Ἡ ὑπνωτισμένη κοινωνία συγκλονίζεται μπροστά σέ αἰφνίδια τραγικά γεγονότα μεγάλης κλίμακας, ἀλλά μετά επιστρέφει στόν λήθαργό της…

Ἕνας πνευματικός δάσκαλος τοῦ 20^ού αἰώνα, ὁ Γεώργιος Γκουρτζίεφ, ἔλεγε ὅτι ὁ μέσος ἄνθρωπος, στήν συνηθισμένη ὀντική του κατάσταση, βρίσκεται σέ συνειδησιακή ὕπνωση, με ἁπλᾶ λόγια κοιμᾶται, ἀκόμη κι ὅταν ὑποτίθεται ὅτι εἶναι ξύπνιος κι ἐνεργεῖ, διότι ὁ τρόπος πού λειτουργεῖ  εἶναι ἐντελῶς μηχανικός, αὐτοματοποιημένος, κι ἀπολύτως προβλέψιμος. Ἕνας τρόπος γιά νά βγεῖ ἀπό τήν κατάσταση αὐτή εἶναι ἕνα «σόκ», ἕνα κτύπημα τόσο δυνατό πού εἶναι σέ θέση νά τόν ταρακουνήσει καί νά τόν συνεφέρει, νά τόν ξυπνήσει.

Πιστεύω πώς ἄν ἔτσι ἔχουν τά πράγματα γιά τόν κάθε ἄνθρωπο, τό ἴδιο, τηρουμένων τῶν ἀναλογιῶν, μπορεῖ νά  ἰσχύει καί γιά τίς κοινωνίες, γιά τίς μάζες τῶν μηχανικῶν ἀνθρώπων. Μία κοιμισμένη σιωπηλή πλειοψηφία μπορεῖ νά ἀφυπνισθεῖ, νά βγεῖ ἀπό τήν κατάσταση τῆς ἀδράνειας στήν ὁποία ζεῖ, μετά ἀπό ἕνα πολύ ἰσχυρό σόκ. Κι ἕνα τέτοιο ἦταν τό πρόσφατο σιδηροδρομικό συμβάν, ὄχι ἀτύχημα, πού φαίνεται νά ἄλλαξε ἐν μίᾳ νυκτί τούς συσχετισμούς δυνάμεων καί τίς πολιτικές καί κοινωνικές ἰσορροπίες στήν Ἑλλάδα.

(Θά ἤθελα ἐδῶ νά πῶ, παρενθετικῶς,  ὅτι αὐτή ἡ θεωρία τοῦ «σόκ» ἐξηγεῖ  τό γιατί, ἐνῶ ἡ ἐγκληματική πολιτική τοῦ συστήματος ἐξουσίας κατά τήν περίοδο τοῦ κόβιντ ἔχει αὐξήσει κατακόρυφα τούς θανάτους ἀνθρώπων στή χώρα μας, και ἀλλοῦ, ἀπό ὅλες τίς αἰτίες, γιατί λοιπόν, -ἐνῶ σέ δύο μόλις χρόνια, ἀπό τόν Μάρτιο τοῦ 2021 ἕως τόν Μάρτιο τοῦ 2023, ὁ ἀριθμός τῶν «ἀνεξήγητων» αἰφνιδίων θανάτων  ἔχει ἐκτιναχθεῖ  σέ δεκάδες χιλιάδες, σύμφωνα μέ ἐπίσημα στοιχεῖα τῆς ΕΛΣΤΑΤ, δέν ἔχει ἀνοίξει μύτη-, κινδυνεύει νά γκρεμιστεῖ  τό σύμπαν ἀπό πενήντα ἤ ἑκατό νεκρούς ἑνός μοιραίου καί ἐπίσης ἐγκληματικοῦ,  ἀλλά σέ πολύ μικρότερη κλίμακα, συμβάντος. Ἀπό τούς θανάτους τῆς περιόδου κόβιντ λείπει τό στοιχεῖο τοῦ «σοκ», διότι ἐκεῖνοι οἱ θάνατοι (2021 – 2023) καί οἱ αἰτίες τους ἀκόμη ἀποκρύπτονται ἀπό την ὑπνώτουσα οὕτως ἤ ἄλλως κοινή γνώμη. Οἱ συνέπειες τῆς σιδηροδρομικῆς σύγκρουσης ὄχι!).

Ἀπό τήν ὕπνωση στόν συγκλονισμό καί μετά ξανά στόν λήθαργο.

