Εννοιολογώντας την αυτοεκτίμηση / Η έννοια της αυτοεκτίμησης μπορεί να οριστεί με ποικίλους τρόπους καθώς, ο καθένας μας την αντιλαμβάνεται με έναν μοναδικό τρόπο. Άρρηκτα συνδεδεμένη με τον τρόπο που αισθάνεται κανείς για τον εαυτό του (James, 2001) και τη γενική εκτίμηση σχετικά με την αξία του (Cooley, 2001). Είναι είτε θετική, εμπεριέχοντας την έννοια της αποδοχής, είτε αρνητική, με τάσεις αποδοκιμασίας. Πολλές φορές μπερδεύουμε την έννοια της αυτοεκτίμησης με την αυτοπεποίθηση ή την αυτοαποτελεσματικότητα. Βασική τους διαφορά είναι πως η αυτοεκτίμηση εμπεριέχει αξιολογικούς (τι αξίζω) χαρακτηρισμούς αναφορικά με τον εαυτό.

Οι ρίζες της αυτοεκτίμησης

Η αυτοεκτίμηση αρχίζει να διαμορφώνεται στα πρώτα χρόνια της παιδικής μας ηλικίας. Δεδομένου ότι η έννοια του εαυτού δεν είναι κάτι στατικό στο χρόνο αλλά εξελίσσεται, έτσι και η αυτοεκτίμηση συνεχίζει να «πλάθεται» τόσο στην εφηβεία όσο και στην ενήλικη ζωή. Οι σημαντικοί μας άλλοι όσο και τα περιβάλλοντα με τα οποία αλληλοεπιδρούμε, είναι σημαντικοί διαμορφωτές της. Ένα περιβάλλον που ενισχύει την αποδοχή, ισχυροποιεί τη θετική εικόνα για τον εαυτό, ενώ αντίθετα, ένα αποδοκιμαστικό περιβάλλον λειτουργεί αντίστροφα. Εξίσου σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της αυτοεκτίμησης, διαδραματίζουν οι αντιλήψεις που τρέφουν για τον εαυτό τους οι ίδιοι φροντιστές μας. Έχοντάς τους ως πρότυπα, εσωτερικεύουμε ασυνείδητα μια διαστρεβλωμένη εικόνα αυταξίας, την οποία είναι πολύ πιθανό να αναπαράγουμε στις διαπροσωπικές μας σχέσεις και ως ενήλικες.

Πώς θα ενισχύσω την αυτοεκτίμησή μου ;

Προσδιορίζω τις αρνητικές πεποιθήσεις για τον εαυτό μου: Παρατηρώ τις σκέψεις μου και εντοπίζω εκείνες που ενισχύουν μια αρνητική στάση προς τον εαυτό. Για παράδειγμα, μπορεί να κάνω σκέψεις όπως «Δεν με θέλουν γιατί δεν αξίζω» ή «Δεν είμαι αρκετά έξυπνη/ος για να μπορέσω να πετύχω». Αφού εντοπίσω τις σκέψεις αυτοσαμποτάζ, αναρωτιέμαι: Υπάρχουν όντως στοιχεία που επιβεβαιώνουν αυτές τις πεποιθήσεις ; Ποια στοιχεία αποδεικνύουν το αντίθετο ;

Επικαλούμαι όλα όσα έχω πετύχει ως τώρα: Οι άνθρωποι με χαμηλή αυτοεκτίμηση τείνουν να εστιάζουν σε εκείνα που δεν έχουν καταφέρει. Όταν κατακλύζομαι από αρνητικές σκέψεις, ας αναλογιστώ: Τι έχω καταφέρει ως τώρα ; Τι είναι αυτό που με έκανε να τα καταφέρω ; Η ανάκληση των κατορθωμάτων και των στρατηγικών με τις οποίες κατάφερα να τα επιτύχω, θα οδηγήσουν σταδιακά σε μια πιο θετική στάση προς τον εαυτό.

Απομακρύνομαι από ανθρώπους που με κάνουν να αισθάνομαι άσχημα για εμένα: Υπάρχουν άνθρωποι που μας κάνουν να νιώθουμε ο εαυτός μας, που μας αποδέχονται και άλλοι με τους οποίους νιώθουμε λιγότερο εμείς. Το να παραμένω με ανθρώπους που με κάνουν να αισθάνομαι πραγματικά ο εαυτός μου είναι πολύ σημαντικό για την ανάπτυξη μιας θετικής αυτοεκτίμησης.

Μαθαίνω να οριοθετούμαι: Το «ΟΧΙ» είναι μια λέξη που εμπεριέχει αυτοπροστασία και υγιή οριοθέτηση. Το να με υπερασπίζομαι και να με περιφρουρώ επιδρά θετικά στην αυτοεκτίμησή μου.

Δίνω χώρο στα συναισθήματά μου: Το ατέρμονο κυνήγι στόχων οδηγεί στην τελειοθηρία, κάτι που ενισχύει την αρνητική αυτοεικόνα. Είναι οκ να μη νιώθω καλά με τον εαυτό μου κάθε στιγμή. Όλες και όλοι μας έχουμε στιγμές που δεν αισθανόμαστε καλά με εμάς. Η ευγένεια και η επιείκεια προς τον εαυτό είναι το σημαντικότερο βήμα για την κατάκτηση της αυτοεκτίμησης.

Βίκη Παππά – Ψυχολόγος ΑΠΘ

MBA

 Cofounder & Writer at Psyminders

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post Πώς θα ενισχύσω την αυτοεκτίμησή μου; – The Psyminders appeared first on Eptanews.gr.

Ωστόσο, πριν αναφερθούμε στα καθέκαστα εκείνης της μάχης, θεωρώ σκόπιμο να γίνει μια σύντομη αναφορά στα γεγονότα που συνέβαιναν τα χρόνια εκείνα σε όλη την επικράτεια και στην ευρύτερη περιοχή της Πιερίας και της Μακεδονίας, για να έχουμε το ιστορικό πλαίσιο μέσα στο οποίο εντάσσεται το συγκεκριμένο ιστορικό συμβάν. Απαραίτητη θεωρώ επίσης και την αναφορά στην ιστορική πορεία της Μηλιάς κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας.

Μετά την επιβολή της τουρκικής τυραννίας σε όλη τη Βαλκανική και σχεδόν ταυτόχρονα άρχισε και η αντίσταση των υπόδουλων, η παθητική αντίσταση πρώτα με τη φυγή, την αυτοεξορία, την απόκρυψη ή την αυτοθυσία, αλλά και η ενεργητική αντίσταση με την αναχώρηση στα βουνά, την εξέγερση, την ένοπλη αντίσταση, τις επιδρομές.

Επαναστατικά επεισόδια μικρής έκτασης εκδηλώνονται πολλές φορές και σε πολλές περιοχές στην Ελλάδα. Ο νεοελληνικός διαφωτισμός αναλαμβάνει να προετοιμάσει ιδεολογικά το γένος και η Φιλική Εταιρία να συντονίσει τη δράση και τις ενέργειες όλων των εμπλεκομένων, ενώ λύση στα πρακτικά, κυρίως, προβλήματα έδιναν οι έμποροι και  τη διεξαγωγή του ένοπλου αγώνα επωμίζονται κατά βάση οι κλεφταρματολοί. Από κοντά κι ο κλήρος να στηρίζει τη χριστιανική πίστη και να συντηρεί την εθνική συνείδηση. Προηγήθηκε δηλαδή γιατί ήταν προαπαιτούμενο, ένας άλλος αγώνας για την ενδυνάμωση της μαχητικότητας, την ωρίμανση της αυτογνωσίας και τη γένεση της πίστης στην απελευθέρωση.

Η έναρξη των πολεμικών επιχειρήσεων, όχι τυχαία, έγινε από τις λεγόμενες παραδουνάβιες ηγεμονίες, το Φεβρουάριο του 1821, ενώ σε ένα μήνα επαναστάτησε η Πελοπόννησος για να ακολουθήσουν και άλλα μέρη στην ηπειρωτική και τη νησιωτική Ελλάδα, από την Ήπειρο και τη Μακεδονία και ως κάτω στην Κύπρο. Εννιάχρονος αγώνας με νίκες και ήττες, ενθουσιασμό και απογοητεύσεις, ηρωισμούς αλλά και προδοσίες, φωτεινά άλλα και μελανά σημεία, αυτοθυσία και ανιδιοτέλεια μα και ραδιουργίες και μίση, διχόνοιες και εμφύλιες διαμάχες οδηγεί στη δημιουργία, με τη βοήθεια και της Ευρωπαϊκής διπλωματίας, ανεξάρτητου ελληνικού κράτους.

Η Μακεδονία συμπλέει με τις άλλες επαρχίες της χώρας στον αγώνα και συμμετέχει σε όλες τις επαναστατικές κινήσεις. Λόγιοι περιοδεύουν κι εδώ και κηρύσσουν τον επαναστατικό λόγο, φιλικοί ορκίζουν νέους μυημένους, ενώ οι Μακεδόνες κλέφτες και αρματολοί, από τα πρώτα χρόνια της δουλείας, πυκνώνουν τις τάξεις των ανυπότακτων που ανεβαίνουν στα βουνά. Επειδή η ιστορία κάθε τόπου είναι η γεωγραφία του, σε μέγα σύμβολο της κλεφτουριάς αναδεικνύεται ο Όλυμπος, αλλά και τα Πιέρια, το Βέρμιο, τα Χάσια, γύρω στα 1750 «εκλεφτοκρατούντο απολύτως» όπως έγραψε Έλληνας ιστορικός.

Πολλά τα ονόματα των αγωνιστών που έδρασαν στα μέρη αυτά, πολλές και οι επαναστατικές ενέργειες πριν το 1821: τοπικού χαρακτήρα αντιστασιακές πράξεις, συμμετοχή στα Ορλωφικά (1770), τρεις ή τέσσερις φορές σύγκρουση με τον Αλή πασά (από το 1795 ως το 1813), πορεία του Νικοτσάρα προς τη Μολδοβλαχία, συμμετοχή του Γεωργάκη Ολύμπιου στην επανάσταση στις παραδουνάβιες ηγεμονίες και αποκορύφωμα τη θυσία του στη μονή Σέκου.

Ενώ όμως προεπαναστατικά η Μακεδονία πρωτοστατεί, με την εκδήλωση της επανάστασης δεν καταφέρνει να συντονιστεί με τις υπόλοιπες επαρχίες.  Οι Μακεδόνες οπλαρχηγοί συσκέπτονται, συζητούν, ετοιμάζονται αλλά αναβάλλουν. Έτσι φτάνει ο Μάιος του 1821, όταν ο Εμμανουήλ Παππάς, που είχε μυηθεί στη Φιλική Εταιρία από το 1817, οργανώνει και κατευθύνει την επανάσταση στη Χαλκιδική κι από τον Όλυμπο φτάνει ενίσχυση με 400 άνδρες. Ως το τέλος του χρόνου θα προσπαθούν οι Τούρκοι με μεγάλες στρατιωτικές δυνάμεις να καταπνίξουν την εξέγερση, κάτι που θα γίνει τον Ιανουάριο του επόμενου χρόνου.

Ένα μήνα μετά εκδηλώνεται η επανάσταση στα Πιέρια και τη Νάουσα, δυστυχώς με καθυστέρηση η οποία ευνόησε τον εχθρό, που συγκεντρώνει όλες του τις δυνάμεις και σε διάστημα περίπου δυο μηνών, στα μέσα Απριλίου, θα καταφέρει να κατασταλεί η κίνηση αυτή. Τότε θα προστεθούν άλλα 120 ολοσχερώς κατεστραμμένα χωριά, στα 79 που είχαν την ίδια τύχη, λίγους μήνες νωρίτερα, στη Χαλκιδική. Η παραδειγματική τιμωρία και η εκδικητική μανία των Τούρκων ξεπερνάει και τα δικά της τα όρια. Έτσι πνίγεται στο αίμα η επανάσταση στη Μακεδονία, χωρίς βέβαια να πάει χαμένη, αφού για περίπου 15 μήνες με την καταστολή της απασχολούνται πολλές δυνάμεις των εχθρών και δεν χρησιμοποιούνται στις επιχειρήσεις στη νότια Ελλάδα αφήνοντας έτσι περιθώρια στους εκεί εξεγερμένους να σταθεροποιήσουν τη θέση τους. Επιπλέον, πολλά μακεδονικά σώματα θα προσφέρουν τις υπηρεσίες του σε άλλες επιχειρήσεις στις νοτιότερες περιοχές.

Σε αυτό το ιστορικό πλαίσιο εντάσσεται και η ιστορία της Μηλιάς με προεξάρχοντες τους Λαζαίους. Την ιστορία αυτή και τη δράση της ονομαστής οικογένειας των Λαζαίων θα παρουσιάσουμε με πολλή συντομία παρακάτω, σχεδόν επιγραμματικά :

Στα 1537 η Μηλιά ονομάζεται αρματολίκι μαζί με την Ελασσόνα, τα Σέρβια, τα Γρεβενά και τη Βέροια (για την περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας)

Γύρω στα 1680 (1682-1684) «πολλοί κάτοικοι του χωριού Μηλιά των Πιερίων – Ολύμπου ετράπησαν ομαδικώς εις τα όρη, πυκνώσαντες τα τάξεις των κλεφτών. Οι Τούρκοι διήρπασαν περιουσιακά στοιχεία και εξετόπισαν συζύγους και τέκνα εις άλλας περιοχάς», (γράφει ο ιστορικός Ι. Βασδραβέλλης)

Μερικά χρόνια αργότερα, στα 1691, οι Τούρκοι απελευθέρωσαν τους αιχμαλώτους και τους επέτρεψαν να επιστρέψουν στο χωριό, με τη δέσμευση ότι θα ζήσουν στο εξής ειρηνικά.

Στη διάρκεια του Ρωσοτουρκικού πολέμου του 1768-1774 δρουν στην περιοχή από τα Τρίκαλα κι ως την Έδεσσα πολλά επαναστατικά σώματα. Επικεφαλής ενός τέτοιου σώματος στη Μηλιά και τα Πιέρια βρίσκονται οι Λαζαίοι.

Κατά το διάστημα (1770), στα Ορλωνικά, ο Τόλιος Λάζος παίρνει μέρος στις επιχειρήσεις στο Αιγαίο στο πλευρό των Ρώσων.

Στο δεύτερο Ρωσοτουρκικό πόλεμο (1787-1792), οι οπλαρχηγοί του Ολύμπου και των Πιερίων εγκατέλειψαν τα λημέρια στη στεριά και μετατράπησαν σε δεινούς πειρατές στις θάλασσες  του Βορείου Αιγαίου.

