Νότης Μαριάς, Πρόεδρος του Κόμματος ΕΛΛΑΔΑ- O ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ,Καθηγητής Θεσμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, πρώην Ευρωβουλευτής, notismarias@gmail.com

Συμπληρώνονται σήμερα 18 Ιουνίου 2022, ογδόντα ένα ολόκληρα χρόνια από την υπογραφή του Συμφώνου Φιλίας ανάμεσα στην Τουρκία και στον Χίτλερ. Πρόκειται για ένα θέμα το οποίο έχουμε αναδείξει επανειλημμένα τόσο με σχετική μας αρθρογραφία (Κυριακάτικη Kontra News 15/3/2020 αλλά και Υπέρβαση News 5/4/2021 και 31/5/2021) όσο και στην τηλεοπτική μας εκπομπή «Ο άλλος δρόμος στην ενημέρωση».

Έτσι λοιπόν την ώρα που σύσσωμος ο Κρητικός λαός αποδεκάτιζε τους Γερμανούς αλεξιπτωτιστές στην μεγαλειώδη μάχη της Κρήτης στο διάστημα 20 Μαΐου -1^η Ιουνίου 1941, την ώρα που ο Μανώλης Γλέζος και ο Λάκης Σάντας κατέβαζαν τη σβάστικα από την Ακρόπολη τη νύκτα της 30ης προς 31η Μαΐου 1941, οι Τούρκοι διαπραγματευόταν για να τα βρουν με τον Χίτλερ.

Την ώρα που ο Ελληνικός λαός έδινε σύσσωμος τη μάχη της Εθνικής Αντίστασης ενάντια στον Άξονα, η Τουρκία προχωρούσε στη Σύναψη Συμφώνου Φιλίας και Συνεργασίας με τον Χίτλερ και τους ναζί.

Έτσι σε αντίθεση με την Ελλάδα η οποία πολέμησε τους Ιταλούς στη Βόρειο Ήπειρο και τους Γερμανούς στο Ρούπελ, η Τουρκία τάχθηκε ανοιχτά και επίσημα με το μέρος των ναζί.

Η επιστολή του Χίτλερ στον Ινονού

Ειδικότερα στις 4 Μαρτίου 1941 ο Χίτλερ έστειλε επιστολή προς τον τούρκο πρόεδρο Ισμέτ Ινονού την οποία του παρέδωσε ο πρέσβης της χιτλερικής Γερμανίας στην Άγκυρα φον Πάπεν. Στην επιστολή του ο Χίτλερ έδινε τη διαβεβαίωση στην Άγκυρα ότι δεν επρόκειτο να επιτεθεί στην Τουρκία και για τον λόγο αυτόν τα ναζιστικά στρατεύματα που είχαν μπει στη Βουλγαρία θα έμεναν μακριά από τα σύνορα με την Τουρκία, προς αποφυγήν παρεξηγήσεων. Επιπλέον όπως προκύπτει από δημοσίευμα της αγγλικής εφημερίδας Daily Mail στις 5 Μαρτίου 1941, ο Χίτλερ διεμήνυε στον Ινονού ότι ενδιαφερόταν να φροντίσει τα τουρκικά συμφέροντα και την ευημερία της Τουρκίας. Μάλιστα σύμφωνα με το τουρκικό ραδιόφωνο ο Ινονού άκουγε με προσοχή το μήνυμα του Χίτλερ καθώς του το διάβαζε ο φον Πάπεν κατά την επίσκεψή του στο Προεδρικό Μέγαρο στην Άγκυρα. Στη συνέχεια ο Ινονού ζήτησε από τον φον Πάπεν να ευχαριστήσει εκ μέρους του τον Χίτλερ για αυτήν «την ευγενική του πράξη»!!! Η επιστολή Χίτλερ στη συνέχεια αποτέλεσε αντικείμενο 6ωρης συζήτησης στο τουρκική υπουργικό συμβούλιο στις 5 Μαρτίου 1941.

