«Ο βασανισμός ενός ζώου είναι ένας τρόπος για κάποιον άνθρωπο να βρει τη δύναμη, τη χαρά ή την εκπλήρωση βασανίζοντας ένα θύμα που δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του.»

«Ο βιασμός είναι ένας τρόπος για κάποιον άνθρωπο να βρει τη δύναμη, τη χαρά ή την εκπλήρωση βασανίζοντας ένα θύμα που δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του.»

«Η κακοποίηση ενός παιδιού είναι ένας τρόπος για κάποιον άνθρωπο να βρει τη δύναμη, τη χαρά ή την εκπλήρωση βασανίζοντας ένα θύμα που δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του.»

Η γραμμή που διαχωρίζει την κακομεταχείριση ενός ζώου από την κακομεταχείριση ενός ανθρώπου είναι πάρα πολύ λεπτή, και την διαπερνούμε πολύ πιο εύκολα από όσο πιστεύουν οι περισσότεροι άνθρωποι. Οι άνθρωποι κακοποιούν τα ζώα για τον ίδιο λόγο που κακοποιούν τους ανθρώπους. Μερικοί ίσως σταματήσουν στα ζώα, αλλά έχει ήδη αποδειχθεί ότι στις περισσότερες περιπτώσεις προχωρούν στην κακομεταχείριση ανθρώπων.

Ο κύκλος της βίας

Ένα από τα πιό επικίνδυνα πράγματα που μπορούν να συμβούν σε ένα παιδί είναι να βασανίσει και να σκοτώσει ένα ζώο και να μείνει ατιμώρητο (Μάργκαρετ Μήντ).

Δεν γεννιόμαστε με το γονίδιο της σκληρότητας και της αναλγησίας. Η στάση αυτή αναπτύσσεται σαν συνέπεια του περιβάλλοντος και της κοινωνίας. Σήμερα θεωρείται αποδεδειγμένο πως η παιδική βιαιότητα απέναντι στα ζώα είναι συχνά ένα σημάδι πως κάτι πάει λάθος, και αποτελεί προειδοποίηση μελλοντικών βίαιων πράξεων ενάντια σε ανθρώπους. Με την σωστή καθοδήγηση και καλλιέργεια από ενηλίκους, τα παιδιά μπορούν να διδαχθούν την ευαισθησία απέναντι σε άλλα πλάσματα. Χωρίς όμως επέμβαση και θετική διαπαιδαγώγηση, μπορεί να παγιδευτούν σε μια διαρκή διαιώνιση αυτής της βίαιης συμπεριφοράς. Η βία – άσχετα αν το θύμα έχει δύο ή τέσσερα πόδια, φτερά, ή πτερύγια – παραμένει βία.

Η σκληρότητα απέναντι στα ζώα συνδέεται με τη βία απέναντι στους ανθρώπους

.

Σύμφωνα με μια μελέτη του 1997 (Οργανισμός για την Πρόληψη της Βίας απέναντι στα Ζώα της Μασσαχουσέτης) και του Πανεπιστημίου Northeastern, αυτοί που κακοποιούν ζώα είναι πέντε φορές πιθανότερο να διαπράξουν βίαια εγκλήματα ενάντια σε ανθρώπους και τέσσερις φορές πιθανότερο να διαπράξουν καταπατήσεις ιδιοκτησίας από εκείνους που δεν έχουν ιστορικό βίας απέναντι σε ζώα.

Πέντε στους έξι μαθητές που ξέσπασαν σε πυροβολισμούς στα σχολεία τους το 1999 είχαν επιδείξει συμπεριφορές κακοποίησης απέναντι σε ζώα στην παιδική τους ηλικία.

Ο Κίνκελ, ετών 15, μπήκε σύμφωνα με ισχυρισμούς στην καντίνα του γυμνασίου του και άρχισε να πυροβολεί τους συμμαθητές του, έτσι απλά. Δύο σκοτώθηκαν και 22 άλλοι τραυματίστηκαν, οι τέσσερις από αυτούς σοβαρά. Αργότερα την ίδια μέρα, η αστυνομκία βρήκε τους γονείς του δολοφονημένους στο σπίτι τους. Αναφέρθηκε από την οικογένεια και φίλους ότι ο Κίνκελ είχε ιστορικό βίας απέναντι σε ζώα και συχνά καυχιόταν για βασανισμούς και δολοφονίες σκυλιών και γατιών.