Το 1805 οπλαρχηγοί του Ολύμπου συναντιούνται με το Θ. Κολοκοτρώνη στο Άγιον Όρος. Μεταξύ αυτών και κάποιος από την οικογένεια των Λαζαίων.

Σε μάχη στην Ορμύλια της Χαλκιδικής το 1808, κατά μαρτυρία του Τόλιου Λάζου, από επιστολή που έγραψε το 1865 και που δημοσίευσε ο κ. Γ. Χιονίδης, συμμετέχουν πολλά μέλη της οικογένειας των Λαζαίων και φονεύονται τρεις αδελφοί του πατέρα του και μια αδελφή τους.

Το 1809 ο Λιόλιος Λάζος συμπράττει με τον Ευθύμιο Βλαχάβα σε επαναστατική κίνηση στη Θεσσαλία.

Στα 1813 ο Λιόλιος Λάζος μάχεται κατά του Βελή Πασά στη Σκύρο και αργότερα βρίσκεται στη Μάνη, όπου και συλλαμβάνεται.

Ένα σημαντικό κομμάτι της δράσης των Λαζαίων, επομένως και της ιστορίας της Μηλιάς, αποτελεί μια μακροχρόνια διαμάχη με τον Αλή Πασά, που διαρκεί πάνω από μια δεκαετία. Πολεμικές επιχειρήσεις και σκληρές μάχες, συνεννοήσεις και εξαγορές και δόλος και απάτη, μα και εξορίες και απαγχονισμοί συνθέτουν το πλέγμα των σχέσεων των δύο πλευρών. Ενώ γίνεται μια προσπάθεια να συνδιαλλαγούν το 1812 με τη μετάβαση του Λιόλιου Λάζου στα Γιάννενα, η κατάληξη στη διαμάχη θα είναι πολύ βαριά για τη Μηλιά και τους Λαζαίους, αφού το 1813 γράφεται η τελική πράξη στην έδρα τους, ύστερα από την επιχείρηση του γιου του Αλή Βελή Πασά. Όταν το 1819 ο Τόλιος Λ. Λάζος επιστρέφει μετά από δοκιμασία πολλών ετών στην αιχμαλωσία και την εξορία στην πατρίδα του τη Μηλιά παραπονιέται: «Ουδένα συγγενή εύρομεν, ως αιχμαλωτισθέντων και καταστραφέντων υπό του Αλή Πασά, ανακαλύψαντος την Φιλικήν Εταιρίαν, ής μέλη ήσαν οι συγγενείς μου ούτοι». Το απόσπασμα από την επιστολή που προαναφέραμε. Όσοι γνωρίζουν τα μηλιώτικα τραγούδια μπορούν να διαπιστώσουν πόσο αυτά απεικονίζουν την ιστορική πραγματικότητα.

Αλλά οι Λαζαίοι δεν καταθέτουν εύκολα τα όπλα, γι αυτό και τα επόμενα χρόνια η δράση τους μεταφέρεται και πάλι στη θάλασσα, στις βόρειες Σποράδες και οι γενναίοι καπεταναίοι μετατρέπονται και πάλι σε πειρατές και κουρσάρους.

Σημαντικό στοιχείο για τη δράση των Λαζαίων αποτελεί και η πληροφορία από ένα άλλο αξιόλογο έγγραφο, σύμφωνα με το οποίο, το 1816, αναγνωρίζεται στο Δήμο Λάζο το αρματολίκι της Μηλιάς, επί λέξει : «περί του καπετανάτου αυτού επί 16 χωρίων περί την Μηλιά».

Το πιο σπουδαίο ιστορικό συμβάν, το τελευταίο αυτού του κεφαλαίου από την ιστορία της Μηλιάς και τη δράση των Λαζαίων, αλλά και ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα της επανάστασης στην Πιερία και τη Μακεδονία, όσο και γενικά του αγώνα της ελληνικής ανεξαρτησίας, είναι η μάχη της Μηλιάς στις 2 Απριλίου 1822. Αντί να παρουσιάσω το γεγονός με δικά μου λόγια, προτιμώ να αφήσω να μιλήσει άλλος. Κάνοντας την εισαγωγή μόνο στο θέμα θα ήθελα να σημειώσω ότι, 40 μέρες πριν από τη μάχη της Μηλιάς, είχε αποβιβασθεί στο Ελευθεροχώρι Πιερίας αποστολή από τη νότιο Ελλάδα και είχαν προηγηθεί σκληρές μάχες στον Κολυνδρό και τη γύρω περιοχή αλλά και στον Κοκκινοπλό και τον Άγιο Δημήτριο. Οι Τούρκοι κέρδισαν όλες τις μάχες παρά τις πολλές απώλειες. Οι έλληνες αποφασίζουν να συμπτυχθούν στη Μηλιά:

«ο Διαμαντής εις την Μηλιάν ηνώθη με τα αρματολικά σώματα του Γούλα και του Λάζου, απεφάσισαν δε όλοι να επιτεθούν κατά των Τούρκων, οίτινες είχον στρατοπεδεύσει εις την Βροντούν. Τελικών το σχέδιο της ομαδικής συνεργασίας εγκαταλείφθη και ο μεν Λάζος απεφάσισε μόνος του, στηριζόμενος εις τας γνώσεις που είχε του εδάφους, να προσβάλη το εχθρικόν στρατόπεδον, οι κασομούλης παρέμεινεν εντός της Μηλιάς, ο Σάλας με τους επιτελείς του και τον Γούλαν εκλείσθη εις τον πύργον των Λαζαίων, ο δε Διαμαντής κατέλαβε καταλλήλους θέσεις έμπροσθεν και εντός της Μηλιάς. Ο Λάζος, κατερχόμενος ίνα αιφνιδιάση τους Τούρκους, συνεπλάκη εις κακήν δι αυτόν τοποθεσίαν εντός χαράδρας με την εχθρικήν εμπροσθοφυλακήν και κινδύνεύων να κυκλωθή και να αφανισθή, υπεχώρησε προς τα έναντι της Μηλιάς υψώματα, αποκοπείς από τους υπερασπιζόμενους την Μηλιάν, αλλά και οι περί τον Διαμαντήν και το Κασομούλην άνδρες, μη δυνθέντες να αντεπεξέλθουν κατά της ισχυράς τουρκικής πιέσεως, υπεχώρησαν και κατέφυγον εις τα Κρύα Νερά (πρόκειται για το γνωστό μας Κρυονέρι), ένθα είχον συγκεντρωθεί, ευρισκόμεναι εν σχετική ασφάλεια, αι οικογένειαι των πολεμιστών. Ήδη ως τελευταίον οχυρόν παρέμενεν ο υπερήφανος πύργος των Λαζαίων εις το άκρον της Μηλιάς, όπου ευρίσκετο ο Σάλας με τους επιτελείς του, ο Γούλας με 40 κλέφτες και ο αδελφός του Κασομούλη Μήτρος. Ο πύργος, κτισμένος επί δεσποζούσης τοποθεσίας, ήτο φύσει οχυρός, είχε πυρομαχικά, αλλά και θαυμασίαν ακτίνα βολής, παρέχων ισχυράν αμυντικήν τοποθεσίαν… Αλλά και το τελευταίο αυτό έρεισμα του αγώνος των Πιερίων – Ολύμπου δεν ήτο πεπρωμένον να σημειώσει κάτι ένδοξον και ηρωικόν…»  Αυτά αναφέρει ο Βασδραβέλλης στο έργο του, Οι Μακεδόνες κατά την επανάστασιν του 21. Οι έγκλειστοι τελικά κατάφεραν να διαφύγουν από την υπόγεια σήραγγα, που κατά τις μαρτυρίες των παλιότερων υπήρχε και κρύφτηκαν στα γύρω δάση. Ένα μέρος του πύργου γκρεμίστηκε, ή επειδή το ανατίναξαν οι υπερασπιστές του, καθώς τον εγκατέλειπαν, ή από τις βολές των εχθρών που το πολιοκρούσαν.

Έτσι πέρασαν μια μαύρη Λαμπρή οι Μηλιώτες και γράφτηκε μια μαύρη σελίδα στην ιστορία της επανάστασης. Η μάχη ήταν σίγουρα άνιση αλλά και σφάλματα στρατηγικής και τακτικής έπαιξαν καθοριστικό ρόλο για την ήττα. Την ίδια και χειρότερη μοίρα είχαν λίγες μέρες αργότερα η Βέροια και προπάντων η Νάουσα.

Το ερώτημα είναι αν θα μπορούσε να έχει καλύτερη τύχη ο αγώνας της Μακεδονίας και τη Πιερίας. Η απάντηση δεν είναι εύκολη, γιατί καμία από τις ενέργειες αυτές δεν είναι μονοσήμαντη και κανένα ιστορικό συμβάν δεν μπορεί να αξιολογηθεί, εάν δεν ενταχθεί σε ένα ευρύτερο πλαίσιο και ένα δεν συνεκτιμηθούν πολλοί παράμετροι. Το βέβαιο είναι ότι στη Μακεδονία οι δυσκολίες και οι αντιξοότητες ήταν απείρως μεγαλύτερες από ό,τι στις νοτιότερες περιοχές, χωρίς αυτό να απαλλάσσει πολλούς από την ευθύνη για λανθασμένους χειρισμούς.

Στη συνέχεια πολλοί Μακεδόνες και οι Λαζαίοι βεβαίως με τους συντρόφους τους θα δώσουν τον αγώνα στην επαναστατημένη νότια Ελλάδα. Αξίζει να αναφερθεί ότι στη μάχη που σφράγισε τον εννιάχρονο αγώνα, το 1829, στην Πέτρα της Βοιωτίας, στο πλευρό του Δημητρίου Υψηλάντη μάχεται ο γηραιός οπλαρχηγός Τόλιος Λάζος, που στο μεταξύ έχει λάβει και το αξίωμα του χιλίαρχου, επικεφαλής της Έβδομης χιλιαρχίας.

Ο αγώνας αυτών των γενναίων Μηλιωτών δε σταματά, γιατί και αργότερα η μοίρα της μακεδονικής αυτής γης συνδέεται με τη δική τους μοίρα. Σε όλες τις προσπάθειες που γίνονται το 1834-35, το 1856, το 1878, για την απελευθέρωση της Μακεδονία, οι απόγονοι των Λαζαίων δίνουν πάντα το παρών με σκοπό να γίνει το όνειρο πραγματικότητα, να ελευθερωθεί η Μακεδονία και η Πιερία, η γη των προγόνων τους.

Επειδή φοβάμαι ότι κινδυνεύω να χαρακτηριστώ υπερβολικός στα όσα για τους Λαζαίους ανέφερα, θα ήθελα την προσοχή σας, καθώς θα μεταφέρω αυτολεξεί όσα γράφονται για αυτούς στο μνημειώδες έργο, την 17τομη Ιστορία του Ελληνικού Έθνους της Εκδοτικής Αθηνών : «Από τους επιφανέστερους κλεφταρματολούς της Μακεδονίας και Θεσσαλίας ήταν οι Λαζαίοι, με γενάρχη τον Λάζο και έδρα τη Μηλιά, κοντά στην Κατερίνη. Περισσότερο γνωστοί ήταν οι γιοί του, γεννημένοι μετά το 1770, οι ονομαζόμενοι Λαζαίοι ή Λαζόπουλα, Γιάννης, Λιόλιος, Δήμος και Κώστας, οι οποίοι ήταν πολύ συμπαθείς στους αρματολούς, γιατί διακρίνονταν για το ήθος, τη φρόνηση και την ανδρεία τους. Είχαν κάποια μόρφωση και υποστηρίζονταν μεταξύ τους κατά τις κρίσιμες στιγμές, είχαν πάρει μέρος σε όλα τα τελευταία κινήματα των Ελλήνων και με τα μεγάλα προτερήματά τους ασκούσαν μεγάλη επιρροή στους κατοίκους και στους καπετάνιους διαφόρων περιοχών, ώστε να προκαλούν το φόβο του Αλή Πασά των Ιωαννίνων, που έβλεπε στα πρόσωπά τους μελλοντικούς άξιους ηγέτες του ελληνικού λαού».

Ένα μικρό απόσπασμα ακόμη από το ίδιο έργο, αλλά με τα λόγια του Κασομούλη αυτή τη φορά που αναφέρεται στους κλεφταρματολούς του Ολύμπου, του Βερμίου και των Χασίων: «Θαρρούσαμεν ότι αυτοί είναι προορισμένοι δια την σωτηρίαν του έθνους, και αυτοί είναι οι Τουρκοφάγοι και ή γράμμα τους ή λόγον τον θεωρούσαμε χρησμόν».

Μόνο έτσι μπορεί να εξηγηθεί πως οι κάτοικοι αυτού του μικρού χωριού, της Μηλιάς, οι πρόγονοί μας δηλαδή ύμνησαν με τόση ένταση και σε τόση έκταση αυτούς τους ανθρώπους, τους ήρωές τους, του Λαζαίους. Στη Μηλιά έλαχε το ανεκτίμητο προνόμιο να μπορεί να καυχηθεί για μια τόσο λαμπρή οικογένεια. Οι Μηλιώτες μοιράζονταν τη ζωή τους με γενναίους και ονομαστούς άνδρες, με τους πρωταγωνιστές της ιστορίας. Έτσι λοιπόν, αυτόματα σχεδόν και κατά έναν τρόπο υποχρεωτικά, πολλά τραγούδια της Μηλιάς, περίπου είκοσι, έχουν ως θέμα τους του Λαζαίους. Ας σημειωθεί ότι είναι μοναδικά λαϊκά δημιουργήματα και δεν τραγουδιούνται πουθενά αλλού, ούτε στα γειτονικά μας χωριά. Με τα τραγούδια αυτά ο ανώνυμος καλλιτέχνης, ο αγνός και απλοϊκός άνθρωπος της Μηλιάς, φανερώνει την αγάπη του, μια λατρεία και ένα είδος ευγνωμοσύνης προς τους δικούς του ήρωες, του Λαζαίους.  

Επειδή ο τρόπος που ερμηνεύουμε το παρελθόν εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το παρόν μέσα στο οποίο ζούμε. Επειδή η ερμηνευτική δύναμη της ιστορικής σκέψης είναι εκείνη που καταλύει τα όρια μεταξύ παρελθόντος αλλά ως επιστήμη του ανθρώπου μέσα στο χρόνο, ώστε να αγγίζει το παρόν και να το κατανοεί. Επειδή, τέλος, η παρανόηση του παρόντος είναι η αναπόφευκτη συνέπεια της άγνοιας του παρελθόντος, θα ήθελα να κλείσω με μερικές επιλογικές σκέψεις.

