Συμπέρασμα πρώτο: σε πολιτικό επίπεδο μπορεί να διατηρείται η πρωτοκαθεδρία της ΝΔ, αλλά το αποτέλεσμα αποτελεί ηχηρό καμπανάκι τόσο για την ίδια όσο και για τα κόμματα της αντιπολίτευσης.  Ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει να βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση, το ΠΑΣΟΚ είναι ήδη δεύτερο εκλογικά, ενώ ιδιαίτερα ενισχυμένο εμφανίζεται και το ΚΚΕ. Ωστόσο, η άνοδος των κομμάτων της αντιπολίτευσης ήταν μικρή. Δεν αλλάζει ουσιαστικά το πολιτικό σκηνικό και ούτε ήταν ικανή να διαμορφώσει το τελικό αποτέλεσμα. Αντιθέτως, η κοινωνία αποφάσισε να αναλάβει ρόλο. Να προσπαθήσει να δημιουργήσει ένα πολιτικό αντίβαρο στην κυβερνητική πλειοψηφία, ώστε να αποφευχθούν στο μέλλον φαινόμενα νεποτισμού και αλαζονείας (που ήδη εκφράστηκαν από υπουργικά χείλη). Το αποτέλεσμα στους Δήμους Αθήνας, Θεσσαλονίκης, Καλαμαριάς και Θερμαϊκού καταδεικνύει ότι η ίδια η κοινωνία πριμοδότησε ανεξάρτητα και πολυσυλλεκτικά ψηφοδέλτια επιθυμώντας να εξισορροπήσει την κυβερνητική εξουσία. Να, λοιπόν, που επιβεβαιώνεται η θέση ότι η «φύση απεχθάνεται τα κενά» Το αποσπασματικό αντιπολιτευτικό αφήγημα συμπληρώθηκε από την ίδια την κοινωνία και τις επιλογές της.

Συμπέρασμα δεύτερο: η αποχή αποκτά κυρίαρχα και ανησυχητικά χαρακτηριστικά. Κάποιοι θεωρούν ότι ανάλογες περιστάσεις ζούμε όλες οι «δημοκρατίες δυτικού τύπου».  Τούτο δεν είναι αληθές. Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, στις εκλογικές διαδικασίες, η συμμετοχή υπερβαίνει το 60%. Αντιθέτως, στη χώρα μας, η συμμετοχή δεν υπερέβη το 30%. Για ποιο λόγο συνέβη αυτό; Εξηγήσεις περί «κόπωσης του εκλογικού σώματος» από τις διαδοχικές εκλογές μόνον ως αστεϊσμός μπορεί να εκληφθούν. Το πρόβλημα αποκτά συστημικά χαρακτηριστικά και απαιτεί ενδελεχούς μελέτης. Εάν μετά από όσα ζήσαμε τους τελευταίους μήνες (φυσικές καταστροφές που οι συνέπειές τους επιτάθηκαν από πράξεις και παραλείψεις αιρετών της αυτοδιοίκησης) και ενώ σε κάθε συνδυασμό μπορούσαμε να βρούμε γνωστούς και φίλους (οι υποψήφιοι υπερέβησαν τα 151.000 άτομα!) δεν «κινητροδοτηθήκαμε» να περάσουμε πέντε λεπτά από την κάλπη, κάτι είναι εξαιρετικά σάπιο στη δημοκρατία του βαλκανικού νότου.

Συμπέρασμα τρίτο: στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης εμείς εξακολουθούμε να διεξάγουμε την εκλογική διαδικασία, όπως τη δεκαετία του 1950. Μπορεί να στέλνουμε γρηγορότερα τα αποτελέσματα (με κάτι κακοτερένιαipads) αλλά τα ψηφοδέλτια σεντόνια, οι σταυροί και τα μελάνια δεν έχουν εκλείψει. Συμπληρώνονται «εκλογικά βιβλία» που κανείς δε θα διαβάσει, ενώ τα λάθη πολλαπλασιάζονται. Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Ας μάθουμε να οργανώνουμε εκλογές με σύγχρονο τρόπο. Ας δείξουμε σε αυτούς τους λίγους που τελικά ψηφίζουν ότι σεβόμαστε την ψήφο τους και την καταχωρούμε ορθά και άμεσα. Τιμώντας όσους ψηφίζουν ίσως κάποια στιγμή προσελκύσουμε και αυτούς που δεν ψηφίζουν (για το φαινόμενο της αποχής θα ασχοληθούμε ειδικότερα στο μέλλον)…

Ο κ. Αργυριάδης είναι δικηγόρος

The post Ένας τελευταίος απολογισμός των εκλογών | Του Αργύρη Αργυριάδη appeared first on Eptanews.gr.

Όλα αυτά βέβαια είναι απλές φαιδρότητες μπροστά στην σοβαρότητα των εγκλημάτων της Τουρκίας απέναντι στον Ελληνισμό της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου (επιστράτευση 20 ηλικιών το 1941, ρατσιστική επιβολή εξοντωτικής φορολογίας 1942, στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας, ανοικτές φυλακές βαρυποινιτών σε Ίμβρο για την εκδίωξη του χριστιανικού πληθυσμού, πογκρόμ της 6^ης Σεπτεμβρίου 1955, μαζικές απελάσεις του 1964 κ.α.π).

Τις δύο παρεμβάσεις του Συλλόγου Κωνσταντινουπολιτών επιμελήθηκε ο νυν πρόεδρος του συλλόγου Αντώνης Λαμπίδης οι οποίες παρουσιάστηκαν στην σύνοδο από τον συντάκτη του άρθρου αυτού και πρώην πρόεδρο του Συλλόγου.

Η πρώτη παρέμβαση έγινε στην Αγγλική γλώσσα, στην ενότητα ΙΙΙ της συνόδου, την Τετάρτη 5 Οκτωβρίου 2023 και αφορούσε την ελληνική μειονότητα της Κωνσταντινούπολης που απέμεινε να φυλάει Θερμοπύλες (Plenary Session III: Tolerance and Non-Discrimination – Addressing racism, xenophobia, discrimination and intolerance) και η οποία είχε (σε ελεύθερη απόδοση) ως εξής:

«Ονομάζομαι Λεωνίδας Κουμάκης και εκπροσωπώ τον Σύλλογο των Κωνσταντινουπολιτών, μια οργάνωση της κοινωνίας των πολιτών η οποία ιδρύθηκε το έτος 1928 στην Ελλάδα από βιαίως εκπατρισμένα μέλη της Ελληνικής Μειονότητας της Κωνσταντινούπολης.

Οι μη μουσουλμανικές μειονότητες στην Τουρκία υπέστησαν αναρίθμητες αδικίες σαν αποτέλεσμα των διακρίσεων και των καταπιεστικών κρατικών πολιτικών του Τουρκικού κράτους.

Η εξόντωση της Ελληνικής μειονότητας στην Τουρκία, αποτελεί συνέχεια της Γενοκτονίας η οποία εξόντωσε συστηματικά τους ελληνικούς πληθυσμούς στην Μικρά Ασία, την Ανατολική Θράκη, την Ίμβρο, την Τένεδο και την Κωνσταντινούπολη με συνδυασμένα μέσα σφαγών, μαζικών εκτοπίσεων και θηριωδιών της περιόδου 1914 – 1922 που είχαν σαν αποτέλεσμα την εκδίωξη περισσότερων από 1.300.000 Ελλήνων από τις πατρογονικές τους εστίες.

Το πογκρόμ του 1955, οι μαζικές απελάσεις του 1964 καθώς και άλλα καταπιεστικά μέτρα αποτελούν την ιστορική επιβεβαίωση πως ο μόνιμος και διαχρονικός στόχος της εκάστοτε τουρκικής εξουσίας είναι η ολοκληρωτική εξόντωση της Ελληνικής Μειονότητας στην Τουρκία.

Μετά την Συνθήκη της Λωζάνης του 1923, παρέμειναν στην Κωνσταντινούπολη 130.000 περίπου Έλληνες. Έκτοτε, και εξαιτίας των συστηματικών διώξεων του Τουρκικού κράτους, οι Ελληνικοί πληθυσμοί της Τουρκίας άρχισαν να μειώνονται δραματικά, έτσι από 100.000 περίπου της δεκαετίας του 1950 σήμερα έχουν μειωθεί σε λιγότερους από 2.000 ανθρώπους.

Αντίθετα, η ακμάζουσα μουσουλμανική μειονότητα στην Ελληνική Θράκη αριθμεί σήμερα περίπου 120.000 μέλη, ενώ οι δύο μειονότητες ήταν ίσες περίπου σε αριθμό την εποχή που υπογράφηκε η Συνθήκη της Λωζάνης. Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους.

 Ο Σύλλογος Κωνσταντινουπολιτών, σαν μια οργάνωση της κοινωνίας των πολιτών, καλεί την Τουρκία:

• Να προστατεύσει τα ανθρώπινα δικαιώματα, τις θεμελιώδεις ελευθερίες και τους κανόνες του δικαίου, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας των πολιτών που ανήκουν σε μειονότητες
• Να υιοθετήσει μέτρα και πολιτικές θετικής δράσης που θα εγγυώνται την επιβίωση, την ευημερία και το μέλλον της Ελληνικής Μειονότητας
• Να αποκαταστήσει τα παραβιασθέντα δικαιώματα των μη μουσουλμανικών ιδρυμάτων

Το πλήρες κείμενο της Δήλωσης και των Συστάσεων του Συλλόγου Κωνσταντινουπολιτών, έχει ήδη κατατεθεί προς διανομή σε όλα τα μέλη της συνόδου.  Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας».

Η δεύτερη παρέμβαση έγινε επίσης στην Αγγλική γλώσσα, στην ενότητα ΙV της συνόδου, την Πέμπτη 6 Οκτωβρίου 2023 και αφορούσε τον συστηματικό στραγγαλισμό του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουτπόλεως (Plenary Session IV: Fundamental freedoms – Freedom of thought, conscience, religion or belief; Freedom of assembly and association; National human rights institutions) και η οποία είχε (σε ελεύθερη απόδοση) ως εξής:

«Ονομάζομαι Λεωνίδας Κουμάκης και εκπροσωπώ τον Σύλλογο των Κωνσταντινουπολιτών, μια οργάνωση της κοινωνίας των πολιτών η οποία ιδρύθηκε το έτος 1928 στην Ελλάδα από βιαίως εκπατρισμένα μέλη της Ελληνικής Μειονότητας της Κωνσταντινούπολης.

Η Τουρκική κυβέρνηση δεν έχει μέχρι σήμερα καταργήσει τους σοβαρούς περιορισμούς της θρησκευτικής ελευθερίας, συμπεριλαμβανομένων των κρατικών πολιτικών και των ασφυκτικών κανονισμών οι οποίοι αρνούνται την νομική προσωπικότητα στο Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, το δικαίωμα να κατέχει, να αποκτά και να διαχειρίζεται περιουσία, να εκπαιδεύει κληρικούς και να προσφέρει θρησκευτική εκπαίδευση.

Η τουρκική κυβέρνηση αρνείται την αναγνώριση νομικής προσωπικότητας στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, με συνέπεια την αποστέρηση της περιουσίας του. Η κυβέρνηση το 2011 εξέδωσε διάταγμα για την επιστροφή ορισμένων ακινήτων ή την καταβολή αποζημίωσης όταν η επιστροφή δεν είναι δυνατή.

 Δυστυχώς, μόνο το 23% των περιπτώσεων ήταν επιλέξιμες για αποκατάσταση, ενώ το 70% περίπου των υποθέσεων απορρίφθηκαν ως απαράδεκτες.

 Η Τουρκική κυβέρνηση συνεχίζει να επιβάλλει πως μόνο Τούρκοι πολίτες μπορούν να είναι μέλη της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Ο ρόλος της κυβέρνησης στην υπαγόρευση των ατόμων που μπορούν να ενταχθούν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, αποτελεί απαράδεκτη παρέμβαση στην εσωτερική, εκλογική διαδικασία του Πατριαρχείου.

 Η Ελληνική Ορθόδοξη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, το μοναδικό ελληνορθόδοξο εκπαιδευτικό ίδρυμα της Τουρκίας για την εκπαίδευση της θρησκευτικής ηγεσίας της, ιδρύθηκε κατά την οθωμανική περίοδο το 1844, αλλά παραμένει κλειστή από το έτος 1971 κατά την περίοδο της Δημοκρατίας της Τουρκίας. 

Το έτος 2020, παρά το νομικό καθεστώς της Αγίας Σοφίας ως μουσείου από το 1935, άνοιξε ως τζαμί για μουσουλμανικές προσευχές, παραβιάζοντας τους διεθνείς νόμους και τις δεσμεύσεις της Τουρκίας βάσει των διατάξεων της Σύμβασης Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO του 1972.

Η τουρκική κυβέρνηση καλείται επειγόντως:

• Να χορηγήσει πλήρη νομική προσωπικότητα στο Οικουμενικό Πατριαρχείο
• Να επιτρέψει την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης
• Να τερματίσει την απαίτηση της όπως τόσο ο Οικουμενικός Πατριάρχης όσο και όλα τα μέλη της Ιεράς Συνόδου της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι υποχρεωμένα να έχουν την τουρκική υπηκοότητα.
• Να συμμορφωθεί με την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα.

 Το πλήρες κείμενο της Δήλωσης και των Συστάσεων του Συλλόγου Κωνσταντινουπολιτών, έχει ήδη κατατεθεί προς διανομή σε όλα τα μέλη της συνόδου.  Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας».

 ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ:  Ένας ιστορικός σύλλογος με 95 μέχρι σήμερα  χρόνια πληθωρικής δράσης, συνεχίζει να εκπέμπει δυνατή φωνή ιστορικής μνήμης, να διακηρύσσει την  αλήθεια και να αποδομεί την ύπουλη και συστηματική Τουρκική προπαγάνδα που χρηματοδοτείται εδώ και ολόκληρες δεκαετίες από την περιβόητη ΜΙΤ.

Η Τουρκική βιομηχανική παραγωγή Fake News στο διεθνές βήμα του ΟΑΣΕ βρίσκει πρόθυμη αποδοχή από τουρκόφωνες χώρες αλλά και από άλλα μουσουλμανικά κράτη. Οι συνεχώς επαναλαμβανόμενες «κατηγορίες» εναντίον της Ελλάδος, συνήθως «αντικρούονται» από την μόνιμη Ελληνική αντιπροσωπεία στον ΟΑΣΕ, αλλά είναι κρίσιμη και εξαιρετικά σημαντική η παρουσία μελών Συλλόγων και Σωματείων που έχουν υποστεί τα πάνδεινα από τις «πρακτικές» της Τουρκίας.

Δυστυχώς είναι λυπηρή η απουσία δεκάδων ανά τον κόσμο Συλλόγων και Σωματείων Κωνσταντινουπολιτών, συνήθως συμπεριλαμβανομένης και της Οικουμενικής Ομοσπονδίας Κωνσταντινουπολιτών, από το διεθνές βήμα του ΟΑΣΕ το οποίο εκμεταλλεύεται συνεχώς η Τουρκία εδώ και δεκαετίες, διαδίδοντας Fake News μέσω πολλών οργανώσεων-σφραγίδων που χρηματοδοτούνται πλουσιοπάροχα από την ΜΙΤ.

Λυπηρή είναι ακόμα και η παντελής απουσία της Κυπριακής Δημοκρατίας (οργανώσεις ή επίσημη αντιπροσωπεία στον ΟΑΣΕ), ιδίως τώρα που η Τουρκία έχει εγκαινιάσει μια νέα, απίστευτη προπαγάνδα με Fake News περί (δήθεν) καταπίεσης μουσουλμάνων στα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία σκόπιμα αποκαλείται από όλους τους προπαγανδιστικούς μηχανισμούς της ΜΙΤ σαν … «Νότια Κύπρος»! Αποτελεί πλέον εθνική ανάγκη, τόσο για την Ελλάδα όσο και για την Κύπρο, η «επί του πεδίου» αποδόμηση της απαράδεκτης αυτής Τουρκικής προπαγάνδας.

 Τελικά, ευτυχώς που υπάρχει και λειτουργεί αποτελεσματικά ο 95χρονος σήμερα Σύλλογος Κωνσταντινουπολιτών, ο οποίος ποτέ στο παρελθόν δεν έχει «τραπεζώσει» Τούρκους επίσημους, ούτε πηγαινοέρχεται τακτικά στην Άγκυρα, όπως δυστυχώς κάνουν κάποιοι «πρόθυμοι» για «συνεργασία». Τούτο διότι πραγματική συνεργασία μπορεί να γίνει μόνον όταν υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός στην αλήθεια και όχι φυσικά ύπουλη, διαχρονική εμμονή στην επιβολή του «δικαίου του ισχυρότερου»…

 * Λεωνίδας Κουμάκης: Νομικός, Συγγραφέας, Αρθρογράφος-Αναλυτής, μέλος του International Hellenic Association. Το αυτοβιογραφικό, διαχρονικό βιβλίο του «Το Θαύμα-Μια πραγματική ιστορία», το οποίο αναφέρεται στην μεθοδική εξολόθρευση του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης από το τουρκικό κράτος, υπάρχει εντελώς δωρεάν στην ηλεκτρονική βιβλιοθήκη του ΙΗΑ, τόσο στην Ελληνική όσο και στην Αγγλική γλώσσα.

The post ΟΑΣΕ: Δυνατή φωνή κατά της Τουρκίας | Του Λεωνίδα Κουμάκη* appeared first on Eptanews.gr.