Τά «σόκ» εἶναι κυριολεκτικά ἀστάθμητοι παράγοντες. Ἔρχονται κατ’ ἀρχάς ἀπροσδόκητα, καί ἡ βιαιότητα μέ τήν ὁποία γίνονται αἰσθητά ἀρκεῖ νά μᾶς ξυπνήσει, ἀρκεῖ νά δημιουργήσει μέσα μας ἔντονες νοητικές καί συναισθηματικές ἀντιδράσεις, ὅπως αὐτές πού βιώνει τό πανελλήνιο τίς τελευταῖες ἡμέρες. Τό ἄν ὅμως θά παραμείνουμε σέ ἐγρήγορση, τό ἄν ἡ ἀφύπνιση θά ἔχει διάρκεια, ἔτσι ὥστε νά ὑπάρξει ἐλπίδα μιᾶς πιό μόνιμης καί κυρίως οὐσιαστικῆς ἀντίδρασης, καί πολύ περισσότερο μιᾶς ἀλλαγῆς στό πολιτικό καί κοινωνικό γίγνεσθαι, εἶναι ἐξαιρετικά ἀμφίβολο. Κι αὐτό ἐπειδή, μετά τήν ἀρχική ἀπότομη ὤθηση νά ἀλλάξουμε στάση ἀπέναντι στά πράγματα καί τούς κρατοῦντες, καθώς βρισκόμαστε ὑπό τήν ἐπιρροή τῶν ἔντονων ἐντυπώσεων τῶν Τεμπῶν,  εἶναι σχεδόν βέβαιο ὅτι θά ἐπανέλθουμε, σέ προσωπικό καί κοινωνικό ἐπίπεδο, ἀντιμέτωποι  μέ τόν νόμο τῆς φυσικῆς ἀδράνειας, τῆς μηχανικότητας καί τῆς τεμπελιᾶς μας. Θά ἐπιστρέψουμε σταδιακά στήν κατάσταση πού βρισκόμασταν πρίν τό «σόκ». Ἀκόμη δέ κι ἄν αὐτό γιά κάποιους δέν συμβεῖ, ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖο θα ἔλθει ἡ ἀντίδρασή μας θά εἶναι ἀνερμάτιστος, ἀνοργάνωτος  καί χωρίς κάποιο συγκεκριμένο ἀποτέλεσμα. Στήν πραγματικότητα δέν ξέρουμε πῶς νά ἀντιδράσουμε, πῶς να γίνουμε χρήσιμοι γιά τήν ἀλλαγή πού ζητοῦμε, πῶς νά γίνουμε ἡ ἀλλαγή!

Αὐτά εἶναι πραγματικότητες γνωστές στούς ἐξουσιαστές μας, οἱ ὁποῖοι, γνωρίζοντας ἄριστα τήν ψυχολογία τῶν συνηθισμένων ἀνθρώπων καί τῶν μαζῶν, ἐκμεταλλεύονται  τίς ἐγγενεῖς άδυναμίες μας, ὥστε μετά τή φουρτούνα ἑνός πολύνεκρου συμβάντος, ὅπως τό πρόσφατο, νά ὁδηγήσουν και πάλι τό καράβι στά «δικά τους γνώριμα καί ἥσυχα νερά», παρέχοντας  τόν ἐλάχιστο ἄρτο (ξεροκόμματο) καί τά πολλά θεάματα, μέ τά ὁποῖα θά ἀπονευρώσουν ἐκ νέου, ἤ θά παραμυθιάσουν, τόν ἐξανδραποδισμένο λαό. Ἄντε καί μέ μερικές κενές ὑποσχέσεις ὅτι αὐτή τή φορά κάτι θά ἀλλάξει. Κι ἄν αὐτά δέν ἀποδειχθοῦν ἀρκετά, οἱ δυνάστες μας θά ἐπιχειρήσουν νά τρομοκρατήσουν αὐτόν τὀν λαό μέ μεθόδους δοκιμασμένες καί ἀπόλυτα πετυχημένες.

Ἡ πνευματική ἐξέλιξη, ὡς ὁδός οὐσιαστικῆς ἀντίδρασης.