Από το μεσοπόλεμο ακόμα αλλά κυρίως κατά το δεύτερο μισό του 20^ου αιώνα οι Μηλιώτες εγκατέλειψαν την Άνω, όπως ονομάζεται σήμερα, Μηλιά, την έδρα τους για αρκετούς αιώνες, και επανήλθαν καταπώς φαίνεται στην προτέρα τους έδρα, στα πεδινά. Η αλλαγή τόπου κατοικίας, ευτυχώς, δεν οδήγησε και στην αλλαγή του τρόπου ζωής. Οι Μηλιώτες δεν ξέχασαν τις παραδόσεις, διατήρησαν τα έθιμα και τραγουδούν ακόμα τα δικά τους τραγούδια. Όμως, δυστυχώς, η ιστορική μνήμη αρκετών από τους σημερινούς Μηλιώτες αδυνάτισε και μέσα στο αντιπνευματικό ρεύμα της εποχής και σε ένα αντιιστορικό πνεύμα και με μια ισοπεδωτική αντίληψη, αποστασιοποιήθηκαν από τα γεγονότα στα οποία έγινε αναφορά σήμερα και με μια μηδενιστική νοοτροπία, κάποτε και με μια ευκολία, απορρίπτουν αυτούς που οι πρόγονοί τους με τόσο πάθος ύμνησαν και αναφέρονται στους Λαζαίους με τρόπο απαξιωτικό και μειωτικό.

Θα ήταν αφέλεια να πιστέψει κανείς ότι οι Λαζαίοι ήταν άμεμπτοι, άκακοι και άδολοι, ότι πάντα οι σχέση τους με τους άλλους κατοίκους του χωριού ήταν άριστες, χωρίς συγκρούσεις και αντιπαλότητες. Θα έδειχνε επιπολαιότητα και άγνοια πάλι όποιος θα πίστευε ότι σε μια κοινότητα ανθρώπων μπορεί να της επιβληθεί να τραγουδήσει και να υμνήσει κάτι ή κάποιον που δεν αξίζει και, πολύ περισσότερο, κάποιον που δεν την τιμά με τη στάση του και τη δράση του. Η οπτική γωνία από την οποία εξετάζει κανείς τα γεγονότα είναι αυτή που κάνει τη διαφορά. Και η ιστορική γνώση βοηθά ακριβώς σε αυτό, στο να βλέπουμε από τη σωστή οπτική γωνία τα πράγματα και να τα εξετάζουμε με τη δέουσα προσοχή, να τα κρίνουμε όσο γίνεται πιο αντικειμενικά και να τους αποδίδουμε την πραγματική τους αξία.

Όσο για εμάς, τους νέους έποικους, που τα τελευταία χρόνια καταπατήσαμε κυριολεκτικά το ιστορικό αυτό χωριό, το λιγότερο που θα επέβαλλε το χρέος μας απέναντι στην ιστορία, θα ήταν να μην συμπεριφερόμαστε ως νεοβάρβαροι, αλλά να δείχνουμε τον δέοντα σεβασμό σε αυτόν τον ευλογημένο τόπο. Γιατί ο τόπος αυτός αποτελεί μνημείο εθνικής αυτογνωσίας και αποπνέει ένα δυνατό άρωμα ιστορίας.  Για να οσφρανθούμε όμως αυτό το άρωμα, θα πρέπει να έχουμε ασκημένες όλες μας τις αισθήσεις, να έχουμε σε εγρήγορση τις πνευματικές μας δυνάμεις, να έχουμε πάντα ανοιχτά πάντα άγρυπνα τα μάτια της ψυχής μας

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post 199 χρόνια από τη Μάχη της Μηλιάς – Η συμμετοχή της Μηλιάς στον Αγώνα της ανεξαρτησίας – Του Ιωάννη Πούλιου appeared first on Eptanews.gr.

Η τραγικά δαιδαλώδης πολεοδομική νομοθεσία στη χώρα μας δεν είναι τυχαία.  Είναι το απόσταγμα από  μαγειρεμένες πολεοδομικές ρυθμίσεις που αποτυπώνουν χρόνια τώρα απίθανες συμφεροντολογικές εξισώσεις, κυλιόμενες νομιμοποιήσεις αυθαιρέτων, ίντριγκες και ρουσφέτια που παρουσιάζονται συνήθως σαν χωροταξικά νομοσχέδια εθνικής στρατηγικής σκοπιμότητας.
Το νέο χωροταξικό νομοσχέδιο δυστυχώς δεν αποτελεί εξαίρεση.  Η πιο κάτω  ανάλυση ενδεικτικών  άρθρων του νέου νομοσχεδίου  είναι αποκαλυπτική:

1. Οι  χωρικοί  επιστήμονες
Άρθρα Α1 έως Α172 . Ένα  διοικητικό όργανο, το ΚΕ.ΣΥ.ΧΩ.Θ.Α, αποτελούμενο από δέκα  εντεταλμένους-από τον Υπουργό Περιβάλλοντος- συμβούλους, διευθυντές, χωρικούς επιστήμονες και  άλλους καλείται  χωρίς κτηματολόγια, χωρίς δασικούς χάρτες, χωρίς χωροταξικές  μελέτες, να μοιράσει δικαιώματα  εκμετάλλευσης της  Ελλάδας  σε  επιχειρηματικά συμφέροντα όσο πιο γρήγορα μπορεί, με  fasttrack διαδικασίες.
Τα δημοτικά συμβούλια, οι δήμαρχοι, οι τοπικοί σύλλογοι, οι  κάτοικοι παρακάμπτονται με τον νέο νόμο  σε χωροταξικές επιλογές που αφορούν αποκλειστικά τους ίδιους και την ποιότητα της ζωής τους.

2.   Η  προειδοποιητική ρουσφετολογία   
Άρθρο 40. Ο υπουργός περιβάλλοντος εμφανίζεται  στις τηλεοράσεις και προειδοποιεί τους  ιδιοκτήτες μικρών εκτός σχεδίου οικοπέδων κατά μήκος δρόμων και γύρω από παραδοσιακούς οικισμούς ότι έχουν διορία έξι χρόνια να τρέξουν να χτίσουν για να προλάβουν δυσμενείς για τα οικόπεδα τους, χωροταξικές ρυθμίσεις που ο ίδιος ο υπουργός για λόγους δημοσίου συμφέροντος προτείνει. Η υποκρισία στην πολιτική σκοπιμότητα ξεπέρασε τα όρια της.
Ας ελπίσουμε ότι η μεθόδευση αυτή, που εύστοχα νομίζω χαρακτηρίστηκε ως αρχή της προειδοποιητικής ρουσφετολογίας στον ελληνικό χώρο,  δεν θα γενικευτεί ακυρώνοντας στην πράξη  κάθε έννοια χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού σε αυτή τη  χώρα.
 
3. Εκτός σχεδίου κουβεντούλες
Άρθρα 32 έως 40
Οι συντάκτες του νέου χωροταξικού νομοσχέδιου  προχώρησαν  σε μια πολιτικά ανώδυνη και από χωροταξική άποψη  ανούσια μείωση 10% του εκτός σχεδίου συντελεστή δόμησης και σε αντιστάθμισμα έδωσαν ένα μεγάλο δώρο στους φίλους τους, πλούσιους εργολάβους-ξενοδόχους αυξάνοντας κατά 30% και πλέον την  εκτός σχεδίου  δόμηση  στα σύνθετα ξενοδοχειακά καταλύματα. (Α35).
Ας είμαστε  ειλικρινείς, μόνο  μια υπερκομματική επιτροπή  όλων των κομμάτων  μπορεί να πάρει μία  τέτοιας εθνικής κλίμακας χωροταξική απόφαση  διαχωρισμού της αγροτικής από την οικιστική γη και περιορισμού της εκτός σχεδίου οικιστικής αναρχίας στη χώρα μας  ώστε  το  μεγάλο πολιτικό κόστος μιας τέτοιας απόφασης να μοιραστεί ισότιμα σε  όλα τα κόμματα   

4.  Το άλλοθι των καθυστερήσεων και το σωσίβιο των παραγραφών
«Καθυστέρησαν να σε εξυπηρετήσουν, προχώρα χωρίς ελέγχους, χρυσή ευκαιρία να παραβείς τους νόμους. Μην φοβάσαι να σε πιάσουν, μέχρι τότε  η παραγραφή των αδικημάτων σου θα είναι ήδη  έτοιμη στο εθνικό τυπογραφείο……»
Τα  τελευταία χρόνια είναι πάγια πλέον πρακτική να ορίζονται χρονικά όρια εξυπηρέτησης  πολιτών από τις αρμόδιες υπηρεσίες ανεξαρτήτως των οργανωτικών δυνατοτήτων των  υπηρεσιών αυτών.Οι εκάστοτε κυβερνώντες εμφανίζονται με τον τρόπο αυτό ήρωες – προστάτες του ταλαιπωρημένου  Έλληνα πολίτη από τις ανίκανες δημόσιες υπηρεσίες που αυτοί οι ίδιοι έχουν τον θεσμικό ρόλο να προΐστανται, να  οργανώνουν και να διοικούν.
Στο νέο χωροταξικό νομοσχέδιο υπάρχουν πλέον των 15  αναφορών σε συγκεκριμένα χρονικά όρια καθυστερήσεων  πέραν των οποίων θεσμοθετείται  η παράκαμψη των κατά νόμο αναγκαίων ελέγχων και γνωμοδοτήσεων.
Είναι πράγματι θλιβερό αρμόδιοι Υπουργοί Περιβάλλοντος να χρησιμοποιούν τις αδυναμίες  της διοίκησης που οι ίδιοι εκπροσωπούν  για να παρακάμπτουν  τους νόμους που  προστατεύουν το περιβάλλον και να συνοδεύουν τις πρακτικές αυτές  με νομοθετικές παραγραφές αδικημάτων δόμησης στον ελληνικό χώρο.

5  Η στρατηγική συγκάλυψη της  μπετονένιας διαφθοράς   
( Άρθρα 79,80,81,82,83 )
Τα τελευταία χρόνια έχουν κατασκευαστεί και επίσημα νομιμοποιηθεί στην χώρα μας 1,3 εκατομμύρια αυθαίρετα, εξοχικά κυρίως, με την ανοχή των αστυνομικών, δημοτικών και άλλων αρχών.
Οι εκλεγμένοι μας έχουν παράλληλα  αναγάγει σε πολιτική επιστήμη την εξαγορά ψήφων με νομοθετικές  ρυθμίσεις παραγραφής των δομημένων παρανομιών μας. Η ανοχή και διαχείριση αυθαιρέτων έχει εξελιχθεί  πια σε ένα επικερδές πεδίο  εισπρακτικής και ρουσφετολογικής δράσης που κανένα από τα τρία μεγάλα κόμματα εξουσίας δεν φαίνεται διατεθειμένο να αποχωριστεί όπως προκύπτει από τις  συνεχείς επί εννέα χρόνια παρατάσεις ισχύος των σχετικών νόμων.
Οι  έντεχνες  αλλαγές κατηγοριών αυθαιρέτων  όπως  περιγράφονται στο νέο χωροταξικό νομοσχέδιο είναι ένα ακόμα εκκωφαντικό δείγμα αυτής της διαχρονικής συναλλαγής  που απαξιώνει την τεχνική και πολιτική ηγεσία της χώρας.

6.  Οι τρύπες του γκολφ
Άρθρο 35.   Όλα τα παράδοξα περίμενα να τα δω στην επαγγελματική μου διαδρομή σε αυτή την χώρα αλλά συνάρτηση απονομής  νομοθετικών   προνομίων με τις τρύπες του γκολφ δεν το περίμενα. Ανάμεσα στα νομοθετικά δώρα προς τους επιχειρηματίες  ξενοδόχους-εργολάβους σύνθετων  ξενοδοχειακών καταλυμάτων  καθιερώνεται  και το προνόμιο να πουλάνε  περισσότερες από τις βίλες που  κατασκευάζουν στον ξενοδοχειακό τους χώρο (σε μέγιστο ποσοστό  55%  αντί για 40% ) αν το ξενοδοχείο  τους  διαθέτει  πράσινο γήπεδο γκολφ με 18 αντί 17 τρύπες.  Η ρύθμιση αυτή με εξέπληξε αληθινά για  την προωθημένη επιστημονική κατάρτιση και  γνώσεις περί οπών στο έδαφος  όσων έχουν αναλάβει  τον εκσυγχρονισμό των πολεοδομικών μας θεμάτων.

7.  Οι ηλεκτρονικές ΥΔΟΜ και ΚΥΔΟΜ
Άρθρο  139 . Εντύπωση  προκάλεσε  η ίδρυση της ΚΥΔΟΜ, της πολεοδομίας όπως λέγεται  των πλουσίων, για την εξυπηρέτηση όσων ασχολούνται με έργα αξίας  άνω των 500.000 Ευρώ που έρχεται σε συνέχεια της ΕΥΠΑΤΕ μίας αντίστοιχης υπηρεσίας εξυπηρέτησης πλουσίων του Υπουργείου Τουρισμού. Μήπως η  ίση μεταχείριση των Ελλήνων πολιτών που παρεμπιπτόντως  αναφέρεται  στο άρθρο 4 του  συντάγματος αναθεωρείται και αυτή;

8. Η ιπτάμενη μεταφορά συντελεστών δόμησης
Άρθρο 69 έως 76.  Πριν από αρκετά χρόνια θεσμοθετήθηκε ένα πολεοδομικό εργαλείο, η μεταφορά συντελεστή δόμησης για  να δώσει την δυνατότητα στο  φτωχό ελληνικό κράτος να αποζημιώνει με άλλο τρόπο ακίνητες ιδιοκτησίες που έπρεπε να απαλλοτριωθούν για κοινωνικό όφελος ( διανοίξεις δρόμων, παραδοσιακά κτίρια κλπ).  Η καινοτόμα σωστή  αυτή ρύθμιση πριν αλέκτωρ λαλήσει μετατράπηκε σε  κερδοσκοπικό εργαλείο διάθεσης αναξιοποίητων συντελεστών δόμησης γενικότερα. Επιτήδειοι τρέχανε να αγοράσουν συντελεστές δόμησης και τους  μεταφέρουν  σε  υψηλής οικοπεδικής αξίας περιοχές πάνω στα κεφάλια και τις πολυκατοικίες ανύποπτων πολιτών.
Ακολούθησαν εκατοντάδες προσφυγές, δικαστικό κομφούζιο και επενέβη το  Συμβούλιο της Επικρατείας   διευκρινίζοντας ότι επιτρέπεται  η μεταφορά συντελεστή δόμησης   μόνο σε συγκεκριμένους χώρους που οργανώνει για τον σκοπό αυτό  η πολιτεία –  Ζώνες υποδοχής συντελεστών δόμησης  (Ζ.Υ.Σ). 
Θα περίμενε κανείς μετά την εξέλιξη αυτή ότι οι αρμόδιοι θα έτρεχαν να δημιουργήσουν νέες μικρές πόλεις, και περιφερειακές οικιστικές ζώνες για την απρόσκοπτη μεταφορά συντελεστών δόμησης. Αντί για αυτό, το νέο χωροταξικό νομοσχέδιο  επαναφέρει  από το παράθυρο τον θεσμό αναθέτοντάς  σε διορισμένα από τον εκάστοτε υπουργό όργανα τις επιλογές καθορισμού Ζ.Υ.Σ. Πολίτες, γειτονιές, δήμαρχοι θα αντιδρούν γιατί κανείς δεν θέλει hotspot μεταναστευτικών κεφαλαίων να εισβάλουν στη γειτονιά του. Το απόλυτο χάος έρχεται και πάλι.  