Με το πέρας των ημερών, ωστόσο, αναδύονται κάποια εξαιρετικώς κρίσιμα ερωτήματα, οι απαντήσεις επί των οποίων θα… ‘‘γράψουν παγκόσμια ιστορία’’. Γιατί, άραγε, τέτοια λυσσαλέα σφοδρότητα ανάμεσα στις δύο πλευρές; Γιατί η Hamas επέλεξε τούτο το χρονικό σημείο για να εξαπολύσει (αυτή πρώτη) την αιματοβαμμένη επίθεσή της στο Ισραήλ; Ποιες είναι οι κύριες γεωπολιτικές και γεωοικονομικές συνέπειες αυτού του πολέμου; Ποιο είναι το σημείο καμπής των εξελίξεων; Ποια είναι η λύση στην αντιμαχία Ισραήλ-Παλαιστινίων; Κρύβει αυτή η λύση άμεσους ή έμμεσους κινδύνους για την Ελλάδα; Και, εν τέλει, υπάρχει ένα γενικό συμπέρασμα σε όλα και για όλα τα παραπάνω, επί του οποίου θα πρέπει να προσαρμόσει και τη διεθνή στάση της η χώρα μας;

Ξεκινώντας την απόπειρα απάντησης στα παραπάνω ερωτήματα, και χωρίς φυσικά να διεκδικείται εκ μέρους μου το ‘‘αλάθητο’’, αναλογίζομαι πως η άνω σφοδρότητα, πέρα από τους παραδοσιακούς ιστορικούς λόγους της υφιστάμενης βαθειάς ρηγμάτωσης ανάμεσα στις δύο πλευρές, έχει να κάνει με το ότι αφενός την εκ των Παλαιστινίων επίθεση ανέλαβε και πραγμάτωσε η Hamas, δηλαδή μια ακραία ισλαμιστική οργάνωση με τρομοκρατική μεθοδολογία και όχι η Fattah ή η Παλαιστινιακή Αρχή και αφετέρου ότι στο Ισραήλ, από την επάνοδο του Netanyahu και μετά, οι λεγόμενοι ‘‘υπερορθόδοξοι’’ Εβραίοι, με την ίσως ‘‘αρτηριοσκληρωτική κουλτούρα’’ τους, δείχνουν τον δρόμο για ένα Ισραήλ δογματικό και αδιάλλακτο. Η ενδοκοινωνική τριβή στο Ισραήλ είναι φανερή και δεν χρειάστηκε πολύ να την ‘‘οσμιστώ’’ και εγώ προσωπικά, λίγους μήνες πριν, επισκεφθείς τη χώρα.

Από την άλλη, είναι τούτο το κρίσιμο χρονικό σημείο που η Hamas διείδε τη δυνατότητα αποδόμησης της ήδη ‘‘υφανθείσας’’ αμερικανικής αρχιτεκτονικής ασφαλείας στη Μέση Ανατολή. Οι Αμερικανοί πόνταραν στον στρατηγικό προσεταιρισμό του Ισραήλ και των αραβικών κρατών, ο οποίος θα μπορούσε να συγκροτήσει έναν σφριγηλό αντι-ιρανικό άξονα. Υπό αυτό το ευκταίο δεδομένο, θα ήταν σε θέση να εστιάσουν αποκλειστικά τον δικό τους παγκόσμιο γεωστρατηγισμό στον Ινδο-Ειρηνικό, δηλαδή στο φυσικό πλαίσιο της αντιπαράθεσής τους με την Κίνα. Από τη μια, λοιπόν, η επιζήμια για τους Παλαιστίνιους προοπτική κυρίως της σύγκλισης ΗΠΑ-Ισραήλ-Σαουδικής Αραβίας και από την άλλη η έντονη και ρευματώδης αντίδραση μεγάλου κομματιού της εβραϊκής κοινωνίας κατά του Netanyahu, με βάση την οποία το Ισραήλ εξέπεμπε διεθνώς την αίσθηση εσωτερικής αναταραχής, ‘‘απασφάλισαν’’ στον τρέχοντα χρόνο τη δράση της Ηamas.

Ποιες είναι, επομένως, οι οικουμενικών διαστάσεων ευρύτερες επιπτώσεις όσων συνέβησαν και ακόμη συμβαίνουν στο Ισραήλ; Το domino των επιπτώσεων είναι πολύπλοκο και πολυπαραγοντικό. Οι σχέσεις Ισραήλ και Σαουδικής Αραβίας προς το παρόν ‘‘παγώνουν’’, ο διαθρησκευτικός και διαπολιτισμικός διάλογος Ισραήλ και αραβικού κόσμου που είχε γόνιμα ανοίξει μετά την υπογραφή των ‘‘Συμφωνιών του Αβραάμ’’ (‘‘Abraham Records’’ μεταξύ Ισραήλ και διαδοχικά ΗΑΕ, Μπαχρέιν και Σουδάν) πρόσκαιρα(;) διακόπτεται, άρα και η συνεργασία του Ισραήλ με τους Άραβες σε πλουτοπαραγωγικούς τομείς και γεωοικονομικά εγχειρήματα, βρίσκουν προσωρινά(;) δίαυλο επικοινωνίας, ως τα ισλαμικά ‘‘μεγαθήρια’’, οι κεντρικοί εκφραστές των δύο βασικών τάσεων του Ισλάμ και παράλληλα μέχρι τούδε ‘‘ενδοθρησκευτικοί εχθροί’’, ήτοι η σουνιτική Σαουδική Αραβία και το σιιτικό Ιράν, προφανώς για να διερευνηθεί, έστω και θεωρητικά και a la carte, το ενδεχόμενο της πανισλαμικής ενότητας.

Περαιτέρω, τίθενται επί του παρόντος σε αμφισβήτηση τα ενεργειακά projects στην Ανατολική Μεσόγειο στα οποία συμμετέχουν Ισραήλ, Ελλάδα και Κύπρος, γεγονός που πέραν από το ότι θα ευνοήσει τον παγκόσμιο ηγέτη στο LNG, τις ΗΠΑ, μάλλον θα φέρει σε πλεονεκτική θέση και τη Ρωσία και την Τουρκία στο γεωπολιτικό παίγνιο ελέγχου των παγκόσμιων ενεργειακών πόρων και ροών, αμφισβητείται ευθύς εξαρχής η ‘‘υλοποιησιμότητα’’ του νέου οικουμενικού εμπορικού δρόμου με εφαλτήριο την Ινδία που πολύ πρόσφατα οι G20 ανακοίνωσαν ως αντίπαλο δέος του κινέζικου ‘‘Δρόμου του Μεταξιού’’ (BRI), γιγαντώνεται η πιθανότητα για νέα, παλιρροϊκής φύσης, προσφυγικά κύματα προς την Ευρώπη βεβαίως, και όσον αφορά τη διάδραση στο περιφερειακό μας περιβάλλον, οι όποιες εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά  μετατοπίζονται από τον κεντρικό ιστό της θεματολογίας της διεθνούς κοινότητας, γεγονός που λογικά θα επιφέρει μεγαλύτερη διαπραγματευτική επιφυλακτικότητα της ελληνικής πλευράς απέναντι στους Τούρκους.

Πέραν, όμως, από τις συνέπειες των γεγονότων στο Ισραήλ, υπάρχει κάποιο ‘‘σημείο καμπής’’, κάποιο ‘‘σημείο ενεργοποίησης’’ περισσότερων και πολλαπλών εξελίξεων (αυτό που οι Δυτικοί αποκαλούν ‘‘trigger point’’); Ένα τέτοιο κομβικό σημείο είναι αναμφίβολα η εμπλοκή του Ιράν στον πόλεμο, ‘‘ορκισμένου’’ εχθρού του Ισραήλ. Και τούτο, διότι η εμπλοκή του Ιράν, που είναι πυρηνική δύναμη, συνεπιφέρει, ειδικά στο πεδίο των στρατιωτικών επιχειρήσεων, τον απόλυτο ‘‘κυκλωτισμό’’ του Ισραήλ, το οποίο σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα βαλλόταν στον νότο (από τη λωρίδα της Γάζας) από τη Hamas, στην ανατολή (από τη μεγάλη έκταση της λεγόμενης ‘‘Δυτικής Όχθης’’ του Ιορδάνη) από τις λοιπές παλαιστινιακές οργανώσεις, και στον βορρά από τη λιβανέζικη, ιρανο-καθοδηγούμενη Hezbollah (με τις 130.000 ρουκέτες που διαθέτει).

Η ανάγκη απεγκλωβισμού του Ισραήλ από τον παραπάνω ‘‘κυκλωτισμό’’ θα δημιουργούσε τάχιστα δύο πολυμερή αντιμαχόμενα στρατόπεδα. Από τη μια, το Ιράν και οι άνω σύμμαχοί του, στους οποίους θα προσετίθεντο η Συρία και ίσως το Κατάρ, και από την άλλη το Ισραήλ που θα υποστηριζόταν από τις ΗΠΑ και τους Ευρωπαίους. Το σενάριο, λοιπόν, μιας ακόμα και παγκόσμιας σύρραξης, στην περίπτωση ανάμιξης του Ιράν, δεν είναι, λογικοφανώς, παράταιρο. Γι’ αυτό και οι Αμερικανοί, κινούμενοι προληπτικά απέναντι σε αυτό το σενάριο και σαφώς ενδεικτικά ως προς τις προθέσεις τους, απέστειλαν ήδη δύο αεροπλανοφόρα στην Ανατ. Μεσόγειο, αντίκρυ από τις ισραηλινές ακτές, προκειμένου να σταλεί ‘‘μήνυμα κατευνασμού’’ και πάντως ‘‘μη παρέμβασης’’ στο Ιράν που προς το παρόν απλά παρακολουθεί.

Η εμπλοκή του (μη αραβικού αλλά) σφιχτά ισλαμοκρατούμενου Ιράν, ωστόσο, πιθανώς θα έδινε στην παρούσα σύγκρουση και ευρύτερες διαστάσεις ‘‘πολιτισμικού περιεχομένου’’. Ήδη δεκαετίες πριν (1996) ο περιβόητος Αμερικανός πολιτικός επιστήμων Samuel Huntington στο περιώνυμο βιβλίο του (‘‘The clash of civilizations’’) είχε προβλέψει τη σύγκρουση του Ισλάμ με τη Χριστιανική Δύση, αντικείμενο της οποίας θα ήταν η ανατροπή και ο θρυμματισμός, από την πλευρά του Ισλάμ, του οικουμενισμού που έχει προσλάβει το ‘‘δυτικό πολιτισμικό υπόδειγμα’’. Δεν αποκλείεται, συνεπώς, τα γεγονότα στο Ισραήλ, υπό προϋποθέσεις, να γίνουν ο ‘‘πυροκροτητής’’ για αυτό που κατά τη μοντέρνα ορολογία ήδη ο Πρόεδρος Biden έχει ‘‘βαφτίσει’’ ως ‘‘πόλεμο της Δημοκρατίας ενάντια στις θεοκρατούμενες (και μη) απολυταρχίες’’. Δεν αποκλείεται τότε, όπως είχε γράψει κάποτε ο Αμερικανός ακαδημαϊκός John Esposito, Ισλάμ και Χριστιανική Δύση να δώσουν ακόμη μια σφοδρή και θανατηφόρα μάχη για την εξουσία, τα εδάφη και τις ανθρώπινες ψυχές!

Υπάρχει, όμως, λύση στη χρόνια διένεξη Ισραηλινών και Παλαιστινίων; Στη Θεωρία και κατά μια ιδεατή προσέγγιση υπάρχει λύση και μάλιστα μια λύση στην οποία φαίνεται να συμφωνούν οι δύο νυν μεγαλύτεροι παγκόσμιοι ‘‘παίκτες’’, οι ΗΠΑ και η Κίνα. Καταρχάς, στη στρατηγική εθνικής ασφάλειας  (https://www.whitehouse.gov/wp-content/uploads/2022/10/Biden-Harris-Administrations-National-Security-Strategy-10.2022.pdf), οι Αμερικανοί υπεραμύνονται της δημιουργίας δύο κρατών στο επίμαχο γεωγραφικό τόξο (We will also continue to promote a viable two state solution that preserves Israel’s future as a Jewish and democratic state while meeting Palestinian aspirations for a secure and viable state of their own. As President Biden stated during his visit to the West Bank in July 2022, “Two States along the 1967 lines, with mutually agreed swaps, remain the best way to achieve equal measure of security, prosperity, freedom, and democracy for Palestinians as well as Israelis.”). Αλλά και οι Κινέζοι ασπάζονται την ίδια λογική, όπως αυτό φαίνεται στη διακήρυξη της πολιτικής τους για τον αραβικό κόσμο ( https://english.www.gov.cn/archive/publications/2016/01/13/content_281475271412746.htm, China’s Arab Policy: China supports the Middle East Peace Process and the establishment of an independent state of Palestine with full sovereignty, based on the pre-1967 borders, with East Jerusalem as its capital.).

Θαρρώ, εντούτοις, ότι η προώθηση μιας τέτοιας λύσης, ανεξαρτήτως των κρίσεων επί της εφικτότητάς της, ενέχει για την Ελλάδα έναν μείζονα κίνδυνο, ο οποίος θα μπορούσε να προκύψει δια της διεθνούς χρήσης ενός παραλληλισμού. Με απλά λόγια, ο Erdogan, ‘‘τεχνίτης’’ στον ‘‘διαδιεθνικό εξισορροπητισμό’’, δεν θα απεμπολούσε την ευκαιρία, κάθε άλλο μάλιστα, να στρέψει την παγκόσμια κοινότητα, στην περίπτωση υιοθέτησης της λύσης δύο κρατών στη γεωγραφική επικράτεια που σήμερα καλύπτει το Ισραήλ, προς ένα μοντέλο παγίωσης δύο διακριτών κρατών και στην Κύπρο, κάτι το οποίο όμως ευνοήτως θα έθετε εκποδών τον οραματισμό του Ελληνισμού στην περιφερειακή ‘‘σκακιέρα’’ και θα έπληττε ανεπανόρθωτα τα εθνικά μας συμφέροντα.

Το γενικό συμπέρασμα, πάντως, από την ανάλυση της όλης κατάστασης είναι ότι στο Ισραήλ μπορεί να υπάρξει είτε ειρήνη χωρίς (ισραηλινή) κατοχή (στα εδάφη που διαβιούν οι Παλαιστίνιοι), είτε κατοχή (πρακτικά συνέχιση της κατοχής του Ισραήλ) χωρίς ειρήνη. Ωστόσο, τόσο το πρώτο όσο και το δεύτερο άνω ‘‘πιθανολογικό status’’ ούτε αυτονόητα είναι αλλά και ούτε εύκολα υλοποιήσιμα. Προσωπικά, εν προκειμένω θα ‘‘δανειζόμουν’’ ως ‘‘εργαλείο περιγραφής’’ της κατάστασης την αρχή της απροσδιοριστίας του Heisenberg. Στον καμβά του Παλαιστινιακού ζητήματος, είναι τόσοι και τέτοιοι οι αντιθετικά δρώντες και αλληλεπιδρώντες και τέτοιας πολυμορφίας η αντανακλαστική αναμεταξύ τους διάδραση που μάλλον είναι εξαιρετικά δύσκολη η παγίωση και διατήρηση ενός status τελειωτικού και καθολικά αποδεκτού, καταρχάς για τους εμπλεκόμενους και εν συνεχεία όλους τους άλλους.

Η δε τεράστια δυσκολία για την αποκρυστάλλωση ενός τέτοιου status (τελειωτικού και καθολικά αποδεκτού) σχετίζεται κυρίως με το ‘‘μετά’’ της αναμενόμενης εισβολής του ισραηλινού στρατού στη Γάζα. Όλες οι επιλογές για το Ισραήλ φαίνεται να ‘‘παράγουν’’ αδιέξοδα. Αν το Ισραήλ, αξιοποιώντας την αδιαμφισβήτητα συντριπτική στρατιωτική υπεροχή του, καταλάβει τη λωρίδα της Γάζας, θα επιλέξει μετά να κρατήσει την κατοχή; Και να προκαλέσει, έτσι, οξείες διαιρέσεις στην ισραηλινή κοινωνία, να αναλώνει πάγιο οικονομικό και στρατιωτικό κεφάλαιο για τη διατήρηση της κατοχής του, να προξενήσει ‘‘φουρτουνιασμένα’’ προσφυγικά ρεύματα προς την Ευρώπη, εκδιώκοντας τους Παλαιστίνιους από τα πατρογονικά τους εδάφη και πραγματοποιώντας πρακτικά εις βάρος τους ‘‘εθνοκάθαρση’’ (ethnic cleansing) η οποία θα ‘‘ξεσηκώσει’’ την παγκόσμια κοινότητα και θα αποτελέσει μια βαθειά και διαχρονική ‘‘χαίνουσα πληγή’’ στις σχέσεις του με τον αραβικό κόσμο; Θα παραδώσει τη Γάζα στην Παλαιστινιακή Αρχή, δηλαδή θα προτιμήσει κατοχή μεν μέσω ενός πιο συνεργάσιμου(;) μεσεγγυούχου δε (occupation by proxy); Θα μετατρέψει την περιοχή σε ‘‘ουδέτερη ζώνη’’, σε μια ‘‘buffer zone’’ ελεγχόμενη από το ΝΑΤΟ ή τον ΟΗΕ, δηλαδή θα δεχθεί την ύπαρξη μιας μη κρατικής επικράτειας μέσα στο επίσημο ισραηλινό κράτος; Το δύσκολο για το Ισραήλ, επομένως, είναι το ‘‘μετά’’ μιας πιθανής εισβολής (στη Γάζα) και κατοχής, τα μοντέλα διαχείρισης και οι εναλλακτικές διέξοδοι ενός βιώσιμου modus operandi, όχι η εισβολή αυτή καθεαυτήν…

Εν τέλει, ποια ‘‘πρέπει’’ να είναι η στάση-αντίδραση της Ελλάδας; Είναι δεδομένο ότι η Ελλάδα είναι ενσωματωμένη σε ένα συγκεκριμένο και σταθερό συμμαχικό πλαίσιο, αυτό του ‘‘Δυτικού Κόσμου’’. Και είναι, επίσης, δεδομένο ότι το Ισραήλ είναι το μόνο δημοκρατικό, δυτικού τύπου, κράτος στη Μέση Ανατολή ενώ η Hamas, στον αντίποδα, απεργάζεται έναν ‘‘μονολιθικό κόσμο’’, αυτόν του σκληρού σαλαφιστικού Ισλάμ. Δεν είναι, λοιπόν, παράδοξο που όλη η Ευρώπη στέκεται, μέχρι τούτη την ώρα τουλάχιστον και εν αναμονή εξελίξεων που ίσως απαιτήσουν επαναξιολόγηση προθέσεων και στάσεων, στο πλευρό του Ισραήλ.  Ωστόσο, η στρατηγική προσέγγισή μας στο ζήτημα θα πρέπει να είναι ευφυώς ευρυγώνια και όχι στερεοτυπική. Ζούμε σε έναν ‘‘μεταμανιχαϊστικό κόσμο’’ με ασύμμετρη πολυπλοκότητα και διάχυτη ρευστότητα. Σε έναν κόσμο, λοιπόν, που πλέον το μόνο βέβαιο είναι ότι δεν υπάρχουν βεβαιότητες, η ήπια στάση και η προσεγμένη διεθνής εκφραστική θα είναι μάλλον το παράγωγο μιας από την πλευρά μας νουνεχούς αυτοσυγκράτησης εν προκειμένω.