Στην επιστολή αυτή του Χίτλερ, τελικά απάντησε ο Ινονού στις 19 Μαρτίου 1941.

Το βέβαιο είναι πάντως ότι όταν στις 6 Απριλίου 1941 ο Χίτλερ επιτέθηκε στην Πατρίδα μας και ο ελληνικός λαός έδινε τιτάνιο αγώνα, την ίδια ώρα οι Τούρκοι έκαναν μπίζνες με τους ναζί για να τα κονομήσουν ως συνήθως.

«Μέγας και μεγαλοφυής αναδημιουργός της νέας Τουρκίας» ο Κεμάλ σύμφωνα με τον Χίτλερ

Η πρόθεση του Χίτλερ για συνδιαλλαγή με την Τουρκία εκτός από την επιστολή του της 4^ης Μαρτίου 1941 φάνηκε και σε μια αποστροφή του περίφημου τότε λόγου του στις 4 Μαΐου 1941 στο γερμανικό Ράιχσταγκ για τα ζητήματα του πολέμου στα Βαλκάνια όπου επισήμανε ότι από τη στιγμή της ανόδου του στην εξουσία προσπάθησε να επιτύχει στενή συνεργασία με την Τουρκία η οποία να στηρίζεται σε βάσεις οικονομικής ωφέλειας. Μάλιστα παρατήρησε ότι η Τουρκία ήταν σύμμαχος με τη Γερμανία στον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, πόλεμος που σύμφωνα με τον Χίτλερ έβλαψε τόσο την Τουρκία όσο και τη Γερμανία. Και στη συνέχεια αναφέρθηκε στον Κεμάλ χαρακτηρίζοντάς τον ως «μέγα και μεγαλοφυή αναδημιουργό της νέας Τουρκίας».

Αυτά έλεγε ο Χίτλερ για τον Κεμάλ και την Τουρκία τον Μάιο του 1941 όταν η γερμανική μπότα είχε κατακτήσει την Ελλάδα πλην Κρήτης.

Το Σύμφωνο Φιλίας της Τουρκίας με τον Χίτλερ

Έτσι τελικά στις 18 Ιουνίου 1941, η Τουρκία συνήψε με τη ναζιστική Γερμανία και τον Χίτλερ την Γερμανο-Τουρκική Συνθήκη Φιλίας. Η Συνθήκη υπογράφτηκε στην Άγκυρα από τον πρέσβη της χιτλερικής Γερμανίας Φραντς φον Πάπεν και τον τούρκο υπουργό εξωτερικών Μεχμέτ Σουκρού Σαράτζογλου όπως φαίνεται και στην σχετική φωτογραφία και την οποία έχουμε ήδη δημοσιεύσει στην ΥΠΕΡΒΑΣΗ News στις 5 Απριλίου 2021 στη σελ. 3.

Επρόκειτο για ένα Σύμφωνο μη επιθέσεως διαρκείας δέκα ετών στο οποίο πέραν των άλλων Χίτλερ και Τουρκία συμφωνούσαν σε αμοιβαίο σεβασμό των συνόρων τους καθώς και σε ειρηνική επίλυση των διαφορών τους (Daily Mail 19/6/1941).

Ειδικότερα στο προοίμιο της Συνθήκης αναφερόταν ότι Γερμανία και Τουρκία έχοντας την επιθυμία να αποκαταστήσουν τις μεταξύ τους σχέσεις «επί βάσεως αμοιβαίας εμπιστοσύνης και ειλικρινούς φιλίας» αποφάσισαν να συνάψουν Συμφωνία υπό την επιφύλαξη του σεβασμού των υποχρεώσεων που είχαν μέχρι τότε οι δύο χώρες και για τον λόγο αυτόν διόρισαν ως πληρεξουσίους των δύο πλευρών για την υπογραφή της Συμφωνίας τον πρέσβη Φράντς φον Πάπεν εκ μέρους της Γερμανίας και τον υπουργό εξωτερικών της Τουρκίας Σουκρού Σαράτσογλου.

