Πτυχιούχος Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας ΑΠΘ.

Κάτοχος Μεταπτυχιακού τίτλου στις Αγγλικές και Αμερικανικές Σπουδές.

Αρχικά να ευχηθώ σε όλο τον κόσμο χρόνια πολλά και μακάρι το 2021 να είναι πολύ καλύτερο και πιο δημιουργικό από την εφιαλτική χρονιά που μας πέρασε. Το 2020 ήταν ένα μαρτύριο για όλους μας μιας και η πανδημία επηρέασε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας. Εγώ θα σταθώ μόνο στο πολιτισμικό κομμάτι, μιας και στα υπόλοιπα υπάρχουν άλλοι που θα μπορέσουν να τα αναλύσουν πολύ καλύτερα και πιο στοιχειοθετημένα από εμένα. Το 2020 ήταν από άποψη πολιτισμικής παραγωγής αν όχι το πιο φτωχό, ένα από τα πιο φτωχά έτη που έχουμε περάσει. Σε μια πρωτόγνωρη κατάσταση διαρκούς στασιμότητας και εσωστρέφειας λόγω των απαγορεύσεων, δεν είναι μόνο τα στούντιο παραγωγής που ανέστειλαν την λειτουργία τους επ’ αόριστον. Κάθε δημιουργική διαδικασία πήγε πίσω. Είναι πολύ λίγοι εκείνοι που μπόρεσαν να βρουν έμπνευση μέσα στους τέσσερις τοίχους. Προσωπικά, η παραγωγή «ηδυσμένου λόγου», όπως συνήθως αναφέρομαι στην διαδικασία της δημιουργίας ενός άρθρου κλέβοντας λίγο την ατάκα από τον Αριστοτέλη, είναι πολύ δύσκολη όταν δεν μπορεί να αντληθεί έμπνευση από την καθημερινή ζωή. Δεν είναι τυχαία η φράση «μπλοκ του συγγραφέα».

Βέβαια τα ζητήματα της αρθρογραφίας είναι μια ακόμα σταγόνα στον ωκεανό της καταστροφής που έφερε η πανδημία στις τέχνες. Νομίζω πως το σινεμά και το θέατρο είναι οι πολιτισμικές κατηγορίες που επηρεάστηκαν περισσότερο από όλες, με τους τοπικούς κινηματογράφους και τα θέατρα να μην έχουν πουλήσει ούτε ένα εισιτήριο από τον Μάρτιο (εκτός από τα θερινά το καλοκαίρι). Δεν ξέρω πραγματικά όταν τελειώσει όλο αυτό το κακό αστείο πώς θα μπορέσει να ορθοποδήσει αυτός ο τομέας. Δεκάδες ταινίες που ήταν προγραμματισμένες για το 2020 πήραν αναβολή, σταμάτησαν την παραγωγή τους, ή ακυρώθηκαν εντελώς. Μπορώ να μετρήσω στα δάχτυλα του ενός χεριού πόσες καινούριες ταινίες είδα μέσα στο 2020, κάτι που είναι σχεδόν καταθλιπτικό. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά έχουμε και τις αποφάσεις των μεγάλων εκδοτών όπως η Disney ή η Warner Bros να φέρουν τις ταινίες τους στις συνδρομητικές τους υπηρεσίες αντί για τις αίθουσες των κινηματογράφων, κάτι που φυσικά εξόργισε τους μεγάλους σκηνοθέτες (ειδικά ο Βιλνέβ του Dune και ο Nolan είχαν πολλά να πουν για τη συγκεκριμένη κίνηση). Από τη μια ήταν αναμενόμενο, αλλά από την άλλη δε μπορώ να χειροκροτήσω μια κίνηση που είναι δυνητικά η αρχή του τέλους των αιθουσών και της κοινωνικής εμπειρίας του σινεμά.

