Νουάνκο Κανού

Ο Νιγηριανός ήταν ένα από τα τρομερά «μωρά» του Λουίς Φαν Χααλ στον Άγιαξ τη δεκαετία του ’90. Σε ηλικία 18 ετών, το 1994, σήκωσε το Τσάμπιονς Λιγκ με τον «Αίαντα», με τον ίδιο να αγωνίζεται ως αλλαγή στον τελικό απέναντι στη Μίλαν. Ακολούθησε η μεταγραφή του στην Ίντερ, με τον Κανού να κάνει σπουδαία καριέρα για έξι χρόνια στην Άρσεναλ. Παρέμεινε στην Αγγλία μέχρι να «κρεμάσει» τα παπούτσια του, όχι όμως όλα τα χρόνια στην Πρέμιερ Λιγκ. Κι αυτό γιατί ως παίκτης της Πόρτσμουθ βίωσε τον υποβιβασμό στην Τσάμπιονσιπ το 2010, αγωνιζόμενος εκεί έως το 2012, όταν και είπε «αντίο» στα γήπεδα

Άντι Κόουλ

Ένας από τους ακρογωνιαίους λίθους στην επίθεση της εκπληκτικής Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 και μετά, που έφτασε στην κατάκτηση του τρεμπλ το 1999. Ο Άντι Κόουλ αποχώρησε από το Ολντ Τράφορντ το Δεκέμβριο το 2001 για λογαριασμό της Μπλάκμπερν και στη συνέχεια φόρεσε τη φανέλα αρκετών ομάδων. Φούλαμ, Μάντσεστερ Σίτι, Πόρτσμουθ και Σάντερλαντ στην Πρέμιερ Λιγκ, Μπέρμιγχαμ, Μπέρνλι και Νότιγχαμ Φόρεστ στην Τσάμπιονσιπ. Η τελευταία, μάλιστα, ήταν και η ομάδα με την οποία «κρέμασε» τα παπούτσια του το 2009.

Τέντι Σέρινγχαμ

Ένας ακόμη πρωταγωνιστής της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στην πορεία προς την κατάκτηση του τρεμπλ, το 1999. Μόνο που ο Σέρινγχαμ – σε αντίθεση με τον Κόουλ – ερχόταν από τον πάγκο και έδινε λύσεις στην ομάδα του Φέργκιουσον, όπως έκανε και στον τελικό απέναντι στην Μπάγερν. Το 2001 αποχώρησε από το Ολντ Τράφορντ, συνεχίζοντας την καριέρα του σε Τότεναμ και Πόρτσμουθ. Στα 38 του, το 2004, πήρε την απόφαση να αγωνιστεί στην Τσάμπιονσιπ για λογαριασμό της Γουέστ Χαμ, με την οποία κατάφερε να ανέβει στην Πρέμιερ Λιγκ. Ο Άγγλος επιθετικός αγωνίστηκε μέχρι τα 42 του, με τελευταίο σταθμό την Τσάμπιονσιπ και την Κόλτσεστερ, τη σεζόν 2007-08

Εϊντουρ Γκούντιονσεν

Στα πιο παραγωγικά χρόνια της καριέρας του (2000-2006) φόρεσε τη φανέλα της Τσέλσι και από εκεί πήρε μεταγραφή για την Μπαρτσελόνα. Ο Ισλανδός επιθετικός ήταν μέλος της ομάδας του Γκουαρδιόλα που σάρωσε όλους τους τίτλους σε Ισπανία και Ευρώπη το 2009. Το ίδιο καλοκαίρι αποχώρησε από το Καμπ Νου, αλλάζοντας πολλές ομάδες. Μία από αυτές ήταν και η ΑΕΚ το 2011-12, με τον Γκούντιονσεν να ζει την εμπειρία της Τσάμπιονσιπ τη σεζόν 2014-15, φορώντας τη φανέλα της Μπόλτον. Μάλιστα, στην ίδια κατηγορία και με την ίδια ομάδα είχε αγωνιστεί και τη διετία 1998-2000, πριν πάρει μεταγραφή για την Τσέλσι.

Μπόγιαν Κρκιτς

Όχι ένα, αλλά δύο Τσάμπιονς Λιγκ έχει κατακτήσει στην καριέρα του ο Ισπανός άσος. «Προϊόν» της Μασία, ανέβηκε στην πρώτη ομάδα της Μπαρτσελόνα, σε ηλικία 17 ετών. Ήταν μέλος των ομάδων, που έφτασαν στην κατάκτηση του τροπαίου το 2009 και το 2011 (δεν αγωνίστηκε σε κανέναν τελικό) και στη συνέχεια αποχώρησε. Ρόμα, Μίλαν, Άγιαξ και Στόουκ ακολούθησαν για τον Κρκιτς, ο οποίος με την αγγλική ομάδα δεν αγωνίστηκε μόνο στην Πρέμιερ Λιγκ, αλλά και στην Τσάμπιονσιπ. Συγκεκριμένα, την περσινή σεζόν βρέθηκε στη δεύτερη κατηγορία των αγγλικών πρωταθλημάτων, πριν αποχωρήσει για την άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

The post Από το Champions League… στην Championship appeared first on Eptanews.gr.

