Όλα αυτά βέβαια είναι απλές φαιδρότητες μπροστά στην σοβαρότητα των εγκλημάτων της Τουρκίας απέναντι στον Ελληνισμό της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου (επιστράτευση 20 ηλικιών το 1941, ρατσιστική επιβολή εξοντωτικής φορολογίας 1942, στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας, ανοικτές φυλακές βαρυποινιτών σε Ίμβρο για την εκδίωξη του χριστιανικού πληθυσμού, πογκρόμ της 6^ης Σεπτεμβρίου 1955, μαζικές απελάσεις του 1964 κ.α.π).

Τις δύο παρεμβάσεις του Συλλόγου Κωνσταντινουπολιτών επιμελήθηκε ο νυν πρόεδρος του συλλόγου Αντώνης Λαμπίδης οι οποίες παρουσιάστηκαν στην σύνοδο από τον συντάκτη του άρθρου αυτού και πρώην πρόεδρο του Συλλόγου.

Η πρώτη παρέμβαση έγινε στην Αγγλική γλώσσα, στην ενότητα ΙΙΙ της συνόδου, την Τετάρτη 5 Οκτωβρίου 2023 και αφορούσε την ελληνική μειονότητα της Κωνσταντινούπολης που απέμεινε να φυλάει Θερμοπύλες (Plenary Session III: Tolerance and Non-Discrimination – Addressing racism, xenophobia, discrimination and intolerance) και η οποία είχε (σε ελεύθερη απόδοση) ως εξής:

«Ονομάζομαι Λεωνίδας Κουμάκης και εκπροσωπώ τον Σύλλογο των Κωνσταντινουπολιτών, μια οργάνωση της κοινωνίας των πολιτών η οποία ιδρύθηκε το έτος 1928 στην Ελλάδα από βιαίως εκπατρισμένα μέλη της Ελληνικής Μειονότητας της Κωνσταντινούπολης.

Οι μη μουσουλμανικές μειονότητες στην Τουρκία υπέστησαν αναρίθμητες αδικίες σαν αποτέλεσμα των διακρίσεων και των καταπιεστικών κρατικών πολιτικών του Τουρκικού κράτους.

Η εξόντωση της Ελληνικής μειονότητας στην Τουρκία, αποτελεί συνέχεια της Γενοκτονίας η οποία εξόντωσε συστηματικά τους ελληνικούς πληθυσμούς στην Μικρά Ασία, την Ανατολική Θράκη, την Ίμβρο, την Τένεδο και την Κωνσταντινούπολη με συνδυασμένα μέσα σφαγών, μαζικών εκτοπίσεων και θηριωδιών της περιόδου 1914 – 1922 που είχαν σαν αποτέλεσμα την εκδίωξη περισσότερων από 1.300.000 Ελλήνων από τις πατρογονικές τους εστίες.

Το πογκρόμ του 1955, οι μαζικές απελάσεις του 1964 καθώς και άλλα καταπιεστικά μέτρα αποτελούν την ιστορική επιβεβαίωση πως ο μόνιμος και διαχρονικός στόχος της εκάστοτε τουρκικής εξουσίας είναι η ολοκληρωτική εξόντωση της Ελληνικής Μειονότητας στην Τουρκία.

Μετά την Συνθήκη της Λωζάνης του 1923, παρέμειναν στην Κωνσταντινούπολη 130.000 περίπου Έλληνες. Έκτοτε, και εξαιτίας των συστηματικών διώξεων του Τουρκικού κράτους, οι Ελληνικοί πληθυσμοί της Τουρκίας άρχισαν να μειώνονται δραματικά, έτσι από 100.000 περίπου της δεκαετίας του 1950 σήμερα έχουν μειωθεί σε λιγότερους από 2.000 ανθρώπους.

Αντίθετα, η ακμάζουσα μουσουλμανική μειονότητα στην Ελληνική Θράκη αριθμεί σήμερα περίπου 120.000 μέλη, ενώ οι δύο μειονότητες ήταν ίσες περίπου σε αριθμό την εποχή που υπογράφηκε η Συνθήκη της Λωζάνης. Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους.

 Ο Σύλλογος Κωνσταντινουπολιτών, σαν μια οργάνωση της κοινωνίας των πολιτών, καλεί την Τουρκία:

• Να προστατεύσει τα ανθρώπινα δικαιώματα, τις θεμελιώδεις ελευθερίες και τους κανόνες του δικαίου, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας των πολιτών που ανήκουν σε μειονότητες
• Να υιοθετήσει μέτρα και πολιτικές θετικής δράσης που θα εγγυώνται την επιβίωση, την ευημερία και το μέλλον της Ελληνικής Μειονότητας
• Να αποκαταστήσει τα παραβιασθέντα δικαιώματα των μη μουσουλμανικών ιδρυμάτων

Το πλήρες κείμενο της Δήλωσης και των Συστάσεων του Συλλόγου Κωνσταντινουπολιτών, έχει ήδη κατατεθεί προς διανομή σε όλα τα μέλη της συνόδου.  Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας».

Η δεύτερη παρέμβαση έγινε επίσης στην Αγγλική γλώσσα, στην ενότητα ΙV της συνόδου, την Πέμπτη 6 Οκτωβρίου 2023 και αφορούσε τον συστηματικό στραγγαλισμό του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουτπόλεως (Plenary Session IV: Fundamental freedoms – Freedom of thought, conscience, religion or belief; Freedom of assembly and association; National human rights institutions) και η οποία είχε (σε ελεύθερη απόδοση) ως εξής:

«Ονομάζομαι Λεωνίδας Κουμάκης και εκπροσωπώ τον Σύλλογο των Κωνσταντινουπολιτών, μια οργάνωση της κοινωνίας των πολιτών η οποία ιδρύθηκε το έτος 1928 στην Ελλάδα από βιαίως εκπατρισμένα μέλη της Ελληνικής Μειονότητας της Κωνσταντινούπολης.

Η Τουρκική κυβέρνηση δεν έχει μέχρι σήμερα καταργήσει τους σοβαρούς περιορισμούς της θρησκευτικής ελευθερίας, συμπεριλαμβανομένων των κρατικών πολιτικών και των ασφυκτικών κανονισμών οι οποίοι αρνούνται την νομική προσωπικότητα στο Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, το δικαίωμα να κατέχει, να αποκτά και να διαχειρίζεται περιουσία, να εκπαιδεύει κληρικούς και να προσφέρει θρησκευτική εκπαίδευση.

Η τουρκική κυβέρνηση αρνείται την αναγνώριση νομικής προσωπικότητας στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, με συνέπεια την αποστέρηση της περιουσίας του. Η κυβέρνηση το 2011 εξέδωσε διάταγμα για την επιστροφή ορισμένων ακινήτων ή την καταβολή αποζημίωσης όταν η επιστροφή δεν είναι δυνατή.

 Δυστυχώς, μόνο το 23% των περιπτώσεων ήταν επιλέξιμες για αποκατάσταση, ενώ το 70% περίπου των υποθέσεων απορρίφθηκαν ως απαράδεκτες.

 Η Τουρκική κυβέρνηση συνεχίζει να επιβάλλει πως μόνο Τούρκοι πολίτες μπορούν να είναι μέλη της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Ο ρόλος της κυβέρνησης στην υπαγόρευση των ατόμων που μπορούν να ενταχθούν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, αποτελεί απαράδεκτη παρέμβαση στην εσωτερική, εκλογική διαδικασία του Πατριαρχείου.

