«Μόνο όσοι είναι παγιδευμένοι στο παρελθόν τους απαιτούν μποϊκοτάζ. Τέτοιου είδους μέθοδοι δεν έχουν λύσει ποτέ τα παγκόσμια προβλήματα». Η ρήση του Ούλι Χένες, μία από τις πολλές που τον έχουν καταστήσει αντικείμενο διχασμού στην παραγοντική καριέρα του, θα μπορούσε να αποτελεί το «ευαγγέλιο» για την Μπάγερν Μονάχου. Αντιθέτως, είναι ο λόγος που βιώνει την μεγαλύτερη μετάβαση της στην τρέχουσα δεκαετία, αφού τα λόγια του πρόσφατα απελθόντα προέδρου της, έχουν γυρίσει μπούμερανγκ, αποδεικνύοντας ότι στον βαυαρικό μικρόκοσμο, τα παγκόσμια μοτίβα δεν ισχύουν.

Πράγματι, η φετινή Μπάγερν θυμίζει μια ομάδα προδομένη από το εσωτερικό σαμποτάζ που υπέστη. Είχε αναλυθεί και σε προηγούμενο κείμενο του Planet Football, ότι οι συνέργειες των ισχυρών της ανδρών δημιούργησαν πόλωση, πλήττοντας την ομαλή της λειτουργία, που θα ήταν απαλλαγμένη από σύνδρομα εξουσίας, ικανά να την κρατούσαν δέσμια στο παρελθόν. Κι όπως φαίνεται και στο φετινό της οικοδόμημα, αυτό έχει αρχίσει να την «στοιχειώνει» επικίνδυνα.

Η Μπάγερν Μονάχου, μέσα στο πρώτο μισό της σεζόν και τελευταίο μισό της τρέχουσας δεκαετίας, έχει ανοίξει μέτωπα προς πάσα κατεύθυνση. Ο Νίκο Κόβατς παραιτήθηκε προτού απολυθεί, ο Χάνσι Φλικ επιτελεί τον ρόλο του υπηρεσιακού, η προεδρία παραδόθηκε από τον Χένες στις 15 Νοεμβρίου και θα αναληφθεί ξανά από τον Όλιβερ Καν με τον ερχομό του νέου έτους και στο κάδρο της Bundesliga, η πιο ασθενική εκδοχή της ομάδας έχει χαρακτηριστεί από το Νο7. Tόσο στην απόσταση της από την πρωτοπόρο Γκλάντμπαχ, όσο και στην θέση που καταλαμβάνει στην κατάταξη. Ο αριθμός του ψεύτη, άλλωστε, για έναν σύλλογο που έμαθε να βρίσκει την αλήθεια του στην κορυφή.

Συχνά διπολική, η φετινή Μπάγερν έδειξε ικανή να νικήσει με 7-2 την Τότεναμ στην έδρα της και σε τέσσερις μέρες να ηττηθεί από την Χόφενχαϊμ στην «Αλιάνζ Αρίνα» με 2-1. Το εν λόγω κοντράστ θα μπορούσε να είναι το εξώφυλλο της αστάθειας της, αφού η ευρωπαϊκή τελειότητα που επιδεικνύει, μετατρέπεται σε ένα παρωχημένο σύνολο, βαλτωμένο στην μετριότητα, όταν πρέπει να παραταχθεί στα γερμανικά γήπεδα. Στην πιο τρελή και αμφίρροπη Bundesliga από την διετία 2007-2009, όπου η Μπάγερν απέδειξε ότι δεν της ταιριάζει ο ανταγωνισμός με τους πολλούς και έχασε το πρωτάθλημα από τις εκπλήξεις της κάθε χρονιάς (Στουτγκάρδη το 2007, Βόλφσμπουργκ το 2009).

Μετά και την έσχατη ήττα από την Γκλάντμπαχ, οι Βαυαροί έχουν σημειώσει την χειρότερη τους συγκομιδή σε 14 ματς πρωταθλήματος (24 βαθμοί) από τη σεζόν 2010/11. Τότε, είχαν συγκεντρώσει 23 στο αντίστοιχο διάστημα. Τελικά, έχασαν το πρωτάθλημα από την Ντόρτμουντ του Γιούργκεν Κλοπ, μένοντας πίσω δέκα βαθμούς, στην τρίτη θέση. Αν κάποιος πιστεύει στους οιωνούς, δεν μπορεί να αγνοήσει ότι το τέλμα στο οποίο βρίσκεται αυτήν την στιγμή, είναι ικανό να την επαναφέρει στην προηγούμενη σοβαρή μετάβαση της, προτού αναλάβει ο Γιουπ Χάινκες. Να τελειώσει δηλαδή την δεκαετία του 2010 και να αρχίσει αυτήν του 2020 με τον ίδιο τρόπο, που εκκίνησε δέκα χρόνια πριν, σε ένα πισωγύρισμα ολκής.