Ο κ. Γκουγκουρέλας είναι δικηγόρος

The post Καθοριστικά ερωτήματα και πιθανές απαντήσεις για τον πόλεμο Ισραήλ-Χαμάς | Του Χρ. Γκουγκουρέλα appeared first on Eptanews.gr.

Δεν τα αγοράζει, ούτε τα πουλάει. Τα προσφέρουν οι πολίτες της πόλης, από αυτά που τούς περισσεύουν ή δεν χρειάζονται. Ούτε τα πουλάει. Τα δίνει στους άπορους συμπολίτες, υπεύθυνα, προγραμματισμένα και βάση κανονικής ιατρικής συνταγής.

Αξίζουν την εκτίμηση και την ευγνωμοσύνη μας οι εθελόντριες και οι εθελοντές φαρμακοποιοί, που ολόκληρο το χρόνο, προσφέρουν τις υπηρεσίες τους εκεί στον Καπνικό Σταθμό, συχνά με θυσίες και κόπο. Με τον καύσωνα το καλοκαίρι και το κρύο το χειμώνα.

Και δεν είναι λίγοι. Μέχρι σήμερα έχουν προσφέρει τις υπηρεσίες τους δεκάδες, ενώ παλιότερα άλλοι πολλοί αποσύρθηκαν λόγω υποχρεώσεων (Ευθυμιάδου Βαλεντίνη, Τριανταφύλλου Ελένη, Ναλμπάντη Δήμητρα, Καρράς Βασίλης, Μπουτογιάννης Γιώργος, Τόλιος Ξενοφών) κ.ά.

Συντονίστρια τους από το 2017 είναι η κ. Βασιλεία Νατσιού, εκπαιδευτικός Πολιτικός Μηχανικός, MSc Μηχανικός Περιβάλλοντος. Νωρίτερα αυτόν τον ρόλο είχε ο κ. Μανώλης Βρέντζος. Στη γραμματεία εργάζεται η Μαργαρίτα Κουτσέρα εδώ και πολλά χρόνια.

Οι ενεργοί φαρμακοποιοί αυτή την περίοδο είναι: Αθανασάκη Άννα, Γιάντσιου Κατερίνα, Ζιώγα Δήμητρα, Καραγιάννης Γιάννης, Κατσαβριάς Νίκος, Κουλκουδίνας Ευριπίδης, Λαλούμης Χρήστος, Λένας Βασίλης, Λένα Γιώτα, Μπιτοπούλου Στεφανία, Μυρωνάκης Κώστας, Οικονομίκος Νίκος, Παναγιωτή Αγάπη, Παπαδόπουλος Γιώργος, Παπαμάνος Δημήτρης, Ταγάρα Γεωργία, Τζάγκα Ελένη, Τριανταφυλλόπουλος Άλκης, Χρυσάφης Βασίλης και Χαραλαμπίδης Γιώργος.

Η ομάδα αυτή πλαισιώνεται με άλλους εθελοντές της μόνιμης ομάδας της ΕΟΔΝΠ, που κάνουν τις εξής δουλειές:

1) Τα εκατοντάδες φάρμακα που φέρνουν ή στέλνουν οι συμπολίτες μας ή άλλοι δωρητές στον Καπνικό Σταθμό, τα κάνουν διαλογή. Ελέγχουν την ημερομηνία λήξης και πόσα τεμάχια έχει κάθε κουτάκι ή συσκευασία.

2) Τα ξεχωρίζουν σύμφωνα με το αρχικό λατινικό γράμμα της ονομασίας τους, και ανάλογα με το αν είναι φάρμακα ή υγειονομικό υλικό, για παράδειγμα γάζες, αντισηπτικά, ενέσεις, ινσουλίνη κλπ.

3) Τα καταγράφουν αναλυτικά ένα-ένα στον υπολογιστή σε μια μηχανή αναζήτησης, στην οποία μπορεί να έχει πρόσβαση οποιοδήποτε Κέντρο Υγείας ή γιατρός.

4) Τα τοποθετούν στις θήκες του φαρμακείου ανάλογα με τον τίτλο και τον κωδικό τους, ξεχωριστά τα φάρμακα στο ισόγειο, και τα σκευάσματα στον ημιώροφο.

5) Τις συγκεκριμένες μέρες διανομής παίρνουν και ελέγχουν τις συνταγές και βοηθούν στην εκτέλεση των συνταγών στους δικαιούχους.

6) Πακετάρουν και παραδίδουν τις παραγγελίες-αποστολές προς το Νοσοκομείο και τα Κέντρα Υγείας.

Κι όλα αυτά, το καλοκαίρι με τον καύσωνα και τον χειμώνα με. το κρύο.

Τούς ευχαριστούμε κι αυτούς για την μεγάλη τους προσφορά τόσα χρόνια!

Αξίζει να αναφέρουμε μερικούς τουλάχιστον από αυτούς, γιατί πλαισιώνονται και με πολλούς εθελοντές ξένους σπουδαστές των προγραμμάτων Erasmus από την Ευρώπη: Εβίτα Σκλιοπίδου, Σοφία Στούπα, Αθηνά Βαϊτση, Αλέξανδρος Τραπεζανλίδης κ.α.

Αξίζουν ιδιαίτερες ευχαριστίες σε τρεις ακόμα εθελόντριες που εκτός από το Κοινωνικό Φαρμακείο διακρίνονται και σε όλες τις εκδηλώσεις της ΕΟΔΝΠ για την προθυμία, την ευγένεια, το χαμόγελο και την πολύχρονη προσφορά τους: Άννα Βογιατζή, Βούλα Καραμπατσα και Όλγα Παπαβασιλείου.

Είμαστε περήφανοι και ευχαριστούμε όλες τις εθελόντριες και εθελοντές φαρμακοποιούς της πόλης μας, και την ομάδα που τους υποστηρίζει, γιατί είναι πρωτοπόροι και παράδειγμα αλληλεγγύης για μίμηση!

The post Οι εθελόντριες και εθελοντές φαρμακοποιοί της Κατερίνης | Του Θόδωρου Δημητριάδη appeared first on Eptanews.gr.

Διάβασα πολλά , άκουσα πολλά, και βλέπω πολλά, σε καθημερινή βάση για τις θηριωδίες  που έγιναν στο Ισραήλ και φυσικά την μεγάλη τραγωδία που εξελίσσεται στην Γάζα αυτήν την στιγμή .

 Άκουσα διάφορα σενάρια από ειδικούς, στα ΜΜΕ, σε καθημερινή βάση, αναλυτές, στρατιωτικούς, πολιτικούς κλπ. που προσπαθούν να μας εξηγήσουν τι και πως έγινε και πώς φτάσαμε σε αυτήν την κατάσταση. Δεν είμαι κανένας ειδικός στρατιωτικός αναλυτής ούτε ασχολούμαι με τέτοιου είδους καταστάσεις, αλλά να μου επιτρέψετε να πω και εγώ τις δικές μου σκέψεις για το τι συμβαίνει στο Ισραήλ,  απλώς σαν μία άλλη άποψη, από τις πολλές που έχετε ακούσει.

Ναι, σίγουρα τα πράγματα αναπτύσσονται γρήγορα, και θα κάνω το καλύτερο που μπορώ με υλικό που υπάρχει εκεί έξω στην δημόσια σφαίρα. Θα αντιμετωπίσω  μερικά  βασικά  σημεία, που είναι σημαντικά όχι μόνο στην Ισραηλινή κατάσταση αλλά και γενικά στην Δύση και ιδίως εδώ στις ΗΠΑ.

Πρώτον:  Η επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ περιγράφεται ως μία τεράστια αποτυχία πληροφοριών, αλήθεια; …λοιπόν τι έγινε;

Δεύτερον: Θέλω να σκεφτείτε λιγάκι σαν τους άλλους…Τι έκανε η Χαμάς;..Δηλαδή το σχέδιο ήταν να φτιάξουμε μία μαζική αιματηρή  «επιδρομή» και στην συνέχεια να αντιμετωπίσουμε και να το πυροβολήσουμε με όλα τα Ισραηλινά στρατεύματα; Η, μήπως είναι κάτι άλλο;

Τρίτον: Πως επηρεάζει το Ισραήλ, εμάς τους υπόλοιπους;

 Κάθε ένα από αυτά τα ερωτήματα αξίζει και έναν μακρύ λόγο. Σίγουρα, κάποια μέρα, πολλοί θα γράψουν βιβλία για αυτό , αλλά, για τώρα, θα κάνω μία μικρή ανάλυση και είναι το καλύτερο που μπορώ να κάνω και να με συγχωρήσετε εάν δεν ανατρέψω κάθε πετραδάκι, έτσι;

 Μια «αποτυχία πληροφοριών»… πραγματικά; Η Χαμάς επιτέθηκε το Ισραήλ το πρωϊ του Σαββάτου, 7 Οκτωβρίου 2023 , ακριβώς την πεντηκοστή επέτειο της κοινής επίθεσης το 1973 από την Αίγυπτο, και Συρία στο Ισραήλ. Όλοι γνωρίζουμε ότι, οι Άραβες πιστεύουν και γιορτάζουν αυτήν την επέτειο, κάθε χρόνο, κυρίως οργανώσεις σαν την Χαμάς και Χεζμπολά και τώρα μας λένε ότι κανείς δεν «είδε» αυτό το ερχόμενο και ότι είναι μία «αποτυχία  πληροφοριών»;

Εδώ στην Αμερική, οι διάφορες υπηρεσίες πληροφοριών το γνωρίζουν αυτό πολύ καλά, το συζητούν και συνιστούν στα διάφορα σώματα ασφάλειας να το έχουν υπ’ όψιν τους και να  έχουν τα μάτια τους και αυτιά τους ανοιχτά περισσότερο του σύνηθες… Στο Ισραήλ, τι έκαναν; …το ξέχασαν;  …Όχι, δεν το πιστεύω καθόλου, ούτε και στην Αμερική! …Κρατήστε αυτήν την σκέψη παρακαλώ….

 Φίλοι μου, στις Αμερικανικές Σχολές Πολέμου, διδάσκεται αυτό που οι εκπαιδευτές ονομάζουν «αντι-επίκεντρο» προτάσεις…

Για παράδειγμα, τι θα γινόταν στην Αμερική εάν ο George Washington είχε αποτύχει στην απόβασή του στον ποταμό Delaware ….πως θα ήταν διαφορετικός ο εμφύλιος πόλεμος ή  εάν το ιαπωνικό ναυτικό είχε καλύτερη κάλυψη  από τα αεροπλάνα του αεροπλανοφόρου Midway… πώς θα είχε εξελιχθεί ο Β’ Παγκόσμιος πόλεμος στον Ειρηνικό… και κάτι τέτοια παρόμοια πράγματα.

Δηλαδή, να εξετάσουμε όχι μόνο τι συνέβη, αλλά τι θα μπορούσε να συμβεί ή να εξετάσουμε γιατί συνέβησαν τα πράγματα με τον τρόπο που έγιναν, πιο πέρα και πίσω από αυτό που φαίνεται εμφανές και προφανές…

Με αυτό το πνεύμα, ας φανταστούμε ότι την περασμένη εβδομάδα, κάποιος  αξιωματικός στις Ισραηλινές υπηρεσίες ασφαλείας έβγαλε ένα αρκετά συνηθισμένο μήνυμα σε τέτοιες περιπτώσεις που λέγεται «Ενημέρωση-Συναγερμός»  το οποίο θα έλεγε όπως π.χ. «προσοχή, αυτό το Σαββατοκύριακο πλησιάζουμε στην επέτειο του Yom Kippur , κρατείστε τις θέσεις σας, αυξήστε τις περιπολίες, επιθεωρήστε τα όπλα σας και τα πυρομαχικά και τα μάτια σας και τα αυτιά σας ανοικτά». Θα ήταν πολύ δύσκολο να σταλεί μία τέτοια προειδοποίηση και να είναι ετοιμασμένοι εκεί στην πρώτη γραμμή; Όσοι έχουν υπηρετήσει στον Στρατό, γνωρίζουν ότι τέτοια μηνύματα είναι ρουτίνα… δεν είναι τίποτε βαθύ, αλλά εξακολουθεί να είναι μία σαφής εντολή σ’ αυτούς στην πρώτη γραμμή να είναι προετοιμασμένοι.

Αντί αυτού, το περασμένο Σαββατοκύριακο είδαμε βίντεο από ισραηλινούς στρατιώτες και αστυνομικούς που πυροβολήθηκαν στα κρεβάτια τους στους στρατώνες και αρκετούς να έχουν παραδοθεί μόνο με τα εσώρουχά τους και να έχουν σκοτωθεί.

Αυτό, σημαίνει ότι οι εχθροί έσπασαν τους φράχτες γρήγορα και άμεσα. Που ήταν λοιπόν οι φρουροί;

Πώς παραβιάστηκαν τα φυσικά εμπόδια; Πως ξεπεράστηκαν οι ισραηλινοί kibbutzim και σφάχτηκαν εκατοντάδες πολίτες; Γνωρίζουμε ότι, το τυπικό ισραηλινό kibbutz δεν είναι ένα τυπικό σπίτι στο λιβάδι, αλλά ένα οχυρωμένο στρατόπεδο με περίφραξη από χάλυβα και πυργίσκους φρουράς… και όμως οι εχθροί μπήκαν!…

Απλά,  δεν πιστεύω ότι δεν υπήρχαν «ενδείξεις και προειδοποιήσεις», ή I & W (indications and warnings όπως λέμε στον στρατό) στην επερχόμενη επίθεση. Σε κάτι τόσο μεγάλο, πάντα υπάρχει κάτι που «κάνει κύματα» αλλά για κάποιον λόγο δεν μας το λένε… ίσως να το μάθουμε κάποτε!

Τώρα, τι έκανε η Χαμάς;

Τα βίντεο δείχνουν μεγάλους αριθμούς μαχητών της Χαμάς  να περνούν τα σύνορα με αλεξίπτωτα, μπουλντόζες που έσπασαν τον φράχτη, μοτοσικλέτες, διάφορα φορτηγά Toyota και να οργώνουν και να σκοτώνουν  μέσα στο Ισραήλ. Σε αυτό το σημείο το Ισραήλ ισχυρίζεται ότι έχει σκοτώσει 1.500 μαχητές της Χαμάς μέσα στο Ισραήλ τις τελευταίες ημέρες. Και βέβαια αυτό δεν ισχύει για εκείνους που αποσύρθηκαν πίσω στην Γάζα αφού πρώτα σκότωσαν εκατοντάδες  Ισραηλινούς και παίρνοντας εκατοντάδες ομήρους στην πορεία.

Δηλαδή, ήταν αυτό κάποιου είδους επιδρομή, ήταν απλώς μία μοναδική επιτυχία ή ήταν αυτή η επίθεση της Χαμάς ένα μέρος μιάς μεγαλύτερης στρατιωτικής επιχείρησης; Υπάρχει εδώ κάποια στρατηγική λογική; …απλώς ρωτάω! 

Για να βάλουμε τα πράγματα σε κάποια σειρά…. Ένα τάγμα, έχει περίπου 1.000 στρατιώτες και μία ταξιαρχία έχει περίπου 5.000 στρατιώτες.  Έτσι, είναι δίκαιο να πούμε ότι η Χαμάς οργάνωσε μία επίθεση σε επίπεδο ταξιαρχίας εναντίον του Ισραήλ.