 Η Ελληνική Ορθόδοξη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, το μοναδικό ελληνορθόδοξο εκπαιδευτικό ίδρυμα της Τουρκίας για την εκπαίδευση της θρησκευτικής ηγεσίας της, ιδρύθηκε κατά την οθωμανική περίοδο το 1844, αλλά παραμένει κλειστή από το έτος 1971 κατά την περίοδο της Δημοκρατίας της Τουρκίας. 

Το έτος 2020, παρά το νομικό καθεστώς της Αγίας Σοφίας ως μουσείου από το 1935, άνοιξε ως τζαμί για μουσουλμανικές προσευχές, παραβιάζοντας τους διεθνείς νόμους και τις δεσμεύσεις της Τουρκίας βάσει των διατάξεων της Σύμβασης Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO του 1972.

Η τουρκική κυβέρνηση καλείται επειγόντως:

• Να χορηγήσει πλήρη νομική προσωπικότητα στο Οικουμενικό Πατριαρχείο
• Να επιτρέψει την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης
• Να τερματίσει την απαίτηση της όπως τόσο ο Οικουμενικός Πατριάρχης όσο και όλα τα μέλη της Ιεράς Συνόδου της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι υποχρεωμένα να έχουν την τουρκική υπηκοότητα.
• Να συμμορφωθεί με την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα.

 Το πλήρες κείμενο της Δήλωσης και των Συστάσεων του Συλλόγου Κωνσταντινουπολιτών, έχει ήδη κατατεθεί προς διανομή σε όλα τα μέλη της συνόδου.  Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας».

 ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ:  Ένας ιστορικός σύλλογος με 95 μέχρι σήμερα  χρόνια πληθωρικής δράσης, συνεχίζει να εκπέμπει δυνατή φωνή ιστορικής μνήμης, να διακηρύσσει την  αλήθεια και να αποδομεί την ύπουλη και συστηματική Τουρκική προπαγάνδα που χρηματοδοτείται εδώ και ολόκληρες δεκαετίες από την περιβόητη ΜΙΤ.

Η Τουρκική βιομηχανική παραγωγή Fake News στο διεθνές βήμα του ΟΑΣΕ βρίσκει πρόθυμη αποδοχή από τουρκόφωνες χώρες αλλά και από άλλα μουσουλμανικά κράτη. Οι συνεχώς επαναλαμβανόμενες «κατηγορίες» εναντίον της Ελλάδος, συνήθως «αντικρούονται» από την μόνιμη Ελληνική αντιπροσωπεία στον ΟΑΣΕ, αλλά είναι κρίσιμη και εξαιρετικά σημαντική η παρουσία μελών Συλλόγων και Σωματείων που έχουν υποστεί τα πάνδεινα από τις «πρακτικές» της Τουρκίας.

Δυστυχώς είναι λυπηρή η απουσία δεκάδων ανά τον κόσμο Συλλόγων και Σωματείων Κωνσταντινουπολιτών, συνήθως συμπεριλαμβανομένης και της Οικουμενικής Ομοσπονδίας Κωνσταντινουπολιτών, από το διεθνές βήμα του ΟΑΣΕ το οποίο εκμεταλλεύεται συνεχώς η Τουρκία εδώ και δεκαετίες, διαδίδοντας Fake News μέσω πολλών οργανώσεων-σφραγίδων που χρηματοδοτούνται πλουσιοπάροχα από την ΜΙΤ.

Λυπηρή είναι ακόμα και η παντελής απουσία της Κυπριακής Δημοκρατίας (οργανώσεις ή επίσημη αντιπροσωπεία στον ΟΑΣΕ), ιδίως τώρα που η Τουρκία έχει εγκαινιάσει μια νέα, απίστευτη προπαγάνδα με Fake News περί (δήθεν) καταπίεσης μουσουλμάνων στα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία σκόπιμα αποκαλείται από όλους τους προπαγανδιστικούς μηχανισμούς της ΜΙΤ σαν … «Νότια Κύπρος»! Αποτελεί πλέον εθνική ανάγκη, τόσο για την Ελλάδα όσο και για την Κύπρο, η «επί του πεδίου» αποδόμηση της απαράδεκτης αυτής Τουρκικής προπαγάνδας.

 Τελικά, ευτυχώς που υπάρχει και λειτουργεί αποτελεσματικά ο 95χρονος σήμερα Σύλλογος Κωνσταντινουπολιτών, ο οποίος ποτέ στο παρελθόν δεν έχει «τραπεζώσει» Τούρκους επίσημους, ούτε πηγαινοέρχεται τακτικά στην Άγκυρα, όπως δυστυχώς κάνουν κάποιοι «πρόθυμοι» για «συνεργασία». Τούτο διότι πραγματική συνεργασία μπορεί να γίνει μόνον όταν υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός στην αλήθεια και όχι φυσικά ύπουλη, διαχρονική εμμονή στην επιβολή του «δικαίου του ισχυρότερου»…

 * Λεωνίδας Κουμάκης: Νομικός, Συγγραφέας, Αρθρογράφος-Αναλυτής, μέλος του International Hellenic Association. Το αυτοβιογραφικό, διαχρονικό βιβλίο του «Το Θαύμα-Μια πραγματική ιστορία», το οποίο αναφέρεται στην μεθοδική εξολόθρευση του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης από το τουρκικό κράτος, υπάρχει εντελώς δωρεάν στην ηλεκτρονική βιβλιοθήκη του ΙΗΑ, τόσο στην Ελληνική όσο και στην Αγγλική γλώσσα.

The post ΟΑΣΕ: Δυνατή φωνή κατά της Τουρκίας | Του Λεωνίδα Κουμάκη* appeared first on Eptanews.gr.

Ο Hakan Fidan, ο άνθρωπος που (κατά Ερντογάν) «κρατάει το κουτί με τα μυστικά» βρίσκεται εδώ και είκοσι τουλάχιστον χρόνια δίπλα στον Ρ. Τ. Ερντογάν και αποτελεί την αφανή αλλά πραγματική του δύναμη. Τον Φεβρουάριο του 2010 διορίστηκε στην ΜΙΤ προκειμένου να αφοσιωθεί στην εκτέλεση των πιο σκοτεινών αποστολών (επιχείρηση «Mavi Marmara» μόλις 3 μήνες μετά την ανάληψη των «καθηκόντων» του, επιθέσεις σε τρίτες χώρες, «επιχειρήσεις» εναντίον αντιφρονούντων εκτός Τουρκίας, κυνήγι «Γκιουλεντιστών» -ιδίως μετά το αυτό-πραξικόπημα του 2016- μέσα στην Τουρκία, ειδικές «δράσεις» που εξασφάλιζαν νοθευμένες «νίκες» Ερντογάν σε εκλογικές αναμετρήσεις κ.ο.κ.ε.).

Γεννημένος στην Άγκυρα το 1968, σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο University of Maryland(ΗΠΑ), κατέχει μεταπτυχιακό και διδακτορικό από το ιδιωτικό Πανεπιστήμιο Bilkent (Άγκυρα) και διετέλεσε επικεφαλής του δημόσιου οργανισμού ΤΙΚΑ, ο οποίος προσφέρει αναπτυξιακή βοήθεια σε χώρες με τουρανικό πληθυσμό στην Κεντρική Ασία, στην Αφρική και αλλού στο μουσουλμανικό κόσμο, όπου η Τουρκία προσπαθεί να γίνει περιφερειακή δύναμη.

Μέσα στα 13 χρόνια παρουσίας του στην ΜΙΤ τετραπλασίασε τον όγκο της, αύξησε την χρηματοδότηση των «δραστηριοτήτων» της σε ύψος ανάλογο με την χρηματοδότηση τεσσάρων τουρκικών υπουργείων μαζί και εξασφάλισε «ειδική ασυλία» και «διεύρυνση εξουσιών», μέσω της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας των ισλαμιστών και των φασιστών στο τουρκικό κοινοβούλιο.

