Τετάρτη, 11 Οκτωβρίου 2017 06:15

Τέτοια ώρα... τέτοια λόγια (11-10-2017)

Ο μεγάλος Ντιέγκο Σιμεόνε, βάζει τα πράγματα στη θέση τους...

 


 

Από την πρώτη μέρα που εκδόθηκε η Πολιτεία (το 2006) δώσαμε βήμα σε κάθε «κίνημα», «φορέα», «συλλογικότητα». Ως εκ τούτου και οι «αγάμητοι Β. Πιερίας» αποτελούν ένα κομμάτι που αξίζει και πρέπει να εκφραστεί, ιδιαίτερα όταν υπάρχει και χιούμορ. Εξάλλου το πρώτο βήμα για την λύση ενός προβλήματος είναι η παραδοχή πως υπάρχει.
Άντε να παίρνουν σειρά στην κεντρική και νότια Πιερία, μπας και ομαλοποιηθεί η κατάσταση και περιοριστεί το πρόβλημα...

 


 


Ωραία και σημαντικά πράγματα γίνανε χθες κατά την ψηφορία του νομοσχεδίου και ειδικά του άρθρου που αφορούσε το δικαίωμα αλλαγής φύλου στα 15 έτη.
Πλέον είναι νόμος του κράτους και το τι πιστεύει κανείς μικρή σημασία έχει πλέον. Το εντυπωσιακό είναι πως για μια ακόμη φορά η ψηφοφορία αποδείχθηκε «καθρέπτης» των μελών του Κοινοβουλίου!
Και σ’ αυτήν τη ψηφοφορία «εμφανίστηκαν» διάφορα «είδη βουλευτών».
Το πρώτο είδος είναι οι βουλευτές που ψήφισαν (ναι ή όχι) επειδή πραγματικά πιστεύουν στο «ναι» ή το «όχι»
Το δεύτερο είδος οι βουλευτές που ψήφισαν (ναι ή όχι) επειδή ακολούθησαν την κομματική πειθαρχία και όχι επειδή κατ’ ανάγκη συμφωνούν με την επιλογή τους.
Το τρίτο είδος είναι αυτοί που δεν φοβούνται να διαφοροποιηθούν από την κομματική γραμμή, όπως η βουλευτής Πειραιά κ Γεννιά (ψήφισε όχι αν και το κόμμα της έλεγε ναι) και ο βουλευτής Κώστας Ζουράρις (ψήφισε «ναι» παρότι η επίσημη γραμμή των ΑΝΕΛ ήταν «όχι»). Στο συγκεκριμένο είδος βουλευτών, βγάζω το καπέλο, αλλά δυστυχώς αποτελεί σπάνιο είδος...
Το τέταρτο είδος, είναι εκείνο των «γιαλαντζί ανταρτών». Αυτό το είδος συνήθως κάνει «λεονταρισμούς» πριν από κάθε δύσκολη ψηφοφορία (ειδικά αν είναι προ των πυλών ένας ενδεχόμενος ανασχηματισμός) και στο τέλος, επιλέγει να την «κάνει με ελαφρά πηδηματάκια» από την ψηφοφορία απαλλάσσοντας από την παρουσία τους, τους υπόλοιπους εθνοσωτήρες.
Το τελευταίο είδος είναι και το πιο «επικίνδυνο», αφού από τη μια κάνει τη χάρη του αρχηγού του (και άρα η βουλευτική θέση δεν κινδυνεύει) και από την άλλη διακαιολογείται στην «εκλογική του πελατεία» λέγοντας οτι «δεν ψήφισα κάτι με το οποίο διαφωνούσα».