδή ως προς την προέλευση τους είναι κληρονομικοί, είναι πολύ σταθεροί’’. Μήπως, τελικά, ο κοινωνικός αναρχο-ακτιβισμός έχει συν τω χρόνω μεταλλαχθεί σε και είναι πλέον η ψυχή του δικού μας λαού;’’

Με αφορμή δε την ψήφιση από την παρούσα Βουλή του Νόμου για την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου (Ν. 4623/2019), στο άρθρο μου ‘‘Η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου και η «επανάσταση του αυτονόητου» στην Ελλάδα’’ (2-8-2019 https://eptanews.gr/apopsi/i-katargisi-tou-panepistimiakoy-asylou-kai-i-epanastasi-tou-aftonoitou/) έγραφα και υπογράμμιζα τα ακόλουθα:

 ‘‘Εν τέλει, στο Πανεπιστήμιο Makerere στην Ουγκάντα είναι εγκαθιδρυμένο εντός αυτού ολόκληρο Αστυνομικό Τμήμα (Police Station) και κατά συνέπεια το Πανεπιστήμιο ‘‘φρουρείται’’ καθημερινά από ‘‘αληθινούς’’ αστυνομικούς (ίδετε για περισσότερα στη διεύθυνση https://www.mak.ac.ug/university-services/campus-security).

Σ’ όλον τον Πλανήτη, λοιπόν, σ’ όλα τα γεωγραφικά πλάτη και μήκη του, από την Αγγλία έως τη Νότια Αφρική και την Αυστραλία και από την Ιαπωνία έως τις ΗΠΑ και το Μεξικό, είναι αυτονόητο ότι η τάξη και η ασφάλεια μέσα στα Πανεπιστήμια συνιστά ύψιστης σημασίας πολιτειακό πρόταγμα.

Είναι αυτονόητο παντού στον Κόσμο ότι οι αστυνομικές, ή όποιες άλλες αρμόδιες, αρχές διαθέτουν το απροϋπόθετο δικαίωμα να παρεμβαίνουν προς αποκατάσταση της νομιμότητας (και) σε (πανεπιστημιακούς) τόπους όπου διαπράττονται ωμά και κατά ανενδοίαστη συλλογική, κοινωνική περιφρόνηση πάσης φύσεως αδικήματα.

Και έτσι, είναι αυτονόητο, από την άλλη πλευρά, ότι όταν στην Ελλάδα επί τόσα χρόνια, η έννοια του πανεπιστημιακού ασύλου αποτελούσε τον νομικό και κοινωνιολογικό, βαθέως, ωστόσο, άστοχο και ιδεοληπτικό, «μανδύα» για τη συγκάλυψη ή ανοχή έκνομων δραστηριοτήτων και προσβλητικών για το κοινό περί δικαίου αίσθημα αντικοινωνικών συμπεριφορών, κάτι δεν πήγαινε καλά με εμάς.

Είναι αυτονόητο όμως ότι πουθενά στον Κόσμο δεν υπάρχουν, ελέω πολιτικοκοινωνικής ανοχής, και άρα, συνερμηνευτικά, συνενοχής, ‘‘άβατα’’, ‘‘νησίδες παραβατικότητας’’ και ‘‘χώροι όπου κατ’ εξαίρεση δεν εφαρμόζεται ο νόμος’’. Είναι αυτονόητο ότι τα Πανεπιστήμια δεν είναι ή δεν πρέπει να είναι, και δη με την προστασία του ίδιου του Νόμου, ορμητήρια και γιάφκες των ‘‘μπαχαλάκηδων’’, των κάθε λογής λαθρεμπόρων και των διακινητών ναρκωτικών.

Είναι, επίσης, αυτονόητο ότι στα πανεπιστημιακά ιδρύματα η ελευθερία της παραγωγής και εκμάθησης γνώσης και η ακαδημαϊκή μόρφωση είναι de jure naturae στοιχεία του πνευματικού πολιτισμού μιας χώρας και αξιολογική σταθερά του ‘‘δημοκρατικού βάθους’’ των δομών της.’’

Πίστευα, συνεπώς, ότι ο Νόμος του 2019 για την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου θα φέρει την ‘‘επανάσταση του αυτονόητου’’ και στη μικρή αυτή γωνιά του Πλανήτη. Όμως, όπως αποδείχθηκε στην πράξη από το συμβάν των τελευταίων ημερών, ‘‘για να γυρίσει ο Ήλιος, θέλει δουλειά πολλή’’, θέλει πράξεις με τις οποίες να ‘‘σπάει το απόστημα’’ και όχι απλά ψηφισμένα νομοθετήματα ή, πολύ περισσότερο, κοινότυπα ευχολόγια…

Οι πρόσφατες εξαγγελίες, λοιπόν, του Πρωθυπουργού είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, πρώτα και πάνω από όλα διότι ‘‘κινούνται στη λογική του αυτονόητου’’. Η ίδρυση και επαρκής στελέχωση ενός σώματος προστασίας των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, το οποίο θα είναι θεσμικά και νομικά επιφορτισμένο με την τήρηση της νομιμότητας και την αποτροπή παραβατικών συμπεριφορών, είναι απολύτως αναγκαία. Η δε συνδρομή της Αστυνομίας, εκεί που κρίνεται απαραίτητο, είναι σαφώς εύλογη.