Βρισκόταν πάντα δίπλα στον Ερντογάν σε όλα τα σοβαρά ταξίδια του στο εξωτερικό και ιδιαίτερα σε αυτά που έγιναν σε Μόσχα και Ουάσινγκτον – στα περισσότερα μαζί με τον Ibrahim Kalin, το έτερο πανίσχυρο πρόσωπο του παρασκηνίου. 

Όσον αφορά τον διαβόητο Mehmet Şimşek που διορίστηκε στο Υπουργείο Οικονομικών, σύμφωνα με τον αυτοεξόριστο Τούρκο δημοσιογράφο Αμπντουλάχ Μποζκουρτ στο Nordic Monitor, είναι παλιός γνώριμος του παλατιού. Στο παρελθόν, με την ίδια ιδιότητα του Υπουργού Οικονομικών (μεταξύ πολλών άλλων) βοήθησε τον Bilal, γιό του Ρ.Τ. Ερντογάν, να λεηλατήσει πολύτιμες κρατικές περιουσίες, χρηματοδότησε με ένα τεράστιο προϋπολογισμό την ΜΙΤ  ώστε να μπορεί να διεξάγει βρώμικες επιχειρήσεις για τους πολιτικούς στόχους του Ερντογάν και να υπονομεύει την αντιπολίτευση με συνωμοσίες και διάφορες «επιχειρήσεις», χρηματοδότησε με ένα ποταμό κρατικού χρήματος το παλάτι των 1.000 δωματίων του Ερντογάν, ανέχτηκε για καιρό την απροκάλυπτη ανάμειξη του γαμπρού του παλατιού Berat Albayrak (τότε Υπουργού Ενέργειας) στα καθήκοντα του Υπουργείου του και «πούλησε» κρατική περιουσία τρέχουσας (τότε) αξίας 606 εκατομμυρίων Τουρκικών Λιρών για  3 εκατομμύρια στο Ίδρυμα Νεολαίας και Εκπαίδευσης της Τουρκίας (TÜRGEV) της οικογένειας Ερντογάν, το οποίο ουσιαστικά διοικείται από τον Bilal Erdogan.

Επί πλέον, γνωστός φίλος των μουλάδων του Ιράν (όπως και ο Hakan Fidan), διακρίθηκε για την «περιποίηση» συγγενών του με διορισμούς σε κρατικούς οργανισμούς.

Αυτό λοιπόν το πρόσωπο διόρισε σαν Υπουργό Οικονομικών ο Ρ. Τ. Ερντογάν και δεν απορεί κανείς για την απότομη βουτιά της τουρκικής λίρας αμέσως μετά τον διορισμό του: Στις 7 Ιουνίου 2023 η τουρκική λίρα βούλιαξε απέναντι στο Δολάριο στις 23,15 Τουρκικές Λίρες (τον Γενάρη του 2021 ένα δολάριο αντιστοιχούσε σε 7,3 Τουρκικές λίρες) και στις 24,74 τουρκικές λίρες απέναντι στο Ευρώ(τον Γενάρη του 2021 ένα Ευρώ αντιστοιχούσε σε μόλις 9 Τουρκικές λίρες).

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συζητάει τον Ιούνιο του 2023 μια έκθεση που αναφέρεται στην  «ανελέητη καταστολή κάθε κριτικής φωνής, ιδιαίτερα πριν και κατά τη διάρκεια των πρόσφατων εκλογών» και εκφράζει την ανάγκη να διερευνηθεί ένα «εναλλακτικό και ρεαλιστικό πλαίσιο» για τις σχέσεις ΕΕ – Τουρκίας, καθώς η διαδικασία ένταξης της χώρας «έχει χάσει τον σκοπό της».

Η κοινή αποστολή παρατηρητών από το Γραφείο του ΟΑΣΕ για τους Δημοκρατικούς Θεσμούς και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (ODIHR), την Κοινοβουλευτική Συνέλευση του ΟΑΣΕ (OSCE PA) και την Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης (PACE) στις διπλές τουρκικές εκλογές της 14ης Μαΐου 2023 περιγράφει με τα πιο μελανά χρώματα τις συνθήκες των τουρκικών «εκλογών».

Ο αρχηγός της τουρκικής αξιωματικής αντιπολίτευσης απευθυνόμενος στον Ρ. Τ. Ερντογάν μετά την αυτό-ανακήρυξη του σαν «νικητή» των προεδρικών εκλογών τον κατηγόρησε ότι «Πνίγηκε μέσα στην αμαρτία και στη βρωμιά».

Ολοένα και περισσότεροι Τούρκοι πολίτες αποκτούν πλέον την συνήθεια να αγοράζουν μισό κουλούρι γιατί δεν μπορούν να πληρώσουν την τιμή ενός ολόκληρου.

Η Τουρκική Στατιστική Υπηρεσία ισχυρίζεται ότι ο πληθωρισμός έπεσε κάτω από 40% αλλά οι ανεξάρτητοι οικονομολόγοι της Ομάδας Έρευνας για τον Πληθωρισμό (Enag) υπολογίζουν τον πληθωρισμό μεταξύ 105% και 109%.

Όλα αυτά βέβαια, δεν εμπόδισαν δεκάδες ξένους ηγέτες και εκπρόσωπους κυβερνήσεων να παραστούν στην νέα «ορκωμοσία» Ερντογάν που δεν έχει καμία απολύτως πρόθεση να το κουνήσει από το παλάτι των 1.000 δωματίων μέχρι να πεθάνει.

Διανύει ήδη την τρίτη προεδρική θητεία (το σύνταγμα που έφτιαξε ο ίδιος μόλις το 2017 προβλέπει δύο θητείες) και για τον λόγο αυτό ανακοίνωσε νέα τροποποίηση συντάγματος ώστε να παραμείνει στο παλάτι όσο ζει, χωρίς «μουρμούρες» για την καταπάτηση του τουρκικού συντάγματος. Δεν έχει αμφιβολία πως και το νέο σύνταγμα που θα φτιάξει, θα «εγκριθεί» με δημοψήφισμα σύμφωνα με την «δοκιμασμένη» νοθεία που χρησιμοποιείται στις 192.000 εκλογικές κάλπες, κατά την διαδικασία της «καταμέτρησης». 

Η τουρκική αντιπολίτευση, παρά τις αφόρητες συνθήκες επιθέσεων, εμπρησμών, λιθοβολισμών, διώξεων κ.α., σύμφωνα με τις πιο έγκυρες δημοσκοπήσεις μέσα και έξω από την Τουρκία, κατάφερε να κερδίσει τόσο τις βουλευτικές όσο και τις προεδρικές εκλογές, αλλά απέτυχε να το αποδείξει εξασφαλίζοντας αντιπροσώπους σε κάθε μια από τις 192.000 εκλογικές κάλπες που στήθηκαν στην τουρκική επικράτεια. Η αποτυχία της τουρκικής αντιπολίτευσης να κλείσει ερμητικά την ανεξέλεγκτη νοθεία οδήγησε στην νέα πενταετία Ερντογάν και στην ουσιαστική διάλυση της.  