Πίτερ Οφορίκουε

Ο άλλοτε άσος του Ολυμπιακού κρατούσε για πάνω από 22 χρόνια το ρεκόρ του νεότερου σκόρερ στην ιστορία του Τσάμπιονς Λιγκ. Την 1η Οκτωβρίου 1997 οι «ερυθρόλευκοι» ηττήθηκαν με το βαρύ 5-1 από την Ρόζενμποργκ, στη Νορβηγία, για τη δεύτερη αγωνιστική των ομίλων, με τον «Πίπη» να πετυχαίνει το μοναδικό γκολ της ελληνικής ομάδας. Τότε, ο Γκανέζος επιθετικός ήταν μόλις 17 ετών 6 μηνών και 10 ημερών.

Ματέο Κόβασιτς

Ο Κροάτης άσος σκόραρε για πρώτη φορά στη διοργάνωση, σε ένα ματς που έμεινε στην ιστορία. Όχι για το δικό του γκολ, αλλά επειδή η Λυών νίκησε με 7-1 στην Κροατία την Ντιναμό Ζάγκρεμπ και με τη συγκεκριμένη διαφορά στα γκολ, προκρίθηκε στην επόμενη φάση, αφήνοντας εκτός στην ισοβαθμία τον Άγιαξ. Ο Κόβασιτς ήταν ο ποδοσφαιριστής που άνοιξε το σκορ στην αναμέτρηση και την ημέρα του αγώνα (7/12/2011) ήταν 17 ετών 7 μηνών και 1 ημέρας

Σεσκ Φάμπρεγας

Σε πολύ μικρή ηλικία έγινε βασικός και ηγέτης στη μεσαία γραμμή της Άρσεναλ. Τη σεζόν 2004-05, στην τελευταία αγωνιστική των ομίλων, ο Φάμπρεγας πέτυχε το παρθενικό του γκολ στο Τσάμπιονς Λιγκ, στη νίκη των «κανονιέρηδων» επί της Ρόζενμποργκ με 5-1. Ο Ισπανός χαφ σημείωσε το τρίτο τέρμα της Άρσεναλ στο ματς, με τον ίδιο να είναι 17 ετών 7 μηνών και 3 ημερών.

Μπόγιαν Κρκιτς

Στο ξεκίνημα της καριέρας του πολλοί τον είχαν συγκρίνει με τον Λιονέλ Μέσι. Ο Κρκιτς ξεκίνησε και αυτός από τη Μασία και μάλιστα έχει σκοράρει σε μικρότερη ηλικία από τον Μέσι στο Τσάμπιονς Λιγκ. Την 1η Απριλίου 2008, ο Ισπανός μεσοεπιθετικός πέτυχε το μοναδικό γκολ της Μπαρτσελόνα, στη νίκη με 1-0 μέσα στην έδρα της Σάλκε. Τότε, ήταν 17 ετών 7 μηνών και 4 ημερών, ενώ ο Μέσι είχε βρει δίχτυα για πρώτη φορά στη διοργάνωση μετά τα 18 του.

Μάρτιν Κλάιν

Ο Τσέχος αμυντικός αγωνίστηκε μόλις σε τρία παιχνίδια στην καριέρα του στο Τσάμπιονς Λιγκ και σε ένα από αυτά βρήκε δίχτυα. Στις 27 Φεβρουαρίου 2002, ο Παναθηναϊκός επικράτησε με 2-1 της Σπάρτα Πράγας, στη Λεωφόρο, με τον Μιχάλη Κωνσταντίνου να σημειώνει τα δύο τέρματα του «τριφυλλιού». Το μόνο που κατάφεραν οι Τσέχοι ήταν να πετύχουν το γκολ της τιμής στο φινάλε, με σκόρερ τον Κλάιν, ο οποίος ήταν 17 ετών 7 μηνών και 25 ημερών.

Μπρελ Εμπολό

Ο Ελβετός επιθετικός (γεννημένος στο Καμερούν) ήταν μέλος της εκπληκτικής Βασιλείας, που τη σεζόν 2014-15 απέκλεισε τη Λίβερπουλ στους ομίλους. Στην τέταρτη αγωνιστική (4/11/2014) η ελβετική ομάδα νίκησε εύκολα τη Λουντογκόρετς, με σκορ 4-0. Ο Εμπολό ήταν ο παίκτης που άνοιξε το σκορ στην αναμέτρηση, με τον ίδιο να είναι τότε μόλις 17 ετών 8 μηνών και 21 ημερών.

