Η υποχώρηση και η στασιμότητα του ΚΙΝΑΛ το επιβεβαιώνουν. Αδυνατεί αποδεδειγμένα να εισπράξει το παραμικρό από τη φθορά της κυβέρνησης. Αντίστοιχα, δεν μπορεί να εκμεταλλευθεί και την κρίση εμπιστοσύνης που βιώνει ο ΣΥΡΙΖΑ. Μολονότι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης καταγράφει μείωση κοντά στις δέκα ποσοστιαίες μονάδες.

Αναμφίβολα, ο κομματικός μας χώρος αντιμετωπίζει σύνθετα και φλέγοντα ζητήματα. Πρωτίστως, συνδέονται με τις πολιτικές που υποστηρίζει. Αλλά και με την απουσία μιας ικανής και επαρκούς ηγεσίας. Ως εκ τούτου, η ανάταξή του είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την υπέρβαση των συγκεκριμένων προβλημάτων. Απαιτείται μια πραγματική αλλαγή στον πολιτικό μας λόγο, με την υποστήριξη θέσεων σύγχρονων και προοδευτικών.  Αν οι απόψεις μας στα καίρια θέματα του τόπου προσομοιάζουν με εκείνες του ΣΥΡΙΖΑ, δεν προσελκύουμε το ενδιαφέρον κανενός.

Χρειάζεται επίσης μια νέα ηγεσία που θα αναλάβει την ευθύνη ανασύστασης της προοδευτικής παράταξης. Προφανώς και η αλλαγή αυτή δεν μπορεί να αφορά απλώς και μόνο τα πρόσωπα. Οφείλει να συνοδεύεται και με μια άλλη γραμμή πλεύσης. Ουσιαστικά, έχουμε ανάγκη ένα νέο διακριτό και ισχυρό πολιτικοϊδεολογικό στίγμα, που θα αναδεικνύει τις διαφορές μας τόσο με τον χώρο της Νέας Δημοκρατίας, της συντηρητικής παράταξης, όσο και με τον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ, την αναχρονιστική και ιδεοληπτική Αριστερά.

 Αν δεν κάνουμε τα αυτονόητα, θα ανακυκλώνουμε τη στασιμότητα και την υπαρξιακή μας κρίση, επιτρέποντας στον Αλέξη Τσίπρα και στον Κυριάκο Μητσοτάκη να συνεχίσουν να λεηλατούν χωρίς το παραμικρό εμπόδιο τον κοινωνικό χώρο της Κεντροαριστεράς. Εξάλλου αμφότεροι ανταγωνίζονται ποιος θα υποκλέψει το μεγαλύτερο μερίδιο. Η επιβίωση του άλλοτε πολυδύναμου πολιτικού και κοινωνικού ρεύματος που επί πολλές δεκαετίες εξέφραζε το ΠΑΣΟΚ είναι ζωτική αναγκαιότητα και καίρια προτεραιότητα.

Συνεπώς,  η εκλογή ηγεσίας στο ΚΙΝΑΛ το ερχόμενο φθινόπωρο ξεπερνάει κατά πολύ τους διεκδικητές της. Το ζητούμενο δεν είναι μόνο ποιος θα βρεθεί στο τιμόνι. Πρωτίστως κρίνεται η δυνατότητα, οι δυνάμεις μιας σύγχρονης Κεντροαριστεράς να ανακτήσουν το χαμένο έδαφος. Προϋπόθεση για κάτι  τέτοιο είναι ο επικεφαλής του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ να εκφράσει νέες ιδέες και νέες προτάσεις, καθιστώντας τον χώρο αυτόν ελκυστικό.

Η Φώφη Γεννηματά δοκιμάστηκε και κρίθηκε. Επεδίωξε, προσπάθησε, αλλά δεν μπόρεσε να δώσει στο ΚΙΝΑΛ πνοή. Υπάρχουν υποψήφιοι με πολιτική και επιστημονική υποδομή, δυναμισμό, παραδεχτή πολιτική κουλτούρα και πολλαπλές δυνατότητες να συμβάλλουν καταλυτικά στην αναζωογόνηση ενός ισχυρού και αυθύπαρκτου πολιτικού ρεύματος, που δεν θα είναι συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ ούτε συμπληρωματική δύναμη της συντηρητικής παράταξης.