Σ Υ Μ Π Ε Ρ Α Σ Μ Α Τ Α : Η αναδιανομή εξουσίας στο πανίσχυρο δίδυμο του σκοτεινού παρασκηνίου (Hakan Fidan – Ibrahim Kalin), η αποδυνάμωση του επικίνδυνου «συνέταιρου» Devlet Bahçeli  (πριμοδοτήθηκε με ανύπαρκτους ψήφους για να «ξεπεράσει» ακόμα και την Μεράλ Ακσενέρ, αλλά δέθηκε «χειροπόδαρα» ως υπεύθυνος του εγκλήματος του γκρίζου λύκου Sinan Ateş) καθώς και ο παροπλισμός πιθανών «μνηστήρων» διαδοχής (Χ. Ακάρ, Σ. Σοιλού κ.α.) οδηγούν σε ένα νέο σύστημα «τριανδρίας» (Recep Tayyip Erdoğan – Hakan Fidan – Ibrahim Kalin) που δεν προμηνύει τίποτα καλό για το μέλλον των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Και οι τρεις, διάσημοι για τις νέο-οθωμανικές τους φαντασιώσεις, αποτελούν ένα σοβαρό κίνδυνο για την ειρήνη και την ασφάλεια της νοτιοανατολικής Μεσογείου. Μια πιθανή «οπισθοχώρηση» λόγω της μεγάλης οικονομικής κρίσης που αναμένεται στην Τουρκία, το «φιλειρηνικό προσωπείο» και οι ψεύτικες διακηρύξεις υπέρ της ειρήνης, δεν πρέπει να ξεγελάσουν κανένα από τους πάντα πρόθυμους και καλόπιστους Έλληνες – πολιτικούς και πολίτες. Η «τριανδρία» δεν έχει την παραμικρή πρόθεσηνα μετακινηθεί από την εξουσία και από τους στόχους που έχει θέσει. Ήδη μια μικρή γεύση των προθέσεων της τριανδρίας παίρνουμε στον Έβρο και στο Αιγαίο, μέσα στην καρδιά της προεκλογικής περιόδου για τον σχηματισμό νέας ελληνικής κυβέρνησης.

Σε κάθε περίπτωση, η περίοδος ομαλότητας των ελληνοτουρκικών σχέσεων έχει ημερομηνία λήξεως η οποία εξαρτάται από την σταθεροποίηση της τουρκικής οικονομίας. Κάτι που δεν πρέπει να θεωρείται και πολύ μακρινό, αν υπολογιστεί η ανυπομονησία του εμίρη του Κατάρ Σεΐχη Χαμάντ Μπιν Καλίφα Αλ Θανί  να «βοηθήσει» την Τουρκία, με το αζημίωτο φυσικά, αγοράζοντας όσους «θησαυρούς» έχουν απομείνει ακόμα από τις μεγάλες, υπό κρατικό έλεγχο, τουρκικές επιχειρήσεις (π.χ.Turkish Airlines) σε τιμές ευκαιρίας. Η «ανυπομονησία» του εμίρη προκύπτει από το γεγονός ότι έσπευσε πρώτος από όλους τους ξένες ηγέτες να συγχαρεί τον Ρ. Τ. Ερντογάν πριν από τα τελικά αποτελέσματα των εκλογών, θεωρώντας προφανώς βέβαιη την «επανεκλογή» του…

* Λεωνίδας Κουμάκης: Νομικός, Συγγραφέας, Αρθρογράφος-Αναλυτής, μέλος του International Hellenic Association. Το αυτοβιογραφικό, διαχρονικό βιβλίο του «Το Θαύμα-Μια πραγματική ιστορία», το οποίο αναφέρεται στην μεθοδική εξολόθρευση του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης από το τουρκικό κράτος, υπάρχει εντελώς δωρεάν στην ηλεκτρονική βιβλιοθήκη του ΙΗΑ, τόσο στην Ελληνική όσο και στην Αγγλική γλώσσα.

The post Ένα κουτί γεμάτο μυστικά στο Τουρκικό ΥΠΕΞ! – Άρθρο του Λεωνίδα Κουμάκη appeared first on Eptanews.gr.

Μπορεί όμως να υποθέσει βάσιμα πως την μετεκλογική Τουρκία περιμένει μια περίοδος εσωτερικής, εμφύλιας αναταραχής με βάση πολύ πιθανές εξελίξεις οι οποίες προκύπτουν από πάρα πολλά δεδομένα και από την κατάσταση που διαμορφώνεται, όπως:

1. Τα τελευταία δύο περίπου χρόνια καθώς και την προεκλογική περίοδο, όλες οι σοβαρές δημοσκοπήσεις μέσα ή έξω από την Τουρκία δείχνουν νίκη της αντιπολίτευσης στις Προεδρικές εκλογές και σχετική πλειοψηφία στην τουρκική εθνοσυνέλευση.
2. Ο Ρ. Τ. Ερντογάν και το καθεστώς που έχει επιβάλλει στην Τουρκία σε αγαστή συνεργασία με τους φασίστες του Ντ. Μπαχτσελή και το οργανωμένο έγκλημα, είναι εξαιρετικά δύσκολο να παραδώσουν την εξουσία, όχι μόνο γιατί κινδυνεύουν τα προνόμια τους, αλλά και γιατί απειλούνται με διώξεις, φυλακίσεις και αγχόνες (εάν επανέλθει η θανατική ποινή).
3. Το σύστημα που έχει επιβληθεί στην Τουρκία, ελέγχει ασφυκτικά ολόκληρο τον δημόσιο τομέα και το 95% περίπου των ΜΜΕ. Η κρατική τηλεόραση όχι μόνο δεν μεταδίδει ομιλίες ή ανακοινώσεις της αντιπολίτευσης, αλλά αρνείται να μεταδώσει ακόμα και διαφήμιση επί πληρωμή!
4. Από την άνοδο του Ρ.Τ. Ερντογάν στην εξουσία μέχρι το έτος 2014 όλες οι εκλογικές αναμετρήσεις κατέληγαν σε νίκες του Ρ.Τ. Ερντογάν οι οποίες στηριζόταν σε ευρεία λαϊκή απήχηση. Μετά όμως τα συγκλονιστικά γεγονότα του 2013 (Πάρκο Γκεζί, μεγάλα σκάνδαλα με προσωπική ανάμειξη Ερντογάν μετά υιών και θυγατέρων κ.α.π) σήμανε η ώρα καθόδου του Ρ.Τ. Ερντογάν από το «τραίνο της δημοκρατίας» και ανόδου στο «τραίνο της χειραγώγησης». Από το 2014 μέχρι το 2019 σε οκτώ κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις τα «επίσημα» αποτελέσματα που μετέδιδε το πρακτορείο Anadolu προερχόταν, βάσει συμφωνίας, από  το Συντονιστικό Εκλογικό Κέντρο του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ, δηλαδή αυθεντική εφαρμογή της λαϊκής έκφρασης «Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει!» Όταν επιτέλους «ξύπνησε» η αντιπολίτευση στις δημοτικές εκλογές του 2019, έστειλε αντιπροσώπους και παρατηρητές στα πιο σημαντικά εκλογικά κέντρα, καταφέρνοντας να κερδίσει πολλούς δήμους – κάστρα, όπως η Άγκυρα και η Κωνσταντινούπολη.
5. Το ίδιο «σύστημα» καταμέτρησης ψήφων θα εφαρμοστεί και στις προεδρικές και βουλευτικές εκλογές του 2023. Με την διαφορά ότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης για πρώτη φορά προγραμματίζουν την λειτουργία και ενός δικού τους συστήματος καταμέτρησης ψήφων, με μια γιγαντιαία κινητοποίηση και την παρουσία έως τριών αντιπροσώπων σε κάθε ένα από τα 190.000 εκλογικά κέντρα.
6. Είναι πάρα πολύ πιθανό την νύχτα των εκλογών να ακούμε τελείως διαφορετικά αποτελέσματα από τα κομματικά επιτελεία, όπως συμβαίνει συνήθως με τις φοιτητικές εκλογές στην Ελλάδα.
7. Είναι πάρα πολύ πιθανό οι εκλογές για Πρόεδρο Δημοκρατίας να πάνε σε δεύτερο γύρο στις 28 Μαΐου 2023, όχι γιατί δεν θα νικήσει ο αρχηγός της αντιπολίτευσης, αλλά γιατί τα αποτελέσματα που θα δώσει το πρακτορείο Anadolu, δηλαδή ο κομματικός μηχανισμός του ΑΚΡ, θα λένε απλά ότι ο Κύριος Κεμάλ προηγείται με μικρή διαφορά.
8. Ο Χακάν Φιντάν, το σκοτεινό πρόσωπο για όλες τις βρώμικες δουλειές του παλατιού, δρομολογεί μέχρι και την παραμονή των εκλογών από τα υπόγεια της ΜΙΤ, διάφορες «δράσεις» καθώς και πρακτικές πόλωσης και αποπροσανατολισμού από τα μεγάλα προβλήματα της Τουρκίας. Ήδη παρακολουθούμε επιθέσεις με πυροβολισμούς σε κομματικά γραφεία, φραστικές επιθέσεις σε πολιτικούς ή σε συγκεντρώσεις της αντιπολίτευσης, επιθέσεις-προβοκάτσια γραφείων του ΑΚΡ, συστηματική καλλιέργεια θρησκευτικών αντιθέσεων, ενώ αναμένονται ακόμα περισσότερα όσο πλησιάζει η ημέρα των εκλογών. Φυσικά οι πληθωρικές υποσχέσεις του Ερντογάν για «λαγούς με πετραχήλια», παράλληλα με τις κλασικές μεθόδους νοθείας όπως διπλοψηφίες, «τουρκοποίηση» προσφύγων, κλοπές ψήφων κ.α.π αναμένεται να συμπληρώσουν το τοπίο των προσεχών εκλογών … αλατούρκα!
9. Το καθεστώς, αναμένεται να εμφανίσει οποιοδήποτε αποτέλεσμα προκύψει από τις κάλπες σαν «νίκη» του Ρ. Τ. Ερντογάν, το πλήρως ελεγχόμενο Ανώτατο Εκλογικό Συμβούλιο να κηρύξει «νικητή» των Προεδρικών εκλογών τον Ρ. Τ. Ερντογάν και οι διάφοροι «φίλοι» του (π.χ. Ρωσία, Αζερμπαιτζάν, Πακιστάν, Κατάρ κλπ) αλλά και δορυφόροι (π.χ. Τατάρ) να σπεύσουν να τον «συγχαρούν» προσδίδοντας «κύρος» και «αναγνώριση» στην αυτό-ανακήρυξη του σαν νικητή των εκλογών.