Μία ὁδός ἀντίδρασης σέ ὅλα αὐτά, μέ κάποιες πιθανότητες ἐπιτυχίας, εἶναι ἡ πνευματική ἐξέλιξη τῶν ἀνθρώπων. Καί πνευματική ἐξέλιξη δέν σημαίνει τήν καλύτερη ἐκπαίδευσή τους στά σχολεῖα, πού σκοπό ἔχουν νά διαμορφώσουν τούς νέους σέ ἁπλᾶ γρανάζια παραγωγικῶν μηχανισμῶν (τἄλεγαν οἱ Pink Floyd σχεδόν 45 χρόνια πρίν). Πνευματική ἐξέλιξη δέν εἶναι οὔτε ἡ ἀπόκτηση περισσότερων θύραθεν γνώσεων, τίς ὁποῖες πάντως δέν ἀπορρίπτουμε ὡς ἐργαλεῖο, ἀλλά ἡ ἐσωτερική ἐνδυνάμωση τῶν ἀνθρώπων, ὁ ἀγώνας νά μήν ξαναπέσουν γιά ὕπνο, μόνιμο καί τόσο βολικό γιά τούς ἐξουσιαστές τους. Κι ἡ πνευματική ἐξέλιξη εἶναι μία εὐθύνη δική τους, δική μας. Εἶναι μία ἀπόφαση πού πρέπει, ἀρχικά, νά πάρουμε ὁ καθένας γιά τόν ἑαυτό του. Μία ἀπόφαση πού θα ὑλοποιηθεῖ ὄχι με μία σύντομη ἀναλαμπή ἀντίδρασης, ἀλλά μέ καθημερινή ἀσκητική πορεία, μέ τό διαρκές περπάτημα μιᾶς ὁδοῦ ἐνδυνάμωσης τοῦ ἐσώτερου εἶναι μας, κατανοήσεως τί σημαίνει νά εἴμαστε ἄνθρωποι, τί νόημα ἔχει ἡ ζωή μας. Μέ τόν τρόπο αὐτό εἶναι ἐφικτό νά προβάλουμε ἀντίσταση στή νάρκωση, πού προσπαθοῦν νά μᾶς ἐπιβάλουν οἱ πάσης μορφῆς ἐξουσίες, κοσμικές ἀλλά καί πνευματικές… συντονίζοντας, φέρνοντας  σέ «ὁμόνοια» τόν σωματικό, νοητικό καί συναισθηματικό μας κόσμο, ὥστε πάνοπλοι νά μποροῦμε νά ἐπιδιώξουμε καί νά ἐπιτύχουμε στόχους ἀξίους ἀνθρώπων, στόχους  προσωπικούς καί συλλογικούς.

Ὁ κόσμος δέν μπορεῖ νά ἀλλάξει οὐσιαστικά, ἄν δέν ἐξελιχθοῦν οὐσιαστικά οἱ ἄνθρωποι, ἀπό σαρκοβόρες μηχανικές ὑπάρξεις σέ φορεῖς πνευματικότητος κι ἐνεργοῦ συνειδητότητος, κι ὅταν μιλοῦμε γιά πνευματικότητα καί συνειδητότητα, ἐννοοῦμε τήν ἐπαφή καί ἀλληλεπίδραση μέ τήν ζωή πού κομίζει τό Πνεῦμα, τό Ἅγιο Πνεῦμα, ἤ ὅπως ἀλλιῶς μπορεῖ νά τό ὀνομάζουν κάποιοι ἄλλοι πνευματικοί δρόμοι. (Ὁ φιλόσοφος αὐτοκράτορας Μάρκος Αὐρήλιος τό ἀποκαλοῦσε «το Ἡγεμονικόν»). Ἐννοοῦμε λοιπόν τήν ἐναρμόνισή μας μέ τό ἐντός ἡμῶν ἀνώτερο «εἶναι».

Ἀδύνατη ἡ ἐξωτερική ἀλλαγή, χωρίς ἀλλαγή τρόπου σκέψης καί κυρίως ὕπαρξης.

 Καταλήγουμε λέγοντας, πώς ὅλοι θέλουμε νά φύγει ἄμεσα ἀπό τήν διακυβέρνηση τῆς χώρας αὐτό τό θλιβερό, καταστροφικό συνονθύλευμα ἀνθρώπων, πού δέν πρέπει νά ξεχνοῦμε ὅτι ἐμεῖς βάλαμε ἐκεῖ πάνω. Ἀλλά ἄς μήν ἐλπίζουμε ὅτι, καί ὅταν αὐτό συμβεῖ, κάτι οὐσιαστικό θά ἀλλάξει στό ὁρατό μέλλον ἄν δέν ὑπάρξει σέ μᾶς ἀλλαγή τρόπου σκέψης καί κυρίως ὕπαρξης, ἄν δέν ἀναζητήσουμε, μέ ἐπιμονή καί συνέπεια, καί δέν ἀνακαλύψουμε ἐκ νέου ἐντός μας τίς πολιτιστικές  καί κυρίως τίς πνευματικές μας ρίζες, ἄν δέν γίνουμε ξανά πρωτοπόροι, ἀντί γιά πιθηκίζοντες μιμητές ἑνός εἰσαγόμενου πολιτισμοῦ τοῦ φαίνεσθαι, ἑνός πολιτισμοῦ στον ὁποῖο ἔχει σημασία αὐτό πού ἔχεις κι ὄχι αὐτό πού εἶσαι. Ὅταν θά συμβεῖ αὐτό, σέ κάποιον ἐπαρκῆ βαθμό, θά βάλει κι ὁ Θεός το χέρι Του.

Πρωτοβουλία Πολιτών, Φλόγα Ελευθερίας.

The post Φλόγα Ελευθερίας Πιερίας: Η ευθύνη μας appeared first on Eptanews.gr.

