Έχουν γραφτεί πολλά και έχουν κατακριθεί όχι αδίκως τα στελέχη αυτά, που μπορεί αθέλητα μεν, αλλά που η ζημία γίνεται δε, για τον επίμονα περίεργο διαγκωνισμό τους σε χυδαιότητα και απρέπεια, στις δημόσιες αντεγκλήσεις τους με στελέχη της δεξιάς. Γιατί τι σχέση μπορεί να έχει ο πολιτισμός και η ευπρέπεια του ρόπαλου, της λεκτικής βίας του ΄΄σκάσε και άκου΄΄, του αυταρχισμού, της ύβρεως και της χυδαιότητας που συνοδεύει δεκαετίες τώρα την δημόσια συμπεριφορά και τον λόγο ενός μεγάλου μέρους του πολιτικού προσωπικού της δεξιάς σε όλες της τις εκφάνσεις, με τη ήπια, και σοβαρή επιχειρηματολογία, τον σεβασμό στον πολιτικό αντίπαλο, που πρεσβεύει η αριστερά, κατά γενική ομολογία;

Γιατί άραγε να επιμένουν τα στελέχη αυτά της αριστεράς σε αυτή την άγονη, βαθειά αντιαισθητική και τελικά απολιτική αντιπαράθεση, η οποία απογοητεύει και αποσπά την προσοχή του κόσμου από τα κρίσιμα τελευταία επίδικα ζητήματα που βασανίζουν τη χώρα; Ποιος καλής πίστης πολίτης σ αυτή τη χώρα μπορεί να αρνηθεί το συνεπές δημοκρατικό αγωνιστικό παρελθόν του Π.Πολάκη, την ουσιαστική και πολύτιμη δουλειά του τα τελευταία χρόνια στο υπουργείο υγείας, την αυτοδιοικητική του θετική δράση στην ιδιαίτερη πατρίδα του; Αυτός λοιπόν, ο συνεπής αγωνιστής, ο οξυδερκής άνθρωπος και επιστήμονας, πως τα καταφέρνει να γίνεται με αυτά που λέει και γράφει, ο νεροκουβαλητής της ακροδεξιάς προπαγάνδας χαραμίζοντας το δίκιο του, εμπλεκόμενος σε αντιπαραθέσεις διανθισμένες με πάσης φύσεως λεκτικές χυδαιότητες, πεζοδρομιακή φρασεολογία και ύβρεις;  Αυτό είναι που δεν κατανοεί ο κόσμος, αυτό είναι που πικραίνει όλους αυτούς τους ανώνυμους, τους ακούραστους αγωνιστές της αριστεράς και της ευρύτερης δημοκρατικής παράταξης, ειδικά τώρα που ξεκινά το ιστορικό εγχείρημα μετεξέλιξης του Σύριζα- προοδευτική συμμαχία σε ένα ενιαίο, μαζικό πολιτικό φορέα της δημοκρατικής ριζοσπαστικής αριστεράς.

Αυτές οι συμπεριφορές που πληγώνουν ανεπανόρθωτα και αδικούν τον αγώνα και τις αγωνίες της ανώνυμης, αλλά ηρωικής βάσης του κόμματος, βάση που δοκιμάστηκε στη φωτιά και το σίδερο στους δίσεκτους πολιτικά χρόνους, προκειμένου η αριστερά σήμερα να πρωταγωνιστεί στο δημόσιο βίο, υπερασπιζόμενη τα λαϊκά συμφέροντα. Ένα κομμάτι αυτού του κόσμου που αποτέλεσε τη ραχοκοκαλιά της ανανεωτικής αριστεράς, του Συνασπισμού της αριστεράς και της προόδου στην αρχή, του Σύριζα αργότερα που με την ψυχή στο στόμα κυριολεκτικά έδωσε τις μάχες για την πολιτική ύπαρξη αυτού του χώρου, φλερτάροντας σε κάθε εθνική εκλογική αναμέτρηση με τα εγκεφαλικά και καρδιακά επεισόδια μπροστά στην αμείλικτη αβεβαιότητα ΄΄μπαίνουμε η δεν μπαίνουμε στη βουλή΄΄.

Σ αυτόν τον πολύπαθο και καρτερικό κόσμο, που είναι έτοιμος μέσα στην απόγνωση του από την ανερμάτιστη και εγκληματικά ακατανόητη συμπεριφορά κάποιων πρωτοκλασάτων του κόμματος, να φωνάξει βοήθεια- έλεος, λίγος σεβασμός, είναι το λιγότερο που αξίζει. Όχι πλέον άλλη ανοχή  σε συμπεριφορές και τακτικές που γκρεμίζουν μέσα σε λίγα λεπτά όσα επίπονα και για αρκετό χρόνο άλλοι συλλογικά και με μόχθο κτίζουν στην κοινωνία. Ας μη γίνει κανόνας στην αριστερά η λαϊκή παροιμία ΄΄να σε κάψω Γιάννη, να σ αλείψω μέλι΄΄.

YΓ. Άγρια αστυνομοκρατία, κρατική βία ανάλογη των αλήστου μνήμης μετεμφυλιακών εποχών, διαχωρισμός των Ελλήνων πολιτών σε δικούς τους και σε ξένους, βάφτιση της μιντιακής δικτατορίας σε κανονικότητα, εξαπάτηση της πολύφερνης νύφης, της περίφημης μεσαίας τάξης για την οποία η ακροδεξιά ΝΔ έχυνε κροκοδείλια δάκρυα και τώρα με την κατάθεση του νέου προϋπολογισμού την… ξαλαφρώνει από φορολογικά βάρη αξίας 17 ευρώ ετησίως, στελέχωση του κρατικού μηχανισμού με τους ακραιφνώς δικούς της ανθρώπους, τους λεγόμενους και αρίστους. Πραγματικά άριστοι στην απάτη, αφού στα βιογραφικά των περισσότερων οι τίτλοι σπουδών είναι πλαστοί. Από τα έργα και τις ημέρες του Κυριάκου , για τον οποίο όσοι πιστεύουν ότι αυτός κυβερνά είναι βαθειά γελασμένοι.

The post Άρθρο γνώμης: Να σε κάψω Γιάννη, να… Του Γιάννη Τεκίδη appeared first on Eptanews.gr.

Η συζήτηση στη βουλή αφορούσε τον χαμό, τι χαμό δηλαδή, να πούμε καλύτερα την δολοφονία του φοιτητή της Νομικής Ιάκωβου Κουμή όπως και της Σταματίνας Κανελλοπούλου από τους τότε αρχάγγελους της τήρησης του νόμου και της τάξης στην διάρκεια πορείας για το πολυτεχνείο εκείνη τη χρονιά. Η παραπάνω φράση του Γ. Ράλλη στη προσπάθεια του να δικαιολογήσει την κρατική ανομία, επίκαιρη και σήμερα απηχεί την πάγια και διαχρονική θέση-άποψη για τον ρόλο τον οποίο προορίζει η δεξιά και ιδιαίτερα η σημερινή ακροδεξιά κυβέρνηση, τα σώματα ασφαλείας πλαισιωμένα οσονούπω και από τις γνωστές παρακρατικές παραφυάδες.

Στην περιβόητη υπόθεση της ζαρντινιέρας στην Θεσσαλονίκη, όπου και εκεί κακοποιήθηκε βάναυσα ο Κύπριος σπουδαστής Αυγουστίνος Δημητρίου από ασφαλίτες με πολιτικά, πάλι σε εκδήλωση για το πολυτεχνείο το 2006, στήθηκε ολόκληρη παράσταση με σκηνοθέτες και σεναριογράφους το υπουργείο δημόσιας τάξης και το αρχηγείο της ΕΛΑΣ, προκειμένου να πείσουν τους πάντες ότι επρόκειτο για αυτοτραυματισμό του ίδιου του σπουδαστή που έπεσε μόνος του πάνω σε μια ζαρντινιέρα και στη συνέχεια σε διερχόμενο μηχανάκι. Χαρακτηριστικές και οι δηλώσεις του τότε αρχηγού της αστυνομίας για «παροιμιώδη αυτοσυγκράτηση και ψυχραιμία της αστυνομίας», όπως και του αξέχαστου πολυπράγμονα υπουργού Δημόσιας Τάξης Β. Πολύδωρα για «επαγγελματισμό, μεθοδικότητα και ψυχραιμία των οργάνων της τάξης».