Στη συνέχεια στο άρθρο 1 της Συνθήκης αναφερόταν ότι Γερμανία και Τουρκία αναλαμβάνουν να σεβαστούν αμοιβαίως την ακεραιότητα και το απαραβίαστον του εθνικού εδάφους τους και να μην λαμβάνουν κανένα μέτρο το οποίο να στρέφεται άμεσα ή έμμεσα κατά του άλλου συμβαλλομένου μέρους.

Στο άρθρο 2 της Συνθήκης προβλεπόταν ότι Γερμανία και Τουρκία αναλαμβάνουν την υποχρέωση στο μέλλον να έρχονται φιλικώς εις επαφήν σε σχέση με όλα τα ζητήματα που αφορούν αμοιβαίως τα συμφέροντά τους προκειμένου να καταλήγουν σε συμφωνία ως προς τον τρόπο με τον οποίον θα χειριστούν παρόμοια ζητήματα.

Το άρθρο 3 προέβλεπε τα περί της κύρωσης της Συνθήκης η οποία θα ήταν δεκαετούς διάρκειας ενώ θα μπορούσε με συμφωνία των μερών και να παραταθεί.

Μετά την υπογραφή του Συμφώνου Φιλίας οι δύο πλευρές αντάλλαξαν διακοινώσεις ως προς τις οικονομικές σχέσεις των δύο χωρών μιας και οι Τούρκοι ως γνωστόν δεν κάνουν τίποτε στο τζάμπα.

Σε δηλώσεις του ο Σαράτσογλου επισήμανε με νόημα ότι κατά την διάρκεια όλων των σοβαρών γεγονότων τους τελευταίους αιώνες η Τουρκία και η Γερμανία δεν ήταν ποτέ αντίπαλοι και οι σχέσεις τους ήταν άμεμπτες. Μάλιστα με το Σύμφωνο φιλίας έθεσαν σε στερεότερες βάσεις την φιλία τους. Και συνέχισε λέγοντας ότι τα δύο έθνη παρείχαν αμοιβαία τη διαβεβαίωση ότι και εις το μέλλον ουδέποτε θα έχουν διαφορές. Και κατέληξε χαρακτηρίζοντας το Σύμφωνο «σπουδαίο ιστορικό έγγραφο φιλίας».

Στη συνέχεια στις 5 Ιουλίου 1941 σε ειδική τελετή στην αίθουσα των Πρέσβεων του Γερμανικού Υπουργείου Εξωτερικών στο Βερολίνο έγινε η ανταλλαγή των επικυρωτικών εγγράφων μεταξύ της τουρκικής και της γερμανικής αντιπροσωπείας στην οποία από τουρκικής πλευράς συμμετείχαν ο αναπληρωτής γενικός γραμματέας του τουρκικού υπουργείου εξωτερικών Cevat Acikalin, ο τούρκος πρέσβης στο Βερολίνο Huesrev Gerede και από γερμανικής πλευράς ο γενικός γραμματέας του Γερμανικού Υπουργείου Εξωτερικών Ernst von Weizsäcker πατέρας του πρώην Προέδρου της Γερμανίας Richard Karl Freiherr von Weizsäcker τη δεκαετία 1984-1994, και ο τότε αναπληρωτής γενικός γραμματέας του Γερμανικού Υπουργείου Εξωτερικών Ernst Woermann.

Το κείμενο του Γερμανοτουρκικού Συμφώνου Φιλίας μετά την επικύρωσή του δημοσιεύθηκε στην επίσημη εφημερίδα της ναζιστικής Γερμανίας.