Εδώ και πολλούς μήνες, μέσα και έξω από τη Βουλή, κυκλοφορούν συνεχώς εκτιμήσεις και φήμες ότι πλησιάζουν εθνικές εκλογές. Πρόκειται για ένα θέμα προσφιλές για πολιτικούς, δημοσιογράφους, κομματικά στελέχη αλλά και για πολίτες.

Γιατί, όμως, αυτή η συνεχής συζήτηση; Διότι αν και οι εκλογές, κατά το ελληνικό Σύνταγμα, πρέπει να γίνονται κάθε τέσσερα χρόνια, τελικά γίνονται όποτε θέλει ο εκάστοτε πρωθυπουργός, καταστρατηγώντας, ουσιαστικά, το Σύνταγμα. Θυμίζουμε ότι το Σύνταγμα επιτρέπει την πρόωρη διάλυση της Βουλής μόνο «για ανανέωση της λαϊκής εντολής προκειμένου να αντιμετωπισθεί εθνικό θέμα εξαιρετικής σημασίας» (άρθρο 41, παράγραφος 2). Δηλαδή, μόνο αν προκύπτει, ξαφνικά, ένα εθνικό θέμα εξαιρετικής σημασίας, τότε και μόνο τότε πρέπει να γίνονται πρόωρες εκλογές…

Πρόωρες εκλογές κάθε φορά για …μείζονα εθνικό λόγο!

Από το 1986 και μετά ωστόσο, όταν δηλαδή έγινε τροποποίηση στο Σύνταγμα ως προς το θέμα αυτό, οι περισσότεροι πρωθυπουργοί, κάνοντας κατάχρηση αυτής της πρόβλεψης, προκήρυσσαν εκλογές όποτε τους βόλευε, διότι επικαλούνταν, ψευδώς, ένα σοβαρό θέμα το οποίο και βάφτιζαν ως …«εθνικό θέμα εξαιρετικής σημασίας» προκειμένου να πάμε σε εκλογικές διαδικασίες πριν από την ολοκλήρωση της τετραετίας. Και γι’ αυτή τη συνεχή κατάχρηση σε βάρος τού Συντάγματος κανείς ποτέ δεν διαμαρτύρεται εδώ και 36 χρόνια, ούτε και αυτός ο πολιτειακός άρχων, δηλαδή ο/η Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Βεβαίως, ως προς τις εθνικές εκλογές, το μείζον θέμα δεν είναι μόνο η αυθαίρετη χρονική επιλογή τού εκάστοτε πρωθυπουργού για προκήρυξη πρόωρων εκλογών προκειμένου να αιφνιδιάσει τα αντίπαλα κόμματα, να συγκρατήσει δυνάμεις και να επιχειρήσει ξανά να πάρει τη διακυβέρνηση της Χώρας. Μείζον θέμα είναι και το πώς σκέπτονται οι πολίτες τής Ελλάδας και πώς ψηφίζουν κάθε φορά, στις εθνικές εκλογές (αλλά και στις ευρωεκλογές και στις περιφερειακές εκλογές καθώς και στις δημοτικές εκλογές). Και αυτό το θέμα θα αρχίσουμε να το αγγίζουμε από σήμερα, ως «Πρωτοβουλία Πολιτών ΦΛΟΓΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ».

Ποια είναι, σήμερα, τα κριτήρια της ψήφου μας;

Τα παλιότερα χρόνια, πολιτικοί, κομματάρχες και δημοσιογράφοι βάφτιζαν τις εκλογές σαν «γιορτή τής Δημοκρατίας». Αλλά για να είναι οι εκλογές μια πραγματική «γιορτή τής Δημοκρατίας» είναι ανάγκη να συντρέχουν και κάποιες σοβαρές προϋποθέσεις. Για να μπορούν, δηλαδή, να αποφασίζουν σοβαρά και να ψηφίζουν υπεύθυνα οι πολίτες για το μέλλον τους, είναι ανάγκη να αυτοεκπαιδεύονται συνεχώς ώστε να πηγαίνουν συνειδητοποιημένα στις κάλπες για να ψηφίσουν.

Οι πολίτες σήμερα ψηφίζουν με βάση κάποιες αληθινές ή ψεύτικες πληροφορίες που διακινούνται μέσα από την τηλεόραση, το ραδιόφωνο, τις εφημερίδες, τα κοινωνικά δίκτυα αλλά και μέσα από εκδηλώσεις ή και από καφενειακές συζητήσεις. Στόχος όλων, συμπολιτευόμενων και αντιπολιτευόμενων, είναι να επηρεάσουν τους πολίτες.