Μέσα στο παραπάνω πλαίσιο, είναι λογικό να αναμένει κανείς μια περίοδο πολύ έντονης εσωτερικής, εμφύλιας αναταραχής, αφού τόσο η αντιπολίτευση όσο και δυτικές κυρίως χώρες δεν πρόκειται να δουν με απλή κατανόηση την παραμονή Ερντογάν στο παλάτι της Άγκυρας «με το έτσι θέλω».

Η νέα τουρκική λίρα βρίσκεται στην χειρότερη ισοτιμία της από την ημέρα που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά, ο πληθωρισμός βρίσκεται σε ποσοστό τριψήφιου αριθμού (επίσημα διψήφιου) και οι ανθρώπινες και οικονομικές συνέπειες του καταστροφικού σεισμού της 6.ης Φεβρουαρίου 2023 συνεχίζουν να γονατίζουν την τουρκική κοινωνία.

Μπροστά σε μια τέτοια κατάσταση οι Ελληνοτουρκικές σχέσεις αναμένεται να διανύσουν μια σημαντική περίοδο ηρεμίας πριν από την καταιγίδα.

Γιατί η καταιγίδα θα κρέμεται συνεχώς πάνω από τις σχέσεις της Τουρκίας με Ελλάδα και Κύπρο, όσο αυτή δεν αναγνωρίζει, όπως όλος σχεδόν ο κόσμος, ούτε την Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, ούτε την Κυπριακή Δημοκρατία (της οποίας υποτίθεται ότι ήταν «εγγυήτρια δύναμη»).

Όσο δεν αίρει το casus belli εναντίον της Ελλάδος και δεν παραιτείται από τις φαντασιώσεις ανασύστασης νέο-οθωμανικής αυτοκρατορίας μέσα στον 21ο αιώνα, αναγνωρίζοντας την Συνθήκη της Λωζάνης όχι μόνο εκεί που την βολεύει αλλά και εκεί που δεν την συμφέρει καθόλου.

Όσο δεν αποσύρει από τα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας τον στρατό κατοχής και τους εποίκους που εγκατέστησε.

Όσο φαντάζεται τον εαυτό της «υπερδύναμη» με εδαφικές «αξιώσεις» εναντίον των γειτόνων της.

Μπροστά σε όλα αυτά, η μόνη ασφαλής διέξοδος παραμένει η συνεχής αύξηση της αποτρεπτικής δύναμης Ελλάδος-Κύπρου και οι ισχυρές συμμαχίες πάνω σε κοινά συμφέροντα, γιατί απλούστατα αποτελούν την πιο γερή ασπίδα προστασίας απέναντι σε κάθε ψευτο-νταή της γειτονιάς μας!

* Ο κ. Κουμάκης είναι Νομικός, Συγγραφέας, Αρθρογράφος-Αναλυτής, μέλος του International Hellenic Association.

The post Τουρκία: Εμφύλιος μετά τις εκλογές; | Του Λεωνίδα Κουμάκη appeared first on Eptanews.gr.

Μπορεί έκτακτες ανάγκες να αναγκάζουν σε μερικά «βήματα πίσω» και σε άνετη αντικατάσταση καθημερινών ύβρεων και προκλήσεων με γλυκόλογα (δήθεν) φιλίας και συνεργασίας – όπως ακριβώς συμβαίνει μετά τους καταστροφικούς σεισμούς της 6^ης Φεβρουαρίου 2023 και την εντεινόμενη κατάρρευση της τουρκικής οικονομίας.   

Έτσι, και μετά τις επερχόμενες Εκλογές… αλατούρκα που έχουν εξαγγελθεί για τις 14 Μαΐου 2023, η μακροπρόθεσμη στρατηγική της Τουρκίας απέναντι στον Ελληνισμό ουδόλως θα μεταβληθεί. 

Εάν, όπως είναι και το πιθανότερο, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ηττηθεί  στις εκλογές, αλλά αρνηθεί να παραδώσει την εξουσία και αυτό-ανακηρυχθεί νικητής μέσω των διορισμένων και ελεγχόμενων μελών του Ανώτατου Εκλογικού Συμβουλίου (Yüksek Seçim Kurulu – YSK) το οποίο θα «νομιμοποιήσει» αναγκαστικά το νοθευμένο αποτέλεσμα που θα παρουσιάσει το παλάτι της Άγκυρας, μια περίοδος μεγάλης εσωτερικής αναστάτωσης μέσα στην Τουρκία είναι αναπόφευκτη.

Σε μια τέτοια περίπτωση, οι όποιες αντιδράσεις θα αντιμετωπιστούν με εντεινόμενη καταστολή και ακόμα μεγαλύτερο αυταρχισμό. Το καθεστώς ισλαμιστών, φασιστών και μαφίας, θα περιμένει υπομονετικά να κοπάσει η κρίση, πριν επανέλθει πλήρως στις γνωστές πολιτικές, αμέσως μόλις θεωρήσει ότι σταθεροποιήθηκε η εσωτερική κατάσταση. 