Συμπεράσματα
Το νέο χωροταξικό νομοσχέδιο είναι ένα αντισυνταγματικό νομοθέτημα σε ελληνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο  γιατί  βασικός πυλώνας της ελληνικής και  ευρωπαϊκής  νομοθεσίας είναι η  καθοριστική συμμετοχή στην λήψη χωροταξικών αποφάσεων των τοπικών κοινωνιών. Παραδίδει με αντιεπιστημονικό τρόπο και  μεσιτική βιασύνη τη χώρα μας  στην α λα καρτ ανάπτυξη της κερδοσκοπίας  χωρίς να έχει ολοκληρωθεί  με την βοήθεια της νέας δορυφορικής τεχνολογίας το κτηματολόγιο και προχωρήσει ο ανεξάρτητος από συμφέροντα  χωροταξικός  σχεδιασμός των περιοχών της χώρας.
Η χωροταξία, αυτό  το μοναδικό  αποδεκτό όπλο κατοχύρωσης  εθνικής κυριαρχίας και προάσπισης των συμφερόντων των τοπικών κοινωνιών στον σύγχρονο παγκοσμιοποιημένο  κόσμο, χρησιμοποιείται αντίθετα  στη χώρα μας  με το νέο αυτό νομοσχέδιο σαν  fasttrack εργαλείο παραχώρησης  προς εκμετάλλευση  της ελληνικής γης σε ημέτερους ντόπιους και ξένους επιχειρηματίες χωρίς τον παραμικρό και  με δημοκρατικές διαδικασίες χωροταξικό σχεδιασμό.
Παράλληλα, η προσεκτική ανάγνωση των άρθρων του νέου χωροταξικού  νομοσχεδίου σε  συνδυασμό με διυπουργικές αποφάσεις  του Ν.  3894/2010 περί  στρατηγικών επενδύσεων, την εφαρμογή των οποίων ήδη  βλέπουμε στα ελληνικά νησιά ( ΦΕΚ 2952/2020) δεν αφήνει καμία αμφιβολία ότι η τουριστική εκμετάλλευση  του ελληνικού χώρου  περνάει  από τα χέρια των κατοίκων  στα χέρια του μεγάλου ανωνύμου κεφαλαίου με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου.
Κάθε προσπάθεια πολεοδομικής ανασυγκρότησης της χώρας με την συμμετοχή νέων αρχιτεκτόνων, τίμιων δημάρχων, περιβαλλοντικών οργανώσεων και πραγματικών επιστημόνων χωροτακτών που είχε αποπειραθεί να ξεκινήσει  από την  εποχή του Αντώνη Τρίτση έχει πνιγεί  από τις δυνάμεις τις ανελέητης κερδοσκοπίας.
Σήμερα βλέπει κανείς  μόνο  αρμόδιους υπουργούς σε  στρογγυλά τραπέζια   παρέα με μεσίτες, ιδιοκτήτες ακινήτων και offshore επιχειρηματίες να νομοθετούν  για τα οικιστικά μας θέματα  και γκαρσόνια πολυτελείας με πτυχία ανωτάτων σχολών να τους σερβίρουν το κρασί.
Η   επιστροφή  στην προ κρίσης    παλαιοκομματική κανονικότητα  με τρέντυ αυτή τη φορά  ρούχα είναι πάλι   εδώ.  Όλα δείχνουν ότι οι  δυνάμεις της κερδοσκοπίας έχουν πετύχει την απόλυτη νίκη.  Είναι έτοιμες να καταλάβουν και να εκμεταλλευτούν χωρίς έλεος  για ίδιον όφελος  τον απροστάτευτο νομοθετικά από άκρη σε άκρη  ελληνικό χώρο.
Λεφτά υπάρχουν. Αδέσποτα διεθνή κεφάλαια περιμένουν αρμόδιους υπουργούς να ανοίξουν τις τελευταίες εθνικές  πύλες,  να παραδώσουν χωρίς  χωροταξικές  συζητήσεις και  τρωικούς πολέμους  την ωραία Ελένη. Χρήματα από τα ευρωπαϊκά  προγράμματα στήριξης, από  τα δανεικά των γενεών που έρχονται,  είναι έτοιμα και αυτά υπό μορφή δήθεν αναπτυξιακών  επιδοτήσεων να φτάσουν   στα χέρια των επιτήδειων φίλων. Το νέο χωροταξικό νομοσχέδιο είναι εδώ, νόμος του κράτους.  Όλα πάνε κατ’ ευχήν.
Κι όμως η διαπλεκόμενη άρχουσα πολιτική τάξη πραγμάτων δεν είναι ασφαλής. Έχει δύο μεγάλους εχθρούς  που η υποτίμηση τους μπορεί να αποδειχθεί  μοιραία: την νέα τεχνολογία και τη νέα γενιά. Η δυνατότητα που παρέχει η νέα τεχνολογία, ένα  απλό μήνυμα, ένα άρθρο, μια σοβαρή ανάλυση που γράφει ένας απλός φοιτητής, μια φοιτήτρια,  ένα απλός πολίτης, ένας απλός  μηχανικός, μια νοικοκυρά,  σε λίγες ώρες να μεταδοθεί αυτούσια  χωρίς λογοκρισία σε χιλιάδες Έλληνες πολίτες, να αποκαλύψει σκάνδαλα, να αφυπνίσει συνειδήσεις, να προκαλέσει αντιδράσεις, να ελέγξει την εξουσία, είναι πρωτόγνωρη.
Ο  πιο καλοπληρωμένος από τους καλοπληρωμένους επικοινωνιακούς συμβούλους θα έχει μεγάλη  δυσκολία πια να πουλήσει τον φρέσκο μας αέρα  ή αέρα φρέσκο σε τιμή ευκαιρίας. Αργά ή γρήγορα οι Έλληνες και Ευρωπαίοι φορολογούμενοι δεν θα αργήσουν να ζητήσουν αναλυτικό λογαριασμό από τους πολιτικούς μας σε ποιους επιτήδειους  πηγαίνουν  τα χρήματα  που δίνουν από το υστέρημα τους για την Ελλάδα.
Όλο και περισσότεροι Έλληνες και φίλοι της Ελλάδας από διάφορες περιοχές της χώρας απογοητευμένοι  από την  ελληνική δικαιοσύνη και την αμφίρροπη  στα περιβαλλοντικά θέματα στάση του Συμβουλίου Επικρατείας καταφεύγουν στα Ευρωπαϊκά δικαστήρια.  Οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού δικαστηρίου  που ξεκάθαρα υπερασπίζονται  το δικαίωμα των Ελλήνων στην περιβαλλοντική πληροφόρηση και βάζουν τέλος  στις μεθοδεύσεις παραγραφής περιβαλλοντικών αδικημάτων  δίνουν ελπίδα. (Απόφαση Ευρωπαϊκού δικαστηρίου C-280/18με αφορμή προσφυγή για το θέμα της νήσου Ίου).
Αργά ή γρήγορα οι νέοι μας, μέσω φοιτητικών και μαθητικών τοπικών οργανώσεων  βλέποντας τους  κοινόχρηστους χώρους της γενιάς τους να εκποιούνται  θα  προσφύγουν και αυτοί στα Ευρωπαϊκά δικαστήρια  για   να υπερασπιστούν  τις παραλίες τους,  τα βουνά τους, τις περιοχές Natura, τα τοπία ιδιαίτερου φυσικού κάλλους  του τόπου τους από την ανελέητη κερδοσκοπία  σαν οι μοναδικοί με πραγματικό έννομο συμφέρον ιδιοκτήτες της χώρας αυτής  τον αιώνα που έρχεται. Η νομική εκπροσώπηση της νέας γενιάς σε περιβαλλοντικά και ποιότητας ζωής θέματα  μέσα και έξω από τη χώρα θα είναι μια επαναστατική δράση με πολύ μεγαλύτερη  δυναμική από μια ακόμα πορεία διαμαρτυρίας στο κέντρο της Αθήνας.
Φανταστείτε τι θα γίνει αν όλοι μαζί ενωμένοι οι φορείς εκπροσώπησης της νεολαίας σε συνεργασία με όλες τις περιβαλλοντικές οργανώσεις προσφύγουν  στο Συμβούλιο Επικρατείας και το Ευρωπαϊκό δικαστήριο ζητώντας  την ακύρωση του νέου αυτού χωροταξικού νομοσχεδίου για  την προάσπιση της ομορφιάς του ελληνικού χώρου για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας μας και του κόσμου όλου.
Κάτι μου λέει ότι έρχονται δύσκολα χρόνια  για   διαπλεκόμενους διαχειριστές της εξουσίας. Μια νέα φωνή ακούγεται όλο και πιο δυνατά σε κάθε γωνία της Ελλάδας.
Φτάνει πια, μην υποτιμάτε άλλο την νοημοσύνη μας.
 * Ο Νίκος Τσεμάνης,  είναι πολιτικός μηχανικός.  Dipl. Ing ETH  Ζυρίχης.

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ 

The post Χωροταξικοί απολογισμοί – Του Νίκου Τσεμάνη   appeared first on Eptanews.gr.

Στην εξωτερική μας πολιτική, μεταπολιτευτικά, σπανίως είχαμε την πρωτοβουλία των κινήσεων. Μοναδική, λαμπρή εξαίρεση, η περίοδος ένταξης της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η ελληνική διπλωματία είχε σαφή στόχο και ουδόλως αποθαρρυνθήκαμε από την απειλή πολέμου (casus belli) της Τουρκίας, με αποτέλεσμα η Κύπρος να ενταχθεί στην ΕΕ.

Ο πρόσφατος τουρκικός αιφνιδιασμός οδήγησε σε σχετικά γρήγορη αφύπνιση. Η Ελλάδα συνήψε συναφή συμφωνία μερικής οριοθέτησης με την Αίγυπτο (δυστυχώς με όρους ετεροβαρείς για τη χώρα μας αναφορικά με την έκταση των θαλασσίων ζωνών που μας αντιστοιχούν) και την Ιταλία (με αντίστοιχες παραχωρήσεις στη γείτονα σε ζητήματα αλιείας). Περαιτέρω, εξαγγέλθηκε η επέκταση των χωρικών υδάτων μας στο Ιόνιο στα δώδεκα μίλια. Κινήσεις που θα έπρεπε να είχαν συντελεστεί εδώ και δεκαετίες πραγματοποιήθηκαν μέσα σε ένα έτος υπό την πίεση της τουρκικής προκλητικότητας που πέτυχε σε πρώτη φάση να «γκριζάρει» τη νοτιοανατολική μεσόγειο και να θέσει υπό πλήρη αμφισβήτηση την ελληνική νησιωτική υφαλοκρηπίδα. Το μόνον παρήγορο ήταν ότι το σύνολο, σχεδόν, των μέσων ενημέρωσης και του πολιτικού κόσμου επέδειξε ψυχραιμία και δεν ακούστηκαν οι συνήθεις χαρακτηρισμοί περί «εθνοπροδοτών», «υπερπατριωτών» και άλλων … «τερπνών».

Το ερώτημα, όμως, είναι τι κάνουμε εφεξής; Στο πεδίο της Ευρωπαϊκής Ένωσης πέραν των συνηθισμένων λόγων παραμυθίας και γενικόλογης αλληλεγγύης καμία ουσιαστική δράση δεν έχει αναληφθεί σε βάρος της Τουρκίας και δύσκολα θα υπάρξει εάν αρκεστούμε στις συνήθεις διπλωματικές πιέσεις. Τα οικονομικά (πρωτίστως) και γεωπολιτικά συμφέροντα της Γερμανίας, της Ιταλίας αλλά και της Ισπανίας αποτελούν δύναμη ανάσχεσης στην επίτευξη ενός συνεκτικού αποτρεπτικού και κυρωτικού πλαισίου σε βάρος της Τουρκίας.

Η ιστορία μας έχει αποδείξει ότι κανένα κράτος – ακόμη και οι υπερδυνάμεις – δεν μπορούν να λειτουργήσουν αποτελεσματικά, για μεγάλο χρονικό διάστημα, εκτός πλαισίου ισχυρών συμμαχιών. Ειδικά για ένα κράτος, όπως η Ελλάδα, που ιδρύθηκε ως ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου στις 3 Φεβρουαρίου 1830 μόνον με τις υπογραφές των τριών Μεγάλων Δυνάμεων της εποχής (Βρετανία, Γαλλία, Ρωσία) και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αλλά δίχως ελληνική εκπροσώπηση, η ανάγκη σύναψης των κατάλληλων συμμαχιών για την προώθηση των εθνικών συμφερόντων αποτελεί αναπόδραστη ανάγκη.

Πράγματι, τα 200 χρόνια του «ελεύθερου βίου» μας έχουμε πολλάκις αποδείξει την ικανότητά μας να διεθνοποιούμε τα προβλήματά μας απολαμβάνοντας τη στήριξη των ισχυρών και παίρνοντας  τη σωστή πλευρά της ιστορίας. Από την επέμβαση των Μεγάλων δυνάμεων το 1826 μολονότι είχαμε στρατιωτικά ηττηθεί από τις οθωμανικές δυνάμεις (με τη συνδρομή του Ιμπραήμ πασά της Αιγύπτου), την ανέλπιστη ενσωμάτωση της Θεσσαλίας μετά τον «ατυχή πόλεμο του 1897, τη συμμετοχή της Ελλάδας στον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο το 1917, στο πλευρό της Αντάντ, χάρη στο Βενιζέλο, που οδήγησε στη Συνθήκη των Σεβρών μέχρι και την πιο πρόσφατη διεθνή οικονομική στήριξη, στο πλαίσιο της οικονομικής κρίσης του 2009.