Συγκεκριμένα, οι εκάστοτε κυβερνήσεις προσπαθούν πάντοτε να ωραιοποιήσουν τις αποτυχίες τους χρησιμοποιώντας ψεύδη, ή αλήθειες και ψεύδη μαζί, με στόχο να κρατηθούν στην εξουσία. Και οι εκάστοτε αντιπολιτεύσεις επιχειρούν, με κάθε τρόπο, να αποδομήσουν τις κυβερνήσεις, με σκοπό να καταλάβουν την εξουσία. Έτσι, οι πολίτες, ανάλογα με το πνευματικό τους επίπεδο, καλούνται να διακρίνουν την αλήθεια από το ψεύδος, το ορθό από το λάθος, από την αρχή θητείας κάθε νέας κυβέρνησης μέχρι και την ώρα τής κάλπης.

Τι συμβαίνει όμως, εδώ και πολλά χρόνια, στην Ελλάδα; Οι πολίτες αποφασίζουν και ψηφίζουν όχι με βάση τα κοινωνικά και εθνικά συμφέροντα, δηλαδή το τι συμφέρει σε όλους, αλλά με βάση τις κομματικές τους πεποιθήσεις, με βάση τα δικά τους μικροσυμφέροντα, με βάση τα ωραιοποιημένα ψεύδη που βλέπουν και ακούνε κυρίως στην τηλεόραση, με βάση κάποιες κατασκευασμένες δημοσκοπήσεις, με βάση τις προσωπικές τους επιδιώξεις, με βάση τις χαιρετούρες που απλόχερα τους προσφέρουν οι πολιτικοί κατά την προεκλογική περίοδο…

Και όταν περάσουν οι εκλογές και σχηματιστεί μια κυβέρνηση, λίγους μήνες μετά αρχίζουν τα παράπονα του κόσμου. Αρκετοί πολίτες, που συνήθως δεν έχουν διαβάσει τα προεκλογικά προγράμματα των κομμάτων, δυσανασχετούν, δυσφορούν, βρίζουν μεν αλλά δεν θα κατέβουν στους δρόμους, εκτός κι αν τους καλέσει κάποιο κόμμα.

Υπάρχουν όμως και αρκετοί «πολίτες» που δεν ενδιαφέρονται να ελέγξουν την εκάστοτε κυβέρνηση για όσα υποσχέθηκε αλλά δεν έκανε ή για όσα δεν υπήρχαν στο πρόγραμμά της αλλά σήμερα τα επιβάλλει και τα εφαρμόζει σε βάρος τού ελληνικού λαού, σε βάρος τής Χώρας. Αυτοί οι άνθρωποι είναι δυνατόν κάποια στιγμή να αρχίσουν μεν να δυσφορούν αλλά συνήθως συμπεριφέρονται σαν ραγιάδες (δούλοι) μένοντας ικανοποιημένοι με κάποια κοκαλάκια που τους πετά η εκάστοτε εξουσία, με κάποια επιδόματα κλπ., ώστε να μη διαμαρτύρονται. Και θα διαμαρτυρηθούν και θα βγούνε στους δρόμους, μόνο όταν θα αρχίσουν να πεινούν οι ίδιοι και οι οικογένειές τους, μόνο όταν θα συμβεί μια πολύ μεγάλη καταστροφή! Αλλά τότε μπορεί να είναι πολύ αργά…

Η μεγάλη παγκόσμια περιπέτεια των δύο τελευταίων χρόνων

αντιμετωπίζεται μόνο με υπεύθυνες αποφάσεις και πράξεις.

Εδώ και τρία χρόνια, σε παγκόσμιο επίπεδο, ζούμε μια πολύ μεγάλη περιπέτεια που αναμένεται να καταγραφτεί με μελανά χρώματα στην ιστορία τού πλανήτη μας, διότι η περιπέτεια αυτή επηρεάζει όχι μόνο την υγεία και την επιβίωση των ανθρώπων αλλά και την ίδια τους την ανθρώπινη ψυχοσωματική υπόσταση. Γι’ αυτό και η «Πρωτοβουλία Πολιτών ΦΛΟΓΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ», που συστάθηκε μέσα στην καρδιά αυτής της πολυποίκιλης τεχνητής κρίσης, ανέδειξε και συνεχίζει να αναδεικνύει τα εν λόγω θέματα αλλά και το τι κρύβεται πίσω απ’ αυτή την περιπέτεια.

Με πρόσχημα την υγεία των πολιτών, εκλεγμένες κυβερνήσεις σ’ όλο τον κόσμο, φυσικά και στην Ελλάδα, άρχισαν σταδιακά να καταλύουν τη Δημοκρατία και, με τις πλάτες κάποιων αντιπολιτευόμενων κομμάτων, επιβάλλουν αυταρχικές διατάξεις, επιβάλλουν περιορισμούς στην ελευθερία των ανθρώπων. Η ελευθερία, από δικαίωμα που ήταν πριν απ’ αυτή την κρίση, σήμερα είναι προνόμιο που το απονέμουν πολλές κυβερνήσεις σ’ εκείνους τους «πολίτες» που είναι υπάκουοι… Πρόκειται για μια πολύ μεγάλη αλλά αφανή, στους πολλούς, κρίση Δημοκρατίας, σε παγκόσμιο επίπεδο.