Είναι δε χαρακτηριστικό ότι αμέσως μετά τη σύναψη του Γερμανο-Τουρκικού Συμφώνου μη επιθέσεως ο Χίτλερ στις 22 Ιουνίου 1941 επιτέθηκε στη Σοβιετική Ένωση, έχοντας όμως καθυστερήσει λόγω της ελληνικής αντίστασης στο Ρούπελ και στη μάχη της Κρήτης όπου αποδεκατίστηκαν οι αλεξιπτωτιστές του. Άλλωστε είναι ιστορικά γνωστό ότι ο Χίτλερ έχασε τη μάχη με τον ρωσικό χειμώνα λόγω της ελληνικής αντίστασης και της συνακόλουθης καθυστέρησης.

Η Συμφωνία Clodius

Στη συνέχεια τον Οκτώβριο 1941 η Τουρκία υπέγραψε με το Χίτλερ την Συμφωνία Clodius με βάση την οποία εφοδίασε τη ναζιστική πολεμική μηχανή με 45.000 τόνους χρωμίου το διάστημα 1941-42 και με 90.000 τόνους χρωμίου κατ΄ έτος το 1943 και 1944, παρέχοντας έτσι στους ναζί ένα υπερπολύτιμο μέταλλο που χρησιμοποιείται στη διαδικασία κατασκευής όπλων.

Οι οικονομικές σχέσεις της Τουρκίας με τη ναζιστική Γερμανία συνεχίστηκαν απρόσκοπτα. Μάλιστα στις 26 Φεβρουαρίου 1943 πραγματοποιήθηκε στη Γερμανία η Διάσκεψη του Τουρκικού Εμπορικού Επιμελητηρίου στο Βερολίνο. Στο πλαίσιο αυτό πραγματοποιήθηκε η ετήσια Γενική Συνέλευση στα γραφεία του Τουρκικού Εμπορικού Επιμελητηρίου για τη Γερμανία στο Βερολίνο, στην περίφημη λεωφόρο Kurfürstendamm, παρουσία του Τούρκου πρέσβη στο Βερολίνο Saffet Arikan.

Και το κερασάκι στην τούρτα ήταν η απαίτηση της Τουρκίας να της παραχωρηθούν συγκεκριμένα Ελληνικά νησιά του Αιγαίου προκειμένου να προσχωρήσει στον Άξονα, όπως αποκάλυψε ο Χίτλερ στον Μουσολίνι σε συνάντησή τους στις 29/4/1942 στο Σάλτσμπουργκ (www.sportime.gr 17/2/2021).

Την ίδια στιγμή όμως η Άγκυρα ακολουθώντας τη γνωστή της καιροσκοπική πολιτική πουλούσε χρώμιο και στους Αγγλο-αμερικάνους καθώς και αποξηραμένα φρούτα και καπνό.

Και κάτι ακόμη. Μόλις η Τουρκία είδε ότι έρχεται η συντριβή του Χίτλερ και καθώς τον Αύγουστο του 1944 ο σοβιετικός στρατός εισέβαλε στη Βουλγαρία, η Άγκυρα διέκοψε τις διπλωματικές σχέσεις με τους ναζί.

Περίμενε όμως μέχρι τις 23 Φεβρουαρίου 1945 για να κηρύξει τον πόλεμο στη Γερμανία μιας και δεν ήταν σίγουρη για το τελικό αποτέλεσμα του πολέμου.
Έτσι η Άγκυρα κατάφερε να πλασαριστεί μαζί με τους νικητές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου!!!

The post 81 χρόνια από το Σύμφωνο Φιλίας της Τουρκίας με τον Χίτλερ | Του Νότη Μαριά appeared first on Eptanews.gr.

Είναι γνωστό ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 26ης Μαρτίου αναγκάστηκε τελικά να παραπέμψει το ζήτημα της λήψης μέτρων για την αντιμετώπιση των οικονομικών συνεπειών της πανδημίας στο Eurogroup το οποίο μετά την αποτυχημένη συνεδρίασή του στις 7 Απριλίου αποφάσισε σε νέα συνεδρίαση στις 9 Απριλίου να θάψει το Ευρωομόλογο και να προχωρήσει στη δημιουργία ενός Ταμείου Ανάκαμψης. Μάλιστα για τους όρους και τις προϋποθέσεις του Ταμείου αυτού το Eurogroup αποφάσισε να παραπέμψει το θέμα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 23^ης Απριλίου προκειμένου να λάβει σχετικές οδηγίες.