Η ιστορία μας δείχνει ότι κάτι αντίστοιχο πρέπει να επιτύχουμε και σήμερα. Ωστόσο, οι πρωτοβουλίες δεν πρέπει να περιορίζονται στα διπλωματικά γραφεία και στα συμβούλια υπουργών της ΕΕ, όπου η κυβέρνηση φαίνεται να εξαντλεί σήμερα τις προσπάθειές της. Οι πολιτικές ηγεσίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των ΗΠΑ «διαλέγονται» σχεδόν κατά κύριο λόγο με τα εθνικά (εκλογικά) τους ακροατήρια. Ιδίως σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, σε μεγάλο βαθμό καθοδηγούνται από αυτά, προσχωρώντας συχνά σε προσεγγίσεις που δεν ταυτίζονται πάντα με τις επιλογές της δικής τους γραφειοκρατίας. Το ζητούμενο, λοιπόν, για την Ελλάδα είναι τόσο να κινητοποιήσει τις πολιτικές και οικονομικές ελίτ της Ευρώπης – οι τελευταίες προφανώς έχουν διασφαλίσει προ πολλού τα συμφέροντά τους μέσω της τελωνειακής Ένωσης της Τουρκίας με την ΕΕ – όσο και την ευρωπαϊκή κοινωνία των πολιτών. Πόσο συνάδει με τον ευρωπαϊκό πολιτισμό μια Τουρκία που παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα, χρησιμοποιεί εργαλειακά τους πρόσφυγες, υπονομεύει τα κυριαρχικά δικαιώματα των γειτόνων της, «επιτίθεται» σε γερμανικά και γαλλικά πολεμικά που προσπαθούν να την αποτρέψουν να προβαίνει σε παράνομο εμπόριο όπλων στη Λιβύη, υποδαυλίζει την ισλαμική τρομοκρατία κλπ. Έχουμε πολλά να πούμε στους λαούς της Ευρώπης και των ΗΠΑ για να μην είμαστε μόνοι στη διαμάχη με τη γείτονα χώρα. Αρκεί να τα πούμε με τον κατάλληλο τρόπο εκεί που πρέπει να ακουστούμε…

Ο κ. Αργυριάδης είναι δικηγόρος

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ 

The post Από τον εφησυχασμό στην εγρήγορση. Να μιλήσουμε εκεί που θα ακουστούμε – Του Αργύρη Αργυριάδη appeared first on Eptanews.gr.

Τεχν. Γεωπόνου – Επιστημονικός Συνεργάτης Π.Ε. Πιερίας

Ένας από τους πιο γνωστούς μύθους της Ελληνικής Μυθολογίας μας, είναι η αρπαγή της όμορφης Ευρώπης από τον Δία, ο οποίος την ερωτεύτηκε κεραυνοβόλα και μεταμορφώθηκε σε έναν ρωμαλέο ταύρο. Ο καρπός του έρωτα τους ήταν ο Μίνωας. Η μορφή του ταύρου που πήρε ο Δίας δε μπορούσε να είναι άλλη από τη μορφή των βοοειδών που έβοσκαν στην πλούσια πεδιάδα της Πιερίας έτσι όπως τα έβλεπε από τον θρόνο του ψηλά στον Όλυμπο.

Πόσο μακριά είναι ο μύθος από την πραγματικότητα άραγε; Από το αφήγημα του μύθου στις μέρες μας κατανοούμε, ότι η Ευρώπη είναι άμεσα συνδεδεμένη με τον Ελληνικό πολιτισμό. Όμως για την μορφή του ταύρου που πήρε ο Δίας, όπως την απεικόνισαν οι καλλιτέχνες πρόγονοί μας πριν από χιλιάδες χρόνια σε διάφορες παραστάσεις. βλέπουμε ότι δεν είναι άλλη από τον φαινότυπο μιας πραγματικής Ελληνικής φυλής βοοειδών. Η οποία υπάρχει εδώ και χιλιάδες χρόνια στον τόπο μας και σήμερα κινδυνεύει με εξαφάνιση. Είναι αυτή η μορφή του ταύρου που βλέπουμε να απεικονίζεται στο κέρμα των 2 ευρώ της Ελληνικής έκδοσης. (Εικ 1)

Κοιτάζοντας την μορφή του ταύρου διαπιστώνει κανείς πως δεν είναι άλλη από ένα ταύρο της Ελληνικής Στεπικής φυλής τύπου Κατερίνης. Έτσι όπως καταγράφεται στα επιστημονικά βιβλία της ζωοτεχνίας και όπως την αναγνωρίζουμε στα πολύ λίγα εναπομείναντα ζώα της φυλής αυτής που υπήρχαν κάποτε στην Πιερία και σήμερα ευτυχώς υπάρχουν στην περιοχή της Θεσσαλίας. Τα ζώα αυτά αποτελούν έναν σπάνιο γενετικό πόρο που, λόγω των ανεξέλεγκτων για πολλά χρόνια εισαγωγών ζώων και της έλλειψης σχεδιασμού, κινδύνεψε να εξαφανιστεί (Εικ. 2).

Δυστυχώς για την σύγχρονη εντατική κτηνοτροφία (με τα πολλά διατροφικά σκάνδαλα) οι «ειδικοί» αποφάνθηκαν ότι η Ελληνική Στεπική φυλή τύπου Κατερίνης να είναι ακατάλληλη για την «σύγχρονη κτηνοτροφία». Οι αιτίες είναι πολλές, μία από αυτές η απουσία γνώσεων των ιδιοτήτων της και των ιδιοτήτων των παραγόμενων προϊόντων από αυτήν. Κύριος λόγος όμως, ο μύθος της εντατικότατης, της μεγάλης παραγωγή που προσφέρουν οι εισαγόμενες φυλές σε ένα λανθασμένο μοντέλο ανάπτυξης χωρίς να λαμβάνονται υπόψη βασικοί παράμετροι της ζωοτεχνίας. Χωρίς να υπολογίζεται η καλή υγεία και η ανθεκτικότητα των ντόπιων φυλών, που οφείλεται κυρίως στην προσαρμογή τους στις συνθήκες του συγκεκριμένου χώρου. Χωρίς να υπολογίζονται οι μικρότερες ανάγκες τους σε φροντίδα, διατροφή, φάρμακα, ιδιότητες που οδηγούν σε λύσεις σύγχρονων προβλημάτων, όπως το αποτύπωμα του άνθρακα στην παραγωγή ή στην ανθεκτικότητα που αναπτύσσονται στα χημικοθεραπευτικά. Χωρίς να υπολογίζεται η καλύτερη ποιότητα και γεύση των παραγόμενων προϊόντων. Ακόμα και χωρίς να λογαριάζεται η ιστορική αξία των ζώων αυτών, που τα κάνει μοναδικά όχι μόνο για την παραγωγή ποιοτικών προϊόντων (τοπικά, παραδοσιακά, βιολογικά), αλλά και για αγροτουριστική χρήση. Για όλους αυτούς τους λόγους αλλά και για καθαρά… εμπορικούς, η Αγελάδα φυλής Κατερίνης κινδύνευσε να χαθεί. Να μας στερήσει (λόγω της απερισκεψίας μας βασικά) από έναν γενετικό πόρο που μπορεί να έχει στρατηγική σημασία για την πρωτογενή παραγωγή, καθώς μπορεί να αποτελέσει την πρώτη ύλη τόσο για τη σύγχρονη ανταγωνιστική όσο και για τη ζητούμενη βιώσιμη και περιβαλλοντικά φιλική γεωργία και κτηνοτροφία με παραγόμενα προϊόντα.

Ευτυχώς όμως βρέθηκαν κτηνοτρόφοι που την διατήρησαν. Ένας από αυτούς στον οποίο οφείλεται η ύπαρξή της σε μεγάλο βαθμό είναι ο κ. Δημήτρης Δήμος από την Αύρα Τρικάλων στην περιοχή της Καλαμπάκας, ο οποίος την διατήρησε και την προσέχει ως κόρη οφθαλμού (Εικ. 3).

Η Ελληνική αγελάδα Στεπικής φυλής τύπου Κατερίνης  (KTR)

Η αγελάδα φυλής Κατερίνης (η πρώτη αναφορά της χρονολογείται από το 1930) είναι χαρακτηριστικός αντιπρόσωπος τύπος, μαζί με την αγελάδα Συκιάς της Ελληνικής Στεπικής φυλής Βοοειδών, μιας πανάρχαιας αυτόχθονης φυλής, η οποία ζει στον ελλαδικό χώρο εδώ και χιλιάδες χρόνια. Υπολογίζεται πως η στεπική αγελάδα τύπου Κατερίνης υπάρχει εδώ και 10.000 χρόνια. Το γονιδίωμα που κουβαλά συντίθεται από ένα σύνθετο μωσαϊκό ιστορικών και πρόσφατων συμβάντων ανάμειξης μεταξύ γειτόνων και καλά διαχωρισμένων φυλών.

Το όνομα της φυλής προέρχεται από την ομώνυμη πόλη της Κατερίνης πρωτεύουσα της Περιφερειακής Ενότητας Πιερίας της Κεντρικής Μακεδονίας, όπου δεν υπάρχουν σήμερα ζώα της φυλής. Τα τελευταία ζώα που αναφέρονται στην περιοχή της Πιερίας είναι γύρω στα 1975 (Εικ. 4). Οι κάτοικοι της Πιερίας αναφέρανε την αγελάδα ως «Μελισσώ» λόγω του χρώματος και «Στεφανοκέρατη» λόγω του σχήματος των κεράτων που είναι όρθια μακριά σε σχήμα λύρας (Εικ.5).

Η αγελάδα τύπου Κατερίνης αποτελεί τον τελευταίο ζωντανό φαινοτυπικό αντιπρόσωπο των αρχαίων βοοειδών που βλέπουμε στα αγγεία των προγόνων μας. Τα ζώα αυτά κουβαλούν το γενετικό απόθεμα που είχαν εδώ και χιλιάδες χρόνια. Ο λευκός κύκλος γύρω από το ρύγχος καθώς και τα κέρατα μακριά όρθια σε σχήμα λύρας είναι χαρακτηριστικά σημάδια πρωτόγονης φυλής. Αλώστε και ο ‘Όμηρος στην ραψωδία που περιγράφει την ασπίδα του Αχιλλέα (ραψωδία Σ΄, στίχος 571) αναφέρετε σε ταύρους ορθοκέρατους. (Εικ. 6).

Ανήκει σε μια ομάδα πολύ αρχαίων ευρωπαϊκών φυλών. Είναι από τους λίγους τύπους βοοειδών που είναι άμεσος απόγονος του Ούρος – Bos primigenius, δηλαδή Βους ο πρωτογενής, γνωστός επίσης ως Βους ο αρχέγονος, του εξαφανισμένου είδους άγριων βοοειδών, όπου το τελευταίο ζώα πέθανε από φυσικά αίτια το 1627 σε δάσος της Πολωνίας. Ο πληθυσμός της προέρχεται από την πρώτη φυλή βοοειδών για την οποία υπάρχουν ευρήματα από την εξημέρωσή της.

Ο κύριος πληθυσμός εκτράφηκε κυρίως στην Κεντρική Μακεδονία πριν από τη δεκαετία του 1940, ενώ ένας άλλος μικρός υποπληθυσμός περιορίστηκε στη Νότια Θεσσαλία. Στο παρελθόν, η φυλή χρησιμοποιήθηκε για σκοπούς εργασίας.

Τα ζώα της φυλής αυτής τη δεκαετία του 60 ξεπερνούσαν τις 70.000, αλλά βαθμιαία εγκαταλείφτηκαν πολλές εκτροφές λόγω της διάδοσης στην αγορά άλλων κρεατοπαραγωγικών φυλών. Σήμερα, οι τελευταίοι πληθυσμοί χρησιμοποιούνται για την παραγωγή βοείου κρέατος και γάλακτος εξαιρετικής ποιότητας

Η Αγελάδα Κατερίνης είναι προικισμένη με μεγάλη ανθεκτικότητα, ικανή να επιβιώνει σε απρόσιτες περιοχές και με περιορισμένους διατροφικούς πόρους, ανθεκτική σε ασθένειες, παράσιτα και αρπακτικά. Έχοντας πολύ χαμηλές διατροφικές απαιτήσεις έχει εγκλιματιστεί στο περιβάλλον και προσαρμοστεί καλά σε περιοχές με φτωχή βλάστηση εκμεταλλευόμενη και αξιοποιώντας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τους ξηρούς και φτωχούς βοσκότοπους για χιλιάδες χρόνια (Εικ. 7 ).

Η γεωγραφική κατανομή της φυλής περιελάμβανε παλαιότερα την περιοχή της Κατερίνης και τις άλλες πεδιάδες της Βόρειας Ελλάδας. Σήμερα, η περιοχή κατανομής της περιορίζεται στις πεδιάδες της Θεσσαλίας (Τρίκαλα ,Καλαμπάκα) και στο οροπέδιο της Ανάβρα στη Νοτιοδυτική Θεσσαλία. Ο πληθυσμός σύμφωνα με το DAD-IS, το 2017 είναι 770 ζώων, εκ των οποίων 27 ταύροι, μεταξύ τεσσάρων εγγεγραμμένων κοπαδιών τριών κτηνοτρόφων. Τα αρχικά ζώα που είχαν καταγραφεί το 1995 ήταν περίπου 80 ζώα. Σήμερα η Αγελάδα Κατερίνης βρίσκεται σε πρόγραμμα διατήρησης (Εικ. 8).

Μικρόσωμη και «αβελτίωτη» – Μορφολογικά και παραγωγικά χαρακτηριστικά

Τα βοοειδή της φυλής Κατερίνης (KTR) είναι μεσαίου έως μεγάλου μεγέθους αρκετά εύσωμα και με χαμηλή παραγωγική ικανότητα, με ένα πιο αναπτυγμένο πρόσθιο μέρος του σώματος και δυνατά πόδια. Παρουσιάζουν τα τυπικά χαρακτηριστικά του στελέχους Podolian, αλλά με μειωμένο μέγεθος. Το μέσο ύψος του ώμου είναι 123cm για τα αρσενικά και 113cm για τα θηλυκά και το μέσο βάρος είναι 375kg για τους ταύρους (με κορυφές 400kg) και 280kg για τις αγελάδες. Το βασικό χρώμα του δέρματος είναι γκρι αλλά μπορεί να ποικίλλει από μαύρο σε καφέ, ενώ μπορεί να έχει κοκκινωπές αποχρώσεις. Τείνει σε μαύρο στο 30% των κεφαλών. Συνήθως ο χρωματισμός τους είναι πιο σκούρος από ό,τι στις άλλες φυλές Podolian.