Στη Βουλή των Ελλήνων, ελάχιστες και μεμονωμένες ήταν εκείνες οι φωνές που ανέδειξαν το πρόβλημα κρίσης της Δημοκρατίας μας. Οι φωνές αυτές καταπνίγηκαν όμως με τη στήριξη των μεγάλων μέσων ενημέρωσης. Οι φωνές αυτές κυνηγήθηκαν από τους «αστυνόμους» των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Και επιβλήθηκε η μία φωνή, η επίσημη φωνή που εκφράζεται μέσα από ένα καλά ορχηστρωμένο παγκόσμιο αφήγημα.

Η τεχνητή αυτή κρίση που άρχισε με κορωνοϊό, συνεχίζεται με αδοκίμαστα εμβoλια που έχουν επιφέρει σοβαρότατες παρενέργειες και θανάτους, συνεχίζεται με έλεγχο της ελευθερίας κίνησης και σκέψης των ανθρώπων, με πόλεμο Ρωσίας και Δύσης στο έδαφος της Ουκρανίας, με τεχνητή ενεργειακή και επισιτιστική κρίση, με ακρίβεια στην αγορά προϊόντων, με φωνές για πόλεμο Τουρκίας και Ελλάδας, με φωνές για παγκόσμιο πόλεμο και μάλιστα με χρήση πυρηνικών όπλων.

Σ’ αυτή την εξαιρετικά πρωτόγνωρη κατάσταση,

καλούνται οι Έλληνες να ψηφίσουν πιο υπεύθυνα.

Σ’ αυτή λοιπόν την εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο, καλείται ο Έλληνας (αλλά και ο παγκόσμιος) πολίτης να σκεφθεί τον εαυτό του και την οικογένειά του, την πατρίδα του, την ιστορία του, την πνευματική κληρονομιά του, τον πολιτισμό του, το μέλλον του, τη διάσωση της Δημοκρατίας και των δημοκρατικών ελευθεριών μας. Και να αποφασίσει, επιτέλους, να ψηφίσει όχι με κριτήρια του παρελθόντος αλλά με κριτήρια σοβαρά, προβάλλοντας αντίσταση απέναντι σ’ αυτή την παγκόσμια επιβολή ελέγχου των ανθρώπων.

Σ’ αυτή την κρίσιμη περίοδο, οι πολίτες είναι ανάγκη να δούνε ξανά τα συστημικά κόμματα της Βουλής των Ελλήνων και να σκεφθούνε ποιοι ήταν εκείνοι που συνέβαλαν στη σταδιακή κατάλυση της Δημοκρατίας μας. Επιπλέον, να δούνε εάν υπάρχουν σχήματα ή μεμονωμένα πρόσωπα που, πραγματικά, τους υπερασπίστηκαν και συνεχίζουν να τους υπερασπίζονται σ’ αυτή τη μεγάλη περιπέτεια.

Οι πολίτες, επίσης, είναι ανάγκη να πληροφορηθούν και για κάποια νέα κόμματα που ιδρύθηκαν μέσα σ’ αυτή την κρίση ή και για κάποια κόμματα που ιδρύθηκαν την τελευταία δεκαετία και δραστηριοποιήθηκαν ιδιαίτερα σ’ αυτή την τελευταία περίοδο. Έτσι, οι πολίτες καλούνται να βάλουν κάτω όλα τα δεδομένα, να αποφασίσουν με σοβαρότητα και υπευθυνότητα, και μόνο τότε να ψηφίσουν στις ερχόμενες εκλογές, όποτε κι αν γίνουν αυτές.

Και επειδή το υπάρχον πολιτικό σύστημα είναι κατακερματισμένο και βρίσκεται σε συνεχή κατάρρευση, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να έχουμε, από εδώ και πέρα, συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις. Γι’ αυτό και χρειάζεται η υπεύθυνη απόφαση των πολιτών για καταψήφιση κάποιων παλιών ή νέων πολιτικών σχημάτων και κινημάτων και ταυτόχρονα για υπερψήφιση κάποιων σχημάτων και υποψηφίων βουλευτών με γνώμονα την επιβίωση της Ελλάδας και των Ελλήνων.