Ο Μίτσελ Τζόνσον, ετών 13 και ο Άντριου Γκόλντεν, ετών 11, πυροβόλησαν και σκότωσαν τέσσερις μαθητές και έναν δάσκαλο στο σχολείο τους. Ένας μαθητής είπε ότι ο Άντριου πυροβολούσε σκυλιά «όλη την ώρα με ένα 22άρι». Ο Λούκ Γούντηαμ, ετών 16, μαχαίρωσε τη μητέρα του μέχρι θανάτου, και μετά πήγε στο γυμνάσιό του όπου πυροβόλησε και σκότωσε δύο συμμαθητές και τραυμάτισε άλλους επτά. Πριν από τις δολοφονίες, ο Γούντηαμ έγραφε στο ημερολόγιό του, ότι αυτός και ένας φίλος του χτύπησαν, βασάνισαν και έκαψαν τον σκύλο του μέχρι που τον σκότωσαν. Υπάρχει μια φρικιαστική ακολουθία δολοφόνων, βιαστών, και κακοποιών που έκαναν «εξάσκηση» σε ζώα όταν ήταν παιδιά.

Γιατί τα παιδιά κάνουν κακό στα ζώα…

Οι περισσότεροι ειδικοί συμφωνούν ότι η κακοποίηση ζώων δεν είναι απλά το αποτέλεσμα μιας ρωγμής στην προσωπικότητα ενός ατόμου, αλλά και σύμπτωμα μιας βαθιά διαταραγμένης οικογένειας. Οι δράστες βίαιων πράξεων ενάντια στα ζώα είναι κυρίως αγόρια στην εφηβεία, που προέρχονται από όλα τα εθνικά και κοινωνικοοικονομικά στρώματα αδιακρίτως. Πολλοί απ’ αυτούς απλώς απεικονίζουν τη βία που βλέπουν ή στην οποία υπόκεινται στο σπίτι. Τα παιδιά που βλέπουν τους γονείς τους να εκφράζουν τον θυμό τους ή την απογοήτευσή τους με βίαιη συμπεριφορά, συχνά μπαίνουν στη διαδικασία να κάνουν το ίδιο, ξεσπώντας πάντα στα πιο αδύναμα μέλη – ένα βρέφος στην οικογένεια ή ένα ζώο.

Παραμελημένα/κακοποιημένα ζώα, παραμελημένα/κακοποιημένα παιδιά…

Από όλες τις γυναίκες στην Αμερική που απευθύνονται σε καταφύγια για να ξεφύγουν από έναν σύζυγο που τις κακοποιεί, το 57% είχε κατοικίδιο που δολοφονήθηκε από τον σύζυγο. Υπολογίζεται ότι το 88% των ζώων που ζουν σε οικογένειες με βίαιη συμπεριφορά στο σπίτι κακοποιούνται ή δολοφονούνται. 

Υπάλληλοι αρμόδιων υπηρεσιών στην Αμερική και στην Αγγλία εκπαιδεύονται να αναγνωρίζουν τα σημάδια παραμέλησης ανηλίκων ή οικογενειακής βίας παρατηρώντας τα σκεύη φαγητού και νερού των κατοικιδίων κ.ά. Οι κτηνίατροι μαθαίνουν να ψάχνουν για σημάδια προειδοποίησης κακοποίησης στα ζώα. Η θέση της αμερικανικής κτηνιατρικής ιατρικής ένωσης είναι: «Το AVMA αναγνωρίζει ότι οι κτηνίατροι έχουν την ευκαιρία να παρατηρήσουν τις περιπτώσεις κακοποίησης και παραμέλησης των κατοικιδίων, όπως αυτά καθορίζονται από τον νόμο ή τις τοπικές διατάξεις. Όταν παρατηρηθούν τέτοιες περιπτώσεις, το AVMA θεωρεί ευθύνη του κτηνιάτρου να τις αναφέρει στις αρμόδιες αρχές. Τέτοιες καταγγελίες αποδεικνύονται απαραίτητες για την προστασία της υγείας και της ευημερίας ζώων και ανθρώπων πολύ συχνά.»

Η σκληρότητα απέναντι στα ζώα είναι έγκλημα και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται. Όλο και αυξανόμενος αριθμός δικαστικών αναγνωρίζει ότι η έγκαιρη παρέμβαση μπορεί να αποδειχθεί πολύ αποτελεσματική στην αντιμετώπιση τέτοιων και αργότερα άλλων εγκλημάτων. Οι περιπτώσεις σοβαρής ή επαναλαμβανόμενης βίας κατά των ζώων απαιτούν παραδειγματική τιμωρία, καθώς επίσης και ψυχιατρική θεραπεία του δράστη. Ιδανικά τέτοια θεραπεία πρέπει να γίνει σε ολόκληρη την οικογένεια, και όχι μόνο στον δράστη.

