‘’Η ΠΟΡΝΗ ΑΠΟ ΠΑΝΩ’’
Το αριστούργημα του Αντώνη Τσιπιανίτη
με την Κατερίνα Διδασκάλου
11 ΧΡΟΝΙΑ συνεχούς παρουσίας στο ελληνικό θέατρο
ΚΑΤΕΡΙΝΗ
ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΑΡΚΟΥ
ΤΕΤΑΡΤΗ 6 ΙΟΥΛΙΟΥ
Εισιτήρια: https://www.viva.gr/tickets/theater/tour/i-porni-apo-pano-periodeia-2022/
Έντεκα χρόνια τώρα, ο αριστουργηματικός μονόλογος του Αντώνη Τσιπιανίτη «Η ΠΟΡΝΗ ΑΠΟ ΠΑΝΩ», με την εξαιρετική Κατερίνα Διδασκάλου, ενθουσιάζει και συγκινεί το κοινό που αγαπά το καλό θέατρο. Έντεκα χρόνια τώρα, τα σημαντικά μηνύματα του έργου περνούν στους θεατές μέσα από το χιούμορ, την συγκίνηση, ένα καταπληκτικό, βαθιά ανθρώπινο κείμενο και μια συγκλονιστική ερμηνεία.
Η προδοσία, η απόρριψη, η βαναυσότητα εναντίον των γυναικών και ταυτόχρονα ο έρωτας, η δύναμη που βρίσκει κανείς μέσα του ακόμη και στις δυσκολίες και η επιδίωξη για την χαρά της ζωής ξετυλίγονται συναρπαστικά μέσα από την αφήγηση μιας γυναίκας που μέσα από τον δύσκολο γάμο της έχασε πολλά, κέρδισε όμως τον εαυτό της. Έχοντας στο διάστημα των περασμένων ετών φιλοξενηθεί σε πολλές σκηνές στην Αθήνα, την επαρχία και το εξωτερικό, η παράσταση που αγαπήθηκε και χειροκροτήθηκε όσο λίγες, θα ξεκινήσει για μια ακόμη φορά το ταξίδι της στην Ελλάδα σε μία ακόμα πετυχημένη καλοκαιρινή περιοδεία.
Λίγα λόγια για το έργο…
Η Ερατώ -η νοικοκυρά από κάτω- μιλάει για τον έρωτα, την απόρριψη, την προδοσία, τη βαναυσότητα σε βάρος των γυναικών, τους διεφθαρμένους δημόσιους λειτουργούς, την έλλειψη αυτοεκτίμησης. Με υπομονή και στωικότητα ζει στο περιθώριο, μέχρι την ημέρα που στο από πάνω διαμέρισμα μετακομίζει μια πόρνη. Και τότε….. ‘’
Η Κατερίνα Διδασκάλου, αναπολώντας τη ζωή της Ερατούς, πλημμυρίζει κυριολεκτικά τη σκηνή παίζοντας ταυτόχρονα με απίστευτη ευκολία όλους τους χαρακτήρες που έπαιξαν ρόλο στη ζωή της ηρωίδας. ‘Ένα μοναδικό ρεσιτάλ ηθοποιίας που μας ταξιδεύει για 90 λεπτά από το γέλιο στη συγκίνηση, παραμένοντας κάθε στιγμή στην πραγματικότητα για να οδηγήσει σε ένα τέλος έκπληξη.
Συνέντευξη: Ηρώ Τζημίκα
Έρχεστε στην Κατερίνη και στο θέατρο Πάρκου, την Τετάρτη 6.7 με έναν αριστουργηματικό μονόλογο, στο έργο που επί 11 ολόκληρα χρόνια έχει καθηλώσει το κοινό «Η πόρνη από πάνω». Πόσο δύσκολο ή πόσο εύκολο είναι να παίζει ένας ηθοποιός για τόσα χρόνια τον ίδιο ρόλο; Υπάρχουν εκπλήξεις;
Βέβαια υπάρχουν εκπλήξεις και μπορώ να πω ότι υπάρχουν και σε κάθε παράσταση. Είναι αυτό που έλεγε ο Αριστοτέλης, ότι ένα έργο θεατρικό, είναι κι ένας ζωντανός οργανισμός που γεννιέται, μπουσουλάει, περπατάει, τρέχει και στο τέλος πετάει. Κάπως έτσι κι όταν διαρκεί τόσα χρόνια ένα έργο, ανακαλύπτεις μικρά-μικρά πράγματα που αναρωτιέσαι κι εσύ ο ίδιος, πώς δεν τα είχες δει πιο πριν. Αυτό είναι μαγικό κι είναι κι αυτό που κρατάει το θέατρο ζωντανό και μέσα μας, αλλά και για τον κόσμο. Γιατί όπως όλοι γνωρίζουμε ο κόσμος αποφασίζει για τη διάρκεια μιας παράστασης. Κακά τα ψέματα. Εάν δεν ερχόταν ο αυτός, δεν θα τη συνέχιζα. Οπότε ευγνωμονώ τον κόσμο γι’ αυτό. Πραγματικά…
Τον έχετε αγαπήσει πολύ αυτό τον ρόλο, σωστά; Σε εισαγωγικά θα μπορούσαμε να πούμε ότι «υπάρχει» μέσα σας και έχει μία ιδιαίτερη θέση για εσάς…
Το έχω αγαπήσει πολύ και είναι μία παράσταση και μία ηρωίδα, που την ξέρω καλά. Αυτό μου δίνει υπέροχες δωρεές και ο μονόλογος σε αφήνει να εκπλήσσεις συνεχώς τον εαυτό σου, χωρίς να φοβάσαι ότι θα πετάξεις έξω τον συνάδελφο που υπό άλλες συνθήκες θα παίζατε μαζί στη σκηνή…