Είναι να απορεί κανείς με τους κατάπληκτους και αυτούς που απορούν, για την έκταση και την αγριότητα των επεισοδίων που έλαβαν χώρα τελευταία στις εκδηλώσεις μνήμης των αδικοχαμένων του πολυτεχνείου, μα και του νεαρού Γρηγορόπουλου. Λες και ξαφνικά μέρος της συλλογικής μας μνήμης   κατέβηκε σε απεργία διαρκείας διαγράφοντας βιώματα και γεγονότα του πρόσφατου αλλά και του απώτερου παρελθόντος. Ενός παρελθόντος στο οποίο η δεξιά θεωρώντας την χώρα και την διακυβέρνηση της προσωπική υπόθεση, μετέτρεψε σώματα ασφαλείας και κρατικές υπηρεσίες σε ένα αμείλικτο μηχανισμό καταστολής και βίας εναντίον του λαϊκού παράγοντα που δεν συμμορφώνεται, ούτε συνάδει με τις επιθυμίες και τις πολιτικές της. Η φράση «εσείς είστε ο νόμος, εσείς και το κράτος» κυβερνητικών παραγόντων της δεξιάς προς το προσωπικό της ΕΛΑΣ, συνεχίζει ιδιαίτερα τώρα να σηματοδοτεί την δράση και την συμπεριφορά των …οργάνων της τάξης απέναντι στον εχθρό-λαό.

Η αντιμετώπιση του εσωτερικού εχθρού, αυτού που αντιδρά, διεκδικεί και μάχεται τις αντιλαϊκές πολιτικές της σκληρής δεξιάς, υπήρξε από τα πρώτης προτεραιότητας ζητήματα που απασχόλησαν τις κυβερνήσεις της. Η συντριβή και εκμηδένιση ακόμη και της σκέψης και της πρόθεσης για αγωνιστική αντίδραση απέναντι στα κυβερνητικά σχέδια, έχει αναχθεί σε εμμονή, σε ιδεολόγημα για την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Κατοχική δύναμη θύμιζαν προχθές οι ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις. Οι εικόνες απερίγραπτης βίας και εξευτελισμού ακόμη και διαδηλωτών που δεν προκάλεσαν, δεν παρανόμησαν, έκαναν τον γύρο του κόσμου δυσφημώντας την χώρα που γέννησε τη δημοκρατία. Ιδιαίτερα προκλητικές και οι δηλώσεις συγκάλυψης της αποτρόπαιης συμπεριφοράς των πραιτοριανών της έννομης τάξης, από τον νεόκοπο φανατικά δεξιό υπουργό δημόσιας τάξης, πρώην εκσυγχρονιστή σοσιαλιστή κ. Χρυσοχοϊδη, ο οποίος δεν διαπίστωσε καμία υπερβολή, ούτε ιδιαιτέρως βίαιη συμπεριφορά της αστυνομίας, η οποία πάντα κατά την άποψη του έκανε τη δουλειά της απέναντι στους… Ράλληους δαίμονες.

Ας μη τρέφει κανείς αυταπάτες για το υποτιθέμενο κυβερνητικό δημοκρατικό ήθος και τα ανύπαρκτα αποθέματα ανοχής και διάθεσης για συνεννόηση με όσους επιμένουν αγωνιστικά να διεκδικούν δικαιώματα διαδηλώνοντας ειρηνικά την αντίθεση τους στις ασκούμενες σκληρές νεοφιλελεύθερες πολιτικές.

Η καταφυγή της δεξιάς στη βία και την καταστολή είναι διαχρονικά διαπιστωμένη και καταγεγραμμένη στη λαϊκή συνείδηση. Στην προσπάθεια ευόδωσης των στόχων της, δεν είναι η πρώτη φορά που αυθαίρετα επικαλείται και επιστρατεύει στο ιδεολογικό της οπλοστάσιο Αγίους, Αγγέλους και Αρχαγγέλους, εμπαίζοντας λαό και Θεό, στον οποίο υποτίθεται ότι πιστεύει.

Και για να μη ξεχνάμε, η δεξιά αλλάζει κατά καιρούς φορεσιά, αλλά ποτέ περπατησιά.

The post Ήταν και ο Αρχάγγελος Μιχαήλ δεξιός – Άρθρο του Γιάννη Τεκίδη appeared first on Eptanews.gr.

Το τελευταίο δε με τους διοικητές των νοσοκομείων κόβει ατέλειωτα εισιτήρια και όλοι αναρωτιούνται ποιος τάχα είχε την λαμπρή ιδέα της επιστράτευσης όλων αυτών των «νεολαίων» από τους οίκους ευγηρίας- μέσος όρος ηλικίας τα 80 πατημένα- να συντρέξουν το κυβερνητικό έργο στον τομέα της υγείας.

Το γλέντι κορυφώθηκε όταν δημόσια εκπρόσωπος των παραπάνω που παραιτήθηκε την τελευταία στιγμή από τον προκληθέντα σάλο, ενημέρωνε ότι υπήρξε συμφωνία προεκλογικά μεταξύ του ίδιου και του Κυριάκου να αναλάβει την διοίκηση του νοσοκομείου Καρδίτσας με την υποχρέωση, όπως είπε, αυτός και ο κομματικός στρατός που κουβαλούσε να ψηφίσουν ΝΔ. Αλλά το πρόβλημα με αυτούς τους…νεαρούς και σε άλλους τομείς στελέχωσης της κρατικής μηχανής δεν είναι το πατροπαράδοτο και επιστημονικά δομημένο παλαιοκομματικό παρασκηνιακό αλισβερίσι με άρωμα μαφίας, αφού μέρα τη μέρα βγαίνουν στη φόρα καταδίκες για ποινικά αδικήματα, όπως και τα πλαστά έγγραφα σπουδών και εξειδικεύσεων που συμπεριλαμβάνονται στα βιογραφικά τους. Να αναρωτιέται κανείς αν πράγματι μπορούν στις μέρες μας σε τέτοια έκταση και με τόσο αμοραλισμό να αναβιώνει η κομματοκρατία και η απάτη άλλων εποχών.

Σκάνδαλο ολκής και στην επιχειρούμενη αναθεώρηση του συντάγματος η ασυλία που εξασφαλίζεται σε όσους υπουργούς και παρατρεχάμενους λαδώνονταν τουλάχιστον μέχρι το 2015, με την προβλεπόμενη παραγραφή. Κανένας δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι το κράτος της δεξιάς αφήνει απροστάτευτα τα παιδιά του και απόδειξη τωρινή η μεθόδευση παραγραφής του αδικήματος παιδεραστίας του Ν. Γεωργιάδη, ενός ακόμη…λαμπρού στελέχους της ΝΔ. Να προστεθούν εδώ και οι άοκνες και προκλητικές προσπάθειες κυβέρνησης και ΜΜΕ για κουκούλωμα του πασιφανέστατου σκανδάλου NOVARTIS με κυνικές και απροκάλυπτες, κινηματογραφικού τύπου παρεμβάσεις προς κάθε κατεύθυνση και ειδικά προς τη δικαιοσύνη.

Για να μην αδικήσουμε και το υπουργείο δημόσιας τάξης, που υπό τον ψευδεπίγραφο τίτλο «νόμος και τάξη» δέρνει ανεξέλεγκτα δικαίους και αδίκους, ακόμα και αυτούς που δεν πρόλαβαν να παρανομήσουν για καθαρά προληπτικούς λόγους, βάζουν κοριούς παρακολούθησης πολιτών και γενικά εργάζονται με ζήλο για το κτίσιμο του σύγχρονου παρακράτους, ως σταθερού πυλώνα άσκησης της ακροδεξιάς κυβερνητικής πολιτικής.

Επί πλέον να μην λησμονούμε ότι όλα αυτά τελούν υπό την αιγίδα και την στοργική σκέπη των…αμερόληπτων, αντικειμενικών και ταγμένων φανατικά στην υπηρεσία της… αλήθειας και της δημοσιογραφικής δεοντολογίας εγχώριων μέσων μαζικής εξαπάτησης των πολιτών.