Η ανάδειξη ικανού και ισχυρού ηγέτη, λοιπόν, μπορεί να αποτελέσει την απαρχή για μια πραγματική και τολμηρή ανασύνθεση της Κεντροαριστεράς. Η αυτονομία του Κινήματος Αλλαγής  είναι συνυφασμένη με αυτό το στοίχημα. Διαφορετικά, θα βρίσκεται κάτω από τη σκιά του ΣΥΡΙΖΑ, όπως συμβαίνει σήμερα.

Ο κ. Γρηγοράκος είναι καθηγητής Εντατικής Θεραπείας-Πνευμονολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και πρώην υπουργός.

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post Με όπλο τις νέες ιδέες η αλλαγή στο ΚΙΝΑΛ – Του Λεωνίδα Γρηγοράκου appeared first on Eptanews.gr.

Δεν με συγκίνησε μόνο το ενδιαφέρον των συμπολιτών μου για την έκβαση της προσωπικής μου μάχης. Περισσότερο με προβλημάτισε η ανασφάλεια και η αβεβαιότητα που διαπίστωσα να κυριαρχούν στην ευρύτερη κοινή γνώμη. Εύλογες και αναμενόμενες μετά τα όσα συμβαίνουν επί δεκατέσσερις μήνες στον κόσμο όλο και στη χώρα μας.

Αναλογιζόμενος αυτά που έζησα  επί εξήντα μέρες στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, είναι φυσικό να φέρνω στη μνήμη μου σκέψεις και ερωτήματα που η σκληρή πραγματικότητα φέρνει μπροστά μας. Δεν είναι μόνο η δύναμη της ιατρικής επιστήμης η οποία έχει καταλυτικό ρόλο για την προστασία μας απ’ τις ανεξέλεγκτες επιπτώσεις της υγειονομικής κρίσης. Κάτι αυτονόητο και αναμφισβήτητο.

Ωστόσο σημαντική είναι η αυτοπροστασία και η αυτοπειθαρχία που οφείλουν να ακολουθούν οι πολίτες. Η ατομική ευθύνη είναι η καλύτερη ασπίδα απέναντι στον κορωνοϊό. Δεν αντιστρατεύεται τη συλλογική και προπαντός την ευθύνη της Πολιτείας. Εξ ου και σε καμιά περίπτωση δε συνιστά μετακύληση  ή αποποίηση ευθυνών.

Αν κάπου πρέπει να εστιάσουμε την προσοχή και το ενδιαφέρον είναι ότι ο ιός επιδεικνύει ένα ισχυρό ένστικτο επιβίωσης. Έτσι άλλωστε εξηγούνται η ανθεκτικότητά του και οι συνεχείς  μεταλλάξεις του. Το ίδιο λοιπόν ένστικτο, αυτό της επιβίωσης, οφείλουμε να έχουμε και όλοι εμείς.

Το όπλο που έχουμε στα χέρια μας είναι τα εμβόλια. Με αυτά προστατεύουμε και τη ζωή μας και τη ζωή των άλλων. Των συγγενών, των φίλων, των συνανθρώπων μας. Η αλήθεια είναι μία και μοναδική: Ο εμβολιασμός είναι ο μόνος δρόμος για να επανέλθουμε στη φυσιολογική ζωή, επιτυγχάνοντας το τείχος ανοσίας. Προκειμένου να πετύχουμε το στόχο μας χρειάζεται υπευθυνότητα και υπομονή, αφήνοντας στην άκρη εκείνους που αμφισβητούν την αξία της επιστήμης.

Το όφελος θα είναι μεγάλο τώρα που βρισκόμαστε στην πιο κρίσιμη καμπή. Διαφορετικά το κόστος το οποίο θα υποστούμε θα είναι ανυπολόγιστο. Δεν πρέπει να αφήσουμε την αίσθηση της κούρασης να θέσει σε κίνδυνο τη ζωή όλων. Αν σταθούμε στο πρόσκαιρο και στο εφήμερο  κινδυνεύουμε να τα χάσουμε όλα. Αν κερδίσουμε τη μάχη θα έχουμε την ευκαιρία να γιορτάζουμε κάθε χρόνο το Πάσχα, να πηγαίνουμε στις ιδιαίτερες πατρίδες μας, στα πανηγύρια μας αλλά και να οργανώσουμε τη ζωή μας από πιο πλεονεκτική θέση.