Επιπλέον, η Χαμάς εκτόξευσε πάνω από 5-6.000 πυραύλους προς το Ισραήλ,  οι περισσότεροι μη κατευθυνόμενοι, με σχετικά μικρό ωφέλιμο φορτίο εκρηκτικών. Πολλοί από τους μαχητές της Χαμάς, φορούσαν παλιά πολιτικά ρούχα, ήταν ατημέλητοι, και με παλαιού  τύπου οπλισμό, με μερικούς Ρωσικούς αντιαρματικούς  πυραύλους και μερικούς Αμερικανικού τύπου… Με άλλα λόγια, μιλάμε για ελαφρύ πεζικό χωρίς υποστήριξη πυροβολικού ή τεθωρακισμένων, με μικρή υποστήριξη βασικού τύπου ντρόουν (μη επανδρωμένα) με κινεζικά λειτουργικά συστήματα τύπου Huawei που είναι δύσκολο να τα σπάσουν η να τα  εντοπίσουν τα Ισραηλινά ραντάρ.

Η Χαμάς και οι βοηθοί της που ετοίμασαν αυτήν την επίθεση, ήταν έξυπνοι και στοχαστικοί και μάλλον γνώριζαν τι έψαχναν οι Ισραηλινοί και κράτησαν όλες τις πληροφορίες μυστικές και υπό αυστηρό έλεγχο και πέτυχαν σε μεγάλο βαθμό τον στόχο τους, να καταφέρουν πλήγματα στον απλό κόσμο. Από αυτήν την άποψη, στην  μεγάλη υπαίθρια συναυλία γεμάτη με απλούς πολίτες κυρίως νέοι με παιδιά , η Χαμάς πέτυχε άγρια! Σκότωσε εκατοντάδες αμάχους!

Η ένοπλη επιχείρηση της Χαμάς δεν ήταν να καταστρέψει την μαχητική δύναμη του αντιπάλου και να καταστρέψει τον στρατό του. Η προσπάθεια αυτή ήταν να εξολοθρεύσει αμάχους στις πίσω περιοχές. Και αυτό εγείρει το ερώτημα: ποιός ήταν ο επιχειρησιακός στόχος , αν όχι το στρατηγικό όραμα;

Αγαπητοί μου φίλοι, δεν υπάρχει περίπτωση η Χαμάς να επικρατήσει κατευθείαν εναντίον του Ισραηλινού Στρατού. Η σύγκρουση αυτή βασίζεται στις θεμελιώδεις αρχές της Θρησκείας , αν όχι στην επιθυμία να εξαφανιστεί μία άλλη φυλή από το πρόσωπο της Γής , μέχρι τον τελευταίο σπόρο! Αυτός είναι ένας Θρησκευτικός πόλεμος! Γνωρίζοντας πόσο κοντά είναι το Ιράν να δημιουργήσει την ατομική βόμβα, η Αμερική έχει περικυκλώσει την περιοχή, κυρίως το Ιράν, με δύο αεροπλανοφόρα και με τα πλοία συνοδείας των και την αεροπορία τους και είναι έτοιμη να τους κτυπήσει, μαζί με το Ισραήλ, σε περίπτωση που κάνουν την παραμικρή κίνηση να υποστηρίξουν τους μαχητές της Χαμας.

Τι σημαίνει αυτό  για εμάς τους υπόλοιπους , έχοντας υπόψη όλα τα παραπάνω; Οι γραμμές «υπέρ και κατά»  του Ισραήλ έχουν εμφανιστεί πάρα πολύ καθαρά σε όλες τις κοινωνίες και στην πολιτική των ΗΠΑ και της Δύσης!

Καταλάβατε πριν ότι τα πράγματα είναι τόσο πικρά αποκρυσταλλωμένα; Δεν νομίζω!

Σε λίγες μόνο ημέρες από την σφαγή του Ισραήλ, έχουμε δει τα πάντα από μέλη του Κογκρέσου να υποστηρίζουν το Ισραήλ και να κατηγορούν το Ιράν, από φοιτητές σε διάφορα Πανεπιστήμια, από διάφορες υπηρεσίες, από συνεχείς αναφορές από τα ΜΜΕ και Κυβερνητική προπαγάνδα, όλο το 24ωρο, από διάφορους συμμάχους κλπ. κλπ.

Εν τω μεταξύ, πρέπει να σας πω ότι, ένα μεγάλο μέρος του στρατιωτικού προϋπολογισμού του Ισραήλ  χρηματοδοτείται με την βοήθεια των ΗΠΑ, που σημαίνει οι φορολογούμενοι των ΗΠΑ, αν όχι οι αγοραστές ομολόγων, πληρώνουν για ένα μέρος αυτού που πρόκειται να συμβεί.

Επίσης,  οι ΗΠΑ, μεταφέρουν τρομερές ποσότητες από πυρομαχικά και προμήθειες στο Ισραήλ,  γιατί τους τελευταίους  20 μήνες το Ισραήλ προμήθευσε πυρομαχικά και άλλο πολεμικό υλικό στην Ουκρανία!

Έτσι, αυτή την στιγμή το Ισραήλ δεν διαθέτει βόμβες , βλήματα πυροβολικού , άλλα πυρομαχικά και πολλά άλλα. Τώρα, τα  πυρομαχικά των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ θα  κατευθυνθούν στο Ισραήλ. Σύντομα λοιπόν, μπορεί να δούμε μία κατάρρευση του Ουκρανικού στρατού νωρίτερα αντί για αργότερα και αυτό θα είναι άλλη μία γεωπολιτική καταστροφή για τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ….

Η γενική επιστράτευση θα κοστίσει την Ισραήλινή οικονομία , όπως θα έχει και επιπτώσεις Παγκοσμίως. Οι πετρελαιοπαραγωγικές χώρες στην Μέση Ανατολή παρακολουθούν τις  εξελίξεις από κοντά. Ένας πόλεμος σε αυτήν την περιοχή δεν είναι ποτέ καλός συνδυασμός!

Η Γάζα θα καταστραφεί , όπως και ο λαβύρινθος των υπόγειων τούνελ. Ο περισσότερος κόσμος θα μετακομίσει στο νότιο τμήμα της Γάζας ή στη Δυτική Όχθη.

Αργότερα , η Γάζα, μπορεί να ανοικοδομηθεί με τα Ιρανικά κεφάλαια που κρατούν οι Αμερικανοί σε ομηρία στο Κατάρ, με επιπλέον συμπληρώματα από την Σαουδική Αραβία και το Κατάρ!

Παρακαλώ εδώ πρέπει να παρατηρήσετε την απόλυτη απουσία της Ρωσίας και της Κίνας, αλλά και το «ξεβράκωμα» του ρόλου της Ισλαμικής Τουρκίας και Ερντογάν, με την Χαμάς.

Είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας, αυτές τις δύσκολες στιγμές  να μείνουμε δίπλα στο Ισραήλ και να το υποστηρίξουμε την τεράστια προσπάθεια που κάνει να φέρει επιτέλους κάποια ελπίδα σταθερότητας και ειρήνης στην περιοχή και να σταματήσουν τα «μπούλινγ» των ισλαμιστών στην ευρύτερη περιοχή!…

Εμείς εδώ, δεν είμαστε ανάμεσα σε αυτούς τους μεγάλους «αποφασιστές» στην Ουάσιγκτον.

Στην πορεία, υπάρχει τουλάχιστον κάποια όψη ασφάλειας στο τραπεζικό σύστημα, στην ρευστότητα, στην διατήρηση μετρητών, και άλλων «παιχνιδιών» που σχετίζονται με την ενέργεια, χρυσού και άλλων σκληρών περιουσιακών στοιχείων όπως ο χαλκός, και άλλα βιομηχανικά μέταλλα….

Αυτά για τώρα και φροντίστε να έχετε ανοιχτό μυαλό. Προσοχή στα ΜΜΕ και την Τουρκική προπαγάνδα!

ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ!

Προχθές , 10 Οκτωβρίου 2023, ο βουλευτής Mάϊκλ Μακ Κόλ, από το Τέξας, πρόεδρος της επιτροπής Διεθνών Υποθέσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων, επιβεβαίωσε ότι έχει δώσει το «πράσινο φως» για να πάρει η Ελλάδα τα F-16. Μεγάλη νίκη για την Ελλάδα!

13 Οκτωβρίου 2023, ανακοινώθηκε, ότι… «για μια ακόμη χρονιά ο Λευκός Οίκος θεωρεί ότι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις της Τουρκίας στην βορειοανατολική  Συρία συνιστούν «ασυνήθιστη   και ιδιαίτερη απειλή για την εθνική ασφάλεια και την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ»…  Αυτό έχει βάλει φρένο στις προσπάθειες  της Τουρκίας να βομβαρδίσει τους Κούρδους της Βόρειας Συρίας! …….

13 Οκτωβρίου 2023 Αμερικανικό τελεσίγραφο στην Άγκυρα: «Καταδικάστε τώρα την τρομοκρατική επίθεση κατά του Ισραήλ!»

 Ο Γερουσιαστής Ρόμπερτ Μενέντεζ αποκαλύπτει ότι ο υπ. Εξωτερικών Μπλίνκεν έχει δεσμευθεί ότι δεν θα παρακάμψει τις αντιρρήσεις του στο θέμα των Φ-16 στην Τουρκία… «Σε μια τέτοια περίπτωση, διαθέτω και άλλα εργαλεία, θα ήταν ανόητο εκ μέρους της κυβέρνησης να επιλέξει την σύγκρουση , δεν πιστεύω ότι θα το κάνει.»

Γράφει ο Τούρκος δημοσιογράφος Ντιλιμάν Αμντουλκαντέρ ( Diliman Abdulkader) , γεννημένος στο Κιρκούκ, Γεωπολιτικός αναλυτής που ενημερώνει το Αμερικανικό Κογκρέσο για θέματα της Μέσης Ανατολής….. « Εχθές, ανώτατο στέλεχος της Χαμάς, παραδέχθηκε ότι η Τουρκία και το Ιράν γνώριζαν για την σφαγή στο Ισραήλ!….»  Το ερώτημα είναι, η Τουρκία, είναι δυνατόν να είναι ακόμα σύμμαχος στο ΝΑΤΟ , όταν υποστηρίζει κρατική τρομοκρατία;

Ο Υπ. Εξωτερικών των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων ( UAE ), to 2017, σε συγκέντρωση Υπουργών Εξωτερικών Ευρώπης είπε τα ακόλουθα: «Θα έλθει η ημέρα που θα δούμε πολύ περισσότερους ακραίους και βάρβαρους τρομοκράτες να έρχονται από Ευρώπη, λόγω έλλειψης αποφάσεων, προσπαθώντας να είναι «πολιτικά ορθοί» ή νομίζοντας ότι γνωρίζουν την Μέση Ανατολή ή το Ισλάμ, καλύτερα από εμάς… Συγνώμη, αλλά αυτό είναι απλώς τεράστια άγνοια και θα το πληρώσετε!!!!…»

Τα συμπεράσματα δικά σας!

 Ο κ. Κυριμλής είναι πρόεδρος του Μακεδονικού Συλλόγου Greater Washington D.C. Area και πρώην Ύπατος Πρόεδρος Παμμακεδονικής Ένωσης Αμερικής

The post Η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή, από άλλη… ματιά! | Του Στ. Κυριμλή appeared first on Eptanews.gr.

Τα λάθη είχαν ως γενεσιουργό αιτία :(1) την υποτίμηση της επικινδυνότητας της Τουρκικής στρατηγικής, όπως αυτή σχεδιάσθηκε από τον Νιχάτ Ερίμ την δεκαετία του 1950 και έκτοτε ακολουθείται πιστά, με στόχο τον έλεγχο όλης της Κύπρου  και(2) την παραγνώριση των διδαγμάτων του σοφού προγόνου μας Θουκυδίδη για τη σημασία της ισχύος στις σχέσεις μεταξύ των κρατών .

Η στρατιωτική ισχύς είναι βασικός συντελεστής παραγωγής ασφάλειας αναγκαίος για την ενίσχυση της δυνατότητας αυτοάμυνας τής Κυπριακής Δημοκρατίας(ΚΔ), την αποτροπή της Τουρκικής επέκτασης, την ενδυνάμωση της διπλωματικής ικανότητας της ΚΔ και τής δυνατότητας της να συνάπτει αμυντικές συμμαχίες, που απαιτούν και κοινή συνεισφορά στην ασφάλεια (κυρίως διάθεση αεροναυτικών δυνάμεων).

Πρέπει να συνειδητοποιηθεί, ότι ο Ελληνισμός τήςΚύπρου σήμερα αντιμετωπίζει την μεγαλύτερη απειλή κατά της ασφάλειας του, στην ιστορική διαδρομή του, επειδή ηΤουρκία δεν στοχεύει μόνο στον έλεγχο όλης της Κύπρου, αλλά και στην εκρίζωση του από το νησί.Το έπραξε στις κατεχόμενες περιοχές, το ίδιο απεργάζεται και για τις ελεύθερες περιοχές.Ακολούθησε και στη Κύπρο τον δοκιμασμένο φρικτό μηχανισμό εξόντωσης άοπλων πληθυσμών της Μ. Ασίας, με πράξεις βίας και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, που έμειναν ατιμώρητα.

Η επεκτατική στρατηγική της Τουρκίας σε βάρος της Κύπρου, πρέπει να μελετάται σε βάθος και να είναι κτήμα όλων, όσων χειρίζονται το Κυπριακό και λαμβάνουν αποφάσεις για το μέλλον και την επιβίωση του Κυπριακού Ελληνισμού.Για το θέμα αυτό υπάρχει αξιόλογη βιβλιογραφία Ελλήνων(«η άλλη πλευρά», «αναφορές του Νιχάτ Ερίμ για τη Κύπρο», «αιματηρή αλήθεια» κ.ά.)και Τούρκων όπως”το στρατηγικό βάθος” τού Νταβούτογλου , αλλά θα έπρεπε με μέριμνα της ΚΔ , να είχαν  μεταφρασθεί στην Ελληνική(όπως γράψαμε και το2019) και τρία βιβλία αξιωματούχων του Τουρκικού κράτους ,που είχαν ενεργό ρόλο στη σύνταξη και υλοποίηση αυτής της στρατηγικής.Είναι τα βιβλία:

«Η Κύπρος από όσα Είδα και Γνωρίζω», Άγκυρα 1976, του Νιχάτ Ερίμ, καθηγητή διοικητικού δικαίου, συμβούλου τού πρωθυπουργού Μεντερές, συντάκτη των εκθέσεων Νιχάτ Ερίμ για την Κύπρο 1956, ενεργό μέλος της Τουρκικής αντιπροσωπείας για την σύνταξη των Συνθηκών Ζυρίχης-Λονδίνου 1960, πρωθυπουργού της Τουρκίας (1971-1972).

«Στην Πραγματικότητα Ουδείς Κοιμόταν»2001, του Ισμαήλ Τάνσου απόστρατου συνταγματάρχη του Τουρκικού στρατού.  Ώς ταγματάρχης διετέλεσε επιτελής του Γραφείου Ειδικού Πολέμου(ΓΕΠ) του Γενικού Επιτελείου Στρατού της Τουρκίας,και συνέταξε  το 1958, κατόπιν εντολής τής κυβέρνησης Μεντερές, το «σχέδιο επανάκτησης Κύπρου, κωδικός K.J.P» στο πνεύμα τής” εθνικής ιδέας ότι το νησί ανήκε στην Τουρκία, η οποία το κατάκτησε με κόστος75000 μαρτύρων”.Για την υλοποίηση του σχεδίου ανέπτυξε ενεργό δράση, με αποστολή οπλισμού του Τουρκικού στρατού στη Κύπρο, στρατικοποίηση της παράνομης οργάνωσης ΤΜΤ στη Κύπρο (επάνδρωση με Τούρκους αξιωματικούς, εκπαίδευση των στελεχών της στη Τουρκία κ.ά.)και καθορισμό της αποστολής της «να παρεμποδίσει τήνΕΝΩΣΗ της Κύπρου με την Ελλάδα και να εκπληρώσει τα καθήκοντα της σύμφωνα με τα στρατηγικά, πολιτικά και στρατιωτικά συμφέροντα τής Τουρκίας»(Σελ. 13 του βιβλίου του, μεταφρασθέντος στην Αγγλική και εκδοθέντος το 2007 στην«ΤΔΒΚ» ).Σχετικό άρθρο μου με τίτλο “ το σχέδιο επανάκτησης Κύπρου “ δημοσιεύθηκε στις εφημερίδες  “φιλελεύθερος” τήν 5.6.2019  και “σημερινή” την 9.6.2019.

«Ίχνη που Έμειναν στη Σκιά και Εμείς που Επισκιαστήκαμε» Κωνσταντινούπολη 2006, του απόστρατου στρατηγού του Τουρκικού στρατού Κεμάλ Γιαμάκ. Ώς συνταγματάρχης διετέλεσε επιτελής στοΓΕΠ την περίοδο 1966-1968, ως ταξίαρχος διευθυντής του ΓΕΠ και ως στρατηγός, διοικητής των Τουρκικών δυνάμεων κατοχής στη Κύπρο, της Στρατιάς του Αιγαίου, και Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού της Τουρκίας.

Τα βιβλία περιλαμβάνουν τις βασικές πτυχές της Τουρκικής στρατηγικής για την Κύπρο, περιγράφουν τα γεγονότα που σχετίζονται με αυτήν  και η χρησιμότητα τους είναι μεγάλη γιατί τα πληροφοριακά στοιχεία που παρέχουν:

Επιβεβαιώνουν μέσα από Τουρκικές κρατικές πηγές, την επεκτατική στρατηγική της Τουρκίας σε βάρος της Κύπρου.

Ερμηνεύουν την μεθόδευση προώθησης της στρατηγικής της, μέσω των συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου 1960 (εγγυητικά δικαιώματα, στρατεύματα κ.ά.) στις οποίες διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο ο Νιχάτ Ερίμ.