Τι μπορούμε να κάνουμε;

• Να επεμβαίνουμε και να καταγγέλλουμε.
• Να μην προσπερνάμε με συμπάθεια και ανοχή περιπτώσεις παιδιών που κακοποιούν ζώα. Όταν ένα παιδί κακοποιεί ζώα, φωνάζει βοήθεια σε κάποιον.
• Να ενημερωθούμε και να συμμετέχουμε. Αν ακούμε ένα ζώο ή ένα παιδί να υποφέρει επειδή κακοποιείται στο διπλανό μας σπίτι, να επεμβαίνουμε. Αν κάνουμε τα στραβά μάτια γινόμαστε οι ίδιοι έμμεσοι θύτες.

ΑΚΟΥ, ΚΟΙΤΑ, ΜΙΛΑ

Η ΣΙΩΠΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ

The post Βία στα ζώα = Βία στον άνθρωπο – Άρθρο της Αντωνίας Νατσιοπούλου appeared first on Eptanews.gr.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, την τελευταία 4ετία οι καταγγελίες για παιδική διαδικτυακή κακοποίηση στην Ελλάδα ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο, ενώ διαπιστώνεται πως όσο μικραίνει ο μέσος όρος ηλικίας των παιδιών που έχουν πρόσβαση στις νέες τεχνολογίες, τόσο το πρόβλημα γιγαντώνεται

Εντυπωσιακή αύξηση της τάξεως του 39% σημείωσε ο αριθμός των καταγγελιών που υπεβλήθησαν στη SafeLine κατά τη διάρκεια του 2019 για παράνομο περιεχόμενο ή παράνομη δραστηριότητα στο διαδίκτυο ενώ σχεδόν διπλασιάστηκε και το ποσοστό των καταγγελιών  για παιδική διαδικτυακή κακοποίηση.

Να σημειωθεί ότι τα τελευταία 4 χρόνια οι εν λόγω καταγγελίες ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο στην Ελλάδα επιβεβαιώνοντας την αύξηση των περιστατικών που παρατηρείται σε όλο τον κόσμο, μέσα από τα στατιστικά στοιχεία του INHOPE, του Παγκόσμιου Συνδέσμου Ανοικτών Γραμμών για το Παράνομο περιεχόμενο του Διαδικτύου που συντονίζει τις δράσεις 47 γραμμών ανά την υφήλιο (www.inhope.org). Διαπιστώνεται μάλιστα ότι όσο μικραίνει ο μέσος όρος ηλικίας των παιδιών που έχουν πρόσβαση στις νέες τεχνολογίες, τόσο το πρόβλημα γιγαντώνεται.

O INHOPE είναι μία παγκοσμίου εμβέλειας συντονισμένη προσπάθεια για την πάταξη του φαινομένου ανάρτησης υλικού παιδικής κακοποίησης στο διαδίκτυο και έχει συμβάλει δυναμικά στην εξιχνίαση μεγάλων κυκλωμάτων διεθνώς. Συνεργάζεται στενά με διεθνείς οργανισμούς πρόληψης και καταστολής εγκλημάτων όπως την ΙNTERPOL και την EUROPOL καθώς και με οργανισμούς-κλειδιά της βιομηχανίας του Ίντερνετ, όπως το Facebook, το Twitter και τη Microsoft. Κάτω από την «ομπρέλα» του ΙΝΗΟPE λειτουργούν 48 Ανοιχτές Γραμμές Καταγγελιών σε 43 χώρες γεγονός που εξασφαλίζει ταχεία και αποτελεσματική απάντηση σε παράνομες αναφορές περιεχομένου ανά τον κόσμο, αναπτύσσοντας αποτελεσματικούς  μηχανισμούς και ανταλλάσσοντας τεχνογνωσία και βέλτιστες πρακτικές.

Πιο συγκεκριμένα η Ανοιχτή γραμμή για το Παράνομο περιεχόμενο στο διαδίκτυο SafeLine.gr, η οποία λειτουργεί στο Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας από το 2003, έλαβε (κατά το 2019) 6403 καταγγελίες. Για πρώτη φορά το 2019 το ποσοστό των επιβεβαιωμένων καταγγελιών για παιδική πορνογραφία ξεπέρασε το ποσοστό των  καταγγελιών για οικονομικές απάτες στο διαδίκτυο (45% παιδική πορνογραφία- 30% οικονομικές απάτες).

