Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2018 10:08

Συνταγματική Αναθεώρηση – Άρθρο 16

Άρθρο γνώμης Του Γιάννη Τεκίδη

 

Η αποκήρυξη από τον Κ. Μητσοτάκη του όχι πολύ παλαιότερου φιλελεύθερου πολιτικού του εαυτού, οι παλινωδίες και η αλλοπρόσαλλη πολιτική του τακτική, τον έφεραν ακόμη μια φορά σε δυσχερή και αξιοθρήνητη θέση στην προχθεσινή συζήτηση στην ολομέλεια της βουλής για την συνταγματική αναθεώρηση.

 

Ένα σύνταγμα του οποίου άρθρα και διατάξεις υπερκέρασαν εδώ και καιρό οι σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες και η αναθεώρηση τους εκ των πραγμάτων καθίσταται όσο ποτέ άλλοτε αναγκαία. Γι αυτό και η εκδηλωθείσα πρόθεση της σημερινής κυβέρνησης πριν αρκετό καιρό προς την κατεύθυνση αυτή, δεν αφήνει περιθώρια για αντιπολιτευτικούς φθηνούς σχεδιασμούς και ισχυρισμούς περί δήθεν τακτικίστικων ελιγμών και αιφνιδιασμών που εξυπηρετούν μικροκομματικούς και μόνο στόχους. Παρόλα αυτά μείζον και ελάσσων αντιπολίτευση σ αυτό το πλαίσιο επικέντρωσαν την κριτική τους, αδικώντας κατάφωρα και τις κυβερνητικές προτάσεις με διάφορες έωλες προφάσεις, απαξιώνοντας παράλληλα μια κορυφαία δημοκρατική διαδικασία, της οποίας η επιτυχής κατάληξη μόνο οφέλη θα φέρει στη χώρα μας.

Ο Μητσοτάκης αναιρώντας όσα έχει κατά καιρούς δηλώσει για το επίμαχο ζήτημα και την αναγκαιότητα της συνταγματικής αναθεώρησης, αναίρεσε στην ουσία τον ίδιο τον εαυτό του καταφεύγοντας σε ολική ουσιαστικά άρνηση να συμπράξει στην ευόδωση του εγχειρήματος, προτείνοντας αλλαγή των τριών τετάρτων του συνόλου των άρθρων του συντάγματος. Καταφεύγοντας σε μια στείρα αντιπαράθεση με στόχο την όξυνση της συζήτησης και την δημιουργία χαώδους κατάστασης προς άγρα και μόνο εντυπώσεων.

Χαρακτηριστικό της σοβαροφανούς επιχειρηματολογίας του, ήταν και η ατυχέστατη αναφορά του στην πρόσφατη συμφωνία κράτους και εκκλησίας για το μέλλον των σχέσεων τους. Σ αυτή ο απρόβλεπτος αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης αποδοκίμασε την επιτευχθείσα συμφωνία αποδίδοντας δόλιες σκοπιμότητες στον Τσίπρα και στον αρχιεπίσκοπο, όταν πριν λίγες μέρες την επιδοκίμαζε εκφράζοντας την ικανοποίηση του γιατί το περιεχόμενο αυτής απηχεί και πάγιες θέσεις της παράταξης του.

Τα υπερώριμα προς αναθεώρηση άρθρα του συντάγματος, μεταξύ των οποίων την πρώτη θέση κατέχει εκείνο το «περί ευθύνης υπουργών» η διαχρονική πολιτική ντροπή της χώρας, δεν τερματίζονται με τις ατάκες, του εξυπνακισμούς και τις παλαιομοδίτικες πολιτικάντικες τακτικές του Μητσοτάκη και των συμμάχων του της ηγετικής ομάδας του ΚΙΝΑΛ. Εκείνο όμως που προβληματίζει σημαντικό μέρος συμπολιτών μας, πέρα από κομματικές σκοπιμότητες και περιχαρακώσεις πολιτικές, είναι και η πρόταση για αναθεώρηση ή μη του άρθρου 16 για την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων. Η επιχειρηματολογία είναι λίγο-πολύ γνωστή και από τις δύο πλευρές και δεν στερείται λογικής. Σε μια ανοιχτή κοινωνία, δημοκρατική και με εξελιγμένους θεσμούς που λειτουργεί όμως στο πλαίσιο των κανόνων της ελεύθερης αγοράς, για πόσο ακόμη μπορεί να αντιστέκεται στην δημιουργία και ορισμένων ιδιωτικών ανώτερων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων; Στο μικρό έστω ποσοστό συμπολιτών μας που έχουν την οικονομική δυνατότητα να καλύπτουν δίδακτρα για σπουδές των παιδιών τους και να μη τα στέλνουν στο εξωτερικό, για πόσο ακόμη μπορεί να αρνείται η πολιτεία αυτή την δυνατότητα; Εύλογα αυτά και αρκετά άλλα συναφή προς τα παραπάνω επιχειρήματα, πανίσχυρα όμως και αυτά της άλλης πλευράς που μιλά για δόλιες προθέσεις της δεξιάς και τελικά για εμπορευματοποίηση της παιδείας.

Η προτεραιότητα, η προστασία και η ισχυροποίηση της δημόσιας παιδείας, του δημόσιου πανεπιστημίου, στο οποίο έχουν άμεση και δωρεάν πρόσβαση τα παιδιά των λαϊκών τάξεων είναι εκ των ουκ άνευ. Το καλά εξοπλισμένο με υλικοτεχνικές υποδομές και έμψυχο υλικό δημόσιο πανεπιστήμιο, του οποίου το κύρος εντός και εκτός χώρας δεν αμφισβητείται, δεν έχει να φοβηθεί τίποτα από ένα νεόκοπο ιδιωτικό.

Εκείνο που πρέπει αυστηρά να οριοθετηθεί είναι οι προϋποθέσεις, οι επίδοξοι επενδυτές και η προέλευση των κεφαλαίων τους, ο αριθμός των υπό ίδρυση πανεπιστημιακών σχολών, καθώς και η αυστηρή εφαρμογή των κανόνων λειτουργία τους. Η κυβέρνηση με την ευκαιρία της επερχόμενης συνταγματικής αναθεώρησης, έχει την ευκαιρία για την πραγματοποίηση ενός υπό συγκεκριμένους όρους, γενναίου βήματος στη κατεύθυνση αυτή. Ενός βήματος που θα καλύψει εκπαιδευτικές ανάγκες μιας σύγχρονης κοινωνίας και θα αφαιρέσει ψευτοεπιχειρήματα και προπαγανδιστικά πυροτεχνήματα της νεοφιλελεύθερης σημερινής ακροδεξιάς.