Ρίχνουν φως στα αίτια των γεγονότων του 1963.Καταρρίπτουν τον μύθο ότι αυτά, πηγάζουν από την αντιπαράθεση των δύο κοινοτήτων και επιβεβαιώνουν, ότι  έχουν τη ρίζα τους στον στρατηγικό σχεδιασμό του Τουρκικού Κράτους σε βάρος της Κύπρου, που συνεχίζεται μέχρι σήμερα για την εξυπηρέτηση των δικών του στρατηγικών συμφερόντων. Τα γεγονότα του 1963, όπως αποκαλύπτεται μέσα από τουρκικές κρατικές πηγές, προκλήθηκαν από την ΤΜΤ, που συγκρότησε η Τουρκία μυστικά στην Κύπρο, για την υλοποίηση του σχεδίου«Επανάκτηση Κύπρου». Η Τουρκία άρχισε να μεταφέρει οπλισμό στην Κύπρο, πριν από την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας(ΚΔ) και συνέχισε και μετά από αυτήν.

Αποδεικνύουν ότι η Τουρκική εισβολή και η συνεχιζόμενη κατοχή,  έγιναν με πρόσχημα την αποκατάσταση της συνταγματικής τάξης στην Κύπρο και την προστασία των Τουρκοκυπρίων και πραγματική αιτία την κατάλυση τήςΚΔ και τον έλεγχο τής Κύπρου, για λόγους οι οποίοι σχετίζονται με την ασφάλεια της Τουρκίας, όπως σχεδιάστηκε με τις εκθέσεις Νιχάτ Ερίμ το 1956:Να εγκατασταθούν τουρκικά στρατεύματα στο νησί, να μετακινηθεί ο Ελληνικός πληθυσμός σε ξεχωριστή περιοχή, να μεταφερθούν Τούρκοι έποικοι για να ανατραπεί η δημογραφική υπεροχή των Ελλήνων κ.ά.

Ερμηνεύουν την εμμονή τήςΤουρκίας για λύση τουρκικών όρων στο κυπριακό και τη μεθόδευση δημογραφικής αλλοίωσης και των ελευθέρων περιοχών τής Κύπρου.

Η γνώση σε βάθος της επικινδυνότητας τήςΤουρκικής στρατηγικής για τη Κύπρο και τής σημασίας τής στρατιωτικής ισχύος, θα αποτρέψει νέα λάθη μας στο Κυπριακό.Κύρια λάθη μετά την Τουρκική εισβολή ήσαν:

Ο εκτροχιασμός του Κυπριακού προβλήματος από θέμα Τουρκικής εισβολής, κατοχής, εποικισμού και εθνοκάθαρσης σε θέμα δικοινοτικής διαφοράς(διακοινοτικές συνομιλίες με την υποτελή διοίκηση της Τουρκίας για λύσηΔΔΟ, υπο την απειλή των κατοχικών στρατευμάτων)

Η επικράτηση της «σχολής σκέψης» ότι οι μικρές χώρες είναι μάταιο να επενδύουν στην άμυνα με συνέπεια την αποδυνάμωση της στρατιωτικής ισχύος τήςΚΔ και την συμφωνία στις συνομιλίες για τό κυπριακό,να αφοπλισθεί το κυπριακό κράτος μετά τη λύση.

Η εφαρμογή πολιτικής κατευνασμού τήςΤουρκίας, που όχι μόνο δεν ανακόπτει αλλά αυξάνει την επιθετικότητα της.

Η έλλειψη πανεθνικής στρατηγικής τούΕλληνισμού για απελευθέρωση της Κύπρου.

Είναι απαραίτητο να γίνει αναγνώριση των λαθών για να χαραχθεί νέα πορεία στο Κυπριακό.Αυτό προϋποθέτει βαθιά γνώση τήςΤουρκικής στρατηγικής για τη Κύπρο και ενίσχυση τής δυνατότητας αντίστασης τήςΚ.Δ.

Ο κ. Κλόκκαρης είναι αντιστράτηγος ε.α.

The post Τουρκική Στρατηγική Άλωσης τής Κύπρου  | τού Φοίβου Κλόκκαρη appeared first on Eptanews.gr.

Και τούτο διότι, με τον νόμο αυτόν αίρονται διακωλυτικές προϋποθέσεις στο άνω κομβικό, δημοκρατικό δικαίωμα των συμπατριωτών μας που ζουν στο εξωτερικό. Πράγματι, οι οικείες παράγραφοι του άρ. 2 του αρχικού Ν. 4648/2019 αναφορικά με τις προϋποθέσεις εγγραφής στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους ψηφοφόρων του εξωτερικού, περί συγκρότησης Διακομματικής Επιτροπής εξέτασης ενστάσεων κατά απορριπτικών αποφάσεων εγγραφής στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους, περί διαδικασίας εγγραφής στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους και περί της εφαρμογής των περιορισμών εγγραφής στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους στις εκλογές για την ανάδειξη μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, καταργούνται με την καινούργια νομοθεσία.

Την αρχική μορφή του Ν. 4648/2019 την είχα επικρίνει με έντονο τρόπο υποστηρίζοντας ότι η για τον απόδημο Ελληνισμό εξάρτηση του συνταγματικού δικαιώματος της ψήφου από πρόσθετες, συγκριτικά με τους κατοικούντες στην Ελλάδα πολίτες, γραφειοκρατικές προϋποθέσεις αντανακλούσε, αν μη τι άλλο, μια πολύ περιοριστική και κοντόφθαλμη θεώρηση του Έλληνα νομοθέτη επί του ζητήματος (Ίδετε το άρθρο μου ‘‘Η ψήφος των Ελλήνων του Εξωτερικού και η μυωπική προσέγγιση του Έλληνα νομοθέτη’’.

Δεν είναι διόλου ασήμαντο, άλλωστε, το γεγονός ότι στην αιτιολογική έκθεση του νέου νόμου εμπεριέχεται μια ex post (εκ των υστέρων) ειλικρινής και απερίφραστη ομολογία της ουσιωδώς προβληματικής αρχικής νομοθετικής ρύθμισης του 2019 (ίδετε την αιτιολ. Έκθεση: ‘‘Με τον τρόπο αυτό καθίσταται δυσχερής η συμμετοχή στις εκλογές για το μεγαλύτερο μέρος των εκλογέων του εξωτερικού’’).

Επί της ουσίας, ωστόσο, η ευρεία θέαση της πρόσφατης νομοθετικής πρωτοβουλίας καταδεικνύει το αλυσιτελές, από άποψη συνταγματικής σκοπιμότητας, της θέσπισης (με το από 28-11-2019 Ψήφισμα της Θ’ Αναθεωρητικής Βουλής) της παρ. 4 του άρ. 54 του Συντάγματος. Από το 2019, στο άρ. 54§4 του Συντάγματος προβλέπεται ότι ‘‘μπορεί να τίθενται προϋποθέσεις στην άσκηση του εκλογικού δικαιώματος στον τόπο διαμονής τους από τους εκλογείς που κατοικούν έξω από την Επικράτεια, όπως ο πραγματικός δεσμός με τη Χώρα, η  αυτοπρόσωπη παρουσία σε εκλογικό τμήμα, ο χρόνος απουσίας τους από τη Χώρα ή η παρουσία τους στη χώρα για ορισμένο χρόνο στο παρελθόν’’.

Τότε, λοιπόν, είχα υποστηρίξει (Η ψήφος των Ελλήνων του Εξωτερικού και η μυωπική προσέγγιση του Έλληνα νομοθέτη ότι δεδομένου ότι στο άρ. 51§3 του Συντάγματος ορίζεται πως ‘‘ο νόμος δεν μπορεί να περιορίσει το εκλογικό δικαίωμα παρά μόνο αν δεν έχει συμπληρωθεί κατώτατο όριο ηλικίας ή για ανικανότητα δικαιοπραξίας ή ως συνέπεια αμετάκλητης ποινικής καταδίκης για ορισμένα εγκλήματα’’ και συνεπώς επειδή απαριθμούνται από τον Συνταγματικό Νομοθέτη αποκλειστικά, περιοριστικά και εξαντλητικά, ως ‘‘numerus clausus’’, οι περιορισμοί που μπορεί ο Κοινός Νομοθέτης (η Βουλή) να επιθέσει στο δικαίωμα του εκλέγειν που έχουν οι κατέχοντες την ελληνική ιθαγένεια και κατοικούντες είτε στο Εσωτερικό είτε στο Εξωτερικό, το προστεθέν (το 2019) άνω άρ. 54§4 στο Σύνταγμά μας αποτελούσε ουσιαστική τροποποίηση των παρ. 3 και 4 του άρ. 51 του Συντάγματος, τροποποίηση μάλιστα με έντονο ‘‘άρωμα’’ αντισυνταγματικότητας, καθώς οι άνω διατάξεις (άρ. 51 §3 και 4) δεν περιλαμβάνονταν στον κατάλογο των διατάξεων που η προηγούμενη σύνθεση της Βουλής (προ της 7-7-2019) είχε αποφασίσει να αναθεωρηθούν.Επιπλέον, είχα επισημάνει ότι διάταξη του Συντάγματος (αρ. 54§4) που ρυθμίζει τα σχετικά με το εκλογικό σύστημα και τις εκλογικές περιφέρειες (ήτοι ρυθμίζει άλλο θέμα) δεν είναι συνταγματικώς νοητό να θέτει περιορισμούς, πρόσθετους και αντιθετικούς, σε άλλη διατάξη του Συντάγματος που ρυθμίζει αυτήν καθ’ αυτήν την άσκηση του εκλογικού δικαιώματος (αρ. 51§3).Ο πρόσφατος νόμος (Ν. 5044/2023), λοιπόν, που αίρει τους περιγραφόμενους στον Ν. 4648/2019 περιορισμούς στο δικαίωμα του εκλέγειν των εκλογέων του Εξωτερικού, επειδή ακριβώς ο νόμος του 2019 ήταν εκτελεστικός του άρ. 54§4 του Συντάγματος, δεδομένου ότι το άρ. 54 όριζε δυνητικούς περιορισμούς στο άνω δικαίωμα, επιβαλλόμενους με νόμο, αποτελεί, και κατά τον κοινό νου, ‘‘πρακτική αποκαθήλωση’’ της πολιτικής σκοπιμότητας και ρυθμιστικής χρείας μιας έντονα αμφιλεγόμενης συνταγματικής διάταξης, αυτής δηλαδή του άρ. 54§4. Κάλλιο αργά, παρά ποτέ (!), θα έλεγα εγώ.Από την άλλη πλευρά, όμως, δυστυχώς δεν μπορώ να πω τα ίδια στο ζήτημα της καθιέρωσης της επιστολικής ψήφου (τουλάχιστον) για τους απόδημους Έλληνες. Δεν ξέρω κατά πόσο το θυμάται ο Κυριάκος Μητσοτάκης, εμένα όμως δεν μου βγαίνουν από τον νου τα λόγια του, λίγο καιρό μετά (Σεπτέμβριος 2019) που πρωτοέγινε Πρωθυπουργός, κατά την ομιλία του προς την Ομογένεια στο Πολιτιστικό Κέντρο Αγίου Δημήτριου της Ν. Υόρκης: «Το 2023, όταν θα γίνουν οι επόμενες εθνικές εκλογές, θα μπορείτε επιτέλους να ψηφίζετε από τον μόνιμο τόπο διαμονής σας… Θα νομοθετήσουμε την επιστολική ψήφο ώστε να μπορεί ο κάθε ένας ο οποίος είναι εγγεγραμμένος στους εκλογικούς καταλόγους να ψηφίζει εξ αποστάσεως, να μην αναγκάζεται να γυρίζει στην πατρίδα και να επωμίζεται το κόστος».Η θέσπιση, όμως, της επιστολικής ψήφου (postal voting) των Ελλήνων του εξωτερικού ακόμη ‘‘αναζητείται’’ εδώ, αν και η συγκεκριμένη δυνατότητα θα μπορούσε να θεωρηθεί σε πολλές χώρες ακόμη και ως ‘‘αυτονόητο κεκτημένο’’. Από την πλευρά μου, ενδεικτικά υποδεικνύω τις λύσεις που έχουν δώσει οι Γερμανοί και οι Γάλλοι. Κατά τη ρύθμιση που έχουν επιλέξει οι Γερμανοί ήδη από τη δεκαετία του ‘50 , ο Γερμανός εκλογέας του εξωτερικού υποβάλλει αίτηση εγγραφής στον ειδικό εκλογικό κατάλογο και αίτηση για την έκδοση εκλογικού δελτίου. Εν συνεχεία, μετά την τελική έγκριση των υποψηφιοτήτων και την εκτύπωση των ψηφοδελτίων, τα ταχυδρομικά έγγραφα της ψηφοφορίας του αποστέλλονται από τις γερμανικές αρχές αυτόματα μαζί με την εκλογική κάρτα. Επομένως, είναι σημαντικό η αίτησή του να παραληφθεί από τον αρμόδιο δήμο εγκαίρως, περίπου 1,5 μήνα πριν από τις εκλογές. Τα δε ταχυδρομικά έγγραφα που περιέχουν και την επιστολή της ψήφου στέλνονται στη Γερμανία μέχρι και τη λήξη της ψηφοφορίας κατά την ημέρα της διεξαγωγής των εκλογών.Ο γερμανικός νόμος για την επιστολική ψήφο (Briefwahl) των Γερμανών του εξωτερικού (Auslandsdeutsche) είναι απλός και σαφής ( ίδετε για λεπτομέρειες τη διεύθυνση https://www.bundestag.de/resource/blob/423388/66e1d53be6617955212d6c18e008eeb0/WD-3-076-15-pdf-data.pdf). Δια τούτο, ενώ το ποσοστό των Γερμανών γενικά (εσωτερικού και εξωτερικού δηλ.) που το 1957 (έτος που εισήχθη η επιστολική ψηφοφορία στη γερμανική νομοθεσία) ψήφισαν μέσω ταχυδρομείου ήταν 4,9% επί του συνόλου των ψηφισάντων, το 2021, στις τελευταίες εκλογές κατά τις οποίες εξελέγη Καγκελάριος ο Olaf Scholz, ανήλθε στο πράγματι εντυπωσιακό 47,3% (!).Και στη Γαλλία, όμως, δεν πάνε πίσω ( ίδετε για μια πλήρη περιγραφή την ηλεκτρονική διεύθυνση https://www.diplomatie.gouv.fr/fr/services-aux-francais/voter-a-l-etranger/modalites-de-vote/vote-par-correspondance/). Οι ψηφοφόροι του εξωτερικού που είναι εγγεγραμμένοι στον προξενικό εκλογικό κατάλογο (LEC) αιτούνται στο κατά τόπο αρμόδιο γαλλικό προξενείο την ενεργοποίηση της επιστολικής ψήφου (voter par correspondance). Σε σφραγισμένο φάκελο τους αποστέλλονται από τις γαλλικές αρχές τα ψηφοδέλτια, ο φάκελος του ψηφοδελτίου, ένας φάκελος ταυτοποίησης του προσώπου και ένας φάκελος με τη διεύθυνσή του. Το ψηφοδέλτιο τοποθετείται από τον Γάλλο του εξωτερικού στον φάκελο του ψηφοδελτίου, ο οποίος με τη σειρά του τοποθετείται στον φάκελο της ταυτότητας του προσώπου. Ο φάκελος της ταυτότητας μαζί με έγγραφο που περιέχει την υπογραφή του εκλογέα εισάγεται μετά στον φάκελο αποστολής. Ο ταχυδρομικός φάκελος αποστολής σφραγίζεται από τον ψηφοφόρο και στέλνεται κατόπιν στο προξενείο, το οποίο και οφείλει να τον προωθήσει στις εκλογικές αρχές μέχρι την περάτωση της ψηφοφορίας.Ανά τον κόσμο, λοιπόν, και σε πολλά κράτη η επιστολική ψήφος, ιδίως για τους πολίτες που έχουν μεν την ιθαγένεια του συγκεκριμένου κράτους αλλά ζουν σε κάποιο άλλο, είναι απτή πραγματικότητα. Συνεπώς, τη στιγμή που στην Ελλάδα επαιρόμεθα ότι φτάσαμε ήδη στο σημείο να πραγματοποιούνται ετησίως πάνω από 1 δισ. συναλλαγές με το Δημόσιο ψηφιακά (ίδετε στη διεύθυνση https://www.kathimerini.gr/economy/562226239/xeperasan-to-1-dis-oi-psifiakes-synallages-me-to-dimosio-to-2022/) και συνεπαγωγικά, κανονικά τώρα θα ήταν η ώρα να ανοίξουμε τη δημόσια συζήτηση (όχι μόνο για την επιστολική ψηφοφορία αλλά) και για την ψηφιακή ψηφοφορία (digital voting), η ‘‘δικαιολογία’’ ότι στον πρόσφατο νόμο δεν συμπεριελήφθη καμία πρόνοια για το δικαίωμα του εκλέγειν του απόδημου Ελληνισμού μέσω ταχυδρομικής επιστολής διότι για…τεχνικούς λόγους δεν είμαστε ακόμα έτοιμοι, ακούγεται μάλλον (τουλάχιστον στα δικά μου αυτιά) ως ‘‘υπεκφυγή μιζεραμπιλισμού’’… Όπως, ωστόσο, έχω τονίσει (ίδετε   το άρθρο μου ‘‘H μεγάλη χαμένη ευκαιρία της ψήφου των αποδήμων’’ στη διεύθυνση https://eptanews.gr/apopsi/i-megali-chameni-eykairia-tis-psifoy-ton-apodimon-toy-christoy-gkoygkoyrela/), η ψήφος των Ελλήνων του εξωτερικού δεν είναι, και ούτε πρέπει να είναι, ένα αμιγώς νομικό ζήτημα, ούτε απλά έκφανση συνταγματικού ‘‘δικαιωματισμού’’. Η ουσιαστική και διαδικαστική εξίσωση του δικαιώματος του εκλέγειν του απόδημου Ελληνισμού με αυτό των Ελλήνων που ζουν ‘‘εντός επικράτειας’’ αποτελεί μέγιστη πολιτική πρόκληση. Με την εξακτίνωσή του,  ο Ελληνισμός αποκτά τη δύναμη του δικτύου, στο οποίο (δίκτυο) το δικαίωμα του εκλέγειν των εκτός Ελλάδας συμπατριωτών μας είναι και μια εκ των ‘‘συγκολλητικών ουσιών’’ του, άρα παράλληλα και διαρκής de facto πιστοποίηση της ύπαρξής του από τη μια, αλλά και γόνιμη ισχυροποίηση των περιφερειακών σημείων του από την άλλη, των σημείων δηλαδή που δεν ανήκουν σε αυτό που θα αποκαλούσαμε μητροπολιτικό κέντρο. Αλήθεια, θα το καταλάβουν κάποτε αυτό οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου ή θα προτιμούμε διαρκώς την εσωστρεφή μικροπολιτική ‘‘ομφαλοσκόπηση’’; Καταληκτικά, απαντώντας στο ερώτημα που τίθεται στην επικεφαλίδα, θα ήταν δυνατόν να ειπωθεί, θαρρώ, ότι ο νέος νόμος για την ψήφο των Ελλήνων του εξωτερικού, επί ενός διττού πεδίου κριτικής, είναι αφενός, από τη σκοπιά του νομοθετικού σώματος, μια ab intra (εκ των έσω) ‘‘νομοτεχνική απονεύρωση’’ του άρ. 54§4 του Συντάγματος και αφετέρου μια (ελπίζω) ‘‘άσκηση αναβλητικότητας’’, και όχι οριστική ματαίωση, στο ζήτημα της νομικής κατοχύρωσης της επιστολικής ψήφου, αναβλητικότητας, πάντως, που, δεδομένου ότι στην παρούσα συγκυρία υπήρχε η απαιτούμενη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, ξεκάθαρα λογίζεται ως μια (άλλη) χαμένη, μα εξαιρετική, ευκαιρία για την τελική θέσπιση της επιστολικής ψηφοφορίας για τους απανταχού Έλληνες ανά τον Κόσμο.

