Μάλιστα, σύμφωνα με το δημοσίευμα, σε μία τέτοια περίπτωση θα μπορούσε ενδεχομένως να εξεταστεί ως αντάλλαγμα ακόμη και το ενδεχόμενο να επιστρέψει και πάλι η νατοϊκή Τουρκία στο πρόγραμμα των F-35 από το οποίο υπενθυμίζεται πως εκείνη είχε εκδιωχθεί/αποκλειστεί ακριβώς επειδή είχε προχωρήσει στην αγορά των ρωσικών S-400.

Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο των New York Times, Ντέιβιντ Σάνγκερ, η σχετική πρόταση έχει ήδη κοινοποιηθεί από τους Αμερικανούς προς την τουρκική πλευρά, η οποία όμως δεν έχει κάνει μέχρι στιγμής κάποιο σχόλιο.

NEWS: The United States has quietly floated to Turkey a proposal that it transfer its Russian-supplied S-400 anti-aircraft systems to Ukraine to use against….Russian planes. A double play: It would give Ukraine a capability far beyond…. 1/2
https://t.co/a68xuugn2y

— David Sanger (@SangerNYT) March 19, 2022

«Η πρόταση να προμηθεύσει η Τουρκία την Ουκρανία με ρωσικά αντιαεροπορικά συστήματα S-400 θα έλεγχε επίσης τι είναι διατεθειμένος να δεχτεί ο κ. Πούτιν από το ΝΑΤΟ — και πόσο διατεθειμένος είναι ένας σύμμαχος του ΝΑΤΟ που τα τελευταία χρόνια φαινόταν συχνά να χτίζει γέφυρες προς τη Μόσχα να επαναλάβει τη δέσμευσή του στη συμμαχία και την υποστήριξη της Ουκρανίας», αναφέρουν οι New York Times.

Με αυτόν τον τρόπο αμερικανοί διπλωμάτες εκτιμούν, σύμφωνα πάντα με τους ΝYT πως οι ΗΠΑ θα πετύχαιναν ένα διττό στόχο, αφενός να ενισχύσουν την αεράμυνα της Ουκρανίας και αφετέρου να φέρουν στην αγκαλιά της Δύσης και να απομακρύνουν από τη ρωσική επιρροή την Τουρκία.

Στη συνέχεια η εφημερίδα αναφέρει: «Η ιδέα προέκυψε όταν η Γουέντι Ρ. Σέρμαν, η αναπληρώτρια υπουργός Εξωτερικών, επισκέφθηκε την Τουρκία πριν από δύο εβδομάδες. Η Σέρμαν αρνήθηκε να μιλήσει για τις συζητήσεις της».

Άλλος ανώτερος Αμερικανός αξιωματούχος είπε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες γνώριζαν ότι η πρόταση θα εξόργιζε τον Βλαντίμιρ Πούτιν.« Η Ουκρανία χρησιμοποιεί ήδη τουρκικής κατασκευής drones, αλλά η Τουρκία ανησυχεί ότι η παροχή των αντιαεροπορικών συστημάτων θα μπορούσε να καταστήσει τη χώρα στόχο της οργής της Ρωσίας».

«Ταυτόχρονα, η ανοδική πορεία της Τουρκίας θα μπορούσε να είναι σημαντική», αναφέρεται στο ίδιο άρθρο. Η εφημερίδα θυμίζει ότι η κυβέρνηση Τραμπ την εκδίωξε από το πρόγραμμα μαχητικών F-35 – στο οποίο ήταν ταυτόχρονα αγοραστής και κατασκευαστής εξαρτημάτων για τα προηγμένα αεροσκάφη – μετά την αγορά των S-400. «Μια συμφωνία για την αποστολή των αντιαεροπορικών συστημάτων στην Ουκρανία θα μπορούσε να ανοίξει την πόρτα για την επανένταξη στο πρόγραμμα F-35», γράφει η εφημερίδα.

Oι New York Times σημειώνουν ότι το Στέιτ Ντιπάρτμεντ αρνήθηκε να σχολιάσει, ενώ αξιωματούχοι της πρεσβείας της Τουρκίας στην Ουάσινγκτον δεν απάντησαν όταν τους ζητήθηκε σχόλιο.

Με πληροφορίες από New York Times

The post New York Times: Οι ΗΠΑ πρότειναν στην Τουρκία να δώσει S-400 στην Ουκρανία με αντάλλαγμα F-35 appeared first on Eptanews.gr.