Τελικά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο το οποίο συνεδρίασε στις 23 Απριλίου μετά από ώρες τηλεδιάσκεψης προς ικανοποίηση και των χωρών του Ευρωπαϊκού Νότου!!! αποφάσισε να παραπέμψει το θέμα στην Κομισιόν η οποία με τη σειρά της θα υποβάλει πρόταση για τον τρόπο λειτουργίας και χρηματοδότησης του περίφημου Ταμείου Ανάκαμψης.

Έτσι ο ηγετικός πυρήνας της ΕΕ ακολουθώντας ίσως και λόγω Πάσχα τη γνωστή τακτική από τον Άννα στον Καϊάφα ως νέος Πόντιος Πιλάτος νίπτει τας χείρας του ακόμη και για το Ταμείο Ανάκαμψης και ζητά από την Κομισιόν να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά.

Παρά τις δήθεν πανηγυρικές δηλώσεις των διαφόρων ευρωπαίων ηγετών μετά το Eυρωπαϊκό Συμβούλιο, το βέβαιο είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση των Δανειστών παραμένει βαθιά διχασμένη καθώς οι χώρες του Eυρωπαϊκού Νότου ζητούν επιχορηγήσεις και όχι δάνεια ενώ ο σκληρός πυρήνας του Βορρά επιμένει στη χορήγηση δανείων και μάλιστα με μνημόνια προκειμένου να ενισχυθούν οικονομικά οι χώρες της ΕΕ λόγω πανδημίας. Έτσι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αποφάσισε ότι από 1/6/2020 είναι διαθέσιμο στα κράτη μέλη της ΕΕ το πολυδιαφημισμένο δανειακό πακέτο των 540 δις ευρώ.

Όσο για το περίφημο υπό ίδρυση Ταμείο Ανάκαμψης αυτό θα είναι προσωρινής διάρκειας και θα χρηματοδοτηθεί από τον προϋπολογισμό της ΕΕ αφού πρώτα η Κομισιόν καταφέρει να λύσει τη δύσκολη εξίσωση της αύξησης του επόμενου Πολυετούς Δημοσιονομικού Πλαισίου της ΕΕ 2021-2027 υποβάλλοντας  μάλιστα σχετική πρόταση στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο μέχρι τις 6 Μαΐου.