The post Τι είναι τελικά ο πρόσφατα ψηφισθείς νόμος για την ψήφο των απόδημων | Του Χρ. Γκουγκουρέλα appeared first on Eptanews.gr.

Ερωτηθείς δε ο Πρωθυπουργός για τη στάση της χώρας απάντησε με νόημα λέγοντας ότι οποιαδήποτε συμφωνία μπορεί ενδεχομένως να συνεπάγεται και κάποιες υποχωρήσεις από θέσεις που αποτελούν την αφετηρία της διαπραγμάτευσης (https://slpress.gr/ethnika/kai-kyriarchia-sto-trapezi-o-mitsotakis-testarei-antidraseis/). Στο θεωρητικό ενδεχόμενο, λοιπόν, που μετά από την προβλεπόμενη (από το Καταστατικό του ΔΔΧ) αμοιβαία υπογραφή ενός συνυποσχετικού μεταξύ των δύο χωρών, η παραπάνω ελληνοτουρκική διαφορά αχθεί προς κρίση στη Χάγη, το μείζον και εθνικά φλέγον ερώτημα είναι ποια μορφή κινδυνεύουν να πάρουν οι ‘‘υποχωρήσεις’’ της ελληνικής πλευράς ή ποιες πιθανές ‘‘υποχωρήσεις’’ της Ελλάδας θα εξετάσει το Δικαστήριο.

Κατά πρώτον, αν και όταν αχθεί η διαφορά στη Χάγη, στον πυρήνα του προβληματισμού του ΔΔΧ επί των λεγόμενων προδικαστικών ζητημάτων, ανάγεται ο προσδιορισμός των τίτλων δικαιωμάτων (entitlements) των αντίδικων πλευρών και των αντίστοιχων σημείων γεωγραφικού εντοπισμού, έκτασης και αποτύπωσής τους. Αυτή η δικανική προεργασία είναι λογικά απαραίτητη, διότι έτσι εντοπίζονται οι γεωγραφικές ζώνες άσκησης είτε της εθνικής κυριαρχίας είτε των δυνητικών κυριαρχικών δικαιωμάτων των αντιμαχόμενων δικαστικά πλευρών και κατόπιν καταφάσκεται (όπως συμβαίνει και θα συμβεί στην περίπτωση της οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας) ή όχι η αλληλοεπικάλυψη (overlapping) των επικαλούμενων θαλασσίων ζωνών των δύο χωρών, αλληλοεπικάλυψη που είναι και η νομική και λογική μήτρα της δικαστικής προσφυγής.

Η νομολογία, άλλωστε, του ΔΔΧ επιβεβαιώνει άμεσα και εμφατικά το άνω ‘‘δικανικό προαπαιτούμενο’’ (As the Court has indicated previously, “[a]n essential step in any delimitation is to determine whether there are entitlements, and whether they overlap” (Maritime Delimitation in the Indian Ocean (Somalia v. Kenya), Judgment, I.C.J. Reports 2021, p. 276, para. 193; see Continental Shelf (Tunisia/Libyan Arab Jamahiriya), Judgment, I.C.J. Reports 1982, p. 42, para. 34).

Κατά την εκδίπλωση, λοιπόν, των πραγματολογικών δεδομένων επί των τόπων και χώρων που η Ελλάδα θα εμφανίσει τίτλους δικαιωμάτων (entitlements), η Τουρκία θα έχει την ουσιαστική ευκαιρία να θέσει το ζήτημα της αποστρατικοποίησης των ελληνικών νησιών, το οποίο το συνδέει με την άσκηση της εθνικής μας κυριαρχίας σε αυτά. Η Τουρκία δηλαδή θα βρει διεθνές δικαστικό forum για να προβάλει τον ισχυρισμό της (και να κριθεί αυτός βεβαίως από το Δικαστήριο) ότι με βάση τις Συνθήκες της Λωζάνης (1923) και του Παρισιού (1947), προϋπόθεση της κατάφασης της εθνικής κυριαρχίας της χώρας μας επί των νησιών που αναφέρονται στις άνω Συνθήκες και άρα της νομικής ισχύος και διεθνούς εγκυρότητας των ‘‘τίτλων δικαιωμάτων’’ μας, ήταν και είναι τα νησιά αυτά (τα νησιά των παραπάνω Συνθηκών) να παραμένουν χωρίς δυνάμεις που θεωρούνται και είναι στρατιωτικές (militarized forces).

Μάλιστα, στην από 17-9-2022 επίσημη επιστολή του τότε αντιπροσώπου της στον ΟΗΕ, κ. Feridun Sinirlioglu, η Τουρκία δεν… αστειευόταν καθόλου και επέμενε στην άνω προκλητική τοποθέτησή της (file:///C:/Users/user/Downloads/A_77_354–S_2022_703-EN.pdf: The correct legal conclusion in this case is that the cession of territory was made conditional on a fundamental restriction on the territorial sovereignty of Greece: the demilitarization of the islands in question).

Μπορεί, επομένως, η Ελλάδα, κατά τις τελευταίες μέρες της πρωθυπουργίας Α. Σαμαρά, να είχε καταθέσει την από 14-1-2015 επίσημη δήλωση στον ΟΗΕ περί της εκ μέρους της αποδοχής της υποχρεωτικής δικαιοδοσίας του ΔΔΧ μόνο σε διαφορές της με τρίτα κράτη που δεν έχουν να κάνουν με τα σύνορά της ή με ζητήματα εδαφικής της κυριαρχίας, συμπεριλαμβανομένων και διαφορών για το εύρος και τα όρια της αιγιαλίτιδας ζώνης (χωρικών υδάτων) και του εθνικού εναέριου χώρου της, αλλά, ήδη από ένα πιθανό προδικαστικό στάδιο στη Χάγη κινδυνεύει να βρεθεί ad hoc, με υποβολή σχετικού δικανικού ισχυρισμού και συλλογισμού της Τουρκίας, να συζητεί για αυτήν καθεαυτήν την εθνική κυριαρχία της και τη νομική και διεθνοπολιτική ιστορική κατοχύρωσή της επί των νήσων που αναφέρονται στις παραπάνω διεθνείς Συνθήκες!

Κατά δεύτερον, στο τελικό στάδιο της δικανικής κρίσης του ΔΔΧ, ο κανόνας του άρ. 121 της Διεθνούς Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, ήτοι η αρχική διεθνής δικαιϊκή παραδοχή ότι, καταρχάς, τα νησιά που υποστηρίζουν αυτόνομη ανθρώπινη διαβίωση ή έχουν οικονομική δραστηριότητα έχουν  και πλήρη επήρεια στις θαλάσσιες ζώνες τους, ‘‘αναλογικοποιείται’’ και προσαρμόζεται στις νομικές, γεωγραφικές, γεωλογικές και διεθνοπολιτικές περιστάσεις κάθε υπόθεσης. Υπό αυτό το δεδομένο, λοιπόν, στη Χάγη θα ομιλήσουμε (για) και θα διεκδικήσουμε ‘‘αναλογική’’ (και σαφώς όχι πλήρη) επήρεια των νησιών μας, στο Αιγαίο ειδικά, έτσι ώστε να διευκολυνθεί το ΔΔΧ να χαράξει την οριοθετική γραμμή της υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ μεταξύ των δύο χωρών (“the task of delimitation consists in resolving the overlapping claims by drawing a line of separation of the maritime areas concerned” (Maritime Delimitation in the Black Sea (Romania v. Ukraine), Judgment, I.C.J. Reports 2009, p. 89, para. 77). Εξηγούμαι:

Συνήθως και κατά τα ειωθότα, σε μια πρώτη φάση το ΔΔΧ, εργαλειοποιώντας γεωμετρικά κριτήρια και ακολουθώντας τον κανόνα της μέσης γραμμής/ ίσης απόστασης, ‘‘προδιατυπώνει’’ μια προσωρινή οριογραμμή ανάμεσα στις αντικείμενες χώρες, προσδίδοντας και πλήρη επήρεια στις θαλάσσιες ζώνες των νησιών που αφορούν την περίπτωση. Σε μια δεύτερη φάση, ωστόσο, εξετάζει τις λεγόμενες ‘‘σχετικές περιστάσεις’’ της διαφοράς (στις επίσημες γλώσσες του Δικαστηρίου ‘‘relevant circumstances’’ ή ‘‘circostances pertinentes’’), δηλαδή κρίσιμες παραμέτρους που έχουν να κάνουν με πληθώρα ζητημάτων, από τη γεωγραφία (νησιά, διαμόρφωση των ακτών, μήκος των ακτογραμμών των δύο χωρών) και τη γεωλογία και γεωμορφολογία μέχρι τις κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες της περιοχής και τα ζητήματα της πολιτικής και όχι μόνο ασφάλειάς της. Σε αυτό το (δεύτερο) στάδιο, η οριογραμμή της υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ ‘‘μεταπλάθεται’’ προς ‘‘παραγωγή’’ ενός ‘‘δίκαιου αποτελέσματος’’ (κατά την ορολογία του Δικαστηρίου ‘‘equitable result’’).

Στην τρίτη φάση της κρίσης του, ας σημειωθεί με σεβασμό στις αρχές του ‘‘μη αποκλεισμού’’ και της ‘‘αποφυγής διαμόρφωσης δυσανάλογα επαχθούς αποτελέσματος’’ για τη μια από τις αντίδικες πλευρές (‘‘non cut-off’’ and ‘‘non distortion’’ principles), το ΔΔΧ προσέχει αν η προσωρινή (αρχική) οριογραμμή, λαμβανομένων υπόψη των ‘‘σχετικών συνθηκών’’ και ιδιαζουσών πτυχών της υπόθεσης, επιφέρει μια δυσανάλογη (disproportional) κατανομή των θαλασσίων ζωνών των αντιμαχόμενων μερών.

Έτσι, προβαίνοντας τελικά σε ένα τεστ αναλογικότητας (proportionality test) το Δικαστήριο της Χάγης, ‘‘σχετικοποιώντας’’ τον κανόνα μέσης γραμμής/ ίσης απόστασης και ‘‘αναλογικοποιώντας’’ την επήρεια των νησιωτικών ζωνών (πρακτικά, για να μην ‘‘μασώ’’ τα λόγια μου, μειώνοντας την επήρεια των ζωνών των νησιών), προκειμένου να παραχθεί, με βάση και τους τίτλους δικαιωμάτων των διαδίκων, ένα αμοιβαία αποδεκτό και εξισορροπημένο τελικό αποτέλεσμα (ίδετε https://www.icj-cij.org/sites/default/files/case-related/132/132-20090203-JUD-01-00-EN.pdf, ‘‘in terms of maritime entitlements, in a reasonable and mutually balanced way’’), χαράσσει μια οριογραμμή υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ που θεωρεί ως την πιο δίκαιη και συμφέρουσα για τα δύο αντίδικα κράτη. Ερωτώ, ευθέως, λοιπόν, κατά πόσο το ελληνικό κοινό, ειδικά έτσι όπως έχει ‘‘εκπαιδευτεί’’ από πολιτικούς και μη, και δη τόσο το ‘‘mainstream’’ κομμάτι του όσο και εκείνο που είναι πιο ευεπίφορο στον εθνολαϊκισμό, είναι έτοιμο όχι μόνο να δεχθεί ‘‘αναλογική’’ επήρεια όλων των εμπλεκομένων σε (μια μελλοντική) δικαστική οριοθέτηση νησιών μας αλλά και μια οριογραμμή υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ (είτε τη λεγόμενη ‘‘equidistance line’’ είτε την καλούμενη ‘‘perpendicular line’’) που ικανοποιώντας (κατά τα παραπάνω) και την Τουρκία θα ‘‘κόβει’’ το Αιγαίο σχεδόν στη μέση και πιθανότατα θα βρίσκεται δυτικά της Λέσβου, της Χίου, της Σάμου, πολλών εκ των Δωδεκανήσων και εν τέλει και της Ρόδου; 

Κατά τρίτον, σε άμεση συνέχεια όλων των παραπάνω, στην Ανατολική Μεσόγειο, η επήρεια των θαλασσίων ζωνών του (συμπλέγματος του) Καστελλόριζου θα κινδυνεύσει να υποστεί εξαιρετική συρρίκνωση ενώπιον του ΔΔΧ, γεγονός που θα έχει σημαίνουσες γεωπολιτικές συνέπειες. Στην από 6-8-2020 συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου, η οριοθέτηση υπήρξε μερική (partial delineation οr demarcation) και έγινε προς ανατολικά μέχρι λίγο πριν τον 27^ο Μεσημβρινό και προς δυτικά μέχρι τον 26^ο Μεσημβρινό, μη θίγοντας πάντως τις τουρκικές ‘‘λεόντειες’’ διεκδικήσεις μεταξύ του 28^ου και του 32^ου Μεσημβρινού, καλύπτοντας μάλιστα μόνο τη… μισή Ρόδο και αφήνοντας φυσικά παντελώς απέξω το σύμπλεγμα του Καστελλόριζου.

Δεδομένου μάλιστα ότι στην άνω συμφωνία συνομολογήθηκε η Κρήτη, η Κάσος, η Κάρπαθος και η Ρόδος να έχουν 6 ν.μ. χωρικά ύδατα και λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι στην από 9-6-2020 συμφωνία οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών Ελλάδας και Ιταλίας δεχθήκαμε τη μειωμένη επήρεια στις θαλάσσιες ζώνες τους των Διαπόντιων νήσων και των Στροφάδων, είναι σφόδρα αναμενόμενο σε μια πιθανή δικαστική διαδικασία στο ΔΔΧ οι Τούρκοι να αξιώσουν, στην καλύτερη για εμάς περίπτωση, τον περιορισμό της επήρειας του συμπλέγματος του Καστελλόριζου μόνο σε χωρικά ύδατα των 6 ν.μ. και παράλληλα προβάλλοντας το επιχείρημα της αναλογικότητας (τεράστια τουρκική ακτογραμμή στις ακτές της Ανατολίας, απόλυτη εγγύτητα του μικροσκοπικού συμπλέγματος με την τεράστια τουρκική ενδοχώρα) να αιτηθούν τη συντριπτική συρρίκνωση, ακόμα και τον εκμηδενισμό, των λοιπών (θεωρητικών) θαλασσίων ζωνών του παραπάνω νησιωτικού συμπλέγματός μας.

Κάτι τέτοιο, όμως, θα συνιστούσε ‘‘αποσυναρμολόγηση προς ριζική επαναδόμηση’’ όλου του, θαρρώ, υπέρ της Ελλάδας γεωπολιτικού σκηνικού που ‘‘στήθηκε’’ τα τελευταία χρόνια στην Ανατολική Μεσόγειο. Κάτι τέτοιο θα τελείωνε αυτομάτως κάθε συζήτηση για τη συνένωση της υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου, θα τερμάτιζε, νομίζω αμετάκλητα, τη δυνατότητα κατασκευής του αγωγού ‘‘Eastmed’’, θα προκαλούσε τη διάλυση της διασυμμαχικής δομής ‘‘Eastmed Gas Forum’’ και θα είχε επιπτώσεις στη βιωσιμότητα των τριμερών ενεργειακών σχημάτων Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ και Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου.   