Το μείζον ζήτημα που τίθεται και στο οποίο είμαστε υποχρεωμένοι να ανταποκριθούμε όλοι, πολιτικοί, επιστήμονες, διαμορφωτές της κοινής γνώμης είναι με απλά λόγια: Να είμαστε χρήσιμοι αλλά όχι αρεστοί. Όλοι μας έχουμε κάποιο παιδαγωγικό ρόλο και λόγο. Χρειάζεται να τον ασκήσουμε χωρίς εκπτώσεις, αυταρέσκειες, επιπολαιότητες και προπαντός να μη χαϊδεύουμε αυτιά.    

Ο κ. Γρηγοράκος είναι καθηγητής Ιατρικής στο ΕΚΠΑ και πρώην βουλευτής

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post Απλές σκέψεις μετά από μια οδυνηρή περιπέτεια – Του Λεωνίδα Γρηγοράκου appeared first on Eptanews.gr.

Έτσι ερμηνεύεται η πολύχρονη κυριαρχία του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στην ελληνική σκηνή. Ο Ανδρέας Παπανδρέου, πιστεύοντας ότι παράδοση είναι να δημιουργείς εκ του μηδενός, διέρρηξε τη σχέση του με το κατεστημένο της Ένωσης Κέντρου, μολονότι θα μπορούσε να αναλάβει την ηγεσία της.

Πήρε την πρωτοβουλία να ιδρύσει ένα νέο σχήμα, το 1974, ενσαρκώνοντας τις προσδοκίες όλων εκείνων που επιζητούσαν τη συγκρότηση ισχυρού προοδευτικού πόλου. Η προσωπικότητα και η διαδρομή του ιδρυτή του, η χαρισματικότητα και η δημοφιλία, η πολιτική και επιστημονική επάρκεια, καθώς και το ηγετικό του διαμέτρημα επέδρασαν καταλυτικά.

Στη διάρκεια της εικοσάχρονης θητείας του ΠΑΣΟΚ, η χώρα άλλαξε κατηγορία. Από βαλκανική και υπανάπτυκτη έγινε ευρωπαϊκή και ευημερούσα. Το κορυφαίο  κεκτημένο της Ελλάδας, η ένταξή της στον στενό πυρήνα τον προηγμένων χωρών της Ευρώπης, έχει τη σφραγίδα του Ανδρέα Παπανδρέου και του Κώστα Σημίτη. Το κοινωνικό κράτος, τα μεγάλα έργα υποδομής, οι υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης έχουν το αποτύπωμά τους. Ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Ευάγγελος Βενιζέλος απέτρεψαν την άτακτη χρεοκοπία μας.

Η επέτειος της 3ης του Σεπτέμβρη μάς υπενθυμίζει την αξία και την ανεκτίμητη προσφορά του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στον τόπο. Ταυτόχρονα, υποδεικνύει πως και η τωρινή συρρίκνωσή του κάθε άλλο παρά τυχαία είναι. Οφείλεται στο ότι βρέθηκε σε διάσταση με την ίδια την πραγματικότητα. Δεν κατόρθωσε να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα. Να ανταποκριθεί στις καινούργιες συνθήκες.

Η υποχώρηση και η αποψίλωση του ΚΙΝ.ΑΛ., αυτό ακριβώς επιβεβαιώνει. Η επίκληση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν του διασφαλίζει πολιτική υπόσταση. Πολύ περισσότερο, δεν του παρέχει τις προϋποθέσεις να θεμελιώσει και να αναπτύξει μια νέα στρατηγική πρόταση για την ανασύνθεση της εγχώριας Κεντροαριστεράς.