Πάντως η Μέρκελ σε μια προσπάθεια να αμβλύνει την κριτική που δέχθηκε λόγω της γνωστής άρνησής της να θεσμοθετηθεί το Ευρωομόλογο αναγκάστηκε να βάλει νερό στο κρασί της και να δηλώσει τη στήριξή της σε μέτρα ευρωπαϊκής αλληλεγγύης (Politico 21/4/20200)  όπως είναι  προφανώς και το Ταμείο Ανάκαμψης. Όμως για να μην παίρνουν αέρα οι Νότιοι, ο Υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Όλαφ Σολτς αμέσως μετά διευκρίνισε ότι τα μεγάλα οικονομικά πακέτα αλληλεγγύης της ΕΕ προϋποθέτουν κανόνες και δημιουργία μιας Δημοσιονομικής Ένωσης (Reuters 23/4/2020) η οποία φυσικά συνεπάγεται  εναρμόνιση της φορολογίας στα διάφορα κράτη μέλη της ΕΕ και ασφυκτικούς κανόνες δημοσιονομικής πειθαρχίας. Επιπλέον καθώς οι Γερμανοί δεν φαίνονται διατεθειμένοι να βάλουν απευθείας το χέρι στην τσέπη για ενίσχυση του προϋπολογισμού της ΕΕ μέσω της αύξησης της γερμανικής συνεισφοράς,  ο Σολτς έριξε στο τραπέζι και την ιδέα επιβολής ενωσιακών φόρων, όπως ο φόρος χρηματοπιστωτικών συναλλαγών και διάφοροι περιβαλλοντικοί φόροι προκειμένου έτσι να αυξηθούν οι πόροι του προϋπολογισμού της ΕΕ. Επιπλέον το Βερολίνο συνεχίζοντας τη γνωστή του τακτική κάθε φορά που βάζει χρήμα στον προϋπολογισμό της ΕΕ να μεθοδεύει ταυτόχρονα την επιστροφή των κονδυλίων αυτών πίσω στη γερμανική οικονομία, διαμηνύει μέσω της Μέρκελ ότι το περίφημο Ταμείο Ανάκαμψης θα πρέπει πρωτίστως να συμβάλλει στην αύξηση των επενδύσεων στην πράσινη οικονομία και στις νέες τεχνολογίες (rechargenews.com 24/3/2020). Έτσι μέσα από κανόνες λειτουργίας του Ταμείου Ανάκαμψης κομμένους και ραμμένους στα μέτρα του Βερολίνου τα σχετικά κονδύλια ακόμη και αν ένα μεγάλο τμήμα τους χορηγηθεί στις οικονομίες του Νότου σε τελική ανάλυση θα επιστρέψουν πίσω στις οικονομίες του Βορρά απ΄ όπου οι Νότιοι θα αγοράσουν τον σχετικό μηχανολογικό  εξοπλισμό και τις τεχνολογίες για πράσινες επενδύσεις. Μ΄ ένα σμπάρο λοιπόν δυο τρυγόνια. Και δήθεν γερμανική οικονομική συνεισφορά στο περίφημο Ταμείο Ανάκαμψης και στήριξη της γερμανικής βιομηχανίας. Επιπλέον θα πρέπει να συνυπολογιστεί και το γεγονός  ότι μόνο ένα μέρους των κονδυλίων του Ταμείου Ανάκαμψης θα είναι επιχορηγήσεις ενώ το άλλο μέρος θα είναι δάνεια όπως δήλωσε άλλωστε και ο Επίτροπος Οικονομικών της ΕΕ και πρώην Ιταλός πρωθυπουργός Πάολο Τζεντιλότι (efsyn 26/4/2020). Δάνεια χορηγούμενα προφανώς από τον ευρωπαϊκό τραπεζικό κλάδο όπου οι γερμανικές τράπεζες διατηρούν ισχυρή παρουσία. Με τον τρόπο αυτό η Γερμανία θα λειτουργήσει για άλλη μια φορά ως κύριος δανειστής του Ευρωπαϊκού Νότου είτε μέσω των δανείων των γερμανικών τραπεζών είτε μέσω του ESM όπου το Βερολίνο είναι μεγαλομέτοχος.

Σε κάθε περίπτωση πάντως η προσπάθεια του Βερολίνου να φιλοτεχνήσει φιλοευρωπαϊκό προφίλ χάλασε από τον Σόιμπλε που δήλωσε κυνικά πως «δεν είναι απόλυτο ότι όλα υποχωρούν μπροστά στην ανθρώπινη ζωή» (skai.gr 27/4/2020).

Οψόμεθα λοιπόν στο νέο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 6ης Μαΐου όταν οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα συνεδριάσουν ξανά με τηλεδιάσκεψη με τη συμμετοχή μάλιστα και των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων δηλαδή Σκόπια, Αλβανία κλπ… μήπως δώσουν και καμιά καλή ιδέα που θα βρεθούν τα λεφτά!

Αν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post Το μετέωρο βήμα των Ευρωπαίων ηγετών για την οικονομία – Άρθρο του Νότη Μαριά appeared first on Eptanews.gr.