Άαρον Ράμσεϊ

Για πολλά χρόνια τον ακολουθούσε μια «κατάρα» που ήθελε κάποιον διάσημο να φεύγει από τη ζωή, κάθε φορά που έβαζε γκολ ο Ουαλός άσος. Την πρώτη φορά που σκόραρε στο Τσάμπιονς Λιγκ δεν υπήρξε κάποιο «θύμα», όμως ο ίδιος έμεινε στην ιστορία, καθώς ήταν μόλις 17 ετών 9 μηνών και 25 ημερών. Στη φάση των ομίλων, τη σεζόν 2008-09, η Άρσεναλ νίκησε με 5-2 τη Φενερμπαχτσέ, στην Κωνσταντινούπολη, με τον Ράμσεϊ να σημειώνει το τελευταίο τέρμα των «κανονιέρηδων».

Καρίμ Μπενζεμά

Μέχρι και σήμερα παραμένει ένας από τους «θρύλους» της διοργάνωσης, αφού με τα 64 γκολ που έχει σημειώσει συνολικά βρίσκεται στην τέταρτη θέση των σκόρερ, πίσω μόνο από τους Ρονάλντο, Μέσι και Ραούλ. Ο Γάλλος επιθετικός έκανε «σεφτέ» στα γκολ στο Τσάμπιονς Λιγκ τη σεζόν 2005-06, ως ποδοσφαιριστής της Λυών. Στις 6/12/05 ήταν 17 ετών 11 μηνών και 17 ημερών, όταν σκόραρε στην τελευταία αγωνιστική των ομίλων, στη νίκη της ομάδας του επί της Ρόζενμποργκ, με 2-1.

The post Champions League: Σκόρερ πριν την ενηλικίωση appeared first on Eptanews.gr.

Ο Πεπ Γκουαρδιόλα θα μπορούσε να είχε κερδίσει περισσότερα πράγματα αν είχε ενσωματώσει μια μεγαλύτερη γκάμα προσωπικοτήτων στις ομάδες του. Ο Ισπανός προπονητής δεν έχει κερδίσει Champions League από τότε που άφησε την Μπαρτσελόνα.

Από την μία πλευρά υπάρχουν οι έπαινοι για το όραμά του, την ακρίβειά του, τα ποδοσφαιρικά του ιδεώδη, αλλά και το γεγονός ότι έχει παίξει κατά καιρούς το πιο όμορφο ποδόσφαιρο που έχουμε δει. Από την άλλη όμως του έχουν προσάψει μεγάλες εμμονές και ναρκισσισμό. Στοιχεία που έχουν επιφέρει τις αποτυχίες του. Το 2008-09 στην πρώτη του χρονιά ως προπονητής ο Γκουαρδιόλα οδήγησε την Μπαρτσελόνα σε νταμπλ και στον τελικό του Champions League. Με τους Ραφαέλ Μάρκες, Ντάνι Άλβες και Αμπιντάλ μη διαθέσιμους ο Γκουαρντιόλα είχε διαλέξει τον Γιάγια Τουρέ για την άμυνά του, έναν μέσο και η Γιουνάιτεντ είχε νικηθεί με 2-0. Όταν ο Ιβοριανός έφυγε το 2010 ο Πεπ τον αντικατέστησε με τον Μασεράνο.

Η λογική του ήταν ξεκάθαρη: παίκτες που μπορούν να πασάρουν γρήγορα και καλά και να ‘χτίσουν’ σωστές επιθέσεις από την άμυνα και έχουν προσόντα τέτοια είναι πάντα απαραίτητοι.

Η Μπάρτσα πήρε τον τρίτο διαδοχικό τίτλο της στη  LaLiga και μετά έκανε μία από τις πλέον πειστικές εμφανίσεις της κόντρα στη Γιουνάιτεντ στον τελικό του Champions League το 2011. Το 2013 ο Πεπ ανέλαβε την Μπάγερν Μονάχου. Κατευθείαν πήγε τον Χάβι Μαρτίνες στην άμυνα και στη συνέχεια κέρδισε τρία διαδοχικά πρωταθλήματα και δύο Κύπελλα.