Oι καταγγελίες για παιδική κακοποίηση προωθήθηκαν στην Ελληνική Αστυνομία και καταχωρήθηκαν στη βάση ICCAM του INHOPE/INTERPOL. Η επεξεργασία είχε τις περισσότερες φορές σαν αποτέλεσμα την άμεση απομάκρυνση του παράνομου περιεχομένου από το διαδίκτυο και τον εντοπισμό από την INTERPOL κυκλωμάτων διακίνησης τέτοιου περιεχομένου.

Αύξηση των καταγγελιών παιδικής πορνογραφίας αποτυπώνεται και στα ετήσια στατιστικά στοιχεία του INHOPE, κάτω από την «ομπρέλα» του οποίου λειτουργούν 48 Ανοιχτές Γραμμές Καταγγελιών σε 43 χώρες. Κατά τη διάρκεια του 2019, ο INHOPE έλαβε 183.788 καταγγελίες παιδικής κακοποίησης. Το 90% από αυτές αφορούν σε παιδιά ηλικίας από 3-13 ετών, στη συντριπτική πλειοψηφία τους (91%) κορίτσια.

Καθοριστικής σημασίας στη γρήγορη επεξεργασία των καταγγελιών και στην αποτελεσματικότητα των 48 Ανοιχτών Γραμμών που λειτουργούν υπό την εποπτεία του INHOPE ήταν η μετάβαση από την παλιά βάση δεδομένων IHRMS στη νέα πλατφόρμα ICCAM που βρίσκεται στα κεντρικά της INTERPOL στη Λυών της Γαλλίας. Το νέο πρωτοποριακό σύστημα είναι ταχύτερο, πιο ακριβές και παρέχει βελτιωμένα δεδομένα προσφέροντας  ζωτικής σημασίας πληροφορίες στις αρχές επιβολής του νόμου. Επιπρόσθετα, σημαντικό ρόλο διαδραματίζει στην αποτελεσματικότητα των ανοιχτών γραμμών καταγγελιών για το παράνομο περιεχόμενο στο διαδίκτυο και η άριστη εκπαίδευση των αναλυτών μέσω των training seminars που έχει αναλάβει ο ΙΝΗΟPΕ σε συνεργασία με την ΙΝΤΕΡΠΟΛ και τα οποία πραγματοποιούνταιι δύο φορές το χρόνο.

Όσον αφορά στις καταγγελίες που έλαβε η SafeLine κατά το 2019 για διαδικτυακές οικονομικές απάτες, αφορούσαν κυρίως διαδικτυακές αγορές όπου τις περισσότερες φορές οι καταγγέλλοντες δεν παρέλαβαν ποτέ το προϊόν παραγγελίας τους ή το προϊόν που παρέλαβαν δεν ανταποκρινόταν στον προϊόν που είχαν επιλέξει. Πολλά περιστατικά επίσης αφορούσαν στο ότι δεν τηρούνταν οι όροι επιστροφής χρημάτων ή αλλαγής προϊόντων. Άλλες καταγγελίες αφορούσαν περιστατικά όπου, κατόπιν πληρωμής, αναγραφόταν στην ιστοσελίδα ότι το tracking number της παραγγελίας είναι προσωρινώς μη διαθέσιμο. Οι καταγγέλλοντες συμπερασματικά -καθώς οι πλειοψηφία των καταγγελιών στη SafeLine υποβάλλονται ανώνυμα- είναι ενήλικες οι οποίοι είτε ζητούν τρόπο να αποζημιωθούν είτε να πάρουν πίσω τα χρήματά τους είτε ζητούν να αφαιρεθούν απ’ το διαδίκτυο οι εν λόγω ιστοσελίδες/διαφημίσεις προκειμένου να μην υπάρξουν περισσότερα μελλοντικά θύματα.

Οι υπόλοιπες κατηγορίες καταγγελιών παρέμειναν στα ίδια περίπου επίπεδα με το 2018.

Η SafeLine είναι επίσημο μέλος του INHOPE από το 2005 και προσφέρει στο κοινό τη δυνατότητα εύκολης ακόμα και ανώνυμης επικοινωνίας μέσω της ιστοσελίδας SafeLine.gr όπου ο χρήστης επιλέγοντας το πλαίσιο «Κάντε Καταγγελία» μπορεί να προβεί σε αναφορά του παράνομου υλικού που έχει συναντήσει. Νομικοί της γραμμής επεξεργάζονται την καταγγελία και εν συνεχεία είτε την προωθούν στις αρχές επιβολής του νόμου είτε αναλαμβάνουν πρωτοβουλία και προχωρούν στις ενέργειες εκείνες που θα απομακρύνουν άμεσα το παράνομο υλικό από το διαδίκτυο.