Φέτος, αντί για τη συνηθισμένη, εμβληματική τους λίστα «52 προορισμοί για να ταξιδέψεις», οι New York Times προτείνουν μέρη στον πλανήτη όπου οι ταξιδιώτες μπορούν να γίνουν μέρος της λύσης σε προβλήματα όπως ο υπερτουρισμός και η κλιματική αλλαγή.

Οι NYTimes για την Εύβοια

Ανάμεσα στους 52 προορισμούς συμπεριλαμβάνεται και η Εύβοια, η οποία πληγώθηκε από τις πυρκαγιές του περασμένου καλοκαιριού. Το κείμενο που συνοδεύει την Εύβοια, στο Νο 9 της λίστας, ξεκινά με μια ιδιαίτερη αναφορά, καθώς συστήνει στους αναγνώστες όλου του κόσμου την πρωτοβουλία κοινωνικής αλληλεγγύης «Ο Άλλος Άνθρωπος».

«Η αποθήκη τροφίμων Ο Άλλος Άνθρωπος ιδρύθηκε πριν από τουλάχιστον 10 χρόνια, εξυπηρετώντας την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και το νησί της Εύβοιας στον απόηχο της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα. Καθώς η χώρα ανακάμπτει από τις πυρκαγιές και τις πλημμύρες του περασμένου έτους, Ο άλλος άνθρωπος επεκτάθηκε για να βοηθήσει όσους έχασαν τα προς το ζην και καλωσορίζει τους ταξιδιώτες να εμπλακούν.

Στις εβδομαδιαίες εκδηλώσεις φαγητού που πραγματοποιούνται στην πρωτεύουσα της Εύβοιας, τη Χαλκίδα, τα γεύματα μαγειρεύονται και καταναλώνονται μαζί για να δημιουργήσουν μια αίσθηση κοινότητας. Οι εθελοντές καλούνται να βοηθήσουν στο μαγείρεμα, να συσκευάζουν φαγητά και είδη πρώτης ανάγκης και να προσφέρουν πόρους για την ανοικοδόμηση σχολείων και να βοηθήσουν τους ντόπιους με βασικούς λογαριασμούς», τονίσει το δημοσίευμα.

Χάθηκαν στις πυρκαγιές σπίτια, επιχειρήσεις, ελαιώνες και το ένα τρίτο του αγαπημένου πευκοδάσους της Εύβοιας, στο οποίο γενιές είχαν βασιστεί για ρετσίνι και μέλι. Η αύξηση του τουρισμού είναι ζωτικής σημασίας για την οικονομική ανάκαμψη του νησιού που βρίσκεται κοντά στην Αθήνα. Εκτός από τα κοινοτικά έργα, οι επισκέπτες θα βρουν μια ακρόπολη στην κορυφή ενός λόφου και άλλους αρχαιολογικούς χώρους στην Ερέτρια, ιαματικές πηγές πλούσιες σε ορυκτά στην Αιδηψό και ηλιοβασιλέματα, με φόντο το Αιγαίο Πέλαγος».

The post New York Times: «52 μέρη για έναν κόσμο που άλλαξε» -Η Εύβοια ένας από τους προορισμούς του 2022 appeared first on Eptanews.gr.

Στα χρόνια από το 2000 ως το 2010, οι τουριστικές εκστρατείες των ελληνικών κυβερνήσεων συνοψίζονταν στο «θάλασσα, ήλιος και σεξ, με μερικές ελληνικές κολώνες στο φόντο», λέει στην αμερικανική εφημερίδα ο Poka Yio, καλλιτεχνικός διευθυντής της Μπιενάλε της Αθήνας. Η Μπιενάλε, που άρχισε το 2007, επεδίωξε να αλλάξει αυτό το στερεότυπο: «Θέλαμε να βάλουμε την Αθήνα στον πολιτιστικό χάρτη της σύγχρονης τέχνης», εξηγεί.

Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, η Αθήνα βρίσκεται πλέον στο ραντάρ του κοινού της σύγχρονης τέχνης, αν και περισσότερο ως αξιοπερίεργο παρά ως μείζων κόμβος. Η Μπιενάλε, που πραγματοποιήθηκε παρά την πανδημία στη διάρκεια του Νοεμβρίου, είχε 40.000 επισκέπτες, οι 10.000 από το εξωτερικό.

«Αν οι πολιτικές δυνάμεις καταλάβαιναν πόσο συζητείται η Αθήνα ως σύγχρονος πολιτιστικός προορισμός, μπορεί να έδιναν περισσότερη προσοχή, επειδή αυτό σημαίνει χρήμα και δημόσια εικόνα», λέει η Κατερίνα Γρέγου, διευθύντρια του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ).