Όπως ήταν φυσικό η πρωτοφανής αυτή κατάσταση μιας κυβέρνησης της οποίας οι πρακτικές παραπέμπουν σε ανάλογες της μαφίας, κέντρισε την περιέργεια και το ενδιαφέρον του διεθνούς φήμης πολυβραβευμένου σκηνοθέτη Μάρτιν Σκορτσέζε για τη χώρα μας. Πληροφορίες αναφέρουν ότι μετά το πέρας των γυρισμάτων της τελευταίας του ταινίας «ο Ιρλανδός», αρχίζει τη συγγραφή σεναρίου που αφορά τα μέχρι τώρα πολιτικά ανδραγαθήματα και όχι μόνο, της κυβέρνησης Κυριάκου, Άδωνη, Μαυρουδή, Πλεύρη, Μπογδάνου, Σαμαρά και λοιπών. Τίτλος σύμφωνα πάντα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες του σεναρίου «Κυριάκος ο Μεγάλος». Τα γυρίσματα της καινούργιας του ταινίας με αυτό τον τίτλο δεν ανακοινώθηκε ακόμη πότε θα αρχίσουν. Και ύστερα κάποιοι μεμψιμοιρούν και γκρινιάζουν με αυτή την κυβέρνηση που κατορθώνει ακόμη και στο διεθνές καλλιτεχνικό στερέωμα να σημειώνει διακρίσεις.

The post Το επιτελικό κράτος του Κυριάκου εμπνέει τον Μάρτιν Σκορτσέζε – Άρθρο του Γιάννη Τεκίδη appeared first on Eptanews.gr.

Όχι πως ξεκινούν με κακές και υστερόβουλες προθέσεις, ούτε οι επιφυλάξεις και οι ενστάσεις τους κρύβουν σκοπιμότητες και υστεροβουλίες, όμως δεν μπορούμε να μη παραδεχτούμε ότι αυτού του είδους οι συζητήσεις που συνήθως καταλήγουν σε εμμονές και σε ανεξέλεγκτες αντιπαραθέσεις, αδικούν την κοινή μας υπόθεση, στενεύουν τα πλαίσια ενός γόνιμου και δημοκρατικού διαλόγου, γεννούν καχυποψία και δυναμιτίζουν την όποια προοπτική εμπέδωσης κλίματος εμπιστοσύνης και συντροφικότητας.

Ας ξεκινήσουμε με κάτι που θεωρείται κοινός τόπος και απηχεί τις διαθέσεις παλιών και νεοεισερχόμενων στο μεγάλο αυτό πολιτικό εγχείρημα. Δεν χωράνε σε αυτό, όσοι ενσυνείδητα και με διαχρονική συνέπεια πολέμησαν τις ιδέες και τις απόψεις της αριστεράς, μεταχειριζόμενοι μέσα και πρακτικές ηθικής εκμηδένισης και εξόντωσης των πολιτικών τους αντιπάλων, αδιαφορώντας σε πολλές περιπτώσεις και για τη ίδια την σωματική τους ακεραιότητα. Κάποιοι από αυτούς εν μια νυχτί, είδαν το φώς το αληθινό και ανένηψαν, αναζητώντας μια καινούργια καριέρα εξυπηρέτησης αποκλειστικά των προσωπικών τους συμφερόντων και τίποτα παραπάνω.

Δεν χωράνε σε αυτό οι κάλπικοι εθναμύντορες, οι ντυμένοι με το κουστούμι του πατριωτισμού εθνικιστές, αυτοπροβαλλόμενοι μερικοί και ως διανοούμενοι της ευρύτερης αριστεράς με…γνήσια όμως πατριωτικά αισθήματα. Δεν χωράνε οι «είδα φώς και ανέβηκα» γνωστοί σουλατσαδόροι πολιτικάντηδες, οι περιφέροντες ως πραμάτεια προς πώληση το κάποτε αγωνιστικό τους παρελθόν. Δεν χωράει σε αυτό η ψυχική μιζέρια και το ξενόφοβο αναίτια τις περισσότερες φορές, δηλητήριο που κουβαλάνε μέσα τους, οι πρωταγωνιστές άθλιων και απάνθρωπων συνάξεων εναντίον προσφύγων και μεταναστών, εναντίον ανήλικων ξεριζωμένων βίαια από τις πατρίδες τους, παιδιών.

Δεν χωράνε οι κατέχοντες την μία και αναλλοίωτη ανά τους αιώνες αλήθεια για το τι και πως πρέπει να πράξει η αριστερά για να δικαιώσει τις προσδοκίες και τα όνειρα των κατατρεγμένων σε αυτή τη γη. Είναι οι γνωστοί θεματοφύλακες των παρακαταθηκών και αξιών της αριστεράς και όλοι οι άλλοι ιμιτασιόν αριστεροί και άσχετοι.

Η μεγάλη πλειοψηφία του δημοκρατικού κόσμου, η λεγόμενη κοινωνική αριστερά, οι ανένταχτοι προοδευτικοί πολίτες, οι αγωνιζόμενοι μέσα από φορείς, σωματεία και δημοκρατικές συλλογικότητες πρέπει να γίνουν κοινωνοί αυτού του αγώνα αναγέννησης της πατρίδας μας. Οι διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες και διαδρομές δεν είναι λόγος, ούτε μπορούν να μετατραπούν σε πρόσχημα αποκλεισμού κάποιων που στο παρελθόν εναντιώθηκαν, πιθανόν να πολέμησαν και να ανέβασαν τους τόνους αντιπαράθεσης με την αριστερά. Υφέρπει ακόμη και τώρα η επιχειρηματολογία για συμπεριφορές, ακόμη και για λεκτικές ακρότητες στο παρελθόν συμπολιτών μας μελών άλλων κομμάτων, που τώρα με ειλικρίνεια, καλές προθέσεις και αναθεώρηση της στάσης τους έναντι της αριστεράς στο παρελθόν, προσέρχονται να πλαισιώσουν την δύσκολη και πολιτικά επίπονη προσπάθεια για ένα καινούργιο και καταλυτικό για τη χώρα μας ξεκίνημα. Ακόμη και αυτών που για μια σειρά λόγους πραγματικής πατριωτικής ευαισθησίας και ανιδιοτέλειας, υπήρξαν επιφυλακτικοί και ενιστάμενοι για ανάλογα ζητήματα, όπως αυτό της συνθήκης των Πρεσπών, χωρίς να συμμετέχουν στην ψευτοπατριωτική αγυρτεία και εξαλλοσύνη των ορδών της ακροδεξιάς και της ΧΑ, κανείς δεν δικαιούται να τους κλείσει την πόρτα της συμμετοχής στον νέο πολιτικό φορέα. Όπως κανείς δεν μπορεί να κλείσει την πόρτα σε παλιούς συντρόφους που για κάποιο χρονικό διάστημα εγκατέλειψαν το κοινό μας σπίτι, πιστεύοντας πως οι στόχοι και οι διακηρύξεις της αριστεράς θα εξυπηρετηθούν συντομότερα μέσα από όμορα πολιτικά σχήματα στα οποία και δραστηριοποιήθηκαν, αναγνωρίζοντας έμπρακτα σήμερα την λαθεμένη εκτίμηση τους. Ύστερα κανενός δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής ότι δεν μιλάμε για ένα πολιτικό φορέα ιδεολογικής, αλλά προγραμματικής ενότητας. Ενός προγράμματος ριζοσπαστικού, ανατρεπτικού, προοδευτικού, κατανοητού από την πολύπαθη Ελληνική κοινωνία με έντονα τα οραματικά στοιχεία που θα συνεγείρουν τον κόσμο της εργασίας και του πολιτισμού, απέναντι σε μία δίχως προηγούμενο νεοφιλελεύθερη, ακροδεξιά, φασίζουσα ανοιχτά πλέον κυβέρνηση.

The post Ποιοι δεν χωράνε – Άρθρο του Γιάννη Τεκίδη appeared first on Eptanews.gr.