Το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου, είναι επίσημος εκπρόσωπος στην Ελλάδα των Πανευρωπαϊκών Οργανισμών INSAFE / INHOPE που χαράσσουν την ευρωπαϊκή στρατηγική για ένα ασφαλές και ποιοτικό διαδίκτυο και  παρέχει ενημέρωση, βοήθεια και υποστήριξη στους μικρούς και μεγάλους χρήστες του διαδικτύου με την ανάπτυξη τριών διακριτών δράσεων:

Μέσω της ιστοσελίδας SaferInternet4Kids.gr μπορεί κανείς να ενημερωθεί και να αντλήσει υλικό σχετικό με την ασφαλή χρήση του Ίντερνετ και τη χρήση των κοινωνικών δικτύων με το οποίο μπορεί με τη σειρά του να ενημερώσει διαδραστικά παιδιά και νέους κάθε ηλικίας. Το ενημερωτικό αυτό portal απευθύνεται τόσο σε γονείς και εκπαιδευτικούς όσο και σε εφήβους και παιδιά και περιλαμβάνει κατάλληλο πολυμεσικό υλικό.

Μέσω της συμβουλευτικής γραμμής Βοήθειας Ηelp-line (διαθέσιμη τηλεφωνικά στο 210-6007686 και μέσω του ιστοχώρου www.help-line.gr), εξειδικευμένοι ψυχολόγοι παρέχουν υποστήριξη και συμβουλές για εξειδικευμένα θέματα που σχετίζονται με τη υπερβολική ενασχόληση στο διαδίκτυο, τον διαδικτυακό εκφοβισμό, την έκθεση σε ακατάλληλο περιεχόμενο και άλλους προβληματισμούς σχετικά με τη χρήση του διαδικτύου, του κινητού τηλεφώνου και των διαδικτυακών παιχνιδιών.

Και μέσω της Ανοιχτής Γραμμής Καταγγελιών για το παράνομο περιεχόμενο του διαδικτύου SafeLine (http://www.safeline.gr), δέχεται καταγγελίες για παιδική κακοποίηση και παράνομη χρήση του διαδικτύου και συνεργάζεται τόσο με την Ελληνική αστυνομία όσο και με την INTERPOL μέσω του Ευρωπαϊκού οργανισμού INHOPE. H SafeLine είναι δηλαδή ένα κομμάτι ενός μεγάλου παζλ, μιας και η καταπολέμηση του παράνομου περιεχομένου του Ίντερνετ είναι υπόθεση παγκόσμιας κλίμακας και δεν περιορίζεται από εθνικά σύνορα.

Το Gaming κυρίαρχος λόγος επικοινωνίας με τη Γραμμή Βοήθειας

Προβλήματα και ανησυχίες που προκύπτουν από την ενασχόληση των παιδιών με το gaming ήταν ο κύριος λόγος επικοινωνίας με τη γραμμή βοήθειας Help-line.gr σύμφωνα με τα στατιστικά ετήσια στοιχεία 2019. Η συγκεκριμένη κατηγορία (gaming) αναδείχθηκε για πρώτη φορά  κατά τα ετήσια στατιστικά στοιχεία του 2018 και καθ’ όλη τη διάρκεια του 2019 πρωταγωνίστησε στις κλήσεις που δέχτηκαν οι εξειδικευμένοι ψυχολόγοι της γραμμής.

Πιο συγκεκριμένα οι κύριοι λόγοι επαφής με τη γραμμή βοήθειας για το 2019 ήταν κατά 35% το gaming, ακολουθεί με ποσοστό περίπου 16% ο διαδικτυακός εκφοβισμός και με 13% τα θέματα παραβίασης προσωπικών δεδομένων. Αισθητή είναι η πτώση των τηλεφωνημάτων που δέχτηκε η γραμμή σε σχέση με την υπερβολική χρήση του διαδικτύου. Το 2019 το 8% των καλούντων αναζήτησαν λύσεις ή συμβουλές για προβλήματα εθισμού, την ώρα που το αντίστοιχο ποσοστό στα στοιχεία του 2018 ήταν 12%.

Η πλειοψηφία των κλήσεων (65%) προήλθε από ενήλικες, κυρίως γονείς που επικοινώνησαν ως επί το πλείστο ζητώντας οδηγίες και συμβουλές για κάποιο θέμα που αντιμετώπιζε το ανήλικο παιδί τους σε σχέση με το διαδίκτυο, ενώ οι επαγγελματίες και οι ανήλικοι που απευθύνθηκαν στη γραμμή ακολουθούν με ποσοστό 19% και 16% αντίστοιχα.

The post Προβληματίζουν τα στοιχεία της SafeLine.gr-INHOPE.org για την διαδικτυακή παιδική κακοποίηση appeared first on Eptanews.gr.