Η διολίσθησή του στον λαϊκισμό και στον εθνικισμό επιτείνει τα αδιέξοδα. Πολιτευόμενο εκτός τόπου και χρόνου, είναι απλώς μια καρικατούρα του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Στερούμενο δε ικανής ηγεσίας, αντικειμενικά δεν καταφέρνει να διεκδικήσει τον δικό του ζωτικό χώρο. Ουσιαστικά, πρόκειται για ιδιότυπο προσωποπαγές σχήμα που επικαλείται την ιστορία και την προσφορά ενός μεγάλου και κραταιού κόμματος, τις οποίες, όμως, ούτε μπορεί να αντιγράψει ούτε να διαδεχθεί.

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και η καρικατούρα του ΚΙΝ.ΑΛ. – Άρθρο του Λεωνίδα Γρηγοράκου appeared first on Eptanews.gr.

Το βέβαιο είναι πως χρειάζονται δυσθεώρητα χρηματικά ποσά. Το εμβόλιο και τα φάρμακα ανεβάζουν το κόστος στα ύψη. Κανείς δεν γίνεται να προβλέψει το ακριβές μέγεθος. Πολύ περισσότερο τον χρόνο που απαιτείται για την καταπολέμησή του.

Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μια σκληρή και άνιση αναμέτρηση. Το αποτύπωμά της θα μείνει ανεξίτηλο σε ολόκληρο τον κόσμο – ανεπτυγμένο και μη. Η απώλεια χρημάτων θα είναι τεράστια. Το σημαντικότερο, θα υποσκάψει τους ρυθμούς ανάπτυξης. Θα διευρύνει τις ανισότητες. Θα αποδυναμώσει περαιτέρω τις κοινωνικές δομές κάθε χώρας.

Ωστόσο, επιβάλλεται να προτάξουμε την αντιμετώπιση της υγειονομικής κρίσης, προσπαθώντας ταυτόχρονα να ελέγξουμε τις παρενέργειές της στην οικονομία και στην εργασία. Όπλο μας είναι η επιστήμη. Προσβλέποντας σ’ αυτή, δημιουργούμε ασπίδα προστασίας για τη ζωή μας.

Η επένδυση στην έρευνα είναι μονόδρομος. Η ιατρική, η μοριακή βιολογία, η αποκρυπτογράφηση του ανθρώπινου γονιδιώματος, μάς παρέχουν ευκαιρίες. Αυτές οφείλουμε να αξιοποιήσουμε, προκειμένου να αποτρέψουμε τους θανάσιμους κινδύνους για τους ανθρώπους.

Η καταστροφή της φύσης, η κλιματική αλλαγή, οι πολλαπλοί ιοί, συνιστούν πραγματική απειλή για την ύπαρξή μας. Οι επιπτώσεις τους δεν αντιμετωπίζονται με συνωμοσιολογίες ή άλλες «ψεκασμένες» θεωρίες. Ούτε με την υποταγή μας στον πανικό.

Με πυξίδα μας τις ιατρικές υποδείξεις, μπορούμε να περιορίσουμε τους υπαρκτούς κινδύνους. Η πιστή τήρηση των συστάσεων των γιατρών τούς ελαχιστοποιεί. Και τούτο διότι, παρά τα όσα υποστηρίζουν ορισμένοι, ο κορωνοϊός δεν παύει να είναι ταξικός. Όσοι ζουν στις φαβέλες ή δεν έχουν πρόσβαση σε περίθαλψη είναι πολλαπλά εκτεθειμένοι. Με την έννοια αυτή η πανδημία προσβάλλει περισσότερο τους μη έχοντες.

Η εμπειρία που συλλέξαμε αποδεικνύεται διδακτική. Πέρα από την αμεριμνησία, την οποία πρέπει να αποβάλουμε, επιβάλλεται να δούμε με ποιο τρόπο θα ακολουθήσουμε πολιτικές πραγματισμού και ορθολογισμού.

Μυθοποιώντας το Εθνικό Σύστημα Υγείας, καλλιεργούμε ψευδείς συνειδήσεις. Η αλήθεια είναι αμείλικτη. Ωραιοποιώντας τη ζοφερή κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα δημόσια νοσοκομεία στρουθοκαμηλίζουμε. Όποιος χρειάστηκε να καταφύγει εκεί βίωσε στο πετσί του τα φλέγοντα προβλήματά τους.