Αλλά και στην πολύ λιγότερο πιθανή περίπτωση που το καθεστώς ισλαμιστών, φασιστών και τουρκικής μαφίας καταρρεύσει και την εξουσία καταλάβει η ενωμένη (στα λόγια) αντιπολίτευση, ο τουρκικός προσανατολισμός και οι στόχοι απέναντι στον Ελληνισμό δεν πρόκειται να αλλάξουν.

Ο Κύριος Κεμάλ που ηγείται των κομμάτων της αντιπολίτευσης, έχει δώσει τα διαπιστευτήρια του στο θέμα αυτό, πολλάκις κατά το παρελθόν:

Τον Δεκέμβριο του 2017 ισχυρίστηκε πως «18 νησιά είναι υπό κατάληψη από τους Έλληνες στρατιώτες» στο Haberturk (Ομίλου Ciner). Όταν μάλιστα ο τότε Έλληνας ΥΠΕΘΑ απάντησε «Μολών Λαβέ» επανήλθε με προκλητικότητα λέγοντας πως «Το 2019 θα έρθω στην εξουσία και θα τα πάρω, όπως πήρε ο Ετζεβίτ την Κύπρο», λες και κλέβει κότες από ανυποψίαστους αγρότες!

Τον Μάρτιο του 2018 η Εφημερίδα Sozcu (το δημοσιογραφικό όργανο του CHP) πολλαπλασίασε αυθαίρετα και κατά το δοκούν τον αριθμό των νησιών που δήθεν αμφισβητούνται, γράφοντας με πηχαίους τίτλους: «156 νησιά και βραχονησίδες που ανήκουν στην Τουρκία και η στρατιωτικοποίηση τους δεν είναι σωστή». 

Τον Ιούνιο του 2018, σε ομιλία του προς την κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματός του (CHP) ο Κύριος Κεμάλ αναρωτήθηκε δεικτικά: «Γιατί η κυβέρνηση δεν βγάζει άχνα για τα 16 κατεχόμενα νησιά του Αιγαίου;», αλλάζοντας σκοπίμως και συνεχώς τον αριθμό των ελληνικών νησιών και βραχονησίδων του Αιγαίου που δήθεν «βρίσκονται υπό κατάληψη», προκειμένου να διατηρείται μια νεφελώδης αοριστία.  

Τον Ιανουάριο του 2020, σε συνέντευξη του στον τηλεοπτικό σταθμό Haber Global (Όμιλος Global Media), ο Κύριος Κεμάλ κατηγόρησε τον Ερντογάν για την απόφαση του να στείλει στρατό στην Λιβύη και προχώρησε σε ένα παραλήρημα ασυναρτησίας εναντίον της Ελλάδος, λέγοντας χαρακτηριστικά:   «Υπάρχουν νησιά στο Αιγαίο, σωστά; Σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λωζάνης, αυτά τα νησιά πρέπει να εκκαθαριστούν από όπλα. Καμία χώρα δεν έχει το δικαίωμα να διαθέτει ένοπλες δυνάμεις σε αυτά τα νησιά. Υπάρχουν Έλληνες στρατιώτες στα ελληνικά νησιά; Ναι. Τα νησιά, που μας ανήκουν, είναι υπό κατοχή; Ναι, είναι. Πού είναι ο εθνικός ήρωας; Πού είναι ο παγκόσμιος ηγέτης; Πού είναι αυτός ο άνθρωπος; Είναι ο μόνος άνθρωπος εξαιτίας του οποίου η Τουρκία θα απωλέσει τη Γαλάζια Πατρίδα». 

Τον Ιούνιο του 2022 σχολιάζοντας το «θα ρθούμε μια νύχτα ξαφνικά» του Ερντογάν, ο Κύριος Κεμάλ κατηγόρησε τον Τούρκο πρόεδρο για ενδοτικότητα απέναντι στην Ελλάδα, υποστηρίζοντας πως «κάνει νταϊλίκια στην Ελλάδα», αλλά «για τα νησιά υπό κατοχή και δεν κάνει τίποτα».

Τον Σεπτέμβριο του 2022 ο Κύριος Κεμάλ απαξίωσε τις απειλές θα έρθουμε μια νύχτα ξαφνικά του Ρ. Τ. Ερντογάν προς την Ελλάδα λέγοντας: «Δεν είμαστε σαν κι αυτούς που λένε ότι θα έρθουν ξημερώματα. Τι έκανε όμως ο Ετζεβίτ; Ο στρατός έκανε την απόβαση κι εκείνος πήγε στο γραφείο του και ανακοίνωσε ότι βρισκόμαστε στην Κύπρο. Και τελείωσε. Τα νησιά είναι υπό κατοχή. Τώρα που η οικονομία είναι χάλια και ο κόσμος εξαθλιωμένος λένε συνέχεια ότι θα έρθουν μια νύχτα. Τι περιμένουν; Πρόσκληση; Αν έχουν το θάρρος και τη δύναμη ας πάνε!».

Βέβαια βολεύει τον Κύριο Κεμάλ να κοκορεύεται κάλπικα για δήθεν κατόρθωμα της απόβασης στην Κύπρο, αφού είναι βέβαιο πως ο ίδιος γνωρίζει πολύ καλά πως χωρίς την μεγάλη και καταλυτική υποστήριξη των Βρετανών, των Αμερικανών και κάποιων ακόμα, δεν μπορούσαν όχι απόβαση στην Κύπρο να κάνουν, αλλά ούτε μέχρι την τουαλέτα του σπιτιού τους να πάνε! 

Είτε λοιπόν παραμείνει με το έτσι θέλω στην τουρκική εξουσία ο Ρ. Τ. Ερντογάν, είτε ο Κύριος Κεμάλ καταφέρει το εξαιρετικά απίθανο γκρέμισμα του καθεστώτος ισλαμιστών, φασιστών και μαφίας που ελέγχει την τουρκική εξουσία, οι ελληνοτουρκικές σχέσεις αργά ή γρήγορα θα επανέλθουν στα επίπεδα όξυνσης της περιόδου Μαρτίου 2020 – Ιανουαρίου 2023.

Τούτο διότι προκειμένου οι σχέσεις Ελλάδος και Κύπρου με την Τουρκία να έχουν πραγματική και ουσιαστική βάση μακροπρόθεσμης βελτίωσης, θα πρέπει να γίνουν κάποια βήματα τα οποία, με δεδομένη την διαχρονική πολιτική αρπακτικού που εφαρμόζει η Τουρκική Δημοκρατία από την ίδρυση της μέχρι σήμερα, δεν θέλουν ή δεν μπορούν να εφαρμόσουν ούτε ο Ρ. Τ. Ερντογάν, ούτε ο Κύριος Κεμάλ. Μερικά μόνο από τα απαραίτητα αυτά πρέπει έχουν ως εξής:

Η Τουρκία να προσυπογράψει την Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας την οποία έχουν υπογράψει οι περισσότερες χώρες του κόσμου και την οποία η Τουρκία ήδη εφαρμόζει στα θαλάσσια σύνορα της τόσο στην Μαύρη θάλασσα όσο και στην Μεσόγειο.

Η Τουρκία να άρει το casus belli εναντίον της Ελλάδος, το οποίο συντηρεί από το έτος 1995 σαν ένας διεθνής προαγωγός, εναντίον του καταστατικού χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και κάθε νομικής έννοιας καλής γειτονίας. 

Η Τουρκία να διακηρύξει πανηγυρικά τον πλήρη σεβασμό της στα άρθρα 6, 12 και 16 της Συνθήκης της Λωζάνης, σύμφωνα με τα οποία επιδικάστηκαν στην Τουρκία νησιά, νησίδες, βραχονησίδες που βρίσκονται εντός 3 μιλίων  από τα τουρκικά παράλια καθώς και τα νησιά Ίμβρος και Τένεδος. Ότι απέχει πέραν της απόστασης αυτής, ρητά δεν ανήκει στην Τουρκία ούτε δικαιούται να έχει οποιοδήποτε λόγο.