Το κενό στην κυβερνητική υποστήριξη της σύγχρονης εικαστικής τέχνης κάλυπταν ιδιωτικοί θεσμοί, όπως τα ιδρύματα ΔΕΣΤΕ, ΝΕΟΝ, Ωνάση και Σταύρου Νιάρχου, που «διαδραμάτισαν τεράστιο ρόλο στην αλλαγή της στάσης έναντι της σύγχρονης τέχνης δημιουργώντας ένα οικοσύστημα», λέει ο Poka Yio.

Ωστόσο αυτές οι πρωτοβουλίες του ιδιωτικού τομέα «δεν υποκαθιστούν την ανάγκη για δημόσια πολιτική», επισημαίνει η Κατερίνα Γρέγου και η ελληνική κυβέρνηση φαίνεται τελευταία να συμφωνεί. Ο Νικόλας Γιατρομανωλάκης, απόφοιτος του Χάρβαρντ, διορίστηκε τον Ιούλιο 2019 γραμματέας αρμόδιος για το σύγχρονο πολιτισμό και στις αρχές του 2021 προήχθη σε υφυπουργό Πολιτισμού αρμόδιο για θέματα σύγχρονου πολιτισμού.

Ένα από τα πρώτα που έκανε ήταν να ανοίξει γρήγορα το ΕΜΣΤ. «Ο πρωθυπουργός υποστηρίζει πολύ την ιδέα της προώθησης του σύγχρονου πολιτισμού και ο Νικόλας Γιατρομανωλάκης είναι ένας πραγματικά λαμπρός τύπος», λέει ο Γεράσιμος Γιαννόπουλος, δικηγόρος και μέλος του συμβουλίου του ΕΜΣΤ. «Όμως η Ελλάδα βρέθηκε σε δύσκολη κατάσταση αφότου ξέσπασε η κρίση του χρέους. Και δεν μπορείς να γυρίσεις τα πράγματα επιμένοντας στην ένδοξη αρχαιολογική κληρονομιά», προσθέτει.

Ωστόσο ο Νικόλας Γιατρομανωλάκης θεωρεί πως «το να αντιπαραθέτεις το κλασικό με το σύγχρονο είναι αντιπαραγωγικό, θα πρέπει να συνεργάζονται» και φέρνει ως παράδειγμα την έκθεση έργων του βρετανού καλλιτέχνη Antony Gormley που έγινε το 2019 ανάμεσα στα ερείπια της Δήλου.

Όμως η επιτυχημένη στήριξη της σύγχρονης τέχνης απαιτεί κάτι περισσότερο από χρήματα, λέει η Αφροδίτη Παναγιωτάκου, διευθύντρια πολιτισμού του Ιδρύματος Ωνάση. «Τελικά οι άνθρωποι που αλλάζουν το σκηνικό είναι οι ίδιοι οι καλλιτέχνες», εξηγεί. «Ο ρόλος μας είναι να τους στηρίξουμε, να δουλέψουμε μαζί τους, να είμαστε εκεί γι’ αυτούς».

Η Αθήνα, με τη συρροή μεταναστών και καλλιτεχνών, είναι μια μητρόπολη σε ανοδική πορεία, «ένα αντίβαρο στο τρίποδο Λονδίνο-Παρίσι-Βερολίνο» , λέει ο Poka Yio, ο διευθυντής της Μπιενάλε.

«Στην Ελλάδα χάσαμε τον μοντερνισμό και τώρα προσπαθούμε να κάνουμε τεράστια άλματα», προσθέτει. «Δεν έχουμε πολλά από τα συστήματα και τις δομές που έχουν άλλες χώρες. Όμως αυτό είναι επίσης πολύ θετικό και μέρος αυτού που κάνει την Αθήνα τόσο γοητευτική. Όλα εξακολουθούν να είναι δυνατά σ’ αυτό το μέρος».

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

The post New York Times: Ένας κόμβος για τη σύγχρονη τέχνη δημιουργείται «στη σκιά της Ακρόπολης» appeared first on Eptanews.gr.

Η πρόταση είναι ταυτόχρονα έμμεση αναφορά στα πρώτα χρόνια του «Book Review», που βασιζόταν σε μεγάλο βαθμό στις προτάσεις των αναγνωστών της εφημερίδας. «Είναι ένα νεύμα στην ιστορία μας (…) Θέλαμε αυτό το πρότζεκτ, όπως και τα πρώτα εγχειρήματά μας, να αντανακλούν τις προτιμήσεις των αναγνωστών», έγραψαν οι Times.