πρώην Ευρωβουλευτή

Καθώς τα νησιά του Αιγαίου βουλιάζουν κυριολεκτικά μιας και οι παράνομοι μετανάστες και οι πρόσφυγες ξεπερνούν πλέον τις 30.000 η ελληνική κοινωνία με ιδιαίτερη ανησυχία παρακολουθεί τις μεταναστευτικές  ροές οι οποίες παραμένουν ιδιαίτερα υψηλές για την εποχή. Ταυτόχρονα ο Ερντογάν συνεχίζει σε όλους τους τόνους να απειλεί ότι θα ανοίξει τα σύνορα της Τουρκίας και θα πλημυρίσει την Ευρώπη και κυρίως την Ελλάδα με εκατομμύρια μετανάστες. Από κοντά και με ιδιαίτερο θράσος ο Τσαβούσογλου που τολμά να κατηγορεί την Ελλάδα για δήθεν κακομεταχείριση των προσφύγων!

Παρά τη διαδικασία αποσυμφόρησης των νησιών του Αιγαίου που βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη, η κατάσταση παραμένει εξαιρετικά δύσκολη αφού κάθε μετακίνηση μεταναστών προς την ηπειρωτική Ελλάδα αναπληρώνεται τάχιστα με νέες αφίξεις στα νησιά από την Τουρκία.

Από την πλευρά τους οι ευρωπαίοι «φίλοι μας» δεν δείχνουν καμιά διάθεση να αναλάβουν έμπρακτα τις ευθύνες τους και να προχωρήσουν σε αποδοχή ενός νέου σχεδίου μετεγκατάστασης των προσφύγων από την Ελλάδα στις χώρες τους. Μάλιστα όπως έχουμε επισημάνει άφησαν την Αθήνα εκτός της Συμφωνίας της Μάλτας η οποία αφορά κατανομή των μεταναστευτικών ροών μόνο της Κεντρικής Μεσογείου μεταξύ οκτώ προθύμων χωρών της ΕΕ. Έτσι παρά τις πιέσεις Ελλάδας, Κύπρου και Βουλγαρίας το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 17ης και 18ης Οκτωβρίου εξέφρασε απλά τη συμπάθειά του στις εν λόγω χώρες και φυσικά δεν προχώρησε στην υιοθέτηση νέου μηχανισμού μετεγκατάστασης προσφύγων από Ελλάδα. Κύπρο και Βουλγαρία προς τις χώρες του σκληρού πυρήνα της ΕΕ.

Και βέβαια το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο πέταξε για άλλη μια φορά τη μπάλα στην εξέδρα σε σχέση με την κατάργηση ή έστω την μεταρρύθμιση του Δουβλίνο 3 που έχει μετατρέψει την Ελλάδα σε αποθήκη ψυχών. Έτσι παραμένει η ρήτρα της «χώρας πρώτης εισόδου» με αποτέλεσμα η Ελλάδα να έχει καταστεί όμηρος της εν λόγω νομοθεσίας και να εξαναγκάζεται να εξετάσει όλες τις αιτήσεις ασύλου που έχουν υποβληθεί από τους εισερχομένους μέσω Ελλάδος στην ΕΕ. Σημειωτέον  οι  εκκρεμούσες αιτήσεις ασύλου  έχουν φτάσει τουλάχιστον τις 75.000!!!

Η Ελλάδα οφείλει να εξετάσει πλέον τη λήψη αποφασιστικών μέτρων για την αντιμετώπιση των τεράστιων μεταναστευτικών ροών που προκαλούν σημαντικές κοινωνικές αρρυθμίες ανά την επικράτεια. Οφείλει να εξετάσει την υιοθέτηση ενός Plan B’ για το μεταναστευτικό πριν να είναι αργά.