Έχουν υπέροχο γκρι ή γκρι-ασημί χρώμα τριχώματος αλλά κυρίως σκούρο γκρι έως μαύρο. Οι ταύροι έχουν ρωμαλέα όψη, μαύροι ,χωρίς ραχιαία λωρίδα. Η οσφυϊκή γραμμή είναι μακριά και κυρτή, το στήθος με μια αξιοσημείωτη καμπύλη μεταξύ των πρόσθιων ακρών και των οπίσθιων και τα ισχία είναι πιο λεπτά με ένα μέσο μήκος (Εικ. 9). Ο μαστός είναι μικρός και καλυμμένος με τρίχωμα. Η ουρά είναι μακριά και καταλήγει σε μια πυκνή τούφα.

Στην κεφαλή εντοπίζουμε τα φαινοτυπικά χαρακτηριστικά της φυλής όπως τα ορθοκέρατα μακριά κέρατα σε σχήμα λύρας και το χαρακτηριστικό λευκό δακτυλίδι γύρω από το ρύγχος που αποτελούν και υποχρεωτικά φαινοτυπικά στοιχεία της φυλής. Γενικά το κεφάλι είναι μεγάλο, ελαφρώς στρογγυλεμένο. Τα κέρατα είναι μακριά όρθια, σε σχήμα λύρας, ανοιχτόχρωμα στη βάση και πιο σκοτεινά προς την άκρη. Ο λαιμός είναι μέτριος έως βραχύς και ισχυρός. Το μοσχάρι κατά τη γέννηση έχει ένα καστανοκίτρινο τρίχωμα (όπως τα ελαφάκια), το οποίο γίνεται γκρι κατά τον απογαλακτισμό (Εικ. 10).

Η μέση ηλικία των ζώων αναπαραγωγής είναι 40 μήνες για τους ταύρους και 84 μήνες για τις αγελάδες με μεγάλη μακροζωία. Ο μέσος όρος των παραγωγών είναι 9 χρόνια, αλλά οι αγελάδες μπορούν να ζευγαρώσουν ακόμη και 20 φορές στη ζωή τους. Η παραγωγική ωριμότητα είναι 24 μήνες για τα αρσενικά και 20 για τα θηλυκά. Η ηλικία κατά τον πρώτο τοκετό είναι κατά μέσο όρο 34 μήνες (που κυμαίνονται από 20 έως 48), με μέσο όρο 450 ημέρες. Οι νεαροί ταύροι σφάζονται σε 15-20 μήνες, με ζων βάρος 200-300Kg και πολύ μεταβλητή απόδοση σφαγίου, που κυμαίνεται από 40 έως 55%. Σε δοκιμή σε μόσχους που σφάζονται στους 18 μήνες το μέσο βάρος κατά τη σφαγή ήταν 216kg με απόδοση 53,89%. Η παραγωγή γάλακτος είναι αρκετή για να τροφοδοτήσει τον μόσχο και είναι 400-500Kg, φτάνοντας τα 700kg σε βέλτιστες συνθήκες αναπαραγωγής, σε γαλακτοπαραγωγή 5-6 μηνών.

Αρκετές σύγχρονες φυλές προέρχονται από τους προγόνους της φυλής Κατερίνης, όπως τα Ελληνικά Κόκκινα βοοειδή και του Αγρίνιου που προέρχονται από διασταυρώσεις φυλής Κατερίνης με τη Βραχυκερατική δύο ελληνικών φυλών. Επίσης σε πολλές κτηνοτροφικές μονάδες έγινα «αναβάθμισης» της φυλής Κατερίνης με ξένες φυλές (Εικ. 11).

Γνωριμία με τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά του κρέατος της αγελάδας φυλής Κατερίνης: Εδώ ισχύει… το δικό μας είναι καλύτερο!!!

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται, οι καταναλωτές να επικεντρώνονται στην αναζήτηση τροφίμων ζωικής προέλευσης τα οποία είναι υγιεινά, υψηλής ποιότητας, με θετικά αποτελέσματα στην υγεία του ανθρώπου. Θέλουν τρόφιμα, χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά (άπαχα), χαμηλής περιεκτικότητας σε χοληστερόλη, φτωχά σε κορεσμένα λίπη, αλλά πλούσια σε πολυακόρεστα λιπαρά οξέα (Ω3 και Ω6). Η αναζήτηση αυτών τον χαρακτηριστικών έχει θέσει ένα νέο πλαίσιο εκτροφής στον χώρο της κτηνοτροφίας.

Το κρέας της φυλής Κατερίνης εκτιμήθηκε τόσο για τη γεύση όσο και για τα υγιεινά χαρακτηριστικά του. Η ερευνά για τι φυσικές παραμέτρους του κρέατος της φυλής Κατερίνης έδειξαν ότι το παραγόμενο κρέας χαρακτηρίζεται από χαμηλή περιεκτικότητα σε λίπος και υψηλή περιεκτικότητα σε Ω3. (Καρατοσίδου 2013). Το ωμό κρέας των ταύρων της Κατερίνης είναι λιγότερο κόκκινο, έχει μεγαλύτερη υγρασία και είναι πιο άπαχο. Το λίπος αυτού του κρέατος είναι πλουσιότερο σε πολυακόρεστα λιπαρά οξέα Ω3, Ω6 και μιας χαμηλής αναλογίας Ω6/Ω3 και SFA/PUFA, που στο σύνολό τους συνθέτουν ένα κρέας ιδανικό για την πρόληψη της δυσλειτουργίας του καρδιαγγειακού συστήματος. Το λίπος τους δεν εναποτίθεται μεταξύ των μυικών ινών αλλά κυρίως στα εσωτερικά όργανα. Επίσης δίνει πολύ καλή απόδοση σε σφάγιο, λιγότερες απώλειες κατά την ψύξη και αποδεκτά ποσοστά των τεμαχίων του σφαγίου.

Τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά του σφαγίου της Ελληνικής φυλής Κατερίνης μπορούν να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις του σύγχρονου καταναλωτή με βάση τα παραπάνω αποτελέσματα. Η άριστη ποιότητα του κρέατος της φυλής Κατερίνης, κάνει αυτό τον γονότυπο των ζώων αντικείμενο που αξίζει να διαφυλαχθεί και να βελτιωθεί.

Η δική μας «νύμφη» κάνει το πιο νόστιμο και υγιεινό φαγητό!

Χάρη στον κ. Δημήτρη Δήμος η περίφημη αρχέγονη αυτόχθονη Αγελάδα Στεπικής φυλής τύπου Κατερίνης, ζώο “γέννημα θρέμμα” του τόπου μας έχει διασωθεί στο περίφημο κτήμα του, που ονομάζεται “Η κιβωτός του Δήμου”, στην Αύρα Τρικάλων.

Εκεί η Κατερινιώτισσά η επονομαζόμενη «Μελισσώ η Στεφανοκέρατη» ως προκομμένη «νύμφη» έφτιαξε το σπιτικό της και από τα «αλώνια» βρέθηκε στα «σαλόνια» της υψηλής γαστρονομίας (Εικ. 12). Δεν έχει σημασία ότι οι συγγενείς της στο παρελθόν χρησιμοποιήθηκαν κυρίως για εργασία στους αγρούς και δευτερευόντως για να παράγουν κρέας και γαλακτοκομικά προϊόντα. Για τον κ. Δημήτρη Δήμος ένα όνειρο ζωής και ένας αγώνας μεγάλος ξεκίνησε ώστε τα προϊόντα της να μπορέσουν να καταξιωθούν.

Έχοντας τις γευστικές εμπειρίες των προϊόντων της Κατερινιώτισσας, μια μέρα παίρνει μέσα στο δισάκι του αυτά τα προϊόντα και υπό μάλης κάτι χαρτιά από έρευνες που έκαναν αξιόλογοι επιστήμονες με όραμα για την Ελληνική κτηνοτροφία, τα οποία αποδείκνυαν την υψηλή διατροφική αξία τους, βάζοντας και λίγο στραβά την τραγιάσκα του ξεκίνησε για την Αθήνα. Μπορεί να ήταν επαρχιώτης (πιο παλιά τους λέγαμε ‘’χωριάτες’’  ενώ σήμερα ‘’από την περιφέρεια΄’’) αλλά ήξερε καλά πως μέσα στο δισάκι του κουβαλούσε χρυσάφι.

Ήταν αποφασισμένος να τα δώσει στους καλύτερους μάγειρες (chef) που αναζητούν την αυθεντικότητα σε προϊόντα, που ξέρουν πώς να τα μεταχειριστούν για να δημιουργήσουν εξόχως γευστικά εδέσματα της ελληνικής κουζίνας. Και το αποτέλεσμα, σφόδρα εντυπωσιακό, που προκάλεσε αναστεναγμούς απόλαυσης από τους ανθρώπους που το γευτήκαν (όπως ανέφεραν τα μέσα ενημέρωσης της εποχής) (Εικ. 13) Ένα όνειρο ζωής για την αξιοποίηση των προϊόντων της αγελάδας φυλής Κατερίνης άρχισε να πραγματοποιείται.

Μια πολιτιστική κληρονομία απαραίτητη για το περιβάλλον και τις διατροφικές απαιτήσεις του σύγχρονου ανθρώπου.

Η Αγελάδα φυλής Κατερίνης με τον λευκό κύκλο γύρω από το στόμα, καθώς και τα κέρατα σε σχήμα λύρας, ως στοιχεία ταυτοποίησης, είναι ο ζωντανός αντιπρόσωπος των αρχαίων βοοειδών που βρίσκουμε απεικονισμένο σε διάφορες περιοχές και σε διάφορες χρονικές εποχές. Απεικονίζεται συχνά σε τοιχογραφίες σε σπηλιές και οικίες, πάνω σε πανέμορφα αγγεία και νομίσματα της Μινωικής και Μυκηναϊκής περιόδους. Επίσης αποτέλεσε κατά το παρελθόν αντικείμενο λατρείας από πολλούς λαούς

Η διάσωση και η αξιοποίηση της αρχέγονης αυτόχθονης Ελληνικής στεπικής φυλής – τύπου Κατερίνης όχι ως ένα μουσειακό προστατευόμενο είδος, αλλά ως ένα απόλυτα τοπικό, εξαιρετικής γευστικής και διατροφικής αξίας προϊόν είναι επιβεβλημένη. Αποτελεί μέρος της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, με τεράστια συμβολή στη διαμόρφωση της βιοποικιλότητας της υπαίθρου μας. Είναι το αντίβαρο, στο μύθο της μεγάλης παραγωγικότητας που προσφέρουν οι εισαγόμενες φυλές. Τα συγκριτικά πλεονεκτήματα των παραγόμενων προϊόντων που βασίζονται στα χαρακτηριστικά της χημικής σύστασης (χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά αλλά πλούσια σε πολυακόρεστα λιπαρά οξέα) και στην γαστρονομική εκτίμηση τους, σε μία απόλυτη συσχέτιση με το περιβάλλον και τον πολιτισμό μπορούν να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις του σύγχρονου καταναλωτή για τρόφιμα υψηλής ποιότητας

Η αγελάδα που φέρει το όνομα της πρωτεύουσας της Περιφερειακής Ενότητάς μας είναι μια γνήσια Ελληνίδα που χάρη στις διατροφικές της συνήθειες μπορεί να μπει σιγά σιγά στα μεγάλα γαστρονομικά σαλόνια με την δική της θρεπτική και γαστρονομική ταυτότητα, «Βόειο κρέας φυλής Κατερίνης» (Εικ. 14)

Αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω θερμά τον κ. Δημήτρη Δήμο για την όλη του προσπάθεια που εδώ και 35 περίπου χρόνια αγωνίζεται για την διάσωση της αυτόχθονης Ελληνικής Στεπικής φυλής τύπου Κατερίνης και την ανάδειξη των συγκριτικών περιβαλλοντικών και γαστρονομικών πλεονεκτημάτων της. Επίσης να ευχαριστήσω και τους άλλους κτηνοτρόφους που διατηρούν στις κτηνοτροφικές τους μονάδες βοοειδή της φυλής Κατερίνης.

Η παρουσίαση της αυτόχθονης Ελληνικής Στεπικής φυλής τύπου Κατερίνης οφείλεται κατά ένα μεγάλο μέρος στην έντονη παρότρυνση του πρώην Δήμαρχου Κατερίνης και νυν Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας κ. Σάββα Χιονίδη να γράψω ένα άρθρο για την δικία μας αγελάδα.

Για την επίτευξη της παρουσίασης, στοιχεία άντλησα από την έρευνα της κ. Δρ Δέσποινας Καρατοσίδη και των συνεργών της πάνω στις ιδιότητες του κρέατος Αγελάδων φυλής Κατερίνης. Από την εκδήλωση που πραγματοποίησαν από κοινού τα εστιατόρια Basegrill, Cookoovaya, το αγρόκτημα «Η Κιβωτός του Δήμου», καθώς και η Πανελλήνια Ένωση Εκτροφέων Αυτοχθόνων Φυλών Αγροτικών Ζώων (Π.Ε.Ε.Α.Φ.Α.Ζ.) για την ανάδειξη της εξαιρετικής γευστικής και διατροφικής αξίας των προϊόντων της αγελάδας Κατερίνης. Φωτογραφίες της Αγελάδας φυλής Κατερίνης και μιγάς αυτής είναι από το προσωπικό αρχείο του κ Κώστα Ντανά κτηνοτρόφος από τον Άγιο Δημήτρη Πιερίας

Τέλος θέλω να ευχαριστήσω τον συνταξιούχο κτηνίατρο της Νομαρχίας Πιερίας κ. Στέργιο Παρλίτση που μου ανέφερε στοιχεία για την Αγελάδα φυλής Κατερίνης την επονομαζόμενη ως ¨ Μελισσώ η Στεφανοκέρατη¨.

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post Η Αγελάδα-φυλής Κατερίνης: Η «Μελισσώ η Στεφανοκέρατη» μια Κατερινιώτισσα … νύμφη στα Τρίκαλα appeared first on Eptanews.gr.

Κάπως έτσι οι «Μακεδονομάχοι» του χθες που πλειοδότησαν στον εθνικισμό και στον σοβινισμό για λογαριασμό του συστήματος, και στον αποπροσανατολισμό του λαού, χαιρετίζουν όλες τις επικίνδυνες διευθετήσεις των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών, αφού αυτό προέχει για την στρατηγική του κεφαλαίου που υπηρετούν με ταξική προσήλωση  όλα τα αστικά κόμματα.