Όσον αφορά τον πολιτισμικό διάλογο των ταινιών, έχει πάρει και αυτός την κάτω βόλτα. Από στη στιγμή που τα μεγάλα φιλμ δεν παίζονται πλέον σε βάθος εβδομάδων στα σινεμά, έχω την εντύπωση πως οι ταινίες βγαίνουν και… απλά ξεχνιούνται μετά από δυο τρεις μέρες. Η συνδρομητική μορφή με την οποία καταναλώνουμε πλέον περιεχόμενο «γρατζουνάει» την άμεση ικανοποίηση που ζητάμε και την ξεκάθαρη αναβολή της επιθυμίας. Δεν είναι το ίδιο να περιμένεις μια ταινία καιρό και να τη δεις στο σαλόνι του σπιτιού σου. Η εμπειρία φθηναίνει. Παύει να είναι γεγονός στη ζωή σου η θέαση της ταινίας, είναι ένας ακόμα τρόπος να περάσεις χρόνο. Κλείνεις την ταινία και ανοίγεις την τηλεόραση, διαβάζεις ένα περιοδικό, ετοιμάζεις φαγητό, καθαρίζεις. Δεν σκέφτεσαι τι είδες γιατί αργότερα θα δεις μια άλλη από τις χιλιάδες που έχει να σου προσφέρει η υπηρεσία. Απλά καταναλώνεις. Και οι ταινίες απλά περνάνε, πέφτουν σαν περιτυλίγματα από σοκολάτες.

Δεν ξέρω πραγματικά ποια θα είναι η επόμενη ημέρα για το σινεμά, αλλά ξέρω σίγουρα πως θα συνεχίσω να το υπηρετώ με ζήλο και αγνή αγάπη. Δύο τρεις προτάσεις που μπορώ να δώσω με πάρα πολύ μεγάλη ευκολία είναι σίγουρα το Soul του Pete Docter, του βετεράνου animator της Disney που μας έχει δώσει απίστευτα διαμάντια τόσα χρόνια (Monsters, Inc., Up, Inside Out, WALL-E), το Nomadland της Κλόι Ζάο που απέσπασε τον Χρυσό Φοίνικα στο φεστιβάλ των Καννών και μου έκανε ΤΕΡΑΣΤΙΑ εντύπωση το πόσο πετυχημένα μπόρεσε να αποδώσει το πορτραίτο της οικονομικά χτυπημένης Αμερικής μέσα από μια προσωπική ιστορία και το Wolfwalkers του Tomm Moore, μια από τις πιο όμορφες ταινίες κινουμένων σχεδίων που είδα τελευταία (και που με έκανε να την συγκρίνω με ταινίες του Studio Ghibli).

The post Το σινεμά μετά τον κορονοϊό – Άρθρο του Κωνσταντίνου Σαλαβάτη appeared first on Eptanews.gr.

Προς:

• Υπουργό Οικονομικών, κο Χρήστο Σταϊκούρα
• Υπουργό Πολιτισμού, κα Λίνα Μενδώνη
• Υφυπουργό Οικονομικών, Φορολογικής Πολιτικής και Δημόσιας Περιουσίας, κο Απόστολο Βεσυρόπουλο

Αξιότιμοι κύριοι Υπουργοί, κύριε Υφυπουργέ,

Η Κινηματογραφική Ένωση Βορείου Ελλάδος (Κ.Ε.Β.Ε.) που έχει ιδρυθεί το 1938 και εκπροσωπεί όλους τους κινηματογράφους της Βορείου Ελλάδος, χειμερινούς και θερινούς, νοιώθει την ανάγκη για μια ακόμη φορά να σας εκφράσει την τεράστια αγωνία για το μέλλον των κινηματογραφικών αιθουσών.

Το πλήγμα που έχουν υποστεί οι επιχειρήσεις μας από τις επιπτώσεις της υγειονομικής κρίσης είναι τεράστιο. Η αβεβαιότητα για το χρόνο τέλους αυτής της περιπέτειας, αλλά και ο φόβος του κόσμου για καιρό ακόμα στο να συναθροίζεται, ιδίως σε κλειστούς χώρους, θα επιφέρουν την οικονομική καταστροφή και τελικά το κλείσιμο των κινηματογράφων.

Χαιρετίζουμε τις πρώτες ανακοινώσεις μέτρων στήριξης των κινηματογραφικών αιθουσών που έχετε ανακοινώσει, αλλά δεν είναι αρκετές για να μην επέλθει το μοιραίο.