Από την άλλη πλευρά, ωστόσο, ο επί της ουσίας αντίλογος εστιάζεται στο κεντρικό επιχείρημα ότι χωρίς συμφωνία οριοθέτησης της αλληλεπικαλυπτόμενης υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ ή χωρίς κοινή κατάληξη σε διεθνή διαιτησία (international arbitration) ή βεβαίως χωρίς προσφυγή σε προσυμφωνημένο διεθνές δικαιοδοτικό όργανο (ΔΔΧ, Διεθνές Δικαστήριο του Αμβούργου για το Δίκαιο της Θάλασσας – ITLOS) δεν θα υπάρξει ποτέ οριοθέτηση των άνω συγκεκριμένων θαλασσίων ζωνών των δύο χωρών και συνεπώς θα εκλείπουν εις το διηνεκές οι νομικές και πολιτικές προϋποθέσεις για την πλήρη και οριστική άσκηση και απόλαυση των στο παρόν μόνο θεωρητικά νοουμένων κυριαρχικών μας δικαιωμάτων στη δική μας (όποια κι αν αυτή προκύψει και όπως κι αν συνοριοθετηθεί) υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ. Ο χρόνος, λένε, αποτελεί εν προκειμένω την κρίσιμη παράμετρο καθώς η εκμετάλλευση του υποθαλάσσιου ορυκτού πλούτου μας δεν είναι, ενόψει των προκλήσεων της κλιματικής αλλαγής, μια ‘‘ατέρμονη προοπτική’’. Επομένως, αν έστω η μέσω συνομιλιών και διαπραγματεύσεων απόπειρα συνοριοθέτησης δεν επιχειρηθεί τώρα που υφίσταται, για τους γνωστούς και πολυαναλυθέντες λόγους, ακόμα και πρόσκαιρα, ευνοϊκό momentum, τότε πότε αυτή θα πρέπει να λάβει χώρα άραγε;

Σε κάθε περίπτωση πάντως, καθώς η οριοθέτηση της ελληνοτουρκικής υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ παρουσιάζει per se τρομερή συνθετότητα και στριφνότητα, η από κοινού προσφυγή στη Χάγη για τον καθορισμό της θα ήταν ένα ιστορικό unicum (θα παρουσίαζε μια σπάνια, ιστορική μοναδικότητα) και φυσικά, για τους άνω και όχι μόνο λόγους, θα αποτελούσε ένα τεράστιο, ιστορικών διαστάσεων, εθνικό ρίσκο, ειδικά αν φαινόταν διεθνώς ότι η Ελλάδα θα συναινούσε σε μια τέτοια επιλογή υπάρχοντος (και μη ανακαλούμενου από την άλλη πλευρά) του casus belli αναφορικά με την επέκταση των χωρικών μας υδάτων από τα 6 στα 12 ν.μ. σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο.

Ας κρατήσουμε δε στα υπόψη μας, δεδομένου ότι το δικαστήριο της Χάγης, αν κάποτε επιληφθεί, μάλλον δεν θα αγκιστρωθεί σε έναν στείρο λεγκαλισμό, όπως αυτός θα μπορούσε να αναδυθεί από τη γραμματική διατύπωση και ερμηνεία των διατάξεων του διεθνούς δικαίου αλλά, κατά πάσα πιθανότητα, θα εξαντλούσε τη ‘‘δημιουργικότητά’’ του και θα στρογγυλοποιούσε τα νομικά εργαλεία του, κινούμενο κατά βάση σε ένα μοτίβο εξισορροπητικό, ότι από τη Χάγη και μετά η (θεωρητική τουλάχιστον) εξίσωση ‘‘Αιγαίο = mare nostrum’’ (η θάλασσά μας) θα παύσει μια και καλή και εσαεί να υφίσταται*.

Και από την άλλη, ας έχουν κατά νου οι (εκάστοτε) εξουσιάζοντες ότι η ‘‘Χάγη’’, όπου κάποτε ίσως εκεί αποφασιστεί η μοίρα της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ σε Αιγαίο και Ανατ. Μεσόγειο, συνιστά εξόχως και αναμφιβόλως σοβαρό εθνικό ζήτημα. Οι πολίτες, κατά συνέπεια, δεν έχουν εν προκειμένω μόνο δικαίωμα πληροφόρησης, γνώσης και μνήμης. Έχουν, πρωτίστως, κατά το Σύνταγμα μας*, και δικαίωμα δημοκρατικής έκφρασης γνώμης.

*Μια τέτοια ‘‘εξίσωση’’ νοείται μόνο στην περίπτωση επέκτασης των χωρικών μας υδάτων στα 12 ν.μ. Με τα χωρικά ύδατα (κυρίως) των νησιών μας στα 6 ν.μ., το 43,5 % του Αιγαίου είναι ελληνικό, ενώ το 7,5% τουρκικό. Με τα χωρικά ύδατα (κυρίως) των νησιών μας στα 12 ν.μ., ενώ το ποσοστό των Τούρκων στο Αιγαίο παραμένει συγκριτικά αμελητέο (8,7%), το ελληνικό ποσοστό κυριαρχίας στο Αιγαίο φτάνει στο 71,5% (Α. Συρίγος, Τουρκικές διεκδικήσεις σε Αιγαίο και Ανατ. Μεσόγειο, Καθημερινή Ειδική έκδοση 2018, σελ. 14).

* Κατά το άρ. 44§2 του Συντάγματος: ‘‘2. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας προκηρύσσει με διάταγμα δημοψήφισμα για κρίσιμα εθνικά θέματα, ύστερα από απόφαση της απόλυτης πλειοψηφίας του όλου αριθμού των βουλευτών, που λαμβάνεται με πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου’’.

The post Μερικά από τα «αγκάθια» της προσφυγής στη Χάγη και το πιθανό ιστορικό ρίσκο | Του Χρ. Γκουγκουρέλα appeared first on Eptanews.gr.

 Ο στρεπτόκοκκος ο πυογόνος είναι Gram-θετικός κόκκος αερόβιος. Ο ξενόγλωσσος όρος «Streptococcus» έχει ελληνική προέλευση καθόσον σε μικροσκοπικά παρασκευάσματα πολλές φορές εμφανίζεται με χαρακτηριστική διάταξη αλυσίδων (στρεπτών). Βρίσκεται στο ρινοφάρυγγα και στο δέρμα. Ποσοστό περίπου 5% των υγιών ατόμων έχουν το μικρόβιο αυτό στο λαιμό τους χωρίς να έχουν λοίμωξη (υγιείς φορείς). Τους χειμερινούς μήνες οι υγιείς φορείς φθάνουν το 20%. Δεν επιβιώνει στο εξωτερικό περιβάλλον. Μεταδίδεται από τα άτομα που πάσχουν από φαρυγγοαμυγδαλίτιδα ή είναι υγιείς φορείς, με το φτάρνισμα, το βήχα και λιγότερο με την ομιλία. Άτομα που πάσχουν, μεταδίδουν πολύ πιο εύκολα στα άτομα του περιβάλλοντος απ’ ότι οι φορείς, ενώ μετά από θεραπεία 2 ημερών η μετάδοση είναι πολύ δύσκολη. Η μετάδοση γίνεται και με άμεση επαφή, όταν υπάρχουν δερματικές λοιμώξεις που οφείλονται στο μικρόβιο αυτό. Ο χρόνος επώασης είναι 2-4 ημέρες για τις οξείες λοιμώξεις.

Σύμφωνα με διεθνή επιδημιολογικά δεδομένα στις Ηνωμένες Πολιτείες κάθε χρόνο, όπως αναφέρει το CDC προκαλούνται περίπου 11.000–24.000 σοβαρές περιπτώσεις διηθητικής νόσου GAS, επιπρόσθετα το CDC εξετάζει την αύξηση των λοιμώξεων από στρεπτόκοκκο της διεισδυτικής ομάδας Α (iGAS) μεταξύ των παιδιών στις Ηνωμένες Πολιτείες για τα έτη 2022–2023. Σύμφωνα με τα δεδομένα του 2022 τα επίπεδα μόλυνσης με iGAS έδειξαν ότι στα παιδιά αυξήθηκαν νωρίτερα στη σεζόν (Σεπτέμβριος έως Νοέμβριος) από ό,τι σε ένα τυπικό έτος, εμφανίστηκαν ταυτόχρονα με την αύξηση των αναπνευστικών ιών (π.χ. γρίπη, αναπνευστικό συγκυτιακό ιό [RSV]) και λιγότερο σοβαρές ήταν οι λοιμώξεις από στρεπτόκοκκο της ομάδας Α και ήταν υψηλότερα από τα επίπεδα πριν από την πανδημία του COVID-19 σε ορισμένες περιοχές της χώρας. Σύμφωνα με τα στοιχεία του 2023 οι λοιμώξεις από iGAS παρέμειναν υψηλές στα παιδιά σε ορισμένες περιοχές της χώρας ακόμη και μετά τη μείωση των ιών του αναπνευστικού ενώ σε ορισμένες περιοχές της χώρας παρατηρείται αύξηση των μολύνσεων από iGAS σε ενήλικες, ιδιαίτερα σε άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω.

Ακολούθως σύμφωνα με άλλα διεθνή επιδημιολογικά δεδομένα οι χώρες που έχουν αναφέρει περιστατικά λοίμωξης για τη διηθητική στρεπτοκοκκική νόσο της ομάδας Α (iGAS) είναι: α) η Δανία: η επίπτωση από iGAS κορυφώθηκε τον Ιανουάριο του 2023 (50/100.000 πληθυσμού) και επί του παρόντος μειώνεται, αλλά παραμένει υψηλότερη από ό,τι έχει αναφερθεί από το 2018. Η σηψαιμία είναι η πιο κοινή κλινική εμφάνιση τόσο σε ενήλικες αλλά και σε παιδιά, β) η Ιρλανδία: σύμφωνα με το Κέντρο Παρακολούθησης και Προστασίας της Υγείας (Health Protection Surveillance Center – HPSC) από τις 2 Οκτωβρίου 2022 έως τις 25 Φεβρουαρίου 2023, αναφέρθηκαν 152 περιπτώσεις iGAS, εκ των οποίων οι 56 ήταν <18 ετών και οι 48 <10 ετών. Τα παιδιατρικά κρούσματα αντιπροσωπεύουν το 37% όλων των περιπτώσεων iGAS, το οποίο είναι υψηλότερο από το αναμενόμενο κατά 25% πριν από την πανδημία. Επιπρόσθετα από τον Οκτώβριο του 2022, έχουν αναφερθεί έξι παιδικοί θάνατοι από iGAS και 10 θάνατοι σε ενήλικες, γ) το Ηνωμένο Βασίλειο: σύμφωνα με τα πρόσφατα δεδομένα μέχρι και 28 Φεβρουαρίου του 2023, η Υπηρεσία Ασφάλειας Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου (UK Health Security Agency) ανέφερε 2.606 νέα κρούσματα οστρακιάς. Από την αρχή της σεζόν, ανακοινώθηκαν συνολικά 47.084 κρούσματα οστρακιάς από την εβδομάδα 37 έως την όγδοη εβδομάδα (περίοδος 2022 έως 2023), με κορύφωση τα 9.886 κρούσματα όπου επιβεβαιώθηκαν την εβδομάδα 49 (2022). Γενικότερα έχουν καταγραφεί 285 θάνατοι που σχετίζονται με τη διηθητική στρεπτοκοκκική νόσο της ομάδας Α (iGAS) σε όλες τις ηλικιακές ομάδες. Μεταξύ αυτών τα 185 άτομα καταγράφηκαν σε ηλικίας 65 ετών και άνω ενώ τα 34 ήταν σε παιδιά ηλικίας 14 ετών και κάτω. Επιπρόσθετα παρατηρήθηκε αύξηση της διηθητικής στρεπτοκοκκικής νόσου της ομάδας Α (iGAS) και οστρακιά στις χώρες της EU/EEA και στο Ηνωμένο Βασίλειο, από τις 2 Δεκεμβρίου του 2022 συμπεριλαμβανομένων και σχετικών θανάτων. Ορισμένες χώρες της EU/EEA κατέγραψαν αύξηση στον αριθμό των περιπτώσεων διεισδυτικής νόσου από στρεπτόκοκκο της ομάδας Α σε παιδιά ηλικίας <10 ετών, εντός του έτους 2022, ιδιαίτερα από τον Σεπτέμβριο και μετά. Στη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, η αύξηση των κρουσμάτων της διηθητικής στρεπτοκοκκικής νόσου της ομάδας Α (iGAS) σε παιδιά ήταν αρκετές φορές υψηλότερη από τα προ-πανδημικά επίπεδα για την αντίστοιχη χρονική περίοδο.

Αναφέρθηκε επίσης αύξηση των κρουσμάτων iGAS εκτός από την Γαλλία, στην EU/EEA, την Ιρλανδία, τις Κάτω Χώρες και τη Δανία. Άλλες χώρες της EU/EEA έχουν αναφέρει αύξηση των κρουσμάτων iGAS σε σύγκριση με την προηγούμενη περίοδο, αλλά με χαμηλότερη επίπτωση από ό,τι πριν από την πανδημία. Οι ηλικιακές ομάδες που επηρεάζονται περισσότερο είναι παιδιά <10 ετών και άτομα ηλικίας >65 ετών. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, οι περιπτώσεις για την οστρακιά και την iGAS κορυφώθηκαν την προ-χριστουγεννιάτικη περίοδο τον Δεκέμβριο του 2022, ακολουθούμενη από πτωτική τάση τον Ιανουάριο του 2023. Στις 12 Δεκεμβρίου 2022, το ECDC πραγματοποίησε την συνεργασία με το Περιφερειακό Γραφείο του Παγκόσμιου οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) καθώς και η Ευρώπη συμβουλεύει τις χώρες να παραμείνουν σε επαγρύπνηση έναντι των αυξήσεων των μολύνσεων από GAS και iGAS ώστε να αυξήσουν την ευαισθητοποίηση μεταξύ των επαγγελματιών υγείας και των γονέων μικρών παιδιών.

Σύμφωνα με όλα τα ανωτέρω προκαλεί μια ποικιλία λοιμώξεων/εκδηλώσεων, οι περισσότερες από τις οποίες συνοδεύονται με πυρετό, όπως πυώδη φαρυγγίτιδα-αμυγδαλίτιδα (φαρυγγοαμυγδαλίτιδα/strep throat) (ευθύνεται για το 10-15% των περιπτώσεων), ωτίτιδα, επιλόχειο πυρετό, μαστίτιδα, μηνιγγίτιδα και σηψαιμία (κυρίως στα νεογνά), λοιμώξεις του δέρματος όπως θυλακίτιδα, ερυσίπελας, κυτταρίτιδα, μολυσματικό κηρίο, μυοσίτιδα. Ορισμένα στελέχη του πυογόνου στρεπτόκοκκου, τα οποία παράγουν μια τοξίνη που λέγεται ερυθρογόνος, προκαλούν την οστρακιά/scarlet fever (νόσο με γενικευμένο εξάνθημα και πυρετό). Μετά την αποδρομή της η λοίμωξη αφήνει ανοσία για περιορισμένο χρονικό διάστημα. Τα στελέχη του πυογόνου στρεπτόκοκκου που παράγουν πυρετογόνους τοξίνες, προκαλούν το σύνδρομο τοξικής καταπληξίας, σοβαρότατη έως και θανατηφόρο επιπλοκή. Γενικότερα οι επιπλοκές της στρεπτοκοκκικής λοίμωξης είναι πολύ σπάνιες, αλλά πολλές φορές πολύ σοβαρές, και γι΄ αυτό απαιτείται πάντα θεραπευτική αγωγή των στρεπτοκοκκικών λοιμώξεων.

Μια έως τέσσερις εβδομάδες μετά από στρεπτοκοκκική φαρυγγοαμυγδαλίτιδα ή οστρακιά, αν δεν χορηγηθεί θεραπεία, μπορεί να εμφανισθεί οξεία σπειραματονεφρίτιδα ή ρευματικός πυρετός. Οι επιπλοκές αυτές είναι συνέπεια μιας μη φυσιολογικής απάντησης του ανοσιακού συστήματος σε λοιμώξεις από στρεπτόκοκκο σε άτομα με γενετική προδιάθεση, ενώ τα συμπτώματα που θα παρουσιάσει το πάσχον άτομο είναι ανάλογα με το είδος της λοίμωξης που θα του προκαλέσει το βακτήριο. Η φαρυγγοαμυγδαλίτιδα εκδηλώνεται με πυρετό, κυνάγχη (πονόλαιμο), δυσκαταποσία, διόγκωση των αμυγδαλών με λευκωπό επίχρισμα, διόγκωση των λεμφαδένων και αιμορραγικά στίγματα (πετέχειες) στην υπερώα. Ακολούθως ο ρευματικός πυρετός εκδηλώνεται:

α)   με αρθρίτιδα μεταναστευτική (από άρθρωση σε άρθρωση), όπου προσβάλλονται μεγάλες αρθρώσεις (γόνατα, αγκώνες, αστράγαλοι, ώμοι),

β) με προσβολή του περικαρδίου και εμφάνιση περικαρδίτιδας που εκδηλώνεται με οπισθοστερνικό πόνο πυρετό και ταχυκαρδία. Η προσβολή του μυοκαρδίου η οποία εάν είναι σοβαρή μπορεί να προκαλέσει καρδιακή ανεπάρκεια, ενώ η προσβολή του ενδοκαρδίου είναι η σοβαρότερη επιπλοκή λόγω προσβολής των βαλβίδων. Στην οξεία φάση μπορεί να προκληθεί ανεπάρκεια των βαλβίδων/στένωση ιδιαίτερα της μιτροειδούς. Σε απώτερο χρόνο η φλεγμονή προκαλεί στένωση των βαλβίδων. Αναλυτικότερα στην καρδιά εμφανίζεται πανκαρδίτιδα λόγω προσβολής του ενδοκαρδίου, μυοκαρδίου και περικαρδίου. Οι καρδιακές βλάβες οφείλονται σε ανοσολογική αντίδραση του οργανισμού έναντι των αντιγόνων του στρεπτόκοκκου. Στο μυοκάρδιο αναπτύσσονται τα οζίδια του Aschoff όπου είναι η κύρια παθολογοανατομική βλάβη του ρευματικού πυρετού.