Οι αυταρέσκειες μάς στερούν τη δυνατότητα να αντιληφθούμε τι συμβαίνει γύρω μας. Την ώρα που οι Μονάδες Εντατικής Θεραπείας έσωσαν πάνω από διακόσιους συμπολίτες μας, σημαντικός ήταν ο αριθμός των ανθρώπων, που στερήθηκαν τις απαραίτητες ιατρικές υπηρεσίες, λόγω της έκτακτης κατάστασης.

Η δημόσια υγεία χρειάζεται εκ βάθρων αλλαγές. Με μερεμέτια και μικροδιευθετήσεις δεν επιλύονται τα συσσωρευμένα αδιέξοδα. Αν δεν εγκαταλείψουμε τις απλοϊκές και απλουστευτικές αντιλήψεις δεν πρόκειται κανένα Εθνικό Σύστημα Υγείας να αναζωογονηθεί.

Τούτο προϋποθέτει να τραβήξουμε διαχωριστική γραμμή απέναντι σε εκείνους που είναι εμποτισμένοι με ιδεοληπτικές εμμονές, παραμένοντας θιασώτες ανώφελων και απαρχαιωμένων απόψεων. Αλλά και σε αυτούς που επιζητούν τη χειραγώγηση της δημόσιας υγείας από τους αδυσώπητους κανόνες της αγοράς.

Με δοσολογίες κρατισμού και λαϊκισμού, με κοντόφθαλμες πολιτικές και πελατειακές λογικές, το μόνο που διασφαλίζουμε είναι η στασιμότητα και η περαιτέρω απαξίωσή του. Το χειρότερο, αφήνουμε την υγεία των πολιτών εκτεθειμένη σε πολλαπλούς κινδύνους. Η σύζευξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα είναι εκ των ων ουκ άνευ.

Το Εθνικό Σύστημα Υγείας υπήρξε εμβληματικό έργο του ΠΑΣΟΚ. Η αναγέννησή του είναι συνυφασμένη με τη θεμελίωσή του «εκ του μηδενός» – για να παραφράσουμε τη ρήση του γνωστού τραγουδοποιού Δ. Σαββόπουλου για την παράδοση.

Αν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ 

The post Θεμελίωση του ΕΣΥ εκ του μηδενός – Άρθρο του Λεωνίδα Γρηγοράκου appeared first on Eptanews.gr.

Ο δημοσιονομικός εκτροχιασμός υπήρξε επακόλουθο του πρωτοφανούς δημόσιου χρέους και των τεράστιων ελλειμμάτων που άφησε πίσω της η πενταετία της συντηρητικής παράταξης. Για τα όσα συνέβησαν μέχρι τις εκλογές του 2009, το ΠΑΣΟΚ δε φέρει την παραμικρή ευθύνη. Εντούτοις, εισέπραξε την αμφισβήτηση και τη φθορά για πολιτικές που είχε εντόνως επικρίνει και πολεμήσει. Το παράδοξο είναι πως οι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί δεν επωμίστηκαν τις επιπτώσεις των καταστροφικών πεπραγμένων τους.

Έτσι ένα πολυδύναμο κεντροαριστερό κόμμα, το οποίο άλλαξε την όψη της Ελλάδας, βρέθηκε στη δίνη μιας βαθιάς κρίσης και κατ’ επέκταση της απαξίωσης. Η καταβαράθρωσή του προκάλεσε σχεδόν κοσμογονικές αναδιατάξεις. Το κενό που δημιουργήθηκε σε μεγάλο βαθμό το κάλυψε κατ’ αρχάς ο ΣΥΡΙΖΑ. Αξιοποιώντας, σε συνηγορία με το σύνολο των λοιπών κομματικών σχημάτων, την εσκεμμένη ενοχοποίηση της δημοκρατικής παράταξης, διεύρυνε την επιρροή και την εμβέλειά του. Αξιοσημείωτη ήταν η ανταπόκρισή του στα αποκαλούμενα ΠΑΣΟΚικά προπύργια. Αποκαλυπτικά παραδείγματα, οι Περιφέρειες της Β’ Πειραιά και της Κρήτης. Η αδιαμφισβήτητη αυτή αλήθεια διαμόρφωσε μια νέα πραγματικότητα.