Αγωνιστικά, ουδείς μπορεί να συσχετίσει με την λογική, το γεγονός ότι ο ανεπανάληπτος Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι, βάζει πλώρη για Χρυσό Παπούτσι, την ώρα που η ομάδα του δείχνει ακίνδυνη.

Ο Πολωνός σταρ εκπληρώνει το μάξιμουμ των δυνατοτήτων του, μετρά 27 γκολ όταν όλη η υπόλοιπη ομάδα σκοράρει 33 κι όλα αυτά σε ένα σύνολο που ποτέ δεν ήταν απολυταρχικό στην επιθετική του λειτουργία, να βασίζεται αποκλειστικά και μόνο στο εννιάρι του. Και πως θα μπορούσε άλλωστε, όταν η περίφημη… ληστεία της (Robbery), απαρτιζόμενη από δύο ακραίους επιθετικογενείς παίκτες όπως οι Ριμπερί και Ρόμπεν, ήταν το σημείο αναφοράς στην χρυσή περασμένη δεκαετία.

Είναι, όμως, εξίσου παροιμιώδης η δυστοκία από το supporting cast του. Με εξαίρεση τον διασωθέντα Γκνάμπρι, που όμως, συνεισφέρει σποραδικά για τα 9 γκολ σύνολο, τόσο ο Μίλερ (3), όσο κυρίως, ο Κομάν (3) και ο πιτσιρικάς Ντέιβις (1), οι παρτενέρ του Λέβα στην γραμμή κρούσης μένουν μακριά από το γκολ ( ο Πέρισιτς σταδιακά ανταποκρίνεται).

Κι όσο δεν υπάρχει πλουραλισμός επιθετικά και η Μπάγερν παραδίνεται στις ορέξεις του μυθικού Λεβαντόφσκι, τόσο μεγαλώνει το πρόβλημα η αμυντική της γραμμή. Ο Μπόατενγκ έχει χάσει το μυαλό του από όταν του καρφώθηκε στο μυαλό να φύγει από τον σύλλογο, χωρίς να το κάνει, ο Κίμιχ έχει μείνει μόνος του να κάνει όλες τις δουλειές και παρά την ένεση φρεσκάδας με Ερναντέζ και Παβάρ το περασμένο καλοκαίρι, η Μπάγερν αυτή τη στιγμή έχει την δεύτερη χειρότερη άμυνα στην Bundesliga από τις ομάδες της δεκάδας.

Καθώς βαδίζει προς τη νέα χρονιά και την εποχή των ’20s, οι φίλοι της Μπάγερν και οι ίδιοι οι άνθρωποι της θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι αυτή η σεζόν, πιθανόν να μην διασωθεί και πάλι με ένα extreme makeover της τελευταίας στιγμής. Και ίσως το «χαστούκι» να είναι ιδανική συνέπεια στο τέλος της, προκειμένου να σοκαριστεί και να συνέλθει σε γοργούς ρυθμούς. Από μόνη της, η αποχώρηση του Ούλι Χένες από την προεδρία, ενός παράγοντα ιδιόρρυθμου, συνωμοσιακού, με ισχυρό αλλά προβληματικό «εγώ», αλλάζει την σκοπιά και η διάδοχη κατάσταση με τον Όλιβερ Καν επικεφαλής, υπό του αμετακίνητου Καρλ-Χάιντς Ρουμενίγκε, ίσως, να είναι το κατάλληλο πρώτο βήμα για να απομακρυνθεί από το παρελθόν της. Παραδόξως, με ακόμη ένα όνομα, που κατέχει τη δική του βαρύνουσα σημασία στην ιστορία του συλλόγου.

Πρωτίστως, όμως, η Μπάγερν καλείται να ανοικοδομηθεί ξανά, με κύριο χαρακτηριστικό τους ενωτικούς δεσμούς και όχι τις αντιμαχόμενες εξουσίες. Διότι όπως η πλειονότητα των προβλημάτων, ανεξαρτήτως γεωγραφικής κλίμακας, προέρχεται από την κεφαλή. Και σίγουρα, δεν λύνονται μέσω μποϊκόταζ, προς σπάνια δικαίωση των λεγομένων του Ούλι Χένες.

The post Μπάγερν Μονάχου: Διαλυμένο παζλ, στη δίνη μιας ακόμη μετάβασης appeared first on Eptanews.gr.

Είναι αλήθεια ότι αυτό το νόμισμα έχεις δύο όψεις διότι στη μία πλευρά αποτυπώνεται η (ομολογουμένως) αξιοζήλευτη πορεία και των δύο αλλά και τα πεπραγμένα τους τόσο σε αγωνιστικό όσο και σε εμπορικοοικονομικό επίπεδο. Γιατί η μεν Άλμπα Βερολίνου έχει κατακτήσει 21 τίτλους (σ. σ. 20 εγχώριοι και το Κύπελλο Κόρατς) σε 30 χρόνια ιστορίας, εμφανίζοντας τρομακτική συνέπεια σε επίπεδο συμμετοχής στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, η δε Μπάγερν Μονάχου αποφάσισε το «rebranding» πριν από περίπου δέκα χρόνια και ήδη βρίσκεται στην «ελίτ» του ευρωπαϊκού μπάσκετ.