Παρότι υπήρχε ένα τεράστιο σώμα βιβλίων, το κοινό φαίνεται πως τελικά έκρινε με πυξίδα την νοσταλγία. Από τις χιλιάδες βιβλίων, η εφημερίδα κατέληξε στους 25 τίτλους που είχαν προταθεί περισσότερο και τους έθεσε σε νέα ψηφοφορία. Μετά από 200.000 ψήφους σε 67 χώρες, η αμερικανική εφημερίδα ανακοίνωσε τελικά τα αποτελέσματα.

1. Όταν Σκοτώνουν τα Κοτσύφια, (To Kill A Mockingbird), Harper Lee

New York Times: Τα 5 καλύτερα βιβλία των τελευταίων 125 ετών

2. Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών: Η Συντροφιά του Δαχτυλιδιού (The Fellowship of the Ring), J.R.R. Tolkien

New York Times: Τα 5 καλύτερα βιβλία των τελευταίων 125 ετών

3. 1984, George Orwell

New York Times: Τα 5 καλύτερα βιβλία των τελευταίων 125 ετών

4. Εκατό Χρόνια Μοναξιά, Gabriel García Márquez

New York Times: Τα 5 καλύτερα βιβλία των τελευταίων 125 ετών

5. Beloved, Toni Morrison

New York Times: Τα 5 καλύτερα βιβλία των τελευταίων 125 ετών

The post New York Times: Τα 5 καλύτερα βιβλία των τελευταίων 125 ετών appeared first on Eptanews.gr.

Το 1984, ο Νιλ Κίνοκ, ο τότε επικεφαλής του αντιπολιτευόμενου Εργατικού Κόμματος στη Βρετανία, έκανε κάτι που λίγοι πολιτικοί έχουν τολμήσει: δεσμεύτηκε να επιστραφούν τα γλυπτά του Παρθενώνα. Είναι «ηθικό ζήτημα», δήλωσε ο Κίνοκ σε δημοσιογράφους κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στην Αθήνα. «Ο Παρθενώνας χωρίς τα μάρμαρα είναι σαν χαμόγελο που του λείπει ένα δόντι», πρόσθεσε. Τα σχόλια του Κίνοκ έγιναν πρωτοσέλιδο εκείνη την εποχή, αλλά όταν ο ίδιος επέστρεψε στο Λονδίνο, ανακάλυψε ότι λίγοι στο κόμμα του συμμερίζονται τις απόψεις του –και ακόμα λιγότεροι μεταξύ των Συντηρητικών μελών της κυβέρνησης της Μάργκαρετ Θάτσερ.

Την περασμένη εβδομάδα το θέμα των γλυπτών επέστρεψε στον δημόσιο λόγο ύστερα από το παρατεταμένο κλείσιμο των ελληνικών αιθουσών του μουσείου λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού και εργασιών συντήρησης. Επέστρεψε καθώς ακτιβιστές σε όλη την Ευρώπη διαμαρτύρονται προκειμένου να αποκατασταθούν ιστορικές αδικίες, όπως τις χαρακτηρίζουν. Και πάλι ωστόσο η ιδέα της επιστροφής των γλυπτών στην Αθήνα φαίνεται να έχει μικρή πολιτική στήριξη, όπως και στις ημέρες του Κίνοκ.

Σύμφωνα με τους New York Times, η επίσημη θέση της βρετανικής κυβέρνησης είναι ότι δεν είναι υπεύθυνη για την τύχη των μαρμάρων: αυτό, λέει, είναι θέμα για τους διαχειριστές του Βρετανικού Μουσείου, οι περισσότεροι εκ των οποίων διορίζονται από τον πρωθυπουργό. Και ο πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον έχει κατ’ επανάληψη δηλώσει ότι τα γλυπτά είναι αναπόσπαστο κομμάτι της αποστολής του μουσείου να παρουσιάσει την παγκόσμια Ιστορία.

Καθ’ όλο το 2021, άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ανακοίνωσαν πολιτικές αποκατάστασης και επέστρεψαν διάφορα αντικείμενα. Τον Απρίλιο, η Γερμανία ανακοίνωσε ότι θα ξεκινήσει από τις αρχές του επόμενου έτους να επιστρέφει από τα μουσεία της στη Νιγηρία περίπου 1.100 λεηλατημένα τεχνουργήματα, γνωστά ως ‘Χάλκινα του Μπενίν’. Τον Ιούνιο, η κυβέρνηση του Βελγίου συμφώνησε σε σχέδιο για τη μεταφορά της ιδιοκτησίας κλεμμένων αντικειμένων από τα μουσεία της στις αφρικανικές χώρες προέλευσης. Τον Οκτώβριο, ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν επέστρεψε 26 λεηλατημένα αντικείμενα στο Μπενίν, κάνοντας πράξη μια δέσμευση του 2017 για επιστροφή αφρικανικής τέχνης από τα μουσεία της χώρας.