Έτσι λοιπόν, παρακαλούμε να μελετηθούν σοβαρά οι παρακάτω προτάσεις μας που θα βοηθήσουν στη συνέχιση της λειτουργίας των κινηματογράφων και στη διατήρηση των θέσεων εργασίας που προσφέρουν:

• Μείωση επιτέλους του Φ.Π.Α. του εισιτηρίου κινηματογράφου σε 6%, από 24% που είναι σήμερα και εξίσωσή του έτσι, με το Φ.Π.Α. του εισιτηρίου όλων των άλλων συγγενών Πολιτιστικών Δημοσίων Θεαμάτων (θέατρο, συναυλίες, μουσικές εκδηλώσεις αλλά και βιβλίο κλπ). Ας διορθωθεί επιτέλους αυτή η αδικία που γίνεται εις βάρος των κινηματογράφων, με το υψηλότερο Φ.Π.Α. από όλες τις άλλες χώρες της Ευρώπης και τετραπλάσιο από όλα τα άλλα Δημόσια Θεάματα.

Έχετε υπολογίσει το Δημοσιονομικό Κόστος από αυτή τη μείωση και γνωρίζετε ότι θα είναι μικρό και σίγουρα θα αντισταθμιστεί από την αύξηση της φορολογητέας ύλης, τη διατήρηση των θέσεων εργασίας με ότι αυτό συνεπάγεται κλπ.

• Η ιδιαιτερότητα των κινηματογραφικών αιθουσών λόγω μεγέθους, άρα και τα τεράστια ενοίκια πολλών χιλιάδων ευρώ το μήνα που απαιτούνται, καθιστά αδύνατη την καταβολή τους για τόσους πολλούς μήνες που θα παραμείνουν κλειστοί, ή θα υπολειτουργούν ξανά από το φθινόπωρο, ιδίως αν ο ιός επανακάμψει. Η αδυναμία αυτή ισχύει ακόμα και με τη μείωση στο 60% που έχει ψηφιστεί. Ζητάμε λοιπόν την πλήρη απαλλαγή υποχρέωσης καταβολής ενοικίου με ταυτόχρονη απαλλαγή ΕΝΦΙΑ των ιδιοκτητών των ακινήτων. Άλλωστε τα ακίνητα που μισθώνονται ως κινηματογράφοι λόγω μεγέθους, είναι πολύ δύσκολο να ενοικιαστούν για άλλη χρήση και συμφέρει και στους ιδιοκτήτες να παραμείνουν κινηματογράφοι.
• Ουσιαστική οικονομική ενίσχυση των κινηματογραφικών αιθουσών ώστε να μπορέσουν να παραμείνουν ανοιχτές όταν ξεπεραστεί το πρόβλημα και να συνεχίσουν να προσφέρουν στον Πολιτισμό αλλά και στην Οικονομία της χώρας, όπως κάνουν για πολλές δεκαετίες.

Οι κινηματογράφοι επέζησαν μέχρι τώρα χάρις στις αιματηρές θυσίες των ρομαντικών επιχειρηματιών τους, παρά την τεράστια φορολογία, τον αθέμιτο ανταγωνισμό από το παράνομο downloading ταινιών από το internet, αλλά και από τον ανταγωνισμό από τις νέες πλατφόρμες τηλεθέασης.

Επειδή όμως, η κοινωνικότητα και η συνάθροιση είναι έμφυτη στον άνθρωπο και όταν με τη βοήθεια και τις υπεράνθρωπες προσπάθειες των ειδικών ο κίνδυνος εκλείψει, το κοινό που αγαπά τον κινηματογράφο και αντιλαμβάνεται την τεράστια διαφορά παρακολούθησης στον κατάλληλο χώρο ενός Πολιτιστικού Έργου, όπως είναι μια κινηματογραφική ταινία, θα θελήσει να επιστρέψει στις κινηματογραφικές αίθουσες.

Προσμένουμε λοιπόν με μεγάλη αγωνία την ουσιαστική σας βοήθεια, ώστε οι κινηματογράφοι να επιζήσουν και να στέκουν εκεί με το προσωπικό τους έτοιμο στις θέσεις του, για να υποδεχθούν ξανά το κοινό τους.

Με εκτίμηση,

το Δ.Σ. της Κ.Ε.Β.Ε.

The post Επιστολή Κινηματογραφικής Ένωσης Βορείου Ελλάδος στον Υπουργό και Υφυπουργό Οικονομικών και στην Υπουργό Πολιτισμού appeared first on Eptanews.gr.