Όπως έχουμε ήδη αναλύσει σε πρόσφατες τηλεοπτικές μας παρεμβάσεις η Ελλάδα οφείλει να ζητήσει την εφαρμογή του άρθρου 78 παρ. 3 Συνθήκης Λειτουργίας της ΕΕ (ΣΛΕΕ) το οποίο προβλέπει ότι σε περίπτωση επείγουσας κατάστασης λόγω αιφνίδιας εισροής υπηκόων τρίτων χωρών στην επικράτεια ενός κράτους μέλους τότε το εν λόγω μέλος και εν προκειμένω η Ελλάδα μπορεί να ζητήσει από το Συμβούλιο Υπουργών της ΕΕ τη λήψη προσωρινών μέτρων υπέρ της χώρας μας.

Τα μέτρα αυτά μπορεί να συνίστανται τόσο στην περαιτέρω οικονομική στήριξη του Ελληνικού κράτους για την φιλοξενία των προσφύγων όσο βεβαίως και στη λήψη έκτακτων μέτρων για την αντιμετώπιση της ίδιας της επείγουσας κατάστασης.

Τέτοια μέτρα θα μπορούσαν να είναι τόσο η θεσμοθέτηση ενός νέου μηχανισμού μετεγκατάστασης προσφύγων από Ελλάδα σε άλλα κράτη μέλη της ΕΕ όσο βεβαίως και η θέσπιση ενός αποτελεσματικού ευρωπαϊκού μηχανισμού επαναπροώθησης όσων προσώπων δεν δικαιούνται διεθνούς προστασίας.

Οι διαδικασίες επαναπροώθησης πρέπει να γίνονται από την Frontex όχι μόνο προς την Τουρκία αλλά και προς τις ίδιες τις χώρες καταγωγής των προσώπων που δεν χρήζουν προστασίας και τα οποία έχουν εισέλθει παράνομα στην Πατρίδα μας. Μάλιστα όπως έχουμε ήδη προτείνει σε περίπτωση που οι χώρες καταγωγής των υπό επαναπροώθηση προσώπων αρνούνται να πάρουν πίσω τους υπηκόους τους τότε η ΕΕ θα μπορούσε να επιβάλλει σχετικές οικονομικές κυρώσεις στις εν λόγω τρίτες χώρες όπως είναι η παύση χορήγησης οποιασδήποτε ενδεχόμενης αναπτυξιακής βοήθειας αλλά και το εμπάργκο εισαγωγής στην ΕΕ προϊόντων των εν λόγω τρίτων χωρών.

Σε σχέση με τις διαδικασίες χορήγησης ασύλου θα πρέπει η Frontex αλλά και η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Ασύλου να εγκατασταθούν στην Τουρκία, στο Λίβανο, στην Ιορδανία και στο Αφγανιστάν προκειμένου να δέχονται και να εξετάζουν επιτόπου τις σχετικές  αιτήσεις ασύλου.

Τέλος και στο βαθμό που τα μέλη του Συμβουλίου δεν αποδεχθούν την νέα αυτή ελληνική πρωτοβουλία τότε η Ελλάδα θα πρέπει πάραυτα να δράσει μονομερώς και επιτέλους να θέσει σε εφαρμογή τις ρήτρες του άρθρο 72 ΣΛΕΕ  σύμφωνα με τις οποίες για λόγους δημόσιας τάξης και εσωτερικής ασφάλειας μια χώρα μπορεί να αναστείλει προσωρινά διατάξεις του Χώρου Ελευθερίας Ασφάλειας και Δικαιοσύνης της ΕΕ, όπερ σημαίνει ότι η Ελλάδα μπορεί προσωρινά να αναστείλει τη λειτουργία της Σένγκεν, των διατάξεων του Δουβλίνου 3 καθώς και κάθε άλλης διάταξης του δικαίου της ΕΕ που έχει σχέση με το άσυλο και τη  μετανάστευση. Το έχουμε προτείνει ήδη από το 2015. Και ήρθε η ώρα να γίνει πράξη,  γιατί οι καιροί ου μενετοί.

The post Υπάρχει Plan B’ για το μεταναστευτικό; – Άρθρο του Νότη Μαριά appeared first on Eptanews.gr.