Ο έλεγχος των διερχομένων στην είσοδο και έξοδο των ιδρυμάτων και η καθιέρωση της λεγόμενης ‘‘πανεπιστημιακής κάρτας’’ συνιστά βεβαίως αδήριτη αναγκαιότητα και λογική προϋπόθεση αποκατάστασης και εφαρμογής της τάξης εντός των πανεπιστημίων. Εν τέλει, η αυστηροποίηση της ποινικής νομοθεσίας για αδικήματα που τελούνται σε περιοχές της πανεπιστημιακής κοινότητας αποτελεί και σαφές μήνυμα της πολιτειακής προδιάθεσης επί του θέματος σ’ όλη την ελληνική κοινωνία αλλά και ισχυρό αποτρεπτικό παράγοντα για τους επίδοξους ‘‘παραβάτες’’.

Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο και ντροπιάζει βάναυσα όλους αυτούς που θέλουν επιτέλους να εφαρμοστεί στο προκείμενο θέμα η ‘‘κοινή λογική’’, να λειτουργήσει το κράτος δικαίου και να απαλλαγεί η εκπαίδευση από ανελεύθερες αντιλήψεις και τριτοκοσμικά φαινόμενα. Τα πανεπιστήμια αιωρούνται επικίνδυνα γύρω από τον δείκτη μηδέν του ‘‘ρολογιού της Παιδείας’’ και αυτό όχι απλά δεν ‘‘μας τιμά’’ αλλά υποσκάπτει το ίδιο το μέλλον μας. Δια τούτο ήρθε η ώρα όλοι μας να συμφωνήσουμε ότι ο φασισμός, οποιουδήποτε χρώματος και οποιασδήποτε ιδεολογικής καταβολής, είναι πέρα ώς πέρα εξοβελιστέος από την κοινωνικο-πολιτική μας πραγματικότητα.

Παρά τις όποιες (πιθανές) αντιδράσεις, λοιπόν, από ‘‘ιδεοληπτικούς’’ και ‘‘εμμονικούς του παρωχημένου ψευτοπροοδευτισμού’’, έχω την πεποίθηση ότι τουλάχιστον το πλειοψηφικό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας θα καλωσορίσει την εφαρμογή, στην πράξη, και του νόμου και των άνω αναφερόμενων πρωτοβουλιών. Τώρα είναι η ώρα! Και όχι διότι τώρα δίδεται (για άλλη μια φορά η ‘‘ευκαιρία’’) αλλά πρωτίστως διότι μετά την ‘‘ώρα μηδέν’’ μόνο το…χάος ακολουθεί! Αντιλέγει κανείς;

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ 

The post Η ώρα «μηδέν» για τα Ελληνικά Πανεπιστήμια – Άρθρο του Χρήστου Γκουγκουρέλα appeared first on Eptanews.gr.

Μετά τη Νομική της Πάτρας, το υπουργείο Παιδείας αναστέλλει τη λειτουργία όλων των πανεπιστημιακών τμημάτων τα οποία ιδρύθηκαν από την προηγούμενη κυβέρνηση και επρόκειτο να λειτουργήσουν απο το 2020-21. Τα τμήματα θα συμπεριλαμβάνονταν στο μηχανογραφικό το οποίο θα συμπλήρωναν οι μαθητές της φετινής Γ’ Λυκείου.

Πρόκειται για 36 τμήματα σε διάφορα πανεπιστήμια, όπως της Αθήνας, των Ιωαννίνων, του Ιόνιου, του Γεωπονικού, της Θεσσαλίας, της Δυτικής Μακεδονίας, Διεθνούς, της Πάτρας, της Πελοποννήσου και της Δυτικής Αττικής.

Το υπουργείο Παιδείας εξέτασε τις λεπτομέρειες σχετικά με την ίδρυση αυτών των τμημάτων και αποφάσισε οτι δεν πληρούν τις σχετικές ακαδημαικές προϋποθέσεις

Oπως ανακοίνωσε το υπουργείο Παιδείας προχωρά άμεσα στην αναστολή της έναρξης λειτουργίας 37 τμημάτων ανώτατης εκπαίδευσης που δημιουργήθηκαν προεκλογικά για ψηφοθηρικούς λόγους από την προηγούμενη κυβέρνηση, δίχως προηγούμενο σχεδιασμό και επαρκή τεκμηρίωση. Τα τμήματα αυτά που επρόκειτο να λειτουργήσουν για πρώτη φορά τα επόμενα χρόνια, θα επανεξεταστούν ώστε η θεσμοθέτηση και λειτουργία τους να ανταποκρίνεται σε ακαδημαϊκά κριτήρια και να υποστηρίζεται από τις αναγκαίες μελέτες, με τη συνδρομή της καθ’ ύλην αρμόδιας ανεξάρτητης αρχής.