Στην Ευρώπη όμως η Μπάγερν Μονάχου δεν είχε τα ανάλογα αποτελέσματα, ενώ την έβαλε στο… περιθώριο η Ατλέτικο Μαδρίτης αν και αουτσάιντερ. Στη Σίτι τα πράγματα παρέμειναν τα ίδια σε σχέση με τις εγχώριες διοργανώσεις και την Ευρώπη. Ο Γκουαρδιόλα είτε πόνταρε είτε έφερε αμυντικούς και γκολκίπερ με δημιουργικά και επιθετικά προσόντα. Πήρε πρωταθλήματα, Κύπελλα και έσπασε πολλά ρεκόρ. Όμως στην Ευρώπη όπου η πίεση ήταν πιο μεγάλη και ίσως και ασφυκτική η Σίτι δεν ανταποκρίθηκε. Αυτή η αγωνιστική προσέγγιση κόστισε στην ομάδα όπου είχε αποκλεισμούς από υποδεέστερες ομάδες σε τρεις σερί σεζόν. Θα ήταν κλισέ και χωρίς δόση αλήθειας να πει κάποιος ότι ο Καταλανός δεν έχει ξανακερδίσει το Champions League επειδή δεν είχε… Μέσι. Το 2009 και το 2011 η Γιουνάιτεντ μπορεί να περιόριζε τον Μέσι όμως έχανε τα ματς επειδή δεν μπορούσε να κλείσει τα ατού των Μπουσκέτς, Τσάβι και Ινιέστα στο κέντρο.

Χωρίς τον Αργεντίνο σταρ, αλλά με αυτήν την τριάδα η Ισπανία κέρδισε το Παγκόσμιο και το Ευρωπϊκό χωρίς να δεχθεί γκολ στα νοκ άουτ. Με τον Μέσι αλλά δίχως αυτήν την τριάδα η Αργεντινή δεν κέρδισε τίποτα. Είναι μία σοβαρή ένδειξη – απόδειξη το πως μπορούν να δομήσουν μία ομάδα ορισμένες προσωπικότητες. Ο Γκουαρδιόλα ωστόσο παρότι το ήξερε καλά αυτό επέλεξε να μην ξανακάνει ανάλογο πλάνο.

Ο Πεπ βρέθηκε δίπλα στους καλύτερους, προπόνησε τους κορυφαίους, οπότε πως γίνεται να θέλει κάτι λιγότερο; Δεν είναι όμως μόνο θέμα προσέγγισης και τακτικών. Στις ομάδες του όταν τα πράγματα πάνε καλά είναι τα πάντα σε λογική… μηχανών. Όταν όμως δεν είναι καλά τα πράγματα μπορεί να έρθει η κατάρρευση.

Με τη Λίβερπουλ το 2018 η Σίτι δέχθηκε τρία γκολ σε εννέα λεπτά στο πρωτάθλημα και 3 τέρματα σε 19 λεπτά στο Champions League. Με την Γιουνάιτεντ είχε δεχθεί 3 γκολ σε 16 λεπτά. Με την Τότεναμ πέρυσι στο Champions League δέχθηκε δυο γκολ σε 3 λεπτά. Αυτό έχει να κάνει με αμυντική ανεπάρκεια. Έχει να κάνει όμως και με το να έχεις προσωπικότητες και εγκεφαλικούς παίκτες που μπορούν να ελέγξουν τον ρυθμό και να καθορίσουν το τέμπο.

Στην τελευταία δεκαετία ο Πεπ είχε συγκρουστεί με Τουρέ, Ιμπραϊμοβιτς, Ετό και άλλους παίκτες με προσωπικότητα. Υπάρχει κριτική που μπορεί να γίνει εδώ για το πως θα πρέπει να αξιοποιούνται τέτοιοι παίκτες. Οι ομάδες που κερδίζουν πολλά πάντα έχουν ενσωματώσει στους Οργανισμούς τους παίκτες με προσωπικότητες. Εάν ο Καταλανός είχε αλλάξει λιγο τον τρόπο σκέψης του και τους χειρισμούς του θα είχε κερδίσει περισσότερα. Υπάρχουν και άλλα παραδείγματα. Πέρυσι ο Πεπ είχε ποντάρει στον Κομπανί έναν πολύ δυνατό χαρακτήρα και αμυντικό. Μία μεγάλη προσωπικότητα. Φέτος, αντί να βρει κάτι αντίστοιχο όταν έφυγε ο Κομπανί ξόδεψε το μπάτζετ του στον Ρόδρι, έναν ακόμα ικανό, έξυπνο και εύκολα διαχειρίσιμο προπονητικά μέσο. Ο Γκουαρδιόλα δείχνει πως δεν θέλει να αλλάξει διότι το ποδόσφαιρο που παίζει είναι κάτι πιο βαθύ. Είναι η ηθική που πρεσβεύει, το background του και από το που προέρχεται.

Πηγή: TheTimes, Guardian

The post Τα ατού και οι… αδυναμίες του Γκουαρδιόλα! appeared first on Eptanews.gr.