γ)   με χορεία – νόσο του νευρικού συστήματος.

Η οξεία σπειραματονεφρίτιδα εκδηλώνεται με ολιγουρία και αιματουρία. Αν δεν γίνει θεραπεία ή μείνει απαρατήρητη μπορεί να καταλήξει σε χρόνια νεφρική ανεπάρκεια σε μεγάλη ηλικία.

Ο στρεπτόκοκκος ομάδας Α σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να προκαλέσει διεισδυτική νόσο στον άνθρωπο (iGAS-invasive Group A Streptococcus), δηλαδή πολύ σοβαρή λοίμωξη, όπως αναφέρθηκε ανωτέρω καθώς χωρίς την κατάλληλη και άμεση αντιμετώπιση μπορεί να οδηγήσει στον θάνατο. Μορφές διεισδυτικής νόσου του βακτηριδίου αποτελούν η νεκρωτική απονευρωσίτιδα (necrotizing fasciitis) και το στρεπτοκοκκικό σύνδρομο τοξικής καταπληξίας (Streptococcal Toxic Shock Syndrome).

Τόσο η διαγνωστική και η θεραπευτική προσέγγιση είναι σημαντικές καθώς επίσης και η προφύλαξη/πρόληψη. Σύμφωνα με το ECDC ο στρεπτόκοκκος της ομάδας Α (GAS) θεωρείται η πιο κοινή αιτία βακτηριακής φαρυγγίτιδας σε παιδιά σχολικής ηλικίας. Μπορεί επίσης να επηρεάσει τα μικρότερα αδέρφια των προσβεβλημένων παιδιών. Η επίπτωση της φαρυγγίτιδας συνήθως κορυφώνεται κατά τους χειμερινούς μήνες και στις αρχές της άνοιξης. Συχνά αναφέρονται κρούσματα σε νηπιαγωγεία και σχολεία. Η GAS φαρυγγίτιδα διαγιγνώσκεται εύκολα με ταχεία εξέταση ανίχνευσης αντιγόνου (Strep Test: Rapid) ή/και η βακτηριακή καλλιέργεια αντιμετωπίζεται με αντιβιοτικά και υποστηρικτική φροντίδα. Η καλή υγιεινή των χεριών και η γενική προσωπική υγιεινή (π.χ. αποφυγή κοινής χρήσης σκευών, ποτηριών και προσωπικών αντικειμένων κ.λπ.) μπορούν να βοηθήσουν στον έλεγχο της μετάδοσης. Οι λοιμώξεις από διηθητική στρεπτοκοκκική νόσο της ομάδας Α (iGAS) είναι σπάνιες λοιμώξεις που απειλούν τη ζωή και περιπλέκουν την απλή οστρακιά ή τη φαρυγγίτιδα. Παιδιά που αναρρώνουν από ιογενείς λοιμώξεις, π.χ. ανεμευλογιά, η γρίπη κ.λπ. διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν λοίμωξη από iGAS.

Αυτή την περίοδο τα δεδομένα υποδηλώνουν ότι η αύξηση των περιπτώσεων iGAS δεν σχετίζεται με ένα συγκεκριμένο ή νέο στέλεχος ή με αύξηση της αντοχής του GAS στα αντιβιοτικά.

Η μέθοδος εκλογής για τη διάγνωση των στρεπτοκοκκικών λοιμώξεων είναι η μικροσκόπηση και η καλλιέργεια κλινικού δείγματος από την εστία της λοίμωξης. Στην στρεπτοκοκκική φαρυγγοαμυγδαλίτιδα, εναλλακτικός τρόπος διάγνωσης είναι η ανίχνευση του στρεπτοκοκκικού αντιγόνου από το φαρυγγικό επίχρισμα με διάφορες ταχείες ανοσοβιολογικές μεθόδους, ο έλεγχος του τίτλου των αντισωμάτων έναντι της στρεπτολυσίνης Ο (ASΟ) έχει μόνο αναδρομική ισχύ, ενώ ο προσδιορισμός της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης (CRP) έχει διαγνωστική αξία. Φάρμακο εκλογής για τη θεραπεία της στρεπτοκοκκικής αμυγδαλίτιδας είναι η πενικιλίνη. Εναλλακτικά χορηγούνται αμπικιλλίνη ή αμοξυκιλίνη-κλαβουλανικό. Για ασθενείς με αλλεργία στην πενικιλίνη, τα συνιστώμενα σχήματα περιλαμβάνουν κεφαλοσπορίνες (π.χ. κεφαλεξίνη, κεφαδροξίλη), κλινδαμυκίνη, αζιθρομυκίνη και κλαριθρομυκίνη. Μερικές φορές η θεραπεία αποτυγχάνει και χορηγούνται κατόπιν ιατρικών οδηγιών και άλλα αντιβιοτικά. Στις αναπτυγμένες χώρες σήμερα είναι σπάνιες οι λοιμώξεις, λόγω της μεγάλης χρήσης της πενικιλίνης για τη θεραπεία των στρεπτοκοκκικών λοιμώξεων, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις παρατηρούνται και στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Μετά τη λοίμωξη δημιουργούνται προστατευτικά αντισώματα. Πρέπει να συμβουλεύονται αμέσως γιατρό τα άτομα με φαρυγγίτιδα ή λοιμώξεις στο δέρμα. Επειδή όμως υπάρχουν πολλοί τύποι του μικροβίου στην ουσία δεν υπάρχει πλήρης ανοσία στις νέες λοιμώξεις. Ωστόσο με την πάροδο της ηλικίας η συχνότητα των λοιμώξεων από στρεπτόκοκκο μειώνεται αισθητά. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει εμβόλιο, γίνονται όμως προσπάθειες για την παρασκευή του. Για την προφύλαξη πρέπει να λαμβάνονται μέτρα προσωπικής υγιεινής, όπως αναφέρθηκε. Η χρήση μαντηλιού κατά το βήχα και το φτάρνισμα μειώνει την πιθανότητα μετάδοσης του μικροβίου. Τα χέρια πρέπει να πλένονται μετά από το φτάρνισμα ή το βήχα, καθώς και πριν από το φαγητό. Σύμφωνα με το CDC ο καλύτερος τρόπος για να προστατευθείτε από τη λοίμωξη από στρεπτόκοκκο της ομάδας Α είναι να εφαρμόζετε καλή υγιεινή, όπως το συχνό πλύσιμο των χεριών. Επιπρόσθετα θα πρέπει να δίνεται έμφαση ως σημαντικά προστατευτικά μέτρα ο καλός αερισμός των εσωτερικών χώρων κατά τη χειμερινή περίοδο. Τα σχολεία και οι άλλες εκπαιδευτικές εγκαταστάσεις όπου αναφέρονται λοιμώξεις θα πρέπει να ακολουθούν τις οδηγίες καθαρισμού και απολύμανσης τόσο για τα παιχνίδια αλλά και τις επιφάνειες που αγγίζονται συχνά.

Σύμφωνα με τις δράσεις του ECDC δημιουργήθηκε το Epipulse (European surveillance portal for infectious diseases) όπου καλούνται οι χώρες της EU/EEA και το Ηνωμένο Βασίλειο να ανταλλάσσουν πληροφορίες σχετικά με τις λοιμώξεις από GAS και iGAS. Επιπλέον, σε συνεργασία με το Περιφερειακό Γραφείο του ΠΟΥ για την Ευρώπη, το ECDC έχει διαύλους επικοινωνίας με χώρες της EU/EEA και το Ηνωμένο Βασίλειο μέσω του EpiPulse σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση που σχετίζεται με τις λοιμώξεις από GAS και iGAS. Σε συνεργασία με το Περιφερειακό Γραφείο του ΠΟΥ για την Ευρώπη, το ECDC δημοσίευσε επίσης μια είδηση που συμβουλεύει τις χώρες να επαγρυπνούν έναντι των αυξήσεων των μολύνσεων από GAS και iGAS και να αυξήσουν την ευαισθητοποίηση μεταξύ των επαγγελματιών υγείας και των γονέων μικρών παιδιών. Το ECDC συνεχίζει να παρακολουθεί αυτό το συμβάν μέσω των δραστηριοτήτων του.

Εν κατάκλείδι είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι οι λοιμώξεις από iGAS δεν επιτηρούνται από το σύστημα υποχρεωτικής δήλωσης νοσημάτων στη χώρα μας, και δεν είναι εφικτό να εκτιμηθεί το συνολικό επίπεδο κυκλοφορίας στην κοινότητα. Παρόλα αυτά, λόγω της αύξησης των κρουσμάτων iGAS διεθνώς, ο ΕΟΔΥ έχει ενημερώσει τις Υπηρεσίες Υγείας της χώρας μας να δηλώνουν όλα τα περιστατικά iGAS από τις αρχές του έτους 2023.

Σε περίπτωση νοσηλείας ή θανάτου, περιστατικού με λοίμωξη από διεισδυτικό στρεπτόκοκκο ομάδας Α θα πρέπει να ενημερωθεί άμεσα το Τμήμα Νοσημάτων που προλαμβάνονται με εμβολιασμό και συγγενών λοιμώξεων, της Διεύθυνσης Επιδημιολογικής Επιτήρησης και Παρέμβασης για Λοιμώδη Νοσήματα του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ) προκειμένου να γίνει διερεύνηση των επαφών και λήψη μέτρων Δημόσιας Υγείας και επιπλέον να συλλεγούν τα επιδημιολογικά δεδομένα για το νόσημα. Η δήλωση των κρουσμάτων από διεισδυτικό στρεπτόκοκκο ομάδας Α γίνεται με την ίδια διαδικασία δήλωσης των νοσημάτων, μέσω του ειδικού Δελτίου δήλωσης διεισδυτικής λοίμωξης από στρεπτόκοκκο ομάδας Α (iGAS).

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

1. Χατζηπαναγιώτου Στέλιος Π. και Λεγάκης Νικόλαος Ι. ΤΑ ΜΙΚΡΟΒΙΑ ΚΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ. Αθήνα 2013.
   ISBN: 978-960-93-4749-5
2. EpiPulse – the European surveillance portal for infectious diseases. European Centre for Disease Prevention and Control (ECDC). 22 Jun 2021. Available at: http://bitly.ws/JaHP
3. Στρεπτόκοκκος ομάδας Α (Streptococcus Pyogenes). Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ). Available at: http://bitly.ws/J67x
4. Increase in Invasive Group A Strep Infections, 2022–2023. Group A Streptococcal (GAS) Disease. Strep Throat: All You Need to Know. Centers for Disease Control and Prevention (CDC). Available at: http://bitly.ws/JaKF

The post Υγεία | Λοίμωξη από β-ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΟ ΣΤΡΕΠΤΟΚΟΚΚΟ ΟΜΑΔΑΣ Α | Της Ελένης Σταματοπούλου appeared first on Eptanews.gr.

Οι μετανάστες κατάγονται από Αφγανιστάν, Πακιστάν, Συρία και Παλαιστίνη. Κανείς από τους διασωθέντες δεν φορούσε σωσίβιο ενώ κανείς δεν γνώριζε κολύμπι. Επιπλέον κανείς δεν ήταν σε θέση να πει με ακρίβεια πόσοι επέβαιναν στο σκάφος που είχε ξεκινήσει από το Τομπρούκ της Λιβύης με προορισμό την Ιταλία.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, περίπου 1200 συνάνθρωποι μας έχασαν τη ζωή τους το τρέχον έτος, σε αντίστοιχα περιστατικά,  στα νερά της Μεσογείου. Η θλίψη εύλογη και ανείπωτη. Δεν πρέπει να δώσει, όμως, αφορμή για το συνήθη και ευήθη νεοελληνικό διαχωρισμό σε ευαίσθητους και αναίσθητους, προοδευτικούς και συντηρητικούς κλπ. Επίσης, πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι μέσα από την υπερβολή (κήρυξη τριήμερου «εθνικού» πένθους για ένα δυστύχημα που δεν συνέβη στην Ελλάδα και δεν είχε θύματα Έλληνες πολίτες) δεν αποσείονται οι ευθύνες των εκάστοτε κυβερνώντων. Η μεσίστια έπαρση της σημαίας και η αναστολή όλων των δημοσίων εορταστικών εκδηλώσεων ούτε τα θύματα φέρνουν στη ζωή ούτε το πρόβλημα λύνουν. Αντιθέτως, απομειώνουν την έννοια του «εθνικού» πένθους (αλίμονο εάν κηρύσσονταν τριήμερο εθνικό πένθος για κάθε δυστύχημα που συμβαίνει στην Ευρώπη ή στον κόσμο).

Μέσα από την υπερβολή δεν απομειώνεται ούτε ο ανθρώπινος πόνος. Αντιθέτως, αποπροσανατολίζεται ο δημόσιος διάλογος. Πράγματι, πρωταρχική σημασία έχει η ανθρώπινη αξία. Ισάξιο, όμως, είναι το δικαίωμα σε μια καλύτερη ζωή όχι μόνον εκείνων που μεταναστεύουν οικονομικά, αλλά και εκείνων που κατοικούν σε ένα κράτος και δεν επιθυμούν να το δουν να γίνεται μπάχαλο. Κάθε κρατική οντότητα γνωρίζει και πρέπει να αποφασίζει πόσους και πότε μπορεί να υποδέχεται και να φιλοξενεί. Στο όνομα του διεθνούς ανθρωπισμού δεν είναι δυνατόν να δημιουργούνται συνοικίες γκέτο που καθιστούν τη ζωή αφόρητη για τους υφιστάμενους κατοίκους.

Εάν συμφωνήσουμε στα ανωτέρω, γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι μια οργανωμένη πολιτική – αντί να πενθεί – θα πρέπει να κινείται στους ακόλουθους άξονες:

Αντιμετώπιση του προβλήματος στο πεδίο. Για παράδειγμα όσο οι ευρωπαίοι δεν μπορούν να έχουν κοινά στρατηγικά συμφέροντα στη Συρία και στη Λιβύη, τόσο οι εκεί συνθήκες (εμφύλιος πόλεμος κλπ) θα οδηγούν σε στρατιές προσφύγων. Στο ίδιο πλαίσιο, εάν δεν γίνει αντιληπτό ότι χώρες του τρίτου κόσμου πρέπει να στηριχθούν οικονομικά για να οργανώσουν τις δικές τους συνθήκες παραγωγής και βιώσιμης ανάπτυξης,  οι οικονομικοί μετανάστες θα χτυπούν όλο και πιο επίμονα την πόρτα της Ευρώπης.

Καταστολή των οργανωμένων κυκλωμάτων διακινητών. Δεν είναι δυνατόν οι μυστικές υπηρεσίες και τα όργανα της τάξης των ισχυρών κρατών μελών της Ευρώπης να αφήνουν διακινητές ανθρωπίνων ψυχών να κάνουν πάρτι στις θάλασσες της Μεσογείου.

Προτεραιοποίηση στους πρόσφυγες. Όχι μόνον διότι όποιος αναγκάζεται να φύγει από τη χώρα του λόγω, εμφυλίου ή μη, πολέμου, πολιτικού διωγμού κλπ χαίρει ασυλίας σύμφωνα με τη Σύμβαση της Γενεύης για τους πρόσφυγες, αλλά διότι τούτο επιτάσσει ο ανθρωπισμός και η κοινή λογική.

Πολιτικές ενσωμάτωσης για τους πρόσφυγες και τους οικονομικούς  μετανάστες. Δεν είναι δυνατόν να μη γνωρίζει η χώρα πόσους φιλοξενεί. Και ακόμη περισσότερο δεν είναι δυνατόν να αδυνατεί να κινητροδοτήσει τη δημιουργικότητα και τις ικανότητες των μεταναστών. Σήμερα, στη χώρα λείπουν 100.000 άνθρωποι στην τουριστική βιομηχανία και περίπου διπλάσιοι στην οικοδομή και στον πρωτογενή τομέα. Αντί να αναζητούμε να «εισάγουμε» εργατικά χέρια από το εξωτερικό γιατί δεν προσφέρουμε τις σχετικές θέσεις εργασίες στους υφιστάμενους μετανάστες; Η εργασία είναι ένας από τους πιο σημαντικούς φορείς κοινωνικοποίησης και λειτουργικής ενσωμάτωσης ενός ανθρώπου στο κοινωνικό σύνολο.  Δεν αρκούν, λοιπόν, μόνον τα δάκρυα (κροκοδείλια ή μη). Απαιτούνται και οι πολιτικές…

Ο κ. Αργυριάδης είναι δικηγόρος

The post Μεταναστευτικό, προσφυγικό και υποκρισία | Του Αργύρη Αργυριάδη appeared first on Eptanews.gr.