Η συμφωνία των «Πρεσπών» αποτέλεσε έναν κρίκο στην κατεύθυνση της Ευρω-Νατοϊκής ολοκλήρωσης των Δυτικών Βαλκανίων, για να αναχαιτιστεί κάθε προσπάθεια επιρροής της Ρωσίας στην περιοχή, σε έναν ανταγωνισμό μεταξύ ιμπεριαλιστών  που  διαρκώς οξύνεται, στον φόντο των ενεργειακών αγωγών, μεταφοράς προϊόντων και ψηφιακών δικτύων.

Αυτή την στρατηγική που αξίωνε την επίλυση του ονόματος με το κράτος των Σκοπίων για την ένταξη τους σε ΝΑΤΟ και ΕΕ, δεν αμφισβητούσε η ΝΔ, που πόνταρε στην πατριδοκαπηλία ως αντιπολίτευση παίζοντας επικίνδυνα παιχνίδια, συσκοτίζοντας παράλληλα τον λαό για τον ρόλο του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και για τους ανταγωνισμούς που φέρνουν την οσμή του πολέμου.

Σε μοιρασμένο ρολό και ο ΣΥΡΙΖΑ  που από την μεριά του «κοσμοπολιτισμού» προχώρησε αυτή την «συμφωνία» ως το τέλος, αθωώνοντας και αυτός με την σειρά του τον ρόλο των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ  – ΕΕ και τα επικίνδυνα σχέδια που υφαίνουν στην περιοχή.

Ο «πατριωτισμός» των αστικών κομμάτων είναι συνυφασμένος με τα συμφέροντα και την στρατηγική του κεφαλαίου, αλληλοεπιδράτε από την συμμετοχή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και παίρνει υπόψη την κερδοφορία των μονοπωλιακών επιχειρήσεων και των ισχυρών καπιταλιστικών ομίλων. 

Ο εθνικισμός και ο κοσμοπολιτισμός σαν την άλλη όψη του ίδιου νομίσματος, υπηρετούν την ίδια  στρατηγική της καπιταλιστικής ανάπτυξης, και αξιοποιούνται για την χειραγώγηση του λαού, προβάλλοντας ουκ λίγες φορές το ψευδεπίγραφο σύνθημα της «εθνικής ενότητας», για να προχωράνε απρόσκοπτα, χωρίς αντιστάσεις  και εμπόδια όλοι αυτοί οι αντιλαϊκοί και αντιδραστικοί σχεδιασμοί.

Στην μέγγενη αυτής της γραμμής πάνε να επιλυθούν και τα Ελληνοτουρκικά ζητήματα με έναν «διάλογο» που προετοιμάζουν και θα επιτηρούν οι Αμερικανονατοικοί με στόχο την συνδιαχείριση και την συνεκμετάλλευση στις θάλασσες του Αιγαίου και της Αν. Μεσογείου.

 Οι λαοί και ιδιαίτερα ο Ελληνικός λαός πρέπει να βλέπουν την μεγάλη εικόνα και όχι τις πολλές μικρές εικόνες της συσκότισης και του αποπροσανατολισμού.

Κάθε «συμφωνία» και ιμπεριαλιστική διευθέτηση περιέχει το σπέρμα της επόμενης αντιπαράθεσης που θα παίρνει πιο οξυμένη μορφή  γιατί οι εξελίξεις και τα θέματα καθορίζονται από  τα ανταγωνιστικά συμφέροντα των  μονοπωλίων  και των καπιταλιστών  και ότι δεν θα λύνουν με την διπλωματία και την πολιτική εις βάρος των λαών θα τα λύνουν με τους πολέμους.

Οι λαοί με δικό τους σχέδιο πρέπει να ξεσκεπάσουν όλα αυτά τα σχέδια και να αντιπαλέψουν την ακύρωση και την  ανατροπή τους.

Ο αγώνας ενάντια στο ΝΑΤΟ, την ΕΕ, τις ΗΠΑ και όλους τους ιμπεριαλιστικούς πόλους και μηχανισμούς πρέπει να δυναμώσει.

Καμιά Ειρήνη, σταθερότητα, ευημερία και πρόοδος για τους λαούς δεν πρόκειται να υπάρξει όσο οι ιμπεριαλιστές και οι βαστάζοι τους θα ματώνουν τους λαούς για τα κέρδη των λίγων, είτε μέσα των πολιτικών της φτώχειας, της εξαθλίωσης, της ανασφάλειας και ανέχειας  είτε μέσα των πολέμων.

Στην ενδυνάμωση του αντικαπιταλιστικού – αντιμονοπωλιακού αγώνα με στόχο την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου βρίσκεται η διέξοδος για τον λαό μας και για όλους τους λαούς.

 Σε αυτό το σύγχρονο και παράλληλα σύνθετο καθήκον παλεύουν οι κομμουνιστές σήμερα μέσα από την ανασύνταξη του εργατικού – συνδικαλιστικού  κινήματος και την προώθηση της κοινωνικής συμμαχίας με τους μικρομεσαίους  της πόλης και του χωριού για την αντεπίθεση και την ανατροπή.

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post Ο πατριωτισμός των αστικών κομμάτων ταυτίζεται με τα συμφέροντα του κεφαλαίου – Άρθρο του Π. Σαββίδη appeared first on Eptanews.gr.

Στην Μετά Κοροναϊό Εποχή (after Covit 19 Era), ο πρωτογενής τομέας καλείται να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο εξασφαλίζοντας την Διατροφική Αυτάρκεια. Η πανδημία επέβαλε επαναξιολόγηση των προτεραιοτήτων όλων μας, κάθε πολίτη, της κοινωνίας, αλλά και της πολιτείας, ακόμα και της οικονομίας. Μετά την ζωή (υγεία), προέχει η τοπική διατροφική αυτάρκεια και ακολουθούν όλα τα άλλα οικονομικά κλπ.

Ένα καίριο ερώτημα είναι: Πώς μπορεί ο πρωτογενής τομέας, και τα εμπλεκόμενα στάδια παραγωγής τροφής, να συμβάλλουν συλλογικά στην βελτίωση της παραγωγικότητας της αγροδιατροφικής αλυσίδας, εξασφαλίζοντας την διατροφική ασφάλεια σε τοπικό επίπεδο κοινωνίας, αλλά και στο διατοπικό επίπεδο της παγκόσμιας οικονομίας;

Στο επίπεδο της παραγωγικότητας της γεωργίας (με την ευρεία έννοια του όρου) με στοιχεία του 2016 ένα στρέμμα γεωργικής γης «παράγει» 1.700€/στρ στην Ολλανδία, 1.290€/στρ στο Ισραήλ και 280€/στρ στην Ελλάδα (σελ 21, Στρατηγικός Σχεδιασμός Ελληνικής Γεωργίας, Δρ Φ. Βακάκης, Ιουν 2020).

Το περίφημο σχέδιο ανάκαμψης της ΕΕ που περιλαμβάνει ένα νέο μέσο ανάκαμψης, στο πλαίσιο του ανανεωμένου Πολυετούς Δημοσιονομικού Πλαισίου, η βιολογική γεωργία & κτηνοτροφία, η ασφάλεια τροφίμων και η ανάπτυξη υπαίθρου είναι μερικά από τα θέματα που μπήκαν σε διαβούλευση από 22/7/2020 μέχρι 9/9/2020, και περιμένουμε με πολύ ενδιαφέρον τα αποτελέσματα της διαβούλευσης σύντομα.

Εάν προϋπόθεση παραγωγής αγροτικών προϊόντων είναι η ευημερία των αγροτών -παραγωγών, τότε κρίνεται απαραίτητο τόσο η ενσωμάτωση της γνώσης στην παραγωγή, όσο και η εμπλοκή του αγρότη-παραγωγού στην διαδικασία μετατροπής των γεωργικών προϊόντων σε προϊόντα διατροφής, καθώς και στην διακίνηση ώστε να συναντηθούν οι αγρότες με τους καταναλωτές.

Σήμερα το 30% της αγροτικής παραγωγής φαίνεται ότι είναι άχρηστο για εμπορική εκμετάλλευση. Επίσης καταγράφεται ότι το 50% των τελικών τροφίμων από το ράφι, πετιέται στα σκουπίδια, είτε γιατί λήγουν οι αναγραφόμενες ημερομηνίες, είτε από το ψυγείο του τελικού καταναλωτή, είτε κατά την παρασκευή του φαγητού … Και φαίνεται ότι υπάρχουν μεγάλα περιθώρια για την «μη απώλεια» και για την «μη αλλοίωση» τροφίμων κατά την διακίνηση των αγροτικών προϊόντων στην αγροδιατροφική αλυσίδα.

Εάν εστιασθούμε στην υλική πλευρά υπάρχει το τμήμα της παραγωγής (agrotech), το τμήμα της διανομής (agrologistics) και το τμήμα της προσφοράς τροφής (agrofood), με τις ανάλογες καινοτομίες.

Εάν εστιασθούμε στην άυλη πλευρά πολλές καινοτομίες θα μπορούσαν να εντοπισθούν ακόμα και στην διοίκηση, στις συνεργασίες, ακόμα και στις συλλογικές δραστηριότητες. Στην πολιτιστική κληρονομιά, στις παραδοσιακές τεχνικές, στις αυτόχθονες φυλές, στην θυμοσοφία του λαού …

Πριν μερικές ημέρες ο σεβαστός κ Γ. Κυριακόπουλος (Μεσσηνία) έγραφε με την συσσωρευμένη εμπειρία και χωρίς υπαλληλικές δεσμεύσεις: «Να βασιστούμε στις παραδοσιακές καλλιέργειες. Να επανέλθουμε στη διάρθρωση μιας αγροτικής τυπικής εκμετάλλευσης παλαιά, όπου υπήρχαν: αμπελώνας, συκεώνας, σταφιδεώνας, ελαιώνας, κηπευτικά και κάποια παραγωγικά ζώα. Να προσέξουμε να γίνει επιτέλους μια διαφοροποίηση των καλλιεργειών. Δεν πρέπει όλα τα καρπούζια να τα κρατάμε σε μια μασχάλη. Δεν πρέπει στο σακούλι να βάζουμε ενός είδους προϊόν, γιατί αν πάει κάτι κακό μια χρονιά, θα έχουμε συνέπειες. Όχι στη μονοκαλλιέργεια. Θα πρέπει να διερευνηθούν διαφοροποιήσεις των καλλιεργειών. Να βασιστούμε στις παραδοσιακές καλλιέργειες».

Και ο καθ Γ. Βλόντζος (Θεσσαλία) καταγράφηκε να λέει: Η συνολική αλληλεπίδραση εκπαίδευσης, έρευνας & πληροφόρησης μεταξύ αγροτών και ιδρυμάτων μπορεί να βοηθήσει στην αλλαγή στη γεωργία. Υπάρχει μεγαλύτερη τάση για πραγματοποίηση επενδύσεων σε αγρότες που καλλιεργούν οπωροφόρα δέντρα από ότι σε αροτραίες καλλιέργειες. Οι γυναίκες αγρότισσες επενδύουν περισσότερο από τους άντρες κι επιπλέον, αγρότες με βελτιωμένα οικονομικά μεγέθη, καθώς και παραγωγοί των οποίων τα κύρια εισοδήματα δημιουργούνται εκτός γεωργίας, επενδύουν περισσότερο, σε σύγκριση με μικρομεσαίους κατά κύριο επάγγελμα αγρότες.

Αναζητώντας μορφές ή είδη καινοτομίας εντοπίσθηκαν πολλά επίθετα που κολλάνε στην καινοτομία: καινοτομία προϊόντος, καινοτομία διαδικασίας, εμπορική καινοτομία, οργανωσιακή καινοτομία, ριζοσπαστικές καινοτομίες, επαυξητικές καινοτομίες, καινοτομίες επόμενης γενιάς, πράσινη καινοτομία, κοινωνική καινοτομία, έξυπνη καινοτομία, ανοικτή καινοτομία, οικο-καινοτομία κλπ. Η «οικο-καινοτομία» πλησιάζει περισσότερο στον αγροτικό τομέα, για την βιώσιμη ανάπτυξη, που επιτυγχάνεται μέσω του περιορισμού των επιπτώσεων των τρόπων παραγωγής μας στο περιβάλλον, μέσω της ενίσχυσης της ανθεκτικότητας στις περιβαλλοντικές πιέσεις ή μέσω της επίτευξης πιο αποδοτικής και υπεύθυνης χρήσης των φυσικών πόρων.

Στην ουσία η οικο-καινοτομία προσπαθεί να επαναφέρει την αγροτική παραγωγή στις διαχρονικές της αξίες, οι οποίες αποκλίνανε λόγω της επίδρασης του χρήματος και της αλλοίωσης του αντικειμένου της φύσης, που μοιάζει ότι περιορισμένης εμβέλειας μυαλά προωθούσαν, θεωρώντας ότι το χωράφι μπορεί να είναι εργοστάσιο …. Ίσως καινοτομία να είναι το να σκέφτεσαι «φυσικά» …

Οι αγρότες, ως εξ επαγγέλματος φροντιστές του περιβάλλοντος (φυσικού, πολιτιστικού, κοινωνικού, τεχνολογικού κλπ) καινοτομούν σήμερα, καθόσον η φροντίδα του περιβάλλοντος ξαναέγινε καινοτομία.

Το Skywalker-Εργασία στην Ελλάδα με την δραστηριότητα GR Bossible-Νεοφυής Επιχειρηματικότητα επέλεξε να οργανώσει δημόσια συζήτηση, με θέμα: Η Καινοτομία στην Αγροδιατροφή, και περιμένει όλους στο facebook: Skywalker, την Τετάρτη, 30 Σεπ 2020, στις 14.00.

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post Η Καινοτομία στην Αγροδιατροφή – Άρθρο του Δημήτρη Μιχαηλίδη appeared first on Eptanews.gr.