Ωστόσο στη Βρετανία, τα οποίας τα μουσεία είναι γεμάτα με θησαυρούς από πρώην κατακτήσεις, το θέμα της αποκατάστασης δεν είναι καν στην πολιτική ατζέντα. Ούτε η κυβέρνηση, ούτε το αντιπολιτευομένο Εργατικό Κόμμα έχουν εκδώσει δήλωση για το θέμα αυτό και δεν έχει υπάρξει συζήτηση για αυτό στο Κοινοβούλιο.

Οι ακτιβιστές υποστηρίζουν, σύμφωνα με τους New York Times, ότι η κυβέρνηση θα μπορούσε να αναλάβει δράση για τα Γλυπτά του Παρθενώνα, εάν το ήθελε, καθώς ορίζει τους κανόνες για μεγάλα μουσεία και συχνά διορίζει τους διαχειριστές τους.

Τον Σεπτέμβριο, επιτροπή της UNESCO για την επιστροφή διαφιλονικούμενων τεχνουργημάτων ανέφερε ότι η διαμάχη για τα μάρμαρα «έχει διακυβερνητικό χαρακτήρα και κατά συνέπεια, η υποχρέωση να επιστραφούν τα μάρμαρα του Παρθενώνα εναπόκειται ξεκάθαρα στην κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου».

Ωστόσο, οι βουλευτές επιμένουν ότι το ζήτημα δεν είναι στο χέρι τους, σύμφωνα με την αμερικανική εφημερίδα.

Από τον Σεπτέμβριο, το συμβούλιο διαχειριστών του Βρετανικού Μουσείου τελεί υπό τον Τζορτζ Όσμπορν, πρώην βουλευτή των Συντηρητικών που ήταν υπουργός Οικονομικών της Βρετανίας από το 2010 έως το 2016. Ο Όσμπορν δεν απάντησε στα αιτήματα για συνέντευξη στους New York Times, αλλά σε άρθρο γνώμης στους Times of London νωρίτερα αυτό τον μήνα ανέφερε ότι το μουσείο είναι «ανοικτό στον δανεισμό των τεχνουργημάτων οπουδήποτε μπορούν να τα φροντίσουν και να εξασφαλίσουν την ασφαλή επιστροφή τους», συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας.

Ο Χαρτγουιγκ Φίσερ, διευθυντής του Βρετανικού Μουσείου, επίσης αρνήθηκε να δώσει συνέντευξη αλλά ανέφερε σε δήλωση του μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ότι τα μάρμαρα βοηθούν τους επισκέπτες «να έχουν μια εικόνα για τους πολιτισμούς του κόσμου και το πώς διασυνδέονται μέσα στον χρόνο».

Η Τζάνετ Σούζμαν, ηθοποιός και επικεφαλής της Βρετανικής Επιτροπής για την Επανένωση των Μαρμάρων του Παρθενώνα, ανέφερε ότι ελπίζει η αλλαγή στάση σε όλο τον κόσμο για το πού ανήκουν τα αφρικανικά τεχνουργήματα θα επηρεάσει τις απόψεις και για τα μάρμαρα.

Ωστόσο με τον διορισμό του Όσμπορν, οι ελπίδες της περιορίστηκαν για το θέμα αυτό. «Κανείς δεν διορίζεται στο Βρετανικό Μουσείο εκτός κι αν ορκιστεί στον τάφο της μητέρας του ότι δεν θα επιστρέψει τίποτα», είπε η ίδια.

Ο Κίνοκ είπε ότι νιώθει στεναχωρημένος όταν σκέφτεται τις πιθανότητες επιστροφής των μαρμάρων. Η αλλαγή στη Βρετανία «θα επέλθει μόνο με μία διαφορετική κυβέρνηση που […] θα προσπαθήσει να βελτιώσει την αντίληψη του Ηνωμένου Βασιλείου για την Ιστορία του», είπε. «Τότε», πρόσθεσε ο ίδιος, «θα υπάρχει ισχυρή πιθανότητα η θαυμαστή μας χώρα να γίνει Μεγάλη Βρετανία σε όρους του 21ου αιώνα».

The post New York Times: Ενώ η Ευρώπη επιστρέφει αρχαιότητες, η Βρετανία παραμένει σιωπηλή appeared first on Eptanews.gr.