Η υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων Νίκη Κεραμέως και ο υφυπουργός Βασίλης Διγαλάκης προέβησαν στην ακόλουθη δήλωση:

«Το εκπαιδευτικό μας σύστημα και κατ’ επέκταση όλοι οι εμπλεκόμενοι σε αυτό έχουν ταλαιπωρηθεί στο παρελθόν από πελατειακές λογικές και ευκαιριακές διευθετήσεις.

Η προηγούμενη κυβέρνηση, υπηρετώντας μικροπολιτικές σκοπιμότητες, θεσμοθέτησε πριν μερικούς μήνες μια σειρά από τμήματα σε όλη τη χώρα με προβλεπόμενη έναρξη λειτουργίας από το ακαδημαϊκό έτος 2020-21 και μετά, αναδιατάσσοντας τον ακαδημαϊκό χάρτη. Τα εν λόγω τμήματα δημιουργήθηκαν:

-Χωρίς συγκεκριμένα ακαδημαϊκά κριτήρια

-Χωρίς να έχουν προηγηθεί οι απαιτούμενες μελέτες σκοπιμότητας και βιωσιμότητας

-Χωρίς συνεκτικό σχεδιασμό

-Χωρίς καν την προηγούμενη γνώμη της Ανεξάρτητης Αρχής Διασφάλισης και Πιστοποίησης της Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση (ΑΔΙΠ), ενώ ο νόμος προέβλεπε τη συμβολή και της αρχής αυτής σε τέτοιου είδους αποφάσεις,

-Ενίοτε και με βουλευτικές τροπολογίες της τελευταίας στιγμής, υποτιμώντας έτσι τα Ιδρύματά μας και τις δυνατότητες του εκπαιδευτικού μας συστήματος.

Όπως είναι φυσικό, ορισμένα από τα νέα αυτά τμήματα αντιμετωπίζουν προβλήματα σε υποδομές και προσωπικό, χωρίς να μπορεί να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη και εύρυθμη λειτουργία τους προς όφελος των μελλοντικών φοιτητών και της ακαδημαϊκής κοινότητας.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, αναστέλλουμε τη λειτουργία των 37 αυτών νέων τμημάτων με νομοθετική διάταξη που θα κατατεθεί άμεσα στη Βουλή.

Στόχος μας είναι να επανεξεταστεί η ανάγκη δημιουργίας τους συνολικά από τη νέα ενισχυμένη Ανεξάρτητη Αρχή, στη βάση ακαδημαϊκών κριτηρίων και μετά από την εκπόνηση των αναγκαίων μελετών σκοπιμότητας και βιωσιμότητας. Το ίδιο θα ισχύει και για οποιαδήποτε νέα τμήματα πρόκειται να ιδρυθούν στο μέλλον, αλλά και για την αναδιάταξη του ακαδημαϊκού χάρτη εν συνόλω. Δεν είναι απλώς θέμα χρηστής και αποτελεσματικής διαχείρισης των οικονομικών πόρων της πολιτείας, αλλά πρωτίστως ευθύνη και χρέος απέναντι στους νέους και τις νέες που προσδοκούν πρόσβαση σε ποιοτικά δημόσια πανεπιστήμια και σε πτυχία με αντίκρισμα. Και παράλληλα μια ευκαιρία για να βελτιστοποιήσουμε τις αναπτυξιακές προοπτικές της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στη χώρα μας.

Στο πλαίσιο αυτό, εργαζόμαστε εντατικά και θα καταθέσουμε τις επόμενες εβδομάδες ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο για τη νέα Ανεξάρτητη Αρχή για την ανώτατη εκπαίδευση. Σκοπεύουμε να την ενδυναμώσουμε και να την καταστήσουμε βασικό εταίρο διαμόρφωσης πολιτικής για την ανώτατη εκπαίδευση, αποκεντρώνοντας παράλληλα μια σειρά από εξουσίες με τη μεταφορά τους εκεί που πραγματικά πρέπει να ανήκουν. Η Παιδεία μας έχει ανάγκη από τη χάραξη μιας μακροχρόνιας στρατηγικής, στη βάση ευρύτερων συναινέσεων και με διάρκεια που υπερβαίνει τη θητεία μιας πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσα από την ενδυνάμωση των θεσμών και τη συνεπή τήρηση διαδικασιών.

Είναι ευκαιρία να αλλάξουμε παθογένειες ετών με τόλμη, βάζοντας τέλος σε πρακτικές που στερούν από τους νέους και τις νέες της πατρίδας μας την Παιδεία που τους αξίζει. Και στην κατεύθυνση αυτή θα αναζητήσουμε την ευρύτερη δυνατή συναίνεση, ακούγοντας τις προτάσεις όλων για το βέλτιστο τρόπο διαμόρφωσης του ακαδημαϊκού χάρτη με τις αναγκαίες διασφαλίσεις ποιότητας», καταλήγει στη δήλωσή της.

The post Αναστέλλεται η λειτουργία όλων των νέων πανεπιστημιακών τμημάτων appeared first on Eptanews.gr.