Υ.Γ. Το παρόν κείμενο αποτελεί μια πρώτη παρέμβαση της «Πρωτοβουλίας Πολιτών ΦΛΟΓΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ» γύρω από το σοβαρό ζήτημα των εκλογών. Το επόμενο διάστημα, θα γίνουν από την πλευρά μας και άλλες τέτοιου είδους παρεμβάσεις γύρω από τις εκλογές (εθνικές, ευρωεκλογές, περιφερειακές και δημοτικές εκλογές), διότι αυτό το θέμα είναι μεγάλο και έχει πολλές πτυχές, γι’ αυτό και δεν θα μπορούσε να εξαντληθεί στο πλαίσιο ενός μόνο μικρού άρθρου. Θα πρέπει όμως, ταυτόχρονα, να διαβεβαιώσουμε φίλους και εχθρούς τής Πρωτοβουλίας μας ότι εμείς, ως ΦΛΟΓΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, που ιδρυθήκαμε πριν από έναν χρόνο, δεν προτιθέμεθα να γίνουμε κόμμα ή ουρά κάποιου κόμματος ή κομματικού κινήματος, σύμφωνα και με το καταστατικό λειτουργίας μας.

Πρωτοβουλία Πολιτών

ΦΛΟΓΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ Ν.Πιερίας.

The post ΦΛΟΓΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ Ν. Πιερίας – Με ποια κριτήρια να ψηφίσουμε στις εκλογές που έρχονται; appeared first on Eptanews.gr.

Η ομάδα ΦΛΟΓΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, κατόπιν ανησυχιών πού της κοινοποιήθηκαν από μέλη και συνεργάτες της άμεσα σχετιζόμενους με το Γενικό Νοσοκομείο Κατερίνης και τα τεκταινόμενα σ’ αυτό, αποφάσισε να δώσει βήμα στις ανησυχίες τους και να απευθύνει στους αποδέκτες αυτής της επιτολής, τις αρχές και τον λαό της Πιερίας, τα ερωτήματα που ακολουθούν.

Μετά τα όσα σοβαρά βγαίνουν στη δημοσιότητα από αναφορές συνοδών ασθενών και όχι μόνον, αναρωτιόμαστε τι συμβαίνει με το Νοσοκομείο Κατερίνης και ζητούμε απαντήσεις στα ακόλουθα ερωτήματα:

Επαρκεί το υπάρχον προσωπικό, γιατροί, νοσηλευτές και άλλες ειδικότητες, για να καλύψει τις ανάγκες και την ασφαλή νοσηλεία των ασθενών, των δικών μας ανθρώπων, των συμπολιτών μας; Τα κενά που έχουν προκληθεί μετά τις καθ’ ημάς αντισυνταγματικές και άρα παράνομες αναστολές των συμβάσεων των υγειονομικών (ιατρών, νοσηλευτών και διοικητικού προσωπικού), έχουν πράγματι καλυφθεί από προσωπικό με τρίμηνες συμβάσεις, όπως τουλάχιστον μας καθησυχάζουν οι κυβερνητικοί ινστρούχτορες; Αλήθεια πόσοι βγήκαν σε αναστολή και πόσοι αντίστοιχα ήρθαν στην θέση τους;

Έχουν προκαλέσει οι αναστολές εργασίας έμπειρων υγειονομικών πρώτης γραμμής σημαντικές λειτουργικές δυσχέρειες; Κι αν η απάντηση είναι περίπου αυτονόητη, γιατί δεν τους επαναφέρουν στην μάχη με τα προβλεπόμενα πρωτόκολλα προστασίας της δημόσιας υγείας (δηλαδή τεστ) με τα οποία παρείχαν τις υπηρεσίες τους από την αρχή της επιδημικής κρίσης; Ποιος ο λόγος, πέραν του ότι δεν «συνεμορφώθησαν προς τας υποδείξεις», ποιος λοιπόν ο λόγος που παραμένουν εκτός μάχης και λιμοκτονούν, όταν οι εμβολιασμένοι συνάδελφοί τους νοσούν πλέον συνεχώς και παρόλα αυτά εργάζονται;

Είναι αλήθεια ότι αυτοί οι εμβολιασμένοι και νοσούντες συνεχίζουν να παρέχουν τις υπηρεσίες τους και είτε δεν μπαίνουν καθόλου σε καραντίνα ή επιστρέφουν στην εργασία τους σε 5 μόλις ημέρες, ακόμη και με θετικό τεστ, εξουθενωμένοι και εν δυνάμει μεταδότες της ίωσης, την ίδια στιγμή που τόσοι και τόσοι υγιείς συνάδελφοί τους έχουν αποκλεισθεί καταναγκαστικώς, αδίκως και κατά τρόπο απάνθρωπο από την εργασία τους;

Τι συμβαίνει στο νοσοκομείο της Κατερίνης με τις “αποκαλούμενες” ΜΕΘ και τις αθρόες διασωληνώσεις που έχουν γίνει καθημερινή πρακτική; Είναι πράγματι απαραίτητες; Και αν ναι, επαρκούν τα στελέχη του και δη των ειδικοτήτων που είναι αρμόδιες για να επιβλέπουν τις διασωληνώσεις και τη λειτουργία τους, για να παρέχουν αξιοπρεπή νοσηλεία, απαλλαγμένη από κινδύνους για την υγεία των ασθενών;