Οι σύγχρονοι Μένγκελε δεν φοράνε ιατρική μπλούζα, δεν χαιρετάνε με προτεταμένο και ψηλά το χέρι δημόσια, ούτε φυσικά φέρουν πάνω τους κάποιο διακριτικό της ναζιστικής πανούκλας. Αντίθετα οι επίγονοι και θιασώτες της Μενγκελικής προβληματικής και ιδεολογίας είναι ακριβοντυμένοι, παρφουμαρισμένοι και διεκδικούν ρόλο οργανικού διανοούμενου της ακροδεξιάς. Της ακροδεξιάς που ερωτοτροπεί απροσχημάτιστα με φασίζουσες πρακτικές και συμπεριφορές και κατοικοεδρεύει στην κυβέρνηση του Κυρ. Μητσοτάκη.

Λαμπρό και προβεβλημένο αστέρι αυτής της πολιτικής συνομοταξίας εντός της ΝΔ είναι ο Μ. Βορίδης, δίχως αυτό να σημαίνει ότι είναι ο μοναδικός. Εδώ μιλάμε για ένα ισχυρό μπλοκ Βορίδηας πολιτικής συγκρότησης και νοοτροπίας εντός του υπουργικού συμβουλίου, μα και της μισής κοινοβουλευτικής ομάδας του κυβερνώντος κόμματος. Δεν έχει παρά να ανατρέξει κανείς σε δηλώσεις καθημερινές κυβερνητικών στελεχών και βουλευτών είτε αυτές αφορούν την οικονομία, είτε το προσφυγικό, είτε τα ζητήματα της έννομης τάξης, για να διαπιστώσει την ακραία πολιτικά ρητορεία τους και τις αήθεις προσωπικές επιθέσεις σε βάρος των πολιτικών τους αντιπάλων. Τακτική που παραπέμπει ευθέως σε χαλεπούς πολιτικά καιρούς για την πατρίδα μας και όχι μόνο.

Δεν είναι μακρινή χρονικά η δήλωση του ακροδεξιού πολιτικού σταρ και υπουργού του Κυριάκου, Βορίδη σε εκδήλωση της ΝΔ στον Άγιο Στέφανο «το πρόβλημα με αυτούς είναι ότι είναι αριστεροί. Αν είσαι αριστερός δεν μπορείς να σκεφτείς κανονικά». Μέντορας της κανονικότητας και ειδήμων του τρόπου σκέψης των ανθρώπων ο κ. Μάκης, ο οποίος παρεμπιπτόντως ζητά με επιμονή και την λήψη θεσμικών και άλλων μέτρων (των γνωστών παρακρατικών βέβαια) αποκλεισμού της αριστεράς από οιοδήποτε ενδεχόμενο να επανέλθει στην διακυβέρνηση της χώρας.

Όσον αφορά την εγκεφαλική δυσλειτουργία και του προβληματικού τρόπου σκέψης των αριστερών που δεν συνάδει με την Βορίδηα κανονικότητα, ίσως να μην αργήσει να προτείνει και την λοβοτομή αυτών, μήπως και καταφέρει να τους επαναφέρει στον κανονικό τρόπο σκέψης, ανάλογο του δικού του. Το πρόβλημα όμως της ΝΔ και του Μητσοτάκη δεν ακούει μόνο στο όνομα του παραπάνω, γιατί η πάλε ποτέ συντηρητική παράταξη έχει κυριολεκτικά αλωθεί από το ισχυρότατο ακροδεξιό μπλοκ το οποίο έχει και το κουμάντο στη σημερινή κυβέρνηση. Το πιο σημαντικό, ο ίδιος ο σημερινός πρωθυπουργός ακόμη δεν τόλμησε όχι να αποδοκιμάσει, αλλά ούτε καν να ψιθυρίσει μια φράση ότι πρόκειται για προσωπικές απόψεις που δεν απηχούν τις κυβερνητικές προθέσεις και πολιτικές, οι δηλώσεις που βλέπουν συχνά το φώς της δημοσιότητας στελεχών του, δηλώσεις μίσους, απαξίωσης, ακραίων προσβολών και πολιτικής αλητείας. Να επιδοκιμάζει μήπως αυτές τις ακραίες φωνές εντός του κόμματος του, να τις ασπάζεται σφυρίζοντας αδιάφορα, αρκεί να μην πριονίζουν την πρωθυπουργική καρέκλα;

Η υποτίμηση των κυβερνητικών προθέσεων για το τι οικονομία, τι κοινωνία, τι εργατικά και κοινωνικά δικαιώματα, ποιο μέλλον για την πατρίδα μας ονειρεύονται, από τον Σύριζα και κάθε δημοκρατικό φορέα, αποτελεί σήμερα μέγα σφάλμα. Δεν αποτελεί καμία υπερβολή το γεγονός ότι απροσχημάτιστα πλέον και μεθοδικά η σημερινή κυβέρνηση Μητσοτάκη, Φώφης και Βελόπουλου απεργάζεται κοινωνικά και οικονομικά δεινά που σύντομα θα βρούνε μπροστά τους οι εργαζόμενοι. Το πιο σημαντικό και ιδιαίτερα προκλητικό είναι το γεγονός ότι κτίζουν μεθοδικά και ενσυνείδητα στις δεδομένες συνθήκες ένα νέο παρακράτος και μια χωρίς προηγούμενο ασυλία στα οικονομικά εγκλήματα του λευκού και μη κολάρου και με την βούλα της συνταγματικής αναθεώρησης.

Τα χρονικά περιθώρια ανασυγκρότησης και δημιουργίας της μεγάλης δημοκρατικής, προοδευτικής, αριστερής παράταξης δεν είναι απεριόριστα. Ο ακροδεξιός πολιτικός οδοστρωτήρας δεν αντιμετωπίζεται με αμήχανες ,σπασμωδικές και άνευρες κινήσεις που δεν συνεγείρουν την κοινωνία. Η νέα προγραμματική προοδευτική και δημοκρατική πρόταση και το όραμα για μια κοινωνία αντάξια των αγώνων διαχρονικά του δημοκρατικού κόσμου της χώρας μας που είναι και η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία, είναι τώρα το άμεσα ζητούμενο.

ΥΓ. Ο Κυριάκος αποφάνθηκε ότι την κοινή γνώμη δεν την απασχολεί η διαφθορά, ούτε η ασυλία για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος των διάφορων κρατικών νταβατζήδων, όπως και ότι το λάδωμα υπουργών στα πλαίσια των υπουργικών τους καθηκόντων δεν συνιστά αδίκημα. Και αναρωτιέσαι αυτή η ρημάδα η κοινή γνώμη ως πότε θα ανέχεται τον κάθε Κυριάκο να την φτύνει κατάμουτρα.

The post «Ο Μένγκελε ζει» – Άρθρο του Γιάννη Τεκίδη appeared first on Eptanews.gr.

Του Γιάννη Τεκίδη

Κτίζεται κράτος της δεξιάς δίχως βία, αυταρχισμό, ξύλο και άγρια κρατική καταστολή; Οχι  βέβαια, γιατί κάτι τέτοιο θα έμοιαζε με σκορδαλιά χωρίς ίχνος σκόρδου. Αυτή την καταστολή, την χωρίς προηγούμενο τα τελευταία τουλάχιστον χρόνια ζούμε αυτές τις μέρες, με την κρατική έφοδο στο οικονομικό πανεπιστήμιο Αθηνών, ανάλογης σε αγριότητα εκείνης των εθνικοσοσιαλιστικών ταγμάτων εφόδου στη Γερμανία, στο όνομα του νόμου και της τάξης, όπως φυσικά εννοεί το νόημα αυτών των λέξεων το μισό ακροδεξιό υπουργικό συμβούλιο του Μητσοτάκη.

Αστυνομικές μέθοδοι και πρακτικές στιγματισμένες στη συλλογική συνείδηση της μεγάλης πλειοψηφίας των συμπολιτών μας, πέρα από ιδεολογικές διαφορές και άλλες επιφυλάξεις, ζωντάνεψαν και πάλι στα τέλη της δεύτερης δεκαετίας του 21ου αιώνα, προς δόξα και αγαλλίαση του δημοκρατικού μοντέλου, την καθιέρωση του οποίου ονειρεύεται η σημερινή ακροδεξιά κυβέρνηση. Ξυλοδαρμοί, αναίτιες συλλήψεις φοιτητών ακόμη και τυχαία περαστικών, παραπομπή με συνοπτικές διαδικασίες στο αυτόφωρο, υβριστική, άκρως απαξιωτική και χυδαία συμπεριφορά οργάνων της τάξης στην  ημερήσια διάταξη και όλα αυτά πάνω στο πτώμα του καταργημένου πανεπιστημιακού ασύλου, που κατά τους σοφούς της δεξιάς ήταν η μήτρα που γεννούσε την ανομία και την παραβατικότητα στις σχολές.