Παραξενεύτηκαν κάποιοι από την βαριά έκφραση του Αλ. Τσίπρα προχθές στη βουλή που απηύθυνε στον  Μητσοτάκη χαρακτηρίζοντας τον ως τον μεγαλύτερο μεταπολιτευτικά πολιτικό απατεώνα. Όμως εξετάζοντας αντικειμενικά τα πεπραγμένα του πρωθυπουργού και την ανοχή του στις  αθλιότητες συνεργατών του, αθλιότητες που θυμίζουν  Νοτιοαμερικανική μπανανία και όχι μία σύγχρονη δημοκρατική χώρα θα αναγκαστεί να παραδεχθεί ότι η αποστροφή του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν τον αδικεί. Το κακοπαιγμένο θέατρο, το βαφτισμένο και συνέντευξη στη ΔΕΘ της Θεσσαλονίκης μαρτυρεί για άλλη μια φορά πολλά . Εκεί όπου οι περισσότεροι υποδυόμενοι τους δημοσιογράφους κάνανε πως ρωτάνε τον Κυριάκο – μερικοί δε υποβάλλανε … σκληρές έως και … ανατριχιαστικές ερωτήσεις – κι αυτός επίσης έκανε πως απαντά. Έτσι πληροφορήθηκε και το πανελλήνιο αλλά και το κοινοβούλιο για τις μυστικές διαπραγματεύσεις του Βερολίνου, όπου Κύριος οίδε, σε τι δεσμεύτηκε και τι προβλέπουν για τις Ελληνοτουρκικές διαφορές. Αυτό όμως είναι το λιγότερο. Ο ίδιος με το ανείπωτο θράσος που τον διακρίνει διαβεβαίωσε πως για όλα αυτά έχει ενημερώσει τους αρχηγούς της αντιπολίτευσης. Οι καταιγιστικές διαψεύσεις των επικεφαλής της αντιπολίτευσης, καθόλου δεν τον ενόχλησαν, ποντάροντας φυσικά στο μιντιακό δικτατορικό σύστημα που τον στηρίζει και που έχει εξαφανίσει σχεδόν ολοκληρωτικά τα άλλα κόμματα από τις τηλεοπτικές του οθόνες. Εκείνο όμως που άφησε άναυδους ακόμη και τους πολιτικούς του φίλους και έκανε και τους πολιτικούς του προκατόχους της αλήστου μνήμης ΕΡΕ να ριγήσουν από ντροπή, ήταν η δημόσια συγνώμη του πρωθυπουργού του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη και η έκκληση για κατανόηση από εκδότη για την…ατυχή ψηφοφορία στη βουλή προκειμένου να αρθεί η ασυλία στελέχους του Σύριζα-προοδευτική συμμαχία. Εκεί όπου επιδεικτικά απουσίαζαν η καταψήφισαν αρκετοί βουλευτές της ΝΔ, ακυρώνοντας τα σχέδια του επιτελικού παρακράτους που επιθυμούσε την πάση θυσία άρση της ασυλίας του Πολάκη, κάνοντας το χατίρι του επιχειρηματία – εκδότη ο οποίος είχε μηνύσει για συκοφαντική δυσφήμηση τον πρώην αναπληρωτή υπουργό υγείας του Σύριζα. Ας ανατρέξει ο καθένας στην σύγχρονη μα και απώτερη πολιτική ιστορία της χώρας και ας βρει ένα πρωθυπουργό – έστω και ένα – που δημόσια να εκλιπαρούσε και να ζητούσε συγνώμη από ιδιώτη επιχειρηματία γιατί δεν κατάφερε να συμμορφωθεί προς τις επιθυμίες του. Δεν θα βρει. Και δεν θα βρει γιατί κάτι ανάλογο αποτελεί κατάπτωση και αθλιότητα πολιτική που σε αυτό το βαθμό πρώτη φορά συμβαίνει στη χώρα μας. Βέβαια είχε προηγηθεί με ανάλογη κατάπτυστη συμπεριφορά ο παρασκηνιακός πρωθυπουργίσκος, ο απερίγραπτος υπουργός Άδωνις, αλλά αυτός δεν λαμβάνεται υπόψη, μιας και έχει τόση σχέση με τη σοβαρότητα, όση ο Φάντης με το ρετσινόλαδο.

Ο πρωθυπουργός μας όμως πριν από όλα και προκειμένου να υφαρπάξει την ψήφο ακροδεξιών και άλλων ακραίων ακόμη και του λεγόμενου κέντρου, υπήρξε και εθνικός απατεώνας. Ήταν αυτός που κατάγγελλε στη βουλή τον πρώην πρωθυπουργό για εθνική μειοδοσία στη συμφωνία των Πρεσπών και παρότρυνε τους ζωσμένους με τη σάρισα και την περικεφαλαία να μαζεύονται στις πλατείες και να ζητάνε νέο Γουδί για τον… μειοδότη Τσίπρα. Στη στημένη προχθές μασκαράτα – συνέντευξη μίλησε για σεβασμό και για ισχύ της συμφωνίας. Ο Μεγαλέξανδρος Κούλης που κατά τα λεγόμενα του τότε δεν θα αναγνώριζε καμιά συμφωνία και θα επεδίωκε την ακύρωση της προσφεύγοντας στα διεθνή φόρα και τους οργανισμούς.  Να αναφωνήσει κανείς ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ , θα ήταν μάταιο, αφού στο λεξιλόγιο της ακροδεξιάς πατριδεμπορίας η λέξη είναι άγνωστη. Φρόντισε παρόλα αυτά ο αδάμαστος πατριώτης πρωθυπουργός να μας ενημερώσει – τρόπος του λέγειν – για το τεράστιο εξοπλιστικό πρόγραμμα των ενόπλων δυνάμεων, διευκρινίζοντας πως και ο  ίδιος αγνοεί το κόστος του, όπως αγνοεί και η βουλή και όλη η αντιπολίτευση για το τι ακριβώς πρόσκειται. Πάντως οι Γάλλοι στους οποίους κάναμε τις παραγγελίες τρίβουν τα χέρια τους πανηγυρίζοντας . Εμείς θα τρίβουμε μάλλον τα μάτια μας όταν θα κληθεί η χώρα να αναλάβει τη λυπητερή.

Καμία υπερβολή δεν υπάρχει, ούτε για αντιπολιτευτική κορώνα πρόκειται, η διαπίστωση ότι η χώρα οδεύει σε ένα ανεπανάληπτο βαρύ πολιτικό χειμώνα. Η κυβέρνηση του κάποτε φιλελεύθερου Κυριάκου αμφισβητεί τα πάντα και καθιερώνει με σχέδιο αντί της κανονικότητας που επαγγέλλεται, την φαυλότητα, τη σήψη και τις μαφιόζικες πρακτικές ροκανίζοντας τα ίδια τα θεμέλια της δημοκρατίας. Αγκαλιά με τη διαπλοκή εργάζεται συνειδητά για τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα της ολιγαρχίας, αρκεί αυτή να της εξασφαλίζει την εξουσία.

Μεγάλη και δυσβάστακτη η ευθύνη του Σύριζα- προοδευτική συμμαχία, να πείσει τον καθημαγμένο Ελληνικό λαό, τους εργαζόμενους, όλους όσους παράγουν και μοχθούν ότι το μέλλον του τόπου  δεν είναι η πολιτική νύχτα που οραματίζεται η ντόπια πολιτική και οικονομική μαφία, ο εργασιακός μεσαίωνας και η συντριβή δικαιωμάτων και ελευθεριών που αποκτήθηκαν με θυσίες και αίμα.

Ο χρόνος λιγοστεύει. Τώρα είναι η ώρα των μεγάλων αποφάσεων.

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post Μπορεί ένας αποδεδειγμένα πολιτικός απατεώνας να γίνει πρωθυπουργός; – Άρθρο του Γ. Τεκίδη appeared first on Eptanews.gr.

Σε μια αίθουσα με μόλις πενήντα ακροατές, οι οποίοι φορούσαν όλοι μάσκες και σε απόσταση ασφαλείας μεταξύ τους, ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην ομιλία του εστίασε στην οικονομία και την άμυνα, όπως η πανδημία και οι εθνικές ανάγκες το επιβάλλουν. Ο Έλληνας πρωθυπουργός παρουσίασε το κυβερνητικό πρόγραμμα που βασίζεται σε δύο πυλώνες: στην ενίσχυση της οικονομίας με 12 σταθερά βήματα και την θωράκιση της άμυνας με 6 νέα μέτρα. Παράλληλα, επέδειξε την πολιτική και εθνική υπευθυνότητα να αναλύσει ένα 12μηνο πρόγραμμα 12 μεταρρυθμίσεων, επιτακτικών για τη χώρα.

Πρώτος στόχος της κυβέρνησης, η ενίσχυση των πολιτών που έχουν περισσότερο πληγεί οικονομικά από την πανδημία. Σε αυτό το πλαίσιο ο πρωθυπουργός εξήγγειλε σημαντικές φοροελαφρύνσεις στον ιδιωτικό τομέα, επιδοτήσεις νέων θέσεων εργασίας, κατάργηση του ΕΝΦΙΑ για 26 νησιά, καταβολή αναδρομικών σε συνταξιούχους και προστασία α’ κατοικίας για τα ευάλωτα νοικοκυριά.

Ταυτόχρονα, η χώρα θα επενδύσει στην Άμυνα θωρακίζοντας τα νησιά και τα σύνορα της Ελλάδος. Είναι το τίμημα της θέσης της χώρας μας, τόνισε ο πρωθυπουργός. Η ενεργοποίηση με επιδοτήσεις της αμυντικής βιομηχανίας, συμβάλλοντας καθοριστικά στην αύξηση του ΑΕΠ, η απόκτηση 6 Rafale και 4 φρεγατών, η ενίσχυση του οπλοστάσιου και στους τρεις κλάδους και 15.000 νέες προσλήψεις, συναποτελούν ένα ρωμαλέο πρόγραμμα που θα γίνει εθνική ασπίδα με αναπτυξιακό πρόσημο.

Τέλος, ο Κυριάκος Μητσοτάκης τονίζοντας ότι η πανδημία δεν μπορεί να αποτελέσει άλλοθι για να υποσταλεί η σημαία των μεγάλων αλλαγών, εξήγγειλε 12 σημαντικές μεταρρυθμίσεις σε ορίζοντα 12 μηνών. Όπως τον εκσυγχρονισμό της αγοράς εργασίας, του ΑΣΕΠ, του Δημοσίου, της Αυτοδιοίκησης, την επιτάχυνση της απονομής Δικαιοσύνης, την ενίσχυση του ΕΣΥ.

Αλλά και οι απαντήσεις του πρωθυπουργού στη συνέντευξη Τύπου την Κυριακή, ήταν ειλικρινείς, τολμηρές, αποφασιστικές δημιουργώντας μία σχέση εμπιστοσύνης με τους πολίτες.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δε δίστασε να δώσει αφοπλιστικές απαντήσεις, αλλά κυρίως εξέπεμψε θετικότητα και ενέπνευσε σιγουριά εν μέσω αβεβαιότητας, οικονομικής και υγειονομικής αναταραχής.

Και το κυριότερο πρόταξε τον εαυτό του σαν παράδειγμα. «Αν πρέπει να εμβολιαστώ πρώτος εγώ και η οικογένειά μου για να δώσουμε το παράδειγμα, θα το κάνω», δήλωσε.

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post ΔΕΘ – Helexpo 2020: Μαθήματα πολιτικού θάρρους και ηγετικής ικανότητας – Του Φώντα Μπαραλιάκου appeared first on Eptanews.gr.

Μέρος αυτού του κοινωνικού έργου αποτελεί η οργάνωση και λειτουργία Κοινωνικού Φροντιστηρίου στην Κατερίνη. Κατά το έτος 2008 η ενορία της Αγίας Άννης ξεκίνησε να λειτουργεί Κοινωνικό Φροντιστήριο με τη δωρεάν παράδοση μαθημάτων γερμανικής γλώσσας. Το 2010 το δυναμικό της δομής αυτής αριθμούσε 15 εθελοντές καθηγητές διαφόρων ειδικοτήτων. Τέσσερα χρόνια αργότερα και μετά τον ερχομό του νέου επισκόπου μας, το Κοινωνικό Φροντιστήριο, εντάσσεται από το Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη μας στο Γραφείο Νεότητας της Μητρόπολης. Αυτό, σηματοδοτεί τη μετάβαση σε μια νέα περίοδο, συστηματοποίησης και επέκτασης για τη δομή.

Κάθε χρόνο, περνούν από τα θρανία του Κοινωνικού Φροντιστηρίου έως και 200 παιδιά. Το ηλικιακό εύρος των μαθητών, κυμαίνεται από παιδιά Ε’ Δημοτικού μέχρι και Γ’ Λυκείου. Παράλληλα , όλα αυτά τα χρόνια παραδίδονται ακόμη μαθήματα αγγλικής, γερμανικής και ρωσικής γλώσσας. Σχολικά εγχειρίδια και βοηθήματα για κάθε μάθημα βρίσκονται διαθέσιμα, εντελώς δωρεάν, προς χρήση. Οι 50 εθελόντριες και εθελοντές καθηγήτριες και καθηγητές διαφόρων ειδικοτήτων, καλύπτουν όλο το φάσμα των σχολικών μαθημάτων, για τα οποία τα παιδιά απευθύνονται στο Φροντιστήριο. Οι διάφοροι επιστήμονες και εκπαιδευτικοί προσφέρουν εθελοντικά υψηλής ποιότητας υπηρεσίες, γεγονός που σε συνδυασμό με τις προσπάθειες και το φιλότιμο των μαθητών, έχει οδηγήσει σε 50 και πλέον επιτυχίες στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Οι καθηγητές, όντες εθελοντές, λειτουργούν ως αρωγοί στην προσπάθεια κάθε μαθήτριας και κάθε μαθητή με οδηγούς την αγάπη για την επιστήμη τους και τα αισθήματα προσφοράς και αλληλεγγύης. Έτσι, προσφέρεται δωρεάν μέσα από αυτήν την κοινωνική δομή της Μητροπόλεώς μας η γνώση και η υποστήριξη των μαθητριών και μαθητών απέναντι στις απαιτήσεις των διαφόρων βαθμίδων του σχολείου αλλά και των Πανελλαδικών Εξετάσεων. Σε αυτούς τους γεμάτους προκλήσεις και δυσκολίες καιρούς, όταν όλα σχεδόν έχουν γίνει ή γίνονται πιο δαπανηρά, έρχεται η πρωτοβουλία αυτή της τοπικής μας Εκκλησίας, να προσφέρει στις μαθήτριες και τους μαθητές αυτού του τόπου ευκαιρίες. Ευκαιρίες που λόγω συνθηκών πιθανότατα να μην τους δίνονταν διαφορετικά.

Τα μαθήματα πραγματοποιούνται σε χώρους του Πνευματικού Κέντρου του Αγίου Φωτίου εντός της πόλεως της Κατερίνης, αλλά και σε χώρους του Ιερού Ναού Αγίας Άννης Κατερίνης.

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 23510 29848

Διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου: info@imkitrous.gr

*Ο κ. Τσερτεκίδης είναι Εθελοντής διδάσκων Κοινωνιολογίας

Εάν θέλετε να λαμβάνετε εγκαίρως τις ειδήσεις πατήστε εδώ

The post Γνωρίζοντας το Κοινωνικό Φροντιστήριο της Ιεράς Μητροπόλεώς μας – Του Γεωργίου Τσερτεκίδη appeared first on Eptanews.gr.