Ποιο είναι το ποσοστό επιτυχημένων διασωληνώσεων και ποιο το ποσοστό θανάτων στις ΜΕΘ του νοσοκομείου Κατερίνης, καθ’ όλο το διάστημα της κρίσεως του κορωνοϊού;  Και πόσοι από τους διασωληνωθέντες εισήλθαν στις ΜΕΘ του νοσοκομείου Κατερίνης χωρίς υποκείμενα νοσήματα και παρόλα αυτά κατέληξαν μετά από μικρό χρονικό διάστημα; Υπάρχουν πλήρεις φάκελοι για την εξέλιξη της ασθενείας όλων των διασωληνωθέντων και παρόλα αυτά αποβιωσάντων; Και τέλος, υπάρχει επάρκεια σε υλικοτεχνική υποδομή, καθώς και  φαρμακευτικά σκευάσματα για να διεκπεραιώνονται οι νοσηλείες και οι διασωληνώσεις στις ΜΕΘ του νοσοκομείου μας;

Υπάρχει πράγματι σοβαρό πρόβλημα σε σχέση με το ζήτημα των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων, που τόσο συχνά προβάλλονται ως αιτία θανάτου, και ποιες συγκεκριμένες ενέργειες έχουν γίνει για να περιορισθεί ή να μηδενισθεί ο κίνδυνος αυτός; Κυρίως, όταν αμφισβητείται η covid διάγνωση από συγγενείς των θανόντων, γεγονός που προκαλεί στους συμπολίτες μας την πλέον αρνητική εικόνα για την ποιότητα παροχής ιατρονοσηλευτικής φροντίδας του νοσοκομείου μας!

Είναι αλήθεια ότι έχουν κλείσει 2 ξενώνες του ψυχιατρικού τομέα λόγω έλλειψης προσωπικού, και έχουν μεταφερθεί οι ασθενείς σε άλλους ξενώνες ήδη πλήρεις, γεγονός που, αφενός υποβαθμίζει το επίπεδο της παρεχόμενης φροντίδας υγείας και εγκυμονεί κινδύνους για επιβάρυνση της ψυχικής τους υγείας και, αφετέρου, συμβάλλει έτι περαιτέρω στη διασπορά του covid-19;

Είναι κοινός τόπος ότι την τελευταία διετία έχει παγιωθεί η τακτική της απαγόρευσης εισόδου συγγενών και συνοδών των νοσηλευομένων. Έτσι, όλα, οι παροχές οξυγόνου και η γενική ιατρική και νοσηλευτική φροντίδα γίνονται χωρίς διαφάνεια, πίσω από κλειστές πόρτες, με ανελαστικά «θεραπευτικά πρωτόκολλα», ενώ ο πλήρης απανθρωπισμός συνίσταται στο ότι δεκάδες ή και εκατοντάδες άνθρωποι πεθαίνουν μακριά από τα αγαπημένα τους πρόσωπα, ζώντας τις τελευταίες τους στιγμές σε συνθήκες ελλείψεως κάθε ανθρώπινης στοργής κι αγάπης.

Ειδικά μάλιστα εις ό,τι αφορά τα περίφημα πρωτόκολλα… Είναι αλήθεια ότι κάθε άνθρωπος που πεθαίνει στο νοσοκομείο εντός 4 μηνών από τότε που εντοπίσθηκε ως φορέας sars-cov2, καταγράφεται ως θάνατος από κορωνοϊό, όποια και αν είναι η πραγματική αιτία του θανάτου;

Τι συμβαίνει, λοιπόν, με το Νοσοκομείο Κατερίνης, ως τμήμα τού επίσης σοβαρά πάσχοντος εθνικού συστήματος δημόσιας υγείας, αλλά κατά τα φαινόμενα λειτουργούντος με συνθήκες κάτω και αυτού του μέσου όρου;

Όλα αυτά τα ερωτηματικά που εκφράσαμε, απασχολούν χιλιάδες ανθρώπους και μένουν προκλητικά αναπάντητα. Κι όλα αυτά μας έχουν όχι απλά προβληματίσει αλλά εξοργιστικά θορυβήσει.

Ποιος θα απαντήσει σε όλα αυτά με συγκεκριμένα στοιχεία;

Ποιος είναι υπεύθυνος να το κάνει;

ΦΛΟΓΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΠΙΕΡΙΑΣ.

Συντονιστικό  Όργανο.

The post Τι συμβαίνει εκεί στο Νοσοκομείο Κατερίνης; | Ερωτήματα από την ομάδα ΦΛΟΓΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ appeared first on Eptanews.gr.