Και οι δύο ομάδες είναι ισχυρά brands, στοιχειοθετούν παραδείγματα προς μίμηση στον εμπορικό τομέα, κατάφεραν να «βάλουν» στο μυαλό του γερμανού φιλάθλου το μπάσκετ, σε σημείο να έχουν φανταστικά ποσοστά πληρότητας των γηπέδων στα εντός έδρας αγώνες καθώς διαθέτουν τρομακτικά υψηλό αριθμό εισιτηρίων διαρκείας.

Το αγωνιστικό κομμάτι στοιχειοθετεί ξεχωριστή περίπτωση και σε επίπεδο Euroleague, συνεχίζουν να σφυρηλατούνται στα δύσκολα. Η Μπάγερν Μονάχου συνεχίζει να εφαρμόζει το πλάνο που είχε ανακοινώσει (προ δεκαετίας) ο Ούλι Χένες και είναι αλήθεια ότι ανταποκρίνεται σ’ αυτό με εξαιρετική ακρίβεια. Υπό την έννοια ότι, όταν το 2008 αποφασίστηκε η (ουσιαστικά) επανίδρυση του τμήματος μπάσκετ, σε αγωνιστικό επίπεδο, βασικός στόχος ήταν η κατάκτηση εγχώριων τίτλων και σε βάθους χρόνου η διεκδίκηση αντίστοιχων σε επίπεδο διασυλλογικών διοργανώσεων.

Η φετινή σεζόν είναι η 5η για τους Βαυαρούς στην Euroleague, μέχρι στιγμής μοιάζει να είναι η καλύτερη σε σχέση με τις προηγούμενες, αλλά συνεχίζουν να έχουν απόσταση από τις ομάδες που εντάσσονται στους… εν δυνάμει διεκδικητές της Euroleague. Η επένδυση αυξήθηκε συγκριτικά με τα προηγούμενα χρόνια, κατά δήλωση της διοίκησης των Βαυαρών, θα φτάσει στο υψηλότερο επίπεδό της σε βάθος διετίας κι εκεί θα φανεί αν η Μπάγερν Μονάχου θα ενταχθεί στους διεκδικητές θέσης στο Final Four ή θα παραμείνει στους αντίστοιχους μιας θέσης στα Play Offs. Πέρυσι, οι Βαυαροί διεκδίκησαν αυτό το εισιτήριο μέχρι τέλους, περιορίστηκαν σε μόλις τρεις νίκες στους τελευταίους εννιά αγώνες και κάπως έτσι αδίκησαν τους εαυτούς τους.

Η Άλμπα Βερολίνου είναι από τις συνεπέστερες ευρωπαϊκές ομάδες υπό την έννοια ότι από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 έως και σήμερα βρίσκεται σταθερά στο υψηλό επίπεδο. Ήδη μετρά διψήφιο αριθμό συμμετοχών στην Euroleague, είναι επίσης αλήθεια όμως ότι δεν έχει πετύχει την υπέρβαση που τόσο θέλει. Υπό την έννοια ότι το υψηλότερο σημείο που έφθασε είναι το Top16 της διοργάνωσης (σ. σ. τρεις φορές), ενώ το φετινό ξεκίνημα δεν είναι αντιπροσωπευτικό των φιλοδοξιών της, καθώς ήδη βρίσκεται σε μειονεκτική θέση έχοντας μόλις μία νίκη σε επτά αγώνες. Το επίπεδο της διοργάνωσης μοιάζει να είναι εξαιρετικά υψηλό γι’ αυτήν, γι’ αυτόν τον λόγο συμπεριλαμβάνεται στο γκρουπ των ομάδων που βρίσκονται στην τελευταία ταχύτητα της φετινής Euroleague.

Σε πρόσφατη συνέντευξή του, ο managing director της Άλμπα, Μάρκο Μπάλντι, στάθηκε στις διαφορές της γερμανικής ομάδας με αυτές που έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στη διοργάνωση. «Υπάρχουν ομάδες οι οποίες είναι μπροστά από εμάς σε αγωνιστικό επίπεδο αλλά και σε μπάτζετ. Εξελισσόμαστε ως ομάδα κι έχουμε παίκτες οι οποίοι γνωρίζουν ότι έχουν πολλά περιθώρια βελτίωσης σε ατομικό επίπεδο», είπε μεταξύ άλλων, δείχνοντας ότι η αυτογνωσία είναι ένα από τα χαρακτηριστικά του κλαμπ.

The post Οι Γερμανοί… αργούν ακόμη appeared first on Eptanews.gr.