Η Τουρκία να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία, όπως υποχρεούται κατά τα συμφωνηθέντα στο Πρόσθετο Πρωτόκολλο της Συμφωνίας Σύνδεσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, τερματίζοντας την αδιέξοδη πολιτική της Τουρκικής Δημοκρατίας να μην αναγνωρίζει μια χώρα που αναγνωρίζουν όλες σχεδόν οι χώρες του κόσμου και να αναγνωρίζει μόνη αυτή, ένα μόρφωμα αχυράνθρωπων που δεν αναγνωρίζεται από καμιά άλλη χώρα του κόσμου.

Η Τουρκία να αποσύρει τον στρατό κατοχής και τους εποίκους που εγκατέστησε στα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας, να τιμήσει την υπογραφή της σαν εγγυητής και όχι σαν κατακτητής του μαρτυρικού νησιού και να μην παρεμβάλλεται με φτηνά νταηλίκια στην αξιοποίηση των ενεργειακών πόρων της Κύπρου, υπέρ όλων ανεξαιρέτως των κατοίκων της, χριστιανών ή μουσουλμάνων και με πλήρη εφαρμογή του κοινοτικού κεκτημένου.

Η Τουρκία να πάψει επιτέλους να απαιτεί από άλλους, όσα η ίδια περιφρονεί. Να πάψει να επικαλείται επιλεκτικά ότι νομίζει πως την βολεύει από την Συνθήκη της Λωζάνης ή άλλες Διεθνής Συνθήκες ενώ η ίδια τις κατά-εξευτελίζει διαχρονικά – ακόμα και σήμερα!

Σ ΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Κάποτε οι ηγέτες της σύγχρονης Τουρκίας θα πρέπει να αντιληφθούν ότι ο κόσμος έχει αλλάξει και πως οι φαντασιώσεις ανασύστασης νέο-οθωμανικής αυτοκρατορίας μέσα στον 21^ο αιώνα θυμίζουν την παροιμία «Ότι είχε η γριά στο νου της, το έβλεπε και στο όνειρό της». Ταυτόχρονα, κατατάσσουν την Τουρκία μεταξύ των πλέον αναξιόπιστων χωρών του κόσμου, παρά την πολύ σημαντική γεωστρατηγική της θέση.

Αντίθετα, η σημερινή Τουρκία κάλλιστα θα μπορούσε να έχει  μια περίοπτη θέση στις σύγχρονες δημοκρατίες σαν μια ειρηνική χώρα, εφ΄ όσον λειτουργήσει με σεβασμό απέναντι στο Διεθνές Δίκαιο, στα ατομικά δικαιώματα, στον διαχωρισμό των εξουσιών και κυρίως την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, την χρηστή διαχείριση και την λαϊκή κυριαρχία. 

Καλό θα είναι οι πολιτικοί της Τουρκίας –και ιδιαίτερα ο Κύριος Κεμάλ– όλα αυτά να τα θυμούνται, αντιλαμβανόμενοι ότι οι εποχές που ο Ετσεβίτ έκανε «κατορθώματα» με τις πλάτες αυτών που σήμερα η Τουρκία θεωρεί «εχθρούς», πέρασαν ανεπιστρεπτί. 

Καλό θα είναι, εάν και εφ΄ όσον ο Κύριος Κεμάλ καταφέρει το εξαιρετικά απίθανο γκρέμισμα του καθεστώτος ισλαμιστών, φασιστών και μαφίας που ελέγχει την τουρκική εξουσία, να ασχοληθεί με τα προβλήματα μιας Τουρκίας που, όπως ο ίδιος είπε, (12 Δεκεμβρίου 2022) έχει μετατραπεί σε ένα πλατό μαφιόζικης ταινίας.

Τα νταηλίκια τύπου «Καθίστε φρόνιμα και δεν θα σας χτυπήσουμε με πυραύλους»  (Ρ.Τ. Ερντογάν, Ιανουάριος 2023) ή «Δεν επιτρέπουμε επέκταση χωρικών υδάτων της Ελλάδας ούτε μίλι» (Τσαβούσογλου, Δεκέμβριος 2022) αντί να προκαλούν «φόβο», θυμίζουν έντονα κάποιον που χτυπάει με μανία το κεφάλι του στον τοίχο ελπίζοντας να σπάσει ο τοίχος και όχι το κεφάλι του…

* Ο κ. Κουμάκης είναι Νομικός, Συγγραφέας, Αρθρογράφος-Αναλυτής, μέλος του International Hellenic Association. Το αυτοβιογραφικό, διαχρονικό βιβλίο του «Το Θαύμα-Μια πραγματική ιστορία», το οποίο αναφέρεται στην μεθοδική εξολόθρευση του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης από το τουρκικό κράτος, υπάρχει εντελώς δωρεάν στην ηλεκτρονική βιβλιοθήκη του ΙΗΑ, τόσο στην Ελληνική όσο και στην Αγγλική γλώσσα.

The post Κύριε Κεμάλ… για να ξέρεις! | Άρθρο του Λεωνίδα Κουμάκη appeared first on Eptanews.gr.

Erdoganomics: Πληθωρισμός 70%, επιτόκια 14%!

Στην γειτονική Τουρκία οι οικονομικές θεωρίες του προέδρου της χώρας Ρ. Τ. Ερντογάν, στηρίζονται σε θολές θρησκευτικές και πολιτικές «κατευθύνσεις» του ισλάμ, αλλά έχουν καταστροφικές συνέπειες για την Τουρκική οικονομία.

Τα Erdoganomics, με την αναγκαία για την εφαρμογή τους αυταρχική διακυβέρνηση του ΑΚΡ και των Γκρίζων Λύκων, έχουν προκαλέσει πάρα πολλές παρενέργειες στην Τουρκική οικονομία, οι πιο σημαντικές από τις οποίες είναι οι εξής:

• Ιλιγγιώδης κατάρρευση της τουρκικής λίρας – από 10 Τουρκικές Λίρες ανά δολάριο στα μέσα Νοεμβρίου 2021, 16,40 Τ.Λ. στις 27 Μαΐου 2022, παρά την μεγάλη απάτη με την ισοτιμία της τουρκικής λίρας στο τέλος του περασμένου χρόνου (2021).
• Ξέφρενη πορεία των πληθωριστικών πιέσεων, με την Τουρκική Στατιστική Υπηρεσία (ΤURKSTAT) να ανακοινώνει επίσημο πληθωρισμό 70% για τον μήνα Απρίλιο 2022 αλλά η ανεξάρτητη Ομάδα Έρευνας Πληθωρισμού (ENAG) να τον υπολογίζει σε… 157%! Ο πληθωρισμός αυτός εξανεμίζει τις όποιες οικονομίες των Τούρκων πολιτών και σε συνδυασμό με την κατάρρευση της ισοτιμίας της τουρκικής λίρας συρρικνώνει με ραγδαίους ρυθμούς την αγοραστική αξία ευρύτατων λαϊκών στρωμάτων της τουρκικής κοινωνίας. Την ίδια ώρα το βασικό επιτόκιο της Τουρκικής Κεντρικής Τράπεζας (Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası) παραμένει καθηλωμένο στο 14%!
• Αυξημένο έλλειμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, καταρρίπτοντας τους μύθους των διαφόρων «ωφελειών» της τουρκικής οικονομίας από την ακολουθούμενη οικονομική πολιτική των Erdoganomics. Τον Μάρτιο του 2022 το συνολικό έλλειμμα για το 12μηνο Μαρτίου 2021-Μαρτίου 2022 διαμορφώθηκε στα 24,22 δισ. δολάρια. Είναι όμως χαρακτηριστικό ότι μόνο στους πρώτους ένδεκα μήνες του 2020 το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου της Τουρκίας είχε αυξηθεί κατά.. 82%!
• Διαρκής συρρίκνωση των κρατικών αποθεμάτων συναλλάγματος – μόνο την περίοδο 7-13 Μαΐου 2022 τα κρατικά αποθέματα συναλλάγματος συρρικνώθηκαν κατά 4,8 δισ. Δολάρια.
• Έξωση της Τουρκίας από τον κατάλογο των G20, αφού η Τουρκία από τον Οκτώβριο του 2021 δεν συμπεριλαμβάνεται πλέον στις 20 μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου.