Από όσο μπορεί να διαβάσει κανείς στην παρουσίαση του έργου, βλέπουμε ότι η ηρωίδα, έχει περάσει πολλά, αλλά στο τέλος βρίσκει και «κερδίζει» πίσω τον εαυτό της… Τελικά είναι πολύ σημαντικό να φτάνεις σε ένα τέτοιο επίπεδο…
Φυσικά και είναι. Κι είναι προφανής η απάντηση σε κάτι τέτοιο. Αυτό είναι το ζητούμενο για όλους εμάς. Το να μπορέσουμε και να καταφέρουμε να βρούμε τον εαυτό μας. Ο Θαλής ο Μιλίσιος έλεγε: «Χαλεπόν Εαυτόν Γνώναι». Είναι πολύ δύσκολο να γνωρίσεις τον εαυτό σου. Μέσα από το σκοτάδι όμως και λίγο, λίγο το να φτάσεις στην άκρη του τούνελ, είναι καλό και πολύ χρήσιμο. Είναι σημαντικό να κάνουμε δουλειά με τον εαυτό μας και να προσπαθούμε… Όταν μιλάμε όμως για κάτι τέτοιο, πιστεύω ότι είναι πιο πολύ θέμα πράξης κι όχι θεωρίας. Αυτό που μας μένει τελικά, είναι να σεβόμαστε το περιβάλλον που μας φιλοξενεί, να σεβόμαστε τους συνανθρώπους μας, να δίνουμε αγάπη και να είμαστε γενναιόδωροι. Όπως το να δουλεύουμε πάνω στον εαυτό μας, να βλέπουμε τις αδυναμίες μας, να πάψουμε να είμαστε επικριτικοί συνεχώς απέναντι στους άλλους… Δεν είναι εύκολο, αλλά σίγουρα είναι χρήσιμο να μπούμε σε μία τέτοια διαδικασία…
Καλοκαίρι με ανοιχτά θέατρα, χωρίς περιορισμούς… Ένα βήμα πιο κοντά στην «κανονικότητα»… Θα ήθελα να μου πείτε τη σκέψη σας πάνω σε αυτό το οποίο ζήσαμε όλοι και πόσο μάλλον εσείς οι ηθοποιοί που περάσατε αρκετά δύσκολα…
Ο μεγάλος περιορισμός είναι ο φόβος. Τώρα τα υπόλοιπα έρχονται και παρέρχονται. Η αλήθεια είναι ότι πλέον, χωρίς τα μέτρα, όταν έρχεται το κοινό και μου λέει εκείνη τη στιγμή ότι θα ήθελε να μου δώσει μία μεγάλη αγκαλιά, που και εγώ με τη σειρά μου θα ήθελα να αγκαλιάσω έναν-έναν όλους αυτούς τους υπέροχους ανθρώπους που σηκώνονται από τον καναπέ τους και έρχονται να με δουν στο θέατρο, όσο και να το θέλω, δεν το κάνω με την ίδια ευκολία και την ίδια άνεση που θα το έκανα παλιότερα… Βλέπω τον κόσμο κι εγώ με μάσκα… Είναι ένα θέμα, γιατί αυτός ο φόβος μας έχει περιορίσει. Παρόλα αυτά χαίρομαι που φέτος βγαίνουν πιο άνετα οι παραστάσεις και δεν θα σταματήσουν λόγω του COVID-19. Είμαι πολύ αισιόδοξη και φυσικά δεν έχει νόημα να μεμψιμοιρούμε. Αν λέμε συνέχεια ότι οι καταστάσεις θα καταλήξουν «χάλια», στο τέλος θα το λουστούμε! Εάν κάνει ο καθένας ό,τι μπορεί καλύτερο με σεβασμό προς τον εαυτό και τους γύρω του, τότε μόνο κάτι θα μπορέσει να αλλάξει!
Να φανταστώ ότι έχετε έρθει πολλές φορές στην πόλη μας, σωστά; Σας αρέσει εδώ;
Φυσικά και έχω έρθει στην Κατερίνη και έχω ανέβει και στον Όλυμπο. Ναι, μου αρέσει πολύ. Έχω παίξει και στο αρχαίο θέατρο Δίον που κάναμε την «Ανδρομάχη». Έχω κάνει τόσες περιοδείες άλλωστε, οπότε την ξέρω καλά την περιοχή της Πιερίας, αλλά και την Μακεδονία! Φέτος θα φτάσω μέχρι Ορεστιάδα! Ομολογουμένως αυτό που μπορώ να πω ότι θα κάνω για πρώτη φορά, είναι ότι θα παίξω στο Θέατρο στο Πάρκο Κατερίνης! (γέλια)
Μπορείτε να μου αποκαλύψετε κάποια σχέδιά σας για τη νέα σεζόν;
Από τον Αύγουστο αρχίζω τα γυρίσματα για το σήριαλ «Μαύρο Ρόδο» που θα προβληθεί στο Mega. Από ότι ξέρω σε παραγωγή του Γιάννη Καραγιάννη. Θα είμαι επίσης στο θέατρο Μουσούρη μαζί με τον υπέροχο συνάδελφο, Δημήτρη Τσίκλη, στην παράσταση «Χελιδόνι» του Γκιλιέμ Κλούα. Ξεκινάμε στις 6 Οκτωβρίου!
Οι ειδήσεις της Πιερίας με ένα κλικ.