Επιπλέον, το αποτέλεσμα της κάλπης του Ιουλίου του 2019 μετέβαλε άρδην το σκηνικό που προέκυψε. Στον κεντροαριστερό χώρο εισέβαλε και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αποσπώντας σημαντικό τμήμα του. Στην ουσία, οι μονομάχοι του νέου δικομματισμού λεηλάτησαν την εκλογική και κοινωνική βάση του. Αμφότεροι κέρδισαν την εμπιστοσύνη εκλογέων, οι  οποίοι πριν στήριζαν το ΠΑΣΟΚ. Οι εναπομείνασες δυνάμεις του δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν τη φορά των πραγμάτων. Οι προσπάθειες που καταβλήθηκαν δεν απέδωσαν καρπούς.

Επίσης, και τώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ είναι στην αντιπολίτευση οι κομματικοί συσχετισμοί παραμένουν εξαιρετικά δυσμενείς για το Κίνημα Αλλαγής. Η δημοσκοπική του καθίζηση είναι πασιφανής. Η δυστοκία του να εξελιχθεί σε δυναμικό τρίτο πόλο αποδεικνύει ότι δεν έχει τις απαραίτητες προϋποθέσεις ανάκαμψης. Η Ιστορία μάς διδάσκει ότι πολιτικά ρεύματα γεννιούνται και αναπτύσσονται όταν οι ηγεσίες τους κατορθώνουν να τα ενσαρκώσουν, να τα εκφράσουν και να τα διευρύνουν. Μόνο, αν οι επικεφαλής τους διαθέτουν το αναγκαίο βάθος, γνώσεις και εμπειρίες, και κυρίως ηγετικές ικανότητες μπορούν να τα καταστήσουν ισχυρά και ανθεκτικά.

Το δίλημμα, λοιπόν, για το ΚΙΝΑΛ είναι καίριο: Ή θα μένουμε απαθείς, παρακολουθώντας τη διαρκή υποχώρησή του. Ή θα αναζητήσουμε ρηξικέλευθες πολιτικές πρωτοβουλίες. Τη συρρίκνωση του δεν αναστέλλει η οποιαδήποτε εξωπολιτική στήριξη. Κανένα κομματικό σχήμα δεν επιβίωσε, έχοντας ακόμη και την αμέριστη υποστήριξη επιχειρηματικών ομίλων. Η τωρινή αρχηγός, η Φώφη Γεννηματά, υπολείπεται των αναγκών και των απαιτήσεων. Οι αντιφάσεις, οι παλινωδίες της, η αδυναμία της να προβάλει αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση, το επιβεβαιώνουν.

Η ανασύνθεση της Κεντροαριστεράς συνιστά υπόθεση όλων των προοδευτικών δυνάμεων, ενταγμένων και ανένταχτων. Ως εκ τούτου, ο διάλογος δεν πρέπει να ενοχοποιείται. Το ουσιαστικότερο, δεν γίνεται να είναι αντικείμενο συζητήσεων κορυφής.  Κι αυτό γιατί ζητούμενο καθίσταται η θεμελίωση μιας νέας προοδευτικής και σοσιαλδημοκρατικής πρότασης που θα υπερβαίνει προσωπικούς υπολογισμούς και παγιωμένα κομματικά σχήματα.

Αν δεν υπάρξουν συγκεκριμένες ενέργειες, οι οποίες θα ισοδυναμούν με την επανίδρυση ενός σύγχρονου κεντροαριστερού φορέα, το βέβαιο είναι ότι Τσίπρας και Μητσοτάκης θα διαμοιραστούν τον κοινωνικό και εκλογικό κορμό του άλλοτε ΠΑΣΟΚ.

Αν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post Το υπαρξιακό δίλημμα του Κινήματος Αλλαγής – Άρθρο του Λεωνίδα Γρηγοράκου appeared first on Eptanews.gr.