Η βία και η καταστολή ανέκαθεν μετεμφυλιακά στη χώρα μας αποτελούσε μια από τις σταθερές για την δεξιά προκειμένου να επιβάλλει τις κατά κόρο αντιλαϊκές πολιτικές της, πολιτικές εξυπηρέτησης της παρασιτικής ολιγαρχίας, των γνωστών τρωκτικών του δημόσιου κορβανά, των μεταμφιεσμένων σε επιχειρηματίες. Το δόγμα «νόμος και τάξη» συνοδευόμενο με κατασταλτικά μέτρα διαχρονικά στόχευε και στοχεύει στην δημιουργία παραλυτικού κλίματος στην κοινωνία, στην εγκατάλειψη οιασδήποτε σκέψης για αντίδραση και αγώνα από την πλευρά των εργαζομένων και της νεολαίας, ως αναποτελεσματικού, μάταιου και επικίνδυνου μπροστά σε ένα αποφασισμένο κράτος μπαμπούλα που διαλαλεί προς κάθε κατεύθυνση την πρόθεσή του να επιβληθεί με οποιοδήποτε κόστος.

Μια ματιά στις προχθεσινές δηλώσεις του απερίγραπτα κυνικού και διαπρύσιου… θιασώτη της Δημοκρατίας, πρώην προέδρου της νεολαίας ΕΠΕΝ του Παπαδόπουλου, του γνωστού τσεκουροφόρου και νυν υπουργού αγροτικής ανάπτυξης Μαυρουδή Βορίδη, θα πείσει τον καθένα για το πού το πάει η σημερινή κυβέρνηση. Λέει, λοιπόν, κάνοντας και μαύρη πλακίτσα ο παλιός θαυμαστής του δικτάτορα… «Η επιβολή του νόμου θα ευχόμασταν να γίνεται με προσφορά τριαντάφυλλων. Δεν έχει καταστεί αυτό δυνατό. Η επιβολή του νόμου εμπεριέχει στοιχεία αναγκαστικότητας. Το λέω γλυκά, το ξύλο είναι στοιχείο αναγκαστικότητας». Αυτά από τον εν εξελίξει θεωρητικό της ακροδεξιάς για την αναγκαιότητα δημιουργίας ενός σιδερόφρακτου κράτους δυνάστη που θα τσακίζει την όποια λαϊκή αντίδραση και αντίσταση με την αστυνομοκρατία και την χωρίς όρια βία. Ο μετεμφυλιακός χωροφύλακας προ των πυλών. Ο χωροφύλακας εκείνος ο περιβεβλημένος με απόλυτη εξουσία, ο ανεξέλεγκτος διώκτης όποιου είχε την απρονοησία και το… θράσος να εναντιώνεται στο κράτος της δεξιάς διεκδικώντας δικαιώματα και ίση μεταχείριση, τώρα φαίνεται πως δεν ήταν μια υπόθεση που έληξε δια παντός. Στοιχειώνει και ζωντανεύει το παρελθόν όταν το λησμονούμε. Και το παρελθόν της δεξιάς στις άγριες μετεμφυλιακές εποχές, όπου το κράτος είχε αλωθεί από το παρακράτος, τότε που η… ένδοξη βασιλική χωροφυλακή συνεπικουρούμενη από τις αλήστου μνήμης παρακρατικές συμμορίες, ιδιαίτερα στην ύπαιθρο, από θεματοφύλακας της καλώς εννοούμενης έννομης τάξης είχε μετατραπεί σε διώκτη και τρομοκράτη κάθε πατριώτη, κάθε δημοκράτη που διψούσε για δίκιο και ισονομία, είναι γνωστό. Ν α που το ξαναζούμε, και ακόμη είμαστε στη αρχή, γιατί όπου να ναι θα προκύψουν και τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων.

Έλα όμως που όλα αυτά ουδόλως συγκινούν και προβληματίζουν  την κ. Φώφη του ΚΙΝΑΛ, η οποία έσπευσε άμεσα να συμφωνήσει για την αναγκαιότητα των κυβερνητικών αθλιοτήτων στην βίαιη επέμβαση των ΜΑΤ στο οικονομικό πανεπιστήμιο Αθηνών, αρκεί αυτά όπως άφησε να εννοηθεί να δέρνουν με μέτρο, διατρανώνοντας ακόμη μια φορά την απόφαση της να παραστήσει τον λακέ της πιο αντιλαϊκής μεταπολιτευτικά κυβέρνησης και να προσβάλλει με τη στάση και τις επιλογές της και τον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ, τον αείμνηστο Α. Παπανδρέου του οποίου ισχυρίζεται ότι είναι πολιτικός απόγονος. Του Α. Παπανδρέου που πρώτος απάλλαξε τον δημόσιο βίο και τον Έλληνα πολίτη από τη σκιά και το φόβητρο του χωροφύλακα και την αστυνομοκρατία το 1981, όντας αποφασισμένος αντίπαλος του κράτους της δεξιάς.

Η υπεράσπιση αυτής της ίδιας της δημοκρατίας και των λαϊκών ελευθεριών παίρνουν εκ των πραγμάτων άμεση προτεραιότητα και πρέπει να σημάνει συναγερμό για κάθε δημοκράτη, κάθε κοινωνικό φορέα και προοδευτική συλλογικότητα, πριν η χώρα βυθιστεί στο χάος και τον τρόμο μιας ατέλειωτης νύχτας όμοιας με εκείνη της δολοφονίας του Γρ. Λαμπράκη όταν το παρακράτος είχε αντικαταστήσει πλήρως το κράτος.

ΥΓ. Μεθοδεύουν την αρχειοθέτηση των υποθέσεων με τα δάνεια των κομμάτων τους και τελικά την διαγραφή τους Κυριάκος και Φώφη. Όχι που νομίζαμε ότι η πολιτική λωποδυσία έχει και τα όρια της. Ε, λοιπόν δεν τα έχει.

The post «Η νεκρανάσταση της Βασιλικής Χωροφυλακής» – Άρθρο του Γιάννη Τεκίδη appeared first on Eptanews.gr.

Η προδοτική, λοιπόν, η κατάπτυστη, η αντεθνική συμφωνία, ως δια μαγείας μετά τις εκλογές της 7ης Ιουλίου μετατράπηκε σε συμφωνία της οποίας αν τηρηθούν πιστά οι όροι και από τις δυο πλευρές θα αποβεί ωφέλιμη για τους λαούς των Βαλκανίων και για την εμπέδωση της ειρήνης και της σταθερότητας στην περιοχή. Ποιών είναι οι παραπάνω διαπιστώσεις; Μα των πρώτης γραμμής κυβερνητικών στελεχών, αρχής γενομένης από τους κκ Παναγιωτόπουλο και Βαρβιτσιώτη του υπουργείου άμυνας, για να ακολουθήσει ο κ. Δένδιας ο οποίος απεκδύεται οιαδήποτε πρόθεση και διάθεση να αποκαλέσει τους πολιτικούς του αντιπάλους προδότες, όσο κι αν διαφωνεί με κάποιες επιμέρους πτυχές της συμφωνίας και εν πάση περιπτώσει στην πολιτική αντιπαράθεση όταν αυτή οξύνεται λέγονται και απαράδεκτες υπερβολές. Τέτοια από τον σοβαρό κ. Δένδια. Άναυδα και τα αφιονισμένα ακροδεξιά μπουλούκια που μήνες τώρα τρέφονταν με την μισαλλόδοξη και ανερμάτιστη φαιά προπαγάνδα της ΝΔ, αυτά που πρωτοστατούσαν στις πεζοδρομιακές ασχήμιες, με απειλές, ύβρεις και κρεμάλες εναντίον των «προδοτών» του Σύριζα που ξεπούλησαν την Μακεδονία.