Αν σε όλα τα παραπάνω προσθέσει κανείς και την πλήρη αναξιοπιστία την οποία έχει εξασφαλίσει ο Ρ. Τ. Ερντογάν, στο εσωτερικό και στο εξωτερικό της Τουρκίας, μετά από δύο σχεδόν δεκαετίες αυταρχικής διακυβέρνησης, αντιλαμβάνεται καλύτερα τα αδιέξοδα στα οποία έχει οδηγηθεί η γειτονική χώρα.

Στο εσωτερικό της Τουρκίας, ένα πολύ σημαντικό ποσοστό Τούρκων πολιτών (υπολογίζεται τουλάχιστον 20%), οι οποίοι στις προηγούμενες εκλογές δήλωσαν ψηφοφόροι του Ερντογάν, τώρα βρίσκουν το θάρρος να δηλώσουν πως δεν θα ξαναψηφίσουν ποτέ τον Ερντογάν.

Στο εξωτερικό της Τουρκίας, οι άκομψες μεταμορφώσεις του Τούρκου προέδρου για «εσωτερική κατανάλωση», έχουν εξαλείψει και το τελευταίο ίχνος αξιοπιστίας που διέθετε. Τα πιο τελευταία, χαρακτηριστικά παραδείγματα:

Τον Μάρτιο του 2020, εν όψει του υβριδικού πολέμου που εξαπέλυσε η Τουρκία στον Έβρο, τα νησιά του Αιγαίου και την Κύπρο,  δήλωνε «αηδιασμένος» από τον Έλληνα πρωθυπουργό αρνούμενος να τον συναντήσει. Τον Μάρτιο του 2022 όμως τον υποδέχτηκε μετά Βαΐων και κλάδων στην Κωνσταντινούπολη για να τον πείσει να «μην αναμειγνύει» τρίτους στα διμερή μας θέματα. Όταν κατάλαβε ότι αυτό δεν θα συμβεί, τον Μάιο του 2022, άρχισε τους αφορισμούς: «Δεν υπάρχει για μένα», «Δεν θα συμφωνήσω ποτέ να συναντηθώ μαζί του». Όλα αυτά, μέχρι νεωτέρας «ανατροπής»…

Ένα άλλο παράδειγμα αναξιοπιστίας είναι εκείνο με την ένταξη Φινλανδίας και Σουηδίας στο ΝΑΤΟ. Ο Ρ. Τ. Ερντογάν αναφερόμενος στο ενδεχόμενο επίσκεψης διπλωματών για να συζητήσουν τις αντιρρήσεις της Τουρκίας, δήλωσε γεμάτος έπαρση, κοιτάζοντας βέβαια προς το εκλογικό του ακροατήριο: «Ας μην κάνουν τον κόπο να έρθουν στην Άγκυρα» (19 Μαΐου 2022). Ελάχιστες μόνο μέρες αργότερα, ανακοινώθηκε επίσημα ότι στις 25 Μαΐου 2022 μεταβαίνουν στην Άγκυρα αντιπροσωπείες των δύο χωρών για να συζητήσουν το θέμα της ένταξης Φινλανδίας και Σουηδίας στο ΝΑΤΟ.

Σ Υ Μ Π Ε Ρ Α Σ Μ Α Τ Α: Τα επικίνδυνα αδιέξοδα της Τουρκίας και οι εμπρηστικές δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων διαμορφώνουν ένα πολύ αρνητικό κλίμα και για ένα θέμα που «καίει» τόσο την Ελλάδα, όσο και την Τουρκία: Τον τουρισμό. Η γειτονική χώρα το (προ κορονοϊού) έτος 2019 υποδέχτηκε 52 εκατομμύρια τουρίστες. Το 2021 υποδέχτηκε 25 εκατομμύρια τουρίστες και το 2022 αναμένει να πλησιάσει τα επίπεδα του 2019, με όλα τα οικονομικά οφέλη που αναμένει η ταλαιπωρημένη οικονομία της Τουρκίας.

Η αντίθεση των Erdoganomics απέναντι σε κάθε ορθολογική οικονομική πολιτική καθώς και οι καθημερινές, εμπρηστικές δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων (όπως εκείνη του Τούρκου ΥΠΕΞ Μ. Τσαβούσογλου ότι «Θα ξεκινήσουμε συζήτηση για την κυριαρχία των νησιών του Αιγαίου αν δεν αποστρατικοποιηθούν»- 26/5/2022) οδηγούν την Τουρκία ολοένα και σε μεγαλύτερη κρίση.

Η σαφέστατη κατεύθυνση ενός ναυαγίου που έχουν πάρει όλοι σχεδόν οι νέο-οθωμανικοί σχεδιασμοί με ορίζοντα το 2023, οι εμμονές ότι η Τουρκία αποτελεί μια φανταστική υπερδύναμη , η νοοτροπία «κατακτήσεων» που έχει επιβληθεί με καθημερινή «πλύση εγκεφάλου» σε τουρκικές λαϊκές μάζες και οι ακραίοι «μουσουλμανικοί» λαϊκισμοί («την Αμερική δεν την ανακάλυψε ο Χριστόφορος Κολόμβος, όπως νομίζουμε όλοι, αλλά (αορίστως) οι μουσουλμάνοι (15/11/2014)», «Οι ξένοι αγαπούν το πετρέλαιο, τον χρυσό, τα διαμάντια και τη φθηνή εργατική δύναμη που προσφέρει ο ισλαμικός κόσμος…  Η Δύση θέλει να δει την περιοχή αυτή του πλανήτη να πεθαίνει μαζί με τα παιδιά μας (27/11/2014)» εντείνουν επικίνδυνα τα τουρκικά αδιέξοδα.

Οι «διέξοδοι» που απομένουν πλέον στους Τούρκους ισλαμιστές συρρικνώθηκαν κυρίως σε δύο: Η πρώτη «διέξοδος» αφορά την δημιουργία ενός θερμού επεισοδίου με την Ελλάδα το οποίο θα μπορούσε να παρουσιαστεί σαν «νίκη» και η δεύτερη την πρόκληση χάους μέσα στην Τουρκία, με ενοχοποίηση των Κούρδων, ώστε να επιτευχθεί η πολυπόθητη συσπείρωση γύρω από το παλάτι.

Και οι δύο όμως δρόμοι διαφυγής φαίνονται καταδικασμένοι να αποτύχουν,  αυξάνοντας σημαντικά τις πιθανότητες του Ρ. Τ. Ερντογάν να έχει την τύχη που επιφυλάχτηκε στον (πανίσχυρο κάποτε) Αντάν Μεντερές…  

The post Erdoganomics: Πληθωρισμός 70%, επιτόκια 14%! | Του Λεωνίδα Κουμάκη – μέλος του ΙΗΑ appeared first on Eptanews.gr.