Τι περίμενε όλος αυτός ο ακροδεξιός εσμός, ακόμη και ένα μέρος των συμπολιτών μας παρασυρμένο από τον πρωτοφανή καταιγισμό μιας ισοπεδωτικής πατριδοκάπηλης προπαγάνδας; Σίγουρα την καταγγελία από πλευράς Μητσοτάκη σε όλα τα διεθνή φόρα αυτής της «αντεθνικής» συμφωνίας, την κατάθεση βέτο στην ΕΕ σχετικά με τις διαδικασίες ένταξης σε αυτήν της Βόρειας Μακεδονίας και μια σειρά άλλες πρωτοβουλίες με τις οποίες θα αναζητούνταν η ακύρωση αυτής της συμφωνίας και η έναρξη νέων διαπραγματεύσεων για την επίτευξη μιας καινούργιας.

Η μετεκλογική Μητσοτακική κυβίστηση-κοινώς κωλοτούμπα- είναι συγκρίσιμη μόνο με αυτές των πρωταθλητών σε ασκήσεις εδάφους και η απογοήτευση για τον εμπαιγμό και την εξαπάτηση των απανταχού Μακεδονομάχων απερίγραπτη. Βλέπετε το σχέδιο προσέλκυσης και αρπαγής της ψήφου ενός ακραία συντηρητικού κοινού και ειδικά των ομογάλακτων πολιτικά ακροδεξιών και χρυσαυγιτών, έλαβε τέλος με τις εκλογές του Ιουλίου. Ένας αμήχανος και απομονωμένος στο θέμα αυτό, ακόμα και από τους πολιτικούς του συνοδοιπόρους στο ΕΛΚ, πρωθυπουργός παραδέρνει προσπαθώντας να ισορροπήσει μεταξύ των λίγων σοβαρών φωνών εντός του κόμματος του, και των ακραίων Γεωργιάδηδων, Βορίδηδων, Πλευρηδων, Μπογδάνων  και άλλων ακροδεξιών μπουμπουκιών που με άτυπο επικεφαλής τους τον Σαμαρά, τον κρατούν αιχμάλωτο.

Μέχρι τώρα είτε στην αντιπολίτευση, είτε στην κυβέρνηση ο Κυριάκος υιοθέτησε άλλες φορές αυτόβουλα και άλλες πιεζόμενος την τακτική και συμπεριφορά των γνωστών σε όλους μας παπατζήδων. Εδώ ο παπάς, εκεί ο παπάς, που είναι ο παππάς;. Εδώ η Μακεδονία, εκεί η Μακεδονία, που είναι η Μακεδονία; Κυριολεκτικά δηλαδή εδώ έχουμε να κάνουμε με μια πρόστυχη πολιτικά τακτική η οποία ουδόλως απέχει από αυτή των παπατζήδων. Εκείνοι, οι φτωχοδιάβολοι παπατζήδες στο κυνήγι του μεροκάματου εξαπατούν τους αμέριμνους περαστικούς, ο Κυριάκος προς άγρα ψήφων χυδαία εξαπατά ένα ολόκληρο λαό με τον ανιστόρητο και καταγέλαστο εθνικισμό του.

Γνωστός στη μικρή μας πόλη παπατζής συλλαμβάνεται και παραπέμπεται σε δίκη. Στην ερώτηση του προέδρου του δικαστηρίου «εδώ κατηγορούμενε τα χαρτιά λένε ότι έπαιζες το παράνομο τυχερό παιχνίδι του παπά και έπαιρνες τα λεφτά του κόσμου», εκείνος ατάραχος απαντά «στα αστεία το έκανα κ. πρόεδρε, θα τα γύριζα πίσω».

Ο σημερινός πρωθυπουργός στον μελλοντικό ιστορικό, κριτή των πεπραγμένων του, τι απάντηση άραγε θα έδινε όταν με ασύλληπτη επιπολαιότητα, ανευθυνότητα και με νοοτροπία ανεκδιήγητου τζογαδόρου, χειρίζεται τέτοιας σημασίας εθνικά θέματα, αποσκοπώντας στην ικανοποίηση μικροκομματικών σκοπιμοτήτων και της προσωπικής του ματαιοδοξίας;

The post Η πολιτική των παπατζήδων και η συμφωνία των Πρεσπών- Άρθρο του Γιάννη Τεκίδη appeared first on Eptanews.gr.

Ο ορκισμένος… δημοκράτης και θεωρητικός της ακροδεξιάς Βορίδης έχει από καιρό κι αυτός αποφανθεί, πάντα στα πλαίσια αντιμετώπισης του αριστερού κινδύνου για τη χώρα και για την διάσωση των ιερών και οσίων της πατρίδας –λέγε καλύτερα της πατριδοκάπηλης εθνικοφροσύνης- για την ανάγκη ήττας της αριστεράς όχι μόνο γι αυτά που λέει και κάνει, μα και γι αυτά που πιστεύει. Γι αυτό πρότεινε τον θεσμικό και νομικό αποκλεισμό οιασδήποτε πιθανότητας να επανέλθει στη διακυβέρνηση του τόπου η αριστερά. Αυτά ακούστηκαν τον πρώτο καιρό ως γραφικές κορώνες ακροδεξιών, μη σοβαρών προσώπων και αντιμετωπίστηκαν ανάλογα ως φαιδρότητες της στιγμής. Λάθος, γιατί αυτές ακριβώς οι φαιδρότητες σήμερα υιοθετούνται από μια σημαντική πλειάδα στελεχών της ΝΔ ,μηδέ εξαιρουμένου και του Κυριάκου, που από ότι φαίνεται μάλλον σαγηνεύεται από τις ολοκληρωτικές αυτές εμπνεύσεις των ακροδεξιών συνεργατών του. Τα  εγκαίνια μιας ανάλογης τακτικής μάλλον αποτελούν οι διεργασίες και η κατάληξη σε νόμο του δικαιώματος ψήφου των ομογενών.

Οι καταφανέστατες υποκριτικές ευαισθησίες τους για τα δικαιώματα των ομογενών τους οποίους διαχρονικά η εθνικόφρων εγχώρια δεξιά τους είχε γραμμένους στα παλιά της τα παπούτσια, δεν πείθουν κανένα καλόπιστο πολίτη. Ένας και μοναδικός ο κυβερνητικός στόχος, να παρακάμψει το ήδη συμφωνημένο πόρισμα της επιστημονικής επιτροπής που είχε συσταθεί με πρωτοβουλία του ΥΠΕΣ και στην οποία συμμετείχαν εκπρόσωποι όλου του πολιτικού φάσματος γι αυτό το θέμα, να εμπλέξουν την ομογένεια στα μικροκομματικά τους παιχνίδια υφαρπάζοντας την ψήφο τους και αλλοιώνοντας τους εσωτερικούς πολιτικούς συσχετισμούς, αφού θα προσμετρούνται αυτές στο γενικό αποτέλεσμα. Τζάμπα δεν φωνάζει ο Βορίδης.

Δυστυχώς και σήμερα αν και κυβέρνηση η ΝΔ δεν εγκαταλείπει την διχαστική σχεδόν εμπρηστική και μισαλλόδοξη τακτική που είχε υιοθετήσει σαν αντιπολίτευση. Με αφορμή τώρα το προσφυγικό που εσχάτως επίσημα βαφτίστηκε μεταναστευτικό, η βιτριολική της ρητορική συγκρίνεται μόνο με αυτήν του Όρμπαν και του Σαλβίνι. Η χώρα μας που έδωσε, αν και βυθισμένη τα τελευταία χρόνια σε μια χωρίς προηγούμενο κρίση, τα  διαπιστευτήρια της για τον τρόπο που διαχειρίστηκε ένα ύψιστης σημασίας ζήτημα, διαπιστευτήρια ανθρωπιάς , αλληλεγγύης και κατανόησης του ανθρώπινου πόνου που άλλοι προκάλεσαν.

Παρά τα προβλήματα, τις ελλείψεις, τα λάθη στην διαχείριση, είναι παγκόσμια ομολογημένο πώς η Ελλάδα δεν έχει χάσει ακόμη την ψυχή της. Δεν είναι τυχαία, ούτε περιστασιακά τα κηρύγματα και οι ανακοινώσεις μίσους και απανθρωπιάς κυβερνητικών στελεχών, όπως της οργάνωσης ΟΝΝΕΔ Πεντέλης, για ανακήρυξη του ομώνυμου Δήμου σε περίκλειστο φρούριο για να μην μολυνθεί από τους αλλόθρησκους της προσφυγιάς. Ο ίδιος ο Κυριάκος αφού κλείδωσε στο ντουλάπι της πιο αηδιαστικής υποκρισίας την περικεφαλαία, τη χλαμύδα και την Μακεδονική σάρισα, ντυμένος τώρα με την στολή του Σαλαμινομάχου, διαπιστώνει πως η χώρα μας, όπως και πριν 2500 χρόνια κινδυνεύει από τους σκουρόχρωμους εισβολείς που απειλούν την ζωή και τις αξίες μας. Σύγχυση και στην εκτός βουλής ΧΑ που αναρωτιέται πώς γίνεται να ερωτοτροπεί με θέσεις και απόψεις της η σημερινή κυβέρνηση, που κατά τα άλλα ευαγγελίζεται και διαδίδει με την μιντιακή παντοκρατορία της, την…κεντροδεξιά της πολιτική καταγωγή.

Ο αγώνας για την ίδια την δημοκρατία, για την εδραίωση των ίδιων των δημοκρατικών θεσμών, σήμερα κρίνεται ως απόλυτη προτεραιότητα. Η σημερινή προσπάθεια της ακροδεξιάς που έχει αλώσει την συντηρητική παράταξη της ΝΔ και προσβλέπει στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων της γνωστής κρατικοδίαιτης ολιγαρχίας, ευτελίζοντας δημοκρατικές διαδικασίες και θεσμούς, καταργώντας κυνικά και ετσιθελικά ανεξάρτητες αρχές και δημόσιους ελεγκτικούς μηχανισμούς, διαιρώντας τους πολίτες σε ημέτερους και μη, στους εθνικά σωστά σκεπτόμενους και στους…εθνομηδενιστές. Τα βάρος ευθύνης και τώρα πέφτει  πάλι στις πλάτες της μεγάλης δημοκρατικής και προοδευτικής παράταξης, στις πλάτες της αριστεράς, στις πλάτες της μεγάλης δημοκρατικής πλειοψηφίας που διαχρονικά έχει αποδείξει πως ξέρει να προστατεύει και να εμβαθύνει τις λαϊκές κατακτήσεις. Το ανοιχτό προσκλητήριο του Σύριζα-προοδευτική συμμαχία σε κάθε δημοκράτη, αριστερό, προοδευτικό πολίτη να πλαισιώσει ενεργητικά τις τάξεις των οργανώσεων του, είναι και άκρως επίκαιρο και όσο ποτέ άλλοτε αναγκαίο. Για την αποφασιστική αντιμετώπιση των αντιλαϊκών κυβερνητικών σχεδίων, για την ακύρωση του χτισίματος ενός νέου ακροδεξιού κράτους δυνάστη, συνυφασμένου με το παρακράτος της μετεμφυλιακής περιόδου, που στοίχισε για τον λαό μας το γκρέμισμά του, θυσίες και δάκρυα.

The post Ο χρήσιμος φασισμός – Άρθρο του Γιάννη Τεκίδη appeared first on Eptanews.gr.

Τι πρώτο να σημειώσει κανείς από το… σοσιαλδημοκρατικό, η το κόμμα της…κεντροαριστεράς όπως αρέσκονται να τούς αποκαλούν, στο Κινάλ. Τρείς μήνες πέρασαν από τις εθνικές εκλογές και λόγω κεκτημένης ταχύτητας, μα και ισχυρής δόσης πολιτικής παράνοιας Φώφη και λοιποί εξακολουθούν με μια ανεξήγητη εμμονική εμπάθεια, σχεδόν στα όρια της ψυχοπαθολογικής κατάστασης να αντιπολιτεύονται τον Σύριζα και να συντάσσονται στα μεγάλα ζητήματα της τρέχουσας επικαιρότητας με την ακροδεξιά με ολίγη από Καραμανλικό φιλελευθερισμό, κυβέρνηση του Κυριάκου.

Να θυμηθούμε μόνο την βιτριολική αντιπολίτευση που άσκησε στην προηγούμενη κυβέρνηση, πρωτοστατώντας σε εξαλλοσύνη και προσωπικές γραπτές και λεκτικές επιθέσεις, πολλές από τις οποίες υπήρξαν βάναυσα προσβλητικές για το πρόσωπο του πρώην πρωθυπουργού.

Η άνευ προηγουμένου ανερμάτιστη αντιπολιτευτική της στοίχιση, με εκείνη της ΝΔ ακόμη και στην φρασεολογία και την διατύπωση, καθιστούσε από τα πράγματα αχρείαστη η και περιττή την πολιτική της παρουσία, αφού αυτή υπερκαλύπτονταν από την μαύρη προπαγάνδα της δεξιάς. Αποκορύφωμα αυτής της θλιβερής πολιτικής τακτικής ήταν και η καταψήφιση της απλής αναλογικής από την Φώφη, με σαθρά, παλαιοκομματικής κοπής επιχειρήματα που μόνο προβληματισμό και μελαγχολία προκάλεσαν στον κόσμο της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης.

Στο πλαίσιο αυτής της τακτικής αναθεώρησε προχθές και την θέση της για το δικαίωμα ψήφου των ομογενών μας στο εξωτερικό, εκπλήσσοντας αρνητικά ακόμη και τους προσκείμενους στο κόμμα της.

Θέλει να ξεχνά, ότι με πρωτοβουλία της κυβέρνησης Σύριζα ψηφίστηκε νόμος το 2018, ώστε να καταρτιστεί πρόταση από ειδική επιστημονική επιτροπή στο Υπουργείο Εσωτερικών αφού λάβει υπόψη όλες τις κρίσιμες παραμέτρους του ζητήματος, με ταυτόχρονο άνοιγμα της διαδικασίας αναθεώρησης του άρθρου 54 του Συντάγματος, για να είναι η σχετική νομοθετική ρύθμιση αντίστοιχη του Συντάγματος της χώρας.

Η πρόταση που καταθέτει σήμερα ο Σύριζα είναι το πόρισμα αυτής της επιτροπής, την οποία μέχρι πρότινος δεν αμφισβητούσε το Κινάλ. Να μπορούν να ψηφίζουν στον τόπο διαμονής τους όλοι όσοι έχουν η μπορούν να αποκτήσουν την Ελληνική ιθαγένεια και είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους και να εκλέγουν από τρεις έως δώδεκα βουλευτές Επικρατείας, ανάλογα με τον αριθμό των εγγεγραμμένων στους εκλογικούς καταλόγους του εξωτερικού. Η σημερινή κ. Γεννηματά ανακαλεί τις απόψεις και θέσεις της χθεσινής, που συμβάδιζαν με αυτές της επιτροπής του ΥΠ.ΕΣ, ταυτιζόμενη με τις θέσεις του Κυριάκου για το ίδιο ζήτημα, που κατά γενική ομολογία στόχο έχουν την ανάμειξη της ομογένειας σε παιχνίδια μικροκομματικών σκοπιμοτήτων, με κρυφό και δόλιο στόχο την αλλοίωση των πολιτικών συσχετισμών στο εσωτερικό της χώρας.

Και καλά ο Κυριάκος και οι ακροδεξιοί της κυβέρνησης του κάνουν την δουλειά τους, διαφορετικά τι δεξιά θα ήταν, η Φώφη και το Κινάλ, τι επιδιώκουν, που στοχεύουν, με το να μετατρέπονται καθημερινά και με κάθε ευκαιρία σε σταθερή πατερίτσα της πιο ανάλγητης και κοινωνικά ισοπεδωτικής δεξιάς κυβέρνησης.

Την ώρα που σε πολλές χώρες της Ευρώπης και ιδιαίτερα της νότιας, εναγωνίως ανιχνεύονται και ανοίγουν δρόμοι συνεργασίας και πολιτικής συμπόρευσης σοσιαλδημοκρατών, αριστεράς, πράσινων για την αναχαίτιση της σύγχρονης κοινωνικής μάστιγας που ακούει στο όνομα νεοφιλελευθερισμός, προτείνοντας στις καθημαγμένες σε όλα τα επίπεδα κοινωνίες τους μια άλλη πρόταση, πρόταση ελπίδας και ζωής για τους πολλούς, εδώ Γεννηματά και Κινάλ βάλθηκαν με μανία να παριστάνουν την ουρά της ακροδεξιάς. Κατά τα άλλα θυμούνται με απίστευτη υποκρισία το ΠΑΣΟΚ τουλάχιστον της πρώτης του περιόδου και τον ιδρυτή του και καμώνονται τους πολιτικούς του απογόνους, γεννώντας έτσι σε όσους ακόμη τους παρακολουθούν αισθήματα λύπης, απογοήτευσης και τίποτα περισσότερο.

The post Φώφη που πάς; – Άρθρο του Γιάννη Τεκίδη appeared first on Eptanews.gr.

Του Γιάννη Τεκίδη

Ποια συνθήκη της Γενεύης για τους πρόσφυγες, ποιο Δουβλίνο ΙΙ, ποια ανθρώπινα δικαιώματα, ποιο άσυλο και ποια στο τέλος-τέλος ανθρώπινη αλληλεγγύη στον συνάνθρωπο. Αυτά θα συζητάει τώρα ο Κυριάκος και οι υπουργοί του, όταν αυτοί που τον στήριξαν με νύχια και δόντια περιμένουν, πιέζουν και απαιτούν απειλώντας για την ανταμοιβή τους.

Ύστερα κατά τους ιθύνοντες της ΝΔ πρόκειται για… λαθρανθρώπους και όχι για κανονικούς ανθρώπους-πρόσφυγες κυνηγημένους και επικηρυγμένους από την… πολιτισμένη διεθνή κοινότητα και το περίφημο διεθνές δίκαιο.

Έλα όμως που η άτιμη η πραγματικότητα επιμένει και όσο εσύ την αγνοείς και  την παραποιείς, ψευδόμενος και κάνοντας σπέκουλα σε βάρος της, εκείνη σίγουρα θα σε εκδικηθεί. Τέσσερα χρόνια μαύρης προπαγάνδας για το προσφυγικό από την δεξιά, τέσσερα χρόνια ανεβασμένη στα κεραμίδια, αγκαλιά με τους αργυρώνητους της πιο αχρείας δημοσιογραφίας, είχαν μετατρέψει σε καθημερινό σίριαλ τους κατάπτυστους ισχυρισμούς τους για δήθεν ανοιχτή πρόσκληση του ανεύθυνου Τσίπρα και της Τασίας προς τους λαθρομετανάστες να έρθουν στη χώρα μας να ζήσουν ζωή χαρισάμενη. Τέσσερα χρόνια χρειάστηκαν για να συνειδητοποιήσει και παραδεχτεί ο Μητσοτάκης ότι το προσφυγικό και οι ροές προς την πατρίδα μας είναι αποτέλεσμα γεωπολιτικών εξελίξεων και ότι πρόκειται για πρόβλημα που αφορά όλη την Ευρώπη και ως εκ τούτου αναλογικά όλοι να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Αυτά έλεγε και πάλευε και ο προκάτοχος του ο Τσίπρας, κόντρα στον αμοραλισμό και την αναισθησία των πολιτικών συνοδοιπόρων του Κυριάκου στις χώρες της Κ. Ευρώπης, για να εισπράξει την ειρωνεία και την αδιαφορία.

Τώρα που ο Σουλτάνος από την απέναντι όχθη στέλνει νέες καραβιές προσφύγων στα νησιά μας εκβιάζοντας και πάλι την Ευρώπη απαιτώντας μεγαλύτερη αποζημίωση, αλλά και ισχυροποίηση της θέσης του στο παιχνίδι με τους υδρογονάνθρακες στην Μεσόγειο, η δεξιά…συνειδητοποίησε το μέγεθος και τις πραγματικές διαστάσεις του προβλήματος. Και για την αντιμετώπιση του, άρχισαν να πέφτουν βροχή οι προτάσεις στο κυβερνητικό τραπέζι, προτάσεις αναμενόμενες και ανάλογες των ιδεών, αρχών και αξιών διαχρονικά της δεξιάς. Αυστηρή αντιμετώπιση νόμιμων και παράνομων μεταναστών, επαναπροωθήσεις, παρεμπόδιση προσέγγισης των σάπιων πλεούμενων των φορτωμένων με τους σύγχρονους απόκληρους αυτού του κόσμου με κάθε επιτρεπτό και μη μέσο στις ακτές μας, ακόμη κι όταν κινδυνεύουν με ναυάγιο.

Επειδή όμως τα πολλά λόγια είναι φτώχεια και χάσιμο χρόνο οι Βορίδης και Άδωνις δεν μασούνε τα λόγια τους. Εγκλεισμός σε συγκεκριμένους χώρους, κάτι δηλαδή σαν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, αξιοποίηση των άγονων νησιών και εγκατάσταση τους εκεί, εκεί που πριν μισό αιώνα και βάλε διαπαιδαγωγούνταν στα εθνικά νάματα οι απροσάρμοστοι αρνησιπάτριδες εγχώριοι Εαμοβούλγαροι.

Στο πλαίσιο αυτής της…βαθιά ανθρωπιστικής προσέγγισης τού μεγάλου αυτού θέματος αφαιρέθηκαν ή δεν δίνεται ΑΜΚΑ σε αλλοδαπούς και πρόσφυγες και σε ασυνόδευτα προσφυγόπουλα με αποτέλεσμα να μην έχουν ούτε στοιχειωδώς δυνατότητα πρόσβασης σε οιαδήποτε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

Σύνθετο, λοιπόν, και δυσεπίλυτο το πρόβλημα. Ίσως οι εκπρόσωποι του ΛΑΟΣ στην κυβερνητική ΝΔ, Γεωργιάδης και Βορίδης συνεπικουρούμενοι και από τον νέο πολιτικό και τηλεοπτικό έμπορο Βελόπουλο, των οποίων η ατζέντα για το προσφυγικό είναι στη προμετωπίδα του κυβερνητικού προβληματισμού, να προτείνουν την πιο γρήγορη και αποτελεσματική λύση, αυτή του καταποντισμού στη θάλασσα όλων, νόμιμων και παράνομων μεταναστών. Εξάλλου δεν πρόκειται για ανθρώπους, αλλά για κάτι σκιές κι αυτές λαθραίες.

Εντυπωσιακή όμως η σιωπή και η τακτική του «μακριά κακό από τα μάτια μου» της Ιεραρχίας της Εκκλησίας. Λαλίστατη για ζητήματα και συμφέροντα που την αφορούν άμεσα και συμμετέχουσα σε εκδηλώσεις ανά την επικράτεια ενάντια σε πρόσφυγες και μετανάστες, επιμένει στην αδιάφορη, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων θέση της άρνησης να συμπαραταχθεί με τον ανθρώπινο πόνο. Πόνος σκουρόχρωμος η και αλλόθρησκος, που δεν παύει όμως να είναι πόνος. Μια τέτοια στάση είναι ύβρις και προσβολή στο πρόσωπο του Ιησού, το κήρυγμα του οποίου υποτίθεται ότι υπηρετούν.

Από την άλλη ένας άλλος προκαθήμενος, αυτός της ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας, συχνά παρεμβαίνει με λόγια και έργα, υπέρ της προσφυγικής δυστυχίας, απευθυνόμενος με θάρρος στους ισχυρούς αυτού του κόσμου για την απανθρωπιά τους. Είναι ο ίδιος που δεν ξεχνά να μνημονεύει τα λόγια ενός πολιτικού, που όπως είπε σέβεται και εκτιμά «καμία συμφωνία δεν είναι πάνω από τα ανθρώπινα δικαιώματα» και αναφέρονταν στον Αλέξη Τσίπρα.

The post Πετάξτε τους στη θάλασσα – Άρθρο του Γιάννη Τεκίδη